Hazırlık dahil beş yıl okudum boğaziçinde, çoğu hazırlık döneminde olmak üzere ufak tefek pişmanlıklarım yok değil. Yaşla hiç bir alakası yok, on beşinde de yapıyoruz hatalar, yirmi beşinde de, ders çıkarıyorsun hepsinden, kendini geliştiriyorsun, hataların sonu yok. Biraz bu hatalardan ve pişmanlıklarımdan bahsetmek istiyorum ki bu yazıyı okuyup ertesi gün unutasınız diye. Ciddiyim biraz laf dinleyin.
Uyku ile başlayalım, hazırlıkta dersler birde başlıyordu ben de tembelliğin doruklarında 11-12 arası uyanıyordum her gün. Tabi gece beşlere kadar dizi izleyip oyun oynamamın etkisi de büyüktür bu konuda. O kadar çok uyku ne kadar keyifli gelse de, şu andaki halime hiç bir getirisi olmadı. Bir kaç saat önce kalkıp okula gidip biraz daha sosyalleşsem, bir iki insanla tanışsam, ya da ne bileyim daha verimli bir şeyler yapsaydım koskoca bir yılın getirisi bambaşka olacaktı. Mal mal uyumayın diyorum sabah, az erken kalkın özet olarak.
Çok gurur duyduğum bir şey, arkadaşların arkadaşları ile tanışmak oldu bu yıllarda. Her fırsatta yapıyordum bunu, yeni insanlar tanımak için efsane bir yol. Yüzlerce insanla tanıştım bu şekilde, hayat hikayelerini bilmeme gerek yoktu hiç birinin ama yeni bir ders aldığımda yeni bir ortama girdiğimde elbet tanıdık biri çıkıyordu bana yardımcı olacak. Kalabalık ortamlara girin ve çevre yapın bu şekilde, kimin nerede karşınıza çıkacağı belli olmaz. Adını bile hatırlamadığım bir çocuk ile ayda bir uzaktan selamlaşarak üniversiteyi bitirdik, halen adını hatırlamıyorum.
Erasmus, exchange yapmamak da başka bir eksiklik olarak kaldı bende, keyfimden gitmemezlik yapmadım elbette. Haftada bir-iki uğrarsan okula sırf sınavlar için, elbette ki erasmusa gidecek ortalaman olmaz. Farklı tecrübeler katabilecek iken hayatıma, aynı insanlar ile aynı hocalar ile aynı ortamda altı ay fazladan takılı kaldım. İlk sene sıkacaksın dişini az, yoklamalara isim yazdıracaksın, ödevleri zamanında yapacaksın, grup projelerini takacaksın az, sonra ver elini Avrupa. Bir kaç kere yurt dışına çıkmış olsam da bu fırsatı kaçırmak çok koydu bana ve hep eksikliğini yaşayacağım. Herkes çılgın erasmus’a gidip bütün Avrupa’yı gezerken, mal mal hikayeleri dinlemek kaldı bana.
Mezun oldum ve halen ne iş yapmak istediğime karar verebilmiş değilim. Üniversitede seminerle katılmadım değil de, yine de kendime bir yol çizecek ya da karar vermemi kolaylaştıracak çabalarda bulunmadım. Hiç bir şey anlamadım az önceki cümleden! Boş vaktimde bir iki staj fazladan yapsaydım, kendime bir yol çizseydim, mezun olunca böyle afallamış olmazdım.
Arkadaşlıkları zorlamayın, herkes herkes için yaratılmamıştır, olmuyorsa salın bir yerden sonra ilişkiler için de geçerli bu. Yürümeyen şeyleri bırakmanız gerekiyor bir yerde, evet çaba gösterin yürütmek için ama bir müddetten sonra yıpranmaya değmiyor.
Resimde karlı bir kış gününde bizim kampüsü görüyorsunuz, birinci sınıftaydım yanlış hatırlamıyorsam, takoz telefonum ile çekmişim zamanında.
Burag Hançer
Usanmadan yapılan hatalar, çıkarılan onlarca ders ve bu süreçte gelişen bakış açılarım. İşte size Yirmilerim…
Beni 3 dakikada tanımak için linke tıkla!
Aşağıdaki sosyal medya hesaplarımdan da maceralarımı takip edebilirsin 🙂
İçeriği Paylaşmaya Ne Dersin?
← Web Sitesi Nasıl Yapılır 1
Akbil Tam Basıyor Reis →
Burag Hançer
Usanmadan yapılan hatalar, çıkarılan onlarca ders ve bu süreçte gelişen bakış açılarım. İşte size Yirmilerim... Beni 3 dakikada tanımak için linke tıkla! Aşağıdaki sosyal medya hesaplarımdan da maceralarımı takip edebilirsin :)
0 0 vote
Article Rating
Login
{}
[+]
Ad:*
E-Posta*
{}
[+]
Ad:*
E-Posta*
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
Favori Yazılar
Kendi Aile Şirketinde Çalışmak
Erteleme Hastalığı ve İrade
Hayattan Aldığım Dersler
Hakkımda
Yirmilerim ile Kişisel Blog kavramından çıkmadan halka açılmayı ve bakış açınızı eğitmeyi hedefliyorum.