Tiyatroya bir edebiyatçı olarak yaklaştığımdan olsa gerek klasik sayılan metinlerin sahnelenmesi ilgimi çeker. Ama söz konusu klasik oyunlara da her zaman aynı meseleyi tekrar ederek yaklaşırım: Eğer çok özgün ya da çok etkileyici bir yeniden sahneleme olmayacaksa klasik metinlerden çıkan işler kısıtlı ve çoğunlukla keyifsiz olur. Mesela, asıl etkisi ilk karşılaşmada olan Godot’yu Beklerken’i aynı şekilde kaç kere seyredebilir ki bir insan? Bu sıkıntıyı aşabilmek için deneysel sahneleme teknikleri kurtarıcı olabilirken, deneysellik adı altında anlamsız uygulamalara da sıklıkla rastlanır maalesef. Kadıköy’ün özel sahnelerinden Küçük Salon’daki Faust’a da bu tür endişelerle yaklaşmadım dersem yalan olur.
Faust farklı üniversitelerde dersini verdiğim, farklı versiyonlarını ve üzerine yapılan araştırmaları bildiğim ve hakkında yazıp çizdiğim; yani, özetle çok sevdiğim ve tanışık olduğum bir anlatı. Bilenler bilir Mefisto’yla bizim yakınlığımız eskilere dayanır. Bu yüzden de Emre Tandoğan’ın yönetmenliğinde sahnelenen tek perdelik Faust’un endişelerimi boşa çıkarmasından ve önyargılarımı yıkmasından aldığım keyif, oyundan aldığım keyife denk oldu.
Hikayenin Goethe versiyonundan uyarlanan ama metinselliğin gayet güzel bir şekilde minimalize edildiği oyun aslında 55 dakikalık bir sahne performansı. Işık, ses, dekor gibi detayların da aynı şekilde minimal olması oyunculuğu ön plana çıkarıyor ve çok da iyi oluyor. Genç oyunculardan oluşan ekibin, hem tek tek hem birlikte, performansları çok başarılı. İsimlerini geçmemem sadece hangisinin kim olduğunu bilmememden kaynaklanıyor. Tandoğan oldukça iyi bir kadroyla çalışıyor. Koreografi, sırf koreografi olsun diye değil, bir anlam yaratmak için kurulmuş. Seyirciyle yer yer yakın temaslar olan bir sahneleme söz konusu. Eğer oyunu oyunla iç içe deneyimlemek istemezsiniz, en arka köşedeki yerlere oturmanızı tavsiye ederim. Nitekim, geri kalan her yer seyirciyle beraber sahnelemenin bir parçası.
55 dakikada, nerdeyse sözsüz, bir Faust’u sadece mümkün değil başarılı kılan nokta Tandoğan’ın rejisinin deneyselliğinin kendi içinde de, metinle kurduğu ilişkide de anlamlı olması. Oyunun hikayesinden kopmazken aslen karakterlerin iç dünyasının karmaşasına odaklanan performans, sahnede içsel anlatı kurma yönünde çok etkili. Birden fazla Faust’lar ve Gretchen’ler Mefisto’yla iç içe geçerken ve bu geçişler oyuncuların dönüşümleriyle zenginleştirilirken, Goethe’nin Faust’unun ana meselesi olan psikolojik derinlik çok iyi yakalanmış. Koronun ve anlatıcının olmadığı sahne gerçekliğinde güzel, akıllıca ve özgün bir içsel tasvir sunuluyor. İçe dönük bir anlatıyı iç dünyanın sessizliğinde vermekten daha etkin başka bir yol düşünemiyorum. Çok etkilendiğim bu detayda Tandoğan’ın yaratıcılığına ve ekibinin enerjisine sağlık. Küçük Salon’daki Faust bu sezon gönül rahatlığıyla mutlaka görün diyebileceğim bir oyun.
Share this:
Twitter
Facebook
More
Email
Print
LinkedIn
Reddit
Tumblr
Pinterest
WhatsApp
Like this:
Like Loading...
Related
tiyatro
Faust
Kucuk Salon
tiyatro
Post navigation
Previous Mutlu Prens (The Happy Prince – Oscar Wilde)
Next Hayal ile Hiyel Arasında: Kitab-ül Hiyel
Leave a Reply Cancel reply
Enter your comment here...
Fill in your details below or click an icon to log in:
Email (Address never made public)
Name
Website
You are commenting using your WordPress.com account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Google account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Twitter account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Facebook account.	( Log Out / Change )
Cancel
Connecting to %s
Notify me of new comments via email.
Notify me of new posts via email.
Δ
© Bu sitedeki yazıların tüm hakları saklıdır.*
ABD Adalet Agaoglu Ahmet Hamdi Tanpinar Alexander von Humboldt Attila Ilhan Avrupa Bertolt Brecht BirGun bitiyatro biyografi Bo Sahne Burak Sergen Cem Uslu Cevre Tiyatrosu Chinua Achebe Destar DOT Dünya Edebiyat Turu E.M. Forster edebiyat Ekip Tiyatrosu English Estonya Eugene Ionesco eğitim Faust Fransa Furuzan gezi Henrik Ibsen Husnu Arkan Ihsan Oktay Anar ingiltere intihar Ispanya J.D. Salinger Jack London John Ruskin Joseph Conrad karalamalar kitap Kucuk Salon Lacin Ceylan Levent Mete Mati Unt Murat Gulsoy Nedim Gursel Nejat Uygur New York Notos Oscar Wilde Oyun Atolyesi pangar resim Rifat Ilgaz semaver kumpanya sinema Sozcukler Stefan Zweig Sylvia Plath tarih Ted Hughes teori Terry Eagleton tiyatro tiyatrokare Umberto Eco Umit Unal Van Gogh Virginia Woolf William Shakespeare yan etki yasakmeyve çeviri şiir
Kategoriler
çeviri
edebiyat
eğitim
gezi
kitap
resim
sinema
televizyon
tiyatro
wanderlust'un tilkileri
© Bu sitedeki yazıların telif hakkı saklıdır. Uluslararası telif hukuku için Birleşik Krallık yazarlar sendikası, The Society of Authors referans alınabilir. Sitede sadece wanderlutpress.net’e özel katkılara ek olarak, daha önce farklı dergilerde yayımlanmış metinler de bulunmaktadır. Bahsi geçen dergilerin siteleri dışında, buradaki yazıların başka sitelerde iznim olmadan yayımlanması telif ihlalidir.