?Orda bir köy var uzakta´ köşemizin bu haftaki konuğu Kangal/Etyemez köyü oldu. Köy muhtarı İhsan Aslantaş, köyde yapılan çalışmaların yanısıra Etyemez köyünün tarihçesi hakkında da bilgi verdi.
Köyümüz Kangal´ın merkez köyü olup ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Köyümüzün yolu Kangal ?Gürün arası ndaki köyler arası grup yolu ve tamamı soğuk asfalt kaplıdır.
Köyümüz meyve ve sebzecilik bakımından Kangal´ın sayılı köyleri arasındadır. Köyün geçim kaynaklarından birinci sırayı alan tarım, bunların başında da buğday üretimi gelmektedir. Rakımı 1500 metre civarında olduğu için köyümüz en iyi sert buğdayın yetiştirldiği yerlerden birisidir. Ayrıca köyümüzde büyük baş ve küçükbaş hayvan yetiştiricliği de yapılmaktadır. 10.000 dönüm tarım arazisi ve çok geniş yayla ve otlakları olan Etyemez kömür madeni açısından da zengin bir köydür.
Ayrıca köyümüz sınırları içinde bulunan terelik mevkii iç anadoluda nadiren bulunan mesire alanlarından birisidir. Etyemez - Turnalı arasında 6 km lik bir kanyonu ve yine Terelik mevkiinde alabalık yetiştiren bir çiftlik bulunmaktadır.
Köyümüzün içindeki ana yollar parke taşı ile döşeli ara sokakları taş döşemesi ise 2020 yılında tamamlanacaktır. Köyümüzün alt yapı sorunu yoktur. İçme suyumuzda sıkıntı olmayıp ancak sulama suyumuzda alan sıkıntıları da aşmaya çalışıyoruz.
Kısacası köyümüz gezmeye görmeye değer bir yer olduğu için herkesin yaz aylarında Eyemez/ Terelik mevkiini görmesini temenni ediyor ve köyümüzün tarihçesini Kangal Gündem aracılığı ile sizlerle paylaşıyoruz.
ETYEMEZ KÖYÜ TARİHÇESİ
Tarihi kayıtlarda Eyalet-i Rum´da Yeni-il Türkmenlerinin oluşturduğu bir yerleşim birimi olan Etyemez Köyü´nün geçmişi 1500´lü yıllara kadar dayanmaktadır. Köy 1950´li yıllara kadar Etyemez, Yeniköy ve Turnalı köyünden oluşmaktadır.
1586 yılı tapu tahrir defteri kayıtlarına göre Ağçakaş ve Akkaş olmak üzere iki bölümden oluşan köy, Hacı Süleymanoğulları mukataasında olup 8 haneli bir yerleşim birimi olarak gözükmektedir.
Kral yolu üzerinde bulunan Ağcakaş köyünün ismini, Sünni inancın korunması ve yayılması amacıyla Atik Valide Sultan Vakfı tarafından Üsküdar Etyemezler Dergahından gönderilen ve hala yörede ziyaretgahları bulunan dervişlerin nam ve şöhretlerinden dolayı Osmanlı İdaresi ?Etyemez? olarak değiştirmiştir.
1650´li yıllarda neredeyse tamamen boşalan ve Akkaş mezrası kapanan Etyemez, bu yıldan itibaren idari olarak Sivas Eyaleti, Rumi Hadis Vilayeti, Divriği Livası, Darende Kazası, Ayvalı Nahiyesine bağlı ve Sarıcalar-ı Süfla ile Sarıcalar-ı Ulya olmak üzere iki kısımdan müteşekkil olan Sarıca Karyesine bağlanmıştır.(TD:387/970).
1700´li yıllarından başından itibaren Şuğul, Halburveran, İrfaniye ve Fatmaveran gibi birçok mezraya sahip olan köyün nüfusu, farklı yörelerden ailelerin gelmesiyle artmıştır.
80 yıl kadar boş kalan köyün merkezinin ilk yerleşen ailesi, Çiçekdağı bölgesinden gelen ve Atçeken Yörüğü kökenli Köralioğlu´dur. Köralioğlu ailesi daha sonradan ailenin önde gelen kişisi olan Keşçi Mehmet´ten adını alarak Keşçioğlu´na dönüşmüştür.
Köyün Yörük yurdu mezrasına (günümüzde Yeniköy) yerleşen ilk ailesi ise Mollamusaoğlu ailesidir.
Aile daha sonra genişleyince Deliömeroğlu ve İsmailoğlu´na dönüşmüştür. Günümüzde Yeniköy köyünde ?Mollamusalı Tepesi?ne bu aile isim vermiştir.
Köyün Yörük yurdu mezrasına daha sonradan Ekincioğlu köyünden gelen Velioğlu ailesi yerleşmiştir. Hamisoğlu ailesi Sofular Boyalı köyünden gelmiştir.
Daha sonraları Hatay Reyhanlı bölgesinden gelip Terelik mevkiine yerleşen Osmanoğlu Ailesi önümüze çıkmaktadır. Ailenin adı sonraları Seydioğlu´na dönüşmüştür. Bu aile, Köyün merkezinden Akdere bölgesine inerken solda bulunan çala; ?Seydininçalı? tepesine ismini vermiştir.
Mağralıağıl bölgesinin yerlisi Tuğoğlu Ailesidir. Soyu devam etmemiştir.
Köyün merkezine Hekimhanlıoğlu Sarıca´dan, Abuoğlu Böğürdelikten gelmiştir. Bedeloğlu Mardin bölgesinden yöreye yerleşmiştir. Zeyvelioğlu Dürmepınar köyünden gelmedir. Zeyvelioğlu ailesinin soyu devam etmemiştir.
Köyün Eskişuğul bölgesine 1745 yılında ilk yerleşen ailesi Tonus bölgesinden Kocayakup´a (Kocakurt) uğrayıp ve sonrasında gelip yerleşen Karakeçili kökenli Elikötüoğlu Ailesidir. Aile adını günümüzde Etyemez köyünün doğusunda bulunan Bozhüyük bölgesinde doğan dereye (Elikötü deresi) ve Tepeyurt alanına (Elikötünün yurdu) vermiştir.
Kamışpınarı mevkiine yerleşen aile ise İnallı Avşar´ı olan Körbekiroğlu ailesidir.
1831 yılındaki Osmanlı´nın ilk nüfus sayımında köyde;
1-Elikötüoğlu 6 Hane, 2-Mollamusaoğlu 3 Hane, 3-Köralioğlu 2 Hane 4-Osmanoğlu 2 Hane, 5-Körbekiroğlu 1 Hane, 6-Velioğlu 1 Hane şeklindedir.
1903 yılında Gürün kazasından ayrılarak Kangal kazasına bağlanan Etyemez köyü, 1904 yılındaki nüfus sayımında daha kalabalık olarak karşımıza çıkmaktadır.