Alex T. Smith’in hem resimleyip hem yazdığı “Kocakulak” serisinin üç kitabı sayesinde, şeker mi şeker, sakar mı sakar ve çok meraklı bir köpekçikle, peynir kokulu can dostu Sör Zıpırçorap’ı Tatilde, Şehirde ve Sirkte takip ediyoruz. Bu kitaplar absürt, komik ve çok sahici.
Bundan iki yıl önce, Londra’da yağmurlu bir gündü. (Şaşırdınız değil mi?) Alex T. Smith, her zaman oturduğu kafede oturmuş, kahvesini höpürdetip eskiz defterine rastgele bir şeyler karalıyordu. Birden durdu, “Ee ama bu çok güzel oldu,” diye düşündü. Çizdiği komik köpekten çok hoşlanmıştı. İşte o öğleden sonra, yayın dünyasına şapşal bir köpek doğdu: Claude. Türkçe adıyla dersek, Kocakulak…
Kocakulak, çok sakar, çok şeker, aşırı meraklı, bu yüzden de türlü macera yaşayan bir köpek. Kırmızı bere takıp, kırmızı kazak giyiyor. Çok uzun boylu oldukları için sayfaya sığmayan, bu yüzden de sadece ayaklarını görebildiğimiz Bay ve Bayan Gıcırayakkabı ile birlikte güzel bir evde yaşıyor. Bir de yakın arkadaşı var: Sör Zıpırçorap (Gerçek bir çorap teki). Kocakulak evde gayet mutlu ama dışarıdaki hayatı çok merak ediyor. Ha bire yeni yerler görmek, yeni sokaklar keşfetmek, yeni insanlarla konuşmak istiyor. Bu yüzden de Bay ve Bayan Gıcırayakkabı evden çıkar çıkmaz, can dostunu da yanına alıp gezmeye gidiyor.
OKUL ÖNCESİNE DE UYGUN
Seri beş kitaplık. Ancak şu an üçü Türkçede: Kocakulak Tatilde, Kocakulak Şehirde ve Kocakulak Sirkte. Smith’in siyah, beyaz, gri, pembe ve kırmızı dışında renk kullanmadığı “Kocakulak” serisi okuma yazma bilmeyen çocuklar için de uygun. Çünkü çizimler harika, hayal gücünü açığa çıkaracak derinlik ve güzellikte.
Kocakulak Tatilde adlı kitapta, Kocakulak ve arkadaşı Zıpırçorap günübirlik bir tatile çıkmaya karar veriyor. Bavullar hazırlanıyor (İçine ne kadar gereksiz eşya varsa koyuluyor: bir tef, ezik sandviçler, bant, masa lambası…) ve yola çıkılıyor. Kocakulak tüm maceralarında önce başına çeşitli dertler açıyor, ardından da bir şekilde kahraman oluyor. Tatilde kitabında yaptığı kahramanlık, genç bir adamı köpekbalığından kurtarması. Hem de beresinin altından (Kocakulak bere takmayı çok seviyor) çıkardığı acil durum kemik sandviçi sayesinde (Kocakulak yanında her türlü acil durum için çeşitli malzemeler taşıyor)… Plajın cesuru seçilen köpeğimiz, bu sayede korkusuz korsanların da dikkatini çekiyor. Korsanlara, içi ıvır zıvır dolu bavulunu verip, eve bolca ganimetle dönüyor. O, günün yorgunluğunu atmak için mışıl mışıl uyurken, yerdeki altınları gören Bay ve Bayan Gıcırayakkabı olup bitene anlam veremiyor.
Serideki tüm kitapların ortak sonu bu: Bay ve Bayan Gıcırayakkabı sevimli köpeklerinin gündüz kendileri evde yokken neler karıştırdığını bir türlü anlayamıyor.
ZIPIRÇORAP HASTALANIYOR
Kocakulak Şehirde adlı ikinci kitapta ise kırmızı kazaklı tombiş köpeğimiz trafiğin içine dalıyor. Müze geziyor, hastaneye gidiyor. Hatta doktorluk bile yapıyor. Korna çalan arabalardan, bağıran insanlardan korkmadan, ayağında patenleri tüm şehri dolaşıyor. Tabii ki yanında can dostu, peynir kokulu Zıpırçorap ile… Aslında, Kocakulak’ın evden çıkma sebebi bu kez maceraya atılmak değil, dostuna yardım etmek… Zıpırçorap o gün kendini pek de iyi hissetmi- yor. Bunun üzerine Kocakulak kendine ambulans süsü verip onu hastaneye götürüyor. Ancak yolda başlarına türlü macera geliyor. Neyse ki peynir kokulu Zıpırçorap’ın nesi olduğu çabucak anlaşılıyor. Meğer topuk kısmında küçük bir delik varmış, doktorlar o deliği maharetli elleriyle dikip Zıpırçorap’ı sağlığına kavuşturuyor. Zıpırçorap “ameliyat” olurken, Kocakulak başına tabii ki küçük bir bela açmaktan geri durmuyor. Doktor önlüklerini denerken kendisini gerçek bir doktor sana hemşire yüzünden bir salgın hastalığı tedavi etmek zorunda kalıyor. Neyse ki Kocakulak’ın altından kalkamayacağı iş yok. Hastalığın üstünden, hastalara çay içirip, kurabiye yedirerek gelmeyi başarıyor.
BAY VE BAYAN GICIRAYAKKABI
Kocakulak’ın elimizdeki son macerası ise sirkte geçiyor. Kocakulak Sirkte adlı kitapta meraklı köpeğimiz ve can dostu peynir kokulu Zıpırçorap, parka gitmeye karar veriyor. Çünkü günlerden cumartesi ve hava nefis… Park çok büyük. İçinde çiçekler, ağaçlar, dondurma tezgâhları, havuz, sirk ve daha pek çok şey var. İkisi de deliye dönüyor. Eğlenmek için can atıyor. Ancak tam o sırada, bir bebek arabasının yokuş aşağı son sürat indiğini görüyorlar. Korkusuz kahramanlarımız hemen arabayı durdurup, çığlıklar içinde ağlayan anneye teslim ediyorlar. Bunu gören sirk müdürü kahramanlıklarından çok etkilenip, az sonra başlayacak gösteri için en önden iki bilet uzatıyor. Duruma çok sevinen Kocakulak ve Zıpırçorap koşarak sirke gidiyor. Ancak ikili kahramanlık yapmaya burada da devam ediyor. Trambolinden atlarken düşen bir göstericiyi kurtarınca, kahramanlarımız sirkte çalışma hakkı kazanıyor. Buna çok sevinseler de birkaç numaradan sonra eve dönmeleri gerektiğini anlıyorlar. Çünkü dışarıyı, macerayı ne kadar severlerse sevsinler, yeni deneyimlere ne kadar açık olurlarsa olsunlar, ikisi de Bay ve Bayan Gıcırayakkabıyı da evlerini ve rahat yataklarını da özlüyor.
Kocakulak, bitmek bilmeyen merakı, yardımseverliği ve çorap dostuyla kurduğu güzel ilişkiyle insana ilham veriyor. Tüm dünyada hem okulöncesi hem de ilkokul öğrencilerine tavsiye edilen bir kitap. İllüstrasyonları nefis, dili özenli. Tek bir küçük itirazım Türkçe baskıda yapılan bazı yazım yanlışlarına; -de’leri, -da’ları ayırmak kabul, dünyanın en önemli şeyi olmayabilir ama bu kitapları çocukların okuduğunu ve ağacın yaşken eğildiğini tekrar hatırlayalım. İyi okumalar.