Sâmiha Ayverdi, edebiyat dünyâmıza mâlolmuş edebî ve fikrî eserleri yanında dînî ve manevî hayatiyle de irfan hayâtımızın bir âbide şahsiyetidir.
Tevhîd, din ve îman şuuru onun şahsiyetiyle öylesine kaynaşmıştır ki bu, nazarî bir din anlayışı değil, şuurlaşmış bir îmânın fiilen yaşanmasıdır.
Bu hâli, büyük bir îmanla bağlı olduğu Rahmet Kapısında kazandığını: "Hayâtıma bir çizgi çekerek yekûnunu gözden geçirdiğim zaman, kendi kendisinin emîrl olduğu gibi etrâfmdakilerl de hayvânî ve nefsânî hırs ve çirkinliklerinden âzâde ederek hürriyete kavuşturma cihâdı içinde olan bir Ulunun çömezi olmaklığımdan başka kârım olmadığı gerçeğini görüyorum" ifadeleriyle dile getiren Sâmiha Ayverdi, kendisi de bir Rahmet Kapısı olarak bu aldıklarını bitmek tükenmek bilmez bir aşk ve îmanla etrafına sebil sebil dağıtmıştır.
"Gittiklerî yerlere dünyâlarını da beraber götürenler için o geçmiş yılların hâtıraları kaynayan bir kap gibi kapağını atarak dışarı taşmanın yollarını arar. Hele bu hâtıraların arasına kendi dünyâlarından karışmış sesler ve çizgiler de varsa raflarda kalmaya nasıl razı edilir?" diyerek bu kitabında âdeta Türk îman ve irlan hayâtına Rahmet Kapısının kanatlarını ardına kadar açmıştır.Bu, aşk, şevk, îman ve irfan kapısından girenlere ne mutlu...