Bilindik bir hikâye olsa da yazmanın tam sırasıdır diye yeniden kaleme aldım… Bakalım sizler de beğenecek misiniz?
Padişah ferman yayınlamış “Bu ülkenin kalkınmasına yararı dokunan hayvanlara madalya takacağım” diyerek.
Tellallar, bu fermanı ülkenin en ücra köşesine kadar duyurmuşlar.
Padişah, sadrazam ve şürekâsı çadırda beklemeye başlamış.
İlk başvuruyu inek yapmış.
Padişah ineğe: Söyle bakalım sen bu ülkenin kalkınmasına hangi katkıları sağladın ki madalya istiyorsun?
İnek “Haşmetlû padişahım… Ben çift sürerim, yavru dünyaya getiririm. Süt veririm, bundan tereyağı, yoğurt, ayran yaparlar. Yaşlanmaya yakın beni kesip yerler. Derimden de ayakkabı, çanta, kemer filan yaparlar. Yani dört dörtlük yararlı bir hayvanım” demiş.
Padişah biraz düşündükten sonra “ Haklısın” demiş ve ineğin boynuna madalyasını takmış.
Madalya almak için ikinci başvuran katır olmuş.
Padişah, ineğin katkılarını saydıktan sonra katıra” sen ne yaptın anlat bakalım.”demiş.
Katır: Yüce padişahım. Sen bunca ülke fethettin. Savaştın. Ben olmasaydım; askerine yiyeceği-içeceği kim götürürdü. O koca koca topları kim çekerdi? Tüfeği, fişeği gülleleri kim taşırdı?”
Padişah yine biraz düşündükten sonra “Haklısın” deyip katırın da boynuna bir madalya takmış.
Katır, sokakta salına salına giderken eşekle karşılaşmış. Eşek madalya almaya gittiğini söyleyince katır gülerek “ Sen ne yaptın ki madalyayı hak edesin” demiş. Eşek” Biraz bekle de gör bakalım” deyivermiş.
Bu kez eşek girmiş çadıra ve padişaha “ ben de madalya istiyorum” demiş.
Padişah; inek ve katırın yaptıklarını sıraladıktan sonra” Söyle bakalım sen ne yaptın bu ülkenin kalkınması için” deyince Eşek “Saygıdeğer padişah efendimiz. Bunu ancak sizin kulaklarınıza fısıldayabilirim. Çünkü kimsenim duymaması gerek” demiş.
Padişah biraz da şaşırarak bekledikten sonra “Gel söyle bakalım” demiş.
Eşek padişahın kulağına eğilerek, “Memleketin bunca sorunu varken sen madalya dağıtıyorsun. İnanıyorum ki eğer bizim gibi eşekler olmasaydı sen zor padişah olurdun” demiş.