Kesilmedik orman, dikilmedik beton kalmayıncaya kadar bu düzen böyle mi gidecek? Hayvanların doğal yaşam alanlarının katledilmediği bir dünya mümkün mü? Elimizi atmadığımız, çirkinleştirmediğimiz bir güzellik kalacak mı? Bilmem ki… Kim bilir?
Yazan: Gökçe Gökçeer
Porsuk Pete, yemyeşil bir ormanda yaşıyor. Ama sanki bir orman sakini gibi değil de madde madde yazılıp asansöre asılmış kurallarıyla, yaşayanlarına illallah dedirten sıkıcı bir sitenin yöneticisi gibi davranıyor. Bir kere, fena halde düzen hastası Pete. Her şey sıralı, düzgün, tertemiz olmak zorunda. Bütün hayvanları her gün yıkayan, dökülen yaprakları süpüren obsesif kompulsif porsuk, bununla yetinse iyi. Dökülen yapraklarla hızını alamayıp ağaçları yerinden sökmeye, ormanın tüm dengesini bozmaya kadar götürüyor işi. Porsuk Pete ağaçları söktükten sonra ormanı sel basıyor ve sonra her yer çamur oluyor. Çamur mu, ıyyy! Tabii ki Pete bununla yaşayabilir mi, hemen temizlemeye girişiyor ortalığı. En iyisi beton döküp tüm çamuru da yok etmek! Ama o da ne? Betonlar arasından evinin kapısını ve guruldayan karnına girecek herhangi bir yiyecek bulabilecek misin bakalım Pete?
Son pişmanlık fayda edebilir
Pete, tertemiz yaparak mahvettiği ormanın yeniden eski haline gelmesi gerektiğini neyse ki fazla geç olmadan anlıyor. Yerinden yurdundan ettiği zavallı hayvanlar el veriyor ona yine… Ağaçları yeniden dikiyorlar, kuşların yuvaları yeniden yerlerini buluyor. Sincaplar evlerine dönüyorlar… Ve mutlu son!
Ağaç yoksa yaşam da yok!
Ormanların yok olması, sadece oksijen ve ağaç eksikliği anlamına geliyor bazıları için. Sanki sadece yeşil alan azalacak ve tek derdimiz buymuş gibi. Ormanların, sayısız hayvana ev sahipliği yaptığı nedense çok az insanın aklına geliyor. Sincapların, kuşların, ceylanların, yılanların, tilkilerin, tavşanların evi ormanlar… Yok edilen; yanan veya ağaçları tek tek kesilen her ormanla birlikte bu hayvanlar da yok oluyor.
Emily Gravett, Temiz’i yazarken elbette obsesif kompulsif bozukluklara dikkat çekmek için masa başına oturmamış. Porsuk Pete karakterini yaratırken, ormanları ve hayvanların nefes aldığı tüm yaşam alanlarını katleden insanoğlunun yaptıklarını bir de o taraftan, hayvanların durduğu yerden göstermek amacı. Bunu da layıkıyla yaptığını söylemek gerek. Rengârenk, kıpır kıpır çizimleriyle bizi ormanın derinliklerine çekmeyi başaran Gravett, kitaptaki el yazısı tüm Türkçe kelimeleri de bizzat kendisi yazmış. Bu küçük görünen ilginç detay da ilginizi çekecektir diye tahmin ediyorum.
Temiz
Yazan ve Resimleyen:
Emily Gravett
Türkçeleştiren:
Sima Özkan Yıldırım
Beta Kids, 40 sayfa
Tags: Beta Kids, doğa, doğal yaşam alanı, Emily Gravett, orman, orman katliamı, porsuk, Sima Özkan Yıldırım, Temiz
Show More
Previous Post
O şimdi ne yapar?
Next Post
1800’lere açılan bir pencere…
Gökçe Gökçeer
1975 doğumlu Gökçe Gökçeer Ankara'da büyüdü, Hacettepe Üniversitesi'nde felsefe eğitimi aldı. Birçok yayınevi ve dergide, redaktör ve editör olarak çalıştı. Çocuk kitapları hakkında tanıtım ve eleştiri yazıları yazıyor, çocuklar için içerik hazırlıyor, seslendirme yapıyor. Birçok basılı ve dijital yayında yazıları yayımlanan Gökçeer, kendi blogu Bitmeyen Kitaplar'da da çocuk kitapları tanıtıyor, önerilerde bulunuyor. İstanbul'da yaşayan yazarın resimli bir çocuk kitabı serisi bulunuyor.