Bugün öðretmen olmanýn sevinci ile yine doluyuz. Aylardan kasým, ve hazaný iliklerimize kadar hissederken uðurluyoruz ve yol alýyoruz sert bir kýþýn ortasýndan bahara. Ateþli yüreklerimiz atýyor soðuklara inat edercesine, buraya gelmiþiz. Bir ateþimiz var, unutmayalým, irfan ateþi. Canlansýn diye bir odun atýyoruz burada her gün ateþimize. Bu dava kutlu, bu dava umutlu olacak. Yeter ki göreve baþladýðýmýz o ilk günkü þevkimizi yitirmeyelim, irfan ateþinden uzak kalmayalým. Yoksa bahar olmayacak. Asla olmayacak. Baharý olmayan uluslar karanlýklara mahkûmdur hayatta.
Öðretmenlik, bir bahar güneþi gibidir. Nasýl can verirse güneþ havaya, suya, topraða... Nasýl fer verirse bahar için kýþýn ayazýnda donmuþ doðaya! Öðretmen de öyle can verir bir topluma. Onu alýr muasýr medeniyetler halitasýnda yeri nere ise oraya koymak ister. Ýnsanlýk, öðretmen sayesinde tanýþmýþtýr medeniyetle. Öðretmendir karanlýklardan aydýnlýða çýkaran, odur bizi buralara getiren, odur bize eðitimin bir bayrak yarýþý olduðunu telkin eden. Odur bize hayatýn diðer adýnýn da insanca yaþamak olduðunu belleten.
Sihirli bir el gibidir öðretmenimin eli kara tahtaya deðdiðinde. Bileði büyük bir aþkla kývrýlýr, tebeþirini alýr. Öðrencilerine bir þey öðretmek arzusu ile hafifçe kýrar belini ve tahtaya yazýsýný yazar. En anlamsýz sanýlan þeyler onun eli deðdiðinde mana yüklenir. Kimi zaman þiirler, kimi zaman kafamýza takýlan problemler, kimi zaman hayatýn anlamý onun elinden dökülür kara tahtaya. Yüreðimize dökülür kara tahtadan bir ferahlýk.
Öðretmen ölümsüzdür. Yurdun çeþitli yerlerinde, kar, kýþ, yaðmur, soðuk demeden okuluna giden. Ýstiklâl Marþýmýzý yavrularýna ezberleten. Çocuklarýný hayata hazýrlayan. Týpký kahramanlar gibi uðruna savaþ verdiði bir ideali var. Kaybolmamasý gereken yarýnlar uðruna hava muhalefetini, çileli olanaksýzlýklarý tanýmaz. Hiçbir engel duramaz inanmýþlýðý karþýsýnda. Umudunu yitirmez. Adý Hasan Bey' dir, Ayþe Öðretmendir adý. Ama mutlu olmasýný gerektirecek kutsal bir sýfatý vardýr: Öðretmen. Âb-ý hayat gibi bir þey. Dünyanýn en anlamlý þeyi olsa gerek, fanilik içinde var olmak. Sadece maddeten yok oluyorsunuz. Arkadan gelen kafile sizin izinizden yürüyor geleceðe. Þu gök kubbede hoþ bir seda býrakmak olsa olsa, budur zannýmca.
Bu duygu ve düþüncelerle tüm öðretmen arkadaþlarýmýzýn öðretmenler gününü kutlarken, baþta Büyük önder Mustafa Kemal ATATÜRK ve ebediyete intikal etmiþ tüm öðretmenlerimizi saygý ile anýyorum, ruhlarý þad olsun diyorum. Saygýlarýmla.