'''Osmanlı İmparatorluğu Yükselme Dönemi''' ya da '''Olgunluk Dönemi''' ([[İstanbul'un Fethi|29 Mayıs 1453]] - [[II. Viyana Kuşatması|11/12 Eylül 1683]]) Osmanlı İmparatorluğunun [[Osmanlı İmparatorluğu kuruluş dönemi|kuruluş döneminden]] sonra geldiği kabul edilen dönem. [[İstanbul'un Fethi]] ile başladığı kabul edilen bu olgunluk döneminin genellikle sokollu[[II. Mehmet paşanın ölümüneViyana Kuşatması]]'na kadar devam ettiği kabul edilir. [[Katip Çelebi]], imparatorluğun bu döneminin 1593'te Celalilerin ortaya çıkmasına kadar sürdüğünü belirtirken, [[Naima]] 1683'teki Viyana bozgununu bu dönemin bitişi ve yeni bir dönemin başlangıcı olarak ilan eder. Naima'nın [[İbn-i Haldun]]'un tarih anlayışına göre yapmış olduğu bölümlendirme sonraki dönem Osmanlı tarihçileri tarafından da benimsenmiştir.<ref>[http://turktarihinden.blogspot.ch/2012/06/osmanl-tarihinde-donemler-prof-dr-halil.html Osmanlı Tarihinde Dönemler], Prof. Dr. Halil İnalcık, Erişim: 26 Şubat 2013</ref><ref>[http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/19/1248/14277.pdf Osmanlı Tarihinde Dönemler], Ferhan Kırlıdökme-Mollaoğlu, Erişim: 26 Şubat 2013</ref>
İmparatorluk bu dönemde tüm kuzey Afrikaya yayılmış, Doğu Avrupa'nın önemli kısmını kontrol altına alarak, Viyana kapılarına dayanmıştır. Doğuda ise yeniden ortaya çıkan [[Safevi Devleti]] ile savaşmıştır. Bu dönemi imparatorluğun [[Osmanlı İmparatorluğu duraklama dönemi|duraklama dönemi]] izler.
Oral Sander'e göre II. Mehmet döneminin siyasi tarih açısından en önemli özelliği "milletler sistemi"nin geliştirilmesidir.<ref name="Sander198934">{{Harvnb|Sander|1989|p=34}}</ref> İstanbul'un fethinden sonra Avrupa'daki baskılardan kaçan çok sayıda Yahudi bir müslüman devletin hükümranlığı altına sığındı. Ayrıca hıristiyan ve diğer dinlerden topluluklar kendi dinsel önderlerinin yönetimi altında merkezi otoriteye karşı bir tür özerklik elde etmişlerdi. Kendi yasalarını ve yaşam biçimlerini koruyan "milletler" olarak varlıklarını sürdürebildiler. Diğer "milletler"den olanlar belki fethedilmiş bir halk olarak birinci sınıf yurttaş sayılmasalar da, varolan sınırlamalara rağmen benliklerini sürdürme ve barış içinde yaşama hakkına sahiptiler. Zamanla müslümanların fazla itibar etmediği ticaret alanına da el atarak zenginliklerini artırdılar. Böyle bir yönetim anlayışı, o dönem Avrupa'sındaki diğer çok-uluslu devletlerde görülmemektedir.<ref name="Sander198934"/>
=== II. BayazıtBayezid (1481-1512) ===
{{ana madde|II. Bayezid}}
II. Bayezid, babasının aksine barışsever eğilimli idi. Buna karşın Avrupa diplomasisinin manevralarına girmek zorunda kalmıştır. II. Bayezid yeni haçlı seferlerini engelleyebilmek için babasının başlattığı deniz gücü kurma çabasını devam ettirdi. Bunun sonunda İtalya'daki şehir devletleri birbirlerine karşı koz olarak Osmanlı'nın desteğini sağlamaya çalışacaklardır. Venedikle girilen [[1499-1503 Osmanlı-Venedik Savaşı|deniz savaşlarında]] Akdeniz'deki Venedik deniz üstünlüğü sona erdirildi. Artık Osmanlı denizcileri Batı Akdeniz'de de seferlere girişeceklerdir.<ref name="Sander198934"/>