Ford’un buluşu olarak bilinen üretim bantları, seri üretimin başlangıcı, ürün ve hizmetlerin standartlaşmasına olanak sağlayan, sanayi devriminde bir basamak üste çıkartan önemli bir buluştur. Seri üretim; ürün ve hizmetlerde önemli ucuzlamayı, kişilerin kolayca ürün ve hizmetlere sahip olmasını sağlarken, buluş mesleki eğitimde de rol paylaşımını yeniden düzenlemiştir.
Mesleki eğitim, mesleklerle beraber gelişen, oldukça dinamik bir süreçtir. Bazı meslek dallarında üretimde uzmanlık önem arz ederken bazı dallarda ise süreci kontrol etme becerisine sahip elemanlar yeterli olabilmektedir. Otomasyon ve makineleşmenin önemli avantajları bulunmaktadır. Üretim standartlaşmakta, birim zamanda üretim artmakta, üretim zamana yayılmakta, iş kazaları azalmakta, maliyet azalmakta, kar seviyesi artmakta ve insanlar tüketimi besleyen ürün ve hizmetlere daha kolay ulaşabilmektedir. Bu durum zamanla üretim fazlasına sebep olsa da modern dünya, fazla olanı anında dönüştürmektedir. Bu yazının konusu olmamakla birlikte, savaşlar, yıllık moda değişimleri dahi özünde üretimi satışa çevirmenin şekillerinden sadece bir başka şeklidir.
Seri üretimin mesleki eğitime etkisi, iki yaklaşımla ele alınabilir. Birinci grup planlayıcı seviyesinde mesleki eğitim alanlar ki, bunlardan ülkemizde dahi çok sayıda yetişmiş eleman bulmak mümkün değildir. Bu kişiler, üst düzey eğitime sahip olması gereken kişilerdir. Bu eğitim ise ancak üst düzey dilsel, görsel, duygusal zekâ sahibi kişilerce pahalı eğitim süreçlerinden geçen kişilerin alabileceği eğitimdir. İkinci grupta yer alan kişiler ise genellikle tasarlanmış makinelerde ya da makinelerle üretim sürecine katkı sunan kişilerdir. Söz konusu grup ise bizim ilgi alanımıza girer. Bu grup öncelikle imalat sürecinde katkıları makineleşmeyle orantılı olarak sürekli rolleri düşecek ve vasıfsızlaştırılacak kişilerdir. Aslında mesleki eğitimin amacının mesleki olarak kişilerin yeterliliklerini artırmaktan geçtiğini her aklı başında insan savunur, ya da savunuyor gözükürken makineleşmenin hızla arttığı bir üretim dünyasında, üretimde çalışanın değersizleştirilmesi ödenecek ücretlerin aşağıya çekilmesine de olanak sağlar. Şöyle bir misal verelim bir televizyon fabrikasında üretimin ciddi oranda makineler, robotlar tarafından yapıldığı, bantlarla taşındığı, otomatik test cihazlarıyla test edildiği otomatik olarak paketlendiği üretim sürecini düşünelim. Böyle bir fabrikada ara düzeyde çalışan elemanların, çok iyi elektrik, elektronik, yabancı dil bilmesi ne işe yarar. Kişi eğer monitörün, ekranın arkasındaki dört adet vidayı havalı tornavidayla tüm gün sıkma gibi bir görevle çalışıyorsa aldığı eğitim ne olursa olsun üretim sürecinde bilgi becerisini uygulamaya geçiremeyeceğinden bir süre sonra zaten kendine olan güvenini, saygısını yitirecektir. Aynı zamanda günümüz seri üretim teknikleri oldukça karmaşık sistemler olarak tasarlandığından, üretenlere verilen sayı hedeflerinden dolayı, hiçbir çalışan tüm için gereken bilgi seviyesine ulaşamayacaktır. Zaten sürekli değişen modeller, alınan basit üretim rolleri kişiyi emirlere itaati amaçlayan bir robota dönüştürmeyi hedeflemektedir. Makineleşme o denli hızla artmakta ki mesleki eğitimin içinde olan biri olarak gelecek yıllarda makinelerin yapamayacağı meslek dallarını çocuklara bulup önermek bile bir seçenek gibi gözüküyor. Makineleşme faydalı mıdır faydalıdır elbette. Süreci kontrol ettiğiniz takdirde…
Tüketici olarak biz insanların istediği, kaliteyi ucuza almaktır. İşveren ne ister? İşveren doğal olarak kar etmek, kaliteyi ucuza mal edip, satmak ister. İşveren; üretiminin ve ürününün sırlarına kimsenin vakıf olmamasını ister. İşveren örgütleri dünyada yüz yıllardır en güçlü süreci kontrol eden örgütlerdir. Kar mekanizmasının devrede olduğu yerde insan daima sıralamada kardan sonra gelir. Gündeme bakmak yeterli….
Univerist Kozyatağı-Ataşehir-Suadiye-Acıbadem-Dragos-Kartal-Çamlıca-Çekmeköy
By Univerist Özel Ders | Nisan 19, 2016 | Kariyer Koçluğu . Yaşam Koçluğu | 0 Comments | Tags: hizmet, mesleki eğitim, seri üretim, üretim fabrikası, ürün