Gün 15. İyi ya da kötü, herhangi bir çocukluk anınıza yeniden hayat verin, bugünkü içgörülerinizle tekrar bakın. | Nanişko
Nanişko
Kalpten kalbe bir yol vardır görülmez…
Başlangıç
Hakkımda
İletişim
Yorum defteri
Ara27
Gün 15. İyi ya da kötü, herhangi bir çocukluk anınıza yeniden hayat verin, bugünkü içgörülerinizle tekrar bakın.
Posted on Aralık 27, 2013 by nanisko
Standard
Karataş’taki yazlık sinemayız; ahşap sandalyelerde oturmuşuz, elimizde durmadan çinttiğimiz ayçiçeği çekirdekleri film izliyoruz. İki film peşpeşe ama bizim aklımız ilk gösterimde; kimbilir kaçınca kez izlediğimiz o güzel film. Az sonra Çirkin Kral çocukluk arkadaşı Kerim Afşar’a okkalı bir tokat atıp hayatın onu ne denli yozlaştırdığını haykıracak ve o anda kıyamet gibi bir alkış kopacak seyircinin avuçlarından. Melike Demirağ buğulu sesiyle Arkadaş’ı söyleyecek. Herkes kendi arkadaşını düşünecek, hayallerine sarılacak; genciz çünkü ve en büyük zenginliğimiz hayallerimiz, öyle bir mevsimindeyiz hayatımızın.
Bir de bu yolculuğun çocukluk günleri var. Yine Adana. Bu kez kentin meşhurrr Asri Sineması. Pazar sabahları 10 matinesine gidiyoruz; neredeyse her Pazar, ayin gibi. Hıncahınç dolu sinemada genellikle yer bulamıyoruz ama bizim ‘her kapıyı açacak bir anahtarı olan’ Cemile Abla’mız var; ne yapar eder bizi loca koltuklarda oturtur. Filmde Kartal Tibet rol alıyorsa ben çok mutluyumdur; aşığım adama, öyle yakışıklı ve duygulu ki; yok eğer Hülya Koçyiğit varsa bu defa da ağlayışından çok hisleniyorum ama çocuk aklımla da olsa koşuşu tuhafıma gidiyor. İnsan öyle koşar mı ya? Yapay olduğuna da aklım ermiyor ama; yok, insan öyle koşmaz. Bir de Sami Hazinses’i seviyorum. Çok hüzünlü bir sureti var; onu çok çok sevdiğim bir akrabama benzetiyorum. Onun kadar iyi bir insan olduğunu düşünüyorum; onun kadar da dertli. Film, eğer, Senede Bir Gün’se çok ağlıyorum. Sadri Alışık oynuyorsa çok gülüyorum. Fakat dikkat ettim; daha çok hüzünlü filmleri seviyorum; bunun nedenini o sırada hiç bilmiyorum.
Suzan Avcı için ‘vamp kadın’ diyorlar. Ne demek olduğunu bağlamdan anlıyorum; o hep erkekleri baştan çıkarıyor ama biraz rahatsız oluyorum ona vamp denmesinden çünkü kadın sarışın ve çok güzel; hep açık saçık siyah saten giysiler giyiyor. Bence kadına haksızlık ediliyor. Gerçi o da biraz daha iyi kalpli olsa iyi olur ama ‘vamp’ denmesi de haksızlık!
Bu filmler hep birbirine benziyor. Daha çocuğum ama fark ediyorum bir tek Çirkin Kral’ın filmleri bunlardan farklı. Diğerlerinde acı ya da tatlı güzel şeyler gösterilirken Yılmaz Güney’in filmlerinde hep kötü şeyler gösteriliyor. Mesela bir çocuğun burnuna sinekler konuyor, çocuklarına daha iyi bir hayat verebilmek için patronunun işlediği suçu üstlenen bir işçi yıllar sonra hapishaneden çıkıp geneleve gidince orada çalışan kızını yüzündeki izden tanıyor; böyle şeyler hayatta nasıl oluyor? Hiç anlayamıyorum ama niyeyse Çirkin Kral’ın filmlerini diğerlerinden daha çok beğeniyorum. Bazen de öyle bir anda ortaya çıkıyor ki adam, Asri Sinema’da çılgın bir alkış kopuyor; ben de alkışlıyorum, yan gözle Cemile Abla’ma bakıyorum; oooooo O benden çok alkışlıyor. Arkadaşlarımla konuştuğumda bir tanesi ‘ hiç sevmiyorum o adamı’ diyor; ‘bizi yabancılara rezil ediyor, kötü taraflarımızı, fakirliğimizi gösteriyor’. Evet, evet! Ben o arkadaşımdan farklı düşünüyorum. Gösterirse göstersin; demek ki fakiriz, saklayacak mıyız yani? Umut filmi çok güzel, Baba filmi çok güzel. Beni ister sev ister sevme; caaanın bilir; ben bu fimleri çok seviyorum.
30 Yıl olmuş sen öleli. Türkiye’den, hem de hapisten, sen kaçırıldığında sevinmiştim. Arsus’daki bir balıkçıda karına küfreden bir savcıyı öfkene yenilerek ve cebinde asla taşımaman gereken bir tabancayı kullanarak öldürmene kızmıştım. Ona da yazık ettin. Sen ki bu işleri bilirdin; öfkenle işi bitirdin. Hakkında söylenen iyi kötü herşeye rağmen, Türk Sineması’nda gerçek anlamda çığır açan bir yönetmen olarak tarihe adını kazıdın. Biz seyirciyiz; günahın senin , sevabın biziz. Huzur içinde uyu.
Bunu paylaş:
Tweet
E-posta
Daha fazla
Yazdır
Tumblr' da Paylaş
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Filed under Aklımdan geçenler and tagged Adana, Arkadaş, Asri Sinema, Çirkin Kral, Karataş, Kerim Afşar, Sadri Alışık, Sami Hazinses, Suzan Avcı, Yılmaz Güney |	1 Yorum
Yazı dolaşımı
Previous Post Next Post
One response	»
Özlem Soydan on Aralık 29, 2013, 9:49 pm said:
Bambaşka bir dünya Adana… Güzel günler yaşamışsınız, ne mutlu size!
BeğenBeğen
Reply ↓	
Yorum yaz Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Ara
Arama:
Arşiv
Arşiv Ay Seçin Haziran 2021 (2) Mart 2021 (1) Şubat 2021 (3) Eylül 2020 (1) Nisan 2020 (1) Ocak 2020 (1) Ağustos 2019 (2) Şubat 2019 (4) Mart 2018 (2) Ağustos 2016 (8) Nisan 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (3) Aralık 2013 (5)
Kategoriler
Kategoriler Kategori Seçin Aklımdan geçenler (33) Evim güzel evim (1) Kitap (1) Yemek (1)
Son yazılar
Adana Yaşanır
İnsanlar Masal Gibi
O selamın hatırına
Sevmek Birinci Gelir
Memlekette
Bir Masal Şehri
Oğlum Bana Bir Yüzük Yaptıracan
Ey Esin Perisi!
Gelinlik
Kabul Günü
Son yorumlar
Bir Masal Şehri için Bir Masal Şehri…
Yaa Dedim İçimden için nanisko
Yaa Dedim İçimden için NIGAR ICERLER
Dışarı çıkın ve dışarıda gördü… için nanisko
Dışarı çıkın ve dışarıda gördü… için mahmud sami
Uzun Yıllar Ötesinden Hatırını… için nanisko
Uzun Yıllar Ötesinden Hatırını… için Deniz Tokgöz
Havaya sokan bir pasta ta… için nanisko
Unutmadım Seni Ben için nanisko
Unutmadım Seni Ben için Ece Ermeç Üster
Etiket bulutu
acı çikolota Adana Adana Evleri albert camus Andıç Ağacı Arkadaş Arsus Asri Sinema blog fırtınası Cumartesi Anneleri cunda Danyal Topatan dedem dekorasyon dostoyevski duvar ernst glaeser Eski Türk İşi ev figüranlar hamur hayal HONY hülya koçyiğit irving wallace karakter oyuncuları Karataş kemalettin tuğcu Kerim Afşar koku kola krema Kudret Karadağ laura esquivel Margaret Thacher Mesut Engin nenem obituary odun sobası orhan gencebay Osman Alyanak oğuz atay pasta profiterol reşat nuri güntekin Sadri Alışık Sami Hazinses saroyan sartre sinema Suzan Avcı Süheyl Eğriboz tarif Tarzan Çetin Tugay Toksöz turunç tutunamayanlar türk sineması yabancı yaroslav haşek yedi aşk dakikası yemek Yeniyıl yeraltından notlar yeşilçam yusuf atılgan Yılmaz Güney Çin İğnesi Çirkin Kral Özcan Özgür çeyiz sandığı çikolata ömer seyfettin İhsan Baysal İhsan Gedik
Beni takip et!
Tweetlerim
Hastasıyız Bunların
Biri bakarken çalışamıyorum
Siminya
Tamamen Atıyorum
Follow Nanişko on WordPress.com
RSS
RSS - Yazılar
WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.	
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	