Çünkü gerçekleşirken saldırılar, birçok insan ya kendi derdine düştü, ya yaklaşan savaşa kendisini hazırlamadı. Ya da sattı, kendi değerlerine dair ne varsa. Batacağına inandığı ve hiçbir zaman ait hissetmediği gemiden başka bir gemiye atladı. Fareler daha asil kaldı yanlarında. Kendilerini farenin yiyeceği kaşardan daha ucuz hale getirdiler.
Cumhuriyet işgal altında.
Cumhuriyet’e dair ne varsa işgal altında.
En çok da “Cumhuriyet”i adında barındıranlar işgal altında.
Türkiye Cumhuriyeti.
Cumhuriyet Halk Partisi.
Cumhuriyet Gazetesi.
***
Mevcut seçim sistemi değişmedikçe, vekiller millete temsilci değil, illet olabilir anca.
Bu durumdan çok uzun ve kapsamlı bir şekilde bahsetmeye de gerek yok. Listelerin, genel başkanların iki dudağına baktığı ve vekil olmak için harcanması gereken maddi güce ulusun %90’ının sahip olmadığı yerde meclis ne kadar milletin olabilir?
Üçüncü Yol olarak bizler, sisteme karşı olduğundan değil de sistem tarafından tercih edilen olmadığı için muhalefet yapanlardan değiliz.
Bizler kendimizi Kemalist olarak tanımlıyoruz. Ve sonuna kadar “ilerici”yiz. Bizim için ilerici olmak, gericiliği besleyen tüm unsurlara savaş açmayı gerektirir. Ulu Önder’in dediği gibi: “…tek başına kalınsa bile tepelenmeye çalışılmalı, ezilmelidir.”
O yüzden, mezhepsel ya da etnik bağnazlıklara saplanmış tüm düşünceleri reddediyoruz. Tarihin de bu gibi eğilimleri “gerici” olarak nitelendirdiğine inanıyoruz.
Bizim bu durum hakkındaki görüşlerimize rağmen, sistem içinde çözüm bulacağına inanan iyi niyetli insanlara saygı duyuyoruz.
Onların tercihi ve bu tercihin gerektirdiği çaba olumlu yanıt verirse, bundan ancak mutluluk duyabiliriz.
Neredeyse tüm kadroları ile işgal altında olan Cumhuriyet Halk Partisi’nin kurtuluşu, ancak -genel merkezden bilinçli şekilde yalıtılmış olan- seçmenlerinin örgütlü mücadelesi ile sonuç verebilir.
Tabi bu aşamada başarılı olunması durumunda da aşılması gereken daha büyük engeller ile karşılaşılır; seçim barajı ve seçim yasaları gibi.
***
Bizim kaygılarımız bireysel ve maddi değil; ideolojik ve toplumsal. Bu sebeple Cumhuriyet Gazetesi’nde olan biteni ayrı bir göz ve kaygıyla takip ediyoruz.
Çünkü Muammer Aksoy’ların, Bahriye Üçok’ların, Uğur Mumcu’ların, Ahmet Taner Kışlalı’ların taşıdığı bayrağın yere düşmemesinin mücadelesini veriyoruz. Yeniden göndere çekmek istiyoruz “Tam Bağımsızlık” bayrağını.
Yine başa dönecek olursak, 3 Cumhuriyet’e (Türkiye Cumhuriyeti, Cumhuriyet Gazetesi, Cumhuriyet Halk Partisi) yapılan saldırılar eş zamanlıdır ve yeni değildir.
Bunun somut miladı da 11 Kasım 1938’dir.
Bundan sonraki süreçte kısa süreli “olumlu dönemler” olmuştur fakat bunlar çok kısa sürmüştür.
Cumhuriyet Gazetesi’ndeki manşet ve içeriklerin karşıdevrime malzeme verir nitelikte olması, karşıdevrimin sonucudur. Ve yine yeni değildir.
***
Birilerini desteklediğimizi sanıyoruz; sadece alkışlayarak.
Böylece hedef yapıyoruz onları. Sonra onlar da ya kopartılıyor bizden ya da küstürülüyor.
Eleştiriyoruz birilerini, oturduğumuz yerden. Hatta bazen bunu bile yapmıyoruz. İstiyoruz ki, biz hiçbir şey yapmayalım, ama bir şeyler değişsin. Hatta başka birileri bunu yapmaya kalksın, biz onları yine -sadece- “alkışlayarak” yine hedef yapalım.
Bu -sözde bilinçli- özde bilinçsiz ve keyfi tavırlarla gelinen nokta nedir?
İhanet ve saldırı çok yönlü olunca, gözden kaçmış olabilir. Bu sebeple biz Cumhuriyet Gazetesi ile ilgili olanları anımsatalım.
Ergenekon tertibinde hedef olan Cumhuriyet Gazetesi’ndeki emperyalizmin yerli uzantıları, bu tertip davalarına müdahil oldu. Yani kendi yazarlarını hedef alan bir operasyonun arkasında durdular. [1]
İlhan Selçuk’un aramızdan ayrılmasından sonra bu yaklaşım ivme kazandı. Cumhuriyet Gazetesi’nin sahibi olan Cumhuriyet Vakfı’nda tüzük ihlal edilerek görev değişiklikleri yapıldı.
Ulusal ve anti-emperyalist kaygıları olan herkes ya uzaklaştırıldı ya da “yola” getirildi.
Hatırlayalım; Ergenekon tertibi kapsamında gözaltına alınan Mustafa Balbay’ın “Ankara Temsilciği” görevine son vererek O’na ilk cezayı kesen kimdi?[2] [3]
Cumhuriyet Gazetesi.
Birilerinin “nasıl olsa bana oy vermek zorunda” düşüncesine güvendiği noktada benzer bir yaklaşıma Cumhuriyet’in başına geçenler sahipti.
Uzun yılların “topluma dokunma, toplumu anlama, onun gelişimine öncü olma” kaygısı duymayan “zemini”, işgal subayı gibi gazeteye dahil olan kişiler için “en uygun” alandı. Can Dündar’ın başa geçmesiyle ise artık durum “mide bulandırıcı” bir hal almaya başladı.
Bulundukları gazetelerin batmasına “öncü” olan kişilerin bir gazeteye getirilmesi, o gazeteye karşı “içeriden” yapılan bir operasyon değildir de nedir?
Gazete yazarlarının gazeteye dahil olurken imzaladığı sözleşmede “Atatürk İlke ve Devrimleri’ne bağlı kalacağım” ibaresi vardır.
Bu ibareye, AKP zihniyetinin hayalindeki “Mustafa”yı beyaz perdeye yansıtan Can Dündar ne kadar uyabilir?
“PKK bir terör örgütü değil, bunu böyle düşündüğümüz sürece bu iş çözülmeyecektir. Bunu iktidarın da böyle düşünmesi lazımdır. Devletler kendilerine başkaldıranları ‘terör’ diye tanımlar. Ama bu tanımlamanın kimseye hayrı yoktur.”[4]
“Evet, belli ki kandırıldık, ama iyi ki kandık! Kemalistler gibi darbeciliğe akıl yatırmayı, otoriterliğe savrulmayı reddettik.” [5] (Yetmez ama evet eleştirisi için)
“Cumhuriyet, çoğunluğu Mason locasıyla ilişkisi olan Selanikli bir grup insan tarafından kuruldu. Atatürk de Selanikli Yahudi asıllı bir dönmeydi.” [6]
gibi açıklamaları olan Nuray Mert, gazetenin kurucu çizgisine ne kadar “bağlı” kalabilir?
Peki ya “Mustafa Kemal bir tiran değildi, Tayyip Erdoğan da değil. Mustafa Kemal demokrat değildi, Tayyip Erdoğan da değil! İkisinin farklı biçimlerde diktatör olduğunu söyleyebiliriz” diyen ve siyasi çizgisini “Sosyalist olduğum için anti-Kemalist’im, bu vurgu hayati önemde bence” olarak özetleyen Ahmet İnsel? [7][8]
O ne kadar bağlı kalabilir imzaladığı sözleşmeye?
Bebek katilinin posterleri önündeki fotoğrafına gelen tepkiler üzerine aynı fotoğrafı sosyal medya hesabına yükleyip, “Hassas Türklerin Instagramla İmtihanı” yazabilen Ahmet Şık,
onun bağlılığını sormaya gerek var mı?
[Cumhuriyet Gazetesinde olanlara tepkinizi göstermek için: http://imza.la/cumhuriyet-yonetimi-istifa]
Çağdaş BAYRAKTAR
29 Nisan 2015
DİPÇE
[1] http://www.haberler.com/cumhuriyet-gazetesi-ergenekon-davasinda-mudahil-haberi/
[2] http://www.gazeteciler.com/gundem/mustafa-balbay-ankara-temsilciliginden-alindi-15075h.html
[3] http://www.gazete5.com/haber/balbay-cumhuriyeti-yalanladi-13690
[4] http://hurbakis.net/content/nuray-mert-pkk-bir-teror-orgutu-degil
[5] http://www.diken.com.tr/evet-kandirildik-ama-iyi-ki-kandik/
[6] http://german.rizgari.com/modules.php?name=News&file=print&sid=36247
[7] http://www.birikimdergisi.com/guncel/tayyip-erdogan-diktator-mudur
[8] Sol Kemalizme Bakıyor – Ruşen Çakır, Levent Cinemre (1991)
ahmet insel ahmet şık can dündar cumhuriyet mustafa balbay nuray mert pkk
Çağdaş Bayraktar
Çağdaş Bayraktar 1986 yılında doğdu. İlk ve orta öğrenimini memleketi Mersin'de tamamladı. Çukurova Üniversitesi Ziraat Mühendisliği bölümünü bitirdi. Lisans eğitimi süresince üyelikten başkanlığına kadar Çukurova Üniversitesi Atatürkçü Düşünce Kulübü'nün her kademesinde görev aldı.
Bu dönem içerisinde "Kemalizm"in yerel ve ulusal ölçekte ADK/T'ler nezdinde kurumsallaşması, yaygınlaşması ve bağımsız kalması adına yoğun çaba gösterdi.
Bunun dışında, aynı dönem taraftar topluluğu koordinatörlüğü, Çukurova Üniversitesi Kulüpler Birliği Başkanlığı yaptı. Çukurova Üniversitesi Türk Sanat Müziği Korosunda görev aldı.
2013 yılında kendisi gibi öğrenci olan arkadaşlarıyla birlikte "Vardiya Bizde Adana"nın kurulmasına öncülük etti. Haftalarca süren Sessiz Çığlık eylemlerinde kumpaslara karşı hukuku savundu. Konunun kamuoyunda hak ettiği yeri bulması kapsamında yazılar yazdı.
O dönem birçok yerel gazetede, internet sitelerinde ve Milli Mücadele döneminde kurulan, "Kemalizmin İleri Karakolu" unvanıyla onurlandırılan Yeni Adana gazetesinde yazıları yayınlandı. Ayrıca aynı gazetenin Genç Yeni Adana ekinin kurucu genel yayın yönetmenliği ve başyazarlığını yaptı. 27 sayı yayınlanan Genç Yeni Adana'daki yazarların birçoğunun yazarlığa adım atmasında ve gelişmesinde öncülük etti.
Genç Yeni Adana'daki yazar kadrosunun büyük bölümüyle beraber Üçüncü Yol'u kurdu. Üçüncü Yol tarafından çıkarılan "Türk Ulusunun Egemenliği İçin HAYIR" ve "Yeniden Muasır Medeniyet Seviyesine Ulaşmak İçin TÜRKİYE DENİZCİLEŞMELİDİR" kitap/dergi projelerinin Genel Yayın Yönetmenliğini ve Başyazarlığını yaptı.
Çeşitli dergilerde ve internet haber sitelerinde yazıları yayımlandı. Alibi ve Galeati Yayınevlerinde editörlük yaptı. Halen Deniz Mecmuası dergisinde yazıları yayınlanmaktadır.
Gazetecilik hayatına Eylül 2018’den bu yana Cumhuriyet'te devam eden Bayraktar, yayın kurulu üyesi olduğu Cumhuriyet Kitaplarında Yayın Koordinatörlüğü görevini yürütmekte. Olaylar ve Görüşler sayfasının koordinatörlüğünü ve sayfa editörlüğünü yapmakta, gazetenin Kitap ekinde de kitap tanıtım yazıları ve söyleşileri yayımlanmakta.
Tüm yayınları görüntüle
1 Mayıs İşçi Bayramı Kutlu Olsun!
Atılıyoruz Kavgaya İmanla, Tam da Başa Sardığı Yerden
Yorum ekle
Bir Cevap Yazın	Cevabı iptal et
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Şunlar da ilginizi çekebilir
ManşetÜçüncü Yol'dan
KIBRIS BARIŞ HAREKATI’NIN 47.YIL DÖNÜMÜ
15 Temmuz 1974 günü Lefkoşa güne silah sesleriyle uyandı. Yunanistan’daki Albaylar Cuntası, Makarios’un “kalemini kırmış”, “Enosis’i geciktirdiği” gerekçesiyle Rum Milli Muhafız...
Üçüncü Yol
73 görüntüleme
ManşetÜçüncü Yol'dan
YERYÜZÜ TANRILARINA KARŞI YİĞİT BİR DESTANCI: METİN AYDOĞAN
“1997-2017 arasındaki 20 yıl, sağlığım için olduğu kadar; ülke sorunları açısından da yaşantımın en sıkıntılı dönemidir. 72 yaşında bir insan olarak, Türk Devrimi’nin halka sunduğu gönenç...
Üçüncü Yol
119 görüntüleme
ManşetÜçüncü Yol'dan
CENEVRE’DEN SONRA
Birleşmiş Milletler öncülüğünde 27-29 Nisan tarihleri arasında İsviçre’nin Cenevre kentinde gerçekleşen gayr-ı resmi beşli konferans, Kıbrıs sorunu müzakereleri tarihinin geçmişteki örneklerine benzer şekilde...
Ali Ergendedeoğlu
99 görüntüleme
Siteye e-posta ile abone ol
Bu siteye abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için kayıt olmalısınız.
Diğer 52 aboneye katılın	
E-posta Adresi
Abone ol
Yazarlar
Ahmet Deniz Dündar
CUMHURİYETİN AYDINLANMA NEFERİ BAHRİYE ÜÇOK
Ali Ergendedeoğlu
BARINDIRILMIYORUZ!
Ali Karaküçük
SORULARI CEVAPLANMAYI BEKLEYEN CİNAYET
Berrin Karadeniz
CUMHURİYET’İN EZGİSİNİ UĞURLUYORUZ
Mustafa Boztepe
19 EYLÜL GAZİLER GÜNÜ
Çağatay Uncu
DENİZ HARP TARİHİNDE “NÜKLEER” ETKİ…
Mehmet Anıl Parlak
ULUSAL EGEMENLİK ve BUGÜNÜN BİLİM KAVGASI
Miraç Özpolat
KKTC’DE KORONAVİRÜS SÜRECİ VE EKONOMİK GÖSTERGELER
Ilgaz Galip
TÜRKİYE’NİN “GAFFAR BABASI” UNUTULMAYACAK
Çağdaş Bayraktar
BİR “BÜTÜN” OLARAK ÇANAKKALE: “ZAFER İÇİNDE ZAFER”
Raşit İnan
Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Temeli: Erzurum Kongresi
Sena Yaşar
“CİĞERİMİZ HÂLÂ YANIYOR”
Soner Emeç
TÜRKİYE’NİN KÜBA FÜZE KRİZİNE YÖNELİK DIŞ POLİTİKASI: YAPISALCI BİR YAKLAŞIM
Üçüncü Yol
KIBRIS BARIŞ HAREKATI’NIN 47.YIL DÖNÜMÜ
Üçüncü Yol Arşiv
Üçüncü Yol “Şartlı Hayır” Diyor
Mehmet Aman
aydoğan’a ağıt
Zeynep Çam
DİRENİŞTEN ÖRGÜTSEL MÜCADELEYE: AMASYA GENELGESİ KARARLARI
Zeynep Nur Gözütok
“BEN ÖLMEK İSTEMİYORUM”
Bir parti değiliz. Bir dernek değiliz. Sadece Kemalist devrime düşünsel manada sahip çıkmak gayemiz. Bu düşüncede olan herkes, “Üçüncü Yol”un doğal yoldaşı olacaktır.