Komşusunun güneşini, manzarasını engellememek hassasiyeti ve bulunduğu alanı en iyi şekilde değerlendirme düşüncesi Kastamonu konaklarına özgü bir şeydi. Şahsına münhasır bir şehir olmak kolay değildi. Sadece merkezde 564 tane taşınmaz kültür varlığı olan Kastamonu sokaklarında yürürken gördüğü güzellikler karşısında düşmemek için arada önüne bakması gerekiyordu. Bunlardan 400 tanesi yüzyılı aşkın süredir tüm ihtişamıyla ayakta duruyordu. Konakların zemin katı diğer şehirlerde olduğu gibi sağır değil, birebir hayata açılan ve günlük yaşamın başladığı alanlardı. Birinci katlar aile yaşamının ortak noktası iken ikinci katlar konağın konukları için ayrılmış özel mekânlardı. Ecdat ince fikrini kapı kolundaki işlemelere bile yansıtmıştı. Kim bilir ne hüzünler ne mutluluklar yaşanmıştı bu konaklarda.