Bildiğiniz gibi plaj sezonunun başlamasının hemen akabinde Elif Şafak iki kapak seçenekli ikinci kitabı olan Havva’nın Üç Kızı’nı yayımladı. Kitap Doğan Kitap’tan çıktı ve çeşitli online kitap mağazalarındaki daha uygun fiyatları saymazsak 27 TL’ye satılıyor.
Olur da Havva’nın üç kızı olduğunu anlamazsak diye kelimenin gerçek anlamı ile enine ve boyuna üç kız gösterilmekte.
Mahmut’taki ferah akşamüstü esintisini bozacağım için çok üzgünüm ama geçtiğimiz cumadan beri içim şişerek kitabı bitirmeye çalışırken sadece bu anın hazzına odaklandım ayrıca kabul edersiniz ki a little çemkirik never killed nobody.
Ayşe Arman Havva’nın Üç Kızı’ndan uzun uzun bahsedilen şu röportajında romanı Elif Hanım’ın başyapıtı olarak nitelendiriyor. Yazarın kendisi ise bu romanda “kendi kendine yazık eden Türkiye’yi anlattığını” belirtiyor. Röportajı didiklemeye geçersem bu yazı hiçbitmeyen hikayeye dönüşür o yüzden orayı hızlı geçiyorum.
Benim tek umudum Elif Şafak’ın bu romanı çok hevesli, çok amatör ve çokça torpilli kişisel asistanına falan yazdırmış olması. Zira Bit Palas’ı yazan birinin bu ziyan metni de yazmış olacağına inanmak beni çok üzüyor. Gerçi Baba ve Piç’ten beri her kitapta aynı hayal kırıklığını yaşamaya devam etmeme rağmen mazoşistlik bende ki okumadan duramıyorum.
Öncelikle kitabın anahtar kelimelerini sunmak istiyorum: mütereddit, kadim, hüzün, kelam, Pericik ve tabii ki her Elif Şafak metninin olmazsa olmazı: ARAF.
Gün geçmiyor ki bir EŞ romanında bir kimse arafta kalmasın. Kitabın üç kahramanından biri olarak lanse edilen (aslında anlatılan tek kahramanı olan) Peri’nin yegane özelliklerinin kararsızlık ve pasiflik olması tabii ki kendisine bol bol arafta kalma imkanı veriyor. Ruhu da beklediğimiz şekilde göçebe ve esrik.
Romanda üç ana kadın karakter olduğunu kapaktan ve romanın isminden anlamamış olabilirsiniz o yüzden “dostluk ve kızkardeşlikle bütünleşen” üç kadına dair kapak resimleri açıklamasını da okumadan geçmeyin lütfen.
Romanımızın ana karakteri olan Peri’nin (her yerde bangır bangır anlatıldığı için spoiler olduğunu düşünmüyorum) anne ve babası çok derin bir metaforla Türkiye’yi temsil ediyor. Annenin bir tarikata üye olduğundan bahsediliyor ama kedicik falan değil, heveslenmeyin. Kızını cin çıkarmaya hocalara götüren son derece tutucu ve muhafazakar bir kadın sadece. Babası ise tam bir Sözcü okuyucusu portresi olsun diye anlatılmış, dine dair her şeyle dalga geçen, her akşam tek başına rakı içen ve oturma odasında Atatürk portresi asılı olan bir adam.
Bu anne ve baba ne hikmetse habire atışıyorlar, yıllar geçmemiş birbirini artık tanıyıp kabullenmemişler, birbirinden nefret ediyorlar ama asla ayrılmak falan akıllarına gelmiyor. Baba geçici hafıza yokluğundan muzdaripmişçesine kızlarını okuluna teslim etmek için gittikleri Oxford’da kadının bira içmesini bekliyor. Kadın ise her allahın günü kocasına Kuran’ı okuması gerektiğini, çok büyük günahlar falan işlediğini tekrarlıyor bozuk plak gibi. Her ikisi de kartondan birer karakter. Ama işte onlar Türkiye’nin bölünen toplumu o yüzden fazla sorgulamadan atın hapı ağzınıza. Dev toplum eleştirisi :((((
Bunlara ek olarak biri devrimci (devletin örgütsüz terörist tanımı gibi, neye inandığını boşverin devrimci işte, kurcalamayın) biri de muhafazakar/milliyetçi (iktidar partisinin baş portresi demek yememiş) iki adet abisi var Peri hanım kızımızın (Yazarın seslemeyi sevdiği şekliyle Pericik). Devrimci abi tabii ki devrimciliğinin cezasını daha hikayenin başındayken hemen çekmeye başlıyor, türlü eziyetlerden sonra hapse giriyor. Sonrasında da uzak bir kasabaya yerleşip hikayeden çıkıyor. Bir de ona karton karakter oluşturmakla mı uğraşacaktı sizin için kadın canım!
Peri ise kitabın kapağında, başında, sonunda, her 10 sayfada bir bahsedildiği üzere mütereddit. Arafta. Annesini de çok seviyor babasını da küçük hüzünlü bir ruh olduğu için. Tanrı’yı arıyor. O da işte bizim küçük Elif’imiz. Tanrı’yı sorguluyor, her gün “Tanrım seni sorguluyorum” diye güncesine yazıp tekrarlıyor ki okuyucu da onun gibi mütereddit kalmasın, Peri’nin olayı neydi diye bir an bile şüpheye düşmesin aman allah muhafaza. Peri’nin duygusal zeka yaşı tüm roman boyunca asla sekizi geçmiyor, karaktersizliği, korkaklığı ve her yola çekilişi bize arayış diye yutturulmaya çalışılıyor.
Peri “kitaplar şehrinin arka sokaklarında defalarca kayboluyor”, “tıpkı bir fidanın ağaca dönüşmesi için yağmur damlalarına ihtiyaç duyması gibi, beyni kendini ifade etmek için kelimelere muhtaç”, “boğazı sonbahar yaprakları gibi kuruyor” ve ayrıca karışık olan her şeyi İstanbul’a benzetmezse ölecek hastalığı var.
Kant’tan çok etkilenmişti. Çok yönlüydü Alman filozof. Peri Kant’ın tıpkı İstanbul gibi olduğuna karar verdi: hercai, katmanlı, karışık.
Hala tam olarak anlamamış olabilirsiniz, kitapta Peri’nin dışında iki kadın karakterimiz daha var. Onlar da birer karton karakter olarak tabii ki belli özellikleri temsil ediyor. Şirin İran’lı ve ateist bir genç kadın. İslam’ı sorgulayan cesur kişileri temsil ediyor. Mona ise başı kapalı, imanlı ve mutaassıp olan. O da İslam dininin sevgi ve barış dini olduğunu savunan, başı kapalı olduğu için aşağılanan ve İslamofobiyle savaşan dirayetli Müslüman kadınının temsili.
Mona Peri’ye Mısır asıllı bir Amerikalı olduğunu, New Jersey’de doğduğunu anlattı.
…
Annesi de kapalıydı dediğine göre, ama büyük ablasının başı açıktı. “İki kız kardeş farklı tercihler yaptık hayatta.”
“Yani diyorsun ki…başını örtmeyi kendin seçtin, ha?”
“Annemler tabii ki bana seçim hakkı verdiler. Başörtüm şahsi kararım, inancımın ifadesi
….
Sırf bu yüzden kaç kez aşağılandım bir bilsen.”
Kitaptaki inanılmaz derin Türkiye metaforlarını yeterince kavrayamamış olabilirsiniz diye bir de günümüzde geçen bölümü var romanın. Burada Pericik tabii ki çok zengin, ergen kızının neden asabi olduğunu bir türlü anlayamıyor ve gittiği çok zengin akşam yemeği davetinde Zülfü Livaneli’nin en az bu kitap kadar kör gözüne parmağım romanı Konstantiniyye Oteli’nden aparılmış karakterlerle anlamsız ve bir yere varmayan dialoglara giriyor. EŞ bizi 2001-2016 arasında götürüp getirirken metaforları yeterince anlamazsınız diye karton karakterleri temsil etmeleri gereken noktalarla tanımlıyor. Muhalif gazeteci kadın, zengin iş adamı, zengin iş adamının karısı, muhafazakar CEO. Mesela zengin iş adamının karısı bir noktada şöyle bir cümle kuruyor:
Ben artık işadamının karısı değilim, kendi ayakları üstünde duran bir işkadınıyım. Bana böyle seslenin!
Topluluk gerek gündem hakkında, gerek birbiri hakkında gerekli tüm hap bilgileri edinmenizi sağlayacak yorumlar yapıyor, hiçbir zahmetten kaçınmıyor ve biz okuyucuları için bir Onedio listesi dahi hazırlıyor (yazım şekli birebir alıntı):
Diğer konuklar başlarıyla onayladılar. “Zorlu, Kanlı bir Coğrafyada Ölmenin En Popüler On Yolu” listesi çıkarmaya başladılar: 1) Trafik kazaları 2) Kapağı açık bırakılan rögar kapağından içeri düşmek 3) Balkonda otururken, aklınca takımının zaferini kutlayan holigan kurşununa kurban gitmek
Daha fazlasını yazıp da hevesinizi (!) kaçırmayayım. Gördüğünüz gibi EŞ memleketimizin tüm kanayan yaralarına birer birer parmak basar hepsini tespit ederken okuyucusunu trendlerden de uzak bırakmaya gönlü razı olmuyor.
Sayfalarca skandal da skandal diye bahsedilen, Pericik’in geçmişindeki o çok karanlık olayları daha sekseninci sayfadan tahmin etseniz de ulan acaba ters köşe mi yapar diyebilirsiniz. Ben söyleyeyim: YAPMIYOR.
Hele kitabın son bölümlerine doğru müthiş derinlikli ateist vs mutaassıp tartışmalarını ve kitapta herkesin arzuladığı sarışın ve renkli gözlü Tanrı profesörü Azur’un son dakikada eklendiği gün gibi açık olan hayat hikayesini okurken boynunuzda fular belirmezse o da sizin suçunuz. Tanrı profesörü ne diye de sormayın, Oxford’da varmış işte.
Yine son bölümde editörün ısrarıyla eklendiğine adım gibi emin olduğum, 350 sayfa boyunca neredeyse hiç adı geçmeyen bir aile sırrı geliyor. Burada Pericik ile ilgili yepyeni bilgiler ediniyoruz, kızımızın o kırılgan ruhu ve araftaki mütereddit karakteri neden böyle bize bir done daha sunuyor EŞ. Bu bölümde de Buket Uzuner’in Kumral Ada Mavi Tuna romanındaki Meriç karakterinden bol kepçe esinlenmeler bulabilirsiniz.
Romanın sonuna gelmeye sabrınız yettiyse burada da Hollywood klişelerine taş çıkaracak sahnelerden sonra Pericik aydınlanmasını yaşıyor ve fin. Hepimize geçmiş olsun.
Romanı okumaya mecali olmayan ama EŞ erdeminden payını almak isteyen hüzünlü ruhlar için ise hiçbir masraftan kaçınılmamış. Buyrunuz: onedio alıntılar seçkisi.
EŞ bir yazı daha ne şişi ne de kebabı yakmadan ortayolculukla, klişeyle başarıyla atlatmış oluyor.
Peri’nin mütereddit ve arayışta olduğunu belirtmiş miydim??
Fotoğraf kaynak: http://quotesgram.com/elif-safak-quotes/
PAYLAŞMAK İSTERSENİZ:
Twitter üzerinde paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Facebook'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Pocket'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
WhatsApp'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Tumblr'da paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Arkadaşınızla e-posta üzerinden paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Posted in KİTAPTagged ayşe arman, öykü, doğan kitap, edebiyat, elif şafak, havvanın üç kızı, hikaye, islam, Londra, onedio, oxford, roman, türk edebiyatı, türkiye	
Yazı dolaşımı
Prev “Üzgünüm, sorunu anlayamadım.”
Sonraki Tatile kaldığımız yerden devam…
13 thoughts	
simitagaci dedi ki:	
Temmuz 9, 2016, 11:35 am
Şahane bir yazı olmuş. Ben de Bitpalas ve Mahrem’den sonra bu kadına ne oldu diye düşünürüm ara ara..
BeğenBeğen
Cevapla
melahatbaykusolsam dedi ki:	
Temmuz 9, 2016, 12:24 pm
müthiş bir yazı olmuş, cumartesi sabahım güzelleşti. Elif Ş.fak da okur umarım. İnsan bir farketse keşke istiyor.
BeğenBeğen
Cevapla
axolotl dedi ki:	
Temmuz 9, 2016, 4:26 pm
Münevver Ayaşlı’nın Pertev Bey’in Üç Kızı kitabının ismini hiç çekinmeden, utanmadan hd çalması da ayrı yüzsüzlük, insan bir esinlendim der ama halk ne de olsa bilmez diye sömür sömürebildiğin kadar.
BeğenLiked by 3 people
Cevapla
krkkelimeler dedi ki:	
Temmuz 10, 2016, 1:32 am
şimdi okuduğum bu yazı EŞ nazarında, benzeri kalibre de olan bi kesimi temsil ediyor bence… bunlar yazar/çizer olarak çoğu zaman arz-ı endam ediyorlar yine sinemacı ve müzisyenlerde var bunlara dahil… aslında özü itibariyle yaratıcı olmayan ve bundan da gocunan bi asalak toplum işte ve bu yazı tam anlamıyla adrese teslim olmuş tebrikler…
BeğenBeğen
Cevapla
bonaluram dedi ki:	
Temmuz 11, 2016, 2:57 pm
Çok teşekkürler, dediğiniz gibi bu yorumlar bu kitap özelinde yapılsa da benzer yaklaşımda olan farklı kişilere de uyarlanabilir. Sevgiler :)
BeğenBeğen
Cevapla
Ebrar G. dedi ki:	
Temmuz 11, 2016, 2:56 pm
Müthiş yazı.
BeğenBeğen
Cevapla
bonaluram dedi ki:	
Temmuz 11, 2016, 2:56 pm
çok teşekkürler :)
BeğenBeğen
Cevapla
hevesli bardak dedi ki:	
Temmuz 12, 2016, 12:29 am
Özeti okurken dahi içim şişti!
BeğenBeğen
Cevapla
deniquo dedi ki:	
Temmuz 14, 2016, 7:52 am
Özeti okurken dahi içim şişti +1
Bırakıp gidemedim, onda da EŞ’nin sahip olmadığı anlatım gücüne bonaluram hanımcığımın sahip olmasının etkisi olsa gerek.
BeğenLiked by 1 kişi
Cevapla
sothyz dedi ki:	
Temmuz 15, 2016, 1:51 pm
Ya, aklıma bir şey takıldı: Peri mütereddit ve arayışta galiba. Di mi? :P
BeğenLiked by 1 kişi
Cevapla
elifibul dedi ki:	
Ağustos 29, 2016, 6:07 pm
çok kötü kitap, çok güzel analiz
BeğenLiked by 1 kişi
Cevapla
bonaluram dedi ki:	
Ağustos 29, 2016, 7:35 pm
Teşekkürler :)
BeğenBeğen
Cevapla
Ahu dedi ki:	
Ekim 9, 2016, 10:55 pm
Daha güzel bir eleştiri yapılamazdı. Tamamen katılıyorum. Kitap pek bi fena. Ayrıca Livaneli’nin son kitabı da paralel kötülükte. Harika bir tespit (Peri’nin katıldığı akşam yemeği ve konstantiniyye’deki açılış zırvası aynı)Zamanıma ve gözlerime yazık. Şafak okumak yerine yapılacak öyle çok şey var ki…
BeğenLiked by 1 kişi
Cevapla
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
ARŞİV
Ocak 2021 (1)
Kasım 2020 (1)
Eylül 2020 (1)
Temmuz 2020 (1)
Haziran 2020 (1)
Mayıs 2020 (1)
Nisan 2020 (1)
Mart 2020 (2)
Ocak 2020 (2)
Aralık 2019 (1)
Kasım 2019 (1)
Eylül 2019 (1)
Ağustos 2019 (2)
Temmuz 2019 (1)
Haziran 2019 (2)
Mayıs 2019 (3)
Nisan 2019 (6)
Mart 2019 (3)
Şubat 2019 (7)
Ocak 2019 (4)
Aralık 2018 (7)
Kasım 2018 (8)
Ekim 2018 (8)
Eylül 2018 (3)
Ağustos 2018 (6)
Temmuz 2018 (6)
Haziran 2018 (8)
Mayıs 2018 (6)
Nisan 2018 (5)
Mart 2018 (8)
Şubat 2018 (8)
Ocak 2018 (9)
Aralık 2017 (13)
Kasım 2017 (8)
Ekim 2017 (7)
Eylül 2017 (11)
Ağustos 2017 (17)
Temmuz 2017 (11)
Haziran 2017 (16)
Mayıs 2017 (23)
Nisan 2017 (28)
Mart 2017 (8)
Ocak 2017 (9)
Aralık 2016 (20)
Kasım 2016 (21)
Ekim 2016 (8)
Eylül 2016 (15)
Ağustos 2016 (21)
Temmuz 2016 (46)
Haziran 2016 (38)
SON YORUMLAR
Helezonlu amca Mesut Manioğlu için Sueda	
İstanbul’da Bir İtalyano: Donizetti Paşa için yinemimerve	
İstanbul’da Bir İtalyano: Donizetti Paşa için Cem	
Yenilenen Last Christmas klibi ve eskimeyen mutluluğu için Neslihan Ataş	
Yenilenen Last Christmas klibi ve eskimeyen mutluluğu için elif	
Edi’ye Benzemek (ya da Büdü olmak) için axolotl	
Edi’ye Benzemek (ya da Büdü olmak) için Gülbin	
Foça Foça taşın kara için zapbeeblebrox42	
Ara
Arama:
Ara
UYARI
Kaynak belirttiklerimiz haricindeki tüm içerik Mahmut'a aittir.
İznimiz dışında bir kullanım ihtimaline karşı, 10 kaplan + 9 tavşan gücünde olduğumuzu hatırlatmak isteriz.