Tiyatro söz konusu olunca komedi türü diğerlerine oranla daha çok ilgi çeker. Bu nedenle, genellikle turneye çıkan oyunların çoğu komedidir. Bir de bazı insanlar için tiyatro maalesef sadece komik bir eğlencedir. Tabii ki her genelleme gibi bu genellemeler de belirleyici değil, ama yine de bir toplumsal motiften bahsedilebilir.
Karşıyaka Açıkhava Tiyatrosu’na gelen oyunların çoğu komedi oluyor. Cemal Hünal, Aslı Şahin ve Onur Şenay’ın rol aldığı “Aşk Kokusu” da bunlardan biri. Bir çeşit romantik komedi olan oyunda 20’li yaşlarının sonlarında, geçimlerini senaryo yazarlığı ile sağlayan iki genç erkeğin hayatlarına, yeni komşuları Çağla’nın girmesiyle yaşadıkları değişim anlatılıyor. Yani, metin bir karakter ve kişisel ilişkiler metni. Konunun ve karakterlerin güncelliği oyunu izlenmeye değer kılan özelliklerden ama çok doyurucu bir içeriği olduğunu söylemek zor. Komedi türünü keyifli kılan hafiflikte bir metin, hedeflediği gibi güldürüyor. Böyle bir amaç için de karakter derinliği yerine “tip”ler yetiyor. Oyunda doğal olarak buna yönelik bir oyunculuk söz konusu: yüzeysel ve tipik bir karakterizasyon.
Cemal Hünal, Çağan Irmak’ın Ulak filminde gösterdiği oyunculuğu sahnede gösteremiyor. Aslında bu olumsuz bir yorum anlamına gelmez. Sahne oyunculuğu ile kamera oyunculuğu çok farklı şeylerdir. Kimi insanın becerileri sahneye, kimisinin ki kameraya yakışır. Sanırım benim en çok takıldığım nokta sahnedeki oyunculukta denge olmamasıydı. Oyuncuların farklı ekollerden olması sahnedeki uyumlarını etkiliyor. Onur Şenay Poyrazoğlutiyatrosundan yetişme, Cemal Hünal yurt dışında eğitim almış. Bu iki oyuncunun oyunculuk ve komedi anlayışları elbette çok farklı ve sahnede bu farklılıklarını harmanlayamıyorlar. Bu yüzden oyunda bir uyumsuzluk, bir aksama hissediliyor. En geleneksel tabiriyle oyunculardan biri çok “büyük” oynarken, diğeri daha aşağıdan oynuyor ve bu da oyunun ritmini bozuyor. Bunlara oyuncuların kendi rol ve isimlerini unutması, şaşırması eklenince maalesef sahneler ciddi anlamda zarar görüyor.
Kısacası, Tiyatro ŞenAy ve “Aşk Kokusu” henüz olmamış bir meyve tadında. Belki ileride daha iyi işler çıkaracaklardır ama bunun için sanırım önce sahnede bir grup uyumuna ulaşmaları gerekecek. Bu isim-sahne unutma meselesi dahi bu uyumsuzluğun bir belirtisi olabilir.
Share this:
Twitter
Facebook
More
Email
Print
LinkedIn
Reddit
Tumblr
Pinterest
WhatsApp
Like this:
Like Loading...
Related
tiyatro
tiyatro
Post navigation
Previous İzmir’de tiyatro – “Bavul”
Next İzmir’de Tiyatro: Heccav
Leave a Reply Cancel reply
Enter your comment here...
Fill in your details below or click an icon to log in:
Email (Address never made public)
Name
Website
You are commenting using your WordPress.com account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Google account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Twitter account.	( Log Out / Change )
You are commenting using your Facebook account.	( Log Out / Change )
Cancel
Connecting to %s
Notify me of new comments via email.
Notify me of new posts via email.
Δ
© Bu sitedeki yazıların tüm hakları saklıdır.*
ABD Adalet Agaoglu Ahmet Hamdi Tanpinar Alexander von Humboldt Attila Ilhan Avrupa Bertolt Brecht BirGun bitiyatro biyografi Bo Sahne Burak Sergen Cem Uslu Cevre Tiyatrosu Chinua Achebe Destar DOT Dünya Edebiyat Turu E.M. Forster edebiyat Ekip Tiyatrosu English Estonya Eugene Ionesco eğitim Faust Fransa Furuzan gezi Henrik Ibsen Husnu Arkan Ihsan Oktay Anar ingiltere intihar Ispanya J.D. Salinger Jack London John Ruskin Joseph Conrad karalamalar kitap Kucuk Salon Lacin Ceylan Levent Mete Mati Unt Murat Gulsoy Nedim Gursel Nejat Uygur New York Notos Oscar Wilde Oyun Atolyesi pangar resim Rifat Ilgaz semaver kumpanya sinema Sozcukler Stefan Zweig Sylvia Plath tarih Ted Hughes teori Terry Eagleton tiyatro tiyatrokare Umberto Eco Umit Unal Van Gogh Virginia Woolf William Shakespeare yan etki yasakmeyve çeviri şiir
Kategoriler
çeviri
edebiyat
eğitim
gezi
kitap
resim
sinema
televizyon
tiyatro
wanderlust'un tilkileri
© Bu sitedeki yazıların telif hakkı saklıdır. Uluslararası telif hukuku için Birleşik Krallık yazarlar sendikası, The Society of Authors referans alınabilir. Sitede sadece wanderlutpress.net’e özel katkılara ek olarak, daha önce farklı dergilerde yayımlanmış metinler de bulunmaktadır. Bahsi geçen dergilerin siteleri dışında, buradaki yazıların başka sitelerde iznim olmadan yayımlanması telif ihlalidir.