Ama eğer belkiler, harekete geçmeme, değişmeme, anlamlandırmama, ya da durup bekleme için bahane ve mazeret için kullanılıyorsa, o zaman kavramın kendisine ihanet edilir.
Çünkü belki, “ne evet, ne hayır” demektir.
Buna karar verecek olan, soruyu alan muhataptır.
Evet ya da hayır henüz kesin değildir, ve cevap kesinleşene kadar bir bekleme süresi istenmiştir.
Bunu yazmıştım, bu tür belkiler kadınlara çok yakışır.
Onlar bütün seçenek ve olasılıkların açık olmasını severler, ve buradaki belki, ne evet ne hayır anlamına geldiği gibi, hem evet hem hayır anlamına da gelir.
Burada da sorun yok.
Sorun olan belkiler, bizden daha yukarıda bir iradenin, “belki” de bize rağmen yaptığı seçimlerden bahsederken telaffuz edilenlerdir.
“Ben şu anda tam anlayamıyorum, ve aslında durum çok hoşuma da gitmiyor, ama olan belki de olan benim için daha uygundur” anlayışı.
Bu anlayışta atalet var, ama biraz gaflet de var.
Çünkü değişime direnç var. Çünkü sadece korku ve tembellik var.
Aslolan deneyimlerden öğrenmekken, öğrenmekten vazgeçmek bir yana, durumu derinlemesine sorgulamaktan vazgeçmek de var.
Cehaletin mutluluğu seçiminde, tatminsiz bir akışta olmak kolaycılığı, ve son tahlilde, anlam aramayan bir hayata teslim olmak var.
Belki de böylesi daha iyidir, daha hayırlıdır cümleleri, sizi tekamüle yaklaştırmaz, tersine uzaklaştırır.
Tekamül için seçimler yapmaya ve seçimleriniz için çaba göstermeye devam etmek lazım.
Evrene ya da Ulu Yaratan’a hizmet de böyle oluyor.
Ne evet ne hayır, ve hem evet hem hayır olan belkiler normal.
Olasılıklara açık olmak belkileri de normal.
Ama olanın gerçekliğinden, sonuçlarından ve derslerinden kaçmak için mazeret olan belkiler bizi yavaşlatır ve durdurur.
Belki de, olanın sizin için muhakkak hayırlı olduğunu kabul etmek, olana hep evet demek, ama süreçte seçimlere, çabalara, anlamlandırma ve ders alma mesaisine devam sizler için çok daha hayırlıdır…