Shinobu Morita, Takumi Mayama ve Yuta Takemoto, çoğunlukla öğrencilerin kaldığı köhne bir apartmanda yaşamaktadırlar ve hepsi Tokyo’daki sanat kolejine gitmektedir. Kıt kanaat geçinen, yarım günlük işler ve okulu bir arada götürmeye çalışan bu arkadaşların hayatları kolejlerindeki profesörlerden biri olan Shuji Hanamoto’nun kuzeni Hagumi “Hagu” Hanomoto ile tanışmaları ilginç bir hal almaya başlar. Hagu 18 yaşında olmasına rağmen kısa olan boyu yüzünden ilk bakışta bir ilkokul öğrencisi sanılmaktadır ama aslında oldukça yetenekli bir heykeltıraştır. Kişilik olarak da oldukça çekingendir. Honey and Clover’da iki sezon olmak üzere toplamda 36 bölüm boyunca Morita, Takumi, Takemoto, Yamada ve Hagu’nun beraberce yaşadıkları, kazandıkları deneyimler, günlük hayatın zorlukları ve en önemlisi birbirleri ile olan ilişkileri izleyicilerine yansıtmaktadır.
Baştan söylememde faydası olacak, Honey and Clover kötü bir anime değil. Sadece herkese hitap etmeyebilir. Ben de maalesef o hitap etmeyenlerin arasındayım çünkü anime bana çok ağır geldi. Ağır derken neredeyse hiçbir olay yaşanmıyor ve sürekli konuşuyorlar. Az olan espriler ve komedi unsurları çok iyi ama bir bölümde üç – dört espri oluyorsa geri kalanında konuşup duruyorlar ve konuşulan konular, yaşananlar ilginç bile değil. Yani ben dokuzuncu bölüme kadar izledim ama boş. Günlük hayat teması bana göre çok fazla günlük hayat olmuş ve doğal olarak sıkıldım. Ayrıca Hagu karakterini de pek benimseyemedim. Tamam, boyu kısa ve yaşını göstermiyor ama fizikselin yanında zihinsel olarak göstermemesine bir anlam veremedim. 10 yaşındaki bir çocukmuş gibi sergilenmesi tuhafıma gitti. Oysa aklı başında, boyuna rağmen daha dominant bir karakter olsaymış bence daha ilginç olabilirmiş. Animenin tek beğendiğim tarafı Morita. Gerçekten çok ilginç bir karakter ve gerek davranışları gerekse Hagu’ya takılmaları çok komik. Lakin Morita bile benim Honey and Clover’i sevmeme yetemedi.
Görsel olarak Honey and Clover klasik anime çizimlerine sahip. Çizimleri güzel, komedi efektleri yerli yerinde kullanılmış, göze batan bir şey yok. Özellikle Ayumi Yamada karakteri çok hoş olmuş. İkinci sezonu ise (izlemedim ama göz attım) çizim bakımından çok daha güzel ve netler. İki sezon olduğu için animenin iki açılış ve kapanışı var. İlk sezonun kapanışı bir hayli ilginç. Gerçek yiyecek midir, plastik midir anlayamadım ama yapılan animasyonlar çok eğlenceli olmuş. Son olarak ara müzikleri de gayet yerli yerinde.
Kısacası filmleri, Japonya ve Tayvan’da dizileri bulunan ve birçok anime sitesinden tatmin edici puanlar alan Honey and Clover’i ben sevemedim. Hâlbuki insan ilişkilerini konu alan animeleri normalde pek severim. Honey and Clover için izleyin ve izlemeyin diye bir yorum yapamayacağım. Dediğim gibi günlük hayat yönü çok ağır, anime izlediğim bölümlerde gördüğüm kadarı ile ne fazla romantik ne de fazla komedi tarzında. En iyisi izleyip kendiniz karar verin. Belki anime ilerleyen bölümlerde ivme kazanıyordur ama benim için iş işten geçti.
Tag : Rafet Kaan Moral
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta Paylaş
{ 1 yorum bulunmakta. Yorum ekleyin }
cyborg 16 Temmuz 2012 16:22
Hagu'yu sevmeyen tek ben değilmişim demek ki! Etrafındaki herkesin onun için dört dönmesi animelerde daha önce görmediğimiz bir absürdlük değil ama hepsi pedofil gibi görünüyordu. Zaten tipi öyle, davranışları da çocuksu ve saçma olup bir de bunu başrol yapınca ben de sonuna kadar dayanamadım senin gibi=)