Güzel bir bahar günü, değerli ağabeyim Dr. Atilla Özcan ve kıymetli kardeşlerim Dr. Adnan Hasanoğlu ve Dr. Davut Aktaş’la birlikte, Yeşilyurt (Çırmıhtı, İsmetpaşa)’ta ikamet eden saygıdeğer büyüğümüz emekli albay Alptekin Özcan’ı ziyarete gitmiştik.
Alptekin Abi’nin bahçesinde çok güzel güller vardı. Adnan Bey’in oturduğu lojmanın bahçesinde de, Yunus Önal isimli bir kimya hocasının ilgilendiği güzel güller vardı. Bahçeyi gezerken Alptekin Abi, Atilla Abi’ye, “Atilla Bey, benim güllerim mi güzel, Adnan Bey’in gülleri mi güzel” diye sordu. Bizim gibi Atilla Abi de Alptekin Bey’in güllerinin daha güzel olduğunu biliyordu ama, Adnan’ın şerrinden korktuğu için, “Alptekin Abi’nin gülleri güzel deseem Adnan’dan korkarım, Adnan’ın gülleri güzel deseeem Allah’tan korkarım! En iyisi siz beni bu işe karıştırmayın!” diyerek, her zaman olduğu gibi kıvrak zekasıyla işin içinden sıyrılmayı başardı.