“Çözemediğimiz olayları zamana bırakıp beklemekten başka çare yoktur” demiş yüce bilge büyüklerimizden biri. Söyleyeni, yazanı belli olmayan bu söze, anonim damgası vurulmuş hemen. Oysa söyleyen kişi kimbilir neler yaşadı, ne acılar çekti ve sonucunda neler öğrendi ki bu kısa ama derin sözü söyledi… Durup düşününce hepimizin hayatında, yaşandığı an içerisinde en zorlu, en çıkmaz ve en çözümsüz görünen olaylar olmuştur. O anlarda ağlayarak, sevdiklerimize yakınarak, kadeh kadeh şarap içip sarhoş olarak ya da kırıp dökerek çaresizliğimizi ‘azaltmaya’ çalışmışızdır. Belki terk eden bir sevgilidir bizi dibe vurduran o olay; belki de aldatan bir koca… Şehir değiştirmek, iş değiştirmek, dostun sandığın kişi(liksiz)den kazık yemek, gaspa uğramak, tecavüze uğramak, kanser olmak ya da en kötüsü ölüm… Bu soğuk ve iki kelimeye sığıveren olayların yıkımlarını; yüreğinin yıkıntıları arasında dolaşırken fark edersin. Kalbin enkaz, beynin hasarlı ve gözlerin ağlamaktan şişmiştir. Ve sana göre dünyanın sonu gelmiştir… Kimi insan bu düşünceye yakalandığı anda karar verir pes etmeye. Son verir yaşamına,yaşamaya…
Peki bizler, bu yazıyı okuyabilenlerimiz ne yapmıştır? Acıyı çeke çeke, yüreğinin yıkıntılarından her gün bir tuğlayı kaldırıp yerine koya koya adam etmeye çalışmıştır her şeyi… Her neyse bu yıkımı yapan, ona karşı belki istemli belki istemsiz savaş açar beyninde. O ismi duymaz, siler; o yere gitmez; o kişiyle konuşmaz; eski resimlere bakmaz… Siler atar her şeyi, yok sayar…
Sonra günler geçer, aylar geçer… Yaralar sarılır ya da kendiliğinden kabuk tutar. Gitmem denilen yerlere gidilir, bakmam denen resimlere bakılır, asla sevmem denen kişiler bile yeniden sevilir… Peki ne olmuştur sözlere, yeminlere, içilen şaraplara, akıtılan gözyaşlarına?Yalan mıydı her şey; göstermelik miydi? Hayır diyerek savunulur, o zaman öyle hissediyordum. “O zaman…”
Annem “Birinin çok yakını, sevdiği biri öldüğünde o kişinin yüreğinde 40 tane mum yanarmış ve her geçen gün bir tanesi sönermiş. Ve 40. gün de geçtiğinde artık o kişi gidenin ardından kendini çok fazla üzmezmiş.” derdi. İşte “o zaman” üzerinden zaman geçince mumlar söner; sadece bir anı, kötü bir anı olarak kalır akılda, yüreklerde…
Peki ne yapmalı? Zaten mumlar sönecekse, acılar geçecekse boşverip nasılsa geçer mi demeli? Gidene metanetle güle güle deyip, ölenin ardından yas tutmamalı mı? Yazması kolay, yapması zor… Yaşanan her acı, kaybedilen her kişi, vazgeçilen her şey bir tecrübe, bir bilgelik katar insana… Erdem, zamanın her şeyin ilacı olduğunu bilerek yaşamakta her an’ı. Yaşanılan an’ı geçmişi düşünüp hayıflanarak; gelecek için endişelenerek mahvetmemek güzel olan… Acı da, mutluluk da, sevgi de, yas da gerçekleştiği an büyütür insanı; bir sonraya taşır, öğretir. Benjamin Franklin’in de dediği gibi “Hayatınızı seviyorsanız zamanınızı boşa harcamayınız; çünkü zaman hayatın ta kendisidir.”
0	1	
Paylaşmak Güzeldir.
Yazar Hakkında /admin
1 Yorum Var
Adsız Eylül 29, 2011 at 9:01 pm
ah canısı
Cevapla
Yorum Yazın Yorumu iptal edin
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Önceki Yazı	
Sonraki Yazı	
Facebook’ta Gezgin Kiz
Gezgin Kız on Instagram
No images found!
Try some other hashtag or username
Son Yazılar
INSTAGRAMI NEDEN BIRAKTIM? DIJITAL MINIMALIZM SERUVENIM
Sonunda oldu!
Almanya’ya giriste karantinadan muaf olmak icin izlenecek sürec
Kindle’a nasil kitap yüklenir?
Almanya’da Is Ararken Kullanabileceginiz 10 Websitesi
Arşivler
Arşivler Ay seçin Aralık 2020 Ağustos 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Nisan 2020 Kasım 2019 Ekim 2019 Temmuz 2019 Haziran 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Mart 2019 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Mayıs 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Mart 2017 Şubat 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Ekim 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Temmuz 2016 Haziran 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Mart 2016 Şubat 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Ağustos 2015 Temmuz 2015 Haziran 2015 Mayıs 2015 Nisan 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Haziran 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Eylül 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2012 Haziran 2012 Mayıs 2012 Nisan 2012 Mart 2012 Şubat 2012 Ocak 2012 Aralık 2011 Kasım 2011 Ekim 2011 Eylül 2011 Ağustos 2011 Temmuz 2011 Mayıs 2011 Nisan 2011 Mart 2011 Şubat 2011 Ocak 2011