Lenin olağanüstü bir insandı. Kendisine büyük bir kişisel hayranlığım var. Hatta bu hayranlığı biraz abarttığımı da kabul edebilirim. Bu eleştirilmesi gereken bir tavırdır.
Lenin’in Türkçeye çevrilmiş, bir iki tanesi hariç, bütün kitaplarını okudum. Bugün bunlardan bana en ilgi çekici geleni ile ilgili bir yazı yazmak istiyorum.
Bu kitap Lenin’in son kitabı olan ‘Sol’ Komünizm: Bir Çocukluk Hastalığı adlı kitaptır.
Herhalde Lenin’e yapılacak en büyük kötülük onun Ne Yapmalı? adlı kitabını okuyup diğer kitaplarını okumadan, siyasal mücadelesini anlamadan “ben Leninist oldum” diye piyasaya çıkmak olacaktır. Bir de o kitabı bile okumadan “ben Leninistim, ben Bolşeviğim” diyenler vardır ki onlar Kızılmeydan’daki karları bile eritebilirler. Hepsine çok büyük saygı duyduğum, 70li yılların başında katledilmiş Türkiyeli yiğit devrimcilerin Türkiye tahlillerine allahın emri muamelesi yapanlardır bunu yapanlar.
Kimisi buna allahın emri muamelesi yapar kimisi de Ne Yapmalı?’ya. 1902 Çarlık Rusya’sının koşullarını mekan ve zaman üstü kabul edip dünyanın her köşesine her zamanda o şartları uygularlar. Bunun Leninizm ile uzaktan yakından alakası yoktur. Bunun adı cahillik ve muhafazakarlıktır.
Ne Yapmalı?’ya eğer bir örgütçünün el kitabı, nasıl gazete çıkarılırın evrensel bir yanıtı muamelesi yaparsak yanlışın büyüğünü yapıyoruz demektir. Ne Yapmalı?’ya zaman ve mekan üstü bir örgüt tüzüğü muamelesi yapmak da büzük ister. Bu büzük bizde yok.
O halde biraz mesai harcamak lazım ve Lenin’in bütün eserlerini kronolojik bir sırayla ve tarihsel arka plan bilgisiyle beraber okumalıyız.
Metin Çulhaoğlu’nun Marksist Klasikleri Okuma Kılavuzu adlı kitaptaki makalesinde Ne Yapmalı?’nın senkronik ve diyakronik bütünlüğü olduğu yazılıdır. Senkronik yani o anın somut koşullarını tahlil edip o ihtiyaca yönelik bir siyaset tarzı belirlemek, diyakronik yani bütün bunları yaklaşan zamana ve onun koşullarına bir müdahale aracı olarak kurgulamak. Siyaset yapmak başka nedir ki? Aslında sadece devrimci siyaset değil burjuva siyaseti de bunu yapmaktadır. Devrimci siyasete nazaran sahip olduğu bazı fiziksel avantajlarla ikincisine daha fazla kafa yorabilmektedir burjuva siyaseti.
Lenin’in daha çok diyakronik bütünlüğü ona başarı olanağı vermiştir ve siyasal iktidarı fethedebilmiştir. Başlıkta bahsettiğimiz sobadan kestaneleri almaya o zaman -daha çok- mecbur kalmıştır. Daha çok’u bir daha vurgulamak istiyorum.
Ona göre Bolşevikler 1903-1917 yılları arasında dünya tarihinde hiçbir siyasi aktörün ilgilenmek zorunda kalmadığı kadar yoğun bir gündemle meşgul olmuşlardır. Fakat benim kişisel görüşüm, Lenin devrimi yaptığı 1917 yılından aktif siyasetle ilgilenmeyi bıraktığı 1922 yılana kadar daha fazla terlemiştir. Yani bu beş yıllık dönem 1903-17 arasını katlamıştır.
Devrimden bir gün sonra yıllarca ideolojik mücadele verdiği Sol SD’lerle ittifak yapmıştır. Ölesiye nefret ettiği emperyalist Almanya devletiyle masaya oturmuş, bir “müzakere süreci” başlatmıştır. Bu süreci şımarıkça ve akılsızca reddeden Troçki ile mücadeleye başlamış ve ‘Sol’ Komünizm deyimini ilk kez aslında Troçki için geliştirmiştir.
Düşünün 7 Kasım’da sosyalist devrim yapıyorsunuz ama aynı ay içinde burjuva hükumetin yaptığı seçimlere parti olarak katılıyorsunuz. %25 de oy alıyorsunuz. Yani kıyamete kadar hiçbir devrim süreci tarafları netleşmiş, önceden yazılmış bir senaryoyu adım adım hayata geçirir gibi olmayacaktır. Bolşevik Devrimi kesinlikle ama kesinlikle böyle olmamıştır.
1920 yılında Komitern’in toplantısına katılacak delegelere dağıtılmak üzere yazılan bir broşür olan bu kitap, başarılı olmuş ve iktidara gelmiş bir aktörün ne tür zorluklara maruz kaldığını öyle güzel ortaya koyar ki…
Ne tavizler verdiğini…
Ne uzlaşmalar yaptığını…
Bolşevik Devrimi için elzem olduğu düşünülen Avrupa devrimi için saçma sapan bahaneler öne süren Avrupalı “sol” komünistlere bir uyarı mahiyetindedir.
“…Sonuç açıktır: ‘İlke olarak’ her türlü uzlaşmayı reddetmek ne türden olursa olsun, genel olarak, uzlaşmayı gayrımeşru saymak, ciddiye bile alınmayacak bir çocukluktur.” (sayfa 27)
Lenin (ve Stalin) bir dolu kapitalist, emperyalist, gerici, burjuva odakla uzlaşmak zorunda kalmıştır. Kim “ben kıyamete kadar hiçbir burjuva unsurla uzlaşmayacağım” diyorsa ne diyelim…Minareden at beni, in aşağı tut beni!
Yani olsa dükkan sizin. Gerçekler her zaman somuttur.
Bunları hesaba katmadan çocukça “sol” sloganlar atmak nedir bilemiyorum ama Leninizm değildir kesinlikle. Kesinlikle değildir. Leninizm, devrim perspektifini her zaman her ülke her şarta uygulama esnekliğini gösterebilmektir.
Bana göre Lenin dünyanın en başarılı reel politikacısıdır.
Hem kapitalizm nefretini dünyada en çok hisseden insanlardan biri hem de duygularını sanki kanal tedavisiyle aldırmış.
Bugün ben o duygusallığa yenildiğimi düşündüm. İki gün sonra eğitim sendikalarının bir iş bırakma eylemi var. Buna şu anda en ilerici sendika diyebileceğimiz Eğitim-Sen’le beraber Türk Eğitim Sen, Eğitim-İş de katılıyor. Bir de Fettullahçı kılkuyrukların sendikası Aktif-Sen de katılıyor. Lenin ‘Sol’ Komünizm’de en gerici sendikalarda, en pespaye burjuva kurumlarında bile olmak gerektiğini söylüyor ama içimden onlara “siktirin gidin” demek geliyor. Bu başka bir tartışma konusu. Günümüz Türkiye’sinde Aktif-Sen’e cepheden karşı duruş geliştirmek duygusal bir hezeyan olmasa gerek. O kadar da değil…
Lenin diyor ki (devrime engel teşkil eden o ‘şeyi’) dağıtamıyorsan, (onu alt etmek için) taktik geliştireceksin.
Ne Yapmalı?’da devrimci teori olmadan devrimci hareket olmaz diyen Lenin bu ideolojik savaşı kazanmış ve siyasette asıl belirleyen olan “gücü” elde etmiştir.
Siyaset güç meselesidir.
Bunu “sol” komünist çocukça sloganlarla değil devrimci taktikler geliştirerek elde edebiliriz. Yani o sobadan o kestaneleri al-mak zo-run-da-yız.
Elimizi hazırlıyoruz…
Bunu paylaş:
Paylaş
Tweet
Yazdır
WhatsApp
Bu yazı Bolşevik devrimi, bolşevik parti, Eğitim Bir Sen, Eğitim Sen, Lenin, Leninizm, Metin Çulhaoğlu, ne yapmalı, sol komünizm bir çocukluk hastalığı, Stalin kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	
← Patates kızartması
Tanık olduğum veya maruz kaldığım bazı ilginç diyaloglar 2 →
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak.
Yorum
İsim
E-posta
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Beni sonraki yorumlar için e-posta ile bilgilendir.
Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.
Arama:
Facebook Hesabım
baran.dogan.5209 kişisinin Facebook üzerindeki profilini görüntüle
Ben kimim?
Mesleğim İngilizce öğretmenliği olmakla beraber, bu sitenin İngilizce öğretmenliğiyle alakası yoktur. 2008 yılından beri blog yazarlığı yapıyorum. İlk başlarda sadece sinema yazıyordum. Sonra daha çok siyaset yazmaya başladım. İki, üç senedir ise (şu anda 2016'nın sonundayız) "her şeyi" yazıyorum. Sitenin üstündeki görselin altında yer alan sekmeler benim ilgi alanlarım ve bu alanlarda yazılar yazıyorum. Eski yazılarım, yeni yazılarım hepsi bu sitede olacak artık. Keyifli okumalar dilerim... Baran Doğan
Sinek İkilisi Ne Demek?
Sinek ikilisi, briçteki en değersiz kağıttır. "Sinek ikilisi muamelesi yapmak" gibi bir deyime malzeme olmuştur. Birisini önemsememek anlamındadır. Kendimle dalga geçmeyi sevdiğim için bu ismi tercih ettim.
Yazı Arşivim
Yazı Arşivim Ay seçin Kasım 2021 (1) Ekim 2021 (2) Eylül 2021 (2) Ağustos 2021 (1) Temmuz 2021 (2) Haziran 2021 (2) Mayıs 2021 (3) Nisan 2021 (3) Mart 2021 (4) Şubat 2021 (7) Ocak 2021 (2) Aralık 2020 (3) Kasım 2020 (5) Ekim 2020 (4) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (7) Temmuz 2020 (5) Haziran 2020 (2) Mayıs 2020 (7) Nisan 2020 (7) Mart 2020 (7) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (6) Kasım 2019 (6) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (3) Temmuz 2019 (5) Haziran 2019 (2) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (5) Şubat 2019 (5) Ocak 2019 (6) Aralık 2018 (7) Kasım 2018 (5) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (7) Temmuz 2018 (9) Haziran 2018 (12) Mayıs 2018 (15) Nisan 2018 (8) Mart 2018 (12) Şubat 2018 (11) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (10) Kasım 2017 (10) Ekim 2017 (9) Eylül 2017 (14) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (20) Mayıs 2017 (6) Nisan 2017 (6) Mart 2017 (10) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (20) Aralık 2016 (25) Kasım 2016 (1) Ekim 2016 (10) Eylül 2016 (17) Ağustos 2016 (9) Temmuz 2016 (4) Haziran 2016 (17) Mayıs 2016 (18) Nisan 2016 (6) Mart 2016 (6) Şubat 2016 (10) Ocak 2016 (12) Aralık 2015 (6) Kasım 2015 (9) Ekim 2015 (11) Eylül 2015 (13) Ağustos 2015 (11) Temmuz 2015 (5) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (12) Nisan 2015 (13) Mart 2015 (8) Şubat 2015 (7) Ocak 2015 (10) Aralık 2014 (9) Kasım 2014 (16) Ekim 2014 (16) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (6) Temmuz 2014 (11) Haziran 2014 (7) Mayıs 2014 (7) Nisan 2014 (8) Mart 2014 (6) Şubat 2014 (1) Ocak 2014 (7) Aralık 2013 (8) Kasım 2013 (7) Ekim 2013 (6) Eylül 2013 (6) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (12) Haziran 2013 (4) Mayıs 2013 (5) Nisan 2013 (7) Mart 2013 (8) Şubat 2013 (9) Ocak 2013 (7) Aralık 2012 (9) Kasım 2012 (4) Ekim 2012 (6) Eylül 2012 (5) Ağustos 2012 (15) Temmuz 2012 (19) Haziran 2012 (9) Şubat 2012 (1) Ocak 2012 (1) Aralık 2011 (5) Kasım 2011 (12) Ekim 2011 (10) Eylül 2011 (18) Ağustos 2011 (20) Temmuz 2011 (19) Haziran 2011 (19) Mayıs 2011 (13) Mart 2011 (1) Şubat 2011 (13) Ocak 2011 (12) Aralık 2010 (12) Kasım 2010 (21) Ekim 2010 (17) Eylül 2010 (15) Ağustos 2010 (12) Temmuz 2010 (14) Haziran 2010 (14) Mayıs 2010 (12) Nisan 2010 (9) Mart 2010 (7) Şubat 2010 (12) Ocak 2010 (13) Aralık 2009 (5) Kasım 2009 (7) Ekim 2009 (8) Eylül 2009 (12) Ağustos 2009 (12) Temmuz 2009 (11) Haziran 2009 (6) Mayıs 2009 (6) Nisan 2009 (10) Mart 2009 (16) Şubat 2009 (15) Ocak 2009 (39) Aralık 2008 (24) Kasım 2008 (15) Ekim 2008 (10) Eylül 2008 (14)