Tektonika Mimarlık tarafından tasarlanan proje 2000 yılında Tepe Mimarlık Kültürü Vakfı’nın verdiği Mimarlıkta Yeni Arayışlar Ödülü’ne layık görüldü.
Tasarımcılar, projeyi anlatıyor:
ODTÜ-FORUM’u oluşturan üçlü mekanlar grubu bir kent parçası gibi ele alınmıştır. Toplantı Salonu ve Atölyeler önündeki lineer dolaşım alanları, bir sokağın kaldırımlarını çağrıştırmaktadır. Atölye tarafındaki kapılar ve üstlerindeki pencereler, tonozaltının sokak imajını vurgulayan elemanlardır.
Tonozaltının “işlevsel melezlik”i (multifunctionality) “algısal melezlik” ile paralellik arz etmektedir. Yapı, bu hali ile konstrüksiyon olarak bir “anıt”, kamu alanı olarak da bir “tiyatrodur”.
ODTÜ-FORUM, üniversite yerleşkesinin kuzey-batısında yer almaktadır. 4.500 m2''lik bir kullanım alanı olan yapı, esas işlevinin yanı sıra, kitlesi ve konumu ile Kolej Kampüsü''nü strüktüre eden bir eleman olarak ele alınmıştır. ODTÜ-FORUM, ana hatları ile üç işleve karşı gelen üç kitle-elemandan oluşmaktadır:
Çokamaçlı Toplantı ve Gösteri Salonu (600 kişi)
Sanat Atölyeleri (resim, heykel, müzik)
Tonozaltı (yarı-açık birleştirici, ortak alan)
Bu üçlü mekan grubu, bir “kent parkas”ı gibi ele alınmıştır. Toplantı Salonu ve Atölyeler önündeki lineer dolaşım alanları, bir sokağın kaldırımlarını çağrıştırmaktadır. “Kaldırımlar” ve “sokak” arasındaki çeşitli basamaklar ise informal bir amfiteatr gibi düşünülebilir. Atölye tarafındaki kapılar ve üstlerindeki pencereler, tonozaltının sokak imajını vurgulayan elemanlardır. Atölye giriş kapıları önündeki merdivenler ise, bitişik nizam ‘kent konutlarını’ (‘town houses’) anımsatmaktadır.
Kolej girişi tarafından yaklaşıldığında, “Giriş”e kurumsal bir nitelik vermektedir. Fakat, Tonozun altına girildiğinde, bu ‘kayıcı ve akıcı’ mekan, bu defa, diğer ucundaki yeşil alan ile bütünleşmekte, bir önceki ‘mineral’ nitelikli bütününden koparak ‘yeşile’ kaymakta ve tamamen karakter değiştirebilmektedir. Yapının ana karakterini veren “düzenli”, “ortogonal” ve “statik” ana strüktürü ve strüktürel elemanları, hareket eden insan için bir çok değişik algılama biçimleri sunmakta ve sürekli devinim içinde olan “ışık” hareketleri ile de her an farklı karakterler kazanmaktadır.