Algı… Son yılların moda deyimi… Her şey; ama her şey, bunun üzerine kurgulanıyor. Toplum üzerinden; yavaş yavaş işleniyor nakış gibi, tabular yıkılıyor. Eskiye dair ne varsa iyi, ne varsa ezberde, alt üst edilip yeni ucube bir model kuruluyor.
Algı…
Son yılların moda deyimi…
Her şey; ama her şey, bunun üzerine kurgulanıyor. Toplum üzerinden; yavaş yavaş işleniyor nakış gibi, tabular yıkılıyor. Eskiye dair ne varsa iyi, ne varsa ezberde, alt üst edilip yeni ucube bir model kuruluyor. Algı mühendislikleriyle, çok büyük değişimler hedefleniyor…
Peki, Ver’gi!
Yanlış görmediniz dostlar. Ayırdım kelimeyi, 2’ye böldüm. Türk Dil Kurumu’nda olmasa da karşılığı; üzerinize afiyet, ben koydum adını. “İsteyerek vermek” demek istedim…
Vermek ve isteyerek…
Enteresan değil mi?
Hani ilk zamanlarıydı, bu son 20 yıllık garip zamanın. Attan düştü bir şahıs. Beylik laflar etmenin ve algının, o işi yapabilmek için yeterli olmadığını bir at gösterdi önce. Ardından o kadar süre içinde neler oldu, neler yaşandı çok gördük de detaylarını bilemeyiz. Bir gün bir keklik dürttü yine şemsiyenin ucuyla. Aslında o günden anlamalıydık; can’a, canan’a bakış açısını. Yine yaşanmışlıklar bu 20 yıldır, itinayla yine gariplikler bir sürü. Algı mühendislikleriyle yalan bir dünya örüldü. Çeşitli iletişim araçlarıyla; ne yapılmadıysa yapılmış gibi, ne yapıldıysa karşı taraf yapmış gibi hissettirildi. Yerlerdeyken itibar, dünya kıskanıyor gibi. Rezillik çekerken insanlar, uçuyoruz gibi gösterildi. Bir gün yine, yine bir açılışta, bir çocuk; oyun zannetti de, kurdeleyi kesti diye kafasına yedi el parmağının dirseğini. Çok gördük bu 20 yılda, çok yaşadık; nice nice yalanları, algıları, gariplikleri, aslı değil de gibi gibi sergilik içi küf tutmuş hareketleri…
Gelelim fotoğrafa. Bu fotoğrafa iyi bakın lütfen dostlar. Fotoğraftaki Ver’gi ne? Ver’giler neler? İsteyerek verilen şey ne? İsteyerek verilen şey’ler neler?
SEVGİ ve SAYGI tabi…
Hani der ya eskiler: Gözler yalan söylemez. Gözlerde hissedersiniz Sevgi’yi, saygıyı, korkuyu, son yıllarda anlayamasak da yalanı-sahtekârlığı, coşkuyu, ilgiyi-alâkayı…
Sevgi ve saygıyı bir kenara bırakalım, fotoğrafa detaylı bakmaya devam edelim. Fotoğraftakilerin,
1 kişi haricinde hepsi Türk…
Tek yabancı, Türkiye’nin resmi konuğu: Yugoslav Harbiye Nazırı – Mareşal Marek…
Tarih 19 Mayıs 1938.
Atatürk’ün son katıldığı ve ne yazık ki, ilk 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı Töreni…
Yer: Ankara, 19 Mayıs Stadı…
Geldik tekrar SEVGİ’ye: Gözü, O’nda olmayan kimse yok. Hayranlıkla bakmayan yok. Fotoğrafta SEVGİ var. Kimden mi? Halkından…
Çok detaylı bakmanıza gerek var mı? İlk anda görmüyor musunuz? SEVGİ, apaçık ortada…
SAYGI’ya gelelim: Bir şey dememe gerek var mı bilmiyorum. Fotoğraf zaten anlatmıyor mu? Yugoslav Harbiye Nazırı’nın, dünya liderine SAYGI’sını. Halkının alâkasını…
Algı mı dediniz?
Hâlâ çemkirenler, hâlâ saygı göstermeyenler; alın size, ALGI…
Tagged Algı Algı Diyorlar Adına / BAHA AKINER ugoslav Harbiye Nazırı - Mareşal Marek...
admin
https://www.focagazete.com
Post navigation
Önceki
İzmir’de CHP’li Başkan Tunç Soyer’e kokulu dere isyanı YENİASIR
Sonraki
“AGORA MEYHANESİ”NİN ”ONUR” DOKTORU… / Atilla Köprülüoğlu
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
{{#message}}{{{message}}}{{/message}}{{^message}}Gönderiminiz başarısız oldu. Sunucu, {{status_text}} ({{status_code}} kodu) ile yanıt verdi. Bu mesajı iyileştirmek için lütfen bu form işlemcisinin geliştiricisiyle iletişime geçin. Daha Fazla Bilgi{{/message}}
{{#message}}{{{message}}}{{/message}}{{^message}}Gönderiminizin başarılı olduğu görünüyor. Sunucu TAMAM yanıtı göndermiş olsa da gönderim işlenmemiş olabilir. Bu mesajı iyileştirmek için lütfen bu form işlemcisinin geliştiricisiyle iletişime geçin. Daha Fazla Bilgi{{/message}}