Ben on yedi yaşımdaydım. Avlunun ortasında, havuzun kenarında durdum. Teyze oğlu kapıdan girdi. Çadıramı örtmeme fırsat olmadı. Çiçekli gömleğimin kolu kısaydı. Yanaklarım yandı. Yüzünü çevirdi. Savaştan ilk dönüşüydü. Herkes, bizim ardımızdan fiskos yapıyordu. O, nişanlanmak mahremlik sigasıdır, dediydi. Teyze oğlu, benimle bir yerde oturup konuşmak istediğini söylediydi.
Parkta oturduk. Günbatımıydı. Bana, “Ferzane!” dedi.
“Ha!”
“Ha deme! Güzel bir laf et.”
“Selam.”
Güldü. Bir şiir okudu. Şiiri severdi. Ben şiir bilmezdim. “Ne seversin?” dedi.
“Sabah saat sekiz buçuğunu,” dedim.
“Neden?” dedi.
O saatte her şeyin yaşadığını söyledim. Her gün o saatte, öğretmenden tuvalet için izin istediğimi ve bahçedeki çiçeklerin arasına gittiğimi söyledim. Müdür muavini beni gördüğünde, anahtarımı kaybettiğimi söylerim.
“Ne zamana kadar yalan?” dedi.
“Her zamana kadar,” dedim.
“Ya müdür muavini?” dedi.
“Bazen ikimiz birlikte ararız anahtarı,” dedim.
Ona baktım. Güneş battı. Sonra savaşa gitti. Her gün okula gidiyordum. Kendi kendime, bu günler okula paydos artık, diyordum. Kendime, okulun canı cehenneme, dedim.
O, savaştaydı; ayak izleri parkta ve bakışları Siyose Pol Köprüsü üzerinde. Bütün söylediklerini anımsıyordum. Unutmamak için, her gün yineliyordum. Bir kez telefon etti. Selam, dedim fakat kapandı. Bir defa da mektup attı. Mektubun üzerinde kırmızı bir leke vardı. Anne, “Kan,” dedi, “elini yıka.”
Mektubu öptüm.
Aynaya baktım. On yedi yaşımdaydım. Beyaz elbise yakışıyordu bana. Anne eşya alıyordu. Her şey hazırdı, onun olmak için. Savaştan döndü. Habersiz. Ansızın… Okuldan geldim. Kapının arkasında bir çift bot vardı. İki arkadaşı ile gitmişti. Yalnız dönmüştü. Bakışları tozluydu. Sabah, saat sekiz buçukta, Zayende Rud kıyısında, bakışlarındaki toz kalktı. Köprünün üzerinden tabutlar geçiyor ve o ağlıyordu. Ben, onun ağlayışlarının acısını çekiyordum.
Bana, “Affedersin!” dedi.
“Neden?” dedim.
“Seni üzdüm,” dedi.
“Hayır,” dedim.
Yalan söylüyordum. Gözleri şişti. Sakalı dağınık, gömleğinin yakası tertemiz. Bana, “Ben şimdi kime benziyorum?” dedi.
“Sabah saat sekiz buçuk’a.” dedim.
Güldü. Sonra savaşa gitti. Radyo, savaşı anlatıyordu. Ne söylerse söylesin kabul ediyordum. Ama içimden ona, artık savaşa gitme demek geçiyordu. Ben, Zayende Rud kıyısında yürüyordum, o belki de Kerhe ırmağı kenarında. Gece, televizyonda savaş filmi oynuyordu. Onu arıyordum. Herkesin silahı vardı ama hiç kimse o değildi. Teyzem, önceki defa elbiselerini kaynattığını söylerdi. İçinde böcekler kaynıyormuş. Ben ona, belki de uzun süre kurşunların ortasında kalmıştı, derdim.
Sonra ortalık karıştı. Okula da gitmedim. Şehirde kimseler yoktu. Biz, teyzemin bodrum katındaydık. Yer titriyordu. Camlar zangır zangır titriyordu. Mektubu gelmiyordu. Telefon da etmiyordu. Ne zaman bir füze düşse annem bayılıyordu. Teyzemin kızları çığlık atıyorlardı. Ben korkuyordum. Ama sevinçliydim. Ona anlatacak bir şeylerim vardı. Sabahları saat sekiz buçukta, maman, bodrumdan çıkma, diyordu. Teyzem pencerenin önünden bahçeyi seyretme, diyordu. Teyzemin kızı, cam kırılırsa gözlerine girer, diyordu. Ben içimi çekiyordum.
Birkaç hafta bodrum katında kaldık. Neredeyse dışarıda Zayende Rud Irmağı olduğunu unutuyorduk. Sonra, birisi teyzemin kapısını çaldı. Bir şeyler söyledi. Annem oturdu. Teyzem oturdu. Ayakta olan herkes oturdu. Ben büküldüm.
Bekledik onu. Birçokları bekliyordu. Onlar, omuzların üzerinde geldiler. Herkes bir acı taşıyordu. Kimsenin omzu boş değildi.
Sabah saat sekiz buçukta toprağa verdiler.
Bunu paylaş:
Yazdır
E-posta
Facebook
LinkedIn
Linkedin
Pinterest
gmail
Tumblr
Twitter
Reddit
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Çeviri Öykülerim-Farsçadan içinde yayınlandı	
Haşim Hüsrevşahi tarafından yayımlandı
Tüm gönderileri Haşim Hüsrevşahi ile görüntüle	
Yazı dolaşımı
‹ Previouskâğıt su üzerinde
Next ›büyük kayıp
“sabah saat sekiz buçuk” için 2 yorum	
Halis Açacak dedi ki:	
08 Ocak 2016, 10:43
Bu öyküyü “ben yazdım” desem, herkes “şu an ülkenin içinde bulunduğu duruma öykülemiş” derdi. Aynen bizi anlatıyor. Mustafa Bey özellikle seçmiş. İyi de yapmış. Mercan Riyani’nin eline, yüreğine sağlık. Mustafa Beyin de…
Cevapla
Haşim Hüsrevşahi dedi ki:	
08 Ocak 2016, 11:26
Merhaba… öyküyü beğendiğiniz için sevindim. Ancak Mustafa Bey kim çıkaramadım!!! teşekkürler
Cevapla
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Ara
Arama:
Kategoriler
Kategoriler Kategori Seçin Ahmed Şamlu (10) Çeviri Öykülerim-Farsçadan (27) Çeviri Roman-Farsçada (1) Çeviri Şiirlerim-Farsçadan (101) Çeviri Şiirlerim-Türkçeden (14) Çeviri Şiirlerim-İngilizceden (19) Çeviri-Öykü-İngilizceden (5) Öykülerim-Anadolu Türkçesi (8) çeviri şiirlerim İnglizceden (11) Deneme-Eleştiri-Makalelerim (87) eskilerden (9) Hepsi (450) Kitaplarım-My books (1) Konferans-Röportaj-Söyleşi (13) Müzik-Video (108) Medyadan (10) Poems-mine-english (2) Romanlarım-Türkçe (17) Romanlarımdan bölümler (25) Sizin Öyküleriniz (1) Sizin Deneme-Eleştiri-Makalelerliniz (13) Sizin şiirleriniz (6) Videolarim (82) Şiirlerim-Anadolu Türkçesi (118) Şiirlerim-Farsça (2) Şiirlerim-İran Türkçesi (8) İran Türkçesi (1)
Blog Stats
226.180 hits
Yazılarımızı E-posta ile Alın
Bu siteyi takip edebilmeniz için lütfen e-posta adresinizi girin!
Diğer 3.010 takipçiye katılın	
E-posta Adresi:	
Takip et
Sardunyalar'la temas adresi:
husrevsahi@gmail.com
h.khosroshahi@gmail.com
Sardunyalar Twitter’de
RT @umit_k: DİKKAT! Bugün bir SMS geldi. Şu telefon no’sundan: +905366345393. İlişikte sunuyorum. Sanırım herkesin ilgisini çekecektir. htt… 13 hours ago
RT @KesalNazan: Bir GÜVENLİK görevlisi set emekçisi Çetin Kayayı ihtara uymadığı gerekçesiyle sokak ortasında ters kelepçe ile ensesinden v… 1 day ago
RT @KesalNazan: Yeni afiş☀️@dilanbozyel Furuğun gücünü afişte arkamda hissetmek istedim. Kuşlar da olsun ve şöyle göğsümüze doğru kanatla… 3 days ago
RT @ozgunenver: İki kez izledim. Hakkında yazı yazdım. Kaçıranlar varsa öneriyorum. Furuğ'u göreceksiniz. 3 days ago
@KesalNazan Değerli Nazan Hanım; sermaye düzeninde her şey "rating"e göre değerlendirilir. Sanat de edebiyat da dah… twitter.com/i/web/status/1… 3 days ago
Follow @hasimhusrevsahi
Bu sayfalardaki yazılar ve resimler Sardunyalar’a aittir, kaynak gösterilmeden kullanılamaz.
çeviri şiir çeviri şiir-farsçadan Şiirlerim-Anadolu Türkçesi
En Fazla Tıklananlar
sohrab: çağır beni	
o menem, o menem!	
Orhan Veli'den bir şiir çevirdim: Dalgacı Mahmut	
Suyun ayak sesi	
Héyder Baba	
Blogroll
Aykırı Akademi
Başıbozuk Edebiyat
Borges Defteri Edebiyat
dünyadan çeviri
Felsefe Notlari Felsefe
kafası karışık yazar
La Seine Nehri Paris
Language: a feminist guide
litterateur online
Margutte, Non-rivista online di letteratura e altro
Marxism and the Philosophy of Language
Mentalnotes
PEN T]rk'ye Edebiyat
Rendan-رندان ادبیات ایران ـ İran edebiyatı
Sanat Kervanı Sanat ve Edebiyat yazıları
sanem uçar Edebiyat
Süveyda Edebiyat Edebiyat
Sultan Gülsün Şiir
Sylvia Fitzgerald
tekno Sufi Edebiyat
Theme Showcase
Tuğçe Isıyel
Yersiz Şeyler
Şiir Antolojim edebiyat
Bölgeyi Bölge Halklarına Bırakın!
Özgürlük, demokrasi, insan hakları ya da nukleer ve kimyasal silah tehdit safsatalarıyla bölgeyi işgal etme savaşları, halkları kılıçtan geçirerek, ülkeleri parçalamayı ve bölgenin zenginliklerine çöreklenmeyi amaçlar! Savaşa Hayır demek için ne zaman sesimiz çıkacak? Başımıza bombalar yağdığında mı? Evimizin kapıları süngülerle delindiğinde mi?… Savaşa HAYIR, her yerde, her zaman… (Aralık 2011)