Cesur, yiğit, dirençli, dayanıklı. Farsça kund (=künt, küt; cesur) sözcüğünden alınmıştır. Kürtçe kund kelimesi haşmetli bakışından dolayı ‘baykuş’u ifade etmiştir. Sanskritçe kuṇṭha (=küt, künt) ve Yeni Farsça kundäver (=gururlu, kibirli) sözleri de aynı kökene dayanmış olmalıdır. Türkçeye yakın dillerde kunt sözü kullanılmıyor. Anadolu’ya gelen Oğuz boyları Farsçadan kund sözünü alarak Türkçede yer eden –ay, –el, –er gibi son ekleri ilave ederek şahıs adı türetmeyi yeğlemişler. Bu cümleden olarak, Kuntay, Kuntel, Kunter, Kuntsav, Kuntman, Kuntol, Kuntürk ve Kuntyiğit gibi şahıs adları bulunuyor.