G�zel bir Eyl�l akşamı idi. Amerikadan her gelişimizde olduğu gibi birka� g�n İstanbulda ge�ireceğiz, sonrada ver elini Bodrum ve Ege.Tahir, eşim Sitarenin anne tarafından hayatta kalan tek akrabası sevgili kuzeni. Eşi H�lya ile on iki yıl Londrada yaşadıktan sonra birka� sene �nce İstanbul'a kesin d�n�ş yaptılar. İnsan bisiklete binmesini unuturmu, ister istemez İstanbul'un g�zel fakat yorucu hayatına kısa zamanda tekrardan adapte oldular.
-Gelin isterseniz sizinle Kandilli'ye gidelim orada bizim takıldığımız bir balık lokantası var, fazla l�ks bir yer değil ama balığı tazedir, hemde sakin bir yerdir*
dedi Tahir.
Memnuniyetle kabul ettik, atladık arabalarına, Fatih k�pr�s�n�n viyad�k�nden vurduk bir ara yola, yokuş aşağı iniyoruz bayırdan. İstanbulda tepelere milyonluk villalar, dağa taşada gecekondular dolmuş. Yol �yle bir yol ki, mihmandar olmadan m�mk�n� yok k�stebek yuvası gibi kazılmış �ıkmaz sokaklardan ge�ip �engelk�y taraflarına varmaya.
Bir taraftan yolu bulmaya �alışıyoruz, bir taraftan da Tahir bize bilgi veriyor restoran hakkında. İskeledeki bu lokantanın �ok yakınında cami olması dolayısıyla buraya i�ki ruhsatı verilemiyormuş. Eee, ne yapacağız? Balık olurda yanında iki kadeh atılmazmı? Meğerse onunda kolayı varmış. Eğer rakı isterseniz Nescafe, yok şarap arzu ederseniz Diet Cola diyecekmişsiniz.
Sonunda �engelk�ye indik, oradanda sahil yolundan Kandilliye doğru ilerliyoruz. Bu yol sanki İstanbul'un ge�en y�zyılın ortalarından kalmış ve korunmaya alınmış bir kesiti gibi. Gecenin karanlığında, �oğu ahşap ve k�hne evler yana yana birbirine yaslan mis g�� bela ayakta duruyor. Alt katlarındaki manav ve balık�ı d�kkanlarının hemen hepsi ışıl ışıl. Yolun sahil kısmında lokantalar, kahveler, tamirci d�kkanları, k�şede k���k bir cami, biraz ilerde akmayan bir �eşme yada sebil. Ve sokak insanlarla dolu, arabanızı park etmeye �alışan deynek�iler, sokak satıcıları, evlerine giden insanlar, bir kalabalık bir kalabalık.
Kandilli'ye gelince yol tenhalaşmaya başladı giderek. İskele Caddesi, vapur iskelesine inen arnavut kaldırımlı 25-30 metrelik bir yol .Trafiğe kapalı bu yola ancak lokantalara m�şteri olduğunuz takdirde arabanızı park edebiliyorsunuz. İskele lokantası, adı �st�nde iskelenin hemen yanı başında. Aslında, iskelenin bir ismi kalmış, artık bu k�hne binaya vapur filan yanaştığı yok. O ge�en asırdan kalma sadece bir s�s artık.
Lokantanın camekanlı i� kısmı yerine, deniz kenarında koca bir �ınarın yanında a�ık havayı tercih ediyoruz. Eyl�l akşamı, Boğaz tabi ki serin. Ama biz hazırlıklıyız, hepimizde bir s�eter ve ceket. Masamızın �zerinde bir sokak lambası eski bir kandil gibi masamızı aydınlatıyor.
Garson'a �nce i�ecekleri ısmarladık. Tahir , H�lya ve ben Nescafe, Sitare de Diet Cola i�ecek! Meze olarakta tereyağında kızarmış kalamar ve karides, beyaz peynir, zeytin yağlı biber dolması ve yeşil salata. Balık olarak da palamutun tam mevsimi.
Garson gen�ten birisi.
- Balıklarınızı takozmu yoksa tavamı istersiniz ?
diye sordu.
"Takoz balığı" da ilk defa işittik. Meğersem, bizim "steak cut" dediğimiz kalın kesilmiş ızgaraya verilen admış.
Ben takoz alacağım, diğerleri tava.
-�c tava , bir takoz , dedik
Garson , elindeki kağıda yazdı ve sonra bize d�n�p,
-�� takoz bir tavaydı değilmi abi?
-Yok kardeşim, bir takoz �� tava.
Oldu abi dedi, ve mezeleri getirmek icin mutfağa gitti.
Fincanlarımızdan birer yudum almıştık ki, garson bol limonlu ve kırmızı soğanlı kıvrcık salatasını getirdi. İkrami yaptıktan sonrada ;
-�ok affedersin abicim, �� takoz bir tavaydı degilmi? demezmi.
Insan �ıldırır valla. Kardeşim karlı havada trafiğemi �ıkıyoruz, takoz, zincir, yangın s�nd�rme cihazı.? Fesupunallah. Sen en iyisi d�rd�n�de tava yap, hem sen kurtul hemde biz dedik.
Bu işin şaka tarafı, aslında �ok iyi vakit ge�iriyoruz. Tahirle H�lyanın tek oğulları Londrada. Onun hasretini �ekiyorlar. Onu konuşuyoruz, bizim Amerikadaki kızları konuşuyoruz, eski g�nler yad ediliyor. Tahiri ben ilk defa , Sitare ile nikah t�renimizde g�rm�şt�m. O zamanlar 23-24 yaşlarında olmalıydı. Bende ilk intibaı, narin yapılı, son derece nazik ve terbiyeli bir gen� olması idi. Zannederim St. Benoit da yatılı okumuştu. Bende Sankt George'da yatılı okuduğumda hemen bir ortak yanımız ortaya �ıkmıştı. Sonra Tahir, eşi H�lya ile evlenip Londraya yerleşti, bende Sitare ile Amerikaya g�� ettik.
Yaz tatillerinde T�rkiye'ye geldiğimizde �oğu zaman kısada olsa g�r�ş�yorduk. Bu g�r�şme genelikle Moda Deniz Kul�b�nde oluyordu. Tahirin babası , Haluk Şaman Demokrat Partide vekillik yapmış , partinin �nde gelen kişilerindan biriydi. Cumartesi akşamları, Moda kul�b�nde buluşmak, mehtaba karşı yemek yiyip eğlenmek o zamandan kalan bir adetti. Bu kul�b�n gelenek ve g�renekleri nesiller değişse bile hi� değişmemişti. �yelerin hepsi son derece şık giyimli, adabı muaşeret bilen kibar insanlardan oluşurdu. �oğu zaman Tahir ve H�lya ile ve Tahir'in kız kardeşi Leyla ile T�rkiyeye geldiğimizde en azından bir gece burada buluşur hem hasret giderir hemde eski g�nleri yad ederdik. Ama ne yazık ki sevgili Leyla 2002 yılında �ok gen� yaşta aramızdan aniden ayrıldı. Belkide onun hatırasına bu gece Kandillide beraber oluyorduk.
Işte bu gece yemekde hem bu eski g�nleri konuşuyor hemde gecenin tadını �ıkarmaya �alışıyorduk. İnsanin akrabaları ile olan beraberliği kısada olsa, onun kıymetini bilmek gerekiyordu. Bu gecede �yle bitmesini istemediğimiz bir geceydi. Bu d�ş�nceler i�inde Tahir'i dinliyordum coğu zaman . Aslıda Tahir, benim rahmetli dedem ve dayım gibi az ama �z konusuyordu. Sesini hi�bir zaman y�kseltmez, kimsenin s�zunu kesmez ve ağzından falsolu bir laf �ıkmazdı. Bunca sene Londrada kalmasına karşın, dudaklarından kaza ile bile olsa bir İngilizce s�zc�k ka�mazdı. T�rk�eyi son derece arı bir lisanla kusursuz konuşurdu. Ne bir leh�e, ne bir aksan. G�lmesi bile kontroll� bir tebess�mden ibaretti.O sanki nesli t�kenmiş bir İstanbul beyefendis, belkide bir İngiliz Lordu idi.
Bu g�zel geceyi ve sohbeti sonunda kakaolu nefis sıcak helva ve kahve eşliğinde noktaladık ve iskelenin yanında kısa bir y�r�y�ş yaptık. Eski yalıların yerini şimdi modern tek katlı villalar almıştı. Eskiden buraya Kandilli adının verilmesinin sebebi, padişahın geceleri gizlice kayık sefaları yapması ve yolunu kaybetmemesi i�in tepelere asılan kandillerden kaynaklanırmış. Şimdi baktım, her taraf kandil dolu adeta. Fatih K�pr�s� adeta bir Kandil c�mb�ş�n� andırıyordu. Bir tarafımızda Kuleli, �b�r tarafta K���ksu Kasrı ışıklarla donanmış, g�m�ş renkli parıltılarını Boğazın simsiyah sularına bir gelin teli gibi aksettirmişti.
Biliyordumki, Kandillide ge�irdiğimiz bu g�zel gece yaşadığımız m�ddet�e anılarımızda b�t�n aydınlığı ile yer alacaktı.
Cem �zmeral
15 Aralik 2005
Columbus, Ohio
Not: Sevgili Tahiri en son 2005 in Nisanında g�rd�m. Evinde ziyaret ettiğimde Kandilli'de ge�irdiğimiz o gece ile ilgili yazıyı yazıp yazmadığımı sordu. Kendisine yazmadığımı fakat en kısa zamanda yazacağıma dair s�z verdim. On �� yıldır savaştığı amansız hastalık onu olduk�a yorgun d�ş�rm�şt�. Ona ,onun bir savaş�ı olduğunu ve ailesi icin ne kadar fedakarlık yaptığını ve kendisini ne kadar sevdiğimizi ve takdir ettiğimizi s�ylemeye �alıştım.Bu son g�r�şmemiz olacakmış, Kasımın son g�nlerindebir kandilin s�n�ş� gibi aramızdan ebediyen ayrıldı.