Cumartesi anneleri - Siz hiç çocuğunuzu kaybettiniz mi? | Annelik; anne baba çocuk yazıları­ - Banu CONKER
Cumartesi anneleri
Siz hiç çocuğunuzu kaybettiniz mi?
Yazan: Banu Conker
Banu CONKER, Hayata Dair Dergisi, Yaşam, 4 Ekim 2013
Banu Conker'in tüm Hayata Dair yazıları
Siz çocuğunuzu kaybettiniz mi? Çocuğunuz kaç yaşında olursa olsun, nerede olduğunu bilemediğiniz oldu mu? Öldüğünü bildiğiniz, ama ziyaretine gidecek bir mezarının olmadığı bir çocuğunuz var mı? Evden çıkarken belki de arkasından el salladığınız, ‘yolun açık olsun’ ya da ‘hayırlı işler evladım’ dediğiniz ve bir daha geri gelmemiş olan bir çocuğunuz var mı?
Olmasa da anlarsınız ama, değil mi? Böyle bir şey ne kadar acı olabilir? Ne kadar umutsuz kalabilirsiniz hayat boyunca?
Nasıl hissettiniz kendinizi bunları okuyunca? Koyabildiniz mi kendinizi bir Cumartesi annesinin yerine? İçindeki umut ateşi sönmesin, sesi duyulsun diye her Cumartesi toplanıyor kayıp evlatların anneleri. Biz çocuk dediğimizde bazen üç, bazen on yaşındaki bir bireyi tasavvur ediyoruz. Zaten hangi annenin evladı büyür ki, yaşının bir rakamdan öteye ne değeri vardır anne için? Kaç yaşında olursa olsun, o yaşta kalmıştır kayıp evlatlar, o kadar yaşın katları kadar acı vardır o annelerin yüreğinde, evlatları yanlarında olsa neler yaşayabileceklerini hayal etmekten öteye gitmez belki de zihinlerdeki resimler, ama olsun canları gitse de umutları bakidir.
444 haftadır toplanıyor Cumartesi anneleri, her Cumartesi aynı yerde, Galatasaray Lisesi’nin önünde. Birbirleriyle selamlaşıyorlar, birbirlerine sarılıyorlar. Onların seslerini duyuyor musunuz?
Yolunuz düşmese de, sadece bir kere de olsa gidin bir Cumartesi. Hissedin onları, görün. Ve onlara diyin ki içinizden, acını paylaşıyorum, senin acını yaşamasam da, benim de evladım var, benim de başıma aynı şeyler gelebilir. Neyin garantisi var ki? İzin ver, ruhum destek olsun sana. Koskoca dünyaya sığamadım, birbirimizin yüreğine sığalım.
Bir insanı en mutlu eden şey, görülmek ve dikkate alınmaktır, değer verilmektir. İnsanların acıları paylaşıldıkça azalır (mı acaba?) Bir Cumartesi annesini mutlu etmenin güzelliği paha biçilemez.
Banu Conker
Banu Conker'in tüm Hayata Dair yazıları
Banu Conker'in kişisel gelişim yazıları
Banu Conker Hayata Dair annelik yazıları
Banu Conker'in diğer Hayata Dair yazıları
Diğer annelik yazıları
Copyright: Her hakkı saklıdır.
Aynı anne babanın evladı - Çok çocuklu ailelerde çocuklara eşit davranabilmek | Zıt karakterli çocuklar by grafiksaati.org is licensed under a Creative Commons Attribution-Gayriticari-NoDerivs 3.0 Unported License.