Üniversiteden yeni mezun olan Sitare, arkadaşının veda partisine katılmak için babasından izin ister. Babası oldukça sert bir tepkiyle gitmesine izin vermeyince, günübirlik evden kaçmaya karar verir. Birtakım aksaklıklar sonucunda eve dönmeyi başaramayan Sitare mecburen babasına gerçekleri anlatmak zorunda kalır. Babası Ahmet kızını almaya gider ve hikâyenin akışı tersine döner. Tüm bu olup bitenlerden herkesin çıkarması gereken dersler vardır.
İran’ın Abadan şehrinde ailesiyle birlikte yaşayan Sitare, üniversiteden yeni mezun olmuş genç bir kızdır. En yakın arkadaşlarından birisi Kanada’da burs kazanıp oraya gideceğini söyleyince, tüm kızlar Tahran’da bir veda yemeğinde buluşma kararı alırlar. Buluşmayı 1 ay öncesinden annesine haber veren Sitare’nin planları, babasının o gün için yalnız başına Tahran’a gitmesine izin vermemesiyle bozulur. Arkadaşlarına mahcup olmamak için babasından gizli olarak günübirlik Tahran’a gidip dönmeyi kafasına koyar ve yola çıkar. Tahran’a varır ve kız arkadaşlarıyla keyifli vakit geçirir. Eve dönme vakti gelmiştir. Uçağa son anda yetişir fakat kötü hava koşulları sebebiyle uçuş iptal olunca Sitare’nin tüm planları da altüst olur.
İzin vermediği halde Sitare’nin Tahran’a yalnız başına gittiğini öğrenen Ahmet çok sinirlenir. Arabasına atladığı gibi Tahran’a doğru yola çıkar. Sitare ise geceyi arkadaşının evinde misafir olarak geçirir. Arkadaşıyla dertleşirken, yaptığının hata olduğunu fakat kendi kararlarını kendi almak istediği için bunu yaptığını ağlayarak anlatır. Sitare, bu olaydan çıkarması gereken dersi çoktan çıkarmıştır. Fakat Ahmet’in de bu yaşananlardan öğrenmesi gereken şeyler vardır.
Sitare’yi arkadaşının evinden aldıktan sonra yola çıkan baba kızın arasında istenmeyen bir gerginlik yaşanır. Ahmet, Sitare’ye tokat atar. Bunu kaldıramayan Sitare arabadan kaçar ve halasının evine gider. Yıllar önce, istemediği biriyle evlendiği için kız kardeşine yüz çevirmiş ve yıllardır onunla görüşmeyen Ahmet’i, burada yüzleşmesi gereken gerçekler bekliyordur. Kız kardeşi, abisinin desteğine ihtiyaç duyduğunda onun yanında olmadığını ve Sitare’nin de baba desteğine ihtiyacı olduğunu söyler. Yüksek lisansı kazandığı halde babasından çekindiği için söyleyemediğini, evlenmek istemediğini ve bu yüzden bütün taliplerini reddettiğini sesini yükselterek anlatır. Ahmet, yaşananlardan ve yıllar sonra geldiği kardeşinin evinde yaşanan yüzleşmeden alması gereken dersleri almıştır. Sitare’nin bir günlük evden kaçış macerası, herkesin içinde birbirine söylemek için beklettiği cümleleri açığa çıkarmıştır. Herkese öğrettiği ortak şey ise, ailenin her şeyden önemli olduğudur.
Zeynep Ece, Yeni Kaynak
Kız
Film Kritikleri, Özkan Köprülü, Yazarlarımızdan
En İyi Yolculuk Kendi İçine Yapılan Yolculuktur
02/15/2017 admin	Bir yorum yapın
En İyi Yolculuk Kendi İçine Yapılan Yolculuktur; Kız Filmi
Kendimizi ve başkalarını affedemediğimiz anlar olur. Hayata bakışımız değişir, eski düzenimiz kaybolup yeni bir düzen gelir hayatımıza. Bazılarımız bunu hayatın öğrettiği bir ders olarak görür ve olgunluğun geldiğini düşünür. Bazılarımız ise kendilerini bir daha hiç affedemedikleri bir olaylar silsilesi…
İran sineması, kendi özünü işlemeyi çok iyi başarıyor. Toplumsal yapının İran Sinemasındaki yeri aşikâr. Bu sebeple ilk önce genel geçer toplumsal yapı hakkında bilgi sahibi de olmak gerekir aslında.
En büyük yolculuk insanın kendi özüne yaptığıdır. Yolda kendisiyle ve geçmişte yaptıklarıyla hesaplaşır. Belki de en büyük olgunluk o hesaplaşmadan sonra gelendir. Kız, gerçek anlamda bir yolculuk filmi olarak karşımıza çıkıyor. Azizi Bey, filmde her ne kadar sert bir babayı oynasa da aslında kendi özünde öyle biri değildir. Yaşadıkları onu tamamen sertleştirmiş ve o da ne kendisini ne de kız kardeşini bir türlü affedememiştir. Ama en çok da kendisini affedememiştir. Bunu filmin içerisinde net bir şekilde görebiliyoruz.
Kız filmi, bize aslında İran’ın toplumsal yapısına da bakmamıza müsaade ediyor. Kadınların da İran’da zor bir yaşamı olduğunu ve tek başlarına bir şeyler yapamadıklarını gösteriyor. Bu ortam gözle görülür biçimde karşımızda duruyor.
Filmin açılış sekansında kızların bir masa etrafında toplandıkları kafede konuştukları konular, İran’dan göç, evlenme vb. Bir ara kızlardan birisi şu tespiti yapıyor; “Babalarımız bizi direkt evlendirip koca evine göndermenin peşinde ve bizden bu yolla kurtulmaya çalışıyorlar” Bunun sebebi ne olabilir? Kadınlar neden böyle düşünüyor? Filmi izlerken aldığım notların içerisinde buna bir soru işareti koymak zorunda kaldım. Ancak aklıma bizim ülkemizde özellikle doğu bölgelerinde var olan kültür geldi aklıma.
Baba karakteri olan Azizi Bey, karakter yapısı olarak içine kapanık bir durum sergiliyor. Sanki kendisini tüm dünyaya kapatmış ve belli başlı doğruları olan bir adam profili çiziyor. Eskide yaşayan, eskiyi özleyen bir adam. Esas kırılma noktasının kız kardeşinin kendisinin istemediği bir adamla evlenmesi olarak göze çarpıyor. Bu sonuca Setare’nin arkadaşına söylediği şu sözden anlayabiliyoruz; “Babam, biz liseye gidene kadar çok iyi davranırdı. Daha sonra birden bire katılaştı” Bu noktadan sonra baba Azizi Bey, bir anda hayata küsüyor ve hem kendisine hem de çevresine daha katı bir şekilde davranmaya başlıyor. Öyle ki fabrikadaki işçiler bile ondan çok çekiniyor. Sadece bakması bile yeterli hale geliyor.
Baba karakteri her ne kadar katı olsa da içerisinde o iyi yüreğini her zaman saklıyor. Sadece etrafına göstermek istemiyor. Kızın babasından kaçıp halasına gitmesi de Azizi Bey için başka bir sayfanın açılmasına sebep oluyor. Bu sayede hem kız kardeşi ile arasını bir nebze olsun düzeltiyor hem de kızının yaptığı bu basit yanlışı hoş görme şansı oluyor.
İran sineması her zaman toplumsal hayat dersleri veren eserler meydana getiriyor. Oyunculardan hem Ferhat Aslani hem de Mahur Elvend mükemmel oyunculuklar çıkartmışlar. Yönetmen Rıza Mir Kerimi, bir babanın kendi içerisindeki yolculuğunu fazla duygusallığa kaçmadan gerçekçi bir şekilde anlatmış.
Özkan Köprülü
Kız
Yeni Kaynak'ın hazırladığı, İran filmleri üzerine kritiklerin yapıldığı açık blog..
Arama:
Kategoriler
Film Kritikleri (355)
İktibaslar (124)
Yazarlarımızdan (230)
Ahmet Gerger (1)
Ahmet Kanar (1)
Arzu Akay (32)
Ayşe Erkoç (1)
Ayşe Kaya (1)
Betül Erkoç (2)
Bilge Kepir (5)
Bilgili Yazar (1)
Bir Kalem Bir Dünya (7)
Bir Tutam Film (6)
Candide (4)
Casilo (2)
Çaykolik Derviş (4)
Ceren Kurt (2)
Deli Kız (1)
easeaura (3)
Efruze (1)
Elif Sena (8)
Elif Yaman (7)
Eray Sezer (2)
etkinliksever (2)
Evde Yokuz (8)
Evren Buğa (1)
Evren Erarslan (4)
Eylül Eylül (3)
EzgiKumb (2)
Fatih Mecidian (3)
Fizikçi (5)
Gamze Gülmez (2)
Gülen Adam (1)
Hurie (4)
Irene Monk (6)
Kozan Ç. (2)
Mavera Hatun (2)
Menekşe G. (2)
Merve Eren (4)
Murat Yıldırım (1)
Myself (4)
Neşeli Ol (6)
Nurdan Genç (2)
Öykü Defteri (2)
Özgee (7)
Özkan Köprülü (5)
Panik Atak (1)
ProofStriker (1)
Rengalux (3)
Rukayye Ç. (1)
Rumeysa Güner (2)
Şahin (2)
Sanatlı Kahve (1)
Semra Savuk (5)
Serap Ezgi (2)
Sevcan (4)
Simge (2)
Sosyologumsu (1)
Suna Gülsoy (7)
Tansu K (2)
Tuzcalie (1)
Winpohu (2)
Yeşil Kalem (7)
Zeynep Ece (14)
Zeynep Tanrıkulu (3)
İran Sineması Üzerine (4)
Son Yazılar
Otoyol Filmi
Yek Vajab Aseman
Baran
Melbourne
Orta Kat Sakini
Etiketler
Allah'ın Boyası Allah Yakındır Altın ve Bakır Anne İçin Bir Beşik Arkadaşımın Evi Nerede Baran Ben Salvador Değilim Bir Ayrılık Bulutlarda Bir Ev Cennetin Çocukları Davul Dengi Dengine Deli Yüz Elma ve Selma Gülçehre Heiran Her Gece Yalnızlık Hz. Muhammed: Allah'ın Elçisi Kalbi Kırık Kelebekler Kertenkele Küp Şeker Kızlar Bağırmaz! Kız Yurdu Lantouri Masallar Melbourne Melekler Hep Birlikte İner Nahid Nefes Nigar Resim Havuzu Rüsvai Rüsvaylık Rüzgar Bizi Sürükleyecek Satıcı Senin Dünyanda Saat Kaç? Serçelerin Şarkısı Sevgi Zamanı Son Bekar Söğüt Ağacı Yedinci Günün Sabahı Ötekinin Babası Özgür Yol İpek Yolu İran Yetimhanesi