ÖNDER’i Türkiye’nin en önemli sivil toplum kuruluşu haline getirmek ve faaliyet alanı ile ulaşabileceği en uç noktaya ulaşmak.
İstanbul başta olmak üzere tüm Türkiye’de İmam Hatip Okullarının Aile Birliklerini aktif ve dinamik hale getirecek tüm planlama ve aktiviteleri uygulamaya koymak.
Başta imam hatip okullarında eğitim gören öğrenciler olmak üzere, imam hatip mezunu üniversite öğrencilerine ve imam hatip camiasına gönül veren tüm gençlere yönelik faaliyetler yapmak.
Ulusal ve uluslararası düzeyde spor organizasyonları ( olimpiyatlar, yarışmalar spor kampları ) yapmak. Erkek ve kız sporcuları ayrı ayrı organize ederek ve hazırlayarak müsabakalara sokmak.
İyi bir eğitimin herkesin doğal hakkı olduğundan hareketle, İmam Hatip okullarında eğitimin nitelikli bir biçimde verilir hale gelmesi için projeler önermek ve oluşturmak.
İmam hatip öğrencilerinin sanatın tartışılmaz eğitim etkisi ile düşünebilen, üretebilen ve bunu toplum için sergileyebilen kişiler olarak yetişmesini sağlamaya çalışmak,
ÖNDER’in kurumsal varlığını ve hizmetlerinin devamlılığını sağlayabilmek.
ÖNDER’in aktif üyelerle arasındaki aidiyeti geliştirmek ve işbirliğini arttırmak. Aktif üyelerin sistem üzerinden bilgilerinin güncel tutulmasını sağlamak.
ÖNDER’in, İmam Hatip Mezun Derneklerinin, İmam Hatip okullarının-öğrencilerinin faaliyet ve çalışmalarının kamuoyu ve medyaya en doğru biçimde yansıtılmasını ve tanıtılmasını sağlamak.
-----
Her imam hatip okulunda birer temsilci öğretmen belirleyerek, okullarda yürütülecek olan faaliyetlerin temsilci öğretmenler aracılığıyla okullara ve öğrencilere daha hızlı ve kolay iletilmesini sağlamak.
İmam hatip okullarından mezun olup yurt dışında eğitim almak isteyen öğrencilere yardımcı olup tavsiyelerde bulunmak.
Bilim, teknoloji, kültür ve sanat alanlarında paydaşlarıyla birlikte istikamet üzere değer üreten eğitim, araştırma, geliştirme ve yayın çalışmaları gerçekleştirmektir.
BAĞIŞ YAP
2017 SAMİMİYETLE ALTMIŞ SENE
Merakla başlayan korku dolu ve zorlu bir hikayeydi Adem aleyhisselamın serüveni. Nasuh bir tövbe getirdi Rahmân’ın merhametini. Hz. Nuh, münkir gözleri hayrete düşüren bir teslimiyetle, dağın tepesinde yaptı gemiyi. Kâbe’nin duvarları, İbrahim Peygamberin samimi ellerinde yükseldi. Yusuf aleyhisselamı karanlık bir kuyuda yakaladı teslimiyet testi. Zifiri zindanlardan alıp sultanın sarayına götüren, gömleğini arkasından yırttıran samimiyetiydi. Ve samimi bir intizar nura gark etti Yakub’un kuruyan gözlerini. Gönülden bir teslimiyetle vurunca suyun bağrına âsâyı Mûsa, Kızıldeniz yol verdi. Talut’un bir avuç samimi neferi, Calut’un nice ceberrut askerini yendi.
Ve bir gün âlemlerin Efendisi: “Din samimiyettir!” diye buyurdu. Ashâb-ı güzîn sordu: “Yâ Rasulallah kimin için?” Allah’ın Elçisi cevap verdi: “Allah için, kitabı için, Elçisi için, Müslümanların ileri gelenleri için ve cümle Müslümanlar için.” Bir başka seferde, bu kez Mescid-i Nebi’de, Cibril-i Emin’in sualiyle samimiyetin sınırlarını çizdi: “Allah’ı görüyormuşçasına ibadet etmendir. Her ne kadar sen O’nu görmüyorsan da O seni görüyor!” hakikatini bilmendir.
Ve zamanın ahirinde bir vakitte, Kutlu Nebi’nin işaret ettiği hakikate, kalbinin en müstesna köşesinde yer verme niyetinde bir nesil geldi. En ücra yamaçlara ektiler tohumları Nuh misali. Kuş uçmaz, kervan geçmez beldelerde İbrahimî bir teslimiyetle attılar temelleri. İçlerinden hakikate götüren imamlar, Hakk’a çağıran hatipler çıksın diye belki, “İmam-Hatip” konuldu isimleri.
Rahman’ın va’di gereği: Yalçın kayalardan yol bulan, ırmaktan bir avuçla suvaran, ahireti dünyadan daha fazla arzulayan, rüyaları hayırla yorumlayan, zaferi muştulayan samimi ÖNDERler çıkıverdi aralarından.
Ve bugün; memleketin her köşesinde, doğusundan batısına yayılan her mektepte, kuzeyinden güneyine uzanan her mezun derneğinde, yüzbinlerce imam hatip sevdalısı yürek; hiçbir süflî hesap yapmadan, harama bulaşmadan, kibre kapılmadan, hikmeti elden bırakmadan, ümmete gözlerini kapatmadan, mazlumun yanından ayrılmadan yürümeye devam ediyor.
Biliyorlar! Samimiyet yoksa cihad; cinayettir. Samimiyet yoksa infak, eksilmektir. Samimiyet yoksa ilim, kibre sebeptir. Samimiyet yoksa ibadet, nefse yazık etmektir. Samimiyet yoksa servet, kendine eziyettir. Samimiyet yoksa makam, davaya halel getirmektir.
İşte şimdi, altmış yılın bereketinin hikmetine, Rahman’ın tecelli eden merhametinin sebebine, kutlu öncülerin geriye bıraktıkları tek servete; niyet ediyorlar samimiyete!