Martı Bulutsusu adlı bir yıldız oluşum bölgesinin bir kısmı ESO’nun 2,2 m’lik teleskobuyla görüntülendi. (ESO)
ESO’nun La Silla Gözlemevi’nden alınan bu yeni görüntüde Martı Bulutsusu olarak adlandırılan yıldız doğumevinin bir kısmı görülmektedir. Sharpless 2-292 olarak da bilinen bu gaz bulutu martının başını oluşturuyormuş gibi görünür ve kalbinde yatan çok sıcak genç yıldızlardan gelen enerjili ışınımdan dolayı parıldar. Bu ayrıntılı görüntü MPG/ESO 2.2-metre teleskopu üzerindeki Geniş Alan Görüntüleyicisi ile üretilmiştir.
Bulutsular geceleyin gökyüzündeki görsel olarak en etkileyici cisimler arasında yer alırlar. Bunlar yeni yıldızların doğduğu toz, moleküller, hidrojen, helyum ve diğer iyonize gazlardan ibaret yıldızlararası bulutlardır. Farklı şekil ve renklerde olmalarına rağmen bir çoğu ortak özelliklere sahiptir; ilk kez gözlendikleri zaman sıra dışı ve başka şeylere benzeyen şekilleri gökbilimcilerin hayal güçlerini zorlayarak bunlara ilginç isimler vermelerine neden olmuştur. Bu olağanüstü yıldız oluşum bölgesi de Martı Bulutsusu lakabıyla nasibini almıştır.
Şili’de bulunan ESO’nun La Silla Gözlemevi’ndeki 2.2-metrelik MPG/ESO teleskobu üzerindeki Geniş Alan Görüntüleyicisi’nden gelen yeni görüntü Martı Bulutsusu’nun baş kısmını gösteriyor [1]. Bu, yalnızca IC 2177 olarak bilinen 100 ışık-yılından daha geniş bir alana uzanan kanatlarını açmış uçan bir martıya benzeyen daha büyük bir bulutsunun bir parçasıdır. Bu gaz ve toz bulutu Dünya’dan yaklaşık 3700 ışık-yılı uzaklıktadır. Kuşun tamamı en iyi geniş alan görüntülerinde ortaya çıkar.
Martı Bulutsusu, Canis Major (Büyük Köpek) ve Monoceros (Tekboynuz) takımyıldızları arasındaki sınırda uzanır ve gökyüzündeki en parlak yıldız olan Sirius’a yakındır. Bulutsu, ünlü yıldızdan 400 kat daha uzaktadır.
Gaz ve toz karmaşası, martının gözü olarak nitelendirilebilen ve görüntünün ortasında yer alan genç parlak bir yıldız olan HD 53367’den [2] gelen güçlü morötesi ışınımdan dolayı gökyüzünde parıldayan martının başını oluşturur.
Bulutsunun gökyüzündeki yeri, haritada kırmızı daire içinde gösterilmiştir. (ESO, IAU and Sky & Telescope)
Genç yıldızlardan gelen ışınım civardaki hidrojen gazının zengin kırmızı bir renkte parlamasına ve bir HII bölgesine dönüşmesine neden olur [3]. Sıcak mavi – beyaz yıldızlardan gelen ışınım da bulutsudeki küçük toz parçalarıyla saçılarak görüntünün bazı kısımlarıda mavi haleler oluşturur.
Martı Bulutsu kompleksindeki parlak yığın ilk kez Alman-İngiliz gökbilimci Sir William Herschel tarafından ilk kez 1875’te gözlenmiş olmasına rağmen, burada gösterilen kısım neredeyse 100 yıl sonra fotografik olarak keşfedilmeyi beklemiştir.
Şans eseri bu bulutsu gökyüzünde, ESO’nun ‘VLT’nin Ne Gözleyeceğini Seç’ adlı yarışmasının (ann12060) kazananı Thor’un Başlığı Bulutsusu’na (NGC 2359) yakındır. Ayırt edici şekli ve sıra dışı adıyla bu bulutsu ESO’nun Çok Büyük Teleskopu’nun gözlediği halk tarafından seçilen ilk cisimdir. Bu gözlemler 5 Ekim 2012’deki ESO’nun 50. yıl kutlamalarının bir parçası olacaktır. Gözlemler Paranal’daki VLT’den canlı yayınlanacaktır. Bizi izlemeye devam edin!
Notlar
[1] Yıllar içerisinde bu cisim birçok isim almıştır — .bunlar Sh 2-292, RCW 2 ve Gum 1’dir. Sh 2-292, 1959’da yayınlanan ikinci Sharpless HII bölgesi kataloğundaki 292 numaralı cisim anlamına gelir. RCW numarası 1960’da yayınlanan Rodgers, Campbell ve Whiteoak’ın derlediği katalog anlamındadır. Bu isim Colin Gum tarafından derlenen güney yarım küredeki bulutsular kataloğunun ilk cismidir.
[2] HD 53367, Güneşimizden 20 kat daha büyük kütleli genç bir yıldızdır. Tayfında belirgin hidrojen salma çizgileri olan B türü bir yıldız olduğundan bir Be yıldızı olarak sınıflandırılmıştır. Bu yıldızın son derece basık yörüngede dolanan beş Güneş kütleli bir bileşeni vardır.
[3] HII bölgeleri artık elektronları protonlarına bağlı olmayan iyonize (H) hidrojenden ibaret oldukları için bu ismi almışlardır. HI terimi iyonize olmamış, nötral hidrojen için kullanılır. HII bölgelerinden gelen kırmızı parlama, proton ve elektronların yeniden birleştikleri ve bu esnada belli bir dalgaboyunda ya da renkte enerji yayınladıklarında meydana gelir. Başka iyi bilinen bir geçiş de bu güçlü kırmızı rengi verir (bu da hidrojen alfa ya da H-alfadır).
Loading player…
ESO-Türkiye (Özgecan Önal-İstanbul Üniversitesi, Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü, ESON Türkiye Ekibi)
Bunu paylaş:
Twitter üzerinde paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Facebook'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
WhatsApp'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Daha fazla
Telegram'da paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Linkedln üzerinden paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Arkadaşınızla e-posta üzerinden paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Skype'da paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Büyük KöpekCanis MajorESOESO-TürkiyeHD 53367IC 2177Martı BulutsusuMonocerosNGC 2359Seagull NebulaTekboynuzThor'un Başlığı BulutsusuThor’s Helmet Nebula
Yazı dolaşımı
Önceki makaleHubble’den En Derin Uzay Görüntüsü
Sonraki makale3 Boyutlu Ay Görüntüleri
Bunlar da hoşunuza gidebilir...
Ejderha Bulutsusu
Samanyolu’ndaki Parlak İplikler
Samanyolu’nda Güneş, RCW 49 ve Boğa Bölgeleri
Düşünceniz	Cevabı iptal et
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Arama:
Diğer 4.433 aboneye katılın	
E-posta Adresi
Abone ol
Son Yazılar
ESO teleskobu en yakın kara delik çiftini ortaya çıkardı
Çok Uzaktaki En Büyük Aktif Kuyruklu Yıldız
Koşan Adam Bulutsusunda Yıldız Jeti
Komşudaki Yıldız Kümesinde Bir Karadelik Keşfedildi
Kimyasal Analizler Okyanus Dünyalarını Ortaya Çıkarabilir
Gökbilimciler en uzak florini tespit etti
Hubble’dan Karbon Yıldız Görüntüsü
Gökada Merkezinden Gelen Tuhaf Radyo Dalgaları Saptandı
Gökadamız Dışındaki İlk Gezegen Keşfedildi
Bilinen En Genç Gezegen Keşfedildi
Venüs’te Geçmişte Okyanus Var mıydı?
Europa’nın Su Buharı Biriktirdiği Keşfedildi
Görsel Gezinti
Karadelik-Yıldız	
Yıldız-Karadelik-Nötron Yıldızı-Süpernova
Araçlar	
Gözlem-Araştırma Araçları
Sistemimiz	
Güneş Sistemimiz
Ötegezegenler	
ÖTEGEZEGENLER
Bulutsu	
BULUTSULAR
Gökadalar	
GÖKADA-KUASAR-GÖKADA KÜMELERİ
Galeri	
Galeri Sayfası
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 Ekim 2021 Eylül 2021 Ağustos 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Mart 2021 Şubat 2021 Ocak 2021 Aralık 2020 Kasım 2020 Ekim 2020 Eylül 2020 Ağustos 2020 Temmuz 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Nisan 2020 Mart 2020 Şubat 2020 Ocak 2020 Aralık 2019 Ekim 2019 Temmuz 2019 Haziran 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Mart 2019 Şubat 2019 Ocak 2019 Aralık 2018 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Haziran 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Mart 2017 Şubat 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Ekim 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Temmuz 2016 Haziran 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Mart 2016 Şubat 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Ağustos 2015 Temmuz 2015 Haziran 2015 Mayıs 2015 Nisan 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Eylül 2014 Ağustos 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Nisan 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Eylül 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Haziran 2012 Mayıs 2012 Nisan 2012 Mart 2012 Şubat 2012 Ocak 2012 Aralık 2011 Kasım 2011 Ekim 2011 Eylül 2011 Ağustos 2011 Temmuz 2011 Haziran 2011 Mayıs 2011 Nisan 2011 Mart 2011 Şubat 2011 Ocak 2011 Aralık 2010 Kasım 2010 Ekim 2010 Eylül 2010 Ağustos 2010 Temmuz 2010 Haziran 2010 Mayıs 2010 Nisan 2010 Mart 2010 Şubat 2010 Ocak 2010 Aralık 2009 Kasım 2009 Ekim 2009 Eylül 2009 Nisan 2009
Arama:
Astronomi Diyarı'ndaki haber ve yazılar kaynak gösterilerek kullanılabilir. Blossom Diva | Geliştiren Blossom Themes.Altyapı WordPress.