Selamünaleyküm. Hocam, ben Rabbimin ikramıyla hafızlık yaptım, Elhamdülillah. Ancak kalbi hastalıklarımdan kurtulamıyorum. Örneğin riyayı açıktan işlemesem de kalbimle sürekli savaştayım ve bu durumdan fazlasıyla rahatsızım. İstiyorum ki Rabbime layık bir kul olabileyim. Eşim Muhammed Konyevi hazretlerine bağlı ve benim de tasavvufa girmemden yana. Kalbi hastalıklarımdan ancak bu şekilde kurtulabileceğimi düşünüyor. Kendisi "ben ne zaman tasavvufa girdim o zaman iman ettim" diyor. Ayet ve hadisleri örnek gösteriyor bana. En azından dene o lezzeti alınca anlayacaksın eğer yapamazsan bırakırsın diyor fakat yetiştirilme tarzımdan rabıtaya tasavvufa karşı ön yargım var. Bana her ne kadar eşimin anlattıkları olumlu gelse de şirk olabilme ihtimalini düşünüyor ve bir türlü yanaşamıyorum. İlmim ikisini ayırt etmeye yetmiyor. Bana yardımcı olabileceğinizi umuyorum. Sizce nasıl hareket etmeliyim?
Selamünaleyküm. Kalbiniz mutmain oluncaya kadar tasavvufa girmeyin. Mü'minin kalbi ölçüsüdür, huzur bulmadığı yerde bulunmaz. Mevcut durumunuz da büyük oranda bayanlardaki ince ayarlama hastalığından kaynaklanmaktadır. Adına riyaya karşı takva diyor olsanız da bu bir hastalık belirtisidir. Böyle hesaplarla ve kavramlarla vakit geçirmeyin. İş yapın; ibadetlerinizi artırın, Kur'an okuyun, her gün muhakkak bir cüz okuyun. Tefsir okuyun. Bir ders halkasına katılın. İki bayana Kur'an öğretin ve ebedî ecirler kazanın. Bu da sizin hafızlığınızın zekâtı olur. Muhakkak ve muhakkak bir ilmihal okuyun, okutun. Kadınlara dair meseleleri derinlemesine öğrenin, öğretin.
Bakın tasavvufu aratmayacak neler neler sayılıyor bir çırpıda. Siz işinizden fazla vaktiniz bulunduğu için sıkılıyorsunuz, problem üretiyorsunuz. Hemen kendinizi test edin; bir ilmihal kitabını yüzde kaç net şekilde bilebiliyorsunuz? Eğer biliyorsanız hemen öğretmeye geçin, ilmihal grupları kurun. Bilmiyorsanız da işiniz belli demektir. Oturmayın, yürüyün; ilim yolunda, Kur'an'a hizmette yürüyün. Oturdukça paslanırsınız, paslandıkça da sorun üretirsiniz. Allah'a emanet olunuz.