Günaydın sevgili okuyucularım nasılsınız bu sabah? “Temizlik imandan gelir” diye bir söz vardır. Bu söze inanırım candan gönülden. Temizlik anlayışı zamanla öğrendim ki kişiye göre değişiyor. Kimisi için temizlik etrafı silip süpürmek, toz almak, kimisi için üstünü başını temiz tutmak, kimisi içinse içini temiz tutmaktır temizlik. Dipte köşede toz, kir, pas bırakmamak.
Benim içinse hepsi birdendir. İçini temiz tutan dışını da temiz tutar diye düşünüyorum. Bu hem maddi anlamda hem de manevi anlamda bir temizliliktir, her iki anlamdan biri eksik ise temizlikte eksik kalır bence. Ve iddia ediyorum ki bizim toplumca temizlik anlayışımız eksik ve yanlıştır. Örneğin sahilde çekirdek çıtlayıp kaldırımda kabuktan halı oluşturan bir ev hanımının evindeki temizlikten kuşku duyarım. Evi temizdir, olabilir ancak temizliği sokağa taşımıyorsa o temizlik eksiktir ve bir yerde anlamsızdır ki o sokaklar sanki bizim değil de uzaylılarınmış gibi davranırız. Ancak öyle bile olsa bizde o sokaklardan geçip gidiyoruz ve tepe, tepe kullanıyoruz yani? Yani bizimde sorumluluğumuz var o sokakların temizliğinde değil mi? Ama nedense temiz tutmak aklımızdan geçmez bile.
Çünkü temizlik anlayışımız bu, evi temizler kapı önünü kirli bırakırız. Merdivenleri kullanırız ama onları da temiz tutmayız, elimizde ne varsa buruşturup bir kenara atarız, sigara izmariti dahil. Ve biz bu kirli sokaklarda geçer kirli merdivenlerden çıkar ve kirli kapı önünden evimize gireriz. Bunca kiri taşıdığımız evimiz nasıl temiz olabilir bilmiyorum. Ancak benim düşünceme göre temizliğin tam olması şart. Halıyı süpürüp kiri halı altına atmak temizlik değildir. İnsan böylesi bir temizlikle ancak kendini kandırabilir.
Ve böyle bir anlayışla manevi temizlik oluşturmak olanaksızdır bence. Zaten bunu yapanların böyle bir düşüncesi de olmamıştır zahir.
Neyse herkesin temizlik anlayışı kendine diyorum. Ancak hiçbir zaman toplumla birlikte iken insanın kendine diye bir şeyi olmamalı da diye düşünüyorum ya, benim düşüncemde kendime.
Bu sabah mutfağı havalandırmak için pencereyi açtığımda çöp konteynırlarının, temizlik görevlilerince temizlenmekte olduğunu gördüm. Burada çöp konteynırları turuncu renkli plastikten, o ağır hantal şeyler kalkmış, yerine daha hafif ve renkli şeyler gelmiş. Renkli ve temiz olunca konteynırlar sokağında havası değiyor ister istemez. Kaldırım boyunca ve evlerin bahçelerindeki yeşil ağaçlar, çimenler çiçeklerle ve bu turuncu konteynırlar! Ne güzel dedim. Tazyikli suyla temizleniyor. Bekledim izlemeye devam ettim bana değişik gelen bu işi. Elemanlar konteynırın dışını bir anda tertemiz yaptılar ellerini hiç sürmeden.
Tamda bekliyorum içini temizleyecekler!! Ki içi yukardan göründüğü kadarı ile baya kirli, kirler yapışmış kalınlaşmış bile. Yukardan “hadi bir içeri sık şu tazyikli suyu içi de dışı gibi tertemiz olsun” diye mesaj göndermeye başladım. Ancak hiç oralı olmadı çalışan “dışı seni içi beni yakan” konteynırı bırakıp başkasına geçti. Elim yanağımda böylece kaldım. Yani elin bir şeye değmiyor. Bir sıkıyorsun, iki sıkıyorsun basınçlı suyu, daha çok değil. Ve bu senin görevin, iki dakikanı değil, yarım dakikanı alır bu iş, peki ama kardeşim neden yapmazsın? Neden dışını temizler içini kirli bırakırsın? Kendimi yiyorum içimden sekizinci kattan atlayıp “neden içini temizlemiyorsun kardeşim” diye sormak geliyor ya da bağırmak yukardan. Ama olmuyor yapmıyorum ancak daha buradayım (İstanbul) ve onları aşağıda yakalarım inşallah…
Ve sevgili okuyucularım bu dışı temizlemek içi kirli bırakmak bizim klasik davranışımız. Çünkü bizler her zaman işimizi benimsemeden yaparız oysa bu bir ahlak sorunudur. Sorumlu olduğun iş senin işindir. Ve bu iş için sana belli bir ödeme yapılıyor. Karşılığını aldığın bu işi yarım yaparsan, yarım ödeme almaya razı mısın? Hayır asla razı olmazsın o zaman işini tam yap, işin senin aynan kardeşim aynan…
Ve bizler sırf bu yarım yamalak benimsemeden yaptığımız işler yüzünden daha çok acılar çekeriz. Ve bu yüzden zahir “temizlik imandan gelir” demiş atalarımız.
& & & & &
Ve sevgili okuyucularım. Berke yeni bir tablet bilgisayar aldı dün. Çoktan ısmarlamıştı dün aradılar gelin aygıtınız hazır dediler. Çocuk heyecanla gitti aldı. Hepimizde heyecanına ortak olduk tabi. Bilgisayarı var ancak tableti olsun istedi, kendi harçlıklarını biriktirmiş bizde destek olduk. Avuç içinden biraz daha büyük olan aygıt şahane, bir sürü yeteneği var. Ancak tabi çalıştırabilirseniz? İki kardeş gece geç saatlere dek aygıtı çalıştırmaya çalıştılar ancak bir açılıp bir kapanan aygıtın dokunmatiğinde çalışmadığını anlıyorlar. Düşün çocuktaki yıkımı! Heyecanla bekliyorsun ve daha eline alır almaz arıza. Çocuk bir bozuldu bir üzüldü sormayın. Biz olur çaresine bakılır dedikçe o içine çekildi.
Alın işte yine bir ahlak sorunu, değil mi bu? Bu aygıtlar denetlenmeden mi satışa sunuluyor? Belli ki öyle? İnsan paradan vazgeçiyor ama düş kırklığı ve güvenin sarsılması çok kötü bir şey. Ve Berke’ye olan bu? Çocuk sabahlatan bilgisayarının derdinde koşturuyor bakalım ne olacak? Ve sevgili okuyucularım şimdilik sağlık ve sevgiyle hep birlikte kalın. Yase
Günün Şiiri
İKİ LÂF
Poliste adımızı sordular
-Bileklerimize kelepçe vurdular-
Dedik ki biz oyuz
Dosyada künyemiz vardır
Babamız Ahmet annemiz Fatma…
Vaktimiz yoktu evlenemedik
dedik;
Nüfusta kaydımız bekârdır.
Ne avrat, ne evlât, dünür…
Yirminci asırda her şair
bizim gibi düşünür.
İçerde küf ve nem
Demir parmaklık arkasında ışıltılar!
-Geç dediler;
Aralandı kapı, yürüdük,
Eğildi üstünden atladık – duvar.
Sağanak sağanak
Yağıyordu gökten aydınlık
Yürüdük…
Yer bizimle
gökler bizimle
Sular bizimle başladı yürümeğe,
Yürüdük
Demirkapı, Ahırkapı, Adliye.
Yürüdük…
Bileklerimizde tel kelepçe
Bütün gece…
Yargıçta suçumuzu sordular
-Bileklerimizde karakol mührü vurdular-
Dedik ki çok
Dedik ki yok
Dedik ki adam öldürmedik kan içmedik
Yalnız iki lâf dedik
Dedik ki
Gün ağardı göğe bak!
Dedik ki
Güneş doğsa sırtımız ısınacak!
Dedik ki çok
Hür bir dünyada mutlu insanlar
Onlar için yemiş verir ormanlar
İnsan büyür mihnet küçülür
Ve pürüzsüz sular gibi akar zamanlar.
Yıldızlar omuzların hemen tepesinde
Keder ve hınç Kafdağı’nın ötesinde
Gök bir anneçınar gibi üstünde onların
Ve onlar oynaşırlar bu çınarın gölgesinde.
Sokakta yolumuza durdular.
Neticeyi sordular.
Dedik ki
Ya kırmızı, ya sarı!
Şahit edip deriz ki gökleri ve tarlaları
Adam öldürmedik kan içmedik!
Yalnız iki lâf dedik.
İlhami Bekir TEZ
Günün Fıkrası
Of’lu hoca Cuma namazında içki içenleri fena azarlıyordu: “Paranızı sokağa atıyorsunuz! Kazanan kim? Meyhaneci… En büyük dükkan kimin? Meyhanecinin… En güzel ev kimin? Meyhanecinin… Ya en güzel araba? Meyhanecinin. Bu paraları veren kim? Ha sizin gibi kafasızlar…”
Aradan 2 hafta geçer, bir adam koşarak hocanın yanına gelir ve ellerine sarılıp öperek: “Allah razı olsun hocam, senin verdiğin içki vaazı sayesinde hayatım kurtuldu..”
Hoca memnun: “Aferin, içkiyi bırakmanın mükafatlarını ahrette de göreceksin oğlum.” der. Adam düzeltir: “İçkiyi bırakmadım hocam, MEYHANE AÇTIM!”
Günün Sözü
Bir başbakan sahneye çıkıp soytarılık yapsa yarım dakika beceremez, foyası ortaya çıkar. Ama bir soytarı, kimseye hissettirmeden yıllarca başbakan koltuğunda oturabilir…
Peter Ustinov
Paylaş
Facebook
Twitter
tweet
Önceki haberSpora Tahrik Egemen Olunca (4)
Sonraki haberHatayspor Giresunspor Deplasmanından Altın Çıkardı
Yase'nin Dağarcığından - Yasemin Tümkaya
İlgili İçeriklerYazarın Diğer İçerikleri
Rakip Ataklara Karşı (4)
TEŞEKKÜRLER
Rakip Ataklara Karşı (3)
CEVAPLA Cevabı iptal et
Please enter your comment!
Please enter your name here
You have entered an incorrect email address!
Please enter your email address here
Δ
Ara
YAZARLAR
Mürekkep İzi - Didem Deştioğlu
Büyüme Ağrısı Çekiyor Dizlerim
Düşünce - Yaşar Bilgin
Güçlendirilmiş Parlamenter Sistem mi?
Barış Pınarı Harekâtı Sonrası
Barış Pınarı Harekâtı
İskenderun'dan - Rızkullah Terbiyeli
73’ncü Yayın Yılımıza Girerken!
Kişisel Tercihe Saygı Duyulmalı!
Belediye Başkanı Seyfi Dingil Konuya Açıklık Getirmeli
Pencere - Öner Çetinkaya
Gezi Parkı
Türkiye’nin Dış Politikasındaki Hatalar
Tarih ve Dış Politika
Medyatik Bakış - Doğan Süslü
İskenderun Belediye Başkanı Fatih Tosyalı ve Bisiklet Yolu Projesi
İGC’de Başkanlık Seçimi, Rızkullah Terbiyeli ve Teşekkür Plaketi
Ahilik Gecesi, İskenderun Kuyumcular Odası, Başkan Uğur Fırat ve Gecenin Manşeti…
Eğmeden Bükmeden - Nurettin Can
İskenderun İl Olmalı Ama Nasıl?
Kıbrıs’ta Kaldığı Yerden Devam
Ne Oldu Paşinyan?
Arada Bir - Semir Bağırsakçı
73 Yıllık Yayın Yolculuğu
İskenderun’a Ağaçlandırma Seferberliği
Yirmili Yılların Yörüngesine Girdik
Gün Işığı Nuri ERDENER
TEŞEKKÜRLER
Öğretmenim…
Ben Bilirimciler (!) Gönülden Sahiplenin Memleketi
Gönül Köşemden - Öcal Çulcuoğlu
Çanakkale Geçilmez
Aşkta Sadece İstemek Yetmez…
Evliliği Korumanın Yolları!..
Tuz ve Su - Gürcan Özdemir
Öğretmen Demek İdealist Demektir!
Sömürüye İtirazım Var!
İftar Sofrası ve Turşu!
Yase'nin Dağarcığından - Yasemin Tümkaya
Ve Bu Yazı Sevgili Muhtarlara…
Sevgili Öğretmenlerimiz Hepinizin, Günü Kutlu Olsun
Kovit’le Sınavımız..
Ofsayt - Öcal Çulcuoğlu
Rakip Ataklara Karşı (4)
Rakip Ataklara Karşı (3)
Rakip Ataklara Karşı (2)
EDITÖR ALIR
Şahin; “Hatay İlelebet Türk Yurdu Olarak Kalmaya Devam Edecek!”
04 Aralık 2021
MHP’li Bozkurt; “Kirli Emeller Nafiledir!”
04 Aralık 2021
Alkışlar ‘Engelsiz Türk Halk Müziği Konseri’ne
04 Aralık 2021
POPÜLER MESAJLAR
Antakya’nın Adı “Hatay” mıdır?
22 Ocak 2013
İskenderun Emniyet Müdürü Nevzat Güneş ve İlçemizdeki Bir Yıllık Hizmeti…
26 Ağustos 2020
İbrahim Tatlıses Kimdir?
21 Mart 2015
POPÜLER KATEGORİLER
Genel9560
Gündem8227
Kent-Yaşam7197
Spor5945
Köşe Yazarları5613
Siyaset3879
Fotoğrafların Dili1826
Eğitim1436
Ekonomi1390
HAKKIMIZDA
BIZI TAKIP EDIN
Ana Sayfa
© Tasarım & Yazılım: İskenderun Web Tasarım
'); var formated_str = arr_splits[i].replace(/\surl\(\'(?!data\:)/gi, function regex_function(str) { return ' url(\'' + dir_path + '/' + str.replace(/url\(\'/gi, '').replace(/^\s+|\s+$/gm,''); }); splited_css += ""; } var td_theme_css = jQuery('link#td-theme-css'); if (td_theme_css.length) { td_theme_css.after(splited_css); } } }); } })();