"bir çırpıda ölüm. ama, ölümün de kentten uzaklaştığı söyleniyor gün gün. olsun, karanlık, yanımızda bir uykudan çıkarak geriniyor; esniyor. sonra kenti gezmeye, denetlemeye çıkıyor. dün, gölgesi büyük bulutlarla üzerimizdeydi; ak da elindeydi onun kara da. adlandırılmayı bekliyor, başaramıyorsun. adlandırsan da, kaçıyor kendisine adanan sözcükten... gecelerin beni asla öpmeyeceğini biliyordum. kendisine özgü bir ruhbilim öğrencisinin, bir muvakkit olarak mesela, hani çağdaş bir muhaddis olarak mesela, puvantör canım, puvantör Ali olarak mesela, üç ile beşi, yedi ile dokuzu, kırk ile falancayı birbirinden ayırt edemeyen bir mühendis olarak mesela, kuşu kediyi buzu gölgeyi birbirine katan ve bu işin içinden çıkamayan biri olarak mesela, gecelerin beni hiç öpmeyeceğini, döveceğini biliyordum..."
güz her şeyi bilir (1998)
hulki aktunç
1949-2011
Posted by cem akaş at 00:42 3 comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
29.6.11
edebiyatta içtenlik ve fal
bir genelleme olarak amerikalılar, yazarlarının içten olmasına bayılır, hatta en çok aradıkları özellik budur diyebiliriz, "içten ol ciğerimi ye" bir okurdur amerikan okuru. bu da anlatım yeniliklerinden ya da özelliklerinden çok, hikayenin kendisine ve onu aktaran dilin sıcaklığına odaklanmayı getirir beraberinde. entellektüel yaklaşımlara prim vermezler, "harbilik" isterler.
yeşim erdem'in filedelfiya hikayeleri'ni okurken bunu düşündüm. kitabı kitapçıda kurcalarken, kasabalılara tarım ilacı satmaya çalışan bir adamın konuşmalarını okuyup düpedüz gülmüş ve sonra bunun başıma ne kadar az geldiğini fark edip satın almıştım. iyi yapmışım. öyküler birer mizah öyküsü değil, yanlış anlaşılmasın, ama belli bir ironi var hepsinde, sevimli bir ironi bu, yakıcı değil; ya anlatıcının dilinde, ya da karakterlerin repliklerinde. bir karakter grubu düşünün, sırayla başrole çıkıyorlar, diğerleri arkaplanı oluşturuyor, figüranlık yapıyor. mekan aynı kasaba ve bağlantılı olduğu yerler (gıyabında izmir ve istanbul örneğin), zamansa yaklaşık bir otuz yıllık dönem, kabaca seksenlerden günümüze. yeşim erdem'in yazar olarak erdemi, karakterlerini çok iyi hissediyor ve okuyucuya hissettiriyor oluşu ve bunu psikolojizm tuzağına pek düşmeden yapması. onlara ve hikayelerine öyle içtenlikle yaklaşıyor, onların da birbirleriyle ilişkilerinde aynı içtenliği sergilemesini öyle iyi sağlıyor ki, zaman zaman diyalogların kasılmasını ya da bazı öykülerin öykü olamayıp anı ya da karakter eskizi olarak kalmasını insan rahatça sineye çekiyor. (lakin kitabın adını "filedelfiya" koyup sonra kapakta philadelphia'dan bir ev resmi kullanmak nedir kuzum?)
orçun türkay'ın belkıs, cevat ve ne idüğü belirsizler adlı küçümen öykü kitabı çok farklı bir "eda" barındırıyor. içtenlikten yoksun olduğundan değil; karakterlerle anlatıcının, anlatıcıyla yazarın iç içe geçmesinden, yer değiştirmesinden gelen bir içtenlik burada da var. ama bu kitabın ilginç yanı, orçun'un kendi çizimlerinden/desenlerinden birer kahve falı gibi yararlanması, onları okumaya çalışarak çatması öykülerini, hatta bizzat bu çatma işlemini ortalık yerde yaparak, öykünün yaratılma sürecini ifşa etmesi, bunu öykünün parçası haline getirmesi. içtenlikse, bu da içtenlik işte. öyküler de bu çizimlerin doğasını paylaşıyor: yer yer ayrıntılı ve işlenmiş, yer yer bir iki kalem darbesiyle geçilmiş.
Posted by cem akaş at 18:36 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
28.6.11
kürtler ne istiyor? hangi kürtler istiyor?
kafamı kurcalayan birtakım sorular var, başlıktaki sorulara bağlanıyorlar sonuçta, şöyle açabilirim: türkiye'nin toplam nüfusu yaklaşık 74 milyon, seçmen sayısıysa 50 milyon. türkiye'deki kürt nüfusu yaklaşık 13,5 milyon, kürt seçmen sayısı da 50/74 oranından hareketle yaklaşık 9 milyon. bdp'nin toplam oy sayısı 2,8 milyon. yani bağımsız oyların hepsi bdp'ye yazıldığında bile, bdp'nin de tüm oylarını kürt seçmenlerden aldığını kabul ettiğimizde bile, 6,2 milyon kürt seçmenin ne istediğini bilmiyoruz demektir. başka bir açıdan bakalım: toplam kürt oyları, toplam seçmen sayısının %18'ine tekabül ediyor, yani bdp türkiye genelinde %10 oy barajını normalde rahat rahat geçebilmeli, mhp'den fazla oy alabilmeli. ama alamıyor. bu biraz tuhaf değil mi?
buradan, başka sorular çıkıyor tabii: kürt haklarını, kürtlere rağmen savunmak bir sorun teşkil etmemeli (işçi hakları -bazı- işçilere rağmen, kadın hakları -bazı- kadınlara rağmen savunulmak zorunda kalmadı mı, bu da öyle birşey deriz, geçeriz), ama kürt hakları hareketini omuzlayan kürtler için, kürt çoğunluğu ikna edememiş olmak ne anlama geliyor, diye düşünmek gerekmez mi? bu çoğunluk da mı stockholm sendromundan mustarip? bdp'nin hangi taleplerini benimsemiyorlar mesela? neden benimsemiyorlar? bdp için, kitlenin taleplerini politikaya taşımak yerine, kendi taleplerini kitleye benimsetmek daha mı önemli? "bölge"de ve "bölge" dışında yaşayan kürtler için, kürt hakları için böylesi daha mı iyi?
Posted by cem akaş at 13:34 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
24.6.11
yazar, pasta için yazar
"Dinle, söylememem gereken birşey söyleyeceğim, çünkü kimse inanmayacak, ama ün benim için zevkli birşey değil. Yazdıklarım sayesinde geçiniyor olmaktan memnunum, o yüzden de ünün popüler ve eleştirel yanlarına katlanmak zorundayım. Ama tanınmayan biriyken daha mutluydum. Çok daha mutlu. Artık Latin Amerika'ya ya da İspanya'ya gittiğimde on adımda bir birileri beni tanıyor, imza istemeler, sarılmalar... Çok da dokunaklı birşey, çünkü çoğu oldukça genç okurlar bunların. Yaptıklarımı beğenmeleri beni mutlu ediyor, ama özel hayat düzeyinde benim için korkunç derecede sıkıntı verici. Avrupa'da plaja gidemiyorum; beş dakika geçmeden bir fotoğrafçı geliveriyor. Saklayamadığım bir fiziksel görünümüm var; daha ufak olsaydım tıraş olup gözlük takardım, ama bu boyla, bu uzun kollarla filan beni taa uzaktan keşfediyorlar. Öte yandan çok güzel şeyler de oluyor: bir ay önce Barcelona'daydım, bir gece Gotik Mahallesi'nin oralarda dolaşıyordum, Amerikalı bir kız gördüm, çok hoştu, çok iyi gitar çalıyor ve söylüyordu. Yerde oturmuş, para kazanmak için şarkı söylüyordu. Biraz Joan Baez'i andıran, saf, berrak bir sesi vardı. Barcelona'lı bir grup genç de onu dinliyordu. Ben de dinlemek için durdum, ama gölgede kaldım. Bir aşamada bu gençlerden biri, yirmili yaşlarında, çok genç, çok yakışıklı biri yanıma geldi. Elinde pasta vardı. 'Julio, bir parça alsana,' dedi. Ben de bir parça alıp yedim, 'Gelip bana bunu verdiğin için sağol,' dedim. 'İyi de, senin bana verdiklerinin yanında bunun lafı olmaz ki,' dedi bana. 'Öyle deme, öyle deme,' dedim, birbirimize sarıldık, sonra gitti. İşte böyle şeyler, yazar olarak yaptığım işin en güzel karşılığı. Bir oğlanın ya da kızın gelip seninle konuşması ve bir parça pasta vermesi, harika birşey. Uğraşıp didinip yazmaya değer."
- Julio Cortázar
Posted by cem akaş at 10:58 1 comment:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
23.6.11
sokaklara yazmak
[sıcak nal, sayı 8]
“Sokak sanatı” 1960’larda yaygınlık kazanan bir eylem türü olmuştu – o zamanlar adına “graffiti” deniyordu tabii, temel bir ideolojik duruşu vardı, kapitalizme ve sokak reklamlarına karşıydı, devasa reklam tabelalarının gözümüzün içine soktuğu mesajlara karşı, aynı silahı kullanarak yanıt vermek istiyordu. Nihilist bir açmaza kapılması uzun sürmedi: hangi çirkinin daha az kötü olduğu tartışılabilir oldu bir aşamadan sonra, hatta şehir mutenalaştırma endüstrisi, fakirliğin kavurduğu mahallelerde graffitinin ortaya çıkması olgusunun karşısına, gariffitinin ortaya çıktığı mahallelerin fakirleşmesini sürdü – nezih insanlar, dükkanlar, lokantalar vs, duvarları baştan başa graffitiyle berbat edilmiş sokaklardan kaçıyordu. 1980’lerde New York’un suçtan arındırılması projesinde graffitinin ortadan kaldırılması, özellikle metro duvarlarının ve vagonlarının temizlenmesi, başlıca gündem maddelerinden biriydi.
Bu dönemle birlikte, ama 1990’larda iyice hız kazanacak bir biçimde, graffiti gitti, yerine “sokak sanatı” geldi. Bugün Londra Tate Modern’da sergisi açılacak kadar kabul edilmiş, saygın bir sanat formu sokak sanatı; graffitiden sonra epey mesafe katedilmiş olunduğu da açık. Bu alanda çok dikkat çekici isimler, yapıtlar var; ama burada bunların bir dökümünü ya da eleştirisini yapmak değil benim ilgimi çeken – bir “yazı alanı” olarak sokakların kullanımına bakalım istiyorum.
2000’de, yani “yeni binyıl” teraneleri arşı sarmışken, ben New York’tayken, artık eni konu ünlenmiş sokak sanatçısı de la Vega, sokak peygamberliğine soyunmuştu: kutsal kitabının “ayet”lerini Broadway’in kaldırımlarına, tebeşirle yazıyordu. Oldukça “new age” mesajlardı bunlar, “Düşünüze dönüşün,” “Yaşam denen sahnede sizin de sıranız gelecek,” “Kader sizi kısmetinize götürüyor” gibi, ama bana asıl ilginç gelen kısmı, o sıralarda artık internetin gayet yaygın olması ve dela Vega’nın buna rağmen yazısını sokaklara yazmayı yeğlemesiydi, hem de kaldırımlara, hem de tebeşirle – “söz uçar, yazı da uçar” dercesine.
Sokaklara yazma geleneğinin öncesi var elbette, sonrası da var – adrenalin, görünürlük, ama gizlilik bu geleneğin yazarlarının en çekici bulduğu yönler herhalde. Facebook’taki duvarlara ya da bloglara yazmaktansa, internetin kimlik gizlemeyi çok kolaylaştıran ve aslında kalıcılığı çok daha fazla olan ortamını, çok daha geniş bir kitleye ulaşma potansiyelini kullanmaktansa sokağın, günlük yaşamın, o sokaktan geçenlerin sahiciliğini seçiyorlar. Kalıcılık onların peşinde olduğu birşey değil zaten – uçucu olması iyi geliyor onlara, yakalayan yakalasın.
Metin olarak bakıldığında, çoğunlukla bir-iki sözcük, en kabadayısından birkaç cümle oluyor bu yazılar – SMS’in, “flash fiction” ya da “sudden fiction” denen öykü türünün yaygınlaştığı bir dönemde bu da aykırı bir özellik sayılmaz artık. Bu kadarlık bir söz hakkıyla yapılacak çok şey var zaten: sanatta kadın-erkek eşitsizliğini, internet çağında yoksul toplumların yoksulluğuyla zengin toplumların zenginliğinin oluşturduğu tezatları, modern kentlerde suça terk edilmiş mahalleleri, tüketim çılgınlığının kapladığı toplumsal alanları, gelir dağılımındaki eşitsizliği eleştirebilirsiniz örneğin.
Bu yazılara yalnızca metin olarak bakmamak gerek öte yandan. Yazıldıkları ortamın seçimi, yazı biçimi, bu metinleri görsel bir unsur haline, yani düpedüz sokak sanatı haline de getiriyor. Minelli’nin Facebook’u, Fekner’in Broken Promises’i, başka yerlerde çok başka anlamlara sahip olurdu; orada oldukları için, “yere özel” bir anlam kazanıyorlar. Vinchen’in çalışması, Londra metrosunun “mind the gap” (boşluğa dikkat edin”) işaretlerine doğrudan gönderme yapıyor, görsel dilini kullanarak ek bir katman kazanıyor.
Bizde sokaklar, uzun bir dönem dolaysız aşkın (“Seni seviyorum Çiğdem”), taraftarlığın (“Çarşı Ulan!”)ve siyasetin sayfaları olarak kullanıldı, ama oldukça sınırlı bir kullanımdı bu – “THKP-C”ler, “Dev-Sol”lar vardı, “CHP”ler fırça marifetiyle “AP”ye dönüştürülürdü bazen, çok çok “Tek yol devrim” mesajını okurduk. 2000’lerden sonra yeni bir sokak dilinin geliştiğine tanık olduk –“Nuri Alço”lar sardı İstanbul’u örneğin; “Kulübe hoşgeldiniz” ya da “Deniz misin, liman mı?” gibi metinlerin çoğaltıldığını da gördük.
Sokaklara yazmanın yeni biçimlerinin bulunmasıyla, yeni içeriklerin de ortaya çıkacağını, burada da graffitiden sokak sanatına evrilmeye benzer bir gelişme yaşanacağını düşünüyorum. Nitelikli sözü sokakta daha çok görebileceğimizi düşünüyorum; kimbilir, belki nitelikli edebiyatı da.
1. Guerilla Girls, Do Women Have to Be Naked to Get into the Met. Museum? (Kadınlar Met. Museum’a Girebilmek için Çıplak mı Olmak Zorunda?); New York, 1989
2. Filippo Minelli, Facebook; Bamako-Mali, 2008
3. John Fekner, Broken Promises (Yıkık Hayaller); Güney Bronx-New York, 1980
4. Jenny Hozer, Inflammatory Essays (Kışkırtıcı Denemeler); New York, 1983
Don’t talk down to me. Don’t be polite to me. Don’t try to make me feel nice. Don’t relax. I’ll cut the smile off your face. You think I don’t know what’s going on. You think I’m afraid to react. The joke’s on you. I’m biding my time, looking for the spot. You think no one can reach you, no one can have what you have. I’ve been planning while you’re playing. I’ve been saving while you’re spending. The game is almost over so it’s time you acknowledge me. Do you want to fall not ever knowing who took you?” (Bana ukalalık taslama. Bana nazik davranma. Kendimi iyi hissettirmeye çalışma. Suratından gülümsemeni kazıyacağım senin. Neler olup bittiğini bilmiyorum sanıyorsun. Tepki vermeye korktuğumu sanıyorsun. Sen daha öyle san. Zamanını kolluyorum, yerini kolluyorum. Kimse sana ulaşamaz, senin sahip olduklarına sahip olamaz sanıyorsun. sen oynarken ben plan yapıyordum. Sen harcarken ben biriktiriyordum. Oyun neredeyse bitti, o yüzden artık benim farkıma varsan iyi olur. Yoksa düştüğünde, canını kimin aldığını asla bilmemek mi istiyorsun?)
5. Freedom, Page 1/ Bookends (Sayfa 1 / Kitap Destekleri); Freedom Tunnel, New York, 1982.
‘Twas the night before doomsday
When all through the earth
Everything was a ‘stirrin’
Full of horror & mirth –
The avenues streaming
Young women ran screaming
“Beware, oh beware
What befalls all today:
The Abortion of freedom
Has bought [sic] on doomsday!”
page 1
(Kıyamet gününden önceki geceydi/ Dünyanın her yerinde/ herşey hareket halindeydi/ Dehşet ve neşe içinde /Caddeler dolu/ Genç kadınlar koaşarken bağırışıyordu:/ “Sakının, sakının/ Bugün herkesin başına geleceklerden:/ Özgürlüğün sonu gelince/ Kıyamet de geldi!”)
6. John Fekner, My Ad Is No Ad (Benim Reklamım Reklam Değil); Sunnyside-New York, 1980
7. Jenny Holzer, Survival (Hayatta Kalma); New York, 1983
Put food out in the same place everyday and talk to the people who come to eat and organize them (Her gün aynı yere yiyecek koyun, yemeye gelen insanlarla konuşun ve onları örgütleyin)
8. Shepard Fairey, Architecture Doesn’t Love You Anymore (Mimari Seni Sevmiyor Artık); Philadelphia, 1996
9. Vinchen, Mind the Income Gap (Gelir Uçurumuna Dikkat Edin); Columbus-Ohio; 2005
10. Free, The aesthetic function of public art is to codify social distinctions as natural ones (Kamusal sanatın estetik işlevi, toplumsal farklılıkları doğal farklılıklar olarak kodlamaktır); Venedik, 2005
Posted by cem akaş at 23:54 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
14.6.11
boş zamanlar, goygular ve başka şakalar
"boş zaman" lafına takmıştım bir ara, belki de lisedeydim, neye göre boş zaman, aslolan dolu zamana göre tabii, aslolan dolu zaman da okulda, işte vs geçirilen, "kurum"a adanmış zaman, asıl boş zaman o değil mi, asıl dolu zaman insanın kendine adayacağı zaman değil midir, nasıl bir küçümseme ve hor görmedir bu vs vs - ergence söylenmeler işte.
hakan bıçakçı'dan devamla boş zaman'ı okudum geçenlerde, 2004'te oğlak'tan çıkmış ilk, şimdi iletişim yeniden basmış. karanlık oda'yla akraba bir kitap tabii, ama bunda alttan alta bir oğuz atay damarı da var sanki, ironisiz bir oğuz atay (bir yazarı bir başka yazara, bir kitabı bir başkasına benzetmek de ne fena bir yayıncı huyudur). kitap beklediğim sürprize bağlanarak bitti, bu da hakan bıçakçı kurgusuyla ilgili temel gözlemimi doğruluyor - "strange factor" (tuhaflık faktörü) üzerine kurduğu hikayeler sanki biraz daha tuhaf olabilirdi, sanki kendini zorlamak istememiş gibi hissettiriyor bana. onun dışında temiz bir kitap, temiz bir yazar.
bu tuhaflık faktörü önemli bir unsur haline geldi artık edebiyatımızda. yazarların önce yayınevi, sonra da okur tavlamada bu faktörü giderek daha fazla kullandığı görülüyor - "olay ne?" "mesele ne?" sorularına verilecek bir-iki cümlelik yanıtın çarpıcılığı, kitabın temelini oluşturan "tuhaf"lık gibi şeylerden söz ediyorum. filmlerden örnek vermek gerekirse being john malkovich, eternal sunshine, fight club gibi yüksek tuhaflık faktörlü filmler sayılabilir. kendi içinde kötü birşey değil tabii, hep aynı sızlanmalardansa bunu yeğlerim, ama yanıltıcı da olabiliyor bazen, melida tüzünoğlu'nun kitabında olduğu gibi örneğin.
ambulansla dünya turu, vaat edici bir kitap: adıyla ve tabii gündüz vassaf'tan alınma "blurb"le (goygu diye çeviresim var, goygoy ve övgü melezlemesi) - "dünyaya yeni bir yazar geldi, beraberinde yeni bir dil getirdi." ikisi de tam doğru değil, kitabı okuyunca anlıyorsunuz - kitapta ambulansla dünya turu ("ne tuhaf!") atılmıyor, sicilya gezisi var asıl olarak, bir de düsseldorf (nedense hep "düseldorf" olarak geçiyor) havaalanı, uçak yolculuğu ve sonda da hollanda var. kitap adını içindeki bölümlerden birinden alıyor. ikinci kısım, yani vassaf'ın goygusu da biraz fazla abartılı - tüzünoğlu kıvrak bir dille yazıyor, doğru; süreyyya evren'in türk okurunu maruz bıraktığı ama elbette evveliyatı olan tipografik oyunlarla ve belli bir "performatif" endişeyle yazıyor, bu da yepyeni olmasa bile, eh, çok da alışıldık birşey değil dil açısından, ona da doğru diyelim; yine de gökten zembille inmelik bir durum olmasa gerek. nedir, gevşek dokulu, neşeli bir kitap bu, bol espasların arasından akıp gidiyor; sevgiliyle sicilya gezisinin notlarının "güya çeviri" yapılmak suretiyle karşılaştırıldığı bölüm de sanırım kitabın en iyi bölümü. kitabın sonu tuhaf bir sönmeyle geliyor ne yazık ki, yani bitmiyor da sönüyor kitap. melida tüzünoğlu'nun öykülerini kitap-lık ve sıcak nal'da beğenerek okumuş olduğum için, bu ilk kitabın devamının çok daha iyi geleceğine inanıyorum. kitabın yayıncısı april'i de cesaretinden ötürü kutlamak istiyorum - türkiye'de büyük ve ortaboy yayınevlerinin, edebi yazarları yeraltına itmeye çalıştığı bir dönemde, bu kitabın önünü açmak azımsanacak birşey değil, üstelik de april bugüne dek kendine böyle bir misyon belirlememişken.
murat uyurkulak'ın bazuka'sı, tol ve har'ın sarsıcılığından sonra beklenmedik bir eğlence kaynağı oldu benim için, isminin vaat ettiği şiddeti bulamamak beni hiç üzmedi. mizah öyküsü denen şeyden ne zamandır haber alamadığımı düşündüm okurken; eski bir tat...
kitaptaki öykülerin ilginç yanlarından birisi, çoğunun iki yazar tarafından yazılmış olması. pratikte bu nasıl işledi diye düşündüm bazılarında, bazılarındaysa eklem yerleri çok belliydi. "derviş" mesela ikililik kıvamını pek tutturamamış gibi geldi bana. yine de bazuka, yeni kuşak yazarları arasında, yere iner inmez en hızlı koşmaya başlamış yazar olan uyurkulak'ın "büyük" olmayan ama keyifle okunan bir ürünü.
üç kitaba aynı anda başladım, üçünü de henüz bitiremedim - hakan günday'dan az, murat menteş'ten korkma ben varım, nihan kaya'dan disparöni. bu aşamada söyleyebileceğim tek şey şu: her ülkenin üniversite öğrencileri, bazı yazarlara aşık olur, mesela amerika'dakiler şu sıralar david foster wallace'a aşık; bizdekiler de menteş'e aşıktır herhalde, değillerse de aymazlıklarındandır.
gavurdan bir kitapla bitirelim bu okudukça programını: don delillo, point omega'da farklı bir roman yapısıyla ortaya çıkıyor; belki biraz the body artist'i andırıyor, ama white noise gibi kitaplarıyla ilgisi yok. romanın çölde üç kişi arasında geçen ana kurgusunu, bir müzede son derece yavaşlatılmış ve 24 saate yayılmış bir psycho izleme deneyimini aktaran iki bölümle parantez içine almış delillo (gerçekten var olan bir çağdaş sanat işi bu), zaman o kadar yavaşlıyor ki ardışıklığın bir anlamı kalmıyor, hareketlerin bir teleolojisi yokmuş gibi oluyor; çölde de aynı durum yaşanıyor aslında, hiçliğin ortasında, hiçbir şey yapmadan hiçliğe karışan, karışmayı bekleyen karakterler, don delillo için amerikan uygarlığının sonunun nasıl geleceğini özetliyor gibi. "point omega" da böyle bir nokta zaten. bir "geç dönem" romanı...
Posted by cem akaş at 23:08 No comments:
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
abonman
Posts
Atom
Posts
All Comments
Atom
All Comments
kimdir, sebepleri nelerdir?
cem akaş
bkz. http://www.cemakas.com http://www.gyayingrubu.com
View my complete profile
blog arşivi
► 2021 (5)
► June (1)
► February (2)
► January (2)
► 2020 (5)
► December (2)
► June (1)
► April (1)
► February (1)
► 2019 (11)
► December (2)
► November (1)
► September (1)
► July (2)
► March (1)
► January (4)
► 2018 (12)
► December (3)
► November (3)
► October (1)
► June (1)
► May (1)
► April (2)
► March (1)
► 2017 (28)
► November (4)
► September (1)
► July (1)
► June (3)
► May (4)
► April (4)
► March (4)
► February (3)
► January (4)
► 2016 (37)
► December (2)
► November (1)
► October (3)
► September (3)
► August (4)
► July (2)
► June (1)
► May (2)
► April (3)
► March (7)
► February (1)
► January (8)
► 2015 (50)
► December (2)
► November (4)
► October (15)
► September (2)
► August (1)
► July (1)
► June (5)
► May (5)
► April (4)
► March (3)
► February (2)
► January (6)
► 2014 (60)
► December (10)
► November (4)
► October (1)
► September (1)
► August (5)
► July (8)
► June (4)
► May (10)
► April (6)
► March (3)
► February (4)
► January (4)
► 2013 (47)
► December (6)
► November (13)
► October (6)
► September (2)
► August (3)
► July (4)
► June (8)
► May (2)
► March (1)
► February (1)
► January (1)
► 2012 (25)
► December (3)
► November (1)
► October (4)
► July (1)
► May (2)
► April (1)
► March (5)
► February (5)
► January (3)
▼ 2011 (109)
► December (8)
► November (11)
► October (6)
► September (8)
► August (9)
► July (9)
▼ June (6)
son kurgu
edebiyatta içtenlik ve fal
kürtler ne istiyor? hangi kürtler istiyor?
yazar, pasta için yazar
sokaklara yazmak
boş zamanlar, goygular ve başka şakalar
► May (9)
► April (11)
► March (6)
► February (12)
► January (14)
► 2010 (44)
► December (12)
► November (5)
► October (6)
► September (4)
► August (17)
izciler
bunları okuyorlar - bu ay
Türkiye - Önümüzdeki 25 Yıl
Hayırlı sabahlar. Türkiye'nin siyasal tarihinde önemli bir yer tutacak bir seçime tanık olduk. Gördüğümüz şey, tahmin edilmeyen bir s...
Hariciye'den Gazel - Sevil Yurdakul
Sevil Yurdakul'la bundan on yıl önce tanıştım. Çok hoş, hoşsohbet bir insandı, 1960'lardaki Ankara'yı, Mülkiye'yi,...
“Artık Daha İyi Yazıyorum” – Susan Sontag’la Söyleşi
1995'te Susan Sontag'la New York'ta bir söyleşi yapmıştım Fol için; zor ama sevdiğim bir söyleşi olmuştu. bulunsun burada....
örümcekler yarışıyor - bir yarışma önerisi
Konsept: İnternet kullanımının yaygınlaşması ve arama motorlarının kalitesinin artması, internet üzerinden bilgiye ulaşma konusunda...
Dünyanın Büyüsü
Herkes biliyor: Yeni bir çağın eşiğindeyiz. Bazıları bazı işaretlere bakarak bunun yeni bir Ortaçağ olacağını ileri sürüyor. Gizemci...
bunları okuyorlar - bütün zamanlar
“Artık Daha İyi Yazıyorum” – Susan Sontag’la Söyleşi
1995'te Susan Sontag'la New York'ta bir söyleşi yapmıştım Fol için; zor ama sevdiğim bir söyleşi olmuştu. bulunsun burada....
örümcekler yarışıyor - bir yarışma önerisi
Konsept: İnternet kullanımının yaygınlaşması ve arama motorlarının kalitesinin artması, internet üzerinden bilgiye ulaşma konusunda...
Hariciye'den Gazel - Sevil Yurdakul
Sevil Yurdakul'la bundan on yıl önce tanıştım. Çok hoş, hoşsohbet bir insandı, 1960'lardaki Ankara'yı, Mülkiye'yi,...
Apolojistler, Havariler
Atatürk tartışma konusu olduğunda genelde üç tepki görüyoruz: tapınma dışında hiçbir yaklaşımı hoş görmeyenler, küfredenler, bir de apolo...
neversayneverland
"Mucizevi Mandarin", "Kırmızı Pelerinli Kent" gibi kitapların yazarı, çağdaş edebiyatın en ilginç ve önemli isimleri...
nerede olduğunuzu biliyorum!
Please do not change this code for a perfect fonctionality of your counter widget
web counter
ağ bağlantıları
ağ bağlantıları
komşunun tavuğu
Brain Pickings
Winter Trees as a Portal to Aliveness - "Eons must have lapsed before the human eye grew keen enough and the human soul large enough to give sympathetic comprehension to the beauty of bare branch...
1 hour ago
Bookninja
Monday news catchall - Audio books skyrocket in the UK; Today in Ooof: the man who spent 15 years in prison after being convicted of Alice Sebold’s assault and rape has been exon...
9 hours ago
the Literary Saloon
Almudena Grandes (1960-2021) - Spanish author Almudena Grandes has passed away; see, for example, the EFE report at La Prensa Latina. Several of her works have been transla...
20 hours ago
Yeni Medya
ÜÇ BOYUTLU BİR DİJİTAL DÜNYAYA DOĞRU: METAVERSE - Yazan: Mehmet Fiğan, M.A.Ü. İletişim Fakültesi Araştırma Görevlisi Yeni iletişim teknolojilerinin hız kesmeden gelişip dönüştüğü günümüz dünyasında, Web he...
5 days ago
Eski Usul
belki başka bir hayatta - A. ile yürürken, yanımızdan biz yaşlarda bir kadın geçti, bisikletiyle. İnsanların bazen gözleri karşılaşır ve bir süre karşılaştıkları yerde kalır. Öyl...
1 week ago
Longreads
The Top 5 Longreads of the Week - This week, we're sharing stories from Skip Hollandsworth, Kory Grow and Jason Newman, Jordan Kisner, Clare Fieseler, and Jessica Klein.
1 week ago
oynakbeyi
Tırnak Batması Nedir? - Tırnak batması, tırnağın düzgün bir şekilde uzamayarak yanlardaki etlere batması olarak ifade edilebilir. Yaşanan bu durum kişinin acı çekmesine neden ol...
3 weeks ago
bak bu da kafası
memnun olmak istiyorum. - insanın kendini özlemesi diye bir şey var. varmış. yeterince önemsemediğim için silinip giden eski e-mail hesaplarımı özledim mesela az önce. yazdıkla...
1 month ago
Minimal ve Maksimal Yazılar
The Temporal Turn -
2 months ago
Mutlak Töz
aquarius - emin’in bana ithafıdır
7 months ago
digamma
Julie and Candy - For Eric Sanday, and for Katherine Loewy, and for the 2003 Summer in Prenzlauerberg This is “Julie and Candy”, by Boards of Canada: https://www.youtube.com...
8 months ago
daghaniraknoktakom
Halk grev yaptı, vatandaş iktidara gelemiyor: CHP ve orta sınıf popülizmi - Son bir ay içinde İstanbul’daki belli başlı CHP’li belediyelerde örgütlü sendika Genel-İş’in grev kararı alması, Türkiye’de mevcut konjonktür nedeniyle hal...
9 months ago
İnsan okusun diye yazıyoruz bunları!
Bıktım - *“Siz ne derseniz deyin, ben bıktım. Nah burama geldi. * *Neredeyse öfkeden, çaresizlikten boğulacağım. * *Kendimi kandırmaya çalışıyorum. İyi olacak,...
9 months ago
Sirenin Sesi
Sohbet - Geçtiğimiz ay, Kıraathane İstanbul Edebiyat Evi'nin düzenlediği kitap şenliği kapsamında Erlend Loe romanı Naif. Süper'in çevirmeni Dilek Başak ile ede...
1 year ago
Altüst Dergisi
Ulusalcılar kimlerdir ve “Yetmez ama evet”çilere karşı nasıl mücadele ederler? - Bu yazı ilk defa Enternasyonal Sosyalizm dergisinin Mayıs 2018 tarihli 2. sayısında yayınlanmıştır. Şenol KARAKAŞ Çok şeyler söylendi “Yetmez ama evet”çile...
1 year ago
Tales from the Reading Room
Notes From the Bunker - 23rd March 2020 The first thing I said to my CBT therapist on our skype call last weekend was: I’ve picked one hell of a time to deal with my health anxiet...
1 year ago
gökçenergüven'de neler oluyor?
Modern Zamanlar - Öncelikle bünyemde biraz alkol olduğunu ve bunun herkes gibi beni de değiştirdiğini açıklayayım. İnsan, gevşeyince gerçekten kendisi olabiliyor bazen. İçin...
1 year ago
atgotten
Kocan seni aldatıyor. Bir dost. - Bundan bir kaç ay kadar önce kankam yavruladı. Bir görseniz maşallah öyle tatlı bir yavru ki gülünce içimiz eriyor. Ancaaaak ağlayınca birbirimize bakıp ...
2 years ago
Afili Filintalar
Otelden Ayrılışım -
2 years ago
Immoral Tales
- Feylesof Rıza Tevfik Bölükbaşı Turkish Philosopher, Poet, Politician and Grand Master of The Grand...
2 years ago
KARINCA HASTANESİ
Yeryüzünde bir sürgün: Cesare Pavese - Dünya ve İtalyan edebiyatının önde gelen yazarlarından Cesare Pavese, 9 Eylül 1908’de doğdu, tam 110 yıl önce. Günlüklerinin derlenmesinden oluşan “Yaşam...
2 years ago
Conversational Reading
Quarterly Conversation Issue 54 - Features A Translator’s Diary: A Year in the Life of Emma Ramadan Part IV By Emma Ramadan I started this translator diary almost a year ago. A year later, ...
2 years ago
JOLLY DAYS, an artist's journal
GoFundMe - I would love it if you took a moment to check out my GoFundMe campaign: https://www.gofundme.com/metastasized-cancer&rcid=r01-153920868711-5561645c136d4d95&...
3 years ago
Kim Lan Bu Hayatımın Erkeği?
Kosmosda Üç Balıkçı* - Hepimiz anlamlı bir şeyin yörüngesine girebilmek için evrende başıboş dolanıp duruyoruz... Tanrısal düzensizliğe öykündüğümüz sıradan bir bahar gecesiydi. ...
3 years ago
Öyle Bir Blog
“Soğuk Soğuk Sergi Gezmek” - “Soğuk Soğuk Sergi Gezmek” yazılarının ikincisine başladım dün gece. Üç vakte teslim ederim. Seri olarak sürdürmeyi hayal ettiğim bu yazıların ilk “seti” S...
3 years ago
3quarksdaily
Chimamanda Ngozi Adichie: ‘This could be the beginning of a revolution’ - Lisa Allardice in The Guardian: At a PEN lecture in Manhattan last weekend, the novelist Chimamanda Ngozi Adichie took Hillary Clinton to task for beginnin...
3 years ago
Süreyyya Evren Yazılar
KENTSEL DÖNÜŞÜME DAİR BİR PARODİ (Hakkında Metinlerden) - *KENTSEL DÖNÜŞÜME DAİR BİR PARODİ* *Hektor Tora* *Bir Kaplumbağanın Bir Sincabın Boynunu Isırması* *Süreyyya Evren* *Varlık yayınları- Öykü* *141 Sayf...
3 years ago
A Likely Story
A Month of Couplets - December 2017 - Follow it here: https://www.facebook.com/thedailycouplet/ and here: https://www.instagram.com/lifeintwolines/ @lifeintwolines Decem...
3 years ago
ters meditasyon
no man's sky - hangi yıldız sistemi daha iyi? - "belli başlı her galaktik uygarlığın tarihi üç ayrı ve fark edilebilir aşamadan geçme eğilimindedir. bu aşamalar; hayatta kalma, sorgulama ve incelikli dü...
4 years ago
fin de siècle
Kadınlar Kenti Juchitan - Türkiye’de yetişmiş çoğu kadın gibi ben de, sokakta yürürken kendimi sakınmam gerektiğini düşünerek büyüdüm. Bizim memlekette kadınlar, kafalarını öne eğ...
4 years ago
ismail pelit
. - bulmayı umduğuna dair umudum olmadığını okuyorsun.
4 years ago
Fikir Mahsulleri Ofisi
Nasıl büyüdük? Şimdi niye büyümüyoruz? Ekonomik durumla ilgili gözlemler - Alper H. Yağcı, 8 Aralık 2016 Mevcut ekonomik durumla ilgili bazı hatırlatma ve düşünceler. Çok orjinal şeyler yazmayacağım ama derleyip toparlayıcılık adı...
4 years ago
RALPH. Coffee Jazz and Poetry
Ralph Alfonso Punk Book - Finally! - . . Hi folks - as you know, I have been selling signed prints of my 1977 and beyond punk photos for the last little while at various book and zine fairs, c...
5 years ago
cinai::blog
Mr. Bean’den Komiser Maigret’ye - Mr. Bean, Johnny English veya Edmund Blackadder gibi canlandırdığı absürt komedi tiplemelerinden tanıdığımız Rowan Atkinson, bu sefer alışılmışın dışında y...
5 years ago
KURGUDEŞEN TEFRİKA
Ne kadar kiniksiniz? - Herhalde bu yaşta depresyona girme sebebimin evde kalmam olduğunu söyleyecek değilim. Ya da söyleyeyim en iyisi: Depresyona girme sebebim evde kalmam. Bend...
5 years ago
Siminya
Bi arkadaşa bakıp çıkıyorum - Uzun zaman ara verince nasıl başlanır bilirsin "bloguma uzun zamandır yazmıyordum bir uğrayayım dedim, özlemişim..." falan filan. İşin açığı ÖZ...
5 years ago
Plastik Üvez Ağacı
Piku (2015) Beste Kwaliteit - Download Full Piku in High Definition Format. Now you can enjoy Piku in High Quality Video with duration 123 Min and has been launched in 2015-05-08 and M...
6 years ago
İtimat Sokağı
Her Şeyden Yapılmış Öyküler: Huma Kuşları - *Gerçek gönderici –ya da yazar– gerçek dünyada konumlanmıştır ve gerçek dünyanın bir diğer üyesine, yani okura, bir kurmaca nakleder. Anlatıcı ise me...
6 years ago
stellar activity
Kazunari Sakamoto - Machiya house, Daita 1970 - Kazunari Sakamoto - Machiya house, Daita 1970
7 years ago
Du bakalım.
[ "Pusillanimous" ( çağımızın kahramanı ) : korkak, ödlek, tabansız, pısırık. Küçük ruh! Senin egemen olduğun bu dünyada insanın niye bir seyir defteri olur? ] -
7 years ago
komplike ruh
Samsung Resmi Perkenalkan Galaxy Tab 3 Lite Teranyar - *Samsung Resmi Perkenalkan Galaxy Tab 3 Lite Teranyar* - Setelah menjadi banyak pembicaraan para pencinta gadget, kini Samsung secara resmi memperkenalkan ...
7 years ago
Art news from İstanbul
‘Stones talk' in Aslı Çavuşoğlu exhibition at Arter Space for Art - Aslı Çavuşoğlu’s exhibition “The Stones Talk” is on display until Jan. 12 at İstanbul’s Arter Space for Art. Replicas of artifacts found during excavations...
7 years ago
34 EC
Video -
7 years ago
küf noktalar
intiharın icadı - Geldiği yöne doğru bakmaya cesaretini topladığı anda onu meraktan öldürecek bir yola saptı. Saplandığı rotanın gediklisi olmayı başardığı zaman, geldiği yö...
8 years ago
Parklar Bizim
Küçükçekmece Forumu’ndan notlar 21 Ağustos - Küçükçekmece Dayanışması her pazartesi, çarşamba ve cuma Tepeüstü Meydan 75. Yıl Parkı’nda forumlarını gerçekleştirmeye devam ediyor. Geçtiğimiz hafta b...
8 years ago
Musée des Beaux Arts
http://www.kayagenc.net - Dear visitor, I will no longer update this website since I have decided to move my blog to Tumblr. You can now follow my work from this address: http://...
8 years ago
Muhteviyat: Yazarlar birliği.
Gezi Direnişi Duvar Yazıları -
8 years ago
sivil denemeler
Her aşk ilk aşktır - -Emre DEMİR- ”İçimde o bildik ritim yükselmeye başlıyor; uyuşuklukla yayılmış olan sözcükler şimdi sorguçlarını kaldırıyor, şimdi silkeliyor; düşüyorlar, y...
8 years ago
basar basmaz bastıran hafakan
Aradığınız kişi - Ben bunu aylar önce yaşadım, sonra unuttum. Dün hatırlayınca unutmamam gerektiğini hissettim. Bir gün... Cep telefonumu bulamıyordum. İş yeri telefonun...
9 years ago
Kunta Kinte Tatilde
And... The end... - Kapattığım her blogda öyle böyle bir kapanış yazısı oldu genelde. Bunda da olsun madem. Bir iki güne kalmaz, bu sayfaları silmiş ya da dışarından izlenmesi...
9 years ago
93 Numara
Size söylemedim ama, biz bir sürü kafa, geçen seneden beri bir... - Size söylemedim ama, biz bir sürü kafa, geçen seneden beri bir şeyle uğraşıyoruz. Buranın zaman zaman aksamasının, tıksırmasının tek sebebi, benim hayatı...
9 years ago
ARADA BİR YER
Taşındım... - Artık burdayım: http://aradabiryer.wordpress.com/
9 years ago
Sisenin Dibi
Son... - İçmek ya da içmemek. Ama mescal olmadığı zaman sonsuzluğu unutuyormuş gibi geldi ona; dünyanın gezginliğini, dünyanın Fırtınalar Burnunda dövülen Valparais...
9 years ago
DOLI INCAPAX
"Kurdistan Regional Government"tan selamlar - İletişim olanaklarım oldukça sınırlı, bulunulan yer de K. Irak olunca meraklanan çok. Hemen her 15 dakikada bir elektrik kesiliyor, telefon bazen çekiyor, ...
9 years ago
Sıcak Nal
12. Sayının Sunu Yazısı - *EDEBİYATTA DA KARŞI-İŞGAL ZAMANI MI?* Kişisel bir notla zamanınızı almak pahasına belirtmem gerekiyor: 11 dolu dolu Sıcak Nal sayısından sonra benim için...
9 years ago
Reading for Writers
Zone One by Colson Whitehead - So a lot was made about literary novelist Colson Whitehead crossing over to genre writing with this zombie novel, and as a result, I had in mind that he'd ...
9 years ago
34 EC
taşındık - İlgili kişilere. 34 EC sanırım daha konforlu ve ferah bir daireye çıktı. Artık tumblr'da devam ediyorum. http://otuzdortec.tumblr.com/
10 years ago
yeniyazı
Yeniyazı Şiir Kitapları - Yeniyazı Şiir Kitaplarını bu saniyeden itibaren Mephisto'dan bol bol alabilirsiniz. Tükendikçe temin edilecektir. Can H. Türker, Dip, Şiir Yavuz Türk,...
10 years ago
tandrex
İlk başta hepimiz seyirciydik. Önce ruhsuzluğu üstümüze... - İlk başta hepimiz seyirciydik. Önce ruhsuzluğu üstümüze çöküveren sözde ciddi müzikler dinlemiş, sonra yaşımıza uygun olmayan, biraz körpe, bizi daha da ...
10 years ago
Birgun
BİRGÜN GAZETESİ'NDEN 'ANTİ-EMPERYALİST SANSÜR' - *BİRGÜN GAZETESİ'NDEN 'ANTİ-EMPERYALİST SANSÜR'* 'Olaylar' 30 Ağustos sabahı elime BirGün gazetesini aldığımda başladı. O gün gazetede İbrahim Varlı imzal...
10 years ago
her zaman yazıyoruz
çok uluslu lezzet durakları - yemek yaparak güzel vakit geçirmek için acıkmayı beklediğim şu günlerde öncelikle ne kadar boş ve yemek odaklı yaşadığımı göz önünde bulundurursak; meyveli...
10 years ago
bir gün bir penguven
İYİ CÜCELER - Bizim çok sevdiğimiz İyi Cüceler yeni yerinde hizmette, hem de taptaze bir blogla. İyi kitaplar, baş ağrıtmayan oyuncaklar, etkinlikler ve ağaç evi için:
10 years ago
hayat, olduğu gibi
Mamig ve Şuşanig - Agos, 4 Mart 2011 Türkiye’deki Ermenistanlı göçmenlerin sorunlarını konuşuyorduk geçen hafta; özellikle de yıllardır burada yaşayan ama ebeveynleri yasal s...
10 years ago
roman kahramanı
bu satırları gözyaşları içinde yazıyorum - Hayatın ne kadar kısa olduğunu bir kez daha anladım şu hastane odasında, bir süre anladığım kadarıyla yazamayacağım ve kafamı ancak sevdiğim blogları okuya...
10 years ago
aktif kollektif
-
11 years ago
önümde duruyor
komposto isteyenler - masada oturuyorum. etrafta bir kalabalık. önümde bir tepsi. tepsinin içinde saymadım ama bir sürü bardak. ve bardaklara sürahiden hep aynı sesle dökülen ko...