Muhakkak ki tarihin kaydettiği en büyük vakıa; Resulullah (SAV) efendimizin fani alemden beka alemine göç etmesidir, O' nün en çok sevdiği torunu olan İmam Hüseyin (R.A)' in Kerbela'da feci bir şekilde şehid edilmesi ise yine büyük vakıalardandır. İnşallah İslam tarihçilerinin bu olay hakkındaki tespitlerini kaynaklan ile beraber sunmaya çalışacağız.
Hazreti Hüseyin (R.Anh)'in Resulullah SAV efendimizin Enl-i Beyt'inden olması ve Ehl-i Beyt-i Resulullah hakkındaki ayet-i celile ve ehadisi şerifler:
' De ki; Ben bu tebliğime karşılık sizden akrabamı sevmeniz dışında bir şey istemiyorum." Şura Suresi 23
Bu âyet-i celile nazil olunca ashab-ı kiram hazaratı, Hz. Peygambere (S.A.V.): "Senin akrabaların kimlerdir ey Allah'ın elçisi!" dediler. "Biz kime, hangi akrabalarına sevgi besleyeceğiz."
Hz. Peygamber (S.A.V.) şöyle buyurdu: "Onlar, Ali, Fâtıma ve bu ikisinin iki oğlu (Hasan ve Hüseyin)dur." buyurdular. (1)
" Ey Ehlibeyt! Allah sizden kiri, günahı gidermek ve sizi, tertemiz yapmak ister. " Ahzab Suresi 33
Hz.Enes (r.a) anlatıyor; " Bu ayeti celile indiği zaman; Resululllah aleyhisselam sabah namazına giderken, altı aya yakın bir müddette, Hz. Patıma (r.a)'nın kapısına uğrayıp: "Namaza kalkın ey Ehl-i Beyt " Allah günahlarınızı giderip sizi tertemiz yapmak istiyor" buyurdu. (2)
Hz.Peygamber (SAV) efendimizin Üvey Oğlu Ömer b. Ebi Seleme der ki: Ahzab Suresi 33. ayeti celilesi Ümmi Seleme (R.Anha)'nin evinde nazil oldu. Peygamber aleyhisselam Fatıma' yı, Hasan' ı, Hüseyin'i (Radıyallahu Teala Anhum) çağırdı. Onları, bir örtü ile örttü O sırada Ali (R.Anh), arkada, geride bulunuyordu. Onu da örtü ile bürüyüp örttü. Sonra da (Allah'ım bunlar benim ehli beytimdir. Bunlardan günah kirini gider, tertemiz yap) diyerek dua etti.
Ümmi Seleme (R.Anha); "Ya Nebiyyallah! Ben de onlarla birliktemiyim?" diye sordu. Resulullah (SAV) ona;
- Sen yerindesin ve bana hayırlısın ! buyurdu. (3)
İbnu Abbas (r.a) anlatıyor: " Resulullah (sav) efendimiz buyurdular ki; Nimetleriyle bizi beslediği için Allah (CC)'ı sevin. Beni de Allah sevgisi için sevin. Ehl-i Beytimi de benim için sevin." (4)
Sünen ashabı, sahâbinin bir çoğundan şu rivayette bulunmuş­lardır: "Hz. Peygamber (S.A.V.) şöyle buyurmuşlardır: Ehl-i Beyt'im sizin aranızda Nuh'un gemisi gibidir. Bu gemiye binen kurtulur. Bin­meyen helak olur." (5)
Hâkim, Ebû Hureyre(r.a)'den rivayet etmiştir:
"Hz. Peygamber (S.A.V.) şöyle buyurdu: Sizin en hayırlınız ben­den sonra Ehl-i Beyt'ime en hayırlı davrananızdır."
İbni Sa'd ve Molla siyretinde Hz. Peygamber (S.A.V.) şöyle bu­yurduğunu zikretmiştir: "Ehl-i Beyt'im hakkında hayrı elden bırak­mayın. Aksi halde yarın ben sizinle onlar hususunda husûmetleşirim. Ben kimin hasmı olursam onun hasmı Allah olur ve onu ateşine atar." (6)
Ehl-i Beyt-i Resulullah hakkında varit olan birçok sahih hadis-i şerif vardır. Bu risaleyi çok fazla hacimli tutmayacağımız için bu kadar hadisi şerif ile yetinmek istedik.
Ehl-i Beyt: Sözlük anlamı olarak ev halkı, bir evin fertleri manasına gelmektedir. İslami ıstılahta ise Resulullah SAV efendimizin ev halkım diye buyurmuş olduğu ve yukarıdaki hadisi şerifte de geçtiği gibi özel manada; Hz.İmam-ı Ali (k.v), Hz.Fatıma (R.Anh) İmam Hasan ve İmam Hüseyin (Aleyhimusselam), genel manada ise İmam Hasan ve İmam Hüseyin hazretlerinin kıyamete kadar gelecek tüm zürriyetleridir.
HZ. HÜSEYİN (R.ANH)'İN DOĞUMU VE RESULULLAH (SAV) EFENDİMİZİN O'NA KARŞI OLAN MUHABBETİ
Peygamberimizin kızı Hz. Fatıma (R.Anha), Hz. Hasan'ın doğumundan elli gece sonra, Hz. Hüseyin'e hâmile kalmıştı. Hicretin dördüncü yılı Şaban ayının beşinde, Peygamberimizin torunu ve Hz. Ali'nin ikinci oğlu Hz. Hüseyin, Hz. Fâtıma'dan doğdu.
Hz. Hüseyin'in Sütannesi Hz. Abbas'ın zevcesi Ümmü Fadl, bir gün. Peygamberimizin yanına gelip:
-"Yâ Rasulallah! Ben, gece bir rüya gördüm!"
dedi. Peygamberimiz:
-"Nedir o gördüğün rüya?" diye sordu. Ummü Fadl:
- "O, çok şiddetli ve mihneti! bir rüya!" dedi. Peygamberimiz:
-"Nedir o, söyle!" buyurdu.
Ümmü Fadl:
-"Senin cesedinden bir parçasının kesilip evime konulduğunu gördüm! dedi.
Peygamberimiz,
-"Hayır görmüşsündür İnşallah! Fâtıma bir oğlan doğuracak, sen de ona oğlun Kusem'in sütünü emzireceksin!" buyurdu.
Hz. Hüseyin doğunca, Ümmü Fadl onu alıp götürdü, debeleninceye kadar ona Kusem'in sütünü emzirdi.
Ümmü Fadl der ki:
"Bir gün, Hüseyin'i alıp Resûlullah (SAV)'a götürmüştüm. Hüseyin, Resûlullah'ı görünce, üzerine atıldı. O da, onu öptü, sevdi. Sonra eteğine oturttu. Hüseyin, oturunca, Resûlullah (SAV)'ın üzerine akıttı.
Resûlullah (SAV):
- Ey Ümmü Fadl! Al, tut oğlumu, üzerime akıttı!
buyurdu.
- Resûlullah'ın üzerine akıttın da, üzdün onu!
dedim. Canını acıtacak bir tutuşla tutup boynuna vurunca, Hüseyin ağlamaya başladı.
Resûlullah (SAV):
- Ey Ümmü Fadl! Allah İyiliğini versin, Allah seni rahmetiyle esirgesin! Sen oğlumun canını acıtmak, onu ağlatmakla beni üzdün! buyurdu.
Peygamberimiz (SAV), Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin (R.Anhum)'e bakıp:
"Allah'ım! Ben bunları seviyorum. Sen de sev bunları!" diyerek dua etmiştir.
Bir Ayet
Sure: Ya-Sin (36)
Ayet :38
وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
36.Ve güneş(te de onlar için bir işaret vardır): o, kendine ait bir yörüngede akıp gider; bu, kudret sahibi ve her şeyi bilen (Allah)ın iradesinin bir sonucudur;