Çok iri, olağanüstü büyük, çok güçlü; olağanüstü güce sahip varsayılan masal kahramanı. Kürtçe dêv (=olağanüstü büyük) sözünden alınmıştır. Türkçedeki telaffuzu da Kürtçedekiyle aynıdır. Buna rağmen, Türkçe yazılımlarda şapkasız ‘e’ belirtilmekle birlikte dêv şekliyle telaffuz edilmektedir. Farsçada div (=dev) şekli mevcuttur. Dêv sözcüğünün kökeni Sanskritçe div (=gökyüzü, sema, asuman) kelimesinden kaynaklanmaktadır. Bu açıdan, Sanskritçede divya (=göğe ilişkin) ve devah (=göksel olan) gibi kelimeler bulunuyordu. Tarihin çok eski çağlarından kalma bu kelimelerin aynı kökten türetildiği görülüyor. Tanrı, göksel olanı ifade ettiği için hem gök hem de tanrı aynı kelimeyle dile getirilmiş. Çince tien (=gök) ve tiengri (=Tanrı) sözlerinde olduğu üzere. Latince divinus (=tanrısal) kelimesinin Hint ve İran Dillerindeki div veya dêv kelimeleriyle bağlantılı olduğu anlaşılmaktadır. Latince ve Portekizce Deus (=Allah), Fransızca Dieu, İspanyolca Dios, Katalanca Déu, Eski Yunanca theá, Yunanca Theós, İtalyanca Dio, İrlandaca Dia sözlerinin aynı tarihsel kökle bağlantılı olduğunu söyleyebiliriz.