Bir yerlerde birileri konuşuyor. Bir enerji kütlesi yoğunlaşıyor. Bir frekans yayın yapıyor kainata! Çakralarımızı açalım da görelim!.. Sevgili okuyucularım, ben sizim, siz de bensiniz. Orada, bizi aynı yapan bir şeyleri yapıtaşlarımızda görebiliyor musunuz? Ellerinizde gücü hissedebiliyor musunuz? Sizlere yolladığım enerji bu öpücüklere kodlandı ki bence enerji boyutlar arası yolculuk yapabilir. Nasıl ki maddenin halleri olduğu gibi, enerji de bir madde olarak farklı hallere bürünebilir veya özümsenebilir. Şimdi konuşmadıklarımızı konuşma vakti. Dünya sektörlerinin bu varlık bilinciyle hareket ederek hizmet etmeleri demek kainata hizmet etmeleri demek. Bunun değeri yadsınamaz. Hani her hecesinde bir anlam gizli olan İstiklâl Marşımızda bir mısra varya? O zaman yükselerek arşa değer belki başım.. Dinleyin. Emin olun farklı birşeyler bulacaksınız aynılıkta bile! Mutlaka bir şeyler görecek, duyacak ve hissedeceksiniz. Benlikler konuşacak, bizler güzel olacak. Sözlerinize kulak verin, düşüncelerinize de değer.
ÖNCÜ YAZAR
Merve Nur Sağır
Şimdiye kadar hep kendimizi kalıplara sıkıştırdık. Dünya ne için vardı onu bile unuttuk! – kıyafetlerle moda kurallarına, pozisyonlarımızla meslek kalıplarına, sahip olduklarımızla maddi kalıplara, eğitimimizle sanatçı veya müzisyen kalıplarına, olmak istediğimiz güzellik kalıplarına, bizleri koruyacak hijyen kalıplarına- fakat amansız! Görünmez parmaklıklar inşa ettik ruhumuz sanki firarda. Baskıladık kendimizi, yıprattık. Gönlümüzde bir şeyler var ama ukte bıraktık. Şimdi kökten değişim zamanı. Bir şeyler var göremediğimiz.. Bu insanlıkla ilgili değil. Tamamen canlı olma, var olma meselesi. Hepimiz etkileşim halindeyiz ya! Bakın ne kadar da etkileştik dünyanın bir ucundaki gözle görülmeyen bir canlı olan bu virüsle bile. Biz istesek de istemesek de kabul etsek de etmesek de o bizim bir parçamız. Özümüzden bir zerre. Yaratıcı kaynaktan gelen bir varlık enerjisi ve bizi bir şeyleri, -daha da ötesi- bizi kendimizi değiştirmeye zorluyor. Direnmek nafile olur böylesine! Bize hiç göremediklerimizi, anlayamayıp hatta düşünemediklerimizi gözler önüne, dünya yüzeyine çıkardığı için teşekkür etmeliyiz. Şükretmeliyiz yolumuza çıkanlara. Kendimizden daha fazla uzaklaşmadan, kopmadan geri dönme vakti. Kendimizi unutmadan, ne olduğumuzun bilinci silinmeden doğala dönme vakti. Teknolojiyi doğalın, doğanın sadık hizmetkârı yapıp, varlık enerjisini tepeye çıkarma vakti. Vakit bu vakit, dönme vakti. Öyle bir an yaratalım ki tüm insanlığa değil tüm varlığa armağan olsun. Yürüyen enerji toplarıyız hani. İşte öyle bir an yaratalım ki gönülden kopsun, bedenlerimizle, kıyafetlerimizle sınırlandırılamayıp, baskılanamasın. Kabarıp taşalım tüm evrene düşüncede, kuantum boyutunda konuşalım. Maddenin, zamanın, boyutun birkaçıyla oyalanmayalım bence! İleriyi görelim. Göremediklerimizin farkına varalım, duyamadıklarımızın sessizliğini dinleyelim.
Şimdi sözleşelim burada, birbirimize bir söz verelim vakti geldiğinde buluşmak, bu kitabı birlikte yazmak ve okumak üzere, sevgilerimizle…