Çocuklar doğduğundan beri bütün mesaimi onlara harcıyorum. Kendim için hiç vaktim kalıyor mu? Yok valla. Olur da kalırsa o üç beş dakikayı da “nasıl bebe yetiştirilir” temalı kitaplara, internet sitelerine ayırıyorum. Tek derdim aman psikolojileri bozulmasın, aman algıları açılsın, aman zekâları parlasın, aman mutlu olsunlar, aman okumayı sevsinler, aman saygılı birer insan olsunlar, aman üzerime düşeni iyi yapayım, aman da aman… Sonuç ne mi oldu? Hüsran! Artık radikal kararlar almanın vakti geldi!
Pazar günü sabah ekmek almaya gideceğim. İki bebe de kendi halinde bir şeyler yapıyor evde. Ekmeyi alıp gelmem normalde taş çatlasa beş dakika. Çocuklarla birlikte alıp gelmem, en azından bir saat. E malum her salyangoza elleniyor, her karınca izleniyor, oraya gidelim, buraya çıkalım, ona bakalım… Ben de kırmıyorum. Bir türlü işimiz bitip de eve dönemiyoruz.
Dedim ki bu sefer çocukları almayayım. Hızlıca gidip geleyim. Sonra düşündüm de kızımla ne zamandır kız-kıza bir yürüyüş yapmadık. Hep oğlan var yanımızda. Oğlan da biraz daha baskın. Hep onun dedikleri oluyor. Kız hep alttan almak zorunda kalıyor. Bu defa da kızımla çıkayım, onun gönlü olsun. “Kızım, benimle bakkala gelmek ister misin?” dedim. Ay nasıl sevindi. Hemen üzerimi giyindim. Onu giydirdim. Tam çıkıyoruz. Saçma sapan bir şeye kapris yapmaya başladı. Ne olduğunu hatırlamıyorum bile. “Boş ver,” dedim. “Haydi çıkalım.” Yok mırlanmaya başladı. Sürünüyor yerlerde kedi gibi. Sinirlerim gerildi. “Annecim, haydi, bak anne-kız gezeceğiz birlikte.” Ay yok vallahi yok. Bu sefer de bir zırıltı tutturdu. “Geliyorsan gel, gelmiyorsan otur evde,” dedim. Aman aman aman zırlamayı da bıraktı böğürmeye başladı. Nasıl sinirlendim yemin ederim. Şeytan dedi çak bir tane ağzına oturt yerine. Şimdiye çoktan gidip gelmiştim ben. Daha küçük hanımın keyfi bekleniyor. Çektim kapıyı çıktım. Aman aman arkamdan anırmaya başladı. Yemin ederim siteden çıkıyordum daha evden bağırışı duyuluyordu. Sinirden titreyerek gittim geldim bakkala. Neymiş efendim, kız kıza gidecekmişiz, küçük hanımı mutlu edecekmişiz. Sonuca bak!
Aradan vakit geçti. Öğle uykusu saati geldi. Bu aralar öğlenleri uyumadan Şirin okuyoruz. Özellikle oğlan çok seviyor. Şirinin bütün hikâyelerini birleştirmişler. Kalın bir kitap olmuş. Aha şöyle bir şey:
Her seferinde anca iki üç hikâye okuyoruz. Oğlanın çok sevdiği bir doktor hikâyesi var. Her seferinde onu okumak istiyor ama ona tekrar sıra gelmemişti bir türlü. O gün baktım sırada doktor hikâyesi var. Söyleyeyim de sevinsin dedim. “Oğluuum, haydi Şirin saati, bak bugün doktoru okuyacağız.” Tabi çok sevinerek koştu. Heyecanla yatağa tırmandı. Ben de güzelce yaslandım, mutlu mutlu kitap okuyacağım. Anam anam anam oğlan bir bağırmaya başladı. Vay efendim neymiş, o gelmeden açmışım kitabın kapağını. Tekrar kapattım tekrar açtım ama yok yok yok! Beyefendi görmemiş kitabın açılışını. Bir ağıt tutturdu yok yerden. Ne iştah kaldı ben de ne heves ne mutluluk. Şeytan dedi şöyle çarp bir tane ağzına bir de yer çarpsın. Bir türlü sakinleşmeyince bir sinirlendim, zaten sabahtan da birikimliyim, kitabı bir tarafa fırlattım, bebeleri bir tarafa.
Ulan eşek kafalılar dedim, sizi mutlu edeyim diye perperişan oluyorum, yine de yaranamıyorum. Kimin anası bebeler mutlu olsun diye bu kadar yırtınıyor lan? Kimin anası ona kitap okuyor? Kimin anası oturup resim çiziyor, boya yapıyor, hamur açıyor? Kimin anası onlarla yemek yapıyor, evcilik oynuyor, eşek olup sırtında gezdiriyor? Kimin anası sırf bebeleri mutlu olsun diye sırtında koca çanta, tam teçhizatıyla it gibi park park, bahçe bahçe geziyor? Kimin anası hayatında her şeyi öteledi, tüm vaktini bebeleriyle harcıyor? Ulan anamdan animatör olarak mı doğdum ben? Ben bilmez miyim sabah kalkıp bebeleri sokağa salmayı? Ben bilmez miyim bebeleri televizyonun önüne bağlayıp keyif çatmayı? Ben bilmez miyim ellerine ipad mayped verip gün boyu oyalamayı? Ne yaparsam sizin için yapıyorum, yine de mutlu edemiyorum, yine de mutlu edemiyorum. Bu mudur hak ettiğim eşekler?
Aman nasıl bağırdım bas bas. Babaları elimden zor kaptı valla. İkisi de zırlayarak uyudu. Ben de biraz uzandım. Biraz sonra tabi yine sinirim geçti fabrika ayarlarıma döndüm.
Pazara gidilmesi gerekiyordu. Eşim ameliyatlı yatıyor. Benim bebeler bayılır pazara. Onlar uyansın da birlikte gideyim, sevinsin yavrucaklar, dedim. O an beynimde şimşek çaktı. Yav deli miyim, delinin köyünden miyim dedim. Şimdi alacaksın iki veledi gideceksin pazara. Elinde koca torbalarla bir o tarafa bir bu tarafa sürüneceksin. Yavrum dur koşma / Hayır, ondan alamayız, evde var / Aman oğlum tezgahtan alma / Kızım dur o bizim değil / Kardeş bu kaça?… Üstelik hiç şüphem yok yine olmadık bir şey bulup zırlayacaklar. Üç saat sonra eve döneceğim ki boynumun ağrısından zor duracağım. Bir hafta sürecek o ağrı. Neymiş efendim, bebeler mutlu olsun diye pazara gittik.Bu ne keçiboynuzu gibi iki damla tat alınacak diye bütün odunluğu ben çekiyorum. Amaaan gadamı alsınlar. Biraz da mutlu olmayıversinler kardeşim. Çarptım kapıyı çıktım valla.
Madem öyle, işte böyle! Bundan sonra bir elimde cımbız bir elimde ayna, opera opera, bale bale gezeceğim. Gece konken partilerinde, gündüz altın günlerinde… Artık onları mutlu etme devri kapandı. Artık ben mutlu olacağım. Kahkahalarım ayyuka çıkacak, nihahahahaha!
maziye bir bakıver / neler neleeeeerrr yaşadıııııkkkk
Share and Enjoy !
0Shares
0 0
Related Posts via Categories
Madam Secce 15. Bölüm – Madamlıktan Mösyölüğe terfi
Canlı dersin yaktığı canlar asdjfhdkf
Kitap kapağı, terörist kedi ve diğerleri
Yeni dönem, yeni heyecanlar 💕
Dostlar beni hatırlasın…
Kış Uykusu
İşte Geliyor Özel Harekat!😎
Don Popo Yayıncılık Şok İçinde Sunar!
Fahri Anneanne Secce Kuzu ile park muhabbetleri ;)
Hayatın normalleşmeye başladığının resmidir – XI – “Erenler huuuu”
Yayım tarihi 27 Ağustos 2013 secce tarafından
Biraz da benden olarak sınıflandırılmış
21 yorum	
Turkan dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 16:43
secce harikasın yine:) seninkiler 3 yaş benimki de 2 yaş krizleri yaşıyor, 15 gün önce arabistana taşındık bir de farklılığı sindirmeye çalışıyor, oyuncakları vs henüz gelemedi trden, çok zor günler yaşıyoruz..Allah kolaylık versin
Cevapla
secce dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 16:44
ooo işin zor allah kolaylık versin, güzel kapılar açsın
Cevapla
ESİN ÖZYILDIRIM dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 16:52
Evet ya, ne onlarla ne onlarsız olunmuyor. Anında başımıza gelenleri unutup,hiç yaşanmamış gibi tekrar yaşıyoruz. Ben de öyle kıyamıyorum,yanıma alıyorum sokağın başından eve kadar bir tek benim sesim cıyak cıyak duyuluyor,mahalleli nefret etti artık benden,eve yorgun bitap dönüyorum,bırakınca da vicdanım el vermiyor,kıyamıyorum. onlarla çıkınca da kabus gibi oluyor….Çok zor çocukları mutlu etmek çok zor,onlar mutlu olmadığı zaman keşke bencil bir anne olabilseydim diyorum…
Cevapla
asude dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 16:56
hiç sanmam 🙂
Cevapla
asude dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 16:58
bu bebe sıpaları var ya onları mutlu etmeye çalıştıkça kendileri mutlu olmaktan uzaklaşıyor bırak birazda kendileri mutlu olmaya çalışsın ama az öncede belirttiğim gibi senin bunu yapabileceğini hiç sanmıyorum secce kıyamazsın sen
Cevapla
saime dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 17:03
ahahahaha… süper ya. bizimki tek ama bana yetiyor valla. geçen gün “pusetimi kendim iteceğim, gelen arabalar da bana yol versin” savaşında hakemlik yapıp “lan oğlum otur pusetine,ben iterim. ezdirteceksin kendini” minvalinde yaptığım hakemlik sokak boyu feryatlar eşliğinde bir yürüyüşle sonuçlandı. Balkonlardan sarkan teyzeler o fon müziği eşliğinde bol bol akıl verdiler bana… 🙂
Cevapla
dennis dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 17:57
Benim tek cocuk sizin ikizlerin toplamina esit kriz yaratmakta usta. Kitabin sayfasini ben cevirecektim, sabah beni niye yatakta beklemedin, calan kapiyi ben acacaktim, suyun dokulmesini istememistim, vs, vs, vs… Bu 3 yas krizi resmen anami aglatti, kirkliyken bu kadar aci cekmemistim! Ustelik esim sehir disinda calisir, anam baska sehirde yasar, isten eve donmem yedi bucugu bulur ve uyuyana kadar ev isine elimi surmem oyle ki cogu zaman yemegi bile o uyuduktan sonra yerim ama uyuyana kadar 5 kez aglama krizi yasadigimiz olur! Sakin kalmaya aldirmamaya calisirim daha cok aglar, ben de bagirirm iyice krize girer, derdin ne diye anlamaya calisirim “ama ben … olmasini istememistim”den baska soz soylemez ve aglamaya devam eder. Ben de “ben seni mutlu etmek icin daha ne yapayim” diye krize girerim. Sonra da derin mi derin bir vicdan yarasi! Oyle ki bagirmadan atlatabdigim krizler icin kendime odul vermeyi bile dusundugum oldu! Sen neymissin 3 yas yaaa… Evet dertliyim hem de cok
Cevapla
Dilek dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 18:35
:)) yazık bebelereee 🙂 bitanesini bana yollayın seve seve bakarım hehe
Cevapla
yuksel dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 21:05
Bugün bir kriz yaninda kizim ‘anneyi çöpe aticaaamm’ diye bagiriyordu vi yandan aglayarak . neymiş salincagi sallamami begenmemis. Atin da kurtuliim la. Cop bana saray gibi gelir..
Cevapla
nurten dedi ki:	
27 Ağustos 2013, 21:12
Oğlanın tıbbiyeye istidatı var, peşinen söyliyeyim. Plastikçide bile doktor setine odaklanmış gözleri:) Bu dikkatimi çekince, kız nereye bakıyor acep diye Şerlok Holms bakışlarımla tezgahı taradım, gözlerinin izdüşümünde bir çalgı aleti buldum. Bak kızı sıkıştır, ya çalgıcı olacak, ya çalgıcıya kaçacak, ahanda benden söylemesi. Ama çok ciciler maşallah annesi. Bir bıdık da ben büyütmemiş olsam, üstelik yakın zamanda yeğenim de aynı şeyleri yapmamış olsa, ben bu pazar yeri şekerlerine iftira atıyorsun derdim. Büyüyecek onlar, büyüyecek. Akıllanacaklar, adam olacaklar, analarına bakacaklar. Tabi ondan önce analarının kamburu çıkacak, sinirleri laçkalaşacak… falan. Ama bunlar guccük detaylar, detaylara takılma. Kal selametle:)
Cevapla
Hilal dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 10:54
Ben de bugun sabah umutsuzca bunu duşundum .. evımızde televızyon yok hergun en az bır parka gıdılır kreşe gıdıyor hergun kıtap okuyoruz faalıyet yapıyoruz oynuyoruz ama 3 yasındakı oğlum sureklı bağırıyor ve mutsuz .. 🙁 bılmıyorum ne yapacağımı .. neree yalnıs yapıyorum dıyorum herseyı onlarla yapmaya çalışıyoruz ekranın onune hapsetmiyoruz ama nedır kı ıstedıklerı .. ben de gecen gun “anırıp duruyor su oğlunla ılgılen ” dedım esıme kı bır de 9 aylık kardesı var bılıyorsun , eşim oyle deme , Âyet-i kerîmede; “seslerin en çirkininin merkep sesi”ne benzetilir dedi, cok üzüldüm ama bazen tükeniyoruz .. cok bağıran çiftler de degılız çocuk bagırmeyı sizden ogrenıyor deniyor .. ben nerde yalnıs yaptım 🙂
Cevapla
secce dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 11:03
bulursan haber ver nerede yanlış yaptığımızı :/
Cevapla
fatma dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 13:24
merhaba;
benimde 2,5 yaşında ikiz kızlarım ve 9 yaşında bir abimiz var.Dün akşam bizde de Pepe neden bitti krizi vardı.Dediğiniz gibi anlamsız ağlamalar ve bağırmalar.Sonra annenin hevesle çocukları için pişirdiği akşam yemeği yine bu krizle berbat oldu.Ne yalan söyleyeyim bazen ne sabır kalıyor ne de heves.Zor çok zor…ve bazen çaresiz kalıveriyorum ne yapacağını bilmeden.sevgiler…
Cevapla
dennis dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 17:39
O pepe neden bitti krizleri yuzunden tv ve bilgisayar bozuldu (!) bizim evde, acilmiyor! Ama kriz sebebi bulmaktan daha kolay ne var ki bizim bucur icin: neden sutunu isitirken onu cagirmadim, neden oksurerek uyanmadina neden oldum- o kendisi uyanacakti, neden benzin almadik,, bla bla bla…. Bitmez gibi geliyor bu krizler…
Cevapla
ilknur dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 13:56
sırf bebelerle sınırlamayın olayı bu hayatta kimseyi memnun edemezsiniz arkadaşlar, ne kadar kendinizi paralarsanız paralayın bin kere yaptığınız değil hep o bir kere yapmadığınız şey söylenir.
En güzeli kendini mutlu etmeye çalışmak, eğer pazara bebeleri götürmek seni mutlu ediyorsa götür ya da kitap okumak hoşuna gidiyorsa oku
çünkü mutsuz anne hiç birşey veremez çocuklara
Cevapla
inci dedi ki:	
28 Ağustos 2013, 22:31
Yürü be bacım şu hayatta biz ikiz analarını hiç bir şey mutlu etmez ta ki çocukları büyüyüp büyüklerimizin deyimiyle adam olana dek.herkes için hayat zor mutlu olmak mutlu etmek zor ama bizim için iki kere zor. Ağlayacağım şimdi.:):)
Cevapla
Nevin dedi ki:	
29 Ağustos 2013, 01:18
Selcen çok haklısın özellikle şu tv yi evden kaldırman takdire şayan senide eşinide tebrik ediyorum keşke bizde yapabilsek nasıl başardınız bebeler doğduktan sonra mı kaldırdınız?
Cevapla
secce dedi ki:	
29 Ağustos 2013, 10:28
nevincim bir anda kaldırdık. ama düşünüyorduk bir süredir. ve inan bana yokluğunu hiç hissetmedik. kaçırmak istemediğin birşey olursa hepsi nette var. hem reklamsız. hem istediğin saatte. düşün derim
Cevapla
secce dedi ki:	
29 Ağustos 2013, 10:29
bak buraya yazmışım https://birkizbiroglan.com/2012/01/13/tvsiz-de-oluyormus/
Cevapla
Mine dedi ki:	
29 Ağustos 2013, 01:55
Merhaba, siz hem cok tatli bir anne hem cok yetenekli bir yazarsiniz – blogunuz, hikayeleriniz ve bebeleriniz hep cok guzel:) Ben sizi surekli okuyorum ama bu seferlik size okumaniz icin minik bir tavsiyede bulunmak geldi icimden, belki bu asagidaki linkteki yazi ve bahsettigi kitap farkli bir bakis acisi verebilir size, eger daha once karsiniza cikmadi ise:
http://joannagoddard.blogspot.co.uk/2012/02/motherhood-mondays-how-to-raise-kids.html
Ingiltere’deyim ve gercekten burada (ve sanirim ABD’de de oyle) Fransiz annelerin cocuk yetistirme tarzi cok konusuluyor, bircok dergi, gazete vs yazisina denk geldim bu konudan hayranlikla bahseden ve ornek veren. Dilerim sizin de isinize yarar veya ilham veriri belki birazcik da olsa. Yazilarinizla mutlu ediyorsunuz, siz de mutlu olun hep:) Sevgiler
Cevapla
secce dedi ki:	
29 Ağustos 2013, 10:20
çok tşk ederim mine güzel sözlerin ve tavsiyen için. ilk fırsatta bakacağım inşallah.
Cevapla
asude için bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Yazı dolaşımı
Previous post
Uykusuzum, uykusuzsun, uykusuz…
Next post
Benim Evim Benim Pasağım – 4. Bölüm – Karman Çorman Odalar Finali
Aboneyim Abone!
Yeni yazılar mail adresinize düşsün:
Okunmamış her yazı yenidir!
Okunmamış her yazı yenidir! Ay seçin Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (3) Aralık 2020 (1) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (2) Temmuz 2020 (2) Haziran 2020 (5) Mayıs 2020 (1) Nisan 2020 (2) Mart 2020 (4) Şubat 2020 (3) Ocak 2020 (1) Kasım 2019 (3) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (2) Temmuz 2019 (4) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (6) Ocak 2019 (3) Aralık 2018 (2) Kasım 2018 (4) Ekim 2018 (2) Eylül 2018 (1) Ağustos 2018 (2) Temmuz 2018 (4) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (2) Mart 2018 (7) Şubat 2018 (3) Ocak 2018 (2) Aralık 2017 (3) Kasım 2017 (5) Ekim 2017 (5) Eylül 2017 (9) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (6) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (5) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (4) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (6) Kasım 2016 (3) Ekim 2016 (5) Eylül 2016 (3) Ağustos 2016 (4) Temmuz 2016 (2) Haziran 2016 (3) Mayıs 2016 (2) Nisan 2016 (8) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (7) Ocak 2016 (6) Aralık 2015 (5) Kasım 2015 (4) Ekim 2015 (4) Ağustos 2015 (3) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (6) Nisan 2015 (3) Mart 2015 (11) Şubat 2015 (5) Ocak 2015 (2) Aralık 2014 (4) Kasım 2014 (5) Ekim 2014 (2) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (5) Haziran 2014 (2) Mayıs 2014 (8) Nisan 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (4) Aralık 2013 (6) Kasım 2013 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (7) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (10) Haziran 2013 (2) Mayıs 2013 (9) Nisan 2013 (11) Mart 2013 (5) Şubat 2013 (12) Ocak 2013 (9) Aralık 2012 (13) Kasım 2012 (9) Ekim 2012 (11) Eylül 2012 (13) Ağustos 2012 (12) Temmuz 2012 (13) Haziran 2012 (15) Mayıs 2012 (20) Nisan 2012 (17) Mart 2012 (24) Şubat 2012 (11) Ocak 2012 (14) Aralık 2011 (14) Kasım 2011 (14) Ekim 2011 (10)
Hadi söyle söyle neyi merak ettin?
Arama…
Hmm neler varmış?
Hmm neler varmış? Kategori seçin Biraz da benden Bu bir reklamdır duyurular eğitim Genel Hiii ikizler mi? İkiz babası İkiz gebeliği ikizlerine tek başına bakanlar ikizlerle gündelik hayat (0-2 yaş) ikizlerle gündelik hayat (10-11 yaş) ikizlerle gündelik hayat (2-3 yaş) ikizlerle gündelik hayat (3-4 yaş) ikizlerle gündelik hayat (4-5 yaş) ikizlerle gündelik hayat (5-6 yaş) İkizlerle gündelik hayat (6-7) yaş ikizlerle gündelik hayat (7-8 yaş) İkizlerle gündelik hayat (7-8) İkizlerle gündelik hayat (8-9 yaş) ikizlerle gündelik hayat (9-10) kedili hayat kitap-DVD-çizgi film ve bilumum zımbırtılar Kız çocuk – erkek çocuk Oradan buradan Özel günler sizden gelenler Uyku gözümde tütüyorsun…
Fotoroman
Oğlan: "Dün hocada ödevimden niye geçemediğim
Darısı bu yaz bez atması umut edilen tüm insan
1,2,3,4,5,6,7,8! Bebekleri sayıyorum sayıyorum s
İlk çocuğunu biraz büyütüp ikinciyi doğuran
Şu köşede ne okumak isterdin? 🤓 (Biraz soru
Oğlan: "Para kazanmanın yolunu buldum annecim. B
Yaz sezonu için bungalov tercih ettiler. 😁 #b
Bu hafta cevapladığım sorularda öne çıkanlar
Load More... Follow on Instagram
Efsane Yazılar
Aşk Aşk Aşk
Bebelerin sabah ana babalarını uyandırma taktikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Bez Velet!
Bilinçli ananın bilincine tükürdüğü an: Acaba?
Ebeveyn canavarı
Ela Lale el ele, sürüm sürüm sürüne!
Faaliyetçi Analar
Foto Belgesel: Metropol Yerlileri ve Doğal Hayat
Hiç değişmeyen anneanne / babaanne replikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Kurtlu Anadolu Kadınından Cambridge’in Lohusa Düşesi Kate’e Mektup
Öz hakiki ANAokulu
Tuvalet Eğitimi 2. Sezon, 2. Bölüm “Hela Adabı”
Yurdum Teyzelerini Ağırlama Kılavuzu
DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN!!
Bu blogda yer alan yazıların ve fotoğrafların hepsi övünmek gibi olmasın ama bana aittir. Alıntı yapmak için bir zahmet beni dürtün. Ya da en azından sitenin linki ile adını açık ve görünür biçimde verin. Aksi halde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suç iş işlemiş olursunuz. Yakalarsam gözünüzün yaşına bakmam, valla hapislerde çürütürüm, haberiniz olsun. Kaynağı gösterin, canımı yiyin.