Çocuklar bir veya her iki ebeveyne kızgın olabilirler. Genelde boşanma başvurusu yapana öfke duyarlar. Hangi koşulların sorunları doğurduğunu bilmez ve anlamazlar. Her ikisine veya birine öfkeli olsalar da öfkelerini aslında öfke duymadıkları ebeveyne yansıtabilirler.
Dolayısıyla öfkelerini , kendilerini yanlarında en güvende hissettikleri ebeveyne yöneltirler. Bu yüzden onlar tarafından terkedilmeyeceklerini bilirler.
ÜZÜNTÜ, TERK EDİLMİŞLİK VE KAYIP DUYGUSU
Boşanma bir kayıptır ve çocuklar bunun acısını duyarlar. Üzüntülerini ağlama, karamsarlık, uykusuzluk, huzursuzluk, konsantre olma güçlüğü, boşluk hissi, çekingenlik , aşırı yeme veya fiziksel bir nedene dayanmayan baş ve mide ağrıları şeklinde ifade edebilirler.
Boşanmayla birlikte ikincil düzeyde kayıplarda yaşarlar; ailenin artık iki ayrı eve bakması gerektiği için gelir kaybı veya başka bir yere taşınma veya okul değişikliği nedeniyle arkadaşların kaybı gibi.