Çok iyi bilirsiniz ki, en son indirilen sûre, Nasr Suresi’dir. “Zafer Sûresi”. Bir zamanlar sürüldüğü baba ocağı Mekke’ye muzaffer bir komutan olarak giren Peygamber’in kulağına fısıldanmıştır Nasr Sûresi. Zaferi tasvir eder önce. “İnsanların kitleler halinde Allah’ın dinine girdiğini gördüğünde…” diye devam eder. Ve beklenmedik bir final sunar: “İstiğfar et…” Nasr Sûresi, Mekke fatihi muzaffer komutanı alkışlamaz. “Özür dile…” demek ister. “Özür dile çünkü Allah özür dileyenleri sever…”
Zafer kolaydır, zafer ahlâkı ise zordur. Ahlaklı bir zafere ulaşmak, tek başına zafere ulaşmaktan daha zordur. Zafer her kişinin kârıdır. Zafer ahlâkı ise er kişinin kârıdır. Doğrudur; başarı şımartabilir. Zafer zehirleyebilir. Başarıyı hazmedebilmek çok özel bir başarıdır. Başarıyla sınanmayanlar bunun ne kadar zor olduğunu bilmez. Sizin gibi sınananlar çok iyi bilir. İşte bu yüzden, vahiy, ömrünü zaferle taçlandıran Peygamber’in[asm] özelinde Peygamber bile olsa her muzafferin ayağının kayabileceğini haber verir: “İstiğfar et…”
Muhterem Başbakanım, unutmadığınızı umduğum bu ayetleri size hatırlatmak bana düşmez belki. Ancak hatırlatmayı görev bildiğim bir şey daha var. Birkaç gün önce, davacısı olduğunuz Ahmet Altan da hatırla(t)mıştı Nasr Sûresi’nin ilkelerini. Bence-belki de bilerek-Nasr Sûresi’nin zarif bir tefsirini sundu mahkemeye. Bakın, neleri hatırlatmış yargıçlara:
“Benim hapsedilmemi isteyen adam, bu ülkenin başbakanıdır. Çeşitli acılar, zulümler, düşmanlıklar, yenilgiler görmüş, hepsinin altından kalkabilmiş bir adamdır.
Ne yazık ki yenilgiler karşısında güçlü duran nice insan, zaferlerin ağırlığını taşıyamamış, sarsılmış, yolunu şaşırmış ve kendi galibiyetiyle yaralanmıştır.
Benim hapsedilmemi isteyen bir zamanların mahkûmu, şimdinin başbakanı da kendi galibiyetinin yaralarını taşıyor bugün.
Bir zamanlar şiir okuduğu için sistemin efendileri tarafından hapsedilmiş bir kurbanın, kendisi iktidara geldiğinde yazarların hapsedilmesini isteyen birine dönüşmesi, o adamın geçtiği yollarda yaşadığı yenilgilerden değil, zaferlerden dolayı yolunu şaşırdığını gösterir.
Bugün bu gerçek, bu davanın kendisinden de, benim hapsedilmemden de daha büyük bir önem taşıyor, çünkü bu başbakan yeni bir zafer kazanmaya hazırlanıyor.
Taşımakta zorlanacağı yeni bir zaferi daha olacak.”
Muhterem Başbakanım,
Sizi tanıyorum, halkınız için yaptıklarınıza şahidim. Tanımasam ve şahit olmasam bile sadece balkon konuşmanız muhterem Ahmet Altan’ı haksız çıkarmaya yeter. Bu zaferi de zorlanmadan taşıyacaksınız, inşaallah. Ahmet Altan’ın da bu konuda haksız çıkmayı umduğunu umuyorum. Ancak Ahmet Altan’ın savunmasına dayanak yaptığı ilke Peygamber’e[asm] bile hatırlatılacak kadar önceliklidir. Ve ne yazık ki bu ilke bir o kadar kırılgandır. Yeni dönemde bu “zafer”le muktedir olan bakanlarınız da, başkanlarınız da, valileriniz de, müdürleriniz de, komutanlarınız da hep hatırda tutmalılar bu ilkeyi: Güç, ahlaklı olursa güçtür.
Muhterem Başbakanım,
Siz de teslim edersiniz ki, Ahmet Altan yiğit adamdır. Ahmet Altan, itibarını ve emeğini Nobel Ödülü kulislerine harcamayı tercih edebilirdi. Böylece daha çok kazanabilir, daha çok muteber olurdu. Şöhretinin konforuna dokundurtmamak adına halkının acıları karşısında suskun kalmayı tercih edebilirdi. Ama o ülkesinin özgürlüğüne adadı kendini. Acı çeken herkesin yanında olmakla Müslümanca/insanca bir duruş sergiledi. Yüreğini taşın altına koydu. “Kral Çıplak!” deme cesaretini gösterdi. Krala ses çıkaramayan halkın önemli bir kısmı tarafından taşlanmayı göze alarak yaptı bunu. Altan ve arkadaşları ülkeleri için kaybetmeyi göze aldılar. Yüzlerce dava var aleyhlerinde. İsterseniz bir daha bakın, Ahmet Altan’ın Adliye önü fotoğraflarına o kadar alışmışız ki… Kelle koltukta yaşıyorlar. Başları silahlı güç sahipleriyle dertte. Son anda, Balyoz’un başımıza inmemesinde, Kafes’lenmekten kurtulmamızda Ahmet Altan ve arkadaşlarının dirençlerinin payı var. Milletin verdiği silahın gücüne dayanıp millete tehditkâr parmaklar savuran generallere karşı dik durmakta benden daha çok ter döktüler, benden daha fazla bedel ödediler.
Beni saymayın. Siz ve Ahmet Altan’lar beraber yürüdünüz bu yollarda… Ardınız sıra ben de yürümeye hazırım. Şimdi, yolun en sarp kısmına geldik. Daha çok yürüyeceğiz. Vesayet rejiminin paslı prangalarını çözmek için kolları sıvadık. Usta’ca bunları çözebileceğimizden umutluyum. Bu yolda Ahmet Altan gibi vicdanlı yoldaşlara ihtiyacınız var, ihtiyacımız var. Yeni dönemde vicdanına güveneceğiniz muhaliflerinize, vicdanına başvurmayı unutmuş mutabıklarınızdan daha çok muhtaç olacaksınız.
Balkonda demiştiniz ya hani: “Şimdi hesaplaşma değil, helalleşme zamanıdır.” Demiştiniz ya hani: “Kırıcı sözler meydanda kalsın…” Bence meydanda söylediğiniz söze kırılan Ahmet Altan’ın sizi kıran sözleri karşısındaki tavrınız da balkondan sonrasına kalmamalı. Bana sorarsanız, meydana bile çıkmamalıydı ama hiç olmazsa meydanda kalmalı…
“Kardeşlerim…” hitabınızı üzerime alınan bir kardeşiniz olarak derdimin muhterem Ahmet Altan’ın kişisel selameti olmadığını zaten bilirsiniz. Diyeceğim şu ki, Ahmet Altan’a avukatlarınızın açtığı hakaret davasını kazandığınızda siz bir şey kazanmış olmayacaksınız. Davayı kaybederse, Ahmet Altan da bir şey kaybetmeyecek. Ancak bu davadan hemen şimdi vazgeçerseniz, Ahmet Altan’ın da sizin de kazanacağınızı biliyorum.
Bildiğiniz gibi davamız, bir mahkemede kaybedilecek ya da kazanılacaklardan çok daha büyük. Sembolik değeri yüksek bu tavrınızla asıl davayı kazanacağız. Helalleşme böylece sözde kalmayacak, özde olacak.
Hürmetlerimle.
14.06.2011
© 2021 karakalem.net, Senai Demirci
Dere yatağı… Maklubeye bekle beni... Taksim'e en çok sen yakışırsın… İrfansızlık kötü bir şeydir! Gizli Yüzler… 'Ağır çekim' Hürriyet'çi arkadaşlara benden bir düzine empati teklifi Said Nursî ‘peygamber soylu' olmasa n'olur! Buraya kadarmış... Mustafa Sungur: Kardelen Çiçeği İç Soğuk Lâ tahzen... Hüzünlerin ve sevinçlerin hangi dala asılı? Kırmızı kalem... Yoksan sen Bugün: Sıradışı olduğu için sıradan, sıradan olduğu için sıradışı Senin yüzünden bu yazı.. Ben tehcir ettim, itiraf ediyorum, özür diliyorum Risale-i Nur’u sadeleştirmek üzerine… “Kahrolsun İsrail!” diye bağıran gençlere ağabey hatırlatması… ''Son Menderes'' “Dindarlık”tan istifamdır… Dersim'iz vicdan ''Oğlumu benden sonra asın'' "Kurban" nedir; nasıl "kesilir"? Kalbinizi Erciş’e gönderin Tokken SEN, SEN değilsin! Left Click! Sol Tıkla! Aklı şaşılara hatırlatma: Dil bi'tanedir Sende Yusuf'un tuzağına değer bir şey var mı? Sevene emir gerekmez; sevildiğini bilene yasak sökmez 'Secde ve komutan'a dair hatırlanası 10 şey Bakış acısı Norveç'e altı minareli hatırlatma "Sonradan görme"yim ben de... Geç kaldığın yerde bekle kendini Bu akşam farklı bir Kandil olsun Nasıl, günah kâr olur, biliyor musun? Hamid Can Ağabeye Fatiha! Bildiğimiz ayetlerin infak eksenli okunuşu... Cenazeme gelir misin? Şimdi hesaplaşma değil, helalleşme vakti İktidara oy verecek adam değilim... Kur'ân'a dokunalım mı dokunmayalım mı? Hayrettir göğe açılan pencere... Onur süvarileri Fit olmaya değer mi dünya? Çıkıntı Şüphesiz paket Faaliyetlerimi askıya almayı denedim ama… Devlet buysa, ben çocuk değilim… Ne çok şeysin sen ey gaflet İyi ama ölüm cezası dirilere uygulanır… Kelimelerin gönlünü almaya geldim... Said Nursî “Bana yazdırıldı” derken peygamberlik mi iddia eder? Şehrin öte yakasından gelen adam Sözü yüze taşı ki, söz sözde kalmasın! Erbakancı olmamanın hakkını verdik mi? "Dekolte giyinmek taciz sebebi değildir, çünkü…" ''Müslümanca yaşamaya'' dair hatırlanası 12 husus Sınanan Defne değil biziz! Sünnilik ne değildir? "Hür Adam Said Nursi" hakkında yazılası 11. yazı ''Hür Adam Said Nursi'' hakkında yazılası 10 yazı Veda... D/okunsun mu Yusuf sizin de yüreğinize? Anadilin biricikliğini görmeyen şaşılar Öz/Giz/İz/lediğimiz Mevlânâ Heykel önlerinde hizaya çekilmek! ''Din nasihattir' demek de ne demek?' diyen kardeşime cevabımdır Al benden de bir wikileaks yazısı... "Din nasihattir" ne demek? Tekasür, Muhammed Esed ve Biz "Kes!"im zamanı Dualarınızdan mahrum bırakmayın bu laik ağabeyinizi... Ölümüme fon müziği isterim! Veda Uğur Süleyman Kur'ân niye bu kadar kalın? Güneş göz(d)e batar... Hatipoğlu ve Döngeloğlu’nun üslubunu eleştirme üslubumun eleştirisi... Hatipoğlu ve Döngeloğlu söylemi: Nereye kadar? Kimselere Diyemedim... Oruç diye/bildiğim... Bi’ beş dakkan var mı? Yazdığımı yarın okuyamayacaksın! Geç kaldığın yerde bekle kendini... "Ben var ya, ben!" Bir gün ve sonsuzluk İbrahimce "Dandik tesettür"den soyunmak için 10 hatırlatma Susu/Yorum Hoşgeldin Ramazan Hayrettir göğe açılan pencere Risâle-i Nur, tamamlanmamış bir tefsir midir? "Kevser" Ne kadarsan, o 'kader"sin Nur Ayeti'ne dair... "Ham!" madde... "Herkes gibi" ya da "hiç kimse" İçimizde bir soykırım tasarısı var... Gıybete dair üç hadis okuması Artık ‘arazi’deyiz… Can aynası tuttuk zalimlere… Yassıada’da Said Nursî ile... Kalbimin İbresi’ni yeniden ayarlarken "Elhamdülillah" nasıl yenilir? K. Emre Ulucan’ın yerine yazabilir miyim bugünlük? “Türkiye laik değildir, laik olamayacak” Dicle'nin Hüznü, Fırat'ın Acısı "Tesettürlü erkek" aranıyor! Said Nursî, Cübbeli, İslamoğlu… Nasıl yani? Var mı beni yalancı çıkaracak? Kim demiş "Risale-i Nur'da müsbet milliyetçilik var" diye Said Nursî kim değildir? Sofi'nin Seçimi'nin Son Seçmenleri Risale-i Nur niye "tefsir" değildir? “Tasavvuf” tezgâhıyla “kısa devre” din üretimi Bir gıybet bir Yusuf'u bin kuyuya atar... Şehrin kalbi Irkçılık kitabının kapağı ve C/ismi hakkında... Gıybet, kardeşimizi kuyuya atmaktır... Gör(ün)düğünü görüyor musun? Sen hiç hastalık belirtilerine kızan hekim gördün mü? Pi Kıssası Banka: Güvensizliğimizin eseri Bu ne acayip iş böyle! "Ah minel Ah!" "Ev"iniz boşken, "yuva"nızı keşfedin... "İbrahim'ın kuşları" geri döndü... Kişilik bereketi... Namazı "satan" Alışveriş Merkezleri Faili/ne meçhul cinayet Kişilik bereketi İnfak, sahici bir "kişisel gelişim" çabasıdır Babacığım... evde misin? "Vatan sevgisi imandan" mıdır? StarTV'de bir kamera arkası diyaloğu Eskici.. Kır(ı)k Hadis: Kalbimin yüksek atladığı çıta nereye kuruludur? "Eşek Sesi" "Niye ben?" "Aynaya bakınca kimi görüyorsun?" Oruç, bir kelime-i tevhiddir Kırık cam teorisi Unuttuğumuz "ana"larımız... Servetini gerçekten seviyor musun? Çikolata mı, Kabe mi? Yûnusça bir duanın firarisi olmak için İnfak: Hızır'ın yanında Mûsa olabilmek için Gıybet mi ağır suçtur, iftira mı? Sürpriz bir cevap bekliyor sizi! "Sevdiğinden harcamadıkça hayra erişemezsin!" Sen hiç aynaya baktın mı Ayşe? Tesettür, kılığına girilecek bir şey midir Ayşe? Geçmiş mirac yoktur; her secdede yeni/den mirac vardır Sana rağbet edildiğinin farkında değil misin? Şahit olmak, sahip olmaktan daha şereflidir İki sevme arası bir itaat… 4X4: Namaz Yusuf Kıssası'nın finalisti olamamak... Unuttuğumuz “ana”larımız…