Ericsson (Telefonaktiebolaget L. M. Ericsson), merkezi İsveç'in başkenti Stockholm'de bulunan çok uluslu bir ağ teknolojileri, telekomünikasyon ekipmanı ve hizmetleri şirketidir. 1876'da Lars Magnus Ericsson tarafından kurulmuştur. Şirket, telekomünikasyon operatörleri gibi çeşitli müşterilerine geleneksel telekomünikasyon ve İnternet Protokolü (IP) ağ donanımları, mobil ve sabit genişbant operasyonları için gereçler ve iş destek hizmetleri, kablolu televizyon, IPTV, video sistemleri ve iletişim sistemleri için bilgi ve iletişim teknolojileri (BT) gibi kapsamlı teknolojiler ve hizmetler sunmaktadır. 2012'de 2G/3G/4G mobil ağ altyapısı pazarında Ericsson'un pazar payı %35 olmuştur.[3]
Şirket yaklaşık 113.000 kişiye istihdam sağlamakta ve yaklaşık 180 ülkede etkinlik göstermektedir.[4][5] Ericsson, birçok kuruluşun da bulunduğu kablosuz iletişim alanında Mayıs 2015 itibarıyla 39.000 patenti elinde bulundurmaktadır.[6]
1876'da telgraf şirketi olarak kurulmuştur. 20. yüzyıl başında manuel telefon santrali piyasasını elinde tutuyordu. Ancak otomatik santralleri geliştirmekte geç kaldı. Ardından kablosuz telefon teknolojisinde geliştirdiği ürünlerle yine piyasa lideri oldu. 1990'larda, kablosuz şebeke donanımında piyasanın %40'a yakınını elinde tutuyordu.
Son kullanıcıya yönelik cep telefonu modelleri ilk zamanlarındaki başarıyı sürdüremedi ve batma noktasına geldi. 2001'de bu alanda Sony ile ortaklığa gitti ve Sony Ericsson firması kuruldu. 2005'i, 4. en çok satılan cep telefonu markası olarak kapattı. 27 Ekim 2011 tarihinde şirketin Sony tarafından satın alınacağı duyuruldu ve 16 Şubat 2012 tarihinde Ericsson Sony tarafından tamamen satın alındı.[7]
Şirketin Kanada, ABD, Çin, Hindistan, Brezilya, Japonya, Güney Afrika, Avustralya, Almanya, İtalya, Büyük Britanya, İsveç ve Türkiye'nin de aralarında bulunduğu 180 ülkede, 110.000'den fazla çalışanı bulunmaktadır.
Ericsson'un 2012 yılı itibarı ile 35.000'den fazla patenti bulunmaktadır. Bu patentlerin birçoğu kablosuz iletişim alanındadır. Bluetooth teknolojisi de bu patentler arasında yer almaktadır. Türkiye'de İstanbul ve İzmir olmak üzere 2 adet ofisleri bulunmaktadır.
İçindekiler
1 Geçmiş
1.1 Kuruluş
1.2 Uluslararası genişleme
1.3 Otomatikleştirme donatımı
1.4 Ortaklık değişiklikleri
1.5 Wallenberg dönemi
1.6 Pazar gelişimi
1.7 Daha fazla gelişim
1.8 1995-2003: İnternetin ortaya çıkışı
1.9 2003-2016: yeniden yapılanma ve büyüme
1.10 Devralmalar, genişleme, konsolidasyon ve işbirlikleri
2 Kurumsal yönetim
3 Araştırma ve geliştirme
4 Ürünler ve servisler
4.1 İş Birimi Ağları
4.2 İş Birimi Küresel Hizmetleri
4.3 İş Birimi Destek Çözümleri
4.3.1 Sistem bütünleştirmeleri
4.3.2 Şebeke servisleri
4.3.3 Yayın hizmetleri
4.4 İş Birimi Modemleri
5 Kapatılan işletmeler
5.1 Cep telefonları
5.2 Telefonlar
5.3 Ericsson Taşınabilir Platformlar
5.4 Ericsson Kurumsal
6 .mobi ve mobil İnternet
7 Ayrıca bakınız
8 Kaynakça
9 Ek okumalar
10 Dış bağlantılar
Geçmiş[değiştir | kaynağı değiştir]
Kuruluş[değiştir | kaynağı değiştir]
Lars Magnus Ericsson
Lars Magnus Ericsson gençliğinde telefon gibi aletler yapımında çalışmaya başladı. İsveç devlet kurumu Telegrafverket için telgraf cihazı yapan bir kuruluşta çalıştı. 1876'da 30 yaşında iken Stockholm'ün merkezinde arkadaşı Carl Johan Andersson'un yardımıyla bir telgraf onarım atölyesi kurdu ve yabancı yapımı telefonları onarmaya başladı. 1878 yılında Ericsson kendi telefon ekipmanlarını üretmeye ve satmaya başladı. Telefonları teknik açıdan yenilikçi değildi. 1878'de İsveç'in ilk telekomünikasyon işletme şirketi Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag'a telefonlar ve santraller tedarik etmek için bir anlaşma yaptı.[8]
Ayrıca 1878'de yerel telefon ithalatçısı Numa Peterson, Bell Telephone Company'den bazı telefonları ayarlamak için Ericsson'u kiraladı. Birkaç Siemens telefonu satın aldı ve teknolojisini inceledi; Ericsson birkaç yıl önce de Siemens'den bilgi almıştı. Bell ve Siemens Halske telefonlarını Telegrafverket ve İsveç Demiryolları için yaptığı tamir işiyle tanıdı. Rikstelefon gibi yeni telefon şirketleri tarafından Bell Group'dan daha ucuza hizmet vermek üzere kullanılacak daha kaliteli bir enstrüman üretmek için bu tasarımlarını geliştirdi. Bell'in İskandinavya'daki buluşlarının patenti olmadığı için Ericsson'da herhangi bir patent veya telif hakkı sorunu yoktu. Cihaz üreticisi olarak aldığı eğitimi, bitiş ölçütü ile bu dönemin Ericsson telefonlarının süslü tasarımına yansımıştır. Yılın sonunda Siemens'inkine benzer telefonlar üretmeye başladı; ilk ürün 1879'da bitirildi.
Ericsson, İskandinavya'da telefon ekipmanlarının önemli bir tedarikçisi olmuştu. Fabrikası talebi karşılayamadı; ürünlerine doğrama ve metal kaplama işlemleri uygulandı. Hammaddelerin büyük bölümü ithal edildi; ilerleyen yıllarda Ericsson pirinç, tel, ebonit ve mıknatıs çeliği tedarik etmek için bir takım kuruluşları satın aldı. Dolaplar için kullanılan ceviz ağacının büyük bir kısmı Amerika Birleşik Devletleri'nden ithal edildi.
Stockholm telefon şebekesi o yıl genişledi ve şirket önemli bir telefon üreticisi haline geldi. Bell, Stockholm'deki en büyük telefon ağını satın aldığında yalnızca kendi telefonlarının kullanılmasına izin verdi. Ericsson'un donanımları, esasen İsveç kırsalındaki ve diğer İskandinav ülkelerindeki ücretsiz telefon iştiraklerine satıldı.
Bell ekipmanlarının ve servislerinin yüksek fiyatları Henrik Tore Cedergren'in 1883'te Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag adlı bağımsız bir telefon şirketini kurmasına yol açtı. Bell, rakiplerine ekipman teslim etmeyeceğinden, yeni telefon şebekesi için ekipman temin etmek üzere Ericsson ile bir anlaşma imzaladı. 1918 yılında şirketler Allmänna Telefonaktiebolaget LM Ericsson olarak birleştirildi.
1884 yılında, elle kullanılan çoklu bir telefon santrali daha çok C. E. Scribner tarafından Western Electric'deki bir tasarımdan kopyalanmıştı. Bu, yasal bir dayanakta yapıldı, çünkü cihaz 1879'dan beri 529421 nolu patentli olmasına rağmen, cihaz İsveç'te patentli değildi. Tek bir santral 10.000 hattın üstesinden gelebilirdi. Ertesi yıl, LM Ericsson ve Cedergren, "esinlenme" için birçok telefon santralini ziyaret ederek Amerika'yı dolaştılar. ABD santral tasarımlarının daha gelişmiş olduğunu, ancak Ericsson telefonlarının diğerlerine eşit olduğunu keşfettiler.
1884 yılında, Stockholms Allmänna Telefonaktiebolag’daki Anton Avén adlı bir teknisyen, kulaklığı ve standart bir telefonun ağızlığını bir el cihazında birleştirdi. Cihazlar, operatörlerin müşterilerle konuşurken bir elini serbest bırakmalarını sağlayacak şekilde borsalarda kullanıldı. Ericsson bu buluşu aldı ve The Dachshund adlı bir telefonla başlayarak Ericsson ürünlerine dahil etti.
Uluslararası genişleme[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson tarafından üretilen bir ahşap telefon, şu anda Thinktank, Birmingham Bilim Müzesi koleksiyonundadır.
1890'ların sonlarında üretim arttıkça ve İsveç pazarının doygunluğa ulaştığı göz önüne alındığında, Ericsson birçok aracı ile dış pazarlara açıldı. İngiltere ve Rusya, fabrikaların daha sonra kurulduğu ve yerel sözleşmeler yapma şansını artıran ve İsveç fabrikasının çıktısını artıran erken pazarlardı. İngiltere'de Ulusal Telefon Şirketi önemli bir müşteriydi; 1897 yılında, üretimin %28'i İngiltere'ye yapılıyordu. İskandinav ülkeleri de Ericsson müşterileri idi; İsveç'teki telefon hizmetlerinin büyümesiyle teşvik edildi.[8]
Diğer ülkeler ve koloniler, ebeveyn ülkelerinin etkisi ile Ericsson ürünlerine talepli kalmışlardı. Bunlara 1890'ların sonunda Ericsson'un Avrupa dışındaki en büyük pazarları olan Avustralya ve Yeni Zelanda dâhil edildi. Kitle üretim teknikleri o anlarda sıkı sıkıya kuruldu; telefonlar süslü dekorasyonlarından bazılarını kaybediyorlardı.
Başarılarının başka yerlerden olmasına rağmen, Ericsson ABD'ye önemli bir satış yapamadı. Bell Group, Kellogg ve Automatic Electric piyasaya hakim oldu. Ericsson nihayetinde ABD varlıklarını sattı. Meksika'daki satışlar ile Güney Amerika ülkeleri pazarına girdi. Güney Afrika ve Çin de önemli satışlar gerçekleştiriliyordu. Lars Ericsson şu anda çokuluslu olan şirketinden 1901'de istifa etti.
1 Aralık'ta Ericsson Nijerya'daki ofislerde 160 kişiyi işten çıkartacağını ve işlerini Hindistan'a taşıyacağını açıkladı.[9]
Otomatikleştirme donatımı[değiştir | kaynağı değiştir]
LM Ericsson'un Stockholm Telefonplan'daki eski merkezi.
Ericsson, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki otomatik telefon gelişimini ihmal etmiş ve el değişim tasarımlarına odaklanmıştır. İlk çevirmeli telefon 1921'de üretildi, ancak erken dönem otomatik anahtarlama sistemlerinin satışları ve ekipmanlarının dünya pazarlarında kendini kanıtlaması yavaş kaldı. Bu döneme ait telefonlar daha basit bir tasarıma ve kapağa sahipti ve Ericsson'un kataloglarındaki erken dönem otomatik büro telefonlarının birçoğu cep telefonundaki gibi bir kadran ve elektronikte uygun değişiklikler bulunan manyetolu biçimlerdeydi. Ayrıntılı çıkartmalar kasaları süsledi.[8] I. Dünya Savaşı, sonraki Büyük Buhran ve Rus Devrimi'nden sonra Rusya varlıklarının kaybı şirketin gelişimini yavaşlattı ve satışlarını Avustralya gibi ülkelerle sınırladı.
Ortaklık değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Diğer telekomünikasyon şirketlerinin satın alınması Ericsson'un finansmanında baskı yarattı; 1925 yılında Karl Fredric Wincrantz, hisselerin çoğunu alarak şirketin kontrolünü ele geçirdi. Wincrantz kısmen uluslararası bir finansçı olan Ivar Kreuger tarafından finanse edildi. Kuruluş adı, Telefon AB LM Ericsson olarak değiştirildi. Kreuger şirkete ilgi göstermeye başladı, Wincrantz holding şirketlerinin büyük ortağı oldu.[8]
1928'de Ericsson, "A" ve "B" hisselerini vermeye başladı; "A" payı, "B" payına karşı 1000 oy aldı. Wincrantz, hisseleri çoğunluk değil, yalnızca birkaç "A" hissesine sahip olacak şekilde şirketi kontrol etmiştir. Şirket, güç dağıtımında "statüko"sunu korurken bir sürü "B" hissesi çıkararak daha fazla para toplamıştı.[kaynak belirtilmeli] 1930'da ikinci bir "B" ihracı gerçekleşti ve Kreuger LM Ericsson tarafından verilen parayla satın alınan "A" ve "B" hisselerinin bir karışımı ile şirketin çoğunluk kontrolünü eline aldı ve Alman devletine tahvillerde güvenlik sözü verdi. Daha sonra LM Ericsson'un bir bölümünü güvenli olarak veren ITT Corporation'dan (Sosthenes Behn tarafından yönetilen) kendi şirketi Kreuger & Toll için bir kredi aldı ve bir dizi uluslararası finansal işlemde varlıklarını ve ismini kullandı.[kaynak belirtilmeli]
Ericsson ITT tarafından ana uluslararası rakibi olarak bir devralma hedefi olarak görülüyordu. 1931'de ITT, Ericson'da çoğunluk payına sahip olmak için Kreuger'den yeterli miktarda hisse aldı. İsveçli şirketlerin yabancı hisse senetleri üzerindeki hükümet tarafından getirilen bir limit nedeniyle bu haberler bir süre kamuya açıklanmadı, bu nedenle hisseler Kreuger'in adına listelenmişti.[kaynak belirtilmeli] Buna karşılık Kreuger, ITT'den pay aldı; anlaşmada bu 11 milyon[kaynak belirtilmeli] dolarlık kâr elde etmek içindi.[kaynak belirtilmeli] ITT, 1932'de bu anlaşmayı iptal etmek istediğinde, şirkette para kalmadığını gördü; Kreuger'in kendisi için ödünç para vermiş olduğu aynı Kreuger & Toll'daki gibi büyük bir iddiası olduğunu fark etti. Kreuger LM Ericsson'u kendi parasıyla etkin bir şekilde satın almıştı.[kaynak belirtilmeli]
Kreuger şirketi kredi için güvenlik olarak kullanıyordu; kârlarına rağmen, onlara geri ödeme yapamadı. Ericsson, kayıpları belirgin olarak görülen bazı şüpheli hisse anlaşmalarına yatırım yapıldığını keşfetti. ITT anlaşmayı inceledi ve Ericsson'un değeri hakkında yanlış yönlendirildiğini fark etti.[kaynak belirtilmeli] ITT, Kreuger'dan bir konferans için New York'a gitmesini istedi ancak kendisi bu konferansa katılmadı. Bankacılık kurumları, Kreuger'in mali durumunun sözcük dağılımına paralel olarak, kredileri için güvenlik sağlamaları için baskı yapıyorlardı.[kaynak belirtilmeli] ITT, Ericsson hisselerini satın almak için olan anlaşmayı iptal etti. Kreuger, 11 milyon doları geri ödeyemedi ve 1932'de Paris'te intihar etti.[kaynak belirtilmeli] ITT, Ericsson'un üçte birine sahipti, ancak şirketin ana sözleşmesinde, hiçbir yabancı yatırımcının oyların %20'sinden fazlasını kontrol etmesine izin verilmediğini gösteren bir paragraf nedeniyle bu sahipliği kullanması yasaklandı.[kaynak belirtilmeli]
Wallenberg dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson, Stockholms Enskilda Bank (şimdiki Skandinaviska Enskilda Banken) ve Wallenberg ailesi tarafından kontrol edilen diğer İsveç yatırım bankaları ve bazı İsveç hükümetinin desteğini de içeren bankaların yardımıyla iflas ve kapatılmalardan kurtuldu. Marcus Wallenberg Jr, Ericsson'u mali olarak yeniden inşa etmek için birçok İsveç bankasıyla anlaşma imzaladı. Bankalar kademeli olarak LM Ericsson'un "A" hisselerini elinde bulundururken, ITT hâlâ en büyük hissedar olarak kaldı. 1960 yılında Wallenberg ailesi ITT ile Ericsson'daki paylarını satın alması için düzenlemeler yaptı ve o zamandan beri şirketi kontrol etmiştir.[8]
Pazar gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson DBH1001 (1931), bakalitten yapılmış bir gövde ve ahizeli ilk kombine telefon setiydi. Tasarım Jean Heiberg'e atfedilir.
DBH1001'in ardılı olan ve 1947'de Gerard Kiljan tarafından yeniden tasarlanan Ericsson DBH15 telefonu
1920'li ve 1930'lu yıllarda dünya telefon pazarları pek çok hükümet tarafından örgütlenmekte ve istikrara kavuşturulmaktaydı. Evrimleşmiş küçük, özel şirketlerin hizmet verdiği bölünmüş kasaba-şehir sistemleri, birbirine bütünleştirildi ve tek bir şirkete kiralama biçimi teklif edildi. Ericsson, büyüyen şebekelere donanım satışı yapar şekilde bazı kira gelirleri elde etti. Ericsson satışlarının yaklaşık üçte biri telefon şirketlerinin kontrolünde tutuluyordu..[8]
Büyük telefon şirketleri arasındaki müzakerelerde, dünyayı kendi alanlarında ikiye bölmeyi amaçlıyordu. ITT'nin büyüklüğü rekabet etmeyi zorlaştırdı.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, telefon şirketlerine katılımını azalttı ve telefon ve şalt cihazları imalatına geri döndü. İngiltere'deki Beeston fabrikası, Ericsson ve Ulusal Telefon Şirketi arasında ortak bir girişim olmuştu.[kaynak belirtilmeli] Fabrika, Strowger lisansı altında GPO için otomatik anahtarlama teçhizatı kurdu ve ürünleri eski İngiltere kolonilerine ihraç etti.[kaynak belirtilmeli] İngiltere hükümeti donanım sözleşmelerini rakip üreticiler arasında ikiye bölmüş ancak Ericsson'un İngiltere'deki varlığı ve üretim tesisleri sözleşmelerinin çoğunu almasına izin vermişti.[kaynak belirtilmeli]
Büyük Buhran sonrasında satışlar yeniden başladı, ancak şirket, yüzyılın başında sahip olduğu pazar girdilerine hiçbir zaman ulaşamadı. Bir dizi telefon ve anahtarlama ekipmanı üretti; pazarın daha önemli bir parçası haline geldi. Farklı Ericsson stilleri, 1930'lu yıllardan başlayarak bakalit telefonların artan kullanımı ile bastırılmıştı.[kaynak belirtilmeli]
Daha fazla gelişim[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson, 1956 yılında dünyanın ilk tam otomatik cep telefonu sistemini (MTA) tanıttı. 1960'lı yıllarda dünyanın ilk eller serbest (hands-free) hoparlörlü telefonlarından birisini satışa sundu. 1954'te Ericofon'u satışa sundu. Birçok ülkedeki telefon idarelerinde Ericsson çapraz anahtarlama (crossbar switching) donanımı kullanıldı.[kaynak belirtilmeli]
1995-2003: İnternetin ortaya çıkışı[değiştir | kaynağı değiştir]
1990'larda Internet'in ortaya çıkışı sırasında Ericsson, potansiyelini gerçekleştirmekte IP teknolojisi alanında geride kalmayı kabul etti.[10] Fakat şirket, 1995 yılında sabit hat telekom ve BT'den gelen fırsatları kullanmak için Infocom Systems adlı bir İnternet projesi oluşturdu. İcra Kurulu Başkanı Lars Ramqvist 1996 yıllık raporunda, üç iş alanının hepsi hakkında –Mobil Telefonlar ve Terminaller, Mobil Sistemler ve Bilgi Alma Sistemleri– "Müşteri hizmetlerimize ve İnternet Protokolü (IP) erişimine (İnternet ve intranet erişimi) ilişkin faaliyetlerimizi genişleteceğiz" dedi.[11]
Fiilen bir dünya standardı haline gelen GSM'in büyümesi, Ericsson'un diğer taşınabilir standartlarıyla (mobile standards) birlikte, D-AMPS ve PDC gibi, 1997 yılı başında Ericsson'un yaklaşık 54 milyon abone ile dünya mobil pazarının yaklaşık %40 payına sahip olduğu anlamına geliyordu. 117 ülkede sipariş üzerine yaklaşık 188 milyon AXE telefon santrali vardı.[11] Telekom ve çip şirketleri 1990'lı yıllarda cep telefonları üzerinden İnternet erişimi sağlamak için çalıştı. Kablosuz Uygulama Protokolü (WAP) gibi paketlerin verilerini mevcut GSM şebekesi üzerinden GPRS (GPRS - Genel Paket Radyo Servisi) olarak bilinen eski sürümleri kullandı, ancak 2.5G olarak bilinen bu servisler oldukça ilkeldi ve çok fazla bir kullanıcı kitlesine ulaşamadı.
Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU), çeşitli teknolojileri içeren bir 3G mobil servis için teknik ölçütler hazırladı. Ericsson, GSM standardına dayanan WCDMA (geniş bantlı CDMA) formu için sert bir baskı uyguladı ve 1996'da bunu test etmeye başladı. Japon operatör NTT DOCOMO, rakip standartlar üzerinde WCDMA'yı desteklemek için 1997'de bir araya gelen Ericsson ve Nokia ile ortaklık yapmak için bir anlaşma imzaladı. DOCOMO, FOMA (FOMA - Freedom of Mobile Multimedia Access, Taşınabilir Çokluortam Erişimi Özgürlüğü) adlı kendi WCDMA sürümünü kullanan canlı bir 3G şebekesine sahip ilk operatördü. ABD merkezli çip geliştiricisi Qualcomm, ABD pazarındaki CDMA popülerliğine dayanan başka bir sistem olan CDMA2000'i tanıtırken, Ericsson WCDMA GSM versiyonunun önemli bir geliştiricisiydi. Bu, Mart 1999'da[12] çözülen ve iki şirketin kendi teknolojilerinin kullanımı için telif ücreti ödemeyi kabul ettiği ve Qualcomm'un kablosuz altyapı işini ve bazı Ar-Ge kaynaklarını satın aldığı bir patent ihlal davasıyla sonuçlandı.[13]
Qualcomm anlaşmazlığı çözüldükten sonra, Ericsson taşınabilir internet teknolojisinde yer aldı. Microsoft ile ağ tarayıcısı ve sunucu yazılımı gibi konularda Ericsson, taşınabilir internet teknolojileri ile birleştirmek için bir ortaklık duyurusunda bulundu.[14] İnternet ve telekomünikasyon sonrası müteakip ortak girişim 2001 yılında bozuldu.[kaynak belirtilmeli]
Ericsson, 1990'ların sonundaki Dot-com balonuna kapıldı. Şirketin piyasa değeri arttı; hisse fiyatı 1990'lı yılların başındaki 20 SEK'lik bir seviyeden Mart 2000'de 825 SEK'de zirve yaptı.[15] Ocak 1998'de CEO olarak görevinden istifa eden Lars Ramqvist, daha sonra yönetim kurulu başkanlığına getirildi. 1998 başında CEO olarak Sven-Christer Nilsson görevi devraldı ve kuruluş IP teknolojileri yönünde daha net kararlar aldı. Liderliği altında, şirket Amerikalı yönlendirici şirketi Juniper'in bir payı da dahil olmak üzere satın alımlarda bulundu.[16]
Ericsson, 1997 yılında Nokia ve Motorola ile en üst düzeyde paylaşımlı ağlarda ve cep telefonu üretiminde lider bir oyuncu haline geldi.[17] Hizmetler giderek daha önemli hale geliyordu; Ericsson uzun yıllar şebekeleri devreye alma hizmetleri teklif etmiş ve şebekeleri işletmişti, ancak 1990'ların sonunda servis operasyonları bir hizmet birimi haline getirildi.[kaynak belirtilmeli]
Haziran 1999'da, Ericsson'un mobil bölümünün başında olan Kurt Hellström, Nilsson'u Genel Müdür olarak değiştirdi. İnternet potansiyeli etrafında dünya çapında aldatıcı olan - ve özellikle Ericsson'un mobil internet teknolojileri için - endüstri beklentilerini şişirmiştir.[kaynak belirtilmeli] Pek çok Batılı ülkedeki operatör, sermaye piyasalarının çoğunda 3G lisansları için kullandığı ve satın aldıkları tayfı kullanmak için gereken yeni ağları göze alamadılar.[kaynak belirtilmeli] Ericsson ve diğer telekomünikasyon tedarikçilerinin beklediği ve hazırlamaya yatkın oldukları sipariş kabulü hayal kırıklığı yaratıyor ve endüstri genelinde iş kayıplarına ve sağlamlaştırmalara (konsolidasyon) neden oluyordu.[kaynak belirtilmeli]
Ericsson, Mart 2001'de kâr ihbarı düzenledi. İleriki yıl operatörler için satışlar yarıya indi.[18] Cep telefonları işi büyük bir yük haline geldi; 2000 yılında şirketin taşınabilir telefon birimi 24 milyon İsveç kronu kaybetti. Mart 2000'de ABD, New Mexico'daki Philips çip fabrikasındaki bir yangın, Ericsson'un telefon üretiminde ciddi aksaklıklara neden oldu[19] ve Ericsson'un cep telefonu umutlarına son darbeyi vurdu. Cep telefonu operasyonları Ekim 2001'de Sony ile Sony Ericsson Mobil İletişim şeklinde bir ortak girişim haline getirildi.[20] Ericsson'da yeniden yapılanma, yeni ödenek belirleme ve işten çıkarmalara yönelik birkaç işlem sonucunda; 2001'de 107.000 olan personel sayısı 85.000'e düştü.[21] Gelecek yıl 20.000 kişi[22] ve 2003'te de 11.000 kişi daha gitti.[23] Şirketi ayakta tutmakta gereken 30 milyar kron yeni bir haklar konusunda kazanıldı. Mobil İnternet kullanımı arttıkça şirket hayatta kalmıştı. Kuruluş kayıt kârları konusunda rakiplerinden çok daha iyi durumdaydı.[24]
2003-2016: yeniden yapılanma ve büyüme[değiştir | kaynağı değiştir]
Mobil İnternetin ortaya çıkması, Ericsson da dahil olmak üzere küresel telekom endüstrisi için bir büyüme dönemi başlattı. 2003 yılında 3G hizmetlerinin tanıtılması ardı dönemde[25][26] insanlar telefonlarını kullanarak internete girmeye başladı.
Ericsson'un birçok önemli operatöre GSM ekipman tedarikçisi konumuna girmesi ve ortaya çıkan 3G standartlarında ve ilgili teknolojilerdeki öncü rolü birçok değişikliğin ön planında yer almaktaydı. Ardı ardına 10 kez zarara uğrayan kesintili dönemler, şirketin 2003 yılının üçüncü çeyreğinde kara dönebileceği ve yeniden büyümeye başlayacağı anlamına geliyordu. 2003 yılında yeni CEO konumuna döndüğünü açıklayan Carl-Henric Svanberg, şirketin operasyonel mükemmellik üzerine yoğunlaşacağını, bunun verimliliği geniş bir yelpazede arttıracağını ve birkaç yıldır Ericsson'un kurumsal kültürüne hakim olan daha iyi yatırım getirisini artırmaya odaklanacağını söyledi.[kaynak belirtilmeli]
Kesintiler sırasında Ericsson, CDMA örgütlenmesini azaltmıştı. Büyük ölçüde Kuzey Amerika, Japonya ve anakara Asya'da kullanılan bu standart GSM ile rakipti ve Ericsson'un bu alanda %25'lik bir pazar payı vardı, ancak genel hacimler çok düşüktü, bu nedenle Ericsson CDMA bağlantılarını azalttı ve 2006'da tamamen sona erdirdi.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, anahtar teknolojilerdeki ve pazar bölümlerindeki konumunu güçlendirmek için bir dizi satın almaya gitti.[kaynak belirtilmeli] Bunlardan ilki, veri aktarımında, fiber optik ve sabit ağ hizmetlerinde güçlü bir portföy içeren varlıklarının bulunduğu radyonun doğuşuna kadar giden geçmişiyle bir kuruluş olan Marconi'ydi.[kaynak belirtilmeli] Diğer satın alımlar arasında 2007'de Redback Networks (taşıyıcı uç yönlendiricileri), Entrisphere (fiber) ve LHS Telekommunikation (müşteri hizmetleri) ve 2008'de Tandberg Television yer alıyordu.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, kurumsal PBX bölümünü aynı yıl Aastra Technologies'e sattı.[27][28] Ericsson, 2009 yılında Kuzey Amerika'da Nortel'in CDMA operasyonlarını ve varlıklarını satın alarak CDMA pazarına tekrar girdi.[kaynak belirtilmeli] Satın alımları, Ericsson'un yeni nesil ağ teknolojileri ve çokluortam genel stratejisini genişletmesi izledi, bu süreçte, video, mobil genişbant ağlarında veri trafiğinin baskın şekli haline geldiğinden, daha da önem kazandı.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, çokluortam işini 2007 başında geliştirmek için ayrı bir bölüm oluşturdu.[kaynak belirtilmeli]
Ericsson, operatörler satın alıp teslimat yaparken WCDMA'yı iyileştirmenin yolları üzerinde çalışıyordu; bu 3G erişimin ilk nesli olmuştu. Yeni gelişmeler arasında, IMS (IMS - IP Multimedia Subsystem, IP Çokluortam Alt Sistemi) ve WCDMA'nın bir sonraki gelişimi olan HSPA (HSPA - High-Speed Packet Access, Yüksek Hızlı Paket Erişimi) bulunuyordu. Başlangıçta HSDPA (High Speed Downlink Packet Access) olarak adlandırılan indirme sürümünde konuşlandırıldı; teknoloji, 2005 yılı sonlarında ABD'de yapılan ilk test çağrılarından[29] Eylül 2006'da 59 ticari ağa yayıldı.[30] HSPA, dünyanın ilk taşınabilir geniş bant sistemi olacaktı.
Temmuz 2016'da Hans Vestberg, şirkete yön veren yarım düzine yıldan sonra Ericsson'un CEO'luğu görevinden istifa etti. 1991'den beri şirkette çalışan Jan Frykhammar, Ericsson'un tam zamanlı olarak geçici icra kurulu başkanlığı görevine gelecekti.[31]
26 Ekim'de Ericsson yeni CEO'unu açıkladı. Börje Ekholm, 16 Ocak 2017'de görevine başlayacak ve geçici CEO Jan Frykhammar ertesi gün istifa edecektir.[32]
Devralmalar, genişleme, konsolidasyon ve işbirlikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
2000 yılı civarında şirketler ve hükümetler mobil İnternet standartlarını yükseltmeye başladılar. Mayıs 2000'de Avrupa Komisyonu, gelişmiş kablosuz iletişim sistemleri için yeni öntürler geliştirmek ve test etmek için Avrupa'daki dört telekomünikasyon tedarikçisinin – Ericsson (İsveç), Nokia (Finlandiya), Alcatel (Fransa) ve Siemens'in (Almanya) - bir konsorsiyumu olan Kablosuz Strateji Girişimi'ni[33] oluşturdu. O yıl, konsorsiyum ortakları diğer şirketleri 2001 yılında bir 'Kablosuz Dünya Araştırma Forumu'na davet etti.[kaynak belirtilmeli] Aralık 1999'da Microsoft ve Ericsson, eski web tarayıcıları ve sunucu yazılımının ikincisini mobil internet teknolojileri ile birleştirmek için stratejik bir ortaklık yaptıklarını duyurdu.[34] 2000 yılında, Dot-com balonu İsveç için çarpıcı ekonomik etkilerle patladı. Dünyanın en büyük mobil telekomünikasyon donanımı üreticisi olan Ericsson'un, ülkede internet danışmanlık kuruluşları ve dot-com start-up'ları gibi binlerce işi buluyordu. Aynı yıl dünyanın en büyük yarıiletken yonga üreticisi olan Intel, ilerleyen üç yıl içinde Ericsson'a flash bellek sağlamak için 1,5 milyar dolarlık bir anlaşma imzaladı.[35]
Kısa süren ortak girişim Ericsson Microsoft Mobile Venture AB, Ericsson ve Microsoft tarafından yüzde 70/30 sahiplikle oluşturuldu ancak Ericsson eski ekibini özümseyeceğini ve Microsoft ile bunun yerine bir lisans anlaşması imzaladığı Ekim 2001'de ortak girişimi sona erdirdi.[36] Aynı ayda Ericsson, Sony Corporation ile birlikte müşterek yönetime tabi bir taşınabilir telefon şirketi olan Sony Ericsson'un kurulduğunu duyurdu.[37] Sony Ericsson ortak girişimi, Sony'nin Ericsson'un payını satın aldığı Şubat 2012 tarihine kadar işletilmeye devam etti; Ericsson, küresel kablosuz pazarına bir bütün olarak odaklanmak istediğini bildirdi.[38][39]
Daha düşük hisse senedi fiyatları ve iş kayıpları 2001'de birçok telekomünikasyon şirketini etkiledi. Ana ekipman üreticileri - Motorola (ABD), Lucent Technologies (ABD), Cisco Systems (ABD), Marconi (İngiltere), Siemens AG (Almanya), Nokia (Finlandiya) ve Ericsson (İsveç) - tüm yatırım bulunan ülkelerde ve dünyadaki iştiraklerde işten çıkarmalar ilan etti. Ericsson'un dünya genelindeki iş gücü 2001 yılı boyunca 107.000'den 85.000'e düştü.[40]
Eylül 2001'de Ericsson, EHPT'taki geri kalan hisseleri Hewlett Packard'dan satın aldı. 1993'te kurulan Ericsson Hewlett Packard Telecom (EHPT), %60 Ericsson ve %40 Hewlett-Packard ortaklığında oluşturulmuş bir Müşterek Yönetime Tabi Ortaklıktı.[kaynak belirtilmeli]
2002 yılında ICT yatırımcı kayıpları 2 trilyon doları aştı ve hisse senetleri Ağustos ayına kadar %95 oranında düştü. İki yıllık süreçte küresel telekom sektöründe yarım milyondan fazla insan işini kaybetti.[41] 107 milyar doların üzerinde varlık gösteren Amerikalı taşıyıcı WorldCom'un çöküşü, ABD tarihinin en büyüğü oldu.[42] Sektörün sorunları iflaslara ve iş kayıplarına neden oldu ve bir dizi büyük şirketin liderliğinde değişikliklere neden oldu. Ericsson, 20.000 ilave çalışanı işten çıkardı ve hissedarlarından yaklaşık 3 milyar dolar kazandı.[43] Haziran 2002'de Infineon Technologies AG (daha sonra altıncı büyük yarı iletken tedarikçisi olacak ve Siemens AG'nin bir iştiraki olan), Ericsson'un mikroelektronik birimini 400 milyon dolara satın aldı.[44]
Hewlett-Packard ile işbirliği EHPT ile sonuçlanmadı; 2003 yılında Ericsson IT, Yönetilen Hizmetler, Yardım Masası Desteği, Veri Merkezi İşlemleri ve HP Yardımcı Veri Merkezi dahil olmak üzere HP'ye dış kaynak sağlamıştır. Sözleşme 2008'de uzatılmıştır.[45] Ayrıca, H3G ve Vodafone dahil bazı telekom operatörleri ile bir dizi ortak Ericsson/HP Telekomünikasyon dış kaynak kullanımı anlaşması yapılmıştır.[kaynak belirtilmeli] Ekim 2005'te Ericsson, "radyonun babası" Guglielmo Marconi tarafından esas Marconi Şirketinin kurulmasına dek uzanan ve markası da dahil olmak üzere sorunlu İngiliz telekomünikasyon üreticisi Marconi Company'nin büyük bir kısmını satın aldı.[46] Eylül 2006'da, Ericsson, esas olarak sensör ve radar sistemleri üreten savunma sanayi şirketi Ericsson Mikrodalga Sistemleri'nin büyük bir kısmını Saab AB'ye sattı ve şirket adı Saab Mikrodalga Sistemleri olarak değiştirildi.[47] Satış, daha önce ortak bir girişim olan Saab Ericsson Space'in tamamen Saab'a ait olduğu anlamına geliyordu. Saab satışa dahil edilmedi, satışla Ericsson'a devredilen Ulusal Güvenlik ve Kamu Güvenliği bölümü oldu.[kaynak belirtilmeli]
2007'de Ericsson, taşıyıcı uç yönlendirici üreticisi Redback Networks'ü ve daha sonra fiber erişim teknolojisi sağlayıcısı ABD merkezli Entrisphere'yi satın aldı.[48] Eylül 2007'de, Ericsson, Alman müşteri hizmetleri ve faturalandırma yazılımı şirketi LHS'ye %84 payla kaynak sağladı ve bu pay daha sonra %100'e yükseltildi.[49] Ericsson, 2008 yılında kurumsal PBX bölümünü[50] Aastra Technologies'e satmış ve Norveçli şirket Tandberg'in televizyon teknolojisi bölümü[51] olan Tandberg Television'ı satın almıştır.
2009'da Ericsson, Nortel'in operatör ağları bölümünün CDMA2000 ve LTE işini 1,18 milyar dolar karşılığında satın aldı;[52] Bizitek, Türk iş destek sistemleri bütünleyicisi (integrator); elektronik imalat şirketi Elcoteq'in Estonya üretim operasyonları ve LHS'nin satın alınması tamamlandı.[53] 2010 yılı satın alımları arasında, inCode'un Strateji ve Teknoloji Grubu'ndan alınan varlıkları, bir Kuzey Amerika ticaret ve danışmanlık hizmetleri şirketi; Nortel'in LG-Nortel'deki çoğunluk hissesi (%50 üzeri bir pay), LG Electronics ve Nortel Networks arasında satış yapan bir ortak girişim, Ar-Ge ve Güney Kore'deki endüstriyel kapasite ile şu anda Ericsson-LG olarak bilinen şirket; Nortel taşıyıcısı bölünmüş varlıklarının daha fazlası, Nortel'in ABD ve Kanada'daki GSM işiyle ilgili varlıkları; bir ABD kuruluşu Optimi Corporation, –ağ optimizasyonu ve yönetiminde uzmanlaşmış İspanyol telekomünikasyon satıcısı ve Pride, İtalya'da etkinlik gösteren bir danışmanlık ve sistem entegrasyonu şirketi bulunmaktaydı.
Ericsson, 2011 yılında Guangdong Nortel Telekomünikasyon Ekipmanları Şirketi (GDNT)[54] ve Nortel'in Multiservice Switch (Multiservice Switch) işinden imalat ve araştırma tesisleri ve personeli satın aldı.[55] Ayrıca mobil bulut hızlandırma hizmetlerini geliştirmek ve pazarlamak için Akamai Technologies ile stratejik bir ittifak oluşturdu.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, Ocak 2012'de ABD şirketi Telcordia Technologies'i,[56] bir operasyon ve iş destek sistemleri (OSS/BSS) şirketine kavuştu.[57] Ericsson, Mart ayında bir medya yayın teknolojisi şirketi olan Technicolor'un yayın hizmetleri bölümünü satın aldığını açıkladı.[kaynak belirtilmeli] Nisan 2012'de Ericsson, güçlü bir Wi-Fi şebeke teknolojisi şirketi olan BelAir Networks'ün devralımını tamamladı.[kaynak belirtilmeli]
3 Mayıs 2013'te Ericsson, elektrik kablosu operasyonlarını Danimarka şirketi NKT Holding'e devredeceğini açıkladı.[58] 1 Temmuz 2013'te Ericsson, düzenleyici onayına tabi medya yönetimi şirketi Red Bee Media'ı satın alacağını açıkladı.[59] Satın alma işlemi 9 Mayıs 2014 tarihinde tamamlandı.[60] Ericsson, Eylül 2013'te, aynı yılın Nisan ayında ilk kez ilan edilen Microsoft'un Mediaroom iş ve televizyon hizmetlerinin satın alınmasını tamamladı. Satın alma işlemi, Ericsson'u, pazar payında dünyadaki IPTV ve çoklu ekran servislerinin en büyük sağlayıcısı haline getirmiş ve girişim Ericsson Mediaroom olarak yeniden adlandırılmıştır.[61] Eylül 2014'te, Ericsson, bulut politikası uyumluluğu için Apcera'da çoğunluk hisseye sahip oldu.[62]
Kurumsal yönetim[değiştir | kaynağı değiştir]
2016 yılı itibarıyla, LM Ericsson yönetim kurulu üyeleri şunlardı: Leif Johansson, Jacob Wallenberg, Kristin S. Rinne, Helena Stjernholm, Sukhinder Singh Cassidy, Börje Ekholm, Ulf J. Johansson, Mikael Lännqvist, Zlatko Hadzic, Kjell-Åke Soting, Nora Denzel, Kristin Skogen Lund, Pehr Claesson, Karin Åberg and Roger Svensson.[63]
Araştırma ve geliştirme[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson, ürün ve teknolojilerin müşterilere ve kullanıcılara ne zaman tanıtılacağına bağlı olarak Ar-Ge'yi üç düzeyde yapılandırdı.[64] Araştırma ve geliştirme örgütlenmesi Grup İşlevi Teknolojisi'nin bir parçasıdır ve kablosuz erişim ağlarına odaklanmaktadır; radyo erişim teknolojileri; genişbant teknolojileri; paket teknolojileri; çokluortam teknolojileri; hizmetler ve yazılımlar; EMF güvenliği ve sürdürülebilirliği; güvenlik ve küresel hizmetlerden oluşmaktadır.[65] Bu alanlar, tüm ağ mimarisinin farklı bölümlerini kapsamaktadır.
Grup İşlevi Teknolojisi, İsveç'te Lund Üniversitesi, Macaristan'da Eötvös Loránd Üniversitesi ve Çin'de Pekin Teknoloji Enstitüsü gibi birkaç büyük üniversite ve araştırma enstitüsüyle araştırma ortaklığı yapmaktadır.[66] Ericsson ayrıca, GigaWam ve OASE gibi çeşitli Avrupa araştırma programlarıyla araştırma işbirliği yapmaktadır.[67] Ericsson 33.000 patent aldı ve GSM/GPRS/EDGE, WCDMA/HSPA ve LTE temel patentlerinin bir numaralı sahibi konumundadır.[68]
Ürünler ve servisler[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson'un işleri, teknoloji araştırmaları, geliştirmeleri, ağ ve yazılım geliştirmeleri ve çalışan ve gelişen operasyonları[65][69] ve yazılımları kapsar. Ericsson, tüm önemli mobil iletişim standartları için uçtan uca servisler sunar[70] ve dört ana iş birimine sahiptir.[71]
İş Birimi Ağları[değiştir | kaynağı değiştir]
İş Birimi Ağları, 2008 yılından beri Johan Wibergh tarafından yönetilmektedir. Taşınabilir ve sabit bağlantılar üzerinden iletişim ihtiyaçları için ağ altyapısı geliştirir.[71] 1 Temmuz 2014 itibarıyla BNET, İş Birimi Radyosu ve İş Birimi Bulut Birimi ve IP'ye ayrılmıştır.[72] Ürünleri arasında radyo baz istasyonları, radyo ağ denetleyicileri, mobil anahtarlama merkezleri ve çok servisli erişim düğümü yer alıyor. Operatörler, 2G'den 3G'ye ve en son olarak 4G şebekelerine geçmek için Ericsson ürünlerini kullanıyor.[73]
Şirketin şebeke bölümü, 2G, 3G, 4G / LTE teknolojisinin, geleceğin 5G'sinin ve tüm IP'ye doğru evrimin geliştirilmesinde bir sürücü olarak tanımlanmıştır[74] ve gelişmiş LTE sistemlerini geliştirir ve uygular,[75] Eski GSM,[76][77] WCDMA ve CDMA teknolojilerini halen geliştirmektedir.[78] Şirketin ağ portföyünde aynı zamanda ana ağlar, mikrodalga aktarımı, İnternet Protokolü (IP) ağları, bakır ve fiber için sabit erişimli hizmetler ve mobil geniş bant modülleri, çeşitli seviyelerde sabit genişbant erişimi,[79][80] radyo erişim ağları da bulunmaktadır. Üretim Çin'de yapılmaktadır. Bunlarla küçük piko hücrelerden yüksek kapasiteli makro hücrelere, radyo baz istasyonları için denetleyicilere ve ağın diğer bölümleriyle radyo erişim ağlarını birbirine bağlayan çekirdek ağ düğümlerine sahip olursunuz.[kaynak belirtilmeli]
İş Birimi Küresel Hizmetleri[değiştir | kaynağı değiştir]
2010'dan bu yana Magnus Mandersson, İş Birimi Küresel Hizmetleri Başkanıdır.[81] Bu birim bir operatörün şebekesini ve ilgili işletme destek sistemlerini çalıştırmak için sorumluluk almak da dahil telekomünikasyon ile ilgili yönetilen hizmetleri sağlamaktadır.[kaynak belirtilmeli] Birim 180 ülkede faaliyet göstermektedir; yönetilen hizmetleri tedarik eder,[82] sistem bütünleştirmeleri, danışmanlık, ağ tanıtımı, tasarım ve optimizasyon, yayın hizmetleri, öğrenme hizmetleri ve desteği sağlar.[83][84][85][86] Şirket ayrıca televizyon ve medya, kamu güvenliği ve kamu hizmetleri ile birlikte çalışıyor. Ericsson, dünya çapında 1 milyardan fazla aboneye hizmet eden ağları yönetmeyi ve[87] 2,5 milyardan fazla aboneye hizmet eden müşteri ağlarını desteklediğini iddia ediyor.
İş Birimi Destek Çözümleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Per Borgklint, 2011 yılından bu yana İş Birimi Destek Çözümleri'ne yön verdi.[81] Başlangıçta 2007'de Çokluortam İş Birimi olarak kurulan Ericsson birimi, Şubat 2012'de çokluortam işinde yeni bir stratejiyi duyurdu.[88] İş Birimi Destek Çözümleri, operasyonlar ve iş destek sistemleri (OSS ve BSS), gerçek zamanlı, çoklu ekran ve isteğe bağlı televizyon ve medya için ve gelişmekte olan m-ticaret ekosistemi için yazılım geliştiriyor. Ericsson, 1,6 milyar insana hizmet veren, ücretlendirme ve faturalama konusunda lider bir konumda olduğunu iddia ediyor.[89]
OSS ve BSS, Telcordia'nın bütünleştirmelerinden sonra genişledi[90] ve gerçekleştirme, güvence, ağ optimizasyonu ve gerçek zamanlı şarj etme de dahil olmak üzere Müşteri deneyimi yönetimine odaklanmaktadır.
TV ve medya, operatörlerin ve içerik sahiplerinin çoklu ekran TV servislerini satmalarını sağlayan ürünler sunmaktadır.[91]
M-Ticaret, mobil operatörler 25 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve finansal kuruluşlar için mobil e-ticaret ürünleri satmakta,[92] tüketicilere mobil cüzdan gibi hizmetler sunmaktadır.[93] Ericsson, Western Union[94] ve Afrika kablosuz taşıyıcı MTN ile m-ticaret fırsatlarını açıklamıştır.[95]
Sistem bütünleştirmeleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson'un sistem entegrasyonu şu anda[ne zaman?] teklifleri yedi hizmet sunumundan oluşur:[96]
Operasyon Destek Sistemleri
İş Destek Sistemleri
IP Ağları ve Mimarisi
TV, Uygulamalar ve Hizmet Sunma Platformları
Çözüm ve Yaşam Döngüsü Yönetimi
Veri göçü
Çok Satıcılı Doğrulama
Şebeke servisleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson şebeke yayılım hizmetleri, canlı şebekelerde değişiklikler yapmak için kurum içindeki yetenekleri, taşeronları ve merkezi kaynakları kullanmaktadır.[97] Teknoloji dağıtımı, ağ dönüşümü ve ağ optimizasyonu gibi hizmetler de sağlanmaktadır.[83]
Yayın hizmetleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson Broadcast Services, canlı ve önceden kaydedilmiş, ticari ve kamuya açık televizyonlarla ilgilenir.[98] Medya yönetimi hizmetleri, Yönetilen Medya Hazırlama ve Yönetilen Medya İnternet Dağıtımı'ndan oluşur.[99]
İş Birimi Modemleri[değiştir | kaynağı değiştir]
7 Mayıs 2014'ten itibaren Robert Puskaric, görevi Ağustos 2013'ten beri görev yapan Mats Norin'den sonra Başkan Yardımcısı ve İşletme Birimi Başkanı olarak devraldı.[100] Bu birim 2G, 3G ve 4G ile birlikte çalışabilirliği dahil LTE çok modlu ince modemlerini tasarlar ve satar.[101] Bu etkinlik Ericsson'a, yeni modem organizasyonu kurulduğunda ST-Ericsson'dan devredildi.[102] Ünite, LTE (FDD/TDD), HSPA+, HSPA, TD-SCDMA ve EDGE'yi destekleyen Ericsson M7000 serisi çok modlu modemler de dahil olmak üzere ürünler geliştirdi. Eylül 2014'te Ericsson, STMicroelectronics'in ortak girişimdeki ortağını çıkardıktan sonra aldığı bir kayıp birimini kapatarak, modem geliştirmeyi durduracağını duyurdu.[103]
Kapatılan işletmeler[değiştir | kaynağı değiştir]
Sony Ericsson Mobile Communications AB (Sony Ericsson), Sony ile ortak ve iki şirketin önceki cep telefonu operasyonlarını birleştiren bir ortak girişimdi. Cep telefonları, aksesuarlar ve kişisel bilgisayar (PC) kartları üretti. Sony Ericsson, ürün tasarımı ve geliştirme, pazarlama, satış, dağıtım ve müşteri hizmetleri konularından sorumluydu. Sony, 16 Şubat 2012'de Sony Ericsson'un tamamının satın alımının tamamladığını açıkladı.[104]
Daha fazla bilgi: Sony Ericsson ürünlerinin listesi
Cep telefonları[değiştir | kaynağı değiştir]
Sony ile ortak girişim olarak, Ericsson'un mobil telefon üretimi 2001'de Sony Ericsson'a taşınmıştır. Aşağıda, Ericsson markası altında pazarlanan cep telefonlarının bir listesi bulunmaktadır.
Ericsson GF 768
Ericsson GS88 – Ericsson'un "Akıllı Telefon" unvanını icat ettiği yerde iptal edilen cep telefonu
Ericsson GA628 – Bilinen Z80 CPU'lu
Ericsson SH888 – Kablosuz modem yeteneklerine sahip ilk cep telefonu
Ericsson A1018 – Çift bantlı cep telefonu
Ericsson A2618 & Ericsson A2628 – Çift bantlı cep telefonları. PCF8548 I²C denetleyicisine dayanan grafik LCD ekran kullanan.[105]
Ericsson PF768
Ericsson GF768
Ericsson GH388
Ericsson T10 – Renkli ekranlı cep telefonu
Ericsson T18 – T10'un iş modeli, aktif kapaklı
Ericsson T28 – Çok ince telefon. lityum polimer pil kullanan. Ericsson T28 SSS 20 Aralık 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. PCF8558 I²C denetleyicisine dayalı grafik LCD ekran kullanan.
Ericsson T20s
Ericsson T29s – T28'lere benzer, ancak WAP desteği olan
Ericsson T29m – T39m için öncül türü
Ericsson T36m – T39m için öncül tür. Sarı ve mavi olarak duyuruldu.
Ericsson T39 – T28'e benzer, ancak GPRS modemiyle Bluetooth ve üçlü bant özellikleri olan
Ericsson T65
Ericsson T66
Ericsson T68m – Daha sonra Sony Ericsson T68i markalı renkli ekrana sahip ilk Ericsson modeli
Ericsson R250s Pro – Tam toz ve suya dayanıklı telefon
Ericsson R310s
Ericsson R320s
Ericsson R320s Titan – Titanyum önlü sınırlı üretim telefon
Ericsson R320s GPRS – GPRS şebekelerini test etmek için öncül tür
Ericsson R360m – R520m için alfa öncül türü
Ericsson R380 – Symbian OS kullanan ilk cep telefonu
Ericsson R520m – T39'a benzer şekilde, ancak şeker çubuğu biçim faktörlü ve dahili bir hoparlör ve bir optik yakınlık sensörü gibi ek özelliklerle
Ericsson R520m UMTS – UMTS ağlarını test etmek için öncül tür
Ericsson R520m SyncML – SyncML uygulamasını test etmek için öncül tür
Ericsson R580m – Çeşitli basın bültenlerinde açıklandı. Harici antensiz ve renkli ekranlı R380'lerin halefi olması gerekiyordu.
Ericsson R600
Telefonlar[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson Dialog
Ericofon
Ericsson Taşınabilir Platformlar[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson Mobile Platforms (EMP), cep telefonları ve PC kartları gibi cihazlarda kullanılan GSM/EDGE ve WCDMA/HSPA platformları için bir teknoloji platformu sağlayıcısıydı.[kaynak belirtilmeli] Ericsson, Ericsson Taşınabilir Platformlar AB aracılığıyla, açık standart, uçtan uca birlikte çalışabilirliğe sahip ve GSM/EDGE ve WCDMA teknolojisi platformlarını lisansladı.[kaynak belirtilmeli]
Ürün, referans tasarımları, platform yazılımları, uygulamaya özel entegre devre (ASIC - Application-specific integrated circuit) tasarımları ve geliştirme panoları, geliştirme ve test araçları, eğitim, destek ve dokümantasyonları içermekteydi. Ericsson Mobile Platforms, dokuz küresel alanda hizmet vermekte ve ana işletimleri İsveç'te bulunmaktaydı.[kaynak belirtilmeli]
Şirket sekiz yıldır varlığını sürdürmektedir; 12 Şubat 2009'da Ericsson, Ericsson ve ST Microelectronics'in yüzde 50/50 ortaklığı olan ortak girişimi kurmak üzere ST-Micro'nun ST-NXP Wireless mobil platform şirketiyle birleşeceğini duyurdu.[106] Bu ortak girişim 2013 yılında bölünmüş ve kalan etkinlikler Ericsson Modemler ve STMicroelectronics'te bulunabilir durumdadır. Ericsson Taşınabilir Platformlar (EMP - Ericsson Mobile Platforms), 2009 yılının başında yasal bir varlık olmayı bırakmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Ericsson Kurumsal[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson Kurumsal (EE - Ericsson Enterprise), şirketler, kamu kuruluşları ve eğitim kurumları için iletişim sistemleri ve hizmetleri sağlamıştı. İnternet protokolü üzerinden ses iletimi (VoIP) tabanlı kişisel alan santralleri (PBX), kablosuz yerel alan ağları (WLAN) ve mobil intranet alanları için ürünler geliştirdi. Ericsson Enterprise çoğunlukla İsveç'te işletilmekte, aynı zamanda bölgesel birimler ve diğer ortak/distribütörler aracılığıyla işletilmekteydi. 2008'de Aastra'ya satıldı.[107][108]
.mobi ve mobil İnternet[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson, mobil internet için özel olarak oluşturulan .mobi ile üst düzey alan adının tanıtımında resmi bir destekçiydi.[109] Ericsson, .mobi'nin Eylül 2006'da piyasaya sürülmesinden bu yana Sony Ericsson'un mobil portalı olan SonyEricsson.mobi'yi devreye aldı. Ek olarak Ericsson, uygulamaların ve hizmetlerin geliştirilmesini teşvik etmek için geliştirilmiş bir Ericsson Geliştirici Bağlantısı programını[110] barındırmıştır.[111] Ericsson ayrıca beta uygulamalar için açık bir yenilik girişimi ve beta sürüm API'leri ve araçları olan Ericsson Labs'a da sahipti.[kaynak belirtilmeli] Şirket çalışanları arasında çeşitli iç yenilik yarışmalarına ev sahipliği yapmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]
Investor AB
Sony Ericsson (şimdi Sony Mobil İletişim)
Sony Ericsson ürünlerinin listesi
Cedergren
Ericsson Nikola Tesla
Erlang (programlama dili)
Tandberg Televizyonu
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
^ "Ericsson şirketinin tarihi". 20 Temmuz 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2010.
^ a b c "2009 Yıllık Sonuçları" (PDF). Ericsson. Erişim tarihi: 25 Şubat 2015.
^ "Magic Quadrant for LTE Network Infrastructure, Gartner, 6 Ağustos 2013". 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Aralık 2016.
^ "Company facts". Ericsson.com. Ericsson AB. 23 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2016.
^ "About us". Ericsson.com. Ericsson AB. 5 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2016.
^ "The Leader in Mobile Communication Patents". Ericsson.com. Ericsson AB. Erişim tarihi: 5 Kasım 2016.
^ Tolga Cem Küçükyılmaz (18 Şubat 2012). "Sony, Sony Ericsson'u Tamamen Aldı". ShiftDelete. 25 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2014.
^ a b c d e f "Start". Ericsson History. 3 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Ericsson sacks 160 Nigerian workers, takes jobs to India". 13 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "The Internet and the New World". History of Ericsson. Ericssonhistory.com. 24 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ a b "Annual Report 1996" (PDF). Ericsson. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ Gohring, Nancy (29 Mart 1999). "Ericsson/Qualcomm bitter feud ends". Connected Planet. 9 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ "Short Take: Qualcomm, Ericsson finalize CDMA agreement". CNET. 18 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016. [ölü/kırık bağlantı]
^ "Microsoft, Ericsson announce strategic partnership to drive mobile Internet market". Mobic.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ "Shareholder Information - Share Graphs and Figures". ericsson.com. Ericsson. 11 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ "Ericsson Stake in Juniper". nytimes.com. The New York Times. 18 Mart 1999. 1 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ "Problems with Mobile Phones". History of Ericsson. 20 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2016.
^ "Crisis". History of Ericsson. 21 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2016.
^ Mukherjee, Amit S. (1 Ekim 2008). "The Fire That Changed an Industry: A Case Study on Thriving in a Networked World". FT Press. 5 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2016.
^ "Sony Ericsson Mobile Communications established today - Ericsson". News.cision.com. 1 Ekim 2001. 25 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Svenolof Karlsson; Anders Lugn. "The first cutbacks". Ericsson History. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Svenolof Karlsson; Anders Lugn. "Second round of cuts". Ericsson History. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Svenolof Karlsson; Anders Lugn. "A new chairman of the board". Ericsson History. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Svenolof Karlsson; Anders Lugn. "Record profits". Ericsson History. 25 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Pike, Rebecca (17 Mart 2003). "Business | Italians pick up first 3G mobile phones". BBC News. 2 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Technology | 3G goes live in the UK". BBC News. 3 Mart 2003. 2 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Aastra Technologies to acquire Ericsson's Enterprise Communication Business" (Basın açıklaması). Aastra Technologies. 18 Şubat 2008. Erişim tarihi: 18 Şubat 2008.
^ "Ericsson to divest its enterprise PBX solutions to Aastra Technologies" (Basın açıklaması). Ericsson. 18 Şubat 2008. Erişim tarihi: 7 Kasım 2008.
^ "Cingular HSDPA Test Successful". Phone Scoop. 4 Ocak 2005. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "HSDPA performance and evolution". Ericsson. 22 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Brian Heater, TechCrunch. “Ericsson's CEO steps down as the company begins search for a replacement 18 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..” Erişim: 25 Temmuz 2016.
^ Ericsson AB. "Ericsson's Board names Börje Ekholm new President and CEO 27 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.." Erişim: 26 Ekim 2016.
^ "WSI (Wireless Strategic Initiative)" (PDF). Ericsson.se. 1 Mayıs 2000. 20 Ekim 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2016.
^ "Microsoft, Ericsson Team Up to Bring Information Anytime Anywhere, to Carriers and Consumers". Microsoft.com. 8 Aralık 1999. 2 Ağustos 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2012.
^ "Intel scores flash memory deal with Ericsson". cnet.com. 4 Şubat 2000. 1 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2012.
^ "Microsoft pulls out of mobile JV with Ericsson". Itworld.com. 5 Ekim 2001. 22 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2012.
^ "Ericsson – press release Sony Ericsson Mobile Communications established today". Ericsson.com. 1 Ekim 2001. 9 Şubat 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2012.
^ "Sony to acquire Ericsson's share of Sony Ericsson– Press release". Ericsson.com. 27 Ekim 2011. 3 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2012.
^ "Sony Completes Full Acquisition of Sony Ericsson – Press release". Sonymobile.com. 16 Şubat 2012. 31 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 July 2012.
^ "Changing the World, P202, Svenolof Karlsson and Anders Lugn, Centre for Business History". Ericssonhistory.com. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012. [ölü/kırık bağlantı][ölü/kırık bağlantı]
^ "Inside the Telecom Game - How a small group of insiders made billions as the industry collapsed". Businessweek.com. 5 Ağustos 2002. 22 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ Beltran, Luisa (22 Temmuz 2002). "WorldCom files largest bankruptcy ever". Money.cnn.com. 13 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ Tran, Mark (22 Nisan 2002). "Ericsson axes 17,000 jobs" (İngilizce). Londra: Guardian.co.uk. 13 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Infineon Buys Ericsson Microelectronics". Lightreading.com. 12 Haziran 2002. 31 Ekim 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "HP News - HP Signs Contract with Ericsson for Global IT Outsourcing Services". Ssl.www8.hp.com. 30 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Ericsson to buy most of Marconi for $2.1B". InfoWorld.com. 25 Ekim 2005. 9 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Saab Acquires Ericsson Microwave Systems". Defense Industry Daily. 13 Haziran 2006. 31 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Ericsson to buy Redback for $2.1 billion". Networkworld.com. 20 Aralık 2006. 1 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "All shares in LHS acquired – Press release". Ericsson.com. 20 Şubat 2010. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Ericsson to divest its enterprise PBX solutions to Aastra Technologies – Press Release". Ericsson.com. 18 Şubat 2008. 11 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2016.
^ "Ericsson announces cash offer to acquire Tandberg Television– Press release". Ericsson.com. 26 Şubat 2007. 1 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Ericsson to acquire majority of Nortel's North American wireless business – Press release". Ericsson.com. 25 Temmuz 2009. 3 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Ericsson to acquire Elcoteq's operations in Tallinn to secure manufacturing capacity in Estonia – Press release". Ericsson.com. 17 Haziran 2009. 11 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
^ "Ericsson closes the Acquisition of GDNT, China – Press release". Ericsson.com. 12 Mayıs 2011. 11 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2012.
^ "Ericsson Buys Nortel's Multi Service Switch Businesses". Cellular-news.com. 25 Eylül 2010. 30 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2012.
^ "Ericsson closes Telcordia acquisition– Press release". Ericsson.com. 12 Ocak 2012. 6 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2012.
^ Rahn, Cornelius (14 Haziran 2011). "Ericsson to Buy Telcordia for $1.2 Billion to Add Services". Bloomberg. 25 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2011.
^ "Divests its power cable operation to NKT Cables". Ericsson.com. 3 Mayıs 2013. 11 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Ericsson to acquire leading media services company Red Bee Media" (Basın açıklaması). Ericsson. 1 Temmuz 2013. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2013.
^ "Ericsson completes acquisition of Red Bee Media" (Basın açıklaması). Ericsson. 12 Mayıs 2014. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2014.
^ "Ericsson closes acquisition of Microsoft Mediaroom" (Basın açıklaması). Ericsson. 5 Eylül 2013. Erişim tarihi: 3 Ekim 2013.
^ "Ericsson acquires majority stake in Apcera for cloud policy compliance" (Basın açıklaması). PCWorld. 22 Eylül 2014. Erişim tarihi: 22 Eylül 2014.
^ "Board of Directors". Ericsson. 18 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2016.
^ Technology insights 1 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.[ölü/kırık bağlantı]
^ a b "Our Research Areas". Ericsson. 1 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Business and innovation". Lund University. 3 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Early Career Program | Students & Young Professionals | Ericsson Careers". Ericsson. 28 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Patents". Ericsson. 5 Kasım 2016. 8 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Self Organizing Networks". YouTube. 4 Ekim 2012. 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
^ "Company Facts". Ericsson. 25 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
^ a b "Our Businesses". Ericsson.com. 22 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2014.
^ "New business unit structure to support networks growth". Ericsson.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2014.
^ "LTE Radio Access Network". Ericsson. 5 Kasım 2016. 3 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Roberto Sabella. "Network Architecture Evolution: towards all-IP" (PDF). Q2s.ntnu.no. 10 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "LTE Radio Access Network". Ericsson. 5 Kasım 2016. 28 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "GSM Radio Access Network". Ericsson. 24 Ekim 2016. 15 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "GSM still making a difference". Ericsson. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ WP-WCDMA 4 Ağustos 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.[ölü/kırık bağlantı]
^ Fixed Broadband and Convergence 26 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.[ölü/kırık bağlantı]
^ "Ericsson white paper Introduction to IMS" (PDF). Facweb.iitkgp.ernet.in. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ a b "Management". Ericsson. 12 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Managed Services". Ericsson. 12 Eylül 2016. 17 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ a b Prs Backgrounder 14 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. [ölü/kırık bağlantı]
^ "Academy - training and consulting for the telecom and ICT industry". Ericsson. 5 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Learning Services". Ericsson. 11 Ağustos 2016. 21 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Support". Ericsson. 22 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Global Services Press Backgrounder 14 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. [ölü/kırık bağlantı]
^ "outlines strategy for its multimedia business". Ericsson. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Ben-Aaron, Diana (21 Şubat 2012). "Ericsson Forms Support Business Unit Around Billing Systems". Bloomberg. 12 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
^ "Ericsson Boards Its Own BUSS". Light Reading. Erişim tarihi: 6 Mart 2012.
^ "Ericsson Outlines New Strategic Focus". ipTVnews. Erişim tarihi: 6 Mart 2012. [ölü/kırık bağlantı][ölü/kırık bağlantı]
^ "Ericsson Teams With Western Union". Light Reading. Erişim tarihi: 6 Mart 2012. [ölü/kırık bağlantı]
^ "Ericsson Announces New M-Commerce Portfolio". TelecomsTech. 28 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2012.
^ Mawad, Marie (28 Şubat 2012). "Ericsson Turns To Mobile Wallet Amid Short-Term Uncertainty". Bloomberg. 1 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2012.
^ "Ericsson Announces MCommerce Deals, Picocell And In-Building Products". Mobile Europe. 29 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2012.
^ CSI press backgrounder 14 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. [ölü/kırık bağlantı]
^ "Network Roll-Out". Ericsson. 13 Ekim 2016. 31 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Broadcast Services press backgrounder 13 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. [ölü/kırık bağlantı]
^ "Ericsson Launches New Media Management Services". Ericsson. 9 Eylül 2013. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "Ericsson". Ericsson.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2014.
^ "Ericsson Business Unit Modems". Ericsson. 13 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ Day 1 New Modems Organization[ölü/kırık bağlantı][ölü/kırık bağlantı]
^ "Ericsson to shut modem business, expects savings". Investing.com. 18 Eylül 2006. 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2014.
^ "Sony Completes Full Acquisition of Sony Ericsson Sony to Rename the Company Sony Mobile Communications and Accelerate Business Integration". via=sony.net. 23 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2016. KB1 bakım: Dikey çizgi eksik (link)
^ "Ericsson_lcd". Module.ro. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2011.
^ "ST-Ericsson born as wireless-semiconductor industry leader". Ericsson. 12 Şubat 2009. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ [1] 4 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.[ölü/kırık bağlantı]
^ "to divest its enterprise PBX solutions to Aastra Technologies". Ericsson. 18 Şubat 2008. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2016.
^ "dotMobi Yatırımcıları". mtld.mobi. 20 Ağustos 2007. 9 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2016.
^ [2] 31 Aralık 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. [ölü/kırık bağlantı]
^ "About our developer program". Ericsson. 31 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2011.
Ek okumalar[değiştir | kaynağı değiştir]
John Meurling & Richard Jeans (1994) A switch in time: AXE — creating a foundation for the information age. Londra: Communications Week International. ISBN 0-9524031-1-0.
John Meurling & Richard Jeans (1997). The ugly duckling. Stockholm: Ericsson Mobile Communications. ISBN 91-630-5452-3.
John Meurling & Richard Jeans (2000). The Ericsson Chronicle: 125 years in telecommunications. Stockholm: Bilgi kaynağı. ISBN 91-7736-464-3.
The Mobile Phone Book: The Invention of the Mobile Telephone Industry. ISBN 0-9524031-0-2
Mobile media and applications – from concept to cash: successful service creation and launch. ISBN 0-470-01747-3
Anders Pehrsson (1996). International Strategies in Telecommunications. Londra: Routledge Araştırması. ISBN 0-415-14829-4
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
Ericsson resmî internet sitesi22 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Ericsson geçmişi ile ilgili tüm bölümlere genel kaynak: "The History of Ericsson". İş Dünyası Tarihi Merkezi, Stockholm ve LM Ericsson Telefon Anonim Şirketi. 3 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2010.
g
t
d
Ericsson telefonları
A Serisi
a1018s • a2618s • a3618
G Serisi
gh337 • gh218 • gf337 • gs18 • ga628 • gh688 • gf768
I Serisi
ı888 world
S Serisi
sh888
R Serisi
r310s • r250s PRO • r320s • r520m • r380 world • r600
T Serisi
t10s • t20 • t28s • t29 • t36 • t39 • t65 • t66 • t68
Otorite kontrolü
ISNI: 0000 0001 2181 0895
LCCN: n50068814
VIAF: 148574880
WorldCat: lccn-n50068814
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Ericsson&oldid=26557191" sayfasından alınmıştır
Kategori:
Ericsson
Londra Borsası'ndaki eski şirketler
Daha önce Londra Borsasında işlem gören şirketler
İsveç merkezli bilişim şirketleri
Wallenberg ailesi ile ilgili şirketler
Telekomünikasyon markaları
Wallenberg ailesiyle ilgili şirketler
Elektronik şirketleri
Cep telefonu üreticileri
Ağ donanımı şirketleri
İsveç markaları
Telekomünikasyon cihazı satıcıları
19. yüzyılda İsveç'te kurulan oluşumlar
1876'da Avrupa'da kurulan oluşumlar
1876'da kurulan şirketler
Telekomünikasyon
Gizli kategoriler:
Ölü dış bağlantıları olan maddeler
Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
KB1 İngilizce kaynakları (en)
KB1 bakım: Dikey çizgi eksik
Kullanımdan kaldırılmış görüntü sözdizimi kullanan sayfalar
Kaynaksız anlatımlar içeren maddeler
Kırmızı bağlantı içeren portal şablonları
ISNI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
VIAF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
WorldCat tanımlayıcısı içeren Vikipedi maddeleri
ISBN sihirli bağlantısını kullanan sayfalar
Sayfa en son 16.38, 18 Kasım 2021 tarihinde değiştirildi.
Metin Creative Commons Atıf-BenzerPaylaşım Lisansı altındadır; ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak, Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.