9 ya da 10 yaşlarında iken seyrettiğim bir animeden iki sahne hep aklımdaydı,yıllarca arayıp bulamamıştım bu seriyi,tam umudumu yitirmeye başlamışken elime LOGH geçti ve serinin 5-6. bölümlerinde bahsi geçen sahnelri yeniden izlediğimde yaşadığım sürprizi anlatamam.Evet,sanırım bu seriyle olan bağım diğerlerinden daha eskiye dayanıyor ve şimdi tamamını izlemiş birisi olarak bu bağın çok daha güçlendiğini söyleyebilirim,peki nedir bu bağı yaratan unsurlar?Bunları aşağıdaki kutularda açıklamak yerine genel bir yazı yazmak istiyorum,çünkü LOGH sadec artılar eksiler üzerinden değerlendirilebilecek bir eser değil benim için.
Başlangıçta serinin 110 bölüm olması korkutucu gibi gözükse de izlendikçe açılan,açıldıkça içine çeken bir yapısı var LOGH'un.İki ana karakter üzerinden anlatılan öykü farklı yönetim şekillerine sahip iki fraksiyonun savaşını anlatıyor kısaca,ama bu kadarcık bir özet asla tüm hikayenin ihtişamını ve derinliğini anlatmaya yetmeyecektir.LOGH'daki temel savaş unsuru ideolojiler aslında,bir yanda şatafatlı,soğuk,gururlu,aristokrat ve krallıkla yönetilen Galactic Empire diğer yanda daha samimi gözüken,iç hesaplaşmalarla dolu,hafif düzensiz ve demokratic Free Planets Allience,ikisinin de derdi temelde evrenin tamamına hükmetmek olsa da yöntemleri ve savundukları idealler tamamen farklı.Biz bir yandan Empire kanadında Reinhard von Lohengramm'ı izlerken,diğer yandan da Allience'ın gönülsüz kahramanı Yang Ven-li'nin maceralarına ortak oluyoruz.Bu noktada Reinhrd neredeyse tanrısal bir auraya sahip ve tam bir trateji dehası,Yang ise tam tersine gayet sıradan ve basit bi yaşam sürüyor ve savaş taktiklerinde gerçek bir uzman,seri ikisinin de tüm bir karakter gelişim ağını muhteşem bir şekilde oya gibi işliyor.Tabii ki bu gelişimler bir yan karakter ordusu ile sağlanıyor,yaklaşık 150 adet karakterin olduğu seri kimi anlarda buyüzden karmaşıklaşsa da 2. sezondan sonra bu yoğunluk azalıyor ve elde kalan karakterler iyice derinleşmeye ve gerçek gibi gözükmeye başlıyor.Zaten LOGH'un bir numaralı özelliği içerdiği karakter çeşitliliği ve hikayesi,gerçek hayatta varolabilecek tüm karakter çeşitleri burada yerini buluyor,dahiler,aptallar,sadakatliler,hainler,
kalpazanlar,deliler ve daha birçoğu bu şaşırtıcı mozaikte bulunuyor.Kusursuza yakın olay örgüsü,savaş,yaşam,insanlık,politika,aşk,
bağlılık,fedakarlık ve daha bir çok konu hakkında söylenebilecek neredeyse her şeyi söylüyor.110 bölüm olmasına rağmen ana konudan sapmayan olay akışı(sadece bazı bölümler bir yan hikayeyi işliyor,ama daha sonra na öykü omurgasına oturuyor)da serinin ne derece dolu olduğunun bir göstergesi adeta.
Demokrasi ve Otokrasi(tek kişiye bağlı yönetim)nin tüm iyi ve kötü yanları sergilenip seçim izleyiciye bırakılıyor,iyiler ve kötüler diye bir ayrım sözkonusu olmadığı gibi,objektif bakış da hiçbir noktada kaybedilmiyor.Özellikle Reinhard ve Yang'ın yaşadığı iç çelişkilerin aktarıldığı bölümler karakterleri o kadar gerçekçi kılıyor ki hayran olmamak elde değil,ikisinin de aldıkları sorumluluklar karşısındaki mücadeleleri görülmeye değer ve anime tarihinde kendine yer edecek türden.
Animenin drama bölümleri kadar savaş bölümleri de oldukça başarılı,bunlar da uzay ve piyade savaşları olarak ikiye ayrılmış durumda.Uzay savaşları binlerce gemilik filoların taktiksel hamleler ile birbirlerine üstün gelmeye çalışmalarına dayanıyor ve seyri oldukça keyifli,her an taraflardan birisi zekice bir hamle yapıp üstünlüğü sağlayabiliyor,ayrıca savaşlarda uzayın taktiksel imkanları da sonuna kadar kullanılmış,yer çekimi,uzaydaki hava koridorları,astreoidler de buna dahil.Ayrıca uzayın üç boyutlu yapısına uygun olarak orjinal taktikler de başarıyla oluşturulmuş.Buu savaşların tek hayal kırıklığı yaratan yanı,animasyonların çok tekrar etmesi ve görsel olarak çok zengin olmamaları,elbette bu eksiler eserin yaşıyla ilgili ve zamanına göre oldukça iyiler her şeye rağmen.Yer savaşları ise ilginç bir şekilde çoğunlukla baltalar ve tabancalarla yapılıyor ve oldukça kanlılar haliyle,bu mücadelelerdeki animasyonla se oldukça iyi kotarılmış.Zaten genel olarak serinin çizimleri olukça gerçekçi ve her bir karakterin kendine has detayları sayesinde ayırd edilebilmeleri sağlanmış,insan çizimlerindeki gerçekçilik ve devamlılık,orta halli background çizimlerini kurtaracak ve ilgiyi dağıtmayacak kadar da ayarlı ve iyi düşünülmüş,uzay gemisi ve diğer her tür tasarımın da ince ince düşünülerek yapıldığı da tartışmasız bir gerçek.
Müzikler serinini epik ruhuna uygun olarak eski klasik bestelerden seçilmiş ve konuldukları sahnelere çok iyi oturuyorlar,ama sayıca az olduklarını söylemeliyim,dialoglara maximum dikkatin verilmesi için müziği olabildiğince ekonomik kullanmaları doğal,elbette serinin uzunluğunun da bund payı büyük.Seslendirmeler ise gerçek bir başarı ve alkışı hak ediyor,hemen her karakter için ayrı bir isim çalışmış ve her karakterin sesi çok iyi seçilmiş,özellikjle Yang ve Obernstein'ın seslendirmeleri çok iyi.
Tüm savaş eksenli öyküsüne rağmen LOGH'un vermek istediği mesaj çok daha evrensel ve yalın bir barış mesajı aslında,üstelik bunu da gözünüze sokmadan öyküdeki ufak nüanslarla sağlamayı başarıyor.Zaten serinin bu kadar etkileyici olmasının başlıca sebebi de ufak detaylara ve karakterler arasındaki ilişkilere verdiği büyük önemde yatıyor,zekanın ve fikirlerin resmen çağladığı bir anime LOGH üstelik savaşın nedenlerini asla birilerini korumaya,aşka ve dostlara bağalmıyor,intikam duygularına da hiç prim veriyor.Bu tip romantik fikirlerle dolu ve savaş kavramını yüceltmeye yeltenen pek çok sanat eseri LOGH'un gücü karşısında resmen eriyor.Askerlerin de insan olduğunun ltını kalın çizgilerle çizen yapıt,bu anlamda hümanist ve realist bir bakış açısına sahip diyebiliriz.
Bunların dışında çürümüş politikacılara,devletine ihanet edenlere,sahtekarlara,halkın gücünü küçümseyenlere de bolca taş atıyor ve attığı taşlar gerçekten baş yaracak cinsten.LOGH insan olmanın özünde bulunan savaş dürtüsünü derinlemesine inceliyor ve kimi anlarında o kadar korkunç gerçeklerle yüzleştiriyor ki insanı,ekrana bakamıyorsunuz bile.Bu kadar ciddi ve ağır mevzuları işlemesine rağmen hiçbir noktasında sıkıcı ya da bayağı olmayan yapıtın bazı karakterler üzerinden yürüttüğü hafif komedi dozajı da hep yerli yerinde kullanılmış ve gerçekten gülümsetiyor.İnsanlık tarihinin bir sorgusu olarak da görülebilecek yapım,hümanist davransa da insanın hep kendi yaptıkları sonucunda bir yerlere geldiğini,bir şeyler kazanıp kaybettiğini gösteriyor.Bu anlamda tek tanrı inancına sahip Earth Section'ın çoğunlukla fanatik olması da oldukça manidar kaçıyor,yine din konusunda Empire'ın adı konulmasa bile İskandinav tanrılar kültüne gönderme olan gemi ve gezegen isimleri onların Pagan olduğunu gösteriyor,Allience ise din mevzusunu çoktan aşmış gibi görünüyor.Bu cesur tercihlerinden dolayı da övgüye layık olan yapım savaşın sebeplerini,bağımsızlık ve boyunduruk altına alma arzusu olarak ikiye bölüyor ve bu da söz konusu fraksiyonların idealleriyle örtüşen bir yaklaşım,örneğin Amerika'nın günümüzde yaptığı özgürleştirme adı altındaki savaşların tamamen despotluğun işaretleri olduğu da vurgulanıyor.
Daha söylenebilecek çok şey olsa da bu kadarla sınırlamalıyım yazımı,isterim ki bu seriyi herkes seyretsin bazı sonuçlara ulaşsın ve yaşadığımız toplumu daha iyi anlasın.Çünkü bu serinin vaati gerçekten de bu,sii daha farklı,daha gözü açık ve daha çok sorgulayan biri haline getirmek,belki de özgürleştirmek.Tarih tekerrürden ibarettir deyişini tam anlamıyla savunan yapım,askeri ve politik açıdan yolladığı eleştiri oklarını da hedeflerinin tam kalbine saplıyor ve bize unutulmaz karakterle birlikte yazılmış en iyi öykülerden birisini sunuyor,klasik romanlardan aldığınız tadın aynısını daha da iyi bir sunumla alıyorsunuz,sağında solunda çok ufak eksiklikleri olsa da şimdiye dek izlediğim mükemmele en yakın anime olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim,kimilerine uzun dialoglar sıkıcı gelecektir ve kimileri de seriden nefret edecektir(iktidardakiler???)ama bilgiye,politikaya,tarihe,sanata ve yaşama dair büyük bir öykü arayanlar,bundan daha iyisini bulamayabilirler,gerçek bir başyapıt.
İyi Yanları:
yukarıda...
Kötü Yanları:
yukarıda...
Sonuç:
yukarıda...
Yazar: darkeros
Tarih: 10/02/2008
Yoruma 1 kişi oy vermiş. 1 kişi (%100) yorumu faydalı bulmuş.
Müzik: 10
Video: 10
Hik.-Anlat.: 10
Karakter: 10
Tasarım: 9
İzlenebilirlilik: 8
Genel: 9.50
Genel:
aslında çok önceden yaşanmış şeyleri bize farklı bir gelecekte tekrar anlatıyor bu çizgifilm.bir yandan saray entrikaları,devrimler,aristokratların aç gözlülüğü anlatılırken birde bakıyoruz ki ordular uzaya çıkmış ve devasa filolar birbiriyle çarpışıyor.bir yandan da düşman tarafta bulunan iki ana karakter ve onların birbirinden çok farklı gibi görünen ama temelde çok benzer olan hikayelerini görüyoruz.
İyi Yanları:
dizinin birçok güzel tarafı var elbette ama ben en çok karakterlerin anlatımına değinmek istiyorum. karakterler çok sağlam ve tüm seriyi sırtlayıp izlenebilir kılıyor zaten.savaş alanında her biri bir dahi olan iki ana karakter ve yan karakterler, birbirleriyle olan mücadeleleri seriyi fazlasıyla zengin ve sıkıcı olmaktan uzak kılıyor.
Kötü Yanları:
yukarda dediğim gibi karakter sayısı bir hayli kalabalık buda seriyi iyi anlayabilmek için en baştan, eksiksiz izlemeyi gerektiriyor. birde konu çok uzak bir geleceği anlatıyor ama insanlar,olaylar,kıyafetler tamamen 1700 lü yılları çağırıştırıyor. buda çizgifilmin genel tarzını yansıtan bi şey ama ilk izleyenlere biraz garip ve saçma gelebilir.
Sonuç:
izleyenleri fazlasıyla etkileyecek unutulmaz bir yapım.
Yazar: kratorin
Tarih: 03/04/2006
Yoruma 1 kişi oy vermiş. 1 kişi (%100) yorumu faydalı bulmuş.
Müzik: 7
Video: 6
Hik.-Anlat.: 9
Karakter: 9
Tasarım: 8
İzlenebilirlilik: 7
Genel: 7.67
Genel:
Herşeyden önce, bu serinin benim üzerimde bıraktığı etkiden bahsetmek isterim. Türkiye'de yayınlanma yıllarını tam hatırlamıyorum ama benim tv'de anime izlediğim yıllara denk gelmiş, demekki bu güzel seriyi zihnimde yer etmesine yetecek kadar seyredebilmişim. Beni her hafta ekrana mıhladığını söylemem gerek. Animede anlatılan iki taraftan biriyle kendinizi bütünleştirip, arkası yarın Brezilya dizileri gibi taraf tutmaya başladığınızı ve diğerlerine kötü-pis diye hitap etmeye başladığını fark ederseniz şaşırmayın.
Seride kısa tanıtımda da yazdığı gibi evrenin yönetimi için mücadele eden, iki tarafın kıyasıya mücadelesi anlatılmış. Gerek giyim-kuşamları, gerekse hiyerarşik yapıları itibari ile bu iki tarafın İkinci Dünya Savaşından esinlendikleri düşünülebilir. İsimler daha çok Alman ve buna karşı savaşan Dünya toplumlarından seçilmiş gibidir. Gerçi Galaksi İmparatorluğu bana daha çok Avusturya-Macaristan İmparatorluğunu anımsatır. Böyle "biz asiliz" edalarıyla, insanlara tepeden bakan havalarıyla tam bu tanıma otururlar.
İyi Yanları:
Seride en öne çıkan öğe -bana göre- kurgusu ve hikayesi. Tolstoy'un Savaş ve Barış romanını aratmayacak derecede bol karakter, hepsinin bir şekilde hikayede kendince yer bulması, yan karakterlerin bile hikayeye etki etmesi, sadece anime değil herhangi bir yapıtın benim gözümde öne çıkması için yeterli bir nedendir.
Her iki tarafta oldukça objektif olarak işlenmiştir ve animede eşit ağırlıkta yer tutar. Benim gibi bir anti-kahraman-sever için bulunmaz nimet.
Savaş sahnelerinde gerçek savaş stratejilerini görebiliyoruz. her iki taraftan da öne çıkan stratejistler, çarpışmayı bir anda kendi lehlerine çevirebilecek bir hamle yapabiliyor ve seyirci buna hiçte şaşırmıyor, ne de olsa onlar dahi.
Herşeyi savaşlar da zannetmetin, bunlar sadece ufak bir kısmı.
Bu arada seride önemli yer tutan karakterler, yeri geliyor savaş sırasında yeri geliyor bir suikast sonucu ölebiliyorlar. Bu da seriye daha fazla gerçeklik katıyor.
Kötü Yanları:
Bu serinin aslında en kuvvetli olduğu tarafları aynı zamanda en kötü tarafları. Savaş sahnelerinin stratejik hareketler olarak çok gerçekçi olduğundan bahsettik, ancak savaş gemilerinin bilfiil karşılıklı ateş sahneleri için aynı şeyi söyleyemeyiz. Karşılıklı duran binlerce uzay gemisinden birbirlerine doğru çizilmiş ışıklar demeti halinde bir saldırı düşünün. Bu sahnelerde daha detaya inilmesini ben çok istemiştim.
Aynı şekilde karakter bolluğu, bazı yerlerde izleyenlere zorluk çıkaracak boyuta da gelebiliyor. Alışık olmayan birine, fazla karışık bile gelebilir. Serinin bu karmaşık yapısına rahmen 110 bölüm gibi oldukça uzun soluklu bir seri olması da hem ne kadar sevildiğini gösteriyor, hemde yeri bsşlayacaklar için umut kırıcı olabiliyor.
Sonuç:
Tam da soğuk savaşın sonlandığı dönemlerde başlayan bu seri, 89'da Berlin Duvarı'nın yıkılması ve 91'de Sovyetlerin çökmesi ile insanların neredeyse unuttuğu bir Dünya Savaşı tehlikesinin yansımasıdır diyebilir miyiz?
Her ne olursa olsun, herkesin zevkle izleyebileceği bir seridir. Benim tavsiyem elde ufak bir not defteri, öyle izlenmesi.