17-24 Mayis tarihleri arasinda 4 yil aradan sonra Örovizyon ve dostlarla bulusmak icin Viyana’daydim. Simdi diyebilirsiniz multeci ne alaka diye, haklisiniz. Yazimin ilerleyen kisimlarinda bu konuya da bol bol deginecegim. Zira son zamanlarda zihnimi cok kurcalayan su bir yere ait olmama hissi Viyana’da ustune en cok kafa yordugum konu oldu.
Mevsim degisikligi, reflu ve alerji gibi yeni hastaliklar, arkadaslarla gunlerce yapilan ve surekli uzatilan konusmalarla gecen (ya da zor gecen) bir kac ayin ardindan Viyana’ya vardim. Otele yerlesme ve biraz dinlenme gibi gerekli aktivitelerin ardindan kendimi bu senenin merakla beklenen mekanlarindan Euro Fan Cafe’ye ativerdim. Dogrusu OGAE Avusturya’nin bu konuda cok iyi organize oldugunu soyleyebilirim. Neredeyse her gece Euroclub’a tas cikaracak hatta bazi geceler yoklugunu bile aratmayacak programlar ve konuklarla bu senenin en guzel kazanimlarindan biri oldu Euro Fan Cafe.
Akreditasyonumuz olmasa bile arkadaslarimizin surekli calisma istekleri, sizlere biraz daha bilgi gonderebilme cabalari ise cidden takdir edilesiydi. Bu surecte elinden gelen her turlu ozveriyi gosteren baskanimiz Hasan, yardimcisi Tayfun ve eski baskanlarimizdan Osman’in da cabalarini unutmamak gerek. Kendilerine bir kez de bu platformdan cok tesekkur ediyorum.
Provalari ben takip edemesem de Rusya’nin buyuk bir sukse yarattigi ve Isvec’in onde gittigi en cok gelen haberler arasindaydi. Bu nedenle final aksamindaki sonucun oldukca hakkani oldugunu soyleyebiliriz. Fransa hakkinda ise ne siz sorun ne de ben soyleyeyim. Ilk provadan sonra bahislerde 15 sira birden yukselen Fransa, yine essiz bir hezimete ugradi desek yeridir. Kisisel fikrim artik latin ulkelerinin kendi dillerinde sarki soyleme inadini bir kenara birakmalari. En azindan bir kac sene icin.
Benim bu seneki Örovizyon maceram daha cok bir tatil ve arkadaslarla vakit gecirme havasinda gectiginden yarisma kismina pek deginmeyecegim. Kaldi ki Viyana, Örovizyonun son yillarda gordugu en guzel sehir olsa gerek. Yapilacak gorulecek tonlarca sey olunca biz de gunde ortalama 4 saatlik uykuyla olabildigince sehrin tadini cikarmaya calistik. Kolay metro sistemi ve sehir merkezindeki basilica onemli yerlerin yakinligi da isimizi kolaylastirdi.
Yarismayi yenileriyle ve eskileriyle kalabalik bir fan kitlesinin takip ettigini de ekleyelim. Yillardir hic degismeyen yuzler ve biraz degisen yuzlerle beraber her gece mutlaka bir yerlerde karsilasiyorduk. Bu sene tanistigimiz fanlardan ve diger yarismayi takip eden bir cok insandan ise hep ayni soruyu isittik.
“Turkiye neden katilmiyor? Keske geri donse”
Bu soruya bazilarimiz kibarca da olsa yanit vermeye calisirken bazilarimiz ise ne sen sor ne ben soyleyeyim dercesine kisa yoldan konuyu kapatmaya​calisyorlardi. E kolaymiydi ki? Ellerinde ya iltica ettikleri ulkelerin bayraklari ya da destekledikleri cesitli ulkelerin bayraklari ile ortalikta dolasan multeci bir fan grubu gibi hala israrla yarismanin tadini buruk da olsa cikarmaya calisiyorduk. Simdi bazilarinizin “biz yarismayi seviyoruz” dedigini duyar gibiyim. Evet biz de seviyoruz. Ama Turkiye’li yarismayi takdir edersiniz ki daha cok seviyoruz.
Bu eglenceli organizasyonun su sikintili hayatlarimiza kattigi hos sadayi kim yadsiyabilir ki ? Bu isten para kazanmayi ve kisisel menfaatleri ugruna bu yarismayi kullanmaya calisan ruh hastalarini bir kenara koyarsak bu yarisma biz gercekten eglenmeyi seven ve sadece eglenen fancilar icin adeta yilin bir haftalik detoks programi. O yuzden biz bu isi daha cok karmasik hale getirmek yerine sadece eglenmeyi seciyoruz.
Iyi ki o eglenmeyi bilen diger butun arkadaslarimla kafa kafaya verip cok guzel bir hafta gecirmisiz. Eski baskanlarimizdan Tolga’nin da dedigi gibi aslinda biz her yerde egleniriz. Viyanadan seneye kendimizi daha az yabancilik cekecegimiz bir ortama gitmek dilegiyle ayriliyoruz. Hemen akabinde paylasilan fotograflarla daha da depresen bir Örovizyon sonrasi depresyonu (PED) ise adapte olamama, vakit gecirilen arkadaslarla surekli sevgi dolu mesajlasmalar ve en nihayetinde gercek hayata donus.
Bizim de hayatimiz boyle iste.
Seneye gorusmek uzere!
Share on Facebook Share
Share on TwitterTweet
Share on Pinterest Share
Share on LinkedIn Share
Önder Selek
Yazı dolaşımı
Önceki yazı
Valentina Monetta Geri Mi Dönüyor?
Sonraki yazı
2015’in İLK’leri ve EN’leri….
“Viyana’da Bir Grup Mülteci” için 2 görüş	
sheffafruh dedi ki:	
3 Haziran 2015, 02:01
Gerçekten Türkiye Ğrovizjon’a dönse ve bizisokaklara dökür neşeyle dans ettirse. Hatta parçanın adı Dancing in the streets olsa,başa oyayacak amatörgençler öne çıksa. Damarı bulmak profesyoneller için hiç de zor olmaz. Esen kalınız.
Cevapla
sheffafruh dedi ki:	
3 Haziran 2015, 02:02
Gerçekten Türkiye Ğrovizjon’a dönse ve bizi sokaklara döküp neşeyle dans ettirse. Hatta parçanın adı “Dancing in the streets” olsa, başa oynayacak amatör gençler öne çıksa. Damarı bulmak profesyoneller için hiç de zor olmaz. Esen kalınız.
Cevapla
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Δ
Language
Language English Türkçe
Arama:
Ara
Kategoriler
Kategoriler Kategori seçin 12PUAN IN ENGLISH (4) Ali Solman (4) ANALİZ (75) BAKIŞ AÇISI (20) Barlas G. (6) Bülent Ader (1) BURAK K. (19) EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ (21) EUROVISION (530) Eurovision Tarihi (2) Güneç (4) HÜSEYİN A. (4) KÖŞE YAZILARI (25) OGAE (23) Oğuzhan Durak (7) Okan Varol (1) Önder Selek (5) QUIZ (1) RÖPORTAJLAR (12) Saf Dogan (3) Tayfun O. (9) TÜRKİYE (10) ULUSAL FİNALLER (37) Uncategorized (84) YARIŞMALAR (6) Yeni Çalışmalar (2)
Arşivler
Arşivler Ay seçin Ekim 2021 (2) Temmuz 2021 (2) Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (43) Nisan 2021 (18) Şubat 2021 (13) Aralık 2020 (4) Kasım 2020 (5) Ekim 2020 (1) Ağustos 2020 (1) Mayıs 2020 (4) Nisan 2020 (4) Şubat 2020 (2) Ocak 2020 (1) Kasım 2019 (1) Ekim 2019 (1) Ağustos 2019 (2) Temmuz 2019 (1) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (4) Mart 2019 (7) Ocak 2019 (3) Kasım 2018 (1) Haziran 2018 (1) Mayıs 2018 (5) Nisan 2018 (5) Mart 2018 (1) Şubat 2018 (1) Ocak 2018 (7) Aralık 2017 (1) Kasım 2017 (11) Ekim 2017 (6) Ağustos 2017 (4) Temmuz 2017 (5) Haziran 2017 (4) Mayıs 2017 (33) Nisan 2017 (27) Mart 2017 (25) Şubat 2017 (36) Ocak 2017 (12) Aralık 2016 (1) Ekim 2016 (4) Eylül 2016 (8) Ağustos 2016 (10) Temmuz 2016 (2) Haziran 2016 (6) Mayıs 2016 (67) Nisan 2016 (50) Mart 2016 (10) Şubat 2016 (17) Ocak 2016 (4) Kasım 2015 (5) Ekim 2015 (4) Eylül 2015 (1) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (4) Haziran 2015 (8) Mayıs 2015 (66) Nisan 2015 (11) Mart 2015 (11) Şubat 2015 (17) Ocak 2015 (11) Aralık 2014 (28) Kasım 2014 (25) Ekim 2014 (26) Eylül 2014 (1) Ağustos 2014 (1) Mayıs 2014 (6) Şubat 2014 (2) Ekim 2013 (1) Mayıs 2013 (22) Nisan 2013 (13) Mart 2013 (1) Ağustos 2012 (1) Temmuz 2012 (3) Haziran 2012 (1) Mayıs 2012 (29) Nisan 2012 (17) Mart 2012 (26) Şubat 2012 (34) Ocak 2012 (30) Aralık 2011 (20) Kasım 2011 (17) Ekim 2011 (22) Eylül 2011 (2) Mayıs 2011 (5) Nisan 2011 (1) Mart 2011 (15) Şubat 2011 (26) Ocak 2011 (3) Haziran 2010 (1) Mart 2010 (1) Ocak 2010 (3) Aralık 2009 (4) Ekim 2009 (1) Mayıs 2009 (28) Nisan 2009 (7) Mart 2009 (10) Şubat 2009 (5) Ocak 2009 (1) Aralık 2008 (3) Kasım 2008 (4) Ekim 2008 (3) Eylül 2008 (3) Ağustos 2008 (3) Temmuz 2008 (4) Haziran 2008 (2) Mayıs 2008 (2) Nisan 2008 (3) Mart 2008 (7) Şubat 2008 (4) Ocak 2008 (5) Aralık 2007 (7) Kasım 2007 (9) Ekim 2007 (4) Ağustos 2007 (3) Temmuz 2007 (4) Haziran 2007 (7) Mayıs 2007 (23) Nisan 2007 (29) Mart 2007 (20) Şubat 2007 (12) Ocak 2007 (26) Aralık 2006 (41) Kasım 2006 (35) Ekim 2006 (39)