Küçümseme , hukuk, hakaret, egemen bir mahkeme veya yasama organı müdahale veya ihlal. Aşağılama kavramı İngiliz kökenlidir ve yalnızca örf ve adet hukuku sistemini izleyen ülkelerde bulunur. Aşağılama kavramının birincil önemi, yargı veya yasama gücünün kendisini savunmak için adli eylemi garanti etmesidir. Çoğu zaman, bir aşağılama ihlalini uygulama yetkisi, medeni veya cezai yanlışların cezalandırılmasında genellikle devletin gücünü kısıtlayan pek çok güvenceden yoksundur.
Bir mahkemeye hakaretten oluşan veya işinin yürütülmesine müdahale eden bir eylem veya dil, cezai hor görme kategorisine girer. Bununla birlikte, bir mahkeme kararına itaatsizlik eylemi, genellikle ya medeni ya da cezai aşağılama ya da her ikisi olarak değerlendirilebilir. Örneğin, bir aşağılama eylemi mahkemeye yönelik bir hakaret ve yargı otoritesine bir müdahaledir ve bu nedenle cezai saygısızlık teşkil eder. Ayrıca, mahkeme kararının kendisine sağladığı tazminat davasından bir tarafın mahrum bırakılması sonucunu da doğurabilir ve bu nedenle medeni hakaret teşkil edebilir. İkinci durumda, mahkeme, davacının mahkeme emri uyarınca hakkına sahip olduğunu güvence altına almak veya itaatsizlik eyleminden kaynaklanan zararı tazmin etmek için önlemler alabilir.
Hem cezai hem de hukuki saygısızlık yargılamalarında - ancak daha yaygın olarak ilkinde - mahkemenin huzurunda gerçekleşen ve doğrudan tefekkür olarak etiketlenen alçakgönüllü eylemler ile mahkemenin coğrafi sınırları dışında işlenenler arasında bir ayrım yapılır ve dolaylı veya yapıcı düşünceler olarak adlandırılır.
İngiltere'de, Parlamento'nun her iki meclisi de itaatsiz eylemleri cezalandırma yetkisini ileri sürdüler. Aşağılama nedeniyle cezalandırma yetkisi, suçlunun doğrudan suçlu ev tarafından hapse atılması yaptırımını gerektirebilir. Ancak, Avam Kamarası bir suçluyu yalnızca oturumu sırasında alıkoyabilirken, Lordlar Kamarası bir suçluyu ertelemenin ötesinde herhangi bir sabit süre için tutuklayabilir.
1927'ye kadar, Birleşik Devletler'deki mahkemeler, Kongre'nin soruşturma ve küçümseme yetkilerini ciddi şekilde sınırladı. 1930'larda kongre soruşturma gücünün genişlemesi mahkemeler tarafından belli sınırlamalarla onaylandı. Bir kongre komitesinin tanıkların katılımını zorlayabileceğine dair hiçbir şüphe olmamasına rağmen, ifade vermeyi veya bir soruya cevap vermeyi reddeden bir tanık, reddinin aşağılayıcı muameleye tabi tutulacağı kendisine açıkça belirtilmedikçe, hor görülemez. Aşağılama kasıtlı ve kasıtlı olmalı ve tanığa yöneltilen soru Kongre tarafından yetkilendirilen soruşturmayla ilgili olmalıdır. Dahası, itiraz eden tanığa bunun önemi açıklanmalıdır. Daha ileri,Birleşik Devletler Anayasasının Beşinci Değişikliği'nin zorunlu kendini suçlamaya karşı korunması, kongre komiteleri önündeki tanıklar için geçerlidir. Yalan beyana da bakın.