Tamam henüz çok başarılı olduğu söylenemez! Ama en azından çabalıyor. İşte bir “Defne ve Bulgur pilavı” hikayesi!
– Neee, artık yemeğimi kendim mi yicem?!!
– Kaşığın bu tarafını mı alcaktık ağzımıza?!
– Yok ya, annem böyle böyle yapıyodu sanki..
– Tabağı yaklaştırsam hayat kolaylaşır mı acaba?!!
– Hayır hiç kolaylaşmadı!
– Hah, oldu sanki!:)
Yapabiliyor işte, bu da görüntülü ispatı:)
defneyemek
BİZ…
19 Mayıs 2011'de Defne bir cangamayla girdi hayatımıza. Erken doğumdu, geç doğumdu, hadi doğuruyosun, yok doğurmuyorsun, hadi sezaryana derken, tüm hamilelik gibi doğuma da pek bir heyecanlı gittik. Şimdi her günümüz eğlence, gülücük, bağırış, çağırış, şımarma, kudurma, ağlama, kusma, alt değiştirme, yeni şeyler öğrenme, kahkahalar...Yani cangama:) Cangama ne mi demek? Patırtı, gürültü, şamata! Defne'den önce ne mi yapıyorduk? Hiç bir fikrimiz yok:)