Uzay ajansı - görünüşe göre son Mars'a Yolculuk duyurusu ve Uzay Fırlatma Sistemi roketinin başarılı tasarım incelemesi - şu anda bir sonraki astronot sınıfı için "ajansın Mars yolculuğuna hazırlanmak üzere" işe alıyor.
Ancak, Mars'a insan misyonları söz konusu olduğunda, NASA'nın “hazırlığının” oldukça uzun sürdüğünü unutmayın: son 70 yıl.
Gecikme en azından kısmen tekniktir. Kızıl gezegene yapılacak bir gezi, daha da yaşanılmaz bir Antarktika'yı ziyaret etmek gibidir ve solunamaz atmosferi, Everest'in zirvesinde bulacağınızın yüzde ikisinden daha azdır. İlk etapta oraya gitmek için en az bir yıl, gidiş-dönüş uçmanız gerektiği gerçeğini boşverin.
Ve böyle bir girişimin siyasetine bile başlama.
George Washington Üniversitesi Uzay Politikası Enstitüsü'nde fahri profesör olan John Logsdon, “Bu bir seçim, zorunluluk değil” diyor. "Mars çok uzakta, oraya ulaşmak zor ve çok paraya mal oluyor."
Ancak onlarca yıldır, hayal gücü kuvvetli mühendisler ve politika yapıcılar bu engelleri aşmanın ve kızıl gezegene ulaşmanın yollarını hayal ettiler. Bazı tasarımlar ilham vermeyi amaçladı; diğerleri gerçekten Mars yüzeyine çizmeler koymayı hedefliyordu. Ama hepsinin ortak bir yanı var:
Çizim tahtasından hiç ayrılmadılar.
Disney ve Almanlar (1947-1957)
İlk akla yatkın Mars planı beklenmedik bir kaynaktan geldi: eskiden Nazileri çalıştıran parlak bir bilim adamının yazdığı korkunç bir roman. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, daha sonra Apollo misyonunun Satürn roketlerini tasarlayacak olan Alman roketçi Wernher von Braun, esasen savaş ganimeti olarak komuta edildi ve Alman V-2 roketinin testlerini yapmak üzere New Mexico çölünde tutuldu. Amerikan ordusu.
Günlerini canlandırmak için von Braun, insanlı bir Mars seferi hakkında bir roman olan The Mars Project'i araştırdı ve yazdı. U.S. Geological Survey'in Astrogeoloji Bilim Merkezi'nde arşivci olan ve Humans to Mars kitabının yazarı David Portree, “Bence ana fikir, bulunduğu yerden kaçmaktı” diyor. Romanın ayrıntılı teknik eki, fiziksel olarak makul bir dizi uzay aracını, rotayı ve hatta fırlatma tarihlerini açıkladı.
Von Braun, 1985'te on 4000 tonluk gemi ve 70 mürettebat ile Mars'a bir görev çağrısında bulundu. Aylarca süren bir yolculuktan sonra filo, kayaklarla donatılmış planörlerle Mars buzullarına bir iniş ekibi gönderecekti. Bu astronotlar daha sonra gemilerin geri kalanı için Mars ekvatorunun yakınında bir iniş pisti inşa etmek için 4.000 mil yürüyecekti.
Collier's dergisindeki editörler kısa süre sonra von Braun'un fikirlerine aşık oldular ve uzay araştırmalarının geleceği hakkında bolca resimli bir makale dizisini görevlendirdiler. 1957'de von Braun ve eski V-2 meslektaşı Ernst Stuhlinger, Disneyland TV şovunun birkaç uzay odaklı bölümü için Walt Disney ile bir araya geldi ve bunlardan biri Mars'taki insanlarla ilgiliydi.
Von Braun'un planları - ve bunların durmaksızın yaygınlaştırılması - Amerikan halkının uzay yolculuğu fikrine yumuşamasına yardımcı oldu. Logsdon, “Popüler kültürde gerçekçi olduğu fikrini yarattılar” diyor.
NASA'nın İlk Planı: Nükleer Roketler (1959-1961)
NASA'nın resmi varlığının üzerinden henüz altı ay geçmesine rağmen, ajans Mars'a bir görev planlamak için can atıyordu.
İlk resmi çalışması, NASA'nın gelecek planları için bir taslak görevi gördü ve çok daha küçük olmasına ve hidrojeni bir plazma egzozuna ısıtmak için fisyon reaktörleri kullanan yüksek verimli nükleer-termal roketler kullanmasına rağmen, büyük ölçüde "von Braun paradigmasından" ödünç alındı.
1960'lar boyunca, ABD hükümeti bu nükleer roketlerin yer tabanlı testlerini gerçekleştirdi ve o zamandan beri NASA görev tasarımcıları arasında popüler olmaya devam etti. Ancak uzaya nükleer bomba göndermenin politik olarak rahatsız edici olduğu kanıtlandı: Bir tanesini yörüngeye çıkarmak için uzaya büyük miktarda uranyum fırlatmanız gerekir. Dünya yüzeyinden hiç ayrılmadılar.
Mars'ın Fotoğrafları Büyük Esneme (1965)
1966'da NASA, 1976'da Mars'ın yanından geçen astronotları göndermek için çok savaştı. Ortak Eylem Grubu (JAG) planı, dört kişilik bir mürettebatı Mars'a gönderip inmeden geri gönderecek ve onları yüzeyi gözlemlemek için 40 inçlik bir teleskopla donatacaktı. yakınlaştırdıkları gibi.
Ancak Mars'ın yeni, yakın görüntüleri bir vızıltı olduğunu kanıtladı. NASA'nın Mariner 4 sondasının 1965 uçuşu, gezegenin çorak yüzeyinin kraterlerle dolu olduğunu ve atmosferinin önceden düşünülenden çok daha ince olduğunu ortaya çıkardı - bir Mars uçağında dolaşmayı dışladı.
Bütçe açıkları, Vietnam Savaşı üzerindeki huzursuzluk ve Apollo 1 fırlatma rampasındaki feci bir yangın yardımcı olmadı. Kongre, JAG programını finanse etmeyi reddetti ve nihayetinde 1968'e kadar pilotlu uçuş planlarını suya düşürdü. Ertesi yıl, benzer gerilimler, kısa ömürlü bir NASA'nın "ikinci Apollo" inişi için teklifini - von Braun'un tasarladığı son Mars planı - düşürdü.
Buzz Aldrin'in Büyük Planı (1985'ten günümüze)
1985 yılında, Apollo 11 astronotu Buzz Aldrin, Dünya'nın ve Mars'ın yörüngelerini rutin olarak kesmek için güneşin etrafında dönen iki ana gemiyi gerektiren ayrıntılı bir "döngüleyici" Mars görevi üzerinde çalışmaya başladı. Görevin zirvesinde, bu gezegenler arası otobüs güzergahı, Mars'ın uydularından biri olan Mars ve Phobos'taki kalıcı kolonilere her yıl toplu astronotları feribotla taşıyacaktı.
Plan muazzam görünüyorsa, şudur: Aldrin hararetle, insanlar Mars'a gidecekse, büyük olabileceklerine inanıyor.
“[Apollo misyonlarının finansmanından] ne elde ettik? Bir günlüğüne iki kişiyi indirdik ve sonra geri getirdik” diyor.
"Neden [daha azının] Mars'a inandırıcı, ilham verici bir görev dizisi oluşturacağını düşünüyoruz?"
Yıllar boyunca, planını sayısız kitapta somutlaştırdı. Nisan ayında Purdue Üniversitesi mühendislik öğrencileri Aldrin'in planının ayrıntılı bir teknik analizini tamamladı. Ve Aldrin kısa süre önce Florida Teknoloji Enstitüsü'nde bisikletçilerini düşünerek bir araştırma enstitüsü açtı.
Ancak yakın gelecekte Aldrin'in kanatları siyaset tarafından kırılacak. NASA'nın Mars'a Yolculuk adlı daha sade bir planı var, ancak ayrıntılar açıklanmadı, çünkü büyük ölçüde böylesine büyük, uzun vadeli bir harcama projesi, birbirini takip eden birkaç ABD başkanının beklenmedik desteğini gerektirecek.
SSCB Düştü, Mars’a Gidelecek (1989-1991)
Apollo 11'in aya inişinin yirminci yıldönümünde Başkan George H.W. Bush, Apollo 11'in 50. yıl dönümü olan 2019'a kadar Mars topraklarında çizmelerle sonuçlanan NASA'nın önceliklerinin yüksek bir yeniden düzenlemesi olan Uzay Keşif Girişimi'ni (SEI) duyurdu.
Uzaya düşkün olmasına rağmen, Bush hiçbir zaman plana kişisel olarak yatırım yapmış görünmüyordu. Duyurudan önceki aylarda, Beyaz Saray'ın uzay politikasını esasen Başkan Yardımcısı Dan Quayle'a ve bunun için çok savaşan Ulusal Uzay Konseyi başkanı Mark Albrecht de dahil olmak üzere Beyaz Saray'ın uzay danışmanlarına devretti.
Yine de, plan en başından çatlaklar gösterdi: NASA ve Beyaz Saray arasındaki anlaşmazlıklar, çabayı tamamen bozdu. Albrecht, "Temel bir kopukluk vardı" diyor. Portree, "NASA açık çek kabul etti ama alamadı" diye onayladı.
SEI Kongreye ulaştığında, muhafazakar bir şekilde göz kamaştıran 450 milyar dolarlık fiyat etiketi, inisiyatifi tamamen artıran Kongre'nin kilit üyelerini alarma geçirdi.
İnsanlar Mars'a— 1999'da! (1990-günümüz)
Bush'un girişimi başarısız olduktan sonra, Mars savunucuları daha temiz, daha basit bir plan aradılar. Başka bir deyişle, neden doğrudan Mars'a gitmiyorsunuz?
Bu yüzden ona Mars Direct adını verdiler. Bir çift havacılık mühendisi tarafından tasarlanan plan, Mars toprağı ve atmosferinin türevlerini kullanarak mürettebatın yaşam alanlarını ve araçlarını tedarik etmek için robotik bir ilerleme görevi çağrısında bulundu. İnsanlar daha sonra eve dönmeden önce Mars yüzeyinde yaklaşık 500 gün kalacaklardı.
Mars Derneği savunuculuk grubunun başkanı olarak, mühendis Robert Zubrin, son 25 yıldır tek engelin NASA'nın kendisi olduğunu iddia ederek misyonunu savundu. Planın erken bir versiyonu, ajansın “İnsanları 1999'da Mars'a gönderebileceğini” açıkladı. öyle seçmiş olsaydı.
NASA, Zubrin'in zaman çizelgesini almamış olsa da, şirket içi Mars görevi, Mars Direct'in yalın, "karadan canlı" yaklaşımından ipuçları alıyor. NASA'nın yaklaşmakta olan Mars 2020 gezicisi, Mars atmosferinden yakıt ve oksijen yapmak için tasarlanmış deneyler de taşıyacak.
Özel Para, Kamu Sorunları (2010-günümüz)
Kesin bir NASA taahhüdü olmadan, Dennis Tito'nun Inspiration Mars Foundation ve Planetary Society gibi özel kuruluşlar, karışık sonuçlarla kendi Mars misyonlarını ortaya koyarak mücadeleye adım attılar.
Kar amacı gütmeyen Mars One, belki de en göze çarpan çaba, düzinelerce Mars meraklısını 2030'lara kadar kızıl gezegende tek yönlü bir kolonizasyon kurmak için görevlendirdi.
Ancak birçoğu Mars Bir'i bir aptalın işi ve belki de bir aldatmaca olarak alay etti. Bir analiz, sömürgecilerin muhtemelen açlıktan öleceğini ve örgütün mali durumuyla ilgili soruların güvenilirliğini baltalamaya devam ettiğini öne sürüyor.
Mars'a Yolculuk (2013-günümüz)
Günümüzün parlak gözlü astronot adayları, muhtemelen kızıl gezegene bir yolculuk için beklentilerini kontrol etmelidir.
Emin olmak için NASA, Orion mürettebat kapsülü ve Space Launch System roketi gibi bir Mars trek için teknoloji geliştirmekle meşgul. Ancak ajansın mevcut programı, görünürde hiçbir yerde resmi bir Mars görevi olmadan yavaş ve istikrarlı donanım testlerini vurguluyor. Kitaplardaki en iddialı kısa vadeli girişim? Bir asteroitten robotik olarak koparılan bir kayayı incelemek için astronotları ay yörüngesine gönderecek, henüz resmi olmayan bir plan.
Ve on yıllarca süren bir Mars projesinin, uluslararası ortaklara veya SpaceX gibi özel işbirlikçilere dayansa bile, ABD'de geniş siyasi desteği ve finansmanı sürdürüp sürdüremeyeceği açık bir sorudur.
Logsdon, “Kennedy 'ay'a git' dediğinde, 1967'de bunun mümkün olduğu söylendi ve o zaman tamamen başkan olmayı bekliyordu” diyor. “Bir başkanlık yönetimi, beş veya altının üzerinde [bir Mars görevi] yapmaktan farklıdır.”
Ancak bu, sözde astronotların büyük hayaller kurmasını engellemeyecek.
Sonuçta, diyor Logsdon, "uzay insanlarının yaptığı budur."
-
Referanslar: https://www.nationalgeographic.com/science/article/151111-mars-mission-fail-history-astronaut-science