Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Hatay 15°C
Sağanak Yağışlı
Üyelik
Giriş Yap / Üye Ol
Öne Çıkanlar
Yazarlar
Köşe Yazıları
Kitaplar
Dursaliye Şahan Kitapları
Öne Çıkanlar
Yazarlar
Köşe Yazıları
Kitaplar
Dursaliye Şahan Kitapları
Kendi gerçeğimiz | Hüseyin Evcil
Anasayfa » Öne Çıkanlar » Kitap / Kültür / Sanat » Kendi gerçeğimiz | Hüseyin Evcil
Hüseyin Evcil
Ben Kimim ? Köklü bir ailenin tek çocuğu olarak İzmir in Tire İlçesinde doğdum. Lise eğitiminden sonra değişik iş kollarında çalıştım. Gelişmiş ülkelerin farmakoloji ürünlerini, yaşadığım bölgenin sık görülen rahatsızlıklarını araştırdım. Kule Günlüğü logosu altında, günümüz toplumunun iletişimini ve mutluluk anlayışını inceleyen fikir içerikli kompozisyonlar, felsefi tarzda denemeler - şiirler yazdım. Bunlar yurt içinde ve Türklerin yoğun olarak bulunduğu ülkelerde yayınlandığında ilgiyle izleyen okuyucular oluştu. Ürünlerimin ağırlığı ve hedefi = İnsana, uyanma ve düşünme eylemlerindeki sorumluluğunu hissettirebilmektir. Birinci kitabım geçen yıl yayınlandı, ikincisini hazırlamaktayım. Yalnız yaşıyorum. Evimde odun ateşi kullanırım.
Hüseyin Evcil
Kitap / Kültür / Sanat Öne Çıkanlar
17.04.2020
0
717
A+
A-
Kendi gerçeğimizi yok sayamayız.
Yaşam süremizin 3 ‘te 2 ‘sini, belki de iki buçuğunu tamamlamış durumdayız.
Önümüzde çok uzun bir zaman bulunmadığına göre, bugün şöyle bir zorunluluk içindeyiz bence.
Negatif – yapmacık – kemirgen insanlardan uzak durmak. Çünkü yorgunuz. Bu zor günlerde, iyi gün dostlarının, birkaç cümlelik güzel konuşmayı bile, bilerek esirgediklerini, onların, hızla daha bencil ve daha ruhsuz yaşantıya kaydıklarını görüyoruz. Maalesef.