Çünkü biz ve bizden önceki devirlerde de hep eskilerin bıraktığı kalıntılarla, yazıtlarla, belgelerle öğrenebildik geçmişi...
Tek hücreli ilk canlıdan itibaren, dünya tarihini bilim insanları hep geçmişe giderek araştırdı, buldu, yazdı, kayda geçirdi.
İlkel insanın ne yediğini, nasıl yaşadığını o döneme ait bulgular, izler taşıdı kitaplara, filmlere...
Arkasında hiçbir şey bırakmayan ya da bıraktıkları yok olan uygarlıkları bilemedik, öğrenemedik.
Sadece arkada izi kalanlardan haberdar olabildik.
İşte bu yüzden bırakıyorum sana bu mektubu...
Biliyorum...
Bu kağıtta yazılanları anlamak için çok uzun yıllar çaba sarf edecek senin neslin...
Kullandığım dilin şifrelerini çözmek, harflerden kelimelere, cümlelerden paragraflara nasıl bir sistematik içinde yazdığımızı çözmek kolay olmayacak.
Biz de öyle yaptık çünkü...
Mağaralardaki resimciklerin, işaretlerin neyi anlattığını anlamakta zorlandık. ‘İnsanoğlu’ dediğimiz bizim neslin bireyleri, kendi neslinin öncüllerini belki de tamamıyla hiç anlayamadı. Şimdi bunu sorgulamak zaten anlamsız...
Ama sen ve neslin, eğer bu dünyada hala yaşam varsa, kendinizi çok şanslı sayın.
Zira biz bu dünyayı yok etmek için elimizden geleni yaptık!
Kendimizi ‘düşünen hayvan’ diye tanımladık, ama ‘düşünme’ kısmını es geçen o kadar ‘insan’ yaşadı ki bu gezegende!..
Hiçbir yırtıcı kuşun, hiçbir vahşi yaratığın yapmadığını biz insanlar, insanlara yaptık!
Mesela izi kalmışsa, Polonya diye bir ülke vardır, bizim ‘Doğu Avrupa’ dediğimiz bölgede... Krakow şehrinden eser kalmışsa eğer, bir görün orada neler yapıldığını...
Yahut Hiroşima’ya, Nagazaki’ye gidin... Uzakdoğu’yu bulursanız eğer, Japonya adlı bir ülkenin kentleri bunlar...