By visiting our site, you agree to our privacy policy regarding cookies, tracking statistics, etc. Read more
Kabul
X
Skip to content
mehmet zeki dinçarslan
falan filan
Menu
Başlangıç
2021 Yazıları
Eski Yazılar
Hakkımda
Kitaplar (A-J)
Kitaplar (K-Z)
Teks Willer
Ziyaretçi Defteri
Search for:
×
Ölüme Övgü
Mayıs 31, 2008 Leave a Comment on Ölüme Övgü
Kurtulamadık gitti bu denlü kepaze hayattan diyor şair. Kurtulamıyoruz gidiyor bu denlü kepaze hayattan.. Gidiyor. Biz bir yandan su misali kıvrım kıvrım akarken hayat yürüyen merdivenin çıkış kısmından inen bize pis pis sırıtarak el sallıyor. Kurtulamıyoruz. Elimize geçmiyor kurtulma fırsatları. Korkuların üzerine gidildiği bir dünya düzeninin içinde en büyük korkuyu ölmek üzerine kuruyor ve bu korkumuzla yüzleşmemek adına elimizden gelen hiç bir şeyi ardımıza koymadan kandırmacayı sürdürüyoruz. Silahlar yapıyor, tarlalarımız olunca etrafına çit çekiyoruz sonra da dikenli teller. Sonrası korkunun hakimiyeti altında sürdürdüğümüz yaşam. Evler inşa ediyoruz. Arşı delmek istercesine katlar çıkıyoruz. Dünyaya kazık çakacakmış gibi süsleyip beziyoruz korkumuzun kalelerini. Surlarımızın etrafına güller dikiyoruz. Gelip de bizi bulmasın diye korktuklarımız. Sonra da saçmalıklarımıza adlar koyuyoruz. Korkumuzu yenmek için attığımız her adımın üzerine bir adet etiket bırakıyoruz. Büyük kocaman evler yapıp bunun bizi soğuktan ve sıcaktan koruyacağı palavrasını savuruyoruz. Komik olduğumuzu görmeden, budalalık yaptığımızı fark etmeden. Sonra kalkıp bu korkuyu labirentlerin içinde kaybetmek için kendi kendimize standartlar uyduruyoruz. Bizim standartlarımız oluyor ki bizi mümkün mertebe ölümden uzak tutsun. Her ölenin ardından ağlıyor, biz ölmedik diye içimizden kıs kıs gülüyoruz. Şehirleri inşa ettiren korkudur.
Kötü şeyleri asla unutmuyoruz. Bize yapılan kötülüğü deveden daha kinci bir şekilde, kadim dünyamızdan daha da eskiymiş gibi kazıyoruz muhayyilemize. Hataları affetmiyoruz. Başımıza gelen her şeyden ders çıkarıp dert çıkarıyoruz kendimize. İyi olan şeyleri de ufacık bir hamleyle silkip atıyoruz kafamızdan ve de hayatımızdan. Güzel geçirdiğimizi bir günün tadını damağımızda uzun süre hissetmek dururken başımıza gelen minicik bir hadiseyi büyütüyor ve hayatımızı çekilmez hale getiriyoruz. Yaşamımızı ölmek korkusuyla kendimize zindan ediyoruz. Yaşamaya şükretmeyi bilmiyoruz. Hayatımızın bizim için bir mükâfat olduğu ve bu hayat içerisinde teneffüs ettiğimiz her hava zerresinin şükredilesi bir nimet olduğu gibi bir gerçek bizim için pek de mühim olmuyor çoğu zaman. Bunun yerine yaşamımızın son bulacağı meşum günün hesabını bilinçaltımıza yerleştiriyor, çeke çeke o gün daha gelmeden bugünden gözyaşları akıtıyoruz içimize. Sonra da hıncımızdan dünyamıza daha fazla sarılıyoruz. Hayatta olan her hemcinsimiz bize düşmanmış gibi geliyor. Ellerinde olan her şeyi başta hayatları olmak üzere çekemiyoruz. Biz hepsinden uzun yaşamalı, hepsinden fazla nimetten faydalanmalıyız da onlar sürüm sürüm sürünmeli.
Toprağın altı onlar için olmalı, biz toprağın üzerinde saltanatımızı ne kadar uzun sürdürebilirsek sürdürmeliyiz en müstesna kılıcımızla. Rekabetle. En güzel gömleği giyip dikkat çekerek ölümü korkutabileceğimizi sanıyoruz. En güzel binada oturursak ölüm bizden önce gecekondulara uğrayacak sanıyoruz. Korkumuz bize tuhaflıkları yaptırıyor, sonrasında da başka amaçlarla bu adımları attığımıza inandırıyor bizi. Korkularımız; başta ölüm korkusu olmak üzere hayatımıza sahip çıkıyor. En yüksek burca çekiyor bayrağını.
Kötü bir tabiatımız var, unutmuyoruz. Yine kötü bir tabiatımız var, kolay unutuyoruz. Ölüm korkusuyla yaşadığımız hayatta ölüm bizi bulmadıkça vahşi hayvanlar gibi şansımıza gülüyoruz. Çekirge gibi sıçraya sıçraya ilerliyoruz. Bir sıçrayış bir kahkaha, iki sıçrayış iki kahkaha. Kahkaha tufanına boğuyoruz günlerimizi. Sonra unutmadığımız ölümler bize kendi ölümümüzü unutturuyor. Kurtulamıyoruz gidiyor bu denlü kepaze hayattan.
31 Mayıs 2008 Net Haber yazım
Author: mehmet
Mehmet Zeki Dinçarslan
Yazı dolaşımı
Napolyon’un Pis Askerleri →
← Kuran’ı Kerim
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Δ
Meta
Giriş
Yazı beslemesi
Yorum beslemesi
WordPress.org
Rastgele
Cihan Hakimiyeti [Alphonse de Lamartine]
Fransız yazar Lamartine’in Osmanlı Tarihi’nin üçüncü cildi bütün serinin 554-832. sayfaları arasını içeriyor. Fatih devri ile başlayan üçüncü kitap Kanuni devrinin sonlarına kadar anlatıyor. Buradan aldığım notları maddeler halinde yazacağım zira bilinen şeylerin tekrarındansa başka yerlerde geçmeyen olayları zikretmek daha mantıklı. Şu da gözden kaçırılmamalı…
Search for:
Son Yazılar
Beyaz Kızılderili [TEX]
Fareli Lisenin Kavalcısı
Deng Xiaoping ve Çin’in Dönüşümü [Ezra Vogel]
İyi İzler Bırakmak
Navajoların Saldırısı [TEX]
Zalimlerin Ölümleri Üzerine [Lactanius]
Elimle Böldüm
Dijital Arkeoloji
Dijital Hareketlilik
Gelecek Bin Yılın Gündemi
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 (7) Ekim 2021 (3) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (7) Temmuz 2021 (8) Haziran 2021 (14) Mayıs 2021 (10) Nisan 2021 (12) Mart 2021 (12) Şubat 2021 (12) Ocak 2021 (14) Aralık 2020 (10) Kasım 2020 (8) Ekim 2020 (11) Eylül 2020 (8) Ağustos 2020 (9) Temmuz 2020 (6) Haziran 2020 (9) Mayıs 2020 (5) Nisan 2020 (18) Mart 2020 (12) Şubat 2020 (7) Ocak 2020 (7) Aralık 2019 (6) Kasım 2019 (11) Ekim 2019 (10) Eylül 2019 (3) Haziran 2019 (2) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (3) Mart 2019 (2) Şubat 2019 (2) Ocak 2019 (7) Aralık 2018 (12) Kasım 2018 (9) Ekim 2018 (8) Eylül 2018 (4) Ağustos 2018 (3) Temmuz 2018 (4) Mayıs 2018 (9) Nisan 2018 (11) Mart 2018 (14) Şubat 2018 (11) Ocak 2018 (8) Aralık 2017 (7) Kasım 2017 (2) Ekim 2017 (1) Eylül 2017 (3) Ağustos 2017 (7) Temmuz 2017 (9) Haziran 2017 (10) Mayıs 2017 (2) Nisan 2017 (13) Mart 2017 (8) Şubat 2017 (10) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (13) Kasım 2016 (8) Ekim 2016 (7) Eylül 2016 (3) Ağustos 2016 (2) Temmuz 2016 (8) Haziran 2016 (9) Mayıs 2016 (6) Nisan 2016 (4) Mart 2016 (6) Şubat 2016 (7) Ocak 2016 (11) Aralık 2015 (8) Kasım 2015 (5) Ekim 2015 (3) Eylül 2015 (7) Ağustos 2015 (2) Temmuz 2015 (2) Haziran 2015 (1) Mayıs 2015 (3) Nisan 2015 (5) Mart 2015 (15) Şubat 2015 (12) Ocak 2015 (12) Aralık 2014 (14) Kasım 2014 (18) Ekim 2014 (19) Eylül 2014 (8) Ağustos 2014 (9) Temmuz 2014 (5) Haziran 2014 (9) Mayıs 2014 (7) Nisan 2014 (3) Mart 2014 (6) Şubat 2014 (5) Ocak 2014 (6) Aralık 2013 (2) Kasım 2013 (8) Ekim 2013 (9) Eylül 2013 (6) Ağustos 2013 (4) Temmuz 2013 (10) Haziran 2013 (6) Mayıs 2013 (8) Nisan 2013 (10) Mart 2013 (8) Şubat 2013 (14) Ocak 2013 (13) Aralık 2012 (11) Kasım 2012 (6) Ekim 2012 (12) Eylül 2012 (8) Ağustos 2012 (7) Temmuz 2012 (11) Haziran 2012 (8) Mayıs 2012 (9) Nisan 2012 (9) Mart 2012 (6) Şubat 2012 (2) Ocak 2012 (1) Aralık 2011 (5) Kasım 2011 (3) Ekim 2011 (2) Eylül 2011 (2) Ağustos 2011 (3) Temmuz 2011 (2) Haziran 2011 (5) Mayıs 2011 (4) Nisan 2011 (2) Mart 2011 (7) Şubat 2011 (7) Ocak 2011 (5) Aralık 2010 (6) Kasım 2010 (4) Ekim 2010 (5) Eylül 2010 (7) Ağustos 2010 (6) Temmuz 2010 (6) Haziran 2010 (6) Mayıs 2010 (7) Nisan 2010 (9) Mart 2010 (5) Şubat 2010 (4) Ocak 2010 (3) Kasım 2009 (2) Ekim 2009 (5) Eylül 2009 (1) Ağustos 2009 (2) Temmuz 2009 (1) Haziran 2009 (2) Mayıs 2009 (2) Nisan 2009 (2) Mart 2009 (1) Şubat 2009 (2) Ocak 2009 (5) Aralık 2008 (3) Kasım 2008 (3) Ekim 2008 (4) Eylül 2008 (1) Ağustos 2008 (7) Temmuz 2008 (7) Haziran 2008 (3) Mayıs 2008 (3) Mart 2008 (1) Eylül 2007 (13)