Kadınlar kendilerini güldüren erkekleri beğenirler diye palyaçoluk yapan bütün erkekler, hep hayal kırıklığı yaşarlar.
Çünkü kadınlar aslında kendilerini güldüren erkekleri değil, kendileriyle dalga geçebilen, kendilerine gülebilen erkekleri beğenirler.
O erkekler, o kadar erkektirler ki, kendi erkeklikleriyle alay edebilecek bir öz güvene sahiptirler.
Sonra, kadınlar, hazırlanmış espriler yerine, anlık zeka kıvılcımlarını severler.
Beklemedikleri kelime oyunları, tersten bakabilen perspektifler, üstü kapalı flörtöz yaklaşımlar, ve yine üstü çok kapalı cinsel göndermeler.
Son olarak, eğer güldürme çabanızı fark ederlerse, bunun bir sonuç almak için kullandığınız geçici bir strateji mi, yoksa sadece normal standartınız olup olmadığını da hemen anlarlar.
Bir diğer konu, kadınları güldürebilen bir sürü adamın, hep “iyi arkadaş” olarak kalması trajedisidir.
Bu adamların dişil enerjileri yüksektir, bu yüzden kadınlarla iyi anlaşırlar.
Ama eril enerjileri düşüktür, ve bu yüzden sevgili adayı olamazlar.
Çünkü kadınların beraber gülebildikleri erkekleri sevgili adayı olarak görebilmeleri için, aynı yatak ve aynı yastıkta konuşma ihtimalini hayal etmeleri gerekir.
Durum zor yani.
Hem eril bir karizma, hem anlık ve zeki cevaplar, hem de derin bir mizah duygusu lazım.
Hem nazik ve zarif, hem yaramaz ve çocuksu olacaksınız filan.
Hatta, espriler biraz da bilgi ve genel kültür de içermeli ki, devamının geleceğine dair umut da yaratabilin.
Bu yüzden canım kardeşim, o kalıba inanmayın.
Kadınlar kendilerini güldüren bütün erkekleri beğenmezler.
Siz avdayken, onlar mağarada, kadın-erkek herkesin ruhunu okumayı öğrenmişler, ve bu bilgiyi genetik olarak sonraki kadınlara aktarmışlardır.
Bu yüzden sonuç odaklı güldürmelerle, süreç odaklı güldürmeleri mükemmel bir şekilde ayırt edebilirler.
Esprileri sonuç odaklı olmayan, ve sadece gülen kadınların sayısının artmasını uman, gülen kadınların sayısı artınca, uygarlığımızın ilerleyeceğini bilen, komik ve güldürdükleri kadınlardan daha erkek olan, gerçek erkeklerin sayısı artsın.