Sevdiğinizin ölümüne inanamamak nedir bilir misiniz? O günü hiç aklınızdan çıkaramayacak olmanız ya bir ömür boyu sizinle yaşayacak olması peki. Bazen ağlamak istiyorum. Bütün bu içimdeki ağırlığı atmak istiyorum.
O gün gerçek acıya ağlayamamayı öğrendim. Kelimelerin boğazınızda takılı kalmasını hatta gözyaşlarınında gözünüzde takılı kalmasını ögrendim. İlk kez böyle bir acı yaşıyordum ben yapacağımı bilmiyordum belki de ondan böyle olmuştur.
Peki ya cenazesine katılamamak nedir?
O çok değer verdiğin en sevdiğin insanı o halini görmek istememek, aklınızda daima o güzel ve hayatta olduğunu anı ile kalmasını istiyordum çünkü eğer gitseydim kalan hayatım boyunca hep öyle hatırlamaktan korktuğum için gidemedim.
Son kez arayıp konuşmak istedim ama yine korktum ya son defa olduğunu bile bile konuşamazdım. Şimdilerde keşke bir veda edebilseydim diyorum. Veda etseydim eğer ben yaşamıma devam edebilirdim.
Aslında ben hep korktum. Her korktuğum da başıma geldi. Böyle oluyormuş demek ki.
Yavaş yavaş silikleştiğini fark ettiğim anılarımda yaşatıyorum onu hiç gelmeyeceğini bilerek.
Hayat bize mutlu son vermediği gibi mutlu da yaşamamıza izin vermiyor.
FACEBOOK
TWITTER
WHATSAPP
LINKEDIN
YAZDIR
Daha Sonra Oku
Koleksiyona ekle
Yazar: Necati
Sadece yaşa ve yaz
Bu yazıyı nasıl buldunuz?
8 Beğeni	
Beğendim Beğenmedim
Bir cevap yazınCevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak.
E-posta
Yorum
Yorum gönder
Δ
GIF ile yanıtla
Vazgeç
Rapor Et
İlginizi Çekebilecek Yazılar
Oyun Oynama Kültürü
ÇOCUKLUĞUN İKRAMI: Kimi misafirliğe gittiği evlerde , kimi küçük yaşta alınan bir atari de. Kimi şanslıysa abisi […]
Yazar: Selam Ben Emirhan
Anda kal…
Şimdi sana önereceğim şarkıyı aç ve gözlerini kapat. Birlikte hayal kuracağız. Biraz olsun insanların kalabalığından kaçacağız. Mümkün […]