Kemal Kılıçdaroğlu’nun genel başkanlığı kamuda durgun su kıvamında dursa da CHP içinde içten içe aslında kazan kaynıyor. Bugün CHP içerisindeki muhalif hareketlilik bu göstergelerden birisidir. Parti içerisindeki Alevî-Sunnî ayrışması, ateist ve deist inanç örgüsü seçimden seçime camii ziyaretleri ve gitmişken namaz kılıyormuş gibi fotoğraflar alınması CHP’nin yaşadığı travmanın resmidir. Halktan uzak kendi tabanına yani tavanına yakın siyasetten uzak politika yapıyor görünmesi realite değildir.
Kaset skandalıyla genel başkanlığa gelip genel ve mahallî bütün seçimlerde ne kişisel ne de CHP adına yüzde olarak hiçbir katma değeri olmaması parti içerisinde ise silik bir muhalefet sesinin çıkması ne CHP’ye yakın ne de CHP’yi desteklemese de siyasî mantalite olarak yakın basın-yayın organlarının dahi gündeme taşımaması da manidar.
Gelelim son seçimlere, ki bu seçin mahallî seçimdir. CHP burada başarılı görünüyor. İyi Parti ve Saadet Partisi ilişkisi bir diğer adıyla Millet İttifakı gerçeği dikkat çekse de HDP’yle ilişkisi daha bir parlak görünüyor. Çünkü İyi Partililerin üzüleceği ve sindiremeyeceği şeyleri HDP’li siyasilerle fotoğraf vererek sergiliyor.
Mustafa Kemal Atatürk’ün kurucusu ve genel başkanı olduğu CHP’nin siyaset yapanları ve seçmeni -kendine göre- her şeyi sorgularken HDP’li siyasilerin ilişkilerini sorgulamaması ve HDP seçmeninin de meydanlardaki tavrını sorgulamamaları ve beraberinde CHP-HDP ilişkisiniz sorgulamamaları çok ilginç.
Hanry David Thoreau’nun Sivil İtaatsizlik kitabında “…güç insanların eline geçtiğinde çoğunluğun uzun bir zaman yönetimi elinden tutmasının asıl nedeni ne genelde haklı olmalarından ne de bunun azınlığa âdil gelmesindendir. Bu, fiziksel olarak güçlü olmalarından kaynaklanır.” der. Bunca başarısızlığa rağmen CHP içinde Kemal Kılıçdaroğlu’nu güçlü kılan ne ki, ne CHP seçmenden ne CHP’de siyaset yapanlardan ve hatta sol siyaset yapan yazar ve basın-yayın organlarından gereken ses çıkmıyor.
Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olmaması ya da olamamasını neye borçluyuz, diye sorabilirsiniz.
Millet İttifakı’nın küçük ortağı İyi Parti genel başkanı Meral Akşener partisiyle birlikte ittifak dışında tek başına seçim tecrübesi yaşamamış olmasına rağmen Millet İttifakı genel başkanları arasında daha güçlü bir genel başkan profili çizdiğini görüyoruz. Bunun farkında olmadığını düşündüğüm Akşener’in arkadaşlarıyla MHP’den ayrılarak siyasî parti kurmasını mercek altına almamak içten değil. Türkiye’yi yönetmeye talip olacaksınız ve söylemleriniz bu minvalde olacak lâkin CHP’nin gölgesinde siyaset yapmayı uygun göreceksiniz.
CHP seçmeninin kişiselleştirilmiş siyasetten uzaklaşarak CHP içerisindeki siyasî hareketliliği çok iyi okuyabilmeli. İyi Parti’de siyaset yapanlar ve seçmeni CHP’yle olan ittifakı iyi anlamaları gerekmektedir. CHP’nin kuruluşundan günümüze siyasî evrimini çok iyi tanımlayabilecek ve anlatabilecek siyaset bilimcilerine ihtiyaç var.
Atatürk’ün partisi diyerek öne çıktığınızda, Atatürk’ün ilke ve inkılâplarının takipçisi olduğunuzu söylediğinizde CHP’nin kurucusu ve ilk genel başkanı Mustafa Kemal Atatürk’ün partisinin HDP’yle ilişkisini nasıl anlamalıyız, diye kendinize sormalısınız.