Bildiğiniz gibi geçtiğimiz Ağustos ayında Doğu-Batı Kampı’nı gerçekleştirdik. Tarihlerini ve neler olduğunu merak ediyorsanız Facebook sayfamızı ziyaret etmenizi öneriririm, buraya birkaç fotoğraf koyabiliyoruz sadece çünkü
Bu kampta lider olarak görev aldığım için çok şanslı olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum. Neden şanslı diyorum çünkü eğer arkadaşlarım benim lider olmama izin vermeselerdi, bildiğimi sandığım şeyleri tekrar düşünüp yerini doğru şeylerle değiştirme fırsatı bulamayacaktım ve hazırlık ve uygulama aşamasındaki heyecanı kaçırmış olacaktım. Her ne kadar bu satırları yıldızlı bir otelin lobisinde yazıyor olsam da (işimden dolayı), her ne kadar İstanbul’a bu kadar aşık olsam da bu harika insanlarla geçirdiğim günleri özlüyorum.
Biz bu kampta neler yaptık kısaca onu anlatayım isterseniz, çünkü düşündüklerimi anlatmaya devam edersem sayfalar tutabilir. Biz bu kampta oyunlar oynadık, birbirimizi daha iyi tanıdık, kadın haklarını konuştuk, Avrupa’da, Avustralya’da, ülkemizde olan adetleri, farklılıkları konuştuk, benzerliklerimizi gördük, farklılığın ne demek olduğunu öğrendik. Aslında dışarıdan bakınca ne kadar birbirimizi yargıladığımızı ve bu ön yargılarla bu harika farklılıklarımızı kaçırdığımızı öğrendik.
Sanırım biraz da bu kampın amaçlarından bahsetmek gerek. Çünkü yukarıda yazdıklarım anlamsız kalacak yoksa. Bu kampın amaçları kısaca şuydu: Türk katılımcılarımıza her şeyi bildiğimizi sandığımız Avrupa kültürünü daha iyi anlatmak; bir yabancıyla konuşurken hata yapsak da anlaşabileceğimizi göstermek; anlatamadığımız, anlatmak istemediğimiz yönlerimizi nasıl gösterebileceğimizi, dilin sınırlarını hiç bilmesek de nasıl zorlayabileceğimizi göstermekti. Yabancı katılımcılarımız içinse, gerçek Türkiye’nin ne olduğunu, her bölgemizin birbirinden güzel olduğu, her ne kadar basında orada burada başka gösterilse de aslında ne kadar güzel bir yer olduğunu; bazen bizim bile anlam veremediğimiz adetlerimiz olduğunu , törelerimizi, yaşam biçimimizi;bir çoğumuzun aslında İngilizce bildiğini ama konuşmaya gelince ne kadar utangaç ve naif insanlar olduğumuzu göstermekti. Hep iyi şeyleri konuşmadık elbette beğenmediğimiz, aslında yanlış bildiğimiz şeyleri konuştuk. Kısacası farklı olsak da aynı olduğumuzu uygulamalı olarak ispatladık ve farkındalığımızı arttırdık.
Bu satırları yazıyorum, ayrıca liderdim diye hava attım yazının başında ama açıkça belirtmeliyim ki ben de çok ön yargılı bir insanmışım istemeden de olsa. Bu kampın sonunda birçok şeyi düşünmeye başladım tekrar tekrar ve bir anlam yüklemeye başladım az da olsa hayatıma. Yıldızların altında yaptığımız sohbetleri, o her sabah gülümseyen başta yabancı ama sonra dostum saydığım kişilerin yüzlerini, Ankara havalarında Alman arkadaşlarımızın beni şaşırtan başarısını ve daha nice şeyleri unutamayacağımı biliyorum.
Sanırım kısa kesmem lazım yoksa günlerce yazacağım.Sizleri de bekleriz bu kampa her zaman, kapımız herkese açık tabi kontenjanlar dahilinde ne yazık ki. Ama eğer katılmak isterseniz, bizimle irtibata geçin ve seneye hep birlikte daha güzel şeylere yol açalım.
Bu anlattığım şeylerin bana verdiği o en masum gülümsememle, iyi günler dilerim.
İsmail Fidan
Katılımcılar Ne Dediler?
Aradan kaç sene geçmiş ve 2009’a fotoğraflarımıza bakınca, yapmaya çalıştıklarımızı daha doğrusu çabaladıklarımızı düşündükçe insan hüzünlenmiyor değil. Şu an kampçılarımız ve ben de dahil olmak üzere farklı sektörlerde çalışan ama gönüllülüğün ne demek olduğunu bilen bireyleriz. İnsanın hayatına katabileceği çok özel deneyimlerden biri. Her sene daha iyiye giden daha kalabalıklaşarak büyüyen bir Doğu-Batı sevinci olduğunun farkındayım. Emeği geçen herkese teşekkürler.
İREM ALACAOĞULLARI
İZMİR
I was lucky to have a chance to attend both camps. It truly exceeded my expectations.I spent amazing time here, it was so interesting to explore new cultures, make new friends and to become a part at the camp which inspired and motivated many young participants. I am gratefull to everyone who has contributed in this project.I can say that you all, supporters brought a positive changes to every individual. Thank you again.
EKA MEGRELISHVILI
GÜRCİSTAN
Bu benim ilk kampım.Çok güzel deneyim oldu. Farklı insanlar ve öğrenilecek birçok farklı şey… Sevmediğim spor dalını bu kamp sayesinde sevmeye başladım. Bence bir hafta içinde kendime bir yılda katabileceğimden fazla özellik kattım. Bu kamptan sonra yapmak istediklerim daha da arttı. Bu kamp kendimi tanımama ve yapabileceklerimi tekrar gözden geçirmeme sebep oldu. Bu kampı organize eden herkese teşekkür ediyorum.
GAMZE ELMAZ
TEKİRDAĞ
Afacan mutevazi bir yer. Havuz, deniz, yeşillik, sağlıklı yemekler, yatak, banyo işte. İçini dolduran ise Doğu Batı kampi programının taaa kendisidir. Aklınıza gelebilecek her türlü faaliyet: tiyatro, spor, gezi, kültürel alışveriş ve hepsi içinde eğlenceyi barındırır. İnsanlar mı gönüllü kişiler oldukları için midir.? Bilmem. Iyiler, abi hatta süperler. Tavsiyem Hülya Abla ile güneşin batışını izlemeyi kaçırmayın. İki güneşi bir arada çok bulamazsınız. Kısacası bu kamp şeysi kaçmaz.
YASİN ÇETİN
KONYA
The thing that touched me the most is the fact that we created a safe environment where equality was spread, and acceptance widely shared. All participants had contributed in their own way to the feeling of oneness, and so many times without using verbal language…In the end I am filled with the feeling of gratitude to each and every person I met, for all the lessons learned and the great time we had. It was an environment that got me going all the way, and which kept me motivated and willing to contribute with all my heart. It was not just another intercultural camp, it was more profound experience of positive exchange.