Bal porsuğu karın doyurmak için yuvasından çıkmış otların arasında geziniyordu. O sırada yavrularını beşlemek için fırsat kollayan çita etrafı gözetliyordu. Bu yemek az olabilirdi belki ama en azından küçük yavruların için idealdi. Hemen sessizce otların içinde bal porsuğuna doğru yaklaşmaya başladı. Bunu fark eden ağaçtaki maymunlar çığlık atmaya başladı. Çünkü maymunlar ses çıkarırsa etrafta tehlike var demektir.
Önceden bu bölgede yıllardır yaşayan maymunların korunmasız hayvanlarla arasında bir dayanışma kültürü vardır. Bu da avcı hayvanlar etrafta belirdiği anda maymunların çığlık atmasıyla belli oluyordu. Bu sayede çığlık sesinin duyan bal porsuğu tabanları yalayıp kaçmaya başladı. Maymunlarla dayanışma içinde olduklarından hayatı kurtulmuş oldu. Çita maymunlara sinirlenip yeni bir av bulmak için başka tarafa doğru gitti. Bal porsuğu da hemen yuvasına döndü. Etraf sakinleşince gidip maymun arkadaşına teşekkür etti. O bölgede bir nehir vardı. Maymunlar ve diğer hayvanlar sürekli burada kalıyordu. Yırtıcılar da av ve su içmek için buraya arda bir uğruyordu. Daha önce çok fazla av yakalamışlardı.
Her geldiklerinde de av fırsatlarını değerlendirmek istiyorlardı. Ancak maymunlar gibi dayanışmaya uygun hayvanlara buna pek de müsaade etmezdi. Çünkü bu bölgede tek söz sahibi onlardır. Onların uyarısını duyan diğer hayvanlar yırtıcılara yem olmaktan kurtuluyordu. Tehlike anında dayanışma her zaman galip gelir. Bunu bilen maymunlar da kendi bölgelerinin sakinleriyle dayanışma içinde olunca yırtıcıların söz geçmiyor.