Çılgınlıklarıyla tanınan insanlar yaşamlarının her aşamasında mutlaka deliliğe imza attıracak türden eylemler içerisine girerler. Onlarla ilk tanıştığınızda hayretler içinde kalırsınız hakkında yazılıp konuşulanlara. Zaman geçtikçe hiç biri sizi şaşırtmaz. “Adam yaptı yine yapacağını,” der, gülümsersiniz.
Werner Herzog da o adamlardan biri.
Bavyera’nın bir köyünde yetişmiş, ilk kez 11 yaşında film izlemiş, 17 yaşında ilk kez telefonla tanışmış. Klaus Kinski ile aynı evde büyümüş. Kendi kadar deli olan Kinski’yi pek çok filminde oynatmış, onun hayatını belgesele çekmiş.
İnsanın kanına çılgınlık bulaşmaya görsün, normal düşünce ya da tepki beklemek manâsız kalır.
Buzda Yürüyüş de bu sıra dışı yönetmenin, sevgili arkadaşı sinema eleştirmeni Lotte Eisner’in ölüm döşeğinde olduğunu haber aldığında yaptığı yolculuğu anlatıyor.
Yazımın tamamını Litera Edebiyat üzerinden okuyabilirsiniz.
Bunu paylaş:
Twitter
Facebook
E-posta
Pinterest
Yazdır
LinkedIn
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEME – Barış Bıçakçı
Ekim 30, 2021 Ekim 30, 2021 / Avare Balon	/ 6 Yorum
Barış Bıçakçı ile, Ankara’yı çok seven sevgili arkadaşım Dilek Türker sayesinde tanıştım. Barış Bıçakçı’nın Ankara’yı tasvirini, kalemini çok seviyordu. Ankara’yı sadece anlatılanlardan ya da okuduklarından bilen biri olarak şehri eksik, tam veya doğal anlatıp anlatmadığını tahlil edemiyorum ama dilindeki duygusallığı seviyorum.
Bizim Büyük Çaresizliğimiz, Baharda Yine Geliriz, Bir Süre Yere Paralel Gittikten Sonra, Tarihi Kırıntılar daha önce okuduğum kitaplarından birkaçı. Sadece Tarihi Kırıntılar’ı bitirdikten sonra kitapla ilgili düşüncelerim buğulu kaldı. Belki benim o andaki ruh halimden, kitaba kendimi tam olarak verememiş olmamdandır. Bilemiyorum.
KulturALiterA sayesinde yazarın özlediğim öykülerine kavuştum. KulturALiterA’nın 7.sini düzenlediği Kitap Kulübü etkinliğinde Bıçakçı’nın Doğum Lekesi Gibi Bir Gülümseme isimli öykü kitabını okuyup üzerinde konuştuk. Lafı gelmişken, daha önce katılmayanlar için, etkinlikleri kesinlikle tavsiye ediyorum. Şule Tüzül’ün moderatörlüğünde, Oylum Yılmaz’ın katkılarıyla hazırlanmış etkinlikleri Instagram, Facebook ve Twitter hesaplarından takip edebilirsiniz.
Kitaptaki on dört öykünün içinde sevdiklerim de oldu, sevmediklerim de. Ama ben daha çok kitabın matematiğini sevdim diyebilirim.
Bıçakçı, doğum ile ölüm arasında, insanın sırtlanmak zorunda kaldığı yaşamsal sorumlulukların, olayların psikolojik olarak yansımalarını anlatıyor. Yüzleşmemiz gereken fırtınaları, yüzümüze oturttuğumuz doğum lekesi gibi bir gülümseme ile kabulleniyoruz. Eminim ki bir bebek annesinin aşerdiği böğürtleni ömrü billah alnında taşımak istemez. Ya da annesinin kimseye belli etmeden, bir bahçeden çaldığı çileğin ahını, ölene dek yanağında ifşa ederek dolaşmak gönlünden geçen en son dilektir. Ama mecburdur onunla yaşamaya. Bazen hiç hoşumuza gitmese de bazı olayları, davranışları, işte tıpkı yüzümüzden koparıp atamayacağımız bir doğum lekesine benzeyen gülümseme ile kabullenmek durumunda kalırız. İstemdışı, iğreti bir gülümseme.
Bir kadının en büyük iç hesaplaşması, genç kızlık yıllarında memeleri ile olandır. Bedeninden taşan, ister bahçeyi süsleyen ortanca büyüklüğünde olsun ister bir ceviz minikliğinde, cinselliğini bağıran memeleri hep başının derdidir. O yıllarda farkında değildir, ilerde bir canlının varoluşu için gerekli en kıymetli besinin o utandığı memelerinden fışkıracağının. İçten Konuşma isimli ilk öykü, kısacıktır, bir sayfa bile değil ama gayet net anlatır o sütün hayatın kaynağı olduğunu.
Bir bebek için hayat o memelerde başlar. Akan, sızan, fışkıran, hatta annenin yaşadıklarıyla aniden yok olan süt, insanın mayasındaki gizli içeriktir. Sihirlidir. Üstün ırkı yaratmak için gerekli her mucizeye sahiptir. Merhem gibidir. Bazen zehirlidir. İçinde toplum dışı bireyi oluşturacak partiküller yüzer. Annesinin, genç kızken utandığı memelerine o minik elini dayayarak büyük bir iştahla emdiği süt, bebeği melek gibi bir insana da dönüştürebilir, bir psikopata da. Sağlık, özgüven, cesaret, dayanıklılık, acizlik, eziklik, korkaklık, inat, hepsi sütün bileşenindedir.
İlk öykü ile Anlaşılmaz Şeyler isimli, bir babanın defin ânının, duyguların, oğlu, oğlunun iki arkadaşı ve ölü yıkayıcı gözünden anlatıldığı son öykü arasındaki her bir öykü, bebekken emilen sütle çocuğa geçen ruhsal çöküntülerin, izdüşümlerinin, hayatının farklı evrelerinde karşılaştığı psikolojik sarsıntıların etkilerini sevdiğim Barış Bıçakçı duygusallığı ile aktararak okuru ele geçiriyor.
Kitaptaki pek çok öykünün kahramanı kadın ve bu da ayrıca Bıçakçı’yı sevmemin en büyük nedenlerinden biri. Çünkü bir kadın gibi hissetmiş ve yazmış. Yazarın adını bilmeden okumuş olsam, bir kadın yazarın kaleminden çıktıklarını düşünebilirdim. İyi bir yazar olmanın mekân, atmosfer ve duygunun başarılı yansıtılmasının yanı sıra, karakter yaratmakta da yattığını ispatlıyor.
Ayrıca karakterler arası ve zamansal geçişleri de, hayranlık uyandıracak şekilde, bir bütünün parçası olma özelliğini yitirmeden gerçekleştirmiş.
Barış Bıçakçı benim için, sosyal medya platformlarını kullanmayan, mahremiyetine saygı duyduğum, şahsına münhasır bir kişilik. Ama sanki bu kitabının satır aralarında okura biraz daha kendini gösteriyor. Annemin Hikâyesi öyküsündeki seramik sanatçısı anne, belki de Bıçakçı’nın annesi Münevver Hanım, ki kitabın kapağında da kendisinin bir eseri ile tanışıyoruz.
Sonsuz İkindi‘de yazma konusunda tıkanıklık yaşayan ve yurt dışındaki bir yazar evine giden kahramanımız yazar, belki de Bıçakçı’nın tam da kendisidir. Ve yine aynı öyküdeki “Bütün maceralar aslında bir kendini arama, bulma hikâyesi” ifadesi de belki okurun dikkatini kendi üzerine çekmek için bir işarettir.
Öyküleri benim gözümde hep, çerçevenin köşesinden yansıyan güneş huzmesi altında, ters ışıkla yıkanan karakterlerin duygusallıklarını izlediğimiz bir sahne olarak canlanıyor. Bunların arasında Bizden Sonra Çakırdikenleri öyküsü, bir Edward Hopper tablosuna bakıyormuşum izlenimi uyandırdı. Fotografik, realist, hatları keskin bir tablo gibi…
Ve çok masalsı bir tablodur annesinin memesinden süt emen bebek. O bebek ki henüz, doğum lekesi gibi bir gülümsemenin ne demek olduğunu bilmez.
Bunu paylaş:
Twitter
Facebook
E-posta
Pinterest
Yazdır
LinkedIn
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
Arama:
Son Yazılar
BUZDA YÜRÜYÜŞ – Werner Herzog Kasım 21, 2021
KAHVE SOĞUMADAN ÖNCE – Toshikazu Kawaguchi Kasım 8, 2021
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEME – Barış Bıçakçı Ekim 30, 2021
VEBA GECELERİ – Orhan Pamuk Ekim 15, 2021
BANA KUŞLAR SÖYLEDİ – Yekta Kopan Haziran 24, 2021
Arşiv
Kasım 2021 (2)
Ekim 2021 (2)
Haziran 2021 (6)
Mayıs 2021 (2)
Nisan 2021 (3)
Mart 2021 (2)
Şubat 2021 (1)
Ocak 2021 (2)
Aralık 2020 (1)
Ağustos 2019 (4)
Temmuz 2019 (1)
Haziran 2019 (2)
Mayıs 2019 (2)
Ekim 2018 (1)
Eylül 2018 (2)
Ağustos 2018 (2)
Temmuz 2018 (1)
Haziran 2018 (5)
Mayıs 2018 (1)
Nisan 2018 (2)
Mart 2018 (3)
Şubat 2018 (1)
Ocak 2018 (1)
Aralık 2017 (3)
Ekim 2017 (2)
Eylül 2017 (2)
Ağustos 2017 (2)
Temmuz 2017 (3)
Haziran 2017 (3)
Mayıs 2017 (4)
Nisan 2017 (2)
Şubat 2017 (4)
Ocak 2017 (1)
Aralık 2016 (4)
Kasım 2016 (4)
Ekim 2016 (1)
Eylül 2016 (1)
Ağustos 2016 (3)
Temmuz 2016 (4)
Mayıs 2016 (1)
Nisan 2016 (2)
Mart 2016 (1)
Şubat 2016 (2)
Ocak 2016 (1)
Aralık 2015 (2)
Kasım 2015 (2)
Ekim 2015 (3)
Eylül 2015 (1)
Ağustos 2015 (3)
Temmuz 2015 (2)
Haziran 2015 (6)
Mayıs 2015 (7)
Nisan 2015 (5)
Mart 2015 (5)
Şubat 2015 (8)
Ocak 2015 (12)
Follow AVARE BALON on WordPress.com
Takip Ettiklerim
Tuğba'nın Defteri
Gürcan Şenn Ph.D
selimur
Serhan Hezer
tararabundidee
Uçsuz Bucaksız
aşına buyruk
Şurdan Burdan
Kunegond'un Penceresinden
kulturlimited.wordpress.com/
Sır Blogger
siretsuret
Burçak Şenler Sınmaz
Art We Wonderful by Marion Younan
Günlük Yaşamdan Sanata
yazım'yazgısı (typography)
fotografia najwidoczniej realna
Traveladdict
venaportahepatis.wordpress.com/
Astrid Lindgren Memorial Award
la peau du monde [dünyanın teni]
Peri şair karanfilli
Anne Gözüyle
gumusdis.com/
derin hakikatler
Yorumlar
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Özlem Soydan
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Özlem Soydan
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
WordPress.com'da Blog Oluşturun. Tema: Anders Norén tarafından Hemingway Rewritten.	
Tuğba'nın Defteri
"Ben istiyorum ki film, siz sinema salonunu terk ettikten sonra başlasın." Jacques Tati
Gürcan Şenn Ph.D
Dünya İşlerim
selimur
İnsan hayalden ibaret
Serhan Hezer
tararabundidee
"Chi legge avrà vissuto 5000 anni: c'era quando Caino uccise Abele, quando Renzo sposò Lucia, quando Leopardi ammirava l'infinito. Perché la lettura è un'immortalità all'indietro."
Uçsuz Bucaksız
aşına buyruk
Şurdan Burdan
Söylemek İstediklerim Var
Kunegond'un Penceresinden
Çalışma arzusu gelince oturup geçmesini bekliyorum.
kulturlimited.wordpress.com/
Sır Blogger
Fotoğrafları konuşturuyoruz...
siretsuret
Burçak Şenler Sınmaz
İÇİMDEKİ SES
Art We Wonderful by Marion Younan
capturing the places I love with a tiny brush
Günlük Yaşamdan Sanata
Sanat Şehir Kültür Rehberi
yazım'yazgısı (typography)
'Yazıt' (inscription)
fotografia najwidoczniej realna
Wszystko, co nie pozwala przejść obojętnie...
Traveladdict
| TRAVEL | HEALTH | FOOD | LIFESTYLE |
venaportahepatis.wordpress.com/
büyük şehirler küçük dokunuşlar
Astrid Lindgren Memorial Award
The World's Largest Children's Literature Award
la peau du monde [dünyanın teni]
Peri şair karanfilli
Nefesime,hayatıma,aklıma esen her şeye dair.
Anne Gözüyle
gumusdis.com/
Hayal Ettiğin Herşey Bir Gerçek...
derin hakikatler
ÖYKÜLER, SEYAHAT GÜNLÜKLERİ
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	