Ben küçükken bizim evde anneler günü kutlanmazdı. Babam “gavur adeti / kapitalist oyunu / ananıza her gün bayram” der geçer, anam için de zaten ona ne gerek vardır, buna ne gerek vardır, para harcamaya zaten hiç gerek yoktur. Bizim için de hava hoş tabi. Zaten anneme hediye beğendirmek de mümkün değil. Olmadığı daha iyi.
Gelgelelim bebelerden sonraya… Açık konuşayım, öncesinde temizlik yapmam gerekmeyecek her özel güne kapım açık benim. Hele bir de üzerine hediye vereceklerse oohhh ne âlâ! Gerçi tabi tek benimle de olmuyor bu işler. Bir de düşünüp hediye alacak insan lazım. Şimdiye kadar denk geldi mi öyle biri? NAYIR!
Kocam hiç oralı değil zaten, doğurduğum bir çift bebe de henüz olayın farkında değil, dört yıldır kırık kürdan sahibi bile olamadım analar gününde. Ama bu sene şeytanın bacağını kırdım! Tabi sonrasında onun da benim kafamı kıracağını hiç tahmin etmemiştim. :/
Geçenlerde yine bir metropol yerlilerini metrobüsle kaynaştırma günü nedeniyle teyzemle dışarı çıktık. Bir takıcının önünden geçerken çok güzel bir yüzük gördüm. Bildiğin imitasyon ama ayy nasıl sahici duruyor, pırıl pırıl parlıyor. Çok heveslenip kendime anneler günü hediyesi olarak aldım. Madem hatırlayan yok beni, ben hatırlayayım bari kendimi.
Bu anneler gününde de açılışını yaptım yüzüğün. Baktım koca zaten oralı değil. Bılişlere sordum, “Bu günün anlam ve önemi nedir yavrum?” diye. Oğlan dedi ki “Bugün Türk başkanının doğum günüymüş. Arkadaşım dedi.” Yine bizim bacaksız şıh devrede tabi. Benimkiyle bir olmuş, başkanlık sistemine geçmişler. Kız zaten hiç farkında bile değil. Yolda babam yaşında kelli felli bir millet vekili adayı “Anacıııımmm, anneler günün kutlu olsun,” diye elime tek dal çiçek tutuşturmasaydı günümü kutlayan bile yoktu. (Tabi adama ‘höösst eşek kadar adam, nereden anan oluyormuşum ben senin!’ diye çıkışmadım. Sandıkta hesaplaşacağım ahahha.) Neyse, varsın günümü kutlayan olmasın, kendim kutladım kendimi. “İyi ki doğurmuşum, Allah benden razı olsun, bu da benden bana, çok daha güzellerine layık olsam da…” diyerek şıkır şıkır taktım yüzüğümü. Ayy ne de güzel durdu parmağımda essah gibi.
Analar gününden bir gün sonra okulda kutlama yapılacak. Bizde yenilip içilmeden bir şey kutlanabilir mi? Asla tabi. Menünün en olmazsa olması kısırı da ben aldım. Sabah bebeleri okula salıp kısırın başına geçtim.
Öğleye kadar bir leğen kısır yaptım. Konu komşunun tabağı vardı, biraz onlara koyup gönderdim. Birazını eve ayırdım. Kalanı da büyükçe bir tencereye koyup okula götürdüm.
Tencereyi saplarından tuttum okula yürüyorum ki o da ne? Parmağım sanki ışıltısını kaybetmiş. AAAAAAAAAAA YÜZÜK YOOOOKKK!!!! Hemen filmi geriye sardırdım. Sabah parmağımda mıydı? E EVEEET. Peki çıkardım mı? Yooo. E düşürdüm öyleyse. Ama nereye? KISIRIN İÇİNEEEE!!! AGHHHHHHH!!!!
Tabi ya kesin kısırın içine düştü. Bir ara kaşıkla iyice karıştıramayıp elimi sokmuştum içine. Yüzük de tam oturmuyordu zaten. Kesin kısıra düştü. AGHHHH!
Okula gittim. Kısır servise çıkmadan aradım biraz içinde. Bir türlü bulamadım. Kısır servise sunuldu. Yutacak karılar yüzüğü. Artık duramadım bir anons yaptım: “Sevgili analar, kısırın içinde büyük ihtimalle yüzüğüm var. Analar günü hediyemdi. Şahane bir şey. Lütfen dikkatli yiyin. Boğazınıza takılır da ölürseniz hiç bir sorumluluk kabul etmem ona göre.”
Kadınlar AAA UUUU falan dedi. “Nasıl bir yüzüktü?” Şimdi ele güne karşı nasıl on kuruşluk tenekeydi diyeyim?Hem kimse lütfedip tenekeyi de aramaz. Pırlantaydı dedim. “Aaa kaç karat?” dediler. Ne biliyim kaç karat. Hiç pırlanta yüzüğüm olmadı ki. “Çok karat şekerim,” dedim. “En çok kaç karat oluyorsa o kadar işte. Bulanın hayatı kurtulur.”
Kadınlar kısırlarına daldılar haldır haldır yüzük arıyorlar. Ben de zırlıyorum “Gittiiii gitti gitti gitti caaanım yüzük. Analar günü hediyesiydi bana. İlk hediyem. Gittiiii gitti gitti gittiiiii!”
Kısırda her bulgur tanesinin altı itinayla arandı ama yüzük çıkmadı. Ya biri çaktırmadan dilinin altına sakladı, eve gidince çıkaracak, ya da biri yuttu gitti iyi mi?
Kutlama bitti. İçimde hicran yarası ve bitmez çilelerle evime döndüm. Acaba farkında olmadan çıkarmış olabilir miydim yüzüğü? Keşke. Mutfağa girdim. Savaş alanı gibi. Çıkarma ihtimalim olan yerlere baktım. Yok yok yok. Anaa acaba komşulardan biri mi yuttu? Öyle ya da böyle gitti işte yüzük. Ömrümde ilk kez bir analar günü hediyesi almıştım, o da gitti. Şans olsa zaten ben de.
Omuzlarım düşük halde mutfağı topluyorum. Lavabonun içi yeşil soğan artıklarıyla dolu. Boru değil iki bağ yeşil soğan doğradım. Çöpe atmak için avuçladım ki soğanları bir şey tınk diye lavaboya düştü. YÜZÜĞÜM!
Heyecanla çamurlu yeşil soğanların arasından çıkardım yüzüğü. Hemen suya tuttum. Ta-daaammmm. Simsiyah olmuş! Iyyyyyy. Ne taşının parlaklığı kalmış ne tenekesinin. Simsiyah!
Çoook moralim bozuldu çoookk. Daha kırkı çıkmadan mevta oldu yüzük yahu. Hiç olmazsa şöyle biraz sağa sola, konu komşuya göstereydim. Essah yüzük diyeydim, çatır çatır çatlataydım milleti. Biraz havamı ataydım. Sonra soran olursa bozdurduk ev aldık diyeydim. Bu kadar da çabuk düşülür mü ulen? Bu kadar çabuk söndürülür mü bir hava? Daha analar gününün artçıları geçmeden…
:(((
Share and Enjoy !
0Shares
0 0
Related Posts via Categories
Madam Secce 15. Bölüm – Madamlıktan Mösyölüğe terfi
Canlı dersin yaktığı canlar asdjfhdkf
Kitap kapağı, terörist kedi ve diğerleri
Yeni dönem, yeni heyecanlar 💕
Dostlar beni hatırlasın…
Kış Uykusu
İşte Geliyor Özel Harekat!😎
Don Popo Yayıncılık Şok İçinde Sunar!
Fahri Anneanne Secce Kuzu ile park muhabbetleri ;)
Hayatın normalleşmeye başladığının resmidir – XI – “Erenler huuuu”
Yayım tarihi 13 Mayıs 2015 secce tarafından
Biraz da benden olarak sınıflandırılmış
20 yorum	
Kader dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 11:24
Selcennnn üzülme bacım;
Eminönünde bir bijutericim var en alasını alayım sana ne kararır ne solar, halis mulis pırlanta diye yutturdumda kimse aaa sahte bu demedi, gittim bu analar gününde bir de beştaş aldım mis gibi.
Cevapla
secce dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 11:25
oooo nereymiş bacııım biz de gidek 😉
Cevapla
sultan dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 12:19
🙂 ama o yüzükte hakketen çok çabuk kararmış en azından bir hafta geçeymiş iyi olurdu 😀
ÜZÜLME BACIM SENEYE SENİN UFAKLIKLAR SANA DAHA GEÇ KARARANI ALIRLAR…
Cevapla
secce dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 13:05
beş saat çamurlu soğanlı suda ben beklesem ben de kararırım yahu;) en azından içim kararır 😉
Cevapla
Bahriye dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 12:36
Ha bir dost düşman göreydi ne vardi 🙂
Cevapla
secce dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 13:04
ehehe güzel sözmüş. hemen lugatıma ekledim 😉
Cevapla
Nurgül dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 13:00
Yaramı deştin:( benimde pırlanta olamasada kafam kadar altın yüzüğüm kayboldu.Hemi de çakma neyin deel bildiğin essah:D Dahada önemlisi hiç adeti olmayan eşimden sevgililer günü(?)hediyesiydi anacım boru değil:D
Cevapla
secce dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 13:04
var ya nurgül yanlış anlama da bence senin adam onu kiraladıydı. yürütüp geri iade etti. :/ araştır bacım. 😉
Cevapla
nurgül dedi ki:	
21 Mayıs 2015, 20:59
Olur mu olur heee bak hiç aklıma gelmediydi:)))
Cevapla
sümeyye dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 22:56
Walla secce bacı tuhaf olacak ama şanslıymışın:-) bir alyansım çöpe gitti muhtemelen. Muhtemelen diyorum çünkü henüz haber alamadım kendisinden. Bir tane de altın saatim temizlik yaparken klozete gitti muhtemelen evet yine muhtemelen diyorum yine çünkü en son yaptığım iş halı silmekti onun suyuna düşüş oradan farelere yem oldu diye düşünüyorum ah ah ne dertlendim be secce bacıı. Gide gidiyor iştetutmak ne mümkün. Geçmiş olsun sana da:-)
Cevapla
secce dedi ki:	
13 Mayıs 2015, 23:03
:)) altın saatle temizlik. ahahha. amma zengünsünüz 😉
Cevapla
sümeyye dedi ki:	
15 Mayıs 2015, 18:58
Emin ol zengünlükten değil:-( klasik gelin alışkanlığı işte ni’dersin
Cevapla
arzu dedi ki:	
14 Mayıs 2015, 10:02
SEninki iyi gene oglumun dogumunda esım bana kucuk resat altınlardan bıleklık yaptırtmıstı cok severek kullanıyorum ama gel gör ki evlılıgımin ılk yılında eve hırsız gırıp tek tasımı ve bılımum deger yükledigim hatıra takılarımı caldıgından onun korkusuna evden cıkarken bu bıleklıgımı ortada bırakmayım dıye saklarım arada. gecen yıl bı sakladım sakladıgım yerı unuttum evı delık desık aradım bulamadım kac ay sonra cıktı kuytudan nasıl sakladıysam :)aynısını gecen gun yıne yasadım bu bıleklık aklıma düstu epeydir ortada yok ben bunu sakladım bu sefer kesın gıttı ama dıyorum nasıl üzülüyorum neyse en son esım dolaptan nevresım alıp degıstırırken havaya fırlamıs halbukı bakmıstım oralara ben kac defa uzun oldu ama bıdaha saklamıycam ben de :):))
Cevapla
secce dedi ki:	
14 Mayıs 2015, 10:25
neyse bulmuşsun ya 😉
Cevapla
İpek AG dedi ki:	
14 Mayıs 2015, 11:43
Alır almaz, takar takmaz bi fotoğrafını çekcen kanka.
imitasyon takma, kararır allerji yapar masrafı daha fazla olur.
üç kuruş daha ver gümüş al, bi şey olursa gümüşçünün başına ekşirsin, parlattırırsın, düşerse taşını taktırırsın..
eve servis gelen gümüşçüm var kapalı çarşıda atolyesi var kızın bütün istanbula ŞAHSEN servis yapıyor. varsa bir siparişin haber et.
daha olmadı, bir gün benle çık, sana “ikinci el pırlanta nasıl alır” dersi vereyim.
Cevapla
secce dedi ki:	
15 Mayıs 2015, 08:54
:))))))) bilmediğin de bi halt olsa.
Cevapla
Kevser dedi ki:	
07 Mayıs 2016, 22:22
Zavalli ve de sevgili kayinvaldecigim. Agzi var dili yok, yuregi sevgi dolu. Kizi gibi imrenip heves edip hediye alirdi. Kina gunu avucuma basip parmagima taktigi yuzugu halk otobusunde durdugu yerde boyutlararasi kuyumcu soyguncularina kaptirdin. Onca yil saklayip evlenince yeni gelin evidir hevesiyle hediye ettigi kristal surahi bardak takimini daha ceyiz sererken domino gibi degdire degdire, bir bir tuz buz ettim. Ben olsam bana hediye almam sahsen. Teneke imitasyon falan olur bak. Hic degilse aksam yesil soganlarin icinde boynu bukuk gorurum de sahteydi aman ben daha iyilerine layiktim zaten diyip kendimi kandiririm 😀
Cevapla
secce dedi ki:	
10 Mayıs 2016, 13:13
şahsen ben olsam da sana hediye almam eheheh.
Cevapla
Tuğba dedi ki:	
29 Eylül 2016, 13:35
Okuyunca aklıma geldi. Çocukken annem ve babamla memlekete gittik, amcamlarda kalıyoruz. Bana yeni bir sandalet alınmış, üstünde de tokası var. Akşam hep beraber gezmeye gittik, dönüşte ayakkabımı giyerken birinin tokasının olmadığını fark ettim. Öyle üzüldüm ki, içime taş oturdu resmen. Yürüyerek gittiğimiz yolu dönerken o karanlıkta gözüm hep yolu aradı, belki bulurum diye. Amcamların evi görününce üzüldüm tabi, bulamadım diye. Eve girdik ki ne göreyim, ayakkabımın tokası evde daha giymeden düşmüş 🙂
Cevapla
secce dedi ki:	
29 Eylül 2016, 20:29
güzel bir sürpriz olmuş. 😉
Cevapla
secce için bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Yazı dolaşımı
Previous post
Mesaj Yığını
Next post
Mühim Duyuru – (Okumazsanız üzülürsünüz!)
Aboneyim Abone!
Yeni yazılar mail adresinize düşsün:
Okunmamış her yazı yenidir!
Okunmamış her yazı yenidir! Ay seçin Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (3) Aralık 2020 (1) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (2) Temmuz 2020 (2) Haziran 2020 (5) Mayıs 2020 (1) Nisan 2020 (2) Mart 2020 (4) Şubat 2020 (3) Ocak 2020 (1) Kasım 2019 (3) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (2) Temmuz 2019 (4) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (6) Ocak 2019 (3) Aralık 2018 (2) Kasım 2018 (4) Ekim 2018 (2) Eylül 2018 (1) Ağustos 2018 (2) Temmuz 2018 (4) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (2) Mart 2018 (7) Şubat 2018 (3) Ocak 2018 (2) Aralık 2017 (3) Kasım 2017 (5) Ekim 2017 (5) Eylül 2017 (9) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (6) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (5) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (4) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (6) Kasım 2016 (3) Ekim 2016 (5) Eylül 2016 (3) Ağustos 2016 (4) Temmuz 2016 (2) Haziran 2016 (3) Mayıs 2016 (2) Nisan 2016 (8) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (7) Ocak 2016 (6) Aralık 2015 (5) Kasım 2015 (4) Ekim 2015 (4) Ağustos 2015 (3) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (6) Nisan 2015 (3) Mart 2015 (11) Şubat 2015 (5) Ocak 2015 (2) Aralık 2014 (4) Kasım 2014 (5) Ekim 2014 (2) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (5) Haziran 2014 (2) Mayıs 2014 (8) Nisan 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (4) Aralık 2013 (6) Kasım 2013 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (7) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (10) Haziran 2013 (2) Mayıs 2013 (9) Nisan 2013 (11) Mart 2013 (5) Şubat 2013 (12) Ocak 2013 (9) Aralık 2012 (13) Kasım 2012 (9) Ekim 2012 (11) Eylül 2012 (13) Ağustos 2012 (12) Temmuz 2012 (13) Haziran 2012 (15) Mayıs 2012 (20) Nisan 2012 (17) Mart 2012 (24) Şubat 2012 (11) Ocak 2012 (14) Aralık 2011 (14) Kasım 2011 (14) Ekim 2011 (10)
Hadi söyle söyle neyi merak ettin?
Arama…
Hmm neler varmış?
Hmm neler varmış? Kategori seçin Biraz da benden Bu bir reklamdır duyurular eğitim Genel Hiii ikizler mi? İkiz babası İkiz gebeliği ikizlerine tek başına bakanlar ikizlerle gündelik hayat (0-2 yaş) ikizlerle gündelik hayat (10-11 yaş) ikizlerle gündelik hayat (2-3 yaş) ikizlerle gündelik hayat (3-4 yaş) ikizlerle gündelik hayat (4-5 yaş) ikizlerle gündelik hayat (5-6 yaş) İkizlerle gündelik hayat (6-7) yaş ikizlerle gündelik hayat (7-8 yaş) İkizlerle gündelik hayat (7-8) İkizlerle gündelik hayat (8-9 yaş) ikizlerle gündelik hayat (9-10) kedili hayat kitap-DVD-çizgi film ve bilumum zımbırtılar Kız çocuk – erkek çocuk Oradan buradan Özel günler sizden gelenler Uyku gözümde tütüyorsun…
Fotoroman
Oğlan: "Dün hocada ödevimden niye geçemediğim
Darısı bu yaz bez atması umut edilen tüm insan
1,2,3,4,5,6,7,8! Bebekleri sayıyorum sayıyorum s
İlk çocuğunu biraz büyütüp ikinciyi doğuran
Şu köşede ne okumak isterdin? 🤓 (Biraz soru
Oğlan: "Para kazanmanın yolunu buldum annecim. B
Yaz sezonu için bungalov tercih ettiler. 😁 #b
Bu hafta cevapladığım sorularda öne çıkanlar
Load More... Follow on Instagram
Efsane Yazılar
Aşk Aşk Aşk
Bebelerin sabah ana babalarını uyandırma taktikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Bez Velet!
Bilinçli ananın bilincine tükürdüğü an: Acaba?
Ebeveyn canavarı
Ela Lale el ele, sürüm sürüm sürüne!
Faaliyetçi Analar
Foto Belgesel: Metropol Yerlileri ve Doğal Hayat
Hiç değişmeyen anneanne / babaanne replikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Kurtlu Anadolu Kadınından Cambridge’in Lohusa Düşesi Kate’e Mektup
Öz hakiki ANAokulu
Tuvalet Eğitimi 2. Sezon, 2. Bölüm “Hela Adabı”
Yurdum Teyzelerini Ağırlama Kılavuzu
DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN!!
Bu blogda yer alan yazıların ve fotoğrafların hepsi övünmek gibi olmasın ama bana aittir. Alıntı yapmak için bir zahmet beni dürtün. Ya da en azından sitenin linki ile adını açık ve görünür biçimde verin. Aksi halde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suç iş işlemiş olursunuz. Yakalarsam gözünüzün yaşına bakmam, valla hapislerde çürütürüm, haberiniz olsun. Kaynağı gösterin, canımı yiyin.