Çocukken tek dusundugum oynamak, acilarim parcalanan dizlerimdi. Yaş ilerledi fikir ayriliklari oluştu, yaşam koşullari, egitim duzeyleri degisti, ya çok sığ gelmeye başladilar ya da onlar karşısında yetersiz kaldigimi fark etmeye basladim, farkli seyler yaşadik, hayat hamurlarimizi farkli yogurdu, bir sekilde karsilastik ve oturup bir çay içtigimizde farkliliklarin farkina vardik.