Şimdiye kadar okuduğum Alessandro Baricco kitaplarının içinde sanırım en sevdiğim Mr. Gwyn’dir. Ayrıntıya şuradan bakabilirsiniz ama özetle yazmanın tadını almış yazarın yazmaktan vazgeçemeyeceğini, yazar için yazmanın nasıl solunumsal bir şey olduğunu anlatır.
Mr. Gwyn’de Akash Narayan adlı Hint asıllı bir yazardan ve onun yazdığı Şafakta Üç Kez adlı bir kitaptan bahsedilir. Herhangi bir küçük kitap gibidir, üstünde pek durulmaz zira içindeki hikayeler düşseldir.
Alessandro Baricco, kitabın başındaki notta belirttiği üzere Mr. Gwyn’in varlığını hafif ve belrisiz şekilde sürdürmek için bu düşsel hikayeleri yazmak istemiştir. Sonuçta Mr. Gwyn’den bağımsız okunabilecek bir mini kitap ortaya çıkar.
Kitapta yer alan üç hikaye de bir otel lobisinden bir şekilde geçmekte, her birinde bir erkek ve bir kadından bahsedilmektedir.
İlkinde otelde kalan bir adam lobide sabaha karşı bir kadınla karşılaşır. Kadın, insanların büyük bölümünün hayata baştan başlamayı düşlediklerini ve bunda delice değil, duygusal bir şeyler olduğunu düşünmektedir. Kadın, insanların asla gerçekten değişmeyeceğini kabullenmiştir. İnsan eğer değişmeyecekse oyuna baştan başlamak manasızdır ama kadın eldeki kartlar kötü ise masa değiştirmek mantıklı olabileceğini öne sürer. İlk öyküdeki adam terazi satan bir satıcıdır. Terazi, Mr. Gwyn’deki ampul metaforunu tamamlayan bir metafor nesnedir.
İkinci öykü otelde kalan bir genç kız ve cezaevinde geçen on üç yılda çok okuduğunu söyleyen otel görevlisi arasında yine aynı lobide, yine sabaha karşı bir zamanda geçer. Bu öykünün bence metaforu anlatı boyunca genç kızın elinde tuttuğu, sona gelindiğinde adamın yerde durduklarını hayal ettiği banyo havlularıdır.
Üçüncü öyküde ise bir erkek çocuğu ile yaşı geçkince kadın polisin hikayesi aynı (olduğu belirtilmez, okur öyle olduğunu varsayar) otelin bir odasında sabaha karşı başlar, lobisinden geçer ve bir otomobilin içinde devam eder. Kadın, yeterince güvende olmadığını düşündüğü çocuğu üstlerinin emirlerini hiçe sayarak emniyetli bir yere götürmek istemektedir. İyi bir şeyler yapmış olmanın verdiği güzel his ile pişmanlık duygusunu birbirinden ayırmak kadın için zordur. Bu öykünün metaforu ise kayıktır, kadın çocuğu kayıklar yapan eski bir arkadaşının yanına götürmektedir.
— spoiler —
Birbirinden bağımsız olan bu üç kısa öykü aslında kadının ve hatta adamın hep aynı kişi olması ile birbirine bağlanıyor. İkinci öykü kadının gençliği, ilk öykü erişkinliği ve üçüncü öyküde ise emeklilik öncesi yaşlarıdır. Adamlar ise hayatına dönemsel olarak dahil olan erkeklerin prototipini yansıtmakta olup son öyküdeki erkek çocuk adamın çocukluğu, ilk öyküdeki terazi satan adam erken erişkinliği, ikinci öyküdeki otel görevlisi bir sonraki dönemi ve son öyküdeki kayıkları yapan adam da yaşlılığın başındaki adamdır. İlk öyküde tek adam varken ikinci ve üçüncü öyküde ikişer erkek karakter olması bir bakıma kadının ilişkilerine dair gençliğindeki hayallerini ve hayal kırıklıklarını, geçkin yaşlarında ise pişmanlıklarını ve özlemlerini anlatmaktadır. İlk öyküde adamın sattığını söylediği terazi metafor olarak kadının orta yaşlarında bulduğunu düşündüğü dengeyi, ikinci öyküdeki ütülü ve katlı banyo havluları genç kızın aradığı güven hissini ve son öyküdeki kayık ise kıylardan uzaklaşıp giderken yakalanması olası dinginliği yansıtmaktadır.
Zaman dilimi olarak şafak vakti ise tekinsiz bir vakitttir. Bir an sonra olacaklar çok olumlu ya da olumsuz olabilir, bu kısa zaman diliminde tüm kültürlerde ortak olan bir şey vardır ki, iyi saatte olsunlar genellikle fırsat kollarlar.
— — —
Şafakta Üç Kez, genelde diyaloglardan oluşan üç yoğun öykünün okurunu yoğun içeriği ile mutlu ettiği bir kitap. Eğer henüz Mr. Gwyn’i okumadıysanız Şafakta Üç Kez’i tam da geçtiği yerde okumanızı öneririm. Ben bu imkandan Mr. Gwyn’i okurken mahrumdum ancak nihayetinde iki kitabı da birer kere daha ama bu sefer birlikte okuma şansım baki.
Öyle yani…
Email ile haber ver!
Bu bloga eklenen en son yazılardan haberdar olmak ister misiniz? Lütfen posta adresinizi bırakın.
Diğer 1.084 takipçiye katılın	
E-posta Adresi:	
Ben de okumak istiyorum!
BEN DE BURADAKİ KİTAPLARI OKUMALIYIM DİYORSANIZ…
Ne aramıştınız?
Search:
Nisan 2014
P
S
Ç
P
C
C
P
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30
« Mar May »
günceller
actifry Alzheimer Hastalığı Antakya barcelona barış bıçakçı benjamin parzybok Berlin bira Birecik blog bulgur pilavı cenevre cevizli ekmek diyet domates domatesli ekmek domingo kitap e-ekmek atölyesi ekmek ekmek makinası Gertrude Stein günün menüsü havaalanı hayaller imza: karın Kadıköy kadınlar kek kitap eleştirisi kitaplar kitap tanıtımı kitap yorumu koltuk kopenhag kurabiye kızlar lazanya lezzetli öyküler makarna Mathias Enard mayalı hamur mutfak New York Norveç okuma listesi okur notu paris patates peynirli ekmek pilav psikiyatrist rejim roka salatası Selimiye sevdiklerim seyahat Siri Hustvedt su süt tavuk Tirza unutmak uçak walter benjamin yaşlılık yekta kopan yumurta YİTİK ÜLKE çocuk çocuklar örgü öykü İmza: Kızın İstanbul şarap
Son Beş Yazı
VARSAYILAN ANLAMI SORULARLA YIKMAK
OKUDUKLARIM 2019 – III
TAVUKLAR PATLASIN SONRA UYURUZ… YA DA KELEBEKLER
OKUMALARIM 2019 – II
OKUMALARIM 2019 – I
Ne hakkında yazmışım
Alıntı
Bilimsel sekmeler
Bir Film Hakkında
Bir Kitap Hakkında
Bir Kişi Hakkında
Bugün Ne Pişirsem
Dialoglar
Ekmek
Neresi
SAĞLIKLI BESLENME, SAĞLIKLI YAŞAM
Sağlıklı ve Lezzetli
UYGUNSUZ ÖYKÜLER
YAŞ ALMA
Yemek Tarifi
Klasik kokteyller
ZGZT
İşte Öyle Bir Yazı
Yazı Egzersizleri
Gelenler gidenler...
818.458 hits
Off ne yazıymış ama… kaçırdıysan hâlâ okuyabilirsin
ANGOSTURA BITTERS	
GEBER ANNE ! / Sezgin KAYMAZ	
BERGAMUTLU PİLAV VE KUZU FIRIN	
INCENDIES	
ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK / John BOYNE	
HAYAT BİR DÖNGÜDÜR	
SOMON TAVA	
FLAUBERT’IN PAPAĞANI / Julian BARNES	
KIZARTMADAN, AZ YAĞLI KADINBUDU KÖFTE	
SİNEK ISIRIKLARININ MÜELLİFİ / Barış BIÇAKÇI	
Blogroll
Atalet
Ayşe'nin Kitap Kulübü
Banu'nun Dünyası
Bir Tek Aşk
KakaraKikiri
Lale'nin Bahçesi
Leylak Dalı
Mindmills
Qunegond'un Penceresinden
Gevezelikler
Hata: Twitter yanıt vermedi.Lütfen birkaç dakika bekleyip bu sayfayı tazeleyin.
Geçmiş Zaman Olur Ki…
Geçmiş Zaman Olur Ki… Ay Seçin Mayıs 2020 (1) Ocak 2020 (3) Aralık 2019 (1) Haziran 2019 (1) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (4) Mart 2019 (4) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (2) Mart 2018 (1) Ağustos 2017 (3) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (1) Mayıs 2017 (7) Nisan 2017 (5) Haziran 2016 (3) Şubat 2016 (1) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (2) Eylül 2015 (1) Haziran 2015 (2) Mayıs 2015 (4) Nisan 2015 (2) Şubat 2015 (1) Aralık 2014 (1) Kasım 2014 (2) Ekim 2014 (4) Eylül 2014 (1) Ağustos 2014 (2) Temmuz 2014 (1) Haziran 2014 (2) Mayıs 2014 (8) Nisan 2014 (8) Mart 2014 (3) Şubat 2014 (5) Ocak 2014 (7) Aralık 2013 (5) Kasım 2013 (3) Ekim 2013 (8) Eylül 2013 (6) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (9) Haziran 2013 (10) Mayıs 2013 (7) Nisan 2013 (12) Mart 2013 (9) Şubat 2013 (16) Ocak 2013 (19) Aralık 2012 (12) Kasım 2012 (8) Ekim 2012 (8) Eylül 2012 (10) Ağustos 2012 (17) Temmuz 2012 (15) Haziran 2012 (13) Mayıs 2012 (23) Nisan 2012 (21) Mart 2012 (16) Şubat 2012 (18) Ocak 2012 (19) Aralık 2011 (20) Kasım 2011 (29) Ekim 2011 (42) Eylül 2011 (18) Ağustos 2011 (13) Temmuz 2011 (19) Haziran 2011 (22) Mayıs 2011 (32) Nisan 2011 (27) Mart 2011 (25) Şubat 2011 (6)
Her hakkı saklıdır…
Bu blogda yayınlanan her tür yazının, blog yazarı tarafından başka bir kaynak gösterilmedikçe, her hakkı saklıdır. İzinsiz olarak kısmen alınmamalı ve çoğaltılmamalıdır. Aksi takdirde gerekli işlem yapılacaktır...