Gece Dergi'yi doğru görüntüleyebilmek ve/veya kullanabilmek için tarayıcının JavaScript çalıştırmasına izin vermelisin.
İçerikler
Kütüphane
Arama
Giriş
E-Posta Adresi
Şifre Unuttun mu?
Hatırlanmak
Giriş Yapın
Henüz bir hesabın yoksa Kayıt olmayı deneyebilirsin.
Sorun değil, hepimiz bazen unuturuz.
E-Posta Adresi
Sıfırlayın
Deneme
Geçenlerde
16 Haziran 2017 - 17:14
Emir Evren
2 dk.
Geçenlerde ana sokaklardan birinde yürürken her geçen gün yoğunlaşan işimle uğraşıyordum. Bana çarpan insanları önemsemeyerek insan selinin ters istikametinde ilerliyordum ki dikkatimi ufak bir oğlan çocuğu çekti. Kafasına taktığı şapkasının ucunu taşıyamıyormuş gibi başını öne eğmişti. Usul usul ağlarken çıkardığı sesler, ana sokağın gürültüsünde duyulmuyordu bile.
Ona ne olduğunu sorduğumda kaybolduğunu söyledi. Babasının iş yerini veya evinin adresini bilmemesine rağmen, ona yardım edeceğimi söyledim. Elinden tuttuğumda, artık gözyaşları dökülmese de hıçkırıkları devam ediyordu. Üç dakika sonra girdiğimiz bir ara sokakta çocuğu bıraktım ve koşarak uzaklaştım. Daha fazla kaybolmasına sebep olmuştum fakat ona bir de iyilik yapmıştım. Artık ağlarken çıkardığı sesler, sessiz sokakta çok daha rahat duyuluyordu.
Geçenlerde bir apartmanın yüksek katlarının pencerelerinde gezerken yatağında uzanarak kitap okuyan, genç bir kızı gördüm. Aralık bıraktığı penceren usulca içeri süzülüp yanına sokulduğumda beni fark etmemişti bile. Yüzüne dikkatlice baktığımda genç kızı hatırladım; kendisinin geçen sene ünlü bir yazar olduğuna şahit olmuştum. Gözümü yüzünden alarak okuduğu kitaba baktım ve oradaki kelimelerden aklıma gelen ilham verici fikirleri kulağına fısıldadım. Ona verdiğim yaratıcı fikirler, tek başına yeterli olmayacağı için ellerini tutarak gözlerinin içine baktım. Bu defa da cesaretlendirecek sözler söyledim.
Çok geçmeden eline aldığı kalemiyle yeni kitabını yazmaya başladı. Yaklaşık iki ay boyunca, günaşırı yanına giderek kitap projesinin gelişmesini izledim. İki ay bittiğinde nihayet kitabı okuyucularla buluşturdu ancak yeni kitabı, önceki kitabının yüzde biri kadar ilgi görmedi. Ellerini tutup gözlerinin içine baktım ve aklına, hiç de iyi bir yazar olmadığını, hayatta başarılı olamayacağını soktum. Bunalıma girdi, başka işlerde çalışmayı denedi. Dikiş tutturamayınca da bana lanet okuyarak intihar etti. Zerre pişmanlık duymadım.
Size fazla acımasız veya gaddar mı geldim? Oysaki ben, her an içinde yaşadığınız hayatım. Her ne kadar ellerim veya bedenim olmasa da bunların hepsini yaptım. Hatta geçenlerde olmayan elime kalemi alarak bazı itiraflarda bulunmak istedim, siz de okudunuz. Sadece o kadar.
hayat ağlayan çocuk emir evren geçenlerde günaşırı yazar kız bunalım
© 2016 - 2021 Gece Dergi, Emir Evren. Tüm hakları saklıdır.
Gece Dergi
Ana Sayfa
Kütüphane
Kolektif
İletişim
Bilinmesi Gerekenler
Sıkça Sorulan Sorular
Gizlilik Politikası ve KVK
Çerez Politikası
Yazarlık Koşulları
Okuyucu Koşulları
© 2016 - 2021 Gece Dergi. Tüm hakları saklıdır. Mevcuttaki hiçbir içerik, -izin alınmadan- kaynak gösterilse dâhi kullanılamaz, kopyalanamaz, alıntılanamaz.
Ziyaretin süresince Gece Dergi'den en iyi şekilde yararlanmanı hedefleyen birtakım çerezler kullanmaktayız. Bahse konu çerezleri ve bu çerezlerin ne amaçlarla kullanıldıklarını öğrenmek ve yönetmek için buraya tıklayabilirsin.