Aile büyüklerinizde veya komşularınızda mübadele yıllarında yaşamış olanlar varsa çocukluğunuz onların size anlattığı ,size masal gibi gelen ama yaşanmış gerçek hayat hikayeleri ile geçmiştir. Girit’ten gemilere zar zor binip göç edenler ,Rumeli’den at arabası sırtında sadece üç beş parça eşyayı yanında getirebilenler…
Benim de çocukluğum bu hikayelerle geçti. Zaman zaman bu satırlarda bahsettim, yeri geldikçe de bahsediyorum. Geçtiğimiz hafta sonu prensesle beraber gittiğimiz film de de bu sahneleri bir kez daha gördüm. Gazetelerde çok yazılan Çağan Irmak’ın filmi Dedemin İnsanları’ndan bahsediyorum. Giderken prenses şartını söyledi:” Eğer çok fazla hüzünlü, ağlanacak sahne varsa çıkacağız anne tamam mı ?” Tamam dendi söz verildi, hatta kimi sahnelerde göz pınarlarımda biriken yaşlar “ nezleyim anneciğim ondandır “ diye silindi ve biz filmi dedemin çocuklarına, rahmetli babacığıma , halamlara ve amcamlara anlattığı yaşanmış hikayeleri de hatırlayarak seyrettik.
Bu tarifte yine çok eskilerden, babaannemden... Girit mutfağının çok bilinen çoğu zaman etli, limonlu terbiyeli olarak pişirilen ama benim daha hafif olduğu için salata olarak tüketmeyi sevdiğim şevketi bostan*.
Beyaz etli ve yapraklı iki kısımdan oluşan dikenli bir bitki şevketi bostan. Pazarlarda dikenlerinden ayıklanmış olarak satın alabiliyorsunuz. Kök kısımları yani beyaz kısımları daha zor piştiği için pişirme süresinde yapraklarını önceden sudan çıkarmak gerekiyor ki daha canlı durabilsin. Limon ve sızma zeytinyağı ile, eğer varsa kırma yeşil zeytin ile hem salata hem de başlı başına bir öğün olarak yiyebilirsiniz.
*Şevketi bostan (askolibus) Ege Bölgesinin bazı yörelerinde, özellikle Bodrum civarında kenger (kenker) diye de bilinir.
Gereken Malzemeler:
1/2 kg şevketi bostan
3-4 yemek kaşığı sızma zeytinyağ
1 limonun suyu
yeşil zeytin
tuz
Yapılışı :
Şevketi bostanın etli ve yapraklı kısımlarını ayırıp iyice yıkayın, sirkeli suda bekletin.
Tuzlu kaynamış suya temizlenmiş kısımları atıp yumuşayıncaya kadar pişirin.
Yaprak kısımları önceden piştiği için pişirme tenceresinden bir kevgirle önceden çıkarabilirsiniz.
Pişen şevketi bostanı servis tabağına alın.
Soğuyunca servis yapmadan önce limon suyu ve sızma zeytinyağı döküp servis yapın.
Hazırlayan: Miskokulu Lezzetler
Etiketler: GİRİT MUTFAĞINDAN, SALATALAR
Bu yazıyı paylaş :)
17 yorum:
PAPATYA PRENSES dedi ki...
Belki hüzünlü ama o dönemleri dinleyecek bir büyüğümüz olmadı hiç. Annem filmi izlerken keşke görebilseydim de anlatsalardı diye izledi, yaşadıklarını azçok tahmin edip hüzünlendi ağladı...
Şevketi bostanın nohutlusunu görmüş ve merak etmiştim ama ne yazık ki hç rastlayamadım ki alayım..
Ellerine sağlık ablacım..
28 Aralık 2011 22:00
Kuzzine dedi ki...
Merhabalar, benim de anne tarafı Girit'ten...Yani ben de hep o hikayelerle büyüdüm, dedemin onları almak için gemiler geldiğinde nasıl kaçıp da saklandıklarından, tepeden gemilerin gelişini görüp nasıl Rum arkadaşlarına sarılıp ağladıklarından,...o filmi izlemeyi pek yüreğim kaldırmaz gibi geliyor...ama çok da izlemek istiyorum...bilemiyorum yani...Şevketibostan bizde de çok pişerdi, kokusu burnuma geldi neredeyse, ama Bursa'da pazarlarda hiç görmedim...bu hafta arayayım bakalım bulabilecek miyim ...Ellerinize sağlık :D
28 Aralık 2011 22:07
PAPATYA PRENSES dedi ki...
Ablacım sucuklu yumurtadan sonra pek çok tarif yayınladım. Sen neden farketmedin?? 1.5günlük bir arıza oldu sitemde ama geçti gitti yani üzerinden.
Prensese ve sana sevgilerimi yolluyorum..
28 Aralık 2011 22:38
EsEr dedi ki...
güzel filmdi gerçekten.. ben de hüzünle izledim...
ellerine sağlık arkadaşım.
mutlu yıllar
28 Aralık 2011 23:13
zeymurancafe dedi ki...
ellerıne sağlık canım harıka bır yemek olmus
28 Aralık 2011 23:47
Unknown dedi ki...
Ah be Minecim çok istememe rağmen vakitsizlikten gidemedim henüz ama annem gitmiş çok ağladım diye anlattı belki de ondan biraz erteledim ama izleyeceğim mutlaka ellerine sağlık hiç pişirmedim ben de Papatyanın dediği gibi hiç rastlamadım ki alayım
29 Aralık 2011 00:08
sare dedi ki...
"Dedemin İnsanlarına" gittim ve çok beğendim.
Şevket-i bostanı sadece bir kere yapabildim, pek kolay bulunmuyor buralarda...
Çok lezzetli yemek, bilirim. Ellerinize sağlık. Yapan, öğreten, unutmayan, hepsine çok teşekkür ederim. Unutulmaması lazım.
Yeni yılınızı kutlar, mutluluk, sağlık, huzur getirmesini dilerim.
Sevgiler.
29 Aralık 2011 00:11
tarih84 dedi ki...
Ellerinize sağlık, ben pazarda genelde beyaz kök kısmını görüyorum annem beyaz etle terbiyeli yapar çok aşina olduğum bir lezzet değildir ama çok sağlıklı olduğu söylenmekte.
Büyüklerin ruhu şad olsun, Allah rahmet eylesin:(
Dedemin insanlarına biz de annemle gittik, bu sefer ön yargılı gittiğim için ilk başta ısınamadım sonra baktım ki duru sade olması gerektiği gibi keşke tarihimiz bu kadar net anlatılabilse tarafsızca.
Çok sevindim yazınızı görünce:) uzun süredir yazılarınıza hasrettik:)
29 Aralık 2011 00:13
Unknown dedi ki...
Canım Şevket-i Bostanı çok merak ediyorum ellerine sağlık harika görünüyor öpüyorum.
29 Aralık 2011 12:48
mutfagabuyrun dedi ki...
ne gördüm nede duydum canım.resime bakıncada bilemedim.çok değişik bir tarif.ellerine sağlık.öpüyorum.
29 Aralık 2011 12:58
NzlGl dedi ki...
Hiç yemedim ve denemedim. Nasıl atlamışım diye de kendime kızdım:)
eline sağlık canım, sevgiler
29 Aralık 2011 13:35
Saglıklımutfak dedi ki...
Yaşar Kemalin Karıncanın su içtiği ada serisinde okudum o yılları. Filmi izlemedim. acıklı ise dayanamıyorum :((. Kumkapı'daki Giritli'ye gittiğimde seçtiğim mezeler arasındadır şevketi postan. Ellerine sağlık canım benim. öperim
29 Aralık 2011 14:07
nesrin dedi ki...
Mine ablacigim Zülfü Livaneli`nin Serenad`indaki gibi her ailenin icinde sakladigi hikayeler var. Böyle hüzünleniyor insan. Geriye dönmek istemeyecegimiz zamanlardi. Cok sükür gecmiste kaldi. Ellerine saglik. Bizimle böyle güzel hikayelerini ve tariflerini paylasmaya devam et. Simdiden yeni yiliniz kutlu olsun, sevgiler.
29 Aralık 2011 14:21
Tümay Öztürk dedi ki...
Bu şevketi bostanı çok çok çok yemek istiyorum. Ama ben sanki daha yemek gibi düşünmüştüm yapılışı. Ya da öyle si de vardır mutlaka. Bu daha hafif olmuş ama her durumu iştahımı kabartıyor. Bir insan tadını bilmemesine rağmen bir yeşilliği bu kadar sevebilir herhalde:) Ellerine sağlık canım:)
29 Aralık 2011 16:09
ihlamurcum dedi ki...
Şevket-i bostan evimizde her hafta pişer, kah pirinçli kah etli sıra sıra pişer. Egeli olmanın farkı da bu olsa gerek.
Dedemin insanları filmine gelince,biz Rumeliliyiz, ilk yarı zırzır ağladım, inanılmaz keyifli , hüzünlü bir filmdi.Çağan Irmak gene döktürmüş.
Paylaşımınız için teşekkürler
29 Aralık 2011 18:50
ebru dedi ki...
Hımm çok lezzetli görünüyor. Ellerine sağlık. Ben de bir Egeli olarak otlara bayılıyorum.
29 Aralık 2011 18:55
mine dedi ki...
çok merak ediyorum şevketi bostanı diğer adının kenger olduğunu yeni öğrendim
geçmişe baktığımızda her köşe ne çok acı var , bizde de çerkeslerin acısı, tüm ailenin yokolması, tek kişiden filiz vermesi, kurtulsalardı neler olurdu hep merak ederim...
30 Aralık 2011 07:34
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Hakkımda
Miskokulu Lezzetler
Mutfak benim için bir terapi yeri. Yoğun bir çalışma temposunun ardından günün yorgunluğunu unuttuğum, günün muhasebesini yaptığım yer benim için. Yemek yaparken kendimi buluyorum, dinleniyorum. İçine az baharat, az tuz ama bol sevgi, bol hoşgörü kattığım yemeklerimi sevdiklerimle paylaşmaktan da keyif alıyorum.