İlk aşkının bitişi, yıkılışı üzerinden neredeyse bir sene geçmişti. Artık yaraların sarılması gerektiği, geçmişin tozlu hislerinin kabuk bağladığı ve yüreğinde yaşama karşı beslediği öfkenin aslında onu yaşamda tutan gücün ta kendisi olduğunu öğreniyordu yavaş yavaş. Aklının ortasına yığılmış kalmıştı ruhu, "Artık değil," diyebildi fısıltıyla aynada kendine bakarken Emre. Bu minik fısıltı bile yeni yollar çizmek için önüne kaderinin haritasını koyduğu anlamındaydı. Hızla giyindi ve evden çıktı, kalabalık sokaklarda kulağında başka müzikler başka hisler veriyordu artık.
Okuluna döndü, derslerine, kitaplara, kuramlara, sınavlara.. Tüm bu hengamenin ve fotokopi kokulu, saman kağıdına yazılı düşüncelerin içinde canlı bir yeşil renge sahip bir çift göze ilişiyordu bakışları zaman zaman. "Acaba?" bu soru her rastlaşmada, her merhabalaşmada bir kez daha ve daha yüksek bir sesle aklının ortasından geçiyordu. Nedense bedeni, davranışları ve duruşu yeniden kendini yazıyor gibiydi. Gençliğini verdiği o kutsal aşk yerine, geride kalan ve çöl zannettiği bu hüznün arasında bir başka vahaya denk gelmiş gibiydi. Birkaç blok ders boyunca saçlarının dalgasında esen rüzgarla yüzünde tebessümler, hayaller, düşler ve mutluluğa dair yeni bir inanç belirmişti. Hele o dersin bitimine doğru elini kaldırıp karşısındaki kariyerli Profesör'ün karşısında birkaç edebi ve akademik anti-tez sunarken gözünün kendisine gülümseyen o genç kıza iliştiği anda yüreğinde yine bir patlama olmuştu. O anda kararını vermişti hatta, konuşma bittiğinde yanındaki can dostuna eğilim, "Oğlum şu kız var ya hani bu sene sınıfa gelen, ne dersin gidip konuşsam mı?" diyebilmişti bile. Sınıftaki uğultular, kahkahalar eşliğinde ders biterken kendisiyle dalga geçeceğinden emin olduğu beş altı kişilik gruba rağmen yerinden doğruldu, arkadaşlarının arasından sıyrıldı ve Fakülte bahçedesindeki yarım ay şeklindeki banklarda bahar çiçeği gibi yüzüyle kendisine bakan kıza yaklaştı, "Selam," diyebildi sadece. Sadece bir basit selam. Yine de ardından gelen onlarca cümlede bir ilahi melodi çalmaya başlamıştı, dersler anlatılıyor, karşısındaki kızlar birbirlerine anlamlı anlamlı gülümsüyor ve ortada kocaman bir saflık kol geziyordu.
Birkaç gün sonra artık Emre kararını vermiş 'açılmak' denilen eylemi aklında tuttuğu o aşk barajının kapaklarını açarak gerçekleştirecekti. Bir başka ders gününün öğlen arasında, "Benimle Gölet'e gelir misin? Biraz yürüyüşe çıkarız.." önerisini sunduğunda utançtan kızarak bir çift elmacık kemiği vardı. Artık ortada mutuluktan kıkırdayan bir çift kız ve onların karşısında küçülen bir Emre vardı. Birkaç ders daha geçtikten sonra, birlikte bahçeye indikten sonra dört beş dakika sürecek bir yürüyüş yapmaları gerekecekti. Elbette başbaşa..
"Eee," ile başlayan tatlı cümleler vardı ortada. "Şey.." diye uzatılan ifadeler. İki kişinin arasında iki kişinin de bilgiği ama kimsenin dile getirmediği ifadeler yarışa kalkacak atlar gibi padokta arzı endam ediyordu. Birkaç dakikalık yürüyüş sonrasında, henüz yeni kullanmaya başladığı cep telefonu, yirmi birinci yüzyılın ilk teknolojik lanetini üzerine salmak üzere iki kesik bip sesiyle Emre'nin utangaç cümlelerini kesmişti, şaşkınlık ve acemilikle eline telefonu alıp gelen kısa mesajı okumuş ve olduğu yere çakılıp kalmıştı. "N'oldu Emre?" sorusunu duyduğunda kolundan tutmuş bir kadın olduğu fark edip kendine geldi. Sakinde kaldırıma çöktü ve "Bir saniye, yok bir şey, bir arkadaşımın başına bir şey gelmiş de onun haberi geldi" diyebildi.
O yeni gelen kısacık mesajda uzun bir hikaye vardı oysa ki, bir yıldan uzun bir süre önce ayrıldığı, ayrı kaldığı ve hiç haber alamadığı ilk aşkıydı mesajı gönderen: "Umarım çok uzun ve mutlu bir ömür yaşarsın. Kendine dikkat et!" yazıyordu mesajda. Zaman ve mekanın üzerinde kutsal bir alın yazısına dair bir mesajdı bu, uzun ve mutsuz geçen zamanların sonunda ilk kez mutuluğa adım atarken gelen kısacık ama anlamlı bir mesaj.. Emre kendine geldiğinde, yanında omzuna başını koymuş, "İyisin değil mi?" diye kendisi teselli eden bir çift göz vardı, "İyiyim canım, sağ ol." dedi. Hiç iyi olamayacağını bile bile.
Meo - 2016
MeoEdebiyat Kısa Öyküler Blogu
'Mehmet Şentürk
Son DüzenlenmeCuma, 03 Mart 2017 23:27
1
2
3
4
5
(1 Oyla)
Okunma 3024 defa
Etiketler :
MeoEdebiyat Kısa Öyküler Blog
Kısa Öykü
Aşk Öyküler
Kısa Kısa Aşk Öyküleri
Tweet
Yorum ve görüşleriniz değerlidir. Facebook hesabınız ile yorum yapabilirsiniz.
Benzer Öğeler (etikete göre)
MeoÖykü - Renklerin Kavgası
MeoÖykü - Gönül Yanılması
MeoÖykü - Sıcacık Bir Kış Gecesi
MeoÖykü - Resimlerin Efendisi
MeoÖykü - Kuğusuz Gölün Yıl Dönümü
Bu kategoriden diğerleri:
« MeoÖykü - Kısacık Bir Aşk Öyküsü MeoÖykü - Rüzgarla Savrulan »
ÖNCEKİ
{{ num }}
SONRAKİ SONRAKİ
{{name}}
{{customfield.title}}
{{customfield.value}}
{{model.votes}}
Alıntı Yap	
Yanıtla	
Düzenle	
{{infoMessage}}
Attach images by dragging & dropping or by selecting them.	
The maximum file size for uploads is 10MB.	Only gif,jpg,png files are allowed.
The maximum number of 3 allowed files to upload has been reached. If you want to upload more files you have to delete one of the existing uploaded files first.	
The maximum number of 3 allowed files to upload has been reached. If you want to upload more files you have to delete one of the existing uploaded files first.	
Şu isimle yorumlanıyor	
{{getDefaultName}}
Devam eden e-postalarda bana bilgi ver.	
Displayed next to your comments.	
Herkese açık görüntülenmez.	Gravatar enabled	
Altta gördüğünüz resimdeki yazıyı kutuya yazın	
Yorumlar yayınlanmadan önce kontrolden geçebilir.	
İptal Et
Kaydediyor...	Gönder	
{%=file.name%}
Processing...
{% if (!i && !o.options.autoUpload) { %}
Start
{% } %} {% if (!i) { %}
Cancel
{% } %}
{% } %} {% } else { %} {% } %} {% } %} {% if (!file.error) { %}
{% } %} {% if (file.error) { %}
Error {%=file.error%}
{% } %} {% if (file.deleteUrl) { %} {% } else { %}
Cancel
{% }%} {% if (!file.error) { %} {% } %}
{% } %} )
Yeni Yorum Ekle	
Giriş Yap
Ara
Ara
FacebookG+ linkedIn Twitter Facebook
Ana Sayfa
/
KISA ÖYKÜLER - TÜMÜ
/
Kısa Kısa Aşk Öyküleri
Kitap Satış
En Popüler Öyküler
MeoÖykü - En Gerçek Masal
04.03.2020
Öne Çıkan
MeoÖykü - Solmayan İki Gül
04.03.2020
MeoÖykü - Aşk Kaç Saniye Sürer?
14.01.2015
MeoÖykü - Ölümsüzlük Virüsü
28.03.2017
Öne Çıkan
MeoÖykü - Köy Öğretmen Parkı
17.01.2016
Öne Çıkan
Mehmet Ali Çelikel - Küçerek Öyküle…
03.03.2016
MeoÖykü - O Noktada
15.01.2017
MeoÖykü - Papatya ve Erguvan
10.01.2015
MikroÖykü - Uçan Sayfalar
23.10.2017
MeoÖykü - Kısacık Bir Aşk Öyküsü
03.03.2016
Öne Çıkan
MeoÖykü - Melankoli
04.01.2017
MikroÖykü - Bir Cinayetin Arefesi
12.01.2017
MikroÖykü - Bir Damla Savaş
06.09.2016
MeoÖykü - Aşkın İllüzyonu
17.07.2015
MikroÖykü - Karanlık Geçit
29.07.2016
Öne Çıkan
MeoÖykü - Rüzgarla Savrulan
23.03.2016
MikroÖykü - İncecik Çizgiler
28.03.2017
MeoÖykü - Kalbine Kadar
26.03.2016
Öne Çıkan
MikroÖykü - Küçük Bir Papatya
10.07.2016
MeoÖykü - Kuğusuz Gölün Yıl Dönü…
10.10.2018
MeoEdebiyat - Telif Hakkı Bildirimi
Sitede yazılan edebi eserlerin her hakkı saklıdır. Sitede bulunan bütün metinler Mehmet Şentürk tarafından yazılmaktadır. Kaynak veya yazar adı gösterilmeden, -Meo yazar mahlası kullanılmadan yayınlanması durumunda cezai yaptırım uygulanabilir. Sosyal medya düğmeleri yoluyla yapılan paylaşımlar bu kuralların dışındadır.
®MeoEdebiyat bir MeoMedya tasarımıdır. '2016
Mehmet Şentürk isimli yazarın MeoEdebiyat Blog dahilindeki tüm eserleri Creative Commons Alıntı-Gayriticari-LisansDevam 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.