Karantina süreci benim için çok zorlu geçti. İnsanlar çılgınca uzaktan eğitimlere, spotifaylara, podcastlere, zoomlara koşarken, ben de evde çılgınca koşuyordum. Düşündüm de bunca çevrimiçi hizmetten yararlanıp kendim için bir şey yaptım mı? Evet, yaptım. Yapmaz olaydım! 😒
Ben erkenci insanım. Çok da erken yatarım. Ama tabi karantinada alt üst oldu her şey. Gece yatışlarda ipin ucunu iyice kaçırdık. “Yarın okul vaaaööör” diye böğüremiyorsun da çocuklara. Onlar da oynadıkça oynuyor arkadaş. O seste nasıl uyanacak? Gecemiz gündüzümüz birbirine karıştı.
Sabah gözümüzü açıyoruz, hemen koştur koştur kahvaltı. Benimkilerin maşallah bir iştahları açıldı. Ellerinden kedinin yemeğini zor kurtardım. Beni de ekmek arası yapıp yiyecekler diye aklım çıktı. 😱
Kahvaltı bitiyor ders vakti. Ebaları, zoomları falan takip edemedik. Ben çalıştırdım çocukları. Okul kitaplarından işledik konuları. Biraz da artı ders olsun tabi diye İngilizce ile Kuran-ı Kerim sıkıştırdım araya.
Ay arada bir de Ramazan atlattık tabi. Bebeler oruç tutmak istediler. Ne yalan söyleyeyim sevindim, hiç olmazsa biraz çeneleri kesilir, boğaz dertleri azalır dedim ama nerdeee. Tam enerji devam. İftardı sahurdu, çaydı kekti börekti derken mutfaktan çıkamadım bir türlü.
Bu süreçte her ne kadar Secce Bacı kimliğim öne çıksa da bir de ünlü yazar kimliğim var tabi. Çevirmek ve yazmak için dünya kadar projeye he demiştim. Birden okullar kapanıp çocuklar da evde kalınca program mrogram kalmadı. Bırakın kitap yazmayı okumayı, kısa sürede mailleri açıp okuyamaz hale geldim.
Çalıştığım yerler de dosya bekliyor benden. Şu işi halledeyim de başına geçeyim diyorum, çamaşır makinesinin yıkaması bitti diye alarmı ötüyor. Zaten bir gün önceden içinde unutup kokuttuğum çamaşırdı. Bir gün daha duymazlıktan gelemem bu alarmı.
Koşarak çamaşırı boşaltıyorum, asılacakları asıyor, kurutulacakları makineye atıyorum. Bilgisayara doğru koşarken oğlan çıkıyor karşıma. Mamacıkmış. Onların yemeğini ocağa koyuyorum, mutfak olmuş leş. Oraya bir süpürge tutuyorum, ayağıma yapışıyor zemin. Hadi bari bir de sileyim diyorum, duvara kadar lekeler gözüme batıyor, onlara el atayım şu tezgahı biraz yoluna koyayım derken yemek pişiyor.
Çocukları masaya çağırıp bilgisayarıma geri koşarken Lulu tuvaletten çıkıyor. Aaa kumu değişecekti. Onun için banyoya giriyorum, lavabo leş. Bir süngerle onu temizlerken kurutmanın alarmı duyuluyor. Kırışmasın diye içindekileri boşaltırken öte yandan ikinci postayı çamaşır makinesine tepiyorum.
Temizleri yerleştirmek için dolabı açıyorum, üzerime yıkılıyor. Hepsini indirip katlayıp koyayım diyorum bu arada ütünün fişini takıyorum. O ısınana kadar dolabı yerleştiriyorum.
Ütü yaparken ayağıma Lulu geliyor. Sokak istiyor. Onu sokağa atıp geri koşuyorum, hazır anneleri yokken bebekleri yuvadan çıkarıp yuvayı temizliyor, odayı havalandırıyorum.
Çalışmak için yeniden bilgisayarın düğmesine basıyorum, sözlüğümü ve gerekli kitapları almaya gidiyorum ki kitaplık yıkılıyor, el atmak lazım. Masamın üzerinde aradığım hiç bir şeyi bulamıyorum. Oraları toparlamaya çalışırken dışarıdan Lulu’nun miyavını duyuyorum, eve dönmek istiyor.
Çocuklara onu aldırıyorum, sahi çocuklarım vardı benim. Ne yapıyorsunuz bebeler diyorum. İki lafın belini büküyorum, çocuklar akşama “film gecesi” yapmak istiyor. Bütün gün ilgilenemedim veletlerle tabi, biraz birlikte vakit geçirelim. Tamam akşam yemeğini koyayım da diyorum. Ay alınacaklar vardı. Çocuklar da çıkamaz şimdi. Koşarak markete gidip geliyorum.
Haydi geri mutfağa. Yemeği koy. Bulaşık makinesini boşalt, mutfağı topla. Akşam yemeği, tekrar mutfak topla. Çayı al, bebeler mısır/kek/börek istedi, onu da yanına al, haydi içeri.
Film saati. Bebelere filmi açıp izliyor gibi yaparak ya çamaşır katlıyorum ya okumam gerekenleri okuyorum. Ya da yeniden plan program yapıyorum. Neyse yatırayım da çocukları çalışırım nasıl olsa.
Onlar yatmaya pestilim çıkıyor. Çoğu geceler zaten onlardan önce düşüp bayılıyorum. Neyse sabah erken kalkar işime bakarım diyorum…Sabah kalkıyorum…. Önceki gün onca iş yapılmamış gibi sıfırdan yeniden başlıyorum yapmaya.
Kendimi kafesteki çarkında koşan hamster gibi hissediyorum. Koşuyorum koşuyorum, dörtnala canla başla koşuyorum, delirmişçesine sabahtan akşama koşuyorum ama milim ilerleme yok. ☹️☹️☹️
He tabi millet karantinada online eğitimler mi dersin, sertifika programları mı, yeni kitaplar, zoomlar, sohbetler… Gezip tozuyor. Ben sadece uzaktan bakıyorum, kedinin ciğere baktığı gibi. ☹️☹️☹️
Derken bir gün bir mesaj aldım. Sanal ziyarete açılan müzeler varmış. Hiç sevmem müze işlerini. Ama yazar evleri çok ilgimi çekti doğrusu. Bir bakayım dedim yazarlar nasıl yaşıyormuş. 🤔
Tıkladım hemen en çok ilgimi çekenlere. Ay arkadaş başıma ağrı girdi. Anam şunları görse nasıl da laf sokar bana, bak bak milletin evine bak, bir de kendi pasağına bak diye. 😒
Hastalandım resmen. Bunlar nasıl ev? Her taraf yerleşikli, tertemiz. Lavabolar parlıyor. Tüller bile ütülü. Kitaplıklar muntazam. Çalışma masasının üzerinde bir tane fazla şey yok. Benimkinde erik çekirdeği mi dersin mandallar mı, Lulu’nun boyunluğu mu, kızın küpesi mi oğlanın çorabı mı… Ağlayacaktım, daha fazla dayanamadım, kapattım. Kaç gün başım ağrıdı. Hay bakmaz olaydım dedim.
Vasiyetim olsun, günün birinde gerçekten ünlü bir yazar olursam, ardımdan evimi müze yapmak isterlerse arka odamı şöyle muhafaza etsinler. Ne şartlarda çalıştığım, o kitapları neler çekerek ürettiğim, arada derede nasıl vakit bulup da yazdığım, şu ev işlerinden vakit kalsa, biraz daha şansım olsa daha neler yazardım bilinsin arkadaş. ☹️☹️☹️
☹️
Share and Enjoy !
0Shares
0 0
Related Posts via Categories
Kimlik Karmaşası
Don Popo Yayıncılık Şok İçinde Sunar!
Hayatın normalleşmeye başladığının resmidir – X – Gece gezmesi
LOOOOOOOOL!
Madam Secce 15. Bölüm – Madamlıktan Mösyölüğe terfi
Canlı dersin yaktığı canlar asdjfhdkf
Kitap kapağı, terörist kedi ve diğerleri
Yeni dönem, yeni heyecanlar 💕
Tımarhane günlükleri 2 – Bu nasıl hikâye asdjfhdkjf
Tımarhane günlükleri 1 -Nerede kalmıştık? 🤔
Yayım tarihi 16 Haziran 2020 secce tarafından
Biraz da benden, ikizlerle gündelik hayat (9-10), kedili hayat olarak sınıflandırılmış
38 yorum	
Hamus dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:23
Öyle evlerde herkes yazar bacım, önemli olan seninki gibi zor şartlarda üretebilmek 😍😍
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:46
😀 üstat olciiiim işler biterse 😀
Cevapla
Müge Demir dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:29
Bu kadar paralandığımız için çok üzgünüm, halimize elhamdülillah demeden de sine rahat etmiyor. İki arada bir derede dünyalığı geçiren tüm bacılarıma bir ferahlık, bir hafiflik, bir huzur dilerim Rabbim’den ablacığım. Böyle tüy gibi hissettirecek yardımlar yetişsin Hızır eliyle, bir soluk olsun deniz mavi, gök mavi dünya cennet parçası dedirtsin başımızı dışarı çıkarmaya el verip. Yazarken rahatladım kız. 😁
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:45
ben de okurken. 🙂 teşekkür ederim
Cevapla
Büşra dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:30
Bebemi ayağımda sallarken okuyup yorulduktan sonra aynı işlerin tekrar tekrar her gün beni beklediğini fark etmek😔 bu sefer üzdü 😬
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:45
ben de üzüldüm yazarken. :/ hayat böyle olmamalı
Cevapla
Fatma dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:38
Off okurken yoruldum.Ama bu yaptıklarımız bize sadaka olarak yazilacak.He bu arada evin erkeğ ne yapiyor bu arada :)Hic yardımı olmuyormu ben karantina günlerinde eşimden cokbyardim aldım Allah razin olsun hep is bölümü yaptık. Eee o mutlu ben mutlu😁
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:44
eşim işe devam etti. çok arttı işi personel azalttıkları için. göremedik bile doğru düzgün.
Cevapla
Hilal dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:52
Ikiz bebeklere hamileyken bu daginikligin biraz abarti oldugunu dusunmustum galiba… simdi toplu ev biraz abarti bi beklenti geliyor bana 3 abi + ikiz bebelerle hahahah.. sirf ev biraz daha yasanilabilir olsun diye minimalist videolar seyrediyorum bu ara 🙂
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:05
İzlemeyle olaydiiii 😁
Cevapla
Melike dedi ki:	
16 Haziran 2020, 12:59
Ünlü bir yazar olman ve kedi beslemen dışında tam beni anlatmışsın 😂 her kelimesinde kendimi gördüm ☺️ Allah güç kuvvet versin ne diyeyim 😘😘🌸🌸
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:04
😁
Cevapla
Emekli öğretmen dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:02
Yine harika durum tespiti yapmışsınız. Rahmetli annem dağınık evler için kedi enciğini kaybetse bulamaz derdi. 😇 Lulu ve encikleri bir sorun yaşamadığına göre yoksa siz…? 🤪😉 ( Lütfen daha çok yazın. Yazılarınızı merakla bekliyorum.)
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:04
Hahahahhaha lulu duymasın, şantaj yapar bana 😁
Cevapla
Canan dedi ki:	
16 Haziran 2020, 16:25
Ayyy okurken yoruldum… Ama. Bizde durum farklı mı hayır… Tek farkla bizde kedi yok sadece aralıklı oruç diyeti yapan bir balık var.. O da garibim neredeyse konuşmaya başlayacak “yemek” diye.. Hayvanlara o kadar duyarlıyız yanii.. Secce kedileri nerden sardın başına demeden gecemedim okurken 🙈
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 17:38
Balığın aralıklı oruç diyeti ne sen hele onu de bacim
Cevapla
yeşim dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:05
Secce Bacım..
ben pek yemiyorum bu “pasaklıyım” mevzuunu DYSON süpürgeni gördükten sonra haberin olsun
ahahahhaa.. herkes bilir ki DYSON almak-aldırmak her süper titizin hayalidir. sende var ve tabi ki her gün kullanıyosundur kalıbımı basarım..yeme bizi bacım ..fsfagagfaga
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:06
Ay Silva mop da var bende. Biraz da onun havasını atayım. Dysonla çok sükse yaptım 😁
Cevapla
yeşim dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:08
vaaayyy ..
bi de mop haaa…
tamam bacım sen kapat kapat …
afsdsgagah
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:24
Asgsgdhdj
Cevapla
Reyhan dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:11
Offf okurken yoruldum, yaparken daha çok yoruluyorum. Kızım anne ben büyüyünce yemek yapmayı sevicem senin gibi olmicam diyo😂. Napayım arkadaş sevmemek ne demek nefret ediyorum yemek yapmaktan. Kadın olmayı sevemedim ben. Çok dertliyim bu konuda. Haa senin baktığın o yazar evleri erkek yazar evleridir, arkalarını toplayan birileri vardır, kadınsa da yatılı yardımcıları vardır.
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:24
Yemek yapmayı seviyorum ben temizlik yapmayı sevmiyorum
Cevapla
Nazlı Nazan dedi ki:	
16 Haziran 2020, 13:34
Sen git milyonların sesi ol, Instagram bir link verdirmesin, olacak iş değil. Seviyoruz seni, ailemizin yazarı ❤️
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 14:05
💕💕💕💕💕
Cevapla
Perihan dedi ki:	
16 Haziran 2020, 14:07
Onlar pasak değil kuzucum senin ilham kaynağın ev isi. Kara delik gibi ömür biter o işler bitmez
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 17:38
😁
Cevapla
Aysel dedi ki:	
16 Haziran 2020, 16:31
Aynı durumda olup sizin gibi üreten olamamak ev hanimligindan öte gidememek 😢
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 17:37
☹️ yollarımız açılsın inşallah kardeş
Cevapla
Nihan dedi ki:	
16 Haziran 2020, 22:08
Secce oyle bir yazmissinki bi an bende evinin bahsettigin yazarlar gibi oldugunu sandim. Basima agrilar girdi. Her cumlede yikildim. Taki son resmi gorene kadar. Su an nasil mutluyum anlatamam. Gidip kahve koyup ayagimi uzaticak yer bulabilirsem uzatip keyif yapicam 😀
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 22:44
😁😁😁
Cevapla
Hilal dedi ki:	
16 Haziran 2020, 23:34
Umudum var ama bi yerden baslicam :))
Kirik lego parcalarindan mesela hahahah
Cevapla
secce dedi ki:	
16 Haziran 2020, 23:56
En zorunu secmissin
Cevapla
MaYa dedi ki:	
17 Haziran 2020, 10:00
Sağlık olsun da isterse tavandan kirler damlasin. 🙁
Cevapla
secce dedi ki:	
17 Haziran 2020, 11:23
😁
Cevapla
Nur dedi ki:	
17 Haziran 2020, 17:06
Aaa okurken yoruldum valla 😅 gülüyordum ki sonuna doğru hüzünlendim ve eve yardımcı istiyorum şu an. Her işi de biz yapmak zorunda mıyız canıım aaa 🤪
Cevapla
secce dedi ki:	
18 Haziran 2020, 01:23
😒😉
Cevapla
Semra dedi ki:	
03 Ağustos 2020, 02:16
Canıııımmmm Secce’m sen iyi ki varsın be bacım hiç üzülme benim gibi kaç kişinin yüzünü güldürüyorsun Allah bilir. Eski yazılarını okurken ağlıyorum bunda da ağladım. Üçüz annesiyim yaşadığım şeyleri senin dilinle okurken hem karnım ağrıyarak gülüp hem zırıl zırıl çok ağladım. Bölüne bölüne, sürüne sürüne yaşamaktan çok yorgunum ben de Secce’m. İkiz annelerinin yazılarını da koyuyorsun ya bazen ben de kendimi toparlayıp vakit bulabilirsem kendi gözümden üçüz annesi olmayı yazacağım sana inşallah. Şu yazdıklarının hepsi kadınlar neden iş hayatında aktif olamıyor goygoyunun cevabı. Bal gibi biliniyor ya neyse! Türkiye’de kadın olmak zor iş Secce kardeşim. Sevgilerimle
Cevapla
secce dedi ki:	
24 Ağustos 2020, 12:49
Semraaaaa çok teşekkür ederim yorumun için. o kadar çökkün bir anıma denk geldi ki. enerji buldum sayende, yeni yazı gireyim bari dedim. 😀 Üçüz anneliğini mutlaka bekliyorum ilk fırsatta. 😉
Cevapla
Nazlı Nazan için bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Yazı dolaşımı
Previous post
Minik diller yeni sezon
Next post
1,2,3,4,5,6,7,8. Neee? 8 mii!
Aboneyim Abone!
Yeni yazılar mail adresinize düşsün:
Okunmamış her yazı yenidir!
Okunmamış her yazı yenidir! Ay seçin Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (3) Aralık 2020 (1) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (2) Temmuz 2020 (2) Haziran 2020 (5) Mayıs 2020 (1) Nisan 2020 (2) Mart 2020 (4) Şubat 2020 (3) Ocak 2020 (1) Kasım 2019 (3) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (2) Temmuz 2019 (4) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (6) Ocak 2019 (3) Aralık 2018 (2) Kasım 2018 (4) Ekim 2018 (2) Eylül 2018 (1) Ağustos 2018 (2) Temmuz 2018 (4) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (2) Mart 2018 (7) Şubat 2018 (3) Ocak 2018 (2) Aralık 2017 (3) Kasım 2017 (5) Ekim 2017 (5) Eylül 2017 (9) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (6) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (5) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (4) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (6) Kasım 2016 (3) Ekim 2016 (5) Eylül 2016 (3) Ağustos 2016 (4) Temmuz 2016 (2) Haziran 2016 (3) Mayıs 2016 (2) Nisan 2016 (8) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (7) Ocak 2016 (6) Aralık 2015 (5) Kasım 2015 (4) Ekim 2015 (4) Ağustos 2015 (3) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (6) Nisan 2015 (3) Mart 2015 (11) Şubat 2015 (5) Ocak 2015 (2) Aralık 2014 (4) Kasım 2014 (5) Ekim 2014 (2) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (5) Haziran 2014 (2) Mayıs 2014 (8) Nisan 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (4) Aralık 2013 (6) Kasım 2013 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (7) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (10) Haziran 2013 (2) Mayıs 2013 (9) Nisan 2013 (11) Mart 2013 (5) Şubat 2013 (12) Ocak 2013 (9) Aralık 2012 (13) Kasım 2012 (9) Ekim 2012 (11) Eylül 2012 (13) Ağustos 2012 (12) Temmuz 2012 (13) Haziran 2012 (15) Mayıs 2012 (20) Nisan 2012 (17) Mart 2012 (24) Şubat 2012 (11) Ocak 2012 (14) Aralık 2011 (14) Kasım 2011 (14) Ekim 2011 (10)
Hadi söyle söyle neyi merak ettin?
Arama…
Hmm neler varmış?
Hmm neler varmış? Kategori seçin Biraz da benden Bu bir reklamdır duyurular eğitim Genel Hiii ikizler mi? İkiz babası İkiz gebeliği ikizlerine tek başına bakanlar ikizlerle gündelik hayat (0-2 yaş) ikizlerle gündelik hayat (10-11 yaş) ikizlerle gündelik hayat (2-3 yaş) ikizlerle gündelik hayat (3-4 yaş) ikizlerle gündelik hayat (4-5 yaş) ikizlerle gündelik hayat (5-6 yaş) İkizlerle gündelik hayat (6-7) yaş ikizlerle gündelik hayat (7-8 yaş) İkizlerle gündelik hayat (7-8) İkizlerle gündelik hayat (8-9 yaş) ikizlerle gündelik hayat (9-10) kedili hayat kitap-DVD-çizgi film ve bilumum zımbırtılar Kız çocuk – erkek çocuk Oradan buradan Özel günler sizden gelenler Uyku gözümde tütüyorsun…
Fotoroman
Oğlan: "Dün hocada ödevimden niye geçemediğim
Darısı bu yaz bez atması umut edilen tüm insan
1,2,3,4,5,6,7,8! Bebekleri sayıyorum sayıyorum s
İlk çocuğunu biraz büyütüp ikinciyi doğuran
Şu köşede ne okumak isterdin? 🤓 (Biraz soru
Oğlan: "Para kazanmanın yolunu buldum annecim. B
Yaz sezonu için bungalov tercih ettiler. 😁 #b
Bu hafta cevapladığım sorularda öne çıkanlar
Load More... Follow on Instagram
Efsane Yazılar
Aşk Aşk Aşk
Bebelerin sabah ana babalarını uyandırma taktikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Bez Velet!
Bilinçli ananın bilincine tükürdüğü an: Acaba?
Ebeveyn canavarı
Ela Lale el ele, sürüm sürüm sürüne!
Faaliyetçi Analar
Foto Belgesel: Metropol Yerlileri ve Doğal Hayat
Hiç değişmeyen anneanne / babaanne replikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Kurtlu Anadolu Kadınından Cambridge’in Lohusa Düşesi Kate’e Mektup
Öz hakiki ANAokulu
Tuvalet Eğitimi 2. Sezon, 2. Bölüm “Hela Adabı”
Yurdum Teyzelerini Ağırlama Kılavuzu
DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN!!
Bu blogda yer alan yazıların ve fotoğrafların hepsi övünmek gibi olmasın ama bana aittir. Alıntı yapmak için bir zahmet beni dürtün. Ya da en azından sitenin linki ile adını açık ve görünür biçimde verin. Aksi halde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suç iş işlemiş olursunuz. Yakalarsam gözünüzün yaşına bakmam, valla hapislerde çürütürüm, haberiniz olsun. Kaynağı gösterin, canımı yiyin.