Çünkü artık bu salgının şakası olmadığı çok net ortada. Her ne kadar dünya ülkeleri arasında en az vaka rastlanan ülke olsak da, sayı her geçen gün artıyor.
En çok 65 yaş üstü yaşlıların bu virüse yakalanma rıskı olduğu gerçeği var. Ama günün büyük bir bölümünü evde geçirdikten sonra işim gereği çarşıya çıktım. Deniz caddesi ve sokakların büyük ekseriyetini yaşlılar oluşturmuş. Adam bastonla zor yürüyor, sokaklarda dolaşıyor. Biz bunun önüne nasıl geçeceğiz? En çok rısk altında olanlar bu kesim olmsına rağmen...
Bana bir şey olmaz diyemeyiz. Böyle diyenlerin bir kısmı mezarda, bir kısmında maalesef hastane de..
Dünyanın başına bir musibet geldiği net ortada. Bu her yüzyılda bir geliyormuş. Bugün Koronavirüs geldi ve dünyayı kasıp kavurmaya devam ediyor. Uzmanlar bize ne diyor? Sadece temizlik, zorunlu olmadıkça dışarı çıkmayın ve de kendinize dikkat edin. Dikkat etmeliyiz ve uzmanların söyledikleri kurallara uymamız gerekir.
Görüyoruz; takip ediyoruz!
Virüsün yayıldığı ülkelerde insanlar ciddi bir mücadele ve yaşam savaşı veriyor.
Türkiye'de sağlık bakanlığımızın, devletimizin yoğun tedbirleri sayesinde şu an dünyadaki en korunaklı ülke halindeyiz.
Yete mi? Tabi ki yetmez..
Devletimiz tedbirleri alıyor, medya ve kamu spotları aracılığı ile ve sosyal medya da çok önemli bilgiler veriyor ve tedbirler anlatılıyor.
Bizim kişisel mücadelemiz de çok önemli.
Sağlık bakanlığı ve yerel yöneticilerin uygulamaları, tedbirleri ve denetimleri tütün hale getirilmelidir. Bu bizim yaşam tarzımız olmalıdır. Her gün olmasa da insanların sıklıkla kullandıkları toplu taşıma araçları mekanlar yerel yönetimlerde haftada bir kez rutin şekilde temizlenmeli ve vatandaşlara hijyenik ortamlar sağlanmalıdır.
Bu şekilde yaşam tarzı oluşturmaz istek, yarın korona gider korona gelir..
Demem o ki; bu tür salgın hastalıklardan korunmamızı bilmemiz ve temizliği yaşam tarzı haline getirmemiz gerekiyor.
Biz Türk Milleti olarak tokalaşmayı, sarılmayı, kucaklaşmayı seven bir milletiz. Bu kişisel temizlik kuralını yaşam tarzına getirirsek ve bu tür salgınlar da samimiyet ve sevgi gösterilerine dikkat edersek, bu salgının bulaşmasını en asgariya indiririz.
Virüslerin adlarını tek tek saymamıza gerek yok. Artık Korona ve benzeri virüslerle yaşamayı öğrenmeliyiz.
Hayatımızı durma noktasına taşımamalıyız.Panik olmamalıyız.. Uyanık olmalıyız...
Olmazsak ve"bana bir şey olmaz" dersek, yazımın başında ifade ettiğim gibi; ya mezara ya da hastaneye ( karantinaya) düşeriz.
Sözün özü: Vatandaş olarak devletin tedbirlerine yardımcı olmamız ve uymamız lazım. Kişisel bakımlarımızı gerçekleştirip, bireysel olarak da bu virüs ile mücadele etmeliyiz.