Bugün sarı renge boyanmış bir ağaçı tahayyül ettim.Dallarinda ince zulufler toprağı koyu kahve , başları öne eğilmiş ben tevazu şehrinin bendesiyim diyordu.Sonra yapraklarının döküldüğünü gördüm aklıma ademoğlu geldi topraktan gelen toprağa döner imiş.Baktim ve anladım ki sanatci hep aynı.Sonra kalktım başka bir masaya geçtim hani olur ya başka bir şey görürüm diye bu kez beklediğim gibi oldu başak tanesi gibi her tanenin rüzgara karşı duruşunu seyrettim.En çok yukarda kalanlar sallanıyordu.Burdan baktım ve anladimki üstün olma çabası beyhude toprağa ne kadar yakınsak yani ölümü ne kadar düşünürsek dik dururuz sallanmayiz.Agac bana çok şey öğretti aslında en başta kim olduğumu ve ne olacağımi ve nerde ne olamayacağımi…
Sizlerde ne gördüğünüzu yoruma yazabilirsiniz…
Genel
Yazı dolaşımı
← Her gün biraz daha sen
KARDELEN →
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.