Gerek kamu kuruluşlarında, gerekse özel işletmelerde araç kullanan personelin yaptığı veya karıştığı trafik kaza sayıları, genel standartların oldukça üzerindedir ve bu, herkes tarafından bilinen bir gerçektir. Kazalardan şikâyetçi olmayan hiçbir işletme yetkilisi de yoktur. Bunun sebepleri değişkendir ancak araştırmalarımızda prosesin en başındaki hatanın; eleman tedarikinde doğru seçim yapmayan ve genelde eş-dost hatırı ile eleman alan işletmelerde olduğu tespit edilmiştir.
İnsan unsur çok zor değişebilen bir faktördür. Hızlı ve kolay değişebilen çevre ve araçlardır. İnsanlık; kendi yarattığı bu araçlarla adeta mücadele halindedir.
Kazaların oluşmasındaki en önemli sebebin, insan karakterleri ile kişilik özellikleri olduğu anlaşılmıştır. Eğitimsizlik ve yeteneksizlik ise tetikleyici unsur olarak ortaya çıkmaktadır.
Türk Eğitim Sisteminde ise öğrenciler; yetenekleri istikametinde eğitilmedikleri için, istenilen özelliklerde nitelikli insan seçimi zorlaşmakta, kuruluşlara ve işletmelere; toplum içinden “Erdemli İnsanları” bulmak gibi dar ve zor bir seçenek kalmaktadır.
“Trafik Kazalarında İnsan Faktörü ve Kazaları Tetikleyen Kişilik Özellikleri” konulu raporumuzdan da anlaşılacağı gibi doğru olan; araç kullanan personelin periyodik eğitimlerinin; batı ülkelerinde olduğu gibi, profesyoneller tarafından verilmesidir. Ülkemizde bu konuda eğitim veren kuruluşlar yeni yeni ortaya çıkmaya başlasa da, şüphesiz en doğru adres TÜTEV’dir.
Trafik kazaları sonucunda işletmelerin ödediği hasar bedelleri, tamir-bakım giderleri, tazminat ve sigorta giderleri akıl almaz boyutlara ulaşabilmektedir.
1. İşletmelerde araç kullananların birçoğu; ya kendince kızdığı amirinden bir şekilde öç almak, yada “şirket malı” veya “nasıl olsa kaskolu” aymazlığı içinde araç kullanmakta, bu sürüş tarzının sonucunda oluşan kazaların negatif yansımaları, çalıştığı işyeri basta olmak üzere, sigorta şirketlerine, topluma ve devlet hazinesine ağır bir bedel ödetmektedir.
2. Sürücü kurslarının eğitim vermeden mezun ettiği “Potansiyel Kaza Robotları” araç kullanma hakkını elde etmektedirler. Sorumsuzca trafiğe çıkan acemilerin, çoğunluğu kaza yapmakta, bazen can, bazen mal kaybı olarak bunun bedelini topluma ve sigorta şirketlerine ödettirmektedirler.
3. Kaskon var mı? Bir kaza durumunda, “Bilirkişi” olarak görev yapanların bazıları, “kaskon var mı” diye sorup, iki tarafı “sulh etmek..!” adına, haklı olan kişinin aleyhine rapor düzenlemektedirler. “Alan razı-veren razı” anlayışı ile sonuçlanan bu yüz kızartıcı alışverişler ve yukarıda anlatılan acı gerçekler, ülkemizin normal gerçekleri haline gelmiş bulunmaktadır.