Sizlere birinden bahsetmek istiyorum ; Gaye Su Akyol. Kendisi muhteşem biri, bir sanatçı, bir müzisyen..Kendisi, kendisini ve yaptığı o güzel seylerin tanımlanmasından pek hoşlanmıyor, bir röportajında, “izah sanatı öldürür” diye bir cümle kullanmıştı ve gayet mantıklı bir yaklaşım, yaptığın sanatı izah etmeye, anlatmaya başladığın an sanki o büyü kayboluyor aslında bu her şeyde etkili. Yaptığı şeye ne rock diyebiliriz, ne arabesk ne de Türk musikisi.. bir çok söylenti var ama kalıplara sığmıyor, çok geniş, fazla birikimli ve bereketli bu yüzden onu ve sanatını yaşamayı tercih etmeliyiz.
Kendisini ilk bir sinema filminde görmüştüm “ne güzel bir kadın, ne kadar güzel bir sesi var”demiştim. Eve geldiğimde hemen adını öğrendim, araştırdım, müziğini dinlemeye başladım, adeta büyülenmiştim ama bu büyülenmek kendimi kaybetmek gibi bir şey değildi. Kendime gelip kendimi buluyor, kendimi okuyor, ilhamım oluyordu, geç fark etmenin yanı sıra kendimi de geç bulmuştum, bilindiği üzere bu coğrafyada bir kadının kendini fark etmesi, kendi benliğini bulması yıllarını alıyor ve yalnız kalmak bir kadın için iyi bir seçenek olabilir kimi zaman.
O da yalnızdı belki..kendini keşfetmesi, kendini bulması çocukluğundan bu yana zamanını almıştır, zaman yaratmıştır, zaman bulmuştur, zaman kaybetmiştir kimbilir.
Gaye su akyol, “coğrafya kaderdir” denilen o sıkışık cümleye asla aldırmayan, kabul etmeyen, Türk müziğini, ülkemizi dünyaya açan sadece bunları değil kendini de keşfeden bir kadın. Herkes kadınlar hakkında bir şey söylerken o varlığıyla bir bütün olup, ortaya çıkıp müziğini, resmini yaptı olanlarla sanatıyla birlikte baş etti. Bugüne kadar hep şu algı var “Kadın güçlü olmak zorunda”. Bence değil, bence kadın hiçbir şey olmak zorunda değil bu düşünceme uyan şey ise yine Gaye su akyol oldu. O kadınım diye bir şeyleri zorlamıyor, “ben güçlü olmak zorundayım” diye kabalanmıyor. Zarifliği, asilliği, erdemiyle hayallerinin gücüyle var oluyor. “Bakın ben bu şekilde buradayım” diyor, ekstra bir güç gösterisine gerek duymuyor. Aslında cinsiyet gözetmeksizin yapıyor bunu, o herkese eşit.. Yaşadığımız coğrafya gereği acıları, zorlukları, açlıkları, aşkları, baskıcı sistemi ve politikacıları, acımasızlıkları özümsüyor ve ortaya gercek bir Gaye su akyol ve şarkıları, resimleri hayalleri çıkıyor.. Şarkıları kırmıyor, birleştiriyor. Şarkıları üzmüyor kendine getiriyor, sorgulatıyor. Hani bir şarkısında da dediği gibi “Bir şato yapıyor içime ah, benden bile izin almıyor.” Aynen böyle. İçinize bir şey inşa ediyor buna ister şato deyin, ister uzay gemisi, ister ahşap bir ev, asla izin almıyor ama nazikçe yapıyor bunu ve içimize yaptığı şey her ne ise hep çok iyi oluyor, hep yakışıyor. Yakışanı yapmayı bildiği için… Kendine dair olan ne varsa kendine özgü, kıyafetlerini kendisi üretiyor veya bir yerlerden buluyor, makyajını genellikle kendisi yapıyor. Kendine has, kendine ayarlı her şeyiyle bir bütün yani “kendisinin efendisi”. Her ne ile mücadele ediyorsa yavaşça, nazikçe yapıyor bağırmıyor baya erdemli bir küçüklük ve mütevazı aile, çocukken keşfettiği farklı müzik türleri ve Türk musikisi, resimler, çay vakitleri o hiç bitmeyen şiirler, babasının arkadaşları, annesini kaybetmesi ve ardından yaşadığı zor günler, acılar.. Annesine adadığı şarkılar, annesine adadığı belgesel ve bütün diğer her şey ile büyümüş, büyütmüş kendisini. Başkalarının “yok canım gerçekleşmez bunlar olmaz öyle ” diyeceği şeylerin hayalini kurup “bak hayatım, oluyor” demiş, Bize tekrar “Barış Manço, Seyyal Taner, Erkin Koray, Selda Bağcan, Tülay German, Nur Yoldaş, Moğollar” gibi isimleri hatırlatıyor, bir anlığına da olsa güzelleşiyor bu güzel insan ile. Mutlaka dinleyin, izleyin, paylaşın, okuyun. Dünyanıza dönün, kendinize dönün tek eksiğimiz kendimize dönmek, varoluşumuzu bulmak onu çıkarıp yüceltmek, tazelemek, kendimizi doğaya, eşsiz kainata sunmak.. İnandığımız şeylerin pesinden dört nala koşmak, aşkı aramak onun gibi sadece insanlar da değil bilinmeyen varlıklarda, doğada, gördüğümüz, hayal ettiklerimizde.. Bazı insanlar iyi ki varlar, seni seviyorum Gaye Su…