İşten çıkıyorsun. Her taraf yağmur, çamur, korna sesleri. Kafan kazan gibi. Biran önce kendini kutsal mabedine, en güçlü kalene, evine atmak istiyorsun. Trafikle boğuşuyorsun, insanlarla boğuşuyorsun, teknolojiyle boğuşuyorsun, bunların hepsini sıralı-sırasız yerine getirirken aslında bu yorgun yaşamı haketmediğini düşünüp en çok kendinle boğuşuyorsun. Güç bela da olsa kapıdan içeri kendini atıyorsun. Evin sessizliğine kendini bırakırken beyninin içinde, günden arta kalan ekonomik raporlar, projeler, efeler, tüfeler, -lerler… -larlar halay çekiyor. Unutmam lazım diyorsun. Çünkü bir sonraki güne kendini hazırlamalısın. Büyük ya da küçük hiç fark etmez, kendi dünyanın kahramanı olarak geri kalan ilk gününde yüzünü güneşe çevirmen lazım. Bitirdiğin günün defterini dürüp kenara koyuyorsun. O sırada televizyonu açıyorsun. Hayatta olduğunun göstergesi diğer hayatlara şahitlik etmek çünkü, bunu da iyi biliyorsun. Birden eline kumandadan kan bulaşıyor. Önce ne olduğunu anlamıyorsun. Panikliyorsun. Kalbin yerinden fırlayacakmış gibi çarpmaya başlıyor. Bana ne oldu diyorsun. Bana ne oldu? Elini-kolunu kontrol ediyorsun ama hiçbir kesik izi yok. O sırada gözün televizyona takılıyor. Şok içinde televizyona bakakalıyorsun. Televizyondan kan sızıyor. Ekranda bombalanmış evler, paramparça olmuş bedenler, bir çocuğun ayakları değmeden yerle yeksan edilen şehirler…
Tabut merasimi başlıyor sonra. Tabutlar. Tabutlar. Tabutlar… Resmi can kıyımlarıyla gayr-ı resmi kıyamlar birbirine karışıyor. Ekrandan sızan kan oturduğun koltuğun kenarından sana doğru süzülüp ayaklarına bulaşıyor. Bir kadının ağlaması duvarlarda yankılanıyor sonra. Sonra başka bir kadının ağlaması. Sonra bir çocuğun ağlaması. Sonra bir şehrin ağlaması. Sonra bir Ülke’nin ağlaması. Hepsi duvarlarında, kulaklarında, ruhunda yankılanıyor. Kan ve gözyaşı birbirine karışıyor. Her tarafın kan revan, yüzün gözün görünmüyor acıdan, yokluk ve keder içinde her yanın, bedel ödüyorsun…
Sonra soruyu değiştiriyorsun: Bize ne oldu?
Kendi sorduğun soruyu kendin yanıtsız bırakıp elinden çok ruhuna bulaşan kanı temizlemek için önce televizyondan, sonra odadan, sonra da kendinden uzaklaşıyorsun. ‘Yarın’ denilen görünmez sayaçta yerini alabilmek için yapıyorsun bunu. Daha büyüğüne kendini hazırlamak için. Güzel şeyler de var bu yerküre’de yalanını, umut yükünde barındırmak için. Yapmak zorundasın: Çünkü Savaş denilen o iğrenç varoluş çabası, sen istemesen bile hayatına entegre ediliyor. Üstelik bazıları kansız, yani tamamen ruhunu öldürecek biçimde tasarlanıyor.
Gözlerini uykuya teslim etmeye çalışıyorsun. Başarıyorsun da. Bütün bir Halk gibi, bütün halkların kardeşliği gibi, bütün halkların kardeşlerinin kardeşleri gibi, bütün halkların akrabaları, dostları, komşuları gibi sen de uyuyorsun. Herkes gibi uyumanın seni artık büyütmeyeceğini de biliyorsun.
Çünkü bu uyku artık ölüm uykusu. Ve her uykunda bu coğrafya da bulunan herkes gibi aslında biraz sen de ölüme yürüyorsun.
Şub 29, 2016 KİRPİ EDİTÖR
kil - Mehmet Özgür ErsanDekarbürize - Yeliz Şenay
İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER YAZILAR
YARATICILIK AHLAKI ESTETİĞE DÂHİLDİR – CEMAL ÖZTÜRK
USUL-CA – CENNET GÜVENÇ
Yorumlar: 1
onur balcı
5 years ago
Dibace
Yanıtlaİptal
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Zamanınız doldu. Lütfen CAPTCHA değerini yeniden yükleyin. 3 + = 10
KİRPİ EDİTÖR
5 years ago	1 Yorum	2016, ANLATI, E-DERGİ, Sayı 29386	
Son Yorumlar
Kağıtzede – Alihan Demir için Alihan Demir
Meşya – Alihan Demir için Alihan Demir
Anla Beni – Nilüfer Uçar için Ali Köseoğlu
Bayraklar Bandıralar – Fatih Öğüt için Recep İzsu
Kırmızı Ayakkabılı Kız – Cemile Kurtaş için Aykut
KİRPİDEN
21 Kadın ile 21 Öykü Üzerine – Özge Angi
Devamını Oku
En Çok Okunanlar
Kurulu Düzen – Barbaros İrdelmen
209 views
Geçmişi Yeniden Yazmak – Çilem Bila
180 views
Darmadağın Duyguların Hiyerarşisi – Aslı Çelik
123 views
Aşk Üzerine Konuşmuyorum – Ayşegül Boyacı
96 views
Hayal Kırıklığı ve Mavi Hayat – Neslihan Mimaroglu
88 views
21 Kadın ile 21 Öykü Üzerine – Özge Angi
63 views
Yazlık – Barbaros İrdelmen
45 views
Zikirler ve Fikirler – Uğur Bayram
37 views
Umuda Dair – Arif Tan
36 views
Proleterya – Galip Uçar
36 views
Son Yorumlar
Kağıtzede – Alihan Demir için Alihan Demir
Meşya – Alihan Demir için Alihan Demir
Anla Beni – Nilüfer Uçar için Ali Köseoğlu
Bayraklar Bandıralar – Fatih Öğüt için Recep İzsu
Kırmızı Ayakkabılı Kız – Cemile Kurtaş için Aykut
TWITTERDA TAKİP ET!
Follow @kirpiedebiyat
Cool Facebook Widget
HAKKINDA
Kirpi Edebiyat, teknolojiye ayak uydurarak daha geniş kitlelere ulaşmayı hedefleyen, yer sıkıntısı çekmeden yeni kalemlere şans ve cesaret verme amacı güden online bir dergidir.
Bu derginin sayfaları herkese açık!
E-DERGİ SON YAZILAR
Korku Dağlarına Tırmanmak – Dilek İşcen Akışık
Bir Ahmet Ümit Romanı “Patasana” İncelemesi -Ahmet Faruk Keçeli
Yedi – Zeynep Yücetaş
Tanışma – Salih Sezen
Yeni Başlangıçlar – Utku İnce
Son Yorumlar
Kağıtzede – Alihan Demir için Alihan Demir
Meşya – Alihan Demir için Alihan Demir
Anla Beni – Nilüfer Uçar için Ali Köseoğlu
SEN DE YAZI GÖNDER
Kirpi internet sitesi üzerinden yayımlanmaktadır. kirpiedebiyatdergisi@gmail.com adresine gönderilen yazı ve şiirler arasından seçilmektedir.