Müslümanlar birbirlerine merhamet etmeyi öðrenemedikleri müddetçe, dünyanýn her yerinde müslümanlara zulmeden küfür güçlerinden de merhamet bekleyemezler.
Anasayfa
· Ýnanmayacak. Bir þeylere inanýyorsa, neye ve nasýl inanacaðýný, inancýna göre yaþayýp yaþamayacaðýný ya da inancýna uygun olarak nasýl yaþayacaðýný sistem belirleyecek.
· Düþünmeyecek. Düþünce sahibi olmayacak, fikir üretmeyecek; soru sormayacak, olup bitenleri, yapýlanlarý, söylenenleri vs. sorgulamayacak, araþtýrmayacak; sistemin veya yönetici tek adamýn belirlediði “düþünce ufuklarý”ný aþmayacak.
· Konuþmayacak. Esas olarak konuþulanlarý dinleyip tasdik edecek, sadece izin verildiði zaman, izin verildiði hususlarda ve izin verildiði kadarýyla konuþacak; “söz sahibi” olmayacak.
· Ýstemeyecek. Verilenlerle yetinecek, istendiðinde istenilen þeyi verecek; ihtiyaçlarýný da, taleplerini de, istek ve arzularýný da rejimin veya yönetici tek adamýn belirleyeceðini, belirlemesi gerektiðini, rejimin ya da yöneticinin buna hakký olduðunu kabullenecek.
· Reddetmeyecek. Kendisi için lâyýk görülen hiçbir yaþam formunu, eylemi, iþlemi, icraatý, tasarrufu, yönlendirmeyi, biçimlendirmeyi vs. reddetmeyip benimseyecek; rejime veya yönetici tek adama köle olup, ölü gibi itaat edecek.
· Duymayacak/Görmeyecek. Olup bitenleri duymayacak, iþlenenleri görmeyecek; gördüklerini de, duyduklarýný da doðru olarak kabullenecek; sistem neyi “gör” ve “duy” derse onu esas alacak.
· Bilmeyecek. Bilgi sahibi olmayacaðý gibi, bilgi edinmek için de çabalamayacak; bilgi edinme yollarýna yönelmeyecek, bilgi edinme araçlarýný kullanmayacak; sadece bildirilenle yetinecek. Bir þekilde elde ettiði bilgileri ise sadece sistemin veya yönetici tek adamýn verilerinin süzgecinden geçirerek saðlamasýný yapacak.
· Örgütlenmeyecek. Bireysel yalnýzlýk içinde kalacak, toplumsallaþmayacak, sosyal organizasyon kurmaya veya böyle bir örgütlenme içinde yer almaya kalkýþmayacak; ayrýþmacý olacak. Örgütlenmiþse, o sosyal örgütü sitemin veya yönetici tek adamýn arzularýna hizmetkâr kýlacak, çizdiði çerçevede tutacak.
· Rahatlamayacak. Ýçtimai, siyasi, idari, hukuki, adli, iktisadi, vb. hususlar bakýmýndan hiçbir zaman rahatlýk içinde olmayacak, sürekli sýkýntý çekecek; sorunlarýyla boðuþmaktan baþýný alamayacak, baþýný kaldýrýp da etrafýnda neler olup bittiðini algýlamaya mecali olmayacak.
Toplumsal aptallaþtýrmanýn yöntemine gelince; bunun için “sistemin hâmîleri/himayecileri”nin veya yönetici tek adamýn kullandýðý vasýtalar ve yollardan önemli iki gruba þöylece deðinmek mümkün:
Sistemin hâmîleri/himayecileri veya yönetici tek adam, bunun için en baþta “enformasyon araçlarý”ný kullanýr. Enformasyon araçlarý ya “Sistem”in veya “yönetici tek adam”ýn tekelindedir, ya da “Sistem”in veya yönetici tek adamýn elinde olan araçlarýn yanýnda, özel kiþi veya kurumlarýn mülkiyetindeki enformasyon araçlarý da “Sistem”in veya yönetici tek adamýn belirlediði ilke, esas, düstur, prensip, kural ve kaidelere uygun olarak ve yine çizilen hudutlar dahilinde kullanýlabilir.
Bunun anlamý, bütün enformasyon araçlarýnýn “Sistem”in veya yönetici tek adamýn kontrol, gözetim ve denetiminde bulunuyor olmasýdýr; ki bu, iktidarýn, “enformasyon tekeli”ne sahip olmasýndan baþka bir anlama gelmez. Bu tekel sayesinde sistem veya yönetici tek adam, bireysel kiþiliði ve toplumsal bütünlüðü istediði gibi yönlendirir, bilgilendirir; toplumun bildikleri unutturulmaya çalýþýlýr, bilmesi gerekenlere ulaþmasýnýn önüne geçilir, bilmesi gerekmeyenler ya da bilmemesi gerekenler zorla öðretilebilir; böylece “Sistem” veya yönetici tek adam, toplumu dilediði konuda, dilediði gibi “bilgilendirme”ye çalýþýr.
Bu politikanýn getirdiði sonuç gerçekten korkunçtur: Fertler ve toplum; hangi türden olursa olsun geliþmeler karþýsýnda duyarsýz, hiçbir önemli üretkenliði haiz olmamacasýna ve hiçbir önemli geliþmeye temel teþkil edememecesine fikirsiz/düþüncesiz, benliðinin, varlýðýnýn gücünü ihmal edercesine þahsiyetsiz, bir “sürü” haline gelmiþ; kýsaca “Sistemin/Yöneticinin Mamül Aptallarý” oluvermiþtir. Böyle bir tezgâhýn deþifre edilip etkisiz býrakýlmasý acilen gereklidir.
Enformasyon araçlarýnýn baþlýcalarý “eðitim ve öðretim” kurum ve araçlarý ile “basýn-yayýn” kurum ve araçlarýdýr.
“Eðitim ve öðretim araçlarý”nýn temel kullaným alaný, bir yandan mevcut bireysel ve toplumsal varlýðýn “Sistem”in istediði yönde “deðiþtirilmesi/dönüþtürülmesi”ni saðlamak, bir yandan da kültür ve kimlik köklerinden habersiz ve “Devletin/Yöneticinin Toplumu”na malzeme olacak þekilde proðramlanmýþ yeni bir nesil yetiþtirmek hususlarýný kapsar.
“Basýn-yayýn araçlarý”nýn temel kullaným alaný ise, “Sistem/Rejim/Tek Adam”ýn çirkefliklerini, zulümlerini, kirli iþ ve iliþkilerini, vb. durum ve hususlarý insanlara hoþ göstermek gibi hususlarý kapsar.
Bu iki “enformasyon araç grubu” ile, önce bireysel ve toplumsal þahsiyet silinir; ardýndan bireye ve topluma yeni bir benlik, yeni bir kiþilik kazandýrýlmaya çalýþýlýr. Asli “kimlik ve kiþilik”in silinmesi için, Sistem’in veya yönetici tek adamýn etkin ve yetkin güçleri tarafýndan sistemli olarak, bireysel ve toplumsal ölçekte tam anlamýyla “erozyonlar fýrtýnasý” estirilir. Bunlarýn baþýnda ise þu erozyonlar yer alýr:
· Kültür erozyonu,
· Ýnanç erozyonu,
· Ahlâk erozyonu,
· Bilgi erozyonu,
· Kimlik erozyonu,
· Fikir/düþünce erozyonu.
Ardýndan, erozyonla boþalmýþ birey ve topluma yeni bir inanç, yeni bir ahlâk, yeni bir kültür, yeni bir bilgi, yeni bir kimlik ve yeni bir fikir/düþünce kalýbý enjekte edilir.
Ne var ki, enjekte edilen bu yeni birikim, “bireysel ve toplumsal aptallaþtýrma”ya yol açmaktan baþka bir fonksiyonu haiz olmaz. Esasen, zaten “Sistem/Yönetici Tek Adam”ýn istediði de budur.
Sistemin hâmîlerinin/himayecilerinin “toplumsal aptallaþtýrma” için kullandýklarý baþlýca vasýtalarýn ikincisine gelince; bu da “hukuki/adli sistem”dir. Yani, “enformasyon araçlarý”yla “Sistemin/Yöneticinin Mamül Aptallarý” haline getirilemeyenler varsa, bir türlü “yol”a gelmeyen böylelerinin susturulmasý, etkisizleþtirilmesi için yasalar ve infaz sistemi devreye girer.
Bütün bu izahattan sonra diyeceðimiz þudur:
Gücünü toplumdan almayan sistemler veya “tek adamlýk”la yönetilen devletler, iktidarlarýný yaþatma heyecanýný, üzerinde hükmettikleri toplumsal bünye ve onun kimlik ve kiþilik deðerleriyle mücadele etmekte ararlar.
Sistem veya yönetici tek adam bu mücadelede galip geliyorsa, bunun en büyük sebebi, “toplumsal aptallaþtýrma”dýr. Toplumun asli kimliðini takýnmasý ve buna uygun bir sistem kurabilmesi için, öncelikle “sistemin aptallaþtýrma plânlarý”ný tanýmasý ve “aptallaþtýrma operasyonu”na karþý asli kimlik deðerlerinden yeþeren “aydýnlanma taarruzu”yla karþý durmasý lazýmdýr.