Açılışını nedense Chanel – Coco Mademoiselle’e benzettim. Rendelenmiş limon kabukları ferahlık sağlıyor. Goyave meyvesi etkisi hissediliyor. Bunu sağlayan ananas sanırım. Notalarda yazan ananas aslında çok gerçekçi değil. Histoires de Parfums – 1804’teki gibi kaliteli bir ananas kokusu beklentisi düş kırıklığı yaratabilir. Fazlasıyla meyveli bir açılış. Çürük, yumuşamış, ekşi armut kokusu alıyorum. Tatlı kokusu ağırlıkta. Ayva reçeli kıvamında bir tatlılık bu. Sümbül çok arkalarda kalmış ya da ben alamadım. İlk açılışta hissettiklerim bunlar.
Orta notalara gelindiğinde kadife gül yapraklarından bir okşayış… Topraktan çıkan yabani dikenlerin ezilmiş halini düşünün.. Ona benziyor kokusu. Notalarda yazılı olan turunçgilleri almak zor. Domates iriliğinde eriğin morarmış kabuğunu sıyırın, işte o koku.
Sonlara gelindiğinde yumuşak bir bayan parfümü gibi bitiyor. Meyvelerin o kadar yoğun baskısı var ki ne vanilya, ne paçuli, ne de vetiver kendini net olarak ifade edebiliyor. Parfüm hafif acılık göstererek içindeki pembe biberi ortaya çıkardı. Aslında biraz kokoş bir yapısı var. Meyvelerle ne kadar genç kız işi görünse de kullanılan acı çiçekler ve bitiminde benzerlerine öykünen ağır tarzıyla olgun işi gibi duruyor. Yaz ayları dışında çok zaman kullanılabilecek yumuşak bir bahar parfümü. Koku bitimindeki yapaylık ve notalarındaki elementlerin benzersiz olmaması dolayısıyla listenin ortalarında ancak yer bulur. Hülasa parfüm harikalar yaratmıyor!
Pozitif:
1) Genç kızlara yönelik olan meyveli kokulardan beklenmeyecek şekilde bir üst sınıf olan olgun kadın parfümlerine kafa tutarak güç gösterisi yapıyor.