MHP Elazığ Milletvekili Enver Erdem, geçenlerde ilginç bir “makam aracı” tartışmasını gündeme getirdi.
İddiaya göre Sağlık Bakanlığı Bakan Yardımcısı, kendisine tahsis edilen Audi A4 marka makam otomobilini beğenmemiş ve Audi A8 ile değiştirilmesini istemiş.
Yine iddiaya göre bu istek üzerine aylığı 43 bin liradan bir Audi A8 kiralanmış ama iddia basına yansıyınca daha ucuz olan Audi A6 marka bir makam otomobiline geçilmiş.
Sağlık Bakanlığı’nın bu konuyla ilgili açıklamasını dün gazetelerde okudum.
Bakanlık bu söylentiyi yalanlıyor. Bakan Yardımcısı’nın göreve ilk atandığı günden beri Audi A6 marka makam otomobili kullandığını, başka marka ve modelde bir makam aracı talebinin olmadığını belirtiyor.
Sağlık Bakanlığı Bakan Yardımcısı’nın makam otomobilin iyi günlerde, kazasız belasız kullanmasını dilerim. Allah daha iyilerini de nasip etsin.
Ancak şunu da söylemeden geçmek istemiyorum:
Başbakan, zor günlerden geçtiğimizi, ayağımızı yorganımıza göre uzatmamız gerektiğini söylemişti. “Porsche almayın, daha küçük otomobiller alın” diye önermişti ve bu sözlerinin üzerinden daha bir ay bile geçmedi.
Başbakan’ın Porsche’ye şahsen karşı olmadığına kuşku yok. O sadece bir örnek verdi, “Pahalı otomobillere binmeyin, az yakıt kullanan, bakım masrafı daha düşük olan otomobiller alın” demek istedi.
Sağlık Bakanlığı da keşke Başbakan’ın bu önerisine uymuş olsaydı. Şöyle bir açıklama yapmış olsalardı, daha şık durmaz mıydı: “Bakan Yardımcısı, Başbakanımızın vatandaşlarımıza da verdiği tasarruf önerileri doğrultusunda Türkiye’de üretilen otomobillerden birini kullanmaktadır!”
Ne dersiniz, günün birinde böyle bir açıklama da duyar mıyız?
İşe vasiyeti yerine getirerek başlamalı
CUMHURBAŞKANI Abdullah Gül’ün Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu’na atadığı Prof. Dr. Mümtaz’er Türköne, geçtiğimiz 10 Kasım’da Gülen’e yakınlığıyla bilinen Zaman’daki köşesinde şöyle yazmıştı:
“Atatürkçülüğün bir tür; cehaleti, kifayetsizliği, ilme ve fikre uzaklığı ve bağnazlığı gizlemek için icat edilmiş bir maske olduğunu uzun yıllar boyu tecrübe ederek öğrendim.”
“Atatürkçülük, silahla desteklenen bir oligarşinin yönetme hakkını meşrulaştırmak adına seferber edilen bir ideolojiydi.”
“Birbirinden farklı yığınla Atatürkçülük vardır. Hepsinin ortak paydası demokrasi hazımsızlığıdır.”
“Bu sığ ve ilkel ideoloji, bütünüyle gerçekliğin çarpıtılmasına dayandığı için ülkemizin ilmen ve fikren gelişmesine engel oldu. Bu zorba azınlığın iktidarını sürdürebilmesi için herkesin Atatürkçü olması gerekiyordu.”
Prof. Dr. Türköne, bu fikirler ile süslediği yazısında Atatürkçülüğün böyle olmadığını, Atatürk’ün böyle bir vasiyet de bırakmadığını söylüyor.
Herkes düşüncelerinde özgür olmalı elbette. Türköne’nin de böyle bir hakkı var, geleneksel Atatürkçüler gibi düşünmek zorunda değil.
Artık kendisi Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu’na üye olduğuna göre, bize doğrusunu anlatabilmek için de eline bir fırsat geçmiş bulunuyor, merakla bekleyeceğim.
Ancak madem “gerçek Atatürk”ü arıyoruz, bence işe yeni atandığı kurum ile başlamalı.
Çünkü bu kurum Mustafa Kemal Atatürk’ün vasiyetini yok sayan 12 Eylül yönetiminin bir eseridir!
AKP’liler her fırsatta 12 Eylül rejimi ve Anayasası ile hesaplaşmaktan söz ediyorlar ama tıpkı YÖK’te olduğu gibi ADTYK’dan da yararlanmakta sakınca görmüyorlar.
Paylaş:
23 Aralık 2011, 14:00
Navigation
ÖNCEKİ YAZI
Bir demokraside böyle bir suç olmaz
SONRAKİ YAZI
‘Kız tavlamanın’ tarihi!
Mehmet Yakup Yılmaz
İLGİLİ YAZILAR
Çok alametler belirmişti
1 Ocak 2017
Bir tatlı huzur almaya gidin Bodrum’a
30 Ocak 2016
Kadınların olmadığı bir dünyada yaşamak mı? Allah korusun!
1 Nisan 2018
Sidebar-sb-main
MERHABA
Gazetecilik mesleğine Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde öğrenci iken Yankı Dergisi’nde, 1976 senesinde başladım. Bu fakültenin İktisat ve Maliye Bölümü mezunuyum. Spor, Posta, Fanatik ve Radikal gazetelerinin kurucu Genel Yayın Müdürü idim. 2000 – 2005 yılları arasında Milliyet’in Genel Yayın Müdürlüğü’nü yürüttüm. Aralarında Aktüel, Tempo gibi haber dergileri de bulunan 30’a yakın dergiyi de yayına hazırladım ve yayınladım. 2005 -2017 yılları arasında da Doğan Burda Dergi Grubu CEO’su görevindeydim. Gazetecinin temel işlevinin bir kenarda durup, topluma ve olaylara bir düz ayna tutmak olduğunu düşünürüm. O aynadan yansıyan görüntüler hoşumuza gitse de gitmese de aynayı tutmaya devam etmek gazetecinin işidir. Bu blogda okuyacağınız yazıların amacı budur. Arşivde yer alan yazılar sırasıyla Posta, Radikal, Milliyet, Hürriyet ve Fanatik gazetelerinde yayınlandı. Bu blog, Türkiye’de özgür gazetecilik faaliyetinin tehdit altında olduğu bir dönemde yayın hayatına giriyor. Su akıyor ve yolunu buluyor, bu blog bunun sonucudur.