tüberkülozunu vurgulamak ve lezyonların klinik, radyolojik, mikrobiyolojik ve patolojik özelliklerini
değerlendirmeyi amaçladık.
GEREÇ ve YÖNTEMLER: Kliniğimizde 2016-2018 yılları arasında tanı ve tedavi alan 46 non-travmatik destrüktif
omurga lezyonu retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verilerinin yanında lezyonların kaynağı ve
patolojik özelliklerine göre; neoplastik ve non-neoplastik, primer ve metastatik, infeksiyöz ve non-infeksiyöz,
tüberküloz ve non-tüberküloz olarak categorize edildi.
BULGULAR: Toplam 46 non-travmatik destrüktif omurga lezyonunun; 13 tanesi neoplastic, 33 tanesi nonneoplastik
idi. Neoplastik lezyonların 5 tanesi metastaz, 3 tanesi kordoma, 3 tanesi plazmositom ve 2 tanesi ise
osteosarkom idi. Neoplastik olmayan lezyonların ise, 13 tanesi osteoporoz, 13 tanesi infeksiyöz ve kalan 7 tanesi
ise patolojik ve mikrobiyolojik olarak tanı konulamayan lezyonlar kategorisinde yer aldı. İnfeksiyöz lezyonların 8
tanesi non-tüberküloz ve 5 tanesi ise tüberküloz olarak tespit edildi. Tedavi stratejimiz açık biyopsi, lezyonun
cerrahi rezeksiyonu, seperasyon cerrahisi, instabilite olan durumlarda transpediküler vida ile fiksasyon, kifoplasti
ve takip eden ek tedaviler olarak belirlenmiştir. Ek tedaviler lezyonların son tanıları, klinik, radyolojik,
histopatolojik ve mikrobiyolojik sonuçlar doğrultusunda konservatif yaklaşım, antibiyotik tedavisi, kemoterapi
ve radyoterapi olmuştur.
SONUÇ: Non-travmatik destrüktif omurga lezyonları, her birinin kendine has klinik, radyolojik, histopatolojik ve
mikrobiyolojik karakteristik özellikleri olan çeşitli patolojileri içermektedir. Bütün bunlarla beraber omurga
tüberkülozu ülkemizde halen yaygın olarak görülmektedir. Tanının gecikmemesi ve bulaşın önlenmesi amacıyla
tedavinin zamanında başlatılmasının ve nörolojik deficit oluşmadan gerekli tedavilerin yapılmasının önemini