CEREN – 34 yaşında, çok pozitif ve heyecanlı bir yengeç burcu. 2 yaşında kıvırcık bir kız annesi. Sakin bir balık burcunun 5 yıllık sevgilisi. İstanbul’da yaşıyor. Spora, okumaya, çalışmaya, gezmeye bayılıyor. Bir yandan çalışıyor, bir yandan doktora tezi yazıyor. Sağlıklı yaşam hayatındaki öncelik olarak başköşede duruyor, bu konuda okuyor da okuyor. İki çocuklu bir anne olacağı günü sabırsızlıkla bekliyor.
Merhaba herkese!
Günlerin birbirini kovaladığı, haftalara eklendiği ve hepsinin nasıl geçip gittiğini anlayamadığım zamanlar sonrasında nihayet buradayım tekrar. Günlerin 24 saatle sınırlı olmasına çok bozuluyorum bu ara. Hele de Cuma gelip de hafta bitince acayip sinir oluyorum. Henüz yapılacaklar listemin yarısı üstü çizilmemiş duruyor. Hafta sonuna neleri sıkıştırabilirim onun peşine düşüyorum. Ben yavaşlayacağım, dinleneceğim dedikçe hayat bana daha çok iş çıkarıyor. Gerçi kader deyip geçmek kolay, ben de başıma sarıyorum işleri. “Yaparım canım nolucak” kafasından bir türlü kurtulamadım.
Zaten her şeye çok yetişebiliyormuşum gibi, bir de gece uykusuzlukları çıktı başıma. Neredeyse son bir aydır gecenin herhangi bir saatinde uyanıyorum (bazen zorunlu bir tuvalet ziyareti, bazen Zeynep’in uyanıp çiş alarmı vermesi, bazen de tamamen sebepsiz) ve sonra 2-3 saat dalamıyorum uykuya. Bu benim için o kadar sinir bozucu bir süreç ki. Çünkü ben uykusuzluk yaşamam. Her türlü gürültüde uyurum. Daha başımı yastığa koymadan uyurum. Hadi bir şekilde uyandım diyelim, elime bir kitap aldım mı ilk paragrafta gözlerim kapanır. Yok kardeşim, ne paragrafı, bölümler kitaplar bitiriyorum, uyku yine yok. Sabaha karşı ancak dalmış oluyorum ki spor için kurduğum saatin alarmını kapadığım gibi işe de geç kalıyorum uyuyakalıp. Ah hamilelik, beklemediğim yerlerden gol bunlar hep!
Bu geçen haftalar içerisinde bir haftalık bir tatil yaptık çekirdek aile olarak. 3 kişilik son tatilimizdi – inşallah! Tatilden bir gün önce Ziya hastalandı, ishal kusma derken kendimizi acilde serum isterken bulduk. Her derdimizi anlatmaya çalıştığımız hemşire, “gebelik de var değil mi” diyor, “yok, yani var da hasta olan ben değilim” diyorum! İlla beni yatıracaklar. Neyse biraz toparladı, ertesi gün yola çıktık. Ama 2-3 gün hep halsiz yorgun ve keyifsizdi. Ben de deniz kenarında süper enerjik bir 2.5 yaş kuzusu ile perperişandım. Kafa olarak çok iyi geldi tatil. Dinlendim, sıfırlandım, Zeynep’le çok güzel zaman geçirdim, çok eğlendik. Ama fiziksel olarak bittim sevgili okuyucu. En zoru da koca göbeğimle Zeynep’i tuvalete götürmekti. Çünkü koca tuvaletlere düşmesin diye karşısına çömelip onu tutmak lazım. Bu arada oyunlar oynayan, şarkılar söyleyen, boynuna sarılan miniğinle birlikte düşmemek için dengeni de koruman lazım. Tatilden döndüğümüz gün nasıldı diye soran herkese “bir tatile daha ihtiyacım var” dememin sebebi bundan yani.
Bu arada ben hala hamile olduğunu, koca göbeğinde taşıdığı minik bir bebeği olduğunu ara sıra şaşıran bir kadınım. Kendimi geçen seneki ben sanıyorum. Kaldığımız otelde sahilde kanoları görünce hemen kızıyla denizde kano yapan anne resimleri gözümde canlandı. Baktım Zeynep de hevesli, çocuğu kaptığım gibi su sporları iskelesinde bulduk kendimizi. Can yeleklerimizi giydik. Zeynep’i öndeki koltuğa oturttum. Ben can yeleğinden taşan karnım ve ayarlayamadığım dengemle kanonun arkasına otururken dengemi kaybettim ve bacaklarım havada, sırtımın üzerinde önüne dönemeyen böcek gibi kalakaldım. Şimdi yazarken bile gözümden yaşlar geliyor gülmekten, ama beni izleyen su sporları çalışanları ve Zeynep’in gözünde daha ziyade dehşet vardı. Neyse biraz yardımla doğruldum ama Zeynep’i bir kere huzursuz etmiş oldum zaten. Bu sefer kucağına geleceğim diye tutturdu mu. Hadi kucağıma da aldım. Bu sefer kürekten arada sıçrayan sular soğuk geldi, ona mızırdanmaya başladı.
Neyse bir şekilde ilerlerken sahilde zıplayıp bize seslenen Ziya’yı farkettim. Kucağımda Zeynep’le ona su sıçratmamaya çalışarak saçma pozisyonlarda kürek çekerken o kadar dengesiz görünüyormuşuz ki merak etmiş bizi devrileceğiz diye. Neyse kazasız belasız sahile döndük tekrar da herkes rahat etti. Ben de bu aktif anne planlarımı bir süre ertelemenin yerinde olacağına ikna oldum nihayet.
Tatilden hemen önce ve dün olmak üzere 2 de doktor kontrolü geçirdik. Kısa bir ultrasonla birlikte her şeyin yolunda olduğunu görüp neşeyle çıkıyoruz doktorumuzun yanından. 3. trimestera girdiğimizden beri doktorum da daha bir rahatladı, stres gitti üzerinden. Bebeğimiz 28. haftadan beri baş aşağı pozisyon almış, sırtını karnıma dayamış, yüzünü elleriyle kapatarak akrobasi yapıyor. Daha anca son ultrasonda yüzünden bir parçacık görmeye nail olduk ki o da kocaman bir yanak görüntüsü oldu. Hah dedik bizde bundan bir tane daha var evde. İçimiz ışıldadı. Kilo alımım fena gitmiyor, enerjim çok yerinde. İstediğim ölçüde spor yapamıyor olmama rağmen ağrım, ödemim yok çok şükür. Bebeğin suyu iyi, plasenta iyi.
Karnımı gören kasiyer, komşu teyze, temizlikçi abla, asansördeki adam, garson, tezgahtar, yoldan geçen amca hepsi ben merakla onların fikrini sormuşumcasına “kesin erkek” bu diyorlar. Kısmet diyor geçiyorum. Tabi ki bu cevapla ikna olmuyorlar. Valla fenalık geldi bu cinsiyet muhabbetinden. Odasını nasıl yapacaksınız peki sorularından, kıyafet nasıl alıyorsunuz endişelerinden. Çünkü maazallah erkek bebek olur da pembe tulum giyerse neler olur değil mi? Ya da kız bebeği yanlışlıkla mavi odada yatırırsanız aman aman. Zaten gündemdeki bitmek bilmeyen cinsiyetçi konuşmalar ve cinsiyet kalıplarından sıtkım sıyrılmış durumda, bir de bunu körüklemeye devam edenlere fena patlayacağım o olacak.
Önümdeki 2 haftayı doktora raporumu hazırlayıp, kalan işlerimi toparlayarak geçirmeyi planlıyorum. Bu arada hala şuursuzcana Temmuz ortasına toplantı randevuları falan veriyorum. Bu arada bebeğimiz için neler gerekecek listemi nihayet hazırladım. Eldekileri bir çıkarıp temizlemem, elden geçirmem gerekecek, önümüzdeki haftanın planında bu var. Geçen hafta da Zeynep’in odasını toparlayıp dolabında yeni gelecek minnoşa yer açtım. Zeynep daha sık kardeşinden bahseder oldu. Daha sık dediysem 2-3 günde bir!
Geçenlerde bir köşede unuttuğumuz bir emziğini buldu, çok heyecanlandı. Bunu kardeşime saklayalım dedi, içim eridi benim. Her yerde karşıma çıkan “kardeşi olunca büyük çocuğunuza günlük 15-20 dakika bile olsa birebir zaman ayırın” önerisi ile ilgili de planlar yapıyorum. Eylül’de Zeynep tam gün yuvaya gidiyor olacak, yani 4-4:30 gibi çıkacak. Niyetim, işten erken çıkarak onu her gün okuldan almak ve okul sonrası park, yürüyüş, alışveriş gibi başbaşa bir şeyler yapmak. Kardeş kıskançlığının kaçınılmaz ve hatta gerekli olduğunu biliyorum. Ama bu süreçte kırılmadan, kıskançlığını ve alışma sürecini normal akışında yaşayabilmesi için elimden geleni yapabilmek için de hazırlanıyorum.
Son olarak Ina May Gaskin’in “Guide to Childbirth” yani Doğuma Hazırlık kitabı bitmek üzere. Bana kendimi çok iyi hissettiriyor, her sayfada daha da hevesleniyorum doğum anı için. Bundan sonra da sırada aynı yazarın “Spiritual Midwifery” yani Spirütüel Ebelik kitabı var. Bir heyecan okumaya devam.
Şimdilik benden bu kadar, hepinize selamlar,
Ceren
32. hafta bebeğin cinsiyeti Ceren'in İkinci Gebelik Günlüğü Cinsiyet tahmini Hafta hafta hamilelik Üçüncü trimester Ultrason	2016-06-20
blogcuanne
Etiketler32. hafta, bebeğin cinsiyeti, Ceren'in İkinci Gebelik Günlüğü, Cinsiyet tahmini, Hafta hafta hamilelik, Üçüncü trimester, Ultrason
Önceki: Bu Babalar Günü’nde, babaları bu kadar sert eleştirmeyi bırakalım mı?
Sonraki: Emek’in Gebelik Günlüğü, 37. Hafta
İlginizi Çekebilir
Nazlı’nın Gebelik Günlüğü, 35. hafta
09 Ekim 2015
Öznur’un Gebelik Günlüğü, 15. hafta
29 Aralık 2014
Kalben Hamile: Artık Üç Çocuk Annesi Bir Kadınım
11 Mart 2016
Nazlı’nın Gebelik Günlüğü, 20. hafta
26 Haziran 2015
Yorum yap Çık
Yorum
Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
#önceçocuklarotursun
ANNE İTİRAFLARI	
🥺
07 Aralık 2021
Nankörümsü
07 Aralık 2021
GEBELİK GÜNLÜKLERİ	
Deniz T.’nin Gebelik Günlüğü – 34 – 35. Haftalar
08 Haziran 2020
Deniz T.’nin Gebelik Günlüğü – 30 – 33. Haftalar
24 Mayıs 2020
INSTAGRAM
Something is wrong.
Instagram token error.
Load More
Kitaplık
ANNE GÜNLÜKLERİ	
Oynatmaya Çok Var
03 Ağustos 2020
Dönüşüm
13 Mayıs 2019
Yorumlar
Kategoriler
Etiketler
Münire: İlk kızım 7,5 yaşında İkinci kızım 9aylık. Şimdi okumak kısm... 11 Aralık 2018
Alev: Tam 10 yil sonra bu yazıyı tekrar okudum ve bence 10 yil son... 12 Mayıs 2011
yastutananne: Velinizin ve sizin başınız sağ olsun. Doktorumuz bize de baş... 17 Ocak 2020
Nazlıcan: Merhaba şimal hanım yazınızı okuyunca birebir yaşadıklarımı... 2 Nisan 2015
Yase: Ben de okudum şu an gerçekten bunları yaşıyorum ama sonunda... 7 Temmuz 2010
Kategori Seçiniz Gebelik Günlükleri (676) Çoluk Çocuk (592) Kadın Halleri (434) Sohbet Muhabbet (416) Kitaplık (279) Hamilelik ve Doğum (244) Konuk Yazar (189) Okul-Eğitim (138) Sağlık Sıhhat (116) Pozitif Doğum Hikayeleri (74) Aşk Meşk (72) Anne Günlükleri (65) Alışveriş (60) Beş Yıldızlı Söyleşiler (33) Yedir İçir (25) Dinle Seyret (17) Gez Toz (11) Etkinlikler (11) manset (8) Dayanıklı Aileler, Biricik Hikâyeler (7) Uyku (2) Yemek (1) Çocuk gelişimi (1)
Hafta hafta hamilelik Anne olmak İkinci trimester Üçüncü trimester Çocuk kitapları Tarihe not Memleketin halleri Emzirme Hediye kitap İkinci gebelik Doğal Doğum Konuk yazar Ebrar Güldemler Ebeveyn Kitapları Okul öncesi Blogcu Anne'ce ikinci çocuk Uyku Eğitim sistemi Hamilelik İki çocuklu hayat Calışan anne Annelik halleri Birinci trimester Doğum	
BLOGCU GEBE	
Elif ve Derya’nın Hikayesi
18 Ocak 2016
Blogcu Gebe – Mutlu Son
21 Aralık 2015
Blogcu Gebe – 35. hafta
14 Aralık 2015
Mükemmel anne yoktur. Mükemmel olmaya çalışmaktan yorgun düşen anne vardır.
Pozitif Doğum Hikayeleri	
Ebru ve Deniz’in Hikâyesi
14 Ocak 2019
Baba, Evin Direği (!)
03 Ağustos 2017
Ezgi K. ve Güneş’in Hikayesi
26 Temmuz 2017
Yazılar Posta Kutunda
E-posta
Öne çıkanlar	
Sana söz yine baharlar gelecek
07 Nisan 2017
Doğumda Güçlü Olmak…
07 Mart 2017
Yuvayı biraz da erkek kuş yapsın
18 Ocak 2017
Felsefe hayatın ta kendisidir
01 Aralık 2016
BaĞzı son şeyler
04 Kasım 2016
BLOGCU ANNE
ELİF DOĞAN
Blogcu Anne Elif Doğan Deniz’in, Derin’in ve Derya'nın annesidir. Lise aşkıyla evlenmiş, birlikte Amerika’ya gitmiş, yaklaşık sekiz sene okuyup, yaşayıp, çalıştıktan sonra Türkiye’ye dönmüştür. Çocuğuna kendisi bakmak için çalışmaya ara vermiş ve "sadece anne olmak"tan bunalınca kendini blog tutarken bulmuştur. O zamandan beri de Blogcu Anne’dir
Arşivler
Arşivler Ay seçin Aralık 2021 Kasım 2021 Ekim 2021 Eylül 2021 Ağustos 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Mart 2021 Şubat 2021 Ocak 2021 Aralık 2020 Kasım 2020 Ekim 2020 Eylül 2020 Ağustos 2020 Temmuz 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Nisan 2020 Mart 2020 Şubat 2020 Ocak 2020 Aralık 2019 Kasım 2019 Ekim 2019 Eylül 2019 Ağustos 2019 Temmuz 2019 Haziran 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Mart 2019 Şubat 2019 Ocak 2019 Aralık 2018 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Haziran 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Mart 2017 Şubat 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Ekim 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Temmuz 2016 Haziran 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Mart 2016 Şubat 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Ağustos 2015 Temmuz 2015 Haziran 2015 Mayıs 2015 Nisan 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Eylül 2014 Ağustos 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Nisan 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Eylül 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2012 Haziran 2012 Mayıs 2012 Nisan 2012 Mart 2012 Şubat 2012 Ocak 2012 Aralık 2011 Kasım 2011 Ekim 2011 Eylül 2011 Ağustos 2011 Temmuz 2011 Haziran 2011 Mayıs 2011 Nisan 2011 Mart 2011 Şubat 2011 Ocak 2011 Aralık 2010 Kasım 2010 Ekim 2010 Eylül 2010 Ağustos 2010 Temmuz 2010 Haziran 2010 Mayıs 2010 Nisan 2010 Mart 2010 Şubat 2010 Ocak 2010 Aralık 2009 Kasım 2009 Ekim 2009 Eylül 2009 Ağustos 2009 Temmuz 2009 Haziran 2009 Mayıs 2009 Nisan 2009