Marksist anlaşıyışın katı nedenselliği eleştiren yeni yorumları, bilhassa İkinci Dünya Savaşı yıllarında yeni yaklaşım yöntemleri ve okulları, öznel ve tarihselcilikten farklı yeni yaklaşım metodları geliştirdiler. Bunlar arasında dönemin önemli okullarından “Frankfurt Okulu”nun en bilinen temsilcilerinden Thedor Adorno‘ya göre, modern dönem sonrasında müzik artık endrüstrileşmiştir ve özellikle de popüler müzik bir tüketim nesnesi haline gelmiştir. Bunun doğal sonucu olarak da zamanla cinsiyetçi ve patriyarkal bir anlayışın tam merkezinde yer almıştır müzik. Estet kaygının en yoğun yaşandığı klasik müzik ise önemli temsilcilerinden de hareketle mercek altına alındığında, tamamen bir erkekler dünyasına karşılık gelir.
Bu yalnızca klasik müzik bestecileri için geçerli olmayıp, müzik tasarımının tüm öğeleri, müzik aleti çalanından tutun da, şeflerine kadar tam bir erkek hegemonyası görülmektedir. İşte tam da burada söz, son tahlilde kadının politik kulvardaki pozisyonuna kadar gidebilecek tartışmaları beraberinde getirir. 19. yüzyılda örneğin ünlü Fransız öykü yazarı Guy De Maupassant‘ın kadının müzikal yaratıcılığına ilişkin oldukça cinsiyetçi yaklaşımlarının tüm bir Avrupa coğrafyasında egemen olduğunu belirtmek gerek. Sondan başlarsak, 2018 yapımı ve her nasılsa ülkemizde “Bir Kadın Zaferi” adıyla gösterime girecek “De Dirigent-The Conductor” filminin bitiş jeneriğinde, 2008 yılında saygın magazin ve sanat dergisi olan “Gramophone” tarafından dünyanın en iyi yirmi orkestrasının yayınlanarak bunlar arasında hiçbir kadın şefin bulunmadığı bilgisini ediniyoruz.
Yine 2017 yılında aynı derginin yayınladığı tüm zamanların en iyi elli orkestra şefi arasında da bir kadın orkestra şefinin dahi bulunmadığını da acıyla öğreniyoruz. Ülkemizde de durumun maalesef değişmediğini, hatta daha kötü bir tablo sergilendiğini yapacağımız küçük bir araştırmayla görmek mümkün. Bilinen ilk kadın orkestra şefimiz İnci Özdil olarak hatıra gelmekte. İşte De Dirigent tüm bu sorunlara uzanan, gerçek bir hikayeden uyarlandığını belirterek yola koyulan bir film.
Yönetmenliğini kadın yönetmen Maria Peters‘in yaptığı filmde, Antonia Brico‘nun ilk gençlik yılları, henüz 24 yaşlarındaki halleri, o zor ailevi dünyasına değin geniş bir sarkaçla izleyiciye gayet bonkör şekilde seriliyor. Henüz bir klasik müzik salonunda yer gösterici olarak çalışmakta iken, orkestra şefinin dikkatini her türlü tepkiyi göze alarak salonun başına çektiği sandalyeye oturma cesaretini, bir anda müzik endüstrisinin ilgisini çeken bir figüre dönüşümü olarak, ancak derinliksiz, çok hızlı yansıtılarak, bunu da senaryo açıklarıyla sunduğunu görüyoruz. Bununla da yetinilmeyip, ailesinin aslında gerçek ailesi olmadığına dair fırtınalı bir yoğunlukla, bir de kimlik bunalımıyla boğuşan bir karaktere dönüşüm hikayesini konudan konuya, belirli bir dizge olmaksızın atlayarak izliyoruz. Sonra Berlin’de Filarmoni Orkestrası sınavları, Amsterdam’da, Amerika’da, bin bir zorluklarla devam eden sanatçı olma hülyası, Frank (Benjamin Wainwright), Robin (Scott Turner Schofield) ekseninde gelişen aşk hikayesi, kadınlık sorunları, Amerikan Başkanı Franklin Roosevelt‘in eşi Eleanor’un daveti ve son sekanslarda filmin başına yapılan atıf ile nihayetlenen bir sonla bitiş.
Tüm bu hızlı geçişler, bizde iyi bir biyografi filmi izlenildiği izlenimi bırakıyor mu? Kendi adıma filmin bu etkiyi ben de yarattığını belirtmem mümkün değil. Orkestra şefliği gibi, oldukça otoriter ve kontrolcü yapıyı, her türden cinsi kalıptan ayrık tutarak benimsemesi gereken bir kişiyi, yani filmin öznesi Antonia Brico’yu canlandıran Hollanda’lı aktrist ve şarkıcı Christanne de Brujin’in bu büyülü etkiyi verdiğini söylemek çok zor. Halbuki Antonio Brico’nun gerçek kayıtlarını sosyal paylaşım sitelerinde görmemiz mümkün ve orada bu şefi cinsi öğesinden bağımsız, armoniyi tam yakalayan bir varlık olarak görürüz.
Diğer oyunculuklar da maalesef vasatın altında kalmış. Ayrıca zaman zaman dizi estetiği boyutundaki çekimler, araya serpiştirilen ve hiç de doğal görünmeyen duygusal karışımlı sahneleri de hesaba kattığınızda, filmin gerçeklik duygusunu, hele hele vermeyi gaye edindiği kadın mücadelesini vermekten uzak düştüğünü anlarsınız. Halbuki kadının siyasal konumu ve pratiğine dair sinemanın çokça ışıltılı temsili de varken üstelik, mesela en politiklerinden “Suffragette (Diren)”, “Frida”, “Demir Çeneli Melekler”, “Kadının Fendi” ya da ülkemizde “Asiye Nasıl Kurtulur?” gibi örnekler bulunurken.
Filmin ben de kalan tek olumlu etkisi, klasik müziğin o eşsiz örneklerini, zaman zaman güzel bir orkestra sunumu eşliğinde dinlemekti. Kimler yok ki burada? Mahler’i, Bach’ı, Schubert’i, Betthoven’ı, Bizet’in Carmen’indeki Habanera’yı dinlemek hepimize iyi gelecek. İki saati aşkın süren filmin bu tesellisi size yetecekse buyurun ozaman sinemaya….
Yönetmen / Senaryo : Maria Peters
Müzik : Quinten Schram, Bob Zimmerman
Görüntü Yönetmeni : Rolf Dekens
Oyuncular : Christanne Bruijn, Benjamin Wainwright, Scott Turner Schofield, Seumas F. Sargent, Gijs Scholten van Aschat, Richard Sammel, Sian Thomas, Tim Ahern
Hollanda / Biyografik-Dram / 137 Dk.
Film notum:
İLEBir Kadın Zaferi
KAYNAKBir Kadın Zaferi
ETİKETLER
#birkadınzaferi
Benjamin Wainwright
Bir Kadın Zaferi
Christanne Bruijn
De Dirigent
Film Eleştirisi ve Yorumlar
Gijs Scholten van Aschat
Hollanda/Biyografik-Dram/137 Dk.
Maria Peters
ÖZEN FİLM
Richard Sammel
Scott Turner Schofield
Seumas F. Sargent
Sian Thomas
Tim Ahern
Facebook
Twitter
Pinterest
WhatsApp
Önceki yazıAcı ve Zafer
Sonraki yazıAltın Kozanın Ardından
Kamuran Kaya
İlgili İçeriklerYazarın Diğer İçerikleri
Film Eleştirisi ve Yorumlar
Titane
Film Eleştirisi ve Yorumlar
Aykut Enişte 2
Film Eleştirisi ve Yorumlar
Fransız Postası
1 YORUM
Nurbanu Kablan 18 Kasım 2019 At 11:46
Film şu an Fransa’da gösterimde. Bir kadın filmi olduğu için görmek istiyordum ama yorumunu okuduktan sonra kararsız kaldım. Gitmek; (herhalde) güzel bir müzik ziyafeti çekmek için yeterli olacaktır…
Yorumu Cevapla
CEVAPLA Cevabı iptal et
Please enter your comment!
Please enter your name here
You have entered an incorrect email address!
Please enter your email address here
Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.
Son Yazılar
Titane
Aykut Enişte 2
Fransız Postası
Resıdent Evıl : Raccoon Şehri
Clifford Büyük Kırmızı Köpek
Son Yorumlar
Aykut Enişte 2 için Korcan Işıklı
Beni Çok Sev için Nurbanu
Beni Çok Sev için Nurbanu
Beni Çok Sev için Mehmet Ramazan ELMAS
Marriage Story için Rukiye
Arşivler
Aralık 2021
Kasım 2021
Ekim 2021
Eylül 2021
Ağustos 2021
Temmuz 2021
Haziran 2021
Mayıs 2021
Nisan 2021
Mart 2021
Şubat 2021
Ocak 2021
Aralık 2020
Kasım 2020
Ekim 2020
Eylül 2020
Ağustos 2020
Temmuz 2020
Haziran 2020
Mayıs 2020
Nisan 2020
Mart 2020
Şubat 2020
Ocak 2020
Aralık 2019
Kasım 2019
Ekim 2019
Eylül 2019
Ağustos 2019
Temmuz 2019
Haziran 2019
Mayıs 2019
Nisan 2019
Mart 2019
Şubat 2019
Ocak 2019
Aralık 2018
Kasım 2018
Ekim 2018
Eylül 2018
Ağustos 2018
Temmuz 2018
Haziran 2018
Mayıs 2018
Nisan 2018
Mart 2018
Şubat 2018
Ocak 2018
Aralık 2017
Kasım 2017
Ekim 2017
Eylül 2017
Ağustos 2017
Temmuz 2017
Haziran 2017
Mayıs 2017
Nisan 2017
Mart 2017
Şubat 2017
Ocak 2017
Aralık 2016
Kasım 2016
Ekim 2016
Eylül 2016
Ağustos 2016
Temmuz 2016
Haziran 2016
Mayıs 2016
Nisan 2016
Mart 2016
Şubat 2016
Ocak 2016
Aralık 2015
Kasım 2015
Kategoriler
Film Eleştirisi ve Yorumlar
Film Fragmanı
Film Haberleri
Kült Filmler
TİYATRO
Vizyon Filmleri
Meta
Giriş
Yazı beslemesi
Yorum beslemesi
WordPress.org
Orta Koltuk, sinema severler tarafından hazırlanan, hem vizyondaki popüler filmler, hem de eski filmler hakkında film eleştirileri, film yorumları, film incelemeleri ve film fragmanları yer alan bir sinema film platformudur.