Babam ne dese doğrudur, her şeyi bilir, her güçlüğün üstesinden gelir, prensip sahibidir, zekidir, herkesten üstündür.
Herkesin babası gibi benim babam da, elimi uzatsam her zaman elimden tutabilecek kadar yakındır. Babam benim ilk koruyucum, ilk kahramanın, sırtımı dayadığım ilk kaledir. Çünkü: O’nun hayat felsefesi bana kılavuzluk yapmaktadır. Yani; babam, hayatımın bir yerinde hep vardır ve olacaktır.
Dahası mı?
Babam en güçlü, en dürüst, en sevecen, en doğru insandır. Kendi yemeyip bana yedirendir, okumam için varını yoğunu esirgemeyendir, yorulduğumda beni sırtında taşıyandır, bütün tehlikelere karşı bana göğsünü siper edendir, sofrada yerini aldığında en küçük çocuğu bile gelmeden yemeye başlamayandır, babam benim ömür boyu çelik kalkanımdır. Babam derdi ki: “Artık ölsem de gözü açık gitmem. İyi bir eğitim aldınız. Elinizde güzel mesleğiniz var. Vatanımıza vereceğiniz hizmet sırası gelmiştir. Yolunuz açık olsun. ”Evet, canım babacığım, seni çok özlüyorum ve çok seviyorum.
Günümüzde, babaların evlatlarının geleceği için endişe duyduğu görülmektedir. Umarım, sevecen, güven dolu, gözbebeğimiz gençlerimiz arzuladıkları gibi gelecek içinde güzel ülkemizde yerlerini alırlar.
Ebediyete intikal etmiş babaları rahmetle anarken, tüm babaların, babalar gününü yürekten kutlarım. Sevgi ve Saygılarımla...