Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 5.Gün: Yüz Tarifi, Ferdydurke, Kısa Sınır Tanımaz 1, Son Sirk, Öfke | Sinema Manyakları
Sinema Manyakları
Sinema Manyaklarının Uğrak Yeri
Blog
Hakkında
İletişim
« Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 4.Gün: Kayıp Özgürlük, Kolay Başarı, Hayatta Kalmak, Carlos
Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 6.Gün: Tehlikeli Yol, Aşk Suçu, Paprika, Akbaba, 22 Mayıs »
Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 5.Gün: Yüz Tarifi, Ferdydurke, Kısa Sınır Tanımaz 1, Son Sirk, Öfke	
Published 23 Nisan, 2011	Ödüller/Festivaller , Sinema Leave a Comment
Yüz Tarifi (Rysopis):
Festivalde Jerzy Skolimowski’nin 7 filminin gösterildiğini daha önce de belirtmiş ve özellikle ilk dönem filmleri ile ilgili görüşlerimi yazmıştım. Yüz Tarifi, Polonyalı ustanın ilk uzun metrajlı filmi. Daha bu ilk filminde alter-egosu sayabileceğimiz ve kendisinin oynadığı Andrzej Leszczyc karakterini oluşturmuş yönetmen. Zaten Skolimowski’nin ilk dönem filmleri ile ilgili söylediğim her şey bu film için de geçerli. Birbiri ile direkt ilgisi olmayan bir dizi olay, kamera ana karakteri takip ederken arka planda gerçekleşen bir takım ilginç detaylar, zaman zaman kendisini hissettiren simgesel bir yapı.
Her ne kadar usatanın ilk dönem filmleri arasında pek çok ortak nokta olsa da Yüz Tarifi bu filmler arasında en sevdiğim oldu. Belki de Andrzej karakterinin bu filmde yaşadığı sorunlar bizim de rahatça özdeşleşebileceğimiz konular olduğu için. Bu filmde üniversitede okurken askere gitmesi gereken zamanı erteletebilen Andrzej, artık askere gidip dönmenin vaktinin geldiğine karar verir ve bunun için kendisini hazırlamaya başlar. Film de zaten onun askere gitmeden önceki bir kaç saatini anlatıyor. Bu bir kaç saatte hayatındaki önemli konuları toparlamaya çalışır. Belki bu konular birbiri ile alakasızdır ama gerçek yaşamda da öyle değil midir zaten?
Skolimowski’nin ilk dönem filmlerinden biri seyredilecekse seçim bu film olmalı. Hem kronolojik olarak da doğru bir yerden başlanmış olur.
Ferdydurke (30 Door Key):
Bir Jerzy Skolimowski filmi daha. 1991 ylından gelen bu film için onun geçiş dönemi filmlerinden biri diyebiliriz. Festivalde bu döneminden gördüğümüz tek filmi de bu zaten. Genellikle kendi senaryolarını yazan Skolimowski bu kez bir roman uyarlaması yapmış. Witold Gombrowicz’in aynı adlı romanı günümüzde bir kült roman olarak kabul ediliyor. Kendi adıma okumadığım bir roman olduğu için filmin ne kadar iyi bir uyarlama olduğu konusunda bir yorum yapamayacağım ama kendi başına gerçekten ilgi çekici bir film.
Filmimizin ana karakteri Josef (ya da Joey) isimli bir yazar. Yeni kitabını yazmak için çabalarken akıl hocasının tavsiyesi ile liseye dönen Josef’e her nedense tüm çevresi yeni yetme bir genç gibi davranmaya başlar. Halbuki o 30 yaşlarında, yetişkin bir adamdır. Ancak o da bu duruma uyum sağlar ve gençliğini bir kez daha yaşamaya başlar adeta. Bu arada 2. Dünya Savaşı’nın da yaklaşması ile olaylar farklı bir boyut kazanır.
Ferdydurke gerçekten dolu dolu bir film. Başlarda eğitim sistemi üzerine bir eleştiri yaparken sınıf çatışmasına da değiniyor ve kadın erkek ilişkileri üzerine de sağlam tespitlerde bulunuyor. Film ilerledikçe tarihsel olaylara göndermeler yaparak bambaşka yerlere gidiyor. Doğrusu kendi adıma bu noktadan sonra filme ilgimin bir miktar azaldığını söyleyebilirim. Yine de izlenmesi gereken bir film ama film sonrası kitabı okumuş seyircilerin genel kanısı kitabın daha başarılı olduğu yönünde idi.
Kısa Sınır Tanımaz 1:
Ankara Film Festivali ile ilgili hep belirttiğim noktalardan biri eğer programı ona göre yaparsanız bir kısa film festivali kadar kısa film izleyebileceğiniz oluyor. Bu yıl kendi adıma uzun metrajlı filmlere ağırlık verdim ama aralarda fırsat buldukça kısa filmleri de programıma aldım.
8 filmlik bir seçkiden oluşan Kısa Sınır Tanımaz 1 bölümü (diğer salondaki filme yetişebilmek için sadece 7’sini izleyebildiğimi belirtmeliyim) yine başarılı kısa filmlerden oluşuyordu. Öne çıkan bir kaç tanesine bakalım.
Modern bir Fareli Köyün Kavalcısı uyarlaması sayabileceğimiz Sürü (Artalde) bir kentte peşine insanları takan iki ayrı adamı anlatıyordu. Bir kumsalda 720 derece dönen bir kameranın önüne çıkan görüntülerden oluşan bir kısa film olan 720 Derece (720 Degrees) sadece 5 dakikada insanlık durumlarına ait bir şeyler söylemeyi başarıyordu.
Bu iki film klasik bir kısa film mantığında iken Aziz Christophorus: Yoldaki Leş (St. Christophorus: Roadkill) ve Kuzey Atlantik (North Atlantic) bazı konuları anlatmak için illa uzun metrajlı bir film çekmeye gerek olmadığını gösteriyordu. İlki benim diyen korku filmine taş çıkartacak kalitede bir filmken kısalığı çaprıcılığını da getiyordu. İkincisi ise okyanus üzerinde kaybolan bir uçağın hikayesini anlatırken son derece kıvamında bir duygusallık yaratıyordu. Halbuki aynı hikaye bir uzun metraj filmde (hele bir de Amerikan filmi olursa) sündürülerek uzatılır ve seyirciyi her an ağlamanın eşiğine getirmek hedeflenirdi.
Son Sirk (Balada Triste de Trompeta / A Sad Trumpet Ballad / The Last Circus):
Álex de la Iglesia’yı çoğunlukla kara komedi tarzındaki filmleri ile tanıyoruz. Son Sirk filminde de İspanya’nın yakın geçmişine aynı tarzda bir bakış atıyor. 1937 yılında ülkedeki iç savaş döneminde başlayan film, bir sirk ekibinin kostümlerini bile çıkartmaya fırsat bulamadan çatışmaya girmek zorunda kalması ile açılıyor. Her ne kadar şiddet dolu bir sahne olsa da karşımızdaki görüntü gerçekten absürd bir görüntü. Bu bölümde adeta yenilmez bir kahraman gibi çizilen bir de palyaço var ki o sadece bir palayla onlarca kişinin hakkından geliyor. Ama onun sonu da bir şekilde ölüm oluyor.
Yıllar geçiyor ve 1973’e geliyoruz. Karşımızda bu kez o kahraman palyaçonun oğlu Javier var. O da palyaço olmak istiyor ama babası kadar dışa dönük bir kişilik değil. Hatta fazlasıyla içe kapanık olduğu söylenebilir. Bu yüzden babası gibi bir gülen palyaço olamıyor. Onun kaderi gülen palyaçonun sürekli dalga geçtiği üzgün palyaço olmak. İşin kötüsü sirkin gülen palyaçosu Sergio gerçek hayatında alkolik ve şiddet yanlısı bir kişilik. Böyle olunca bu dalga geçme ve aşağılama olayını sahne üzerinden gerçek hayata da taşıyor. Aslında iş bu kadarla kalsa Javier’in çok da umrunda olmayacak belki ama işin içine bir de aşk hikayesi giriyor. Sergio’nun kız arkadaşı Natalia’dan Javier de hoşlanmaya başlıyor. Yine de Sergio’dan fazlasıyla korkmakta olan Javier pek de bir şey yapamıyor. Ne zamanki Natalie’yi öldüresiye dövdüğünü görüyor işte o zaman kafasında bir şeyler atıyor ve olaya ondan beklenmeyecek bir sertlikte müdahalde ediyor. Bundan sonrası ağlayan palyaço ile gülen palyaçanun tüm şehri etkileyen savaşı haline geliyor.
Son Sirk bir yere kadar gayet başarılı gidiyor ancak bir noktada şiddeti ve deliliği o kadar abartıyor ki gerçeklik ile bağlarını iyice koparıyor. Aslında giriş sahnesinden itibaren karşımızda gerçekçi bir film olmadığı açık ama ana karakterler belirgin bir şekilde İspanya’daki sağ ve sol kanadı temsil ederken gerçeklikten iyice uzaklaşmak bu arka planı anlamsız bir hale getiriyor (acaba Natalie’ de bu iki kanat arasında sıkışmış kalmış İspanya mı?). Yine de izlenesi filmlerden biri.
Öfke (Autoreiji / Outrage):
Takeshi Kitano ilginç bir yönetmen. Kimi zaman şiddet dolu filmler çekerken kimi zaman da son derece naif filmler çekiyor. Filmografisinde bir yanda Yakuza filmleri yer allırken diğer yanda sörfçü gençlerle ilgili bir film bulabiliyoruz. Bazen de tümüyle sanatla ilgili filmler çekiyor. Ancak uzunca bir süredir şiddet içerikli bir film çekmediği halde Kitano ismini festival izleyicilerinin bir kısmı bile bu tip filmlerle özdeşleştirmiş durumda. Kitano da belli ki bunu görmüş ve 10 yıllık bir aradan sonra Yakuza filmlerine Öfke filmi ile geri dönmüş, hem de şiddet dozu eğey yüksek bir geri dönüş bu.
Doğrusu filmin hikayesi için hem çok basit hem de çok karışık demek mümkün. Neden böyle? Aslında hikayenin temelinde çeşitli Yakuza gruplarının birbiri ile hesaplaşması ve iktidar çekişmeleri dışında bir şey yok. Ancak bir yandan da arkada dönen entrika hangi hareketin kimin çıkarına olduğunu anlamayı zorlaştırıyor. Sürekli birileri ölüyor ve bu ölenin hangi amaçla öldürüldüğü bir yerden sonra takip edememeye başlıyorsunuz. Filmi 2 kez izleyen bir arkadaşım bunun olayları anlamak için daha faydalı olduğunu da söylemişti. Asında bu kafa karışıklığında Japon isimlerini akılda tutmanın batılı isimlerine göre bize daha zor gelmesi de bir etken olabilir. Doğrusu kimi konuşmalarda kimden bahsedildiğini anlayamadığımı itiraf etmeliyim.
Ancak işin şöyle bir tarafı da var. Kitano öncelikle filmdeki ölüm sahnelerini tasarladığını, sonra bu sahneleri otutabileceği bir hikaye tasarladığını söylüyor. Bu durum da hikayenin beklendiği kadar sağlam olmaması sonucunu doğurmuş. Ayrıca Kitano’nun en şiddet dolu filminde bile bir şiirsellik bulmak mümkündü. Bu filmde ne yazık ki o da kaybolmuş. Ancak yine de iyi bir gişe filmi olduğu söylenebilir. Son filmleri daha çok “sanat sineması” alanında olduğu için fazla iş yapmayan Kitano’nun da asıl istediği buymuş belli ki. Hatta film Japonya’da o kadar iyi hasılat yapmış ki Kitano, bu yıl içinde gösterime girecek bir devam filmi de çekmekte. Bu filmde sağ kalan kişi sayısı pek az olduğu için devamı nasıl gelecek o da ayrı bir merak konusu. O filmi de izleriz elbette ama Kitano’nun diğer türlerdeki filmleri de ihmal etmemesi umuduyla.
Bunu derecelendir:
Paylaş:
Facebook
Twitter
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
0 Responses to “Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 5.Gün: Yüz Tarifi, Ferdydurke, Kısa Sınır Tanımaz 1, Son Sirk, Öfke”
Feed for this Entry Trackback Address	
Yorum Yapın	
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
« Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 4.Gün: Kayıp Özgürlük, Kolay Başarı, Hayatta Kalmak, Carlos
Ankara Film Festivali 2011 İzlenimleri – 6.Gün: Tehlikeli Yol, Aşk Suçu, Paprika, Akbaba, 22 Mayıs »
Kategoriler
Arşiv (2)
Ödüller/Festivaller (627)
Basın Bültenleri (98)
DVD (21)
Günce (15)
Haberler (457)
Sinema (723)
Televizyon (44)
Son Yazılar
Suç ve Ceza Film Festivali, İtalyan Filmleri, Alman Filmleri ve Diğerleri
Kanal B – Günce Programı (29 Aralık 2020)
Gelecekte Online Festivaller ve Etkinlikler
Kanal B – Günce Programı (24 Aralık 2020)
11. Çağdaş İtalyan Filmleri Haftası
Kanal B – Günce Programı (17 Aralık 2020)
Polonya Filmleri Festivali
Kanal B – Günce Programı (10 Aralık 2020)
Pandemi ve Sinema Salonları
Kanal B – Günce Programı (3 Aralık 2020)
Popüler Yazılar
Polonya Filmleri Festivali	
Antalya Altın Portakal 2010 İzlenimleri – Pelikülün İzinde: Enis Aldjelis-Doğunun Çiçeği, Kayalığın Altında	
Altın Portakal 2013 İzlenimleri – 5. Gün: Uzun Yol, Kahramanlarımız Bu Gece Öldüler, Ölüler ve Yaşayanlar, Ateşli Bakışlar, Cennetten Kovulmak	
Uçan Süpürge 2010 İzlenimleri – 3. Gün: Evlat Edinme, Seks Olmadan Bir Yılım, Hiç, Nora'sız Beş Gün, Parlak Yıldız	
26. Bağımsız Ruh Ödülleri'nin En İyisi Siyah Kuğu (Black Swan)	
Arşiv
Arşiv Ay Seçin Kasım 2021 (2) Ekim 2021 (1) Eylül 2021 (4) Ağustos 2021 (7) Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (3) Mart 2021 (1) Şubat 2021 (1) Ocak 2021 (1) Aralık 2020 (1) Kasım 2020 (2) Ekim 2020 (3) Eylül 2020 (7) Ağustos 2020 (6) Mart 2018 (3) Şubat 2018 (8) Kasım 2017 (1) Ekim 2017 (2) Eylül 2017 (3) Mart 2017 (1) Şubat 2017 (5) Ocak 2017 (1) Kasım 2016 (5) Ekim 2016 (1) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (2) Kasım 2015 (2) Ekim 2015 (2) Nisan 2015 (2) Mart 2015 (1) Şubat 2015 (2) Ocak 2015 (1) Aralık 2014 (3) Kasım 2014 (5) Ekim 2014 (6) Eylül 2014 (7) Haziran 2014 (6) Mayıs 2014 (3) Nisan 2014 (2) Şubat 2014 (1) Ocak 2014 (6) Aralık 2013 (7) Kasım 2013 (9) Ekim 2013 (13) Eylül 2013 (13) Mayıs 2013 (13) Nisan 2013 (8) Mart 2013 (14) Şubat 2013 (14) Ocak 2013 (16) Aralık 2012 (25) Kasım 2012 (12) Ekim 2012 (12) Eylül 2012 (6) Ağustos 2012 (1) Mayıs 2012 (9) Mart 2012 (10) Şubat 2012 (6) Ocak 2012 (9) Aralık 2011 (11) Kasım 2011 (3) Ekim 2011 (15) Eylül 2011 (4) Ağustos 2011 (4) Temmuz 2011 (6) Haziran 2011 (5) Mayıs 2011 (12) Nisan 2011 (10) Mart 2011 (9) Şubat 2011 (12) Ocak 2011 (12) Aralık 2010 (10) Kasım 2010 (9) Ekim 2010 (18) Eylül 2010 (7) Ağustos 2010 (9) Temmuz 2010 (4) Haziran 2010 (6) Mayıs 2010 (17) Nisan 2010 (6) Mart 2010 (20) Şubat 2010 (11) Ocak 2010 (3) Aralık 2009 (2) Kasım 2009 (5) Ekim 2009 (8) Eylül 2009 (7) Ağustos 2009 (3) Temmuz 2009 (3) Haziran 2009 (5) Mayıs 2009 (3) Nisan 2009 (10) Mart 2009 (18) Şubat 2009 (23) Ocak 2009 (21) Aralık 2008 (13) Kasım 2008 (7) Ekim 2008 (2) Temmuz 2008 (2) Mayıs 2008 (3) Nisan 2008 (2) Mart 2008 (11) Şubat 2008 (9) Ocak 2008 (3) Kasım 2007 (15) Ekim 2007 (11) Eylül 2007 (7) Ağustos 2007 (6) Temmuz 2007 (11) Haziran 2007 (3)
Bağlantılar
Arka Pencere
Öteki Sinema
Beyazperde.com
Box Office Guru
Box Office Türkiye
DVD Review
DVD-Basen
Gölge e-Dergi
Gezici Festival
IMDB
sadibey.com
SİYAD
Ters Ninja
The Digital Bits
İzle ve Yorumla
Twitter’da ben…
Tweetlerim
Blog Stats
287.724 hits
Nisan 2011
P
S
Ç
P
C
C
P
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30
« Mar May »
Sinema Manyakları blog'u Hasan Nadir Derin tarafından hazırlanmaktadır.
Meta
Kayıt Ol
Giriş
Yazı beslemesi
Yorum beslemesi
WordPress.com
WordPress.com'da Blog Oluşturun.
RSS Entries and RSS Comments
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	