“Yarın” lar işte tek kaygımız, insan oğlunun tek kaygısı “yarın” lar. Olmak kadar önemli olmamak kadar basit bir şey “yarın”. Şekiller, pramitler ve işaretler işte “yarın” a uzanan uzun bir yol. Kafamı indirip düşünüyorum “yarın” ımı, kimsenin kan dökmediği, dökenlerin marifet sayılmadığı, huzurlu, sakin, sessiz “yarın”ları. Bir an duruyorum. Ya acı çektikten sonra yaşanan rahatlamanın verdiği umut. Evet hayatta acılar da olmalı. İşte sonra yansımasını çiziyorum beyaz bir kağıda düşüncelerimin. Ve ortaya çıkıyor isteğim, geleceğim, hedefim, “yarın” ım. Kısacası benim idealimdeki “yarın” ım. Barış istiyorum, kardeşlik, acı istiyorum umuduyla birlikte gelsin. Bazen sadece durup seyretmek istiyorum. “Yarın”ım. Evet benim “yarın”ım uçsuz bucaksız olmalı, sınır tanımayan, engel tanımayan. Yokuşu olan ama bu yokuşa tırmanmayı asla bırakmayan bir hayat, başarılı bir yarın istiyorum.
Susuz gidip okyanusda dönen bir hayat, her an her şeyi yaşamak istiyorum. Çünkü bu benim romanım diyorum. “Yarın” larımı ben yazıp ben okuyacağım ve bu romanın içinde en güzel ve tabi yine en kötü şeylerde olmalı ama ben herşekilde bu şeylerin üstesinden gelen bir kahraman olsun istiyorum romanımda. DNA’mdaki özgürlük isteği kabarıyor birden. DNA: Bir dizi kimyasal halkalardan oluşmuş bir kolye madem öyle peki ruhumuz bu çifte sarmalın neresinde duruyor? Cevapsız sorularıma cevap bulacağım bir yarın istiyorum.
Yaşamın kıyısında dururken hayallerimi istiyorum, bağırıyorum. Sessiz sessiz gelen yarınların kokusunu alıyorum. Berrak bir su gibi geçiyor “yarın”lar önümden.Sessizliğin içindeki haykırışları duyuyorum patlamaya hazır volkan gibi…
Yarınlarımı en güzel şekilde yaşamak istiyorum,mutluca, huzurluca, acı çekerek … Başarının verdiği huzuru istiyorum,acının umudunu,mutluluğun eşsiz hazzını umuyorum.
Sinsice akıp giden “yarın”a inat ısrarla hayatın bağrına basılmayı bekleyen bir bebek misali temiz olacak “yarın”lar bekliyorum.Aydınlanıyor gece birden “yarın”ımı görüyorum. O kadar net ki pürüzsüz, berrak ve beyaz. Umuyorum, evet görüyorum hayal değil hissediyorum mutluluğun kokusunu alıyorum, tatlı tatlı gülümseyen güneşi düşlüyorum iliklerim ısınıyor birden.Penceremin önünde dururken “yarın”lardaki aydınlığı hissediyorum, birden elim pencereye uzanıyor eşsiz bir koku alıyorum, sonra mı? Sonra güneş ışığı kamaştırıyor gözlerimi, “yarın”lardaki eşsiz aydınlıkla buluşuyorum tenimde hafiflik hissediyorum. Sonsuzluk evet sonsuz bir mutluluk dolaşıyor damarlarımda, kanımdaki hareketlilik artıyor birden, mutluluğun kokusu o kadar güzel ki siniyor üstüme hiç çıkmayacak gibi, bembeyaz gerdanda parıldayan bir altın kolye kadar büyüleyici görünüyor yarınım, acıların umudu kadar güzel bir yarın…