Il gruppo genitori di persone LGBT in Turchia chiede il vostro sostegno per realizzare un documentario!
Mio figlio è il mio maestro
Sono la mamma di un transessuale
Storia di Gulseren
La mia avventura circa l’omosessualità di mio figlio
Yorgun Ama Mutlu Son
Posted on 8 Ekim 2011 by Pınar Anne (Eda)
6 Yorum
Benim ve kızımın hikâyesini 2009 yılında yazmıştım ve sizlerle paylaşmıştım.
O yazımda kabullenişimden, şoklarımdan, küçük bebeğimi nasıl büyüteceğimden, endişelerimden ve kaygılarımdan söz etmiştim. Sonraki süreçleri ve mutlu son’a gelene kadar kızım ve ben başka bir süreçten daha geçtik.
Bu süreci ve tecrübelerimizi sizlerle paylaşmak istiyorum. Biliyorsunuz LİSTAG’ın (LGBTT Aileleri İstanbul Grubu) misyonu çocuğu veya yakını LGBTT olan bireyi anlamak, onu koşulsuz sarmalamak, bilgilenmek ve AİLE’yi yapıcı bir çatı altında toplamak. Çocuklarımızın üretken ve sağlıklı olmasına çalışmak.
Biliyoruz ki cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim kişiliğin en detay kısmı. Bizi biz yapan nice özelliklerimiz var, tıpkı bizi biz yapanın sadece heteroseksüel olmamız olmadığı gibi. Her birimizin kaşı, gözü farklı ya da eksikleri, fazlalıkları var. Çocuklarımızı biz dünyaya getirdik, onları anlamak, en iyi şekilde yetiştirmek ve koşulsuz sevmek bizim sorumluluğumuz. Yani, biz EBEVEYNLERİN görevi. Çocuklarımız bize “ben transım ya da ben eşcinselim” dediğinde “ELALEM NE DER?” sorusu beyine giden ilk iletidir. Bu ileti ebeveynin en sancılı sürecidir çünkü bizler hep “elâlem ne der?” ile yaşadığımız için, sancılar ve sıkıntılar yaşarız ve yaşatırız. Gerçekten translığın ve eşcinselliğin bir var oluş şekli olduğunu bilsek, sapıklık olmadığını, özenmek olmadığını bilsek ve bu konularla ilgili bilgi sahibi olsak kimseye cinsiyet kimliği ve cinsel yönelimi ne olursa olsun şiddet uygulamayız. Uygulatmayız.
Çocuklarımızı sokağa atmak değil, kaçmak değil, böyle bir şeyi yok saymak değil, itmek değil, aşağılamak değil, uyuşturucunun kollarına atmak değil, öldürmek değil, intihar etmelerine yol açmak değil. Birey iç huzursuzluğu çekerken ailelerine, çevrelerine, okullarına, işlerine, sosyal yaşamlarına adapte olmaya çalışırken trans bir bebeğe nasıl destek olunur? Sosyalleşmesine nasıl yardımcı olunur? Trans bebeğin kendisini sevmesi için, öfkesiz, huzurlu ve üretken bir birey olabilmesi için nasıl destek olunur? Huzursuz, bastırılmış bir birey toplumda çok tehlike yaratmaz mı?
Ötekileştiren, küçümseyen kişi ve kurumlara(aile çevresi, okul, adliye, hastane, yaşanan semt, iş, kafe, sinema, vs) karşı nasıl ayakta durulur? Trans bebeğimiz tüm bunlara karşı nasıl ayakta tutulur? AİLE denen en kutsal kurum nasıl dağıtılmaz, nasıl yok edilmez bunun gayreti içinde olmak gerekiyor.
Kızım bana açıldıktan sonra üniversiteyi kazandı. Halen hiç sınıfta kalmadan okuyor. Okulda onu ötelemeyen arkadaşları olduğu gibi onu zaman zaman kıran, boynunu büktüren, ağlatan arkadaşları da oldu. Burada önemli olan kendiyle barışık olmasıydı. Ona o gücü, kuvveti biz ebeveynler verebiliriz. Yanlarında olduğumuzu bilmelerini sağlayıp, onlara herkesin zaman zaman birileri tarafından üzüldüğünü anlatabiliriz. Ben bebeğime bunu anlatmaya çalıştım, kendini sevmesi için var gücümle destek verdim.
Tıbbi uyum süreci bittiğinde, hukuki süreci başladı. İsim değişikliği ve ameliyat olabilmesi için kanunda yazan şartları yerine getirdik. Bu süreçlerle tek tek ben ilgilendim. Hep ben kızımın önünde oldum. Bir evrak uzatılırken “benim kızım transseksüel, ben annesiyim” dedim, hastane işlemlerinde doktorlara “kızım transseksüel ben annesiyim” dedim. Bilmenizi isterim ki her zaman, her yerde (okul hariç) kızımın önünde oldum. Kimseden ötekileştirilme yaşamadım, benimle olduğunda kızım da yaşamadı. Ben evladımla gurur duydum, bana yalan söylemedi aksine benden yardım istemişti. Yardım ettim, ediyorum, edeceğim. Hiçbir zaman “ELALEM NE DER?” iletisini beynime göndermedim. Hep çocuğuma ve onun geleceğine ne kadar ve nasıl yardım yapabilirim diye çalıştım, çalışıyorum.
Mahkemeden cinsiyet değiştirme iznini aldıktan sonra cinsiyet değişikliği ameliyatını yapacak olan doktorumuzdan randevu aldık. Uzun uzadıya konuştuk. Kızım babasıyla görüştü. Babası maddi yardım yapacağını söyleyince bebeğim çok sevindi. Artık bedeni ve ruhu birbirine tamamen uyacaktı.
Ben de onun kadar sevinçli ve heyecanlıydım çünkü 2006’dan 2011’e kadar uzun bir hamilelik dönemi yaşadım. Derken ameliyat günü geldi; çok enteresandı, tıpkı biyolojik doğuma gider gibiydim. Kızımın bavulunu sevinçle hazırladım; her şey pembeydi. Geceliği, yatak takımı, çoraplarına kadar pembe yaptım. Öyle öğrendik biz, kız olunca PEMBE erkek olunca MAVİ. Odasını balonlarla süslettim, kapısını pembe kurdelelerle süsledik, Mersin’den can arkadaşım kızı ve eşiyle birlikte doğumdan sonra dağıtılmak üzere pembe bebek şekeri yaptırıp yolladılar. Çok ritüel yapmak istiyordum, kızım ve ben bunu hak etmiştik.
Geldiler, kızımı aldılar ve ameliyathaneye indirdiler. Kızım odasına gelene kadar, sabahın ilk saatlerinde LİSTAG, aile bireyleri ve gençler her zaman olduğu gibi yanımdaydılar. İstanbul’da olmayanlar da Amerika’dan, yazlıklarından, tatillerinden devamlı aradılar. Ben gerçekten de doğum yapıyor gibiydim. Çok heyecanlandım, endişelendim. Bir an önce sağlıklı bir şekilde odasına gelmesini bekledim. Kızımı asansörden aldığımda ayaklarım tutmuyordu. Bebeğim içsel olarak çok yorulmuştu, artık huzura kavuşacaktı. Ben de karnesinin yanında takdirname alan bir öğrenci gibi mutlu ve aynı zamanda yeni doğum yapmış bir kadın gibi yorgun bir haldeydim. Kısa bir süre içinde her şey bitti iyileştik.
Kızıma destek vererek ben ne kazandım? EVLADIMI. Kızım ne kazandı? Hayatını, sağlığını, huzuru… Kısaca, istediği gibi yaşam hakkını kazandı.
Ben tek başıma koşturdum ama görünmeyen kahramanlar vardı arkamda.
Önce, Anne ve Babamın ellerinden öpüyorum. Onların sayesinde ailenin çok önemli olduğunu, çocukları için her türlü zorlukları başarabilmeyi, bilgiye açık olmayı, ben bilmiyorum demeyi, dürüst olmayı, yalan söylememeyi, kimseyi kandırmamayı, yıkıcı değil yapıcı olmanın duyarlılığını öğrendim. Şu an babam 78 yaşında annem 71 yaşındalar. İlk süreçlerde annem ve babam da zor zamanlar geçirdiler, devamlı bilgilenmek istediler. Babam torununun isim değiştirme davasında şahit olarak bulundu. Ayrıca kardeşim, eşi, yakın akrabalarım, semtimdeki canım komşularım çok duyarlı ve saygılı davrandılar. Bizi hiç incitmediler.
Diğer ailem LİSTAG EBEVEYNLERİNDEN de destek aldım. Aynı duyguları yaşadığımız için devamlı birbirimize destek veriyoruz, moral veriyoruz, birbirimizi ayağa kaldırıyoruz. Böylece çocuklarımıza daha iyi destek verebiliyoruz.
Tıbbi süreçte bize verdikleri destekleri için, Çapa Tıp Fakültesi Psikiyatrı Bölüm Başkanı Sn. Prof. Dr. Şahika Yüksel’e, CETAD’dan Dr. Nesrin Yetkin’e, Dr. Seven Kaptan’a, Sn. Dr. Harun Özkan’a ve Sn. Dr. Zeki ve Nilgün Yalçınoğlu’na Saygılar ve Sevgiler sunarım.
Sağlıklı olduğum müddetçe, her zaman çocuğu ya da yakını LGBTT bireyi olan siz Ebeveynlere gönüllü olarak yardım edebileceğimi, deneyimlerimden paylaşım yapabileceğimi, zaman ayırabileceğimi bilmenizi isterim.
Hiç kimse BENİM BAŞIMA GELMEZ demesin, ben de kızım olacağını bilmeyen bir anneydim. Her şey bizim için.
Sevgiyle kalın,
Pınar Anne
Share this:
E-posta
Yazdır
Facebook
Twitter
WhatsApp
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Kategori Blog yazıları, Eda Etiketler: abim, ablam, aile, akraba, anne, ağabeyim, çocuğum, baba, biseksüel, bisexual, CETAD, Cinsel Egitim Tedavi ve Arastirma Dernegi, ebeveyn, erkek kardeşim, eşcinsel, family, father, friend, gay, homosexual, homosexuality, kardeşim, kızkardeşim, kızım, lezbiyen, Listag, mother, my brother, my daughter, my sister, my son, Nesrin Yetkin, oğlum, parents, relative, Sahika Yuksel, transseksüel, travesti
← Baba ben eşcinselim, yardım et
Dr. Seven Kaptan: Eşcinselliğin Tedavisi Olsa, Heteroseksüeller de Eşcinsel Yapılabilirdi! →
6 Comments on “Yorgun Ama Mutlu Son”	
iç giyim
4 Ekim 2012
I’m pretty pleased to find this great site. I wanted to thank you for ones time due to this wonderful read!! I definitely savored every little bit of it and I have you saved to fav to see new things on your site.
Cevapla	
Meltem F.
12 Ağustos 2012
Çok etkilendim, hüzünlendim de bir yandan eşcinselliğimi kabul etmeyen, beni dışlayan bir ailem olduğu için. Çok tebrikler, insan böyle ebeveyn olabilecekse çocuk yapmalı. Aksi takdirde dünya yaşamak için çok zor bir yer halini alıyor.
Cevapla	
SusKun
25 Temmuz 2012
AnneLik bu oLsa gerek Keske her anne böyle annelik yapabiLse Çocugunun gecesinin gündüzüne gündüzün gecesine karısmıs oldugunu bilse evLadı hergece ıslak yastıkta yatarken o bunu bilmeden uyumasa.. Ben inanıyorum bundan sonrasında cok mutlu bir aile olacagınıza Bizler suskun kalsakta susturulsakta kimseler dinlemesede bi kac arkadasımızın hayatının kurtuldugunu bilmemiz duymamız bize yetiyor sevgilerimle.
Cevapla	
Aslı Dağ
23 Aralık 2011
Elleri, ayakları öpülesi bir annesiniz…Kızınız için yaptıklarınız, inanılmaz….Gözümden yaşlar aka aka, yazılarınızı takip ettim..Biricik bebeğinize kızınıza yeni hayatında, tüm güzellikleri diliyorum…Herşey istediği gibi olsun…
Sevgilerimle,
Cevapla	
Anonim
17 Ekim 2011
Sevgili kardeşim her zaman gurur verici bir anne oldun buda bir başka örnek yaşadıkların kolay değil ama sonuca ulaşmışsınız ikinizide tebrik ediyorum bundan sonraki hayatınızda başarılar öpüyorum ikinizide
Cevapla	
Murat Akay
17 Ekim 2011
Pınar anneye ve Ela’ya geçmiş olsun diyor, mutluluklar diliyorum. Her şey gönlünüzce olsun dostlar…
Cevapla	
Murat Akay için bir cevap yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Bizi takip edin
Twitter
Facebook
Instagram
YouTube
Apple
Spotify
Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.
En son eklenenler
Günseli Anne Sıcak Gündem’de
Can’ımızı, Can Hocamızı Geri İstiyoruz!
Özlem Gürses’in konuğu olduk
Ayşe Çavdar’ın yazısı “Çocuğunu seçmek”
LİSTAG Röportajı AHALİ’de
Member of:
LİSTAG ON TWITTER
RT @yunusunbabasi: 'Benim Çocuğum' (@listagfilm) ve söyleşimiz bugün @postaneistanbul'de #BerthaSpacesMobiFest'te @BerthaHouseCPT @BerthaFN… 5 days ago
RT @kayikgolge: #NefreteİnatYasasınHayat @LGBTTAileGrubu https://t.co/5q9BloKrC5 1 week ago
Follow @LGBTTAileGrubu
LİSTAG on Facebook
LİSTAG on Facebook
LİSTAG @ Instagram
Dünyayı önce çocuklarımız sonra da kendimiz için daha yaşanılır bir yer haline getirmek için sizlere ihtiyacımız var. 🌈
#biseksüellikgörünürlükgünü 23 Eylül kutlı olsun! #biseksüel #biseksüellervardır
LİSTAG (Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Trans, İnterseks + Aileleri ve Yakınları Derneği) sitesinin isim hakları, içeriği, şablonu, tasarımı, site içindeki tüm doküman, program ve scriptlere ait hakları saklıdır.
Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Trans, İnterseks + Aileleri ve Yakınları Derneği Tüzüğü
Bu linkten ulaşabilirsiniz
WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun
Facebook Twitter LinkedIn Instagram YouTube E-posta
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	