Hükümet yetkileri “Yeni Türkiye” ile övünürken parti kapatmaların eski dönemin sonucu olduğunu eskiden arada sırada dillendiriyorlardı.
İçinden geçtiğimiz koşullarda bununla övünebilen yetkili kalmış mıdır hala, bilemiyorum. Ama HDP’nin başına gelenlere bakıldığında, parti kapatmamakla övünmek, tek kelimeyle zor!
Kürt sorununda diyalog yerine çatışmacı politikaların yeniden devreye girmesiyle birlikte, uzun vadeli bir stratejinin ilk adımı olarak HDP hızla kriminalize edildi. Kürt sorununda çatışmacı her türlü adımın sorumlusu olarak gösterildi. Yaşanan her gelişmenin karar vericisi sanki HDP yönetimiymiş gibi, HDP’li milletvekiller hızla hedef tahtasına oturtuldu.
Çatışma ortamının bütünüyle derinleşmesiyle, 15 Temmuz darbe girişiminin ardından ilan edilen OHAL’in yarattığı ağır iklim birleşti ve bir korku havasının egemen olmasına neden oldu. Bu hava içinde dokunulmazlıkları AKP-CHP-MHP tarafından elbirliğiyle kaldırılan HDP’li milletvekilleri için geri sayım başladı.
Yine bu dönemde binlerce HDP üyesi göz altına alındı, alınanlardan binlerce kişi tutuklandı.
Sadece 17 Şubat öncesindeki hafta, çeşitli illerde yapılan operasyonlarda içlerinde parti yöneticileri, il-ilçe eş başkanları, parti üyelerinin olduğu 318’i aşkın kişi gözaltına alındı.
83 belediyeye kayyum atandı ve 2016’nın sonuna doğru Diyarbakır belediye eş başkanları tutuklandı. 13 milletvekili tutuklanmışken daha da vahim olaylar gelişti. HDP grup başkanvekili İdris Baluken bir süre sonra tahliye edildi. Ameliyat oldu ve ameliyattan sonra yeniden tutuklandı. Ferhat Encü tahliye edildi fakat iki gün sonra yeniden tutuklandı. Nerdeyse tüm HDP’li milletvekiller göz altına alınıyor, bırakılıyor.