Bir yıl geçti aradan. Birçok kahramanlık hikâyesi ile büyümüş bizler bir kahramanlık hadisesini canlı canlı yaşadık artık. Çoluk çocuk sokağa dökülen bir milleti gördük. Anlatacak...
MÜCAHİT ÖZTÜRK YENİ ŞAFAK GAZETESİ
0
Bir yıl geçti aradan. Birçok kahramanlık hikâyesi ile büyümüş bizler bir kahramanlık hadisesini canlı canlı yaşadık artık. Çoluk çocuk sokağa dökülen bir milleti gördük. Anlatacak çok şey yaşadık o 8-10 saatte. Kimlerimiz en ön safta savaştı, kimilerimiz geride kaldı, korktu, bahanelere sığındı. Önde olanlardan bir kısmı şehadet mertebesine ulaştı. Ama başının üzerinden kurşunlar yağan binlercesi de gazi oldu, herhangi bir yara almasa da. Büyük bir sınavdı 15 Temmuz bizler için. Kimilerimiz üstün başarıyla geçti, kimilerimiz kaldı bu sınavdan. Sonucu değerlendirecek olan Yüce Allah’tır elbette.
Başarsalardı ne olurdu hayal etmek zor değil aslında. Hemen yanı başımızda olup bitenlere bakınca ne kadar şükretsek az Allaha. Ne kadar minnet duysak az, ön safta savaşanlara. Kendini ateşin ortasına atan, tankın önüne yatan, savaş uçaklarına kafa tutan binlerce kahramana. Vatanı için canını veren tüm şehitlerimizi bu millet asla unutmayacak ve unutmamalı. Bağımsız yaşamanın bedelini canlarıyla ödeyen ve bir millete “bağımsızlığını” ikram eden kahramanları yılda bir değil her an anmalı, dua etmeli.
Hain girişim ardında birçok acılı insan bıraktı. Beklenmedik bir kayıp yaşadı anne babalar, eşler, çocuklar. Ama hiçbirisi olana asla isyan etmedi. Bir talepte de bulunmadı. Kapısını çalan olursa sıkıntısını söyledi. Bu kapı çalanlardan biri de şehit ve gazi ailelerine her türlü desteği vermek için kurulmuş 15 Temmuz Derneği. Bu ailelere devlet ne kadar destek verirse versin, işin gönül ayağı olmadan amaca ulaşılamayacağı düşüncesiyle kurulmuş bir dernek. Şehit ve gazi yakınlarına ulaşmaya gayret ediyor, onları dinliyor, hal ve hatırlarını soruyor ve asla unutulmayacaklarını söz ve eylemleriyle anlatmaya çalışıyorlar. Hal ve hatır sormak deyince hafife almamak gerekir. En değerli şeylerden biridir bizler için aranıp sorulmak. Birçok maddi destekten daha önemlidir bu moral destek bizler için. Bu noktada hepimiz kaç şehit ve gazi ailesi ziyaret ettik soralım kendimize. Cevabımız “hiç” olmaz inşallah.
15 Temmuz Derneğinin aracılık ettiği bir söyleşi düzenlenmişti Antalya’da geçen aylarda. Bunu daha önce de yazmıştım ama tekrarlamakta yarar görüyorum. O söyleşideki gözlemlerim ve daha sonraki deneyimlerim, şehadetin “seçilmiş” bir durum olduğunu bana söylemekteydi. Söyleşi esnasında şehit ailelerinden konuşmak, duygularını paylaşmak isteyenlere söz verildi. Acısı taze ve derin bu güzide bir topluluktan bir kısmı o gün yaşadıklarını anlattı duygu dolu ifadelerle. Kimi de daha sonra yaşadıklarını ve duygularını anlatmaya çalıştı. Kimi gelecekle ilgili ümitsizliğinden, kimi yaşama nasıl tekrar bağlandığından bahsetti. Kimi aşkını, kimi özlemini dillendirdi. Genç bir şehit eşi bacımız “sevdiğim öbür âlemde mutlu ya, ben burada 60 yıl kahır çekmeye razıyım" diyerek anlattı aşkını. Kimi gözyaşlarıyla anlattı bunları, kimi gözyaşlarını içine akıtarak. Ancak hepsinin ortak özellikleri vardı elbette. Topluluğun istisnasız tamamı Anadolu irfanının seçilmiş temsilcileriydi adeta. Şehitler nasıl seçilmişse, aileleri de öyle seçilmişti. Bırakın isyan etmeyi, durumundan şikâyet eden ya da bunu ima eden dahi kimse yoktu. Hepsi şehitlik mertebesinin anlamını fazlaca kavramıştı ve bir şehidin yakını olmanın ne demek olduğunun farkındaydı.
Bu büyük topluluğun mütevazılığı, irfanı, imanı ve samimiyeti karşısında bedenimiz küçülüyor, yüreğimiz büyüyordu. Sokağa şehadet için çıkanların hikâyelerini dinleyerek. Gurur ile alçakgönüllülük bir arada bir topluluğa bu kadar yakışabilirdi. Şehit annesinin oğlu vatanı için canını verdiğinden dolayı başı dikti. Ama ona verilen ücretsiz taşıma kartını kullanırken “acaba başkalarının hakkına girer miyim" diye ince düşünecek kadar da alçakgönüllüydü. Daha sonra mesleğim gereği bu aileler ve bazılarının da çocuklarıyla görüşme fırsatım oldu. Çocuklar da farklıydı. Özlem ve üzüntü vardı. Ancak isyan ve umutsuzluk yoktu. Hepsi kendine bir hedef belirlemişlerdi. Okuyacak ve başarılı olacaklardı. Anneler, çocukların onları yaşama bağladığını farkında ve daha hassas idiler çocukları konusunda. Ekonomik durumları ne olursa olsun hiçbir talepleri olmadı bizlerden. Soru sordular, danıştılar ve gittiler. Yapabileceğimiz bir şey var mı sorusuna da “teşekkür ederiz, devletimiz yanımızda” diye cevap verdiler. Evlerimizde huzur içinde sıcak çorbalarımızı içmemizi, çocuklarımızı kendi okullarımıza göndermemizi, camilerimizde ezan seslerini duymamızı sağlayan şehitlerin yakınları bir şey talep etmiyor bizden. Sadece utanıyor ve hepsinin önünde saygı ve mahcubiyetle eğiliyorum.
YAZININ DEVAMI
0
ÇOK OKUNAN YAZARLAR
AK Parti’nin ekonomi kurmayları, ekrana çıkın!
Cumhurbaşkanı Erdoğan ekonomide yeni bir dönemi işaret etti. Faizleri düşürüp piyasayı canlandırmak birinci hedef. Yaz gelince...
CEM KÜÇÜK TÜRKİYE GAZETESİ
E ama Erdoğan haksız mı birader?
Atatürk’ün bu ülkeye kazandırdığı en önemli kazanımlardan biridir Türk kadının seçme ve seçilme hakkına...
AHMET HAKAN HÜRRİYET GAZETESİ
Mersin mitingi ve Kılıçdaroğlu’nun 2023 stratejisi
CHP’nin Mersin mitingi öncesinde belediye meclisi toplantısında yaşanan gerilim nedeniyle endişeliydim. Allah’tan sağduyu hâkim...
ABDULKADİR SELVİ HÜRRİYET GAZETESİ
İslam’a “Ortaçağ kafalı” diyen Barolar Birliği Başkanımız da oldu!
Dün Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı seçimleri vardı.Önceki Başkan Metin Feyzioğlu, AK Parti’nin avukatları getirdiği devasa...
ALİ KARAHASANOĞLU YENİ AKİT GAZETESİ
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Otizmin farkında olmak 08 Nisan 2018 | 223 Okunma Çocuk ruhsal sağlığı 01 Nisan 2018 | 118 Okunma Hayatım giderek kararıyor 25 Mart 2018 | 136 Okunma Çocukların cinsel istismarı 25 Şubat 2018 | 107 Okunma Dürtüsel gençler 18 Şubat 2018 | 102 Okunma
TÜM YAZILARI
YENİ ŞAFAK GAZETESİ YAZARLARI
YUSUF KAPLAN Güce sahip olmak, insanı özgürleştirdi mi, gücün kölesi hâline mi getirdi? İBRAHİM KARAGÜL - Dünyanın kutupları değişti. Güç artık Türkiye’ye akıyor. Kavganın adresi işte burası. - Batı’nın emir eri oldunuz. Hesap hatası yaptınız!
KİMDİR?
Mücahit Öztürk Kimdir? 1965’te Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesinde doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Eskişehir’de tamamladı. 1983’te Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinde üniversite eğitimine... DEVAMI
0
Yorumlar
İLETİŞİM KURUMSAL REKLAM KULLANIM ŞARTLARI GİZLİLİK İLKELERİ ÇEREZ POLİTİKASI
SOSYAL MEDYADA GAZETEOKU
FACEBOOK TWİTTER INSTAGRAM
GAZETEOKU MOBİL UYGULAMALARI
ANDROİD iOS
GAZETEOKU WHATSAPP İHBAR HATTI
530 978 82 57
İNTERNETHABER YAYIN GRUBU İnternethaber Yayın Grubu Tüm Hakları Saklıdır © 2000-2021 İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz !
Yazılım & Sistem Yönetimi Bilgin Pro
Bu site deneyimlerinizi kişiselleştirmek amacıyla KVKK ve GDPR uyarınca çerez(cookie) kullanmaktadır. Bu konu hakkında detaylı bilgi almak için tıklayın.