Bney Baruh Kabala Eğitim ve Araştırma Enstütüsü kurucusu ve başkanı olarak otantik Kabala öğretisini öğretmeye ve paylaşmaya kendisini adamıştır. Ontoloji profesörü ve Felsefe ve Kabala Doktorasına ek olarak Bio Sibernetik konusunda MSc diploması sahibidir. Üç çocuk ve üç torun sahibi. Tam profil...
Önerilen Bölümler
Eğitim
Ekonomik Kriz
Ekonomi
Karşılıklı Sorumluluk
Kategoriler
10'lu Gruplar
Ahlak
Aile
Arvut
Baal HaSulam
Barış
Bayramlar
Bilim
Birlik
Çalıştay
Çevre
Çiftler
Çocuk
Dağıtım
Din
Dost
Dost Sevgisi
Dostların Toplantısı
Dua
Dünya
Eğitim
Egoizm
Ekonomi
Ekonomik Kriz
Erkek
Felsefe
Global Kriz
Grup
Günlük Dersler
Hayat
İntegral Eğitim
İnternet
Kabala
Kabalistler
Kadın
Karşılıklı Sorumluluk
Kongre
Maneviyat
Medya
Özgürlük
Politika
Rabaş
Realite
Sabah Dersleri
Sağlık
Sevgi
Tabiat
TES
Toplum
Tora
Uncategorized
Yaradan
Yeni Hayat
Zohar
Temmuz 2018
P
S
Ç
P
C
C
P
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
« Haz Ağu »
Etiketler
125 Basamak Baal HaSulam Barış Birleşmek Birlik Büyü Dost Sevgisi Dua Ego Egoizm Evlilik Eğitim Fal Firavun Gizlilik Grup Islah Kabala Kabalistler Kadın Kongre Küresel Kriz Mahsom Maneviyat Mesih Mısır Niyet Pithom Rabaş Ramses Realite Sevgi Talmut Eser Sefirota Giriş Toplum Yaradan Zohar Çevre Çiftler Çocuk Ölüm Özgürlük İfşa İhsan İlişkiler İntegral Eğitim
Başkalarının Arzularıyla Yaşamak
Posted on Temmuz 23, 2018 at 9:43 am
Soru: Eğer gerçek yaratılıştan hiçbir şey hissetmiyorsak, sevdiğimizde, yiyecek aldığımızda veya yıldızlara baktığımızda ne hissederiz?
Cevap: Biz önemsiz derecede küçük egoizmimizde haz hissederiz. Tüm dünyamız, tüm hayatımız, onun içindedir. Onun dışında hiçbir şey hissetmeyiz.
Soru: Yani, hayalcilik, azap ya da aşk hakkında şiirsel hiçbir şey yok mu? Şiir yok mu, romantik bir şey yok mu?
Cevap: Bu, bedensel maddenin hem insanlar hem de hayvanlar tarafından, yaşadığı şeydir. Ancak bunlar, manevi incelemeler değildir. Manevi sezgiler/anlayışlar, kendim dışında birisini hissettiğimde ve onların düşünceleriyle, duygularıyla, onları doldurma yeteneği ile yaşadığım zaman, kendimden farklı bir koşuldan gelir.
Bunu yaparken, kendimi, maddeyi yaratan ve onu yeniden oluşturmaya, onu sürekli olarak daha yüksek derecelere dönüştürmeye devam eden Yaradan’a benzer hissetmeye başlarım. Bir başkasını doldurabileceğimi hissettiğimde – onları doyurmak, daha iyi için değiştirmek ama onların arzularına göre benim anlayışıma göre değil – o zaman Yaradan gibi hissederim ve Yaradan’ın ne hissettiğini hissederim. Buna manevi hayat denir.
Soru: Manevi hayatın ana kuralı nedir?
Cevap: Başkalarının arzuları ile yaşamaktır.
Soru: Neden manevi dünyayı hissedemiyorum?
Cevap: Çünkü sen niyet, arzu, kendin yerine başkalarını hissetme isteği/dürtüsü geliştirmedin.
“Kendin yerine” ne anlama gelir? Bu diğerlerini bir nesne (amaç) ve kendinizi bir araç olarak hissetmektir, bu nesneyi, doğru, olumlu bir koşula getirmektir.