Türk korku sineması, hepimizin malumu kısır bir döngüye girmiş durumda. Korku türünde, 2000’lere değin bir elin parmağını geçmeyecek kadar az sayıda film çekilmişken; 2000’lerden sonra sinema salonları dini motifli korku filmlerinin tabiri caizse istilasına uğradı. Tabii bu, tamamıyla arz talep meselesi. Hasan Karacadağ’ın 2006 yılında çektiği D@bbe filminden sonra yapımcıların ağızları sulandı. D@bbe filminin hatırı sayılır bir gişe başarısı elde etmesi, beraberinde cin temalı filmlerin sayısını da artırdı. Yalan yok, dini motifleri temel alan dikkate değer korku filmleri de çekilmedi değil. Fakat büyük çoğunluğu ne yazık ki işe yaramaz düzeydeydi.
Bu arada korku türü, diğer türdeki filmlere nazaran daha düşük bütçelerle kotarabileceğiniz bir sinema türüdür. Yanlış bilmiyorsam bir Türk korku filmi, sinemada yaklaşık 100 bin kişi tarafından izlenirse yapımcısına para kazandırabiliyor. Mesela D@bbe’yi yaklaşık 540 bin seyirci izlemiş ve film, 2006 yılında 3,3 milyon TL hasılat elde etmiş. D@bbe filminin neden bir dönüm noktası olduğu da buradan anlaşılıyor aslında. Yine Boxoffice Türkiye’den Siccin serilerine şöyle bir göz attım. Siccin de Dabbe gibi uzun soluklu korku serilerinden biri. Alper Mestçi’nin yönettiği filmlerden en az izleneni Siccin 2 olmuş. O film bile yaklaşık 290 bin kişi tarafından izlenmiş ve 3 milyon TL’ye yakın da hasılat elde etmiş. Serinin en çok izlenen filmi ise beşinci filmi. Yaklaşık 630 bin kişi tarafından izlenmiş ki bu sayı D@bbe’nin seyirci sayısından bile fazla. Filmin hasılatı da yaklaşık 7,5 milyon TL’ye ulaşmış.
Bir de Htr2b filmine bakalım. 2012 yılında vizyona girdiğinde 44 bin kişi tarafından izlenmiş ve 384 bin TL de hasılat yapabilmiş. Diğer filmlere göre sinemalarda oldukça kötü bir performans sergilemiş. Filmde oynayan oyuncuların da tanınır oyucular olduğunu ve bu sebeple biraz daha fazla para almış olabileceklerini de düşünürsek filmin zarar etmiş olma ihtimali yüksek.
Bu kadar para konuştuğum yeter. Söz konusu rakamları şu yüzden verdim aslında: Bu rakamlarla, Türk korku sinemasının neden cin temalı filmlere sıkışıp kaldığını göstermek istedim. Rakamlardan da görüleceği üzere formül gayet basit: İzlenirseniz, devamında daha çok çekilirsiniz. Eğer vizyona girdiği sene Htr2b filmi, 200 bin seyirci sayısını bile yakalasaydı bugün, slasher alt türünde başka Türk yapımı korku filmlerini de izliyor olurduk. Ben slasher alt türünde çok az Türk filmi biliyorum. Aklıma gelen ikinci film 2015 yapımı Naciye filmi mesela. Onun sinemada izlenmesi ise sadece 1513 kişiyle sınırlı. Ne demeye çalıştığım anlaşılmıştır sanırım.
Şimdi gelelim Htr2b’ye. Filmle ilgili kısa bir internet araştırması yaptım. Hakkında çok fazla yorum yapılmadığını fark ettim. Denk geldiklerim arasında Beyazperde’de Fırat Ataç’ın yorumu dikkatimi çekti. O da filme beş üzerinden bir puan vermiş ve filmi yerden yere vurmuş. Bence çok haksız bir eleştiride bulunmuş. Nedenlerini anlatacağım. Bir de yönetmenin Günaydın’a verdiği bir röportaj var. Filme 18 yaş sınırı gelmesinden memnuniyet duyduğundan, filmi nereden esinlendiğinden ve filmi kendi evinde çektiğinden falan bahsediyor.
Uzun bir girişin ardından şimdi gelelim filmimize. Film, Amerikan ve İngiliz ilaç firmalarının Türk kobaylar üzerinde yaptığı ilaç denemeleri haberiyle açılıyor. Habere göre bu denemelerde pek çok gönüllü kobay hayatını kaybediyor ve bu deneyler mümkün mertebe kamuoyundan saklanıyor. Filmin girişinden sonra nasıl bir korku ögesiyle karşılaşacağımız etkileyici ve sert bir ev istilası sahnesiyle vakit kaybetmeden önümüze konuluyor. Karşımızda, deney kobayı olduğunu öğrendiğimiz ve deneyin yapıldığı yerden kaçan duygusuz, şiddet eğilimli ve önlüklü hastalar var. Önlerine çıkan herkesi; kadın, erkek, çoluk çocuk demeden katleden tipik bir korku filmi karakterleri aslında.
Film, bu hızlı girişin ardından hiç durmadan yoluna devam ediyor. Normalde bir korku filminde kanlı girişin ardından gerilime bir yarım saat ara verilir. Bize, biraz sonra öldürülecek karakterlerle empati kurabilmemiz için zaman tanınır ve bu ilk yarım saatte karakterleri tanımış oluruz. Htr2b filmi, karakter tanıtımını çok kısa tutuyor ve hızlı bir şekilde konuya giriyor. Filmin bu yönü kesinlikle bir eksiklik değil. O kısa sürede karakterleri hem fazlasıyla tanıyor ve hem de gereksiz diyaloglara maruz kalmıyoruz. Filmin ilerleyen dakikalarında da durmak bilmeyen temposu, kesinlikle övgüyü hak ediyor.
Filmin sadece bu yönünü değil oyuncuların performansını ve kullandığı şiddet dilini de beğendim. Genelde Türk korku filmlerinde ciddi bir oyunculuk sıkıntısı yaşanır. Maliyeti düşük tutmak için bilinmedik yeteneksiz gençlerle çalışılır. Htr2b filmi bu anlamda; başarılı, yüzlerine alışık olduğumuz, kaliteli oyuncularla çalışmayı tercih etmiş. Ayrıca içerdiği şiddet dili de kesinlikle takdiri hak ediyor. Ellerini korkak alıştırmamışlar. Ellerinden geldiğince kan ve vahşeti filme yedirmeye gayret göstermişler. Sonuçta slasher alt türünde bir film çekiyorsanız elinizi kana bulamak zorundasınız. Tabii filmden, Fransız korku sinemasından alışık olduğumuz kalitede bir vahşet beklemeyin. O aşamaya gelmemiz için daha katetmemiz gereken çok yol var.
Filmin acımasızlığı da beğendiğim yönlerinden biriydi. Bu açıdan spoiler verip seyir keyfinizi kaçırmak istemiyorum ama film, başından sonuna kadar sertliğini ve gerçekçiliğini koruyor. Özellikle sonu itibarıyla tahmin edilebilir olsa da Türk sineması için cesur bir karar alındığını da söyleyebilirim.
Filme tek eleştirim, bunların arkasında hep Amerika var kolaycılığına kaçmış olmasına. Bu işlerin arkasında sonuçta bizim devletimiz de olabilirdi. Bunu dile getirmekten neden hala bu kadar korkuyoruz anlamış değilim. Amerikan sineması kendi devletini eleştiren yüzlerce filmle dolu. Neden bu konuda cesur olamıyoruz? Artık şu kurguya karşı olan öfke, nefret ve korkularımızdan kurtulmamız gerekiyor. Yoksa Türk sineması sadece korku türünde değil hiçbir türde Güney Kore’nin yakaladığı gibi bir başarıyı elde edemeyecek. Son yıllarda izlediğiniz Güney Kore yapımı başarılı filmleri bir düşünün ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Bir de unutmadan, filmin teknik noktada da göze batan kusurları mevcut. Bu türden eksiklikleri filmin bütçesine bağladığım için aslında bu konularda filmi eleştirmeyi acımasız buluyorum. Özellikle atmosfer yaratma konusunda filmin büyük sıkıntıları var. Tabii bunda görüntü yönetmeninin hata payı daha yüksek. Bu filmde Gökhan Tiryaki gibi bir görüntü yönetmeniyle çalışılsa çok farklı sonuçlarla karşılaşırdık. Bunun için de haliyle bütçeyi artırmanız gerekiyor. Anladığım kadarıyla var olan bütçe, iyi oyunculara gitmiş; bu sebeple filmin teknik yeterliliği azıcık geride kalmış.
Sözün özü; kıyıda köşede kalmış, slasher alt türünde, bence oldukça başarılı bir Türk korku-gerilim filmi var karşımızda. Üzerinden sekiz sene geçmesine rağmen hala hak ettiği değeri görmediğini düşünüyor, belki ilerleyen yıllarda keşfedilecektir diye de umudumu koruyorum.
Etiketler: DabbeHasan KaracadağHtr2bHtr2b DönüşümHtr2b Dönüşüm FilmiKorku FilmiKorku Filmi ÖnerileriSlasher
Burak Özkan	
İflah olmaz bir sinema tutkunuyum. Korku türüne olan bağlılığım ise tarif edilemez düzeyde. burakozkan7771@gmail.com	