Ana sayfa > Arşiv > Arşiv 2012 > Sınıf Mücadelesi Sayı : 167 - 5 Mayıs 2012 > Fabrikalardan... İşyerlerinden > Gıda
Patron her koşulda bildiğini okuyor
Cuma 11 Mayıs 2012
Fabrikanın bir kısmı Tuzla’ya bir kısmı Malezya’ya taşınıyor. Yarı mamul üretim kısmı Malezya’da bitmiş mal üretimi Tuzla’da olacak. Şimdiden Malezya’ya gönderilip fabrikanın kurulmasında çalışması düşünülen işçilerle görüşmeler başladı. Ancak bu görüşmelerde şimdiye kadar yurt dışına giden işçilere verilen çift ücretin, bu kez verilmeyeceği söylendi.
Müdürün tek tek görüştüğü elektrikçiler, daha önceki uygulamaları bildikleri için ne tür haklar ve imkanlar verileceğini, ne kadar kalınacağını sordular. Müdür, ne ücrette bir farklılık ne de kalış süresinde bir sınır olduğunu söyledi. İşçiler bu şartlarda gidemeyeceklerini söylediklerinde müdür tarafından ya işten çıkarılmakla ya da Tuzla’ya götürülmemekle tehdit edildiler.
Bunun duyulması üzerine daha önce Ukrayna veya Mısır’a giden elektrikçiler, o dönem yaşadıkları sorunları anlatmaya başladılar. Devamlı Ukrayna’da çalışacağı söylenen bir işçi giderken evini satmış ancak iki yıl sonra geri dönmesi söylenince evsiz kalmıştı. Mısır’a giden bir arkadaşa ise oradaki fazla mesailerinin ücreti ödenmemiş onun yerine güya burada izin kullandırılmış. Bu sorunları yaşayan arkadaşlar, hiç bahsetmemişlerdi, ilk kez patronla yaşadıkları sorunları dile getirdikleri için işçiler arasında belirli bir güven ortamı oluştu. Ancak bu güven, bölümle sınırlı, bölümün dışına çıkmıyor. Oysa sonuçta sadece elektrikçiler değil, fabrikanın tamamı için aynı durum söz konusu.
Birkaç yıldır konuşulan çıkışlar nihayet oldu. 30’u emeklilik prim ödeme gününü dolduran kadın işçiler olmak üzere toplam 35 işçi, kendi isteğiyle işten çıktı. Kadın işçiler, çocuklarına bakacak kimseleri olmadığını söylediler, emeklilik yaşlarını evde bekleyecekler. Oysa fabrikada kreş olsa ya da çocuklara okullarda bakılsa, bu kadın işçiler işe devam edeceklerdi.
Çıkan işçi sayısının fazla olması nedeniyle üretim müdürü, çalışma şartlarını ağırlaştıran düzenlemeler açıkladı. Namaz kılmak yasak, tuvalete zaman çizelgesiyle gidilecek, sigara sadece çay paydosunda içilecek, yemekte oyalanmak yok! İşçiler açıklanan bu kararlara tepki gösterdi, bunların hiç birinin iş yasasında olmadığını söylediler. Sendikacıları da sıkıştırdılar. Özellikle kadın işçilerin müdürle görüşmeleri sonucunda, bazı kararlarda geri adım atıldı. Ancak tüm bunları uygulamak isteyecekler. Çünkü çıkan işçilerin yerine yeni işçi alınıp alınmayacağı belli değil. Bazı işçiler, fazla mesai ücreti alabilmek için 12 saatlik çalışmaya geçilmesini istiyor. Ancak eğer böyle olursa çalışma şartları ağırlaşacağı için bir süre sonra yine tepki olacak.
İşçiler biraz daha iyi koşullarda çalışmak ve yaşamak için çıkar yol arıyor. Bunun yolu daha çok çalışmak değil, patrona karşı birlik olup mücadele etmektir. (Bir işçi, 29.04.12)