Mâ-beyne eydîhim ifadesi, halkedilişleri öncesi olanlar; ve mâ-halfehum ifadesi ise halkedilişleri sonrası olanlar manasında kullanılmıştır; şu âyetlerde olduğu gibi:
Göktekiler ve yerdekiler O´nun. İzni olmaksızın O´nun katında şefaat edecek olan kim? Yarattıklarının önünde ne var, arkalarında ne var bilir. Onlar ise O´nun dilediğinden başka, ilminden hiçbir şey kavrayamazlar. (Bakara/255)
Biz ancak Rabbinin emri ile ineriz. Önümüzde, arkamızda ve bunlar arasında olan her şey O´na aittir. Senin Rabbin unutkan değildir. (Meryem/64)
O, insanların geleceklerini de geçmişlerini de bilir. Onların ilmi ise bunu kapsayamaz. (Tâ-Hâ/110)
Beyne eydîhim, âhiret; ve halfehum dünya için kullanılmıştır; -Cebrail’in ağzından dile getirilen- şu âyetlerde olduğu gibi:
Biz ancak Rabbinin emri ile ineriz. Önümüzde, arkamızda ve bunlar arasında olan her şey O´na aittir. Senin Rabbin unutkan değildir. (Meryem/64)
«Sonra elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen, onların çoklarını şükredenlerden bulmayacaksın!» dedi. (A’râf/17)
Biz onlara birtakım arkadaşlar musallat ettik de onlar önlerinde ve arkalarında ne varsa hepsini bunlara süslü gösterdiler. Kendilerinden önce gelip geçmiş olan cinler ve insanlar için (uygulanan) azap onlara da gerekli olmuştur. Kuşkusuz onlar hüsrana düşenlerdi.. (Fussilet/25)
Onlara yapmakta olduğunuz ve yapıp arkada bıraktığınız işlerde Allah´tan korkun; umulur ki size merhamet olunur denildiğinde (aldırmazlar). (YâSîn/45)
Mâ-beyne eydîhim ve mâ-halfehum ibaresi, dünyada öncelik ve sonralık ifade eder; şu âyetlerde olduğu gibi:
Ondan önce Hûd ve Salih gibi kavimlerine gönderilen rasûller geçmişti, ondan sonra da, “Allah’tan başkasına ibâdet etmeyin!” diyen uyarıcılar gelip geçmişti. (Ahkâf/21)
Hani rasûlleri onlara geldiği vakit, onlardan; Hûd ve Salih’ten Önce geçen rasûller kavimlerine “Allah’tan başkasına ibâdet etmeyin…” (Fussilet/14)