MAGAZİN KÜLTÜR EKONOMİ YAŞAM DERNEKLER ÖZEL HABER SAĞLIK EĞİTİM KADIN EMLAK 3.SAYFA MEDYA BİLİM-TEK GENEL POLİTİKA
Hollanda'da olaylı protesto gösterisi: "Biz denek değiliz"
Almanya'da aşısızlar için günlük hayat zorlaşacak
Avusturya'da eski Başbakanın dokunulmazlığı kaldırıldı
Verdi başkanı zorunlu aşı uygulamasını eleştirdi
'Biz Hamburg'uz! Var mısın?' ile kapılar göçmenlere açıldı
Sol Parti adayı Doktor Nuran Sarıca: Alman vatandaşı olmayan göçmenlere seçme ve seçilme hakkı tanınsın!
Cezaevinde yaşamını yitiren Gonzalo anılacak
Almanya - Türkiye Tiyatro Köprüsü Festivali Başlıyor
Almanya'da polislerin ırkçı yazışmaları ortaya çıktı.
Cem Özdemir Almanya'nın yeni Tarım Bakanı oluyor
Mücadeleyi anlatan belgesel film: "Şu Fatsa‘nın Yolları"
Merkel'den Covid-19 salgını açıklaması: "Son derece dramatik bir durumdayız. Şu anki uygulamalar yeterli değil"
'Maçlar seyircisiz, restoranlar 17'ye kadar açık olacak'
AB'yi suçladı: "Beni boğmak için boynuma ilmek attınız"
AB'den Türkiye'deki Suriyelilere 150 milyon euro destek
Aşı belgesi sistemine karşı çıkanlara polis ateş açtı
Korkut Eken’den Osman Kavala açıklaması
Antalya'da camide bale yapan kadın gözaltına alındı
TKP'den çağrı: Pahallığa karşı ayağa kalk!
Turizmde 2021 sezonu yine pandeminin gölgesinde kaldı
'Afgan kızı' Gula, Taliban'dan kaçarak İtalya'ya sığındı
Lavrov'dan Küba Başbakan Yardımcısı Ruiz'e espirili yanıt
ABD'de araç Noel geçidi yapan kalabalığa daldı: 20 yaralı
Göçmen botu battı: 75 kişi boğularak hayatını kaybetti
Peker: Söylediğim hiçbir şey hak ettiği değeri görmedi
Sol partiler, haftada dört gün çalışma düzeni önerdi
Temel Karamollaoğlu: "FETÖ’nün temeli AKP'nin içinde"
Yemesi eziyete dönüşen çok acı yiyecekleri neden severiz?
Facebook, WhatsApp ve Instagram'a erişim sağlanamıyor
Whatsapp'ta yeni renk dönemi: iOS da geliyor
Sabahın erken saatlerinde iPhone 13 için kuyruk oluştu
Bilim insanları güneş sistemi dışında gezegenler keşfetti
Ronaldo, Zidane’ın gelişine yeşil ışık yaktı
UEFA'dan Galatasaray'a ceza: Maça taraftar alınmayacak
Özil'in piyasaya süreceği kripto paranın adı belli oldu
Alman Milli Takımı'nda 4 futbolcu karantinaya alındı
Flaş Haber
FT: Erdoğan, TL'deki düşüşten dış güçleri sorumlu tutuyor
Yorum Yap Yazdır Facebook'ta Paylaş
Öne Çıkanlar -• ve• ile• Sonra• için•
'TL'deki düşüşten dış güçleri sorumlu'
'Genç kuşaklar Türkiye’yi terketmekten sözediyor!'
Almanya'da polislerin ırkçı yazışmaları ortaya...
'Minik Serçe'nin şarkısı gündem oldu
Yılmaz Güney Belgeseli yönetmeni: Sinemada sorun izleyici
Kürt sinemasının çok yetenekli yönetmenleri, oyuncuları var. Kürt sinemasında sorun seyircinin olmamasıdır. Mesela Güney Kürdistan’dan Solin Yusuf bir film yaptı. Çok güzel bir hikaye. Ödüller aldı. Ama seyirci bulamadı.
03 Kasım 2018 Cumartesi 10:17
Yılmaz Güney Belgeseli onu bütün yönleriyle anlatan bir belge konumunda.
2003 yılında ilk kısa filmi ardından Viyana Sinema Üniversitesi’nde okuyan, Cheeesee, Kick Off, Güzelliğin On Para Etmez, Balkondaki At ve Yılmaz Güney Belgeseli’nin genç yönetmeni Hüseyin Tabak ile Yeni Özgür Politika'dan Murat Mang kişisel hikayesi ve Kürt sinemasını konuştu.
İşte ilgiyle okunacak o söyleşi:
Sinemaya ilgin ne zaman başladı?
Daha önceden Alman sinemasına ilgim vardı. Satalitin olmadığı dönemlerdi. Ben çocukken videoteklere video filmleri gelirdi. O dönemler Yılmaz Güney, Kemal Sunal filmlerini izlemiştim. Sinemaya ilgim okul yıllarında başladı. Ben Gymnasium’a gittim. Ailenin büyük çocuğuydum. Hatta o dönem Realschule’ye bile almıyorlardı. Normal okula almak istediler. Annemin ısrarı ile yapılan test sonucu başarılı çıkınca Gymnasium’a gittim. Ailemiz büyük olduğu için çevrem oldukça genişti. Kürt, Türk, Alman arkadaşlarım vardı. Arkadaş çevremi birbiri ile hiç karıştırmazdım. Bilinçli mi? Bilinçsiz mi? Bilmiyorum ama her üç grupla ayrı ayrı arkadaşlık yapıyordum. İki hatta üç ayrı kültürde büyüdüm diyebilirim. Ailem Kürt olduğu halde o zamanlar evde siyaset fazla konuşulmazdı.
Neden?
Biz Maraşlıyız, Kürt Aleviyiz. Maraş’da aşırı korku varmış. Kimse korkudan Kürtçe konuşamazmış. Evde dil Türkçe. Buna rağmen annem Kürtçe’yi anlıyor. Babam ise hem konuşup hem anlayabiliyordu. Ama geçmiş korkunun etkisi vardı. Bunun yanı sıra evde daha çok sazlı sözlü türkülerimiz olurdu. Köyümüzden Ozan Emekçi, Aşık Meçhuli gibi ozanlar çıkmıştır. Ben 12-13 yaşlarında iken evimizde, yani 90’larda Türkiye’deki olayların da etkisi ile Kürtlük, Alevilik bilinci oluşmaya başladı. Artık evde konuşulmaya başlandı; işte biz Kürdüz, Kürtler var diye. Hele 1993 yılında Sivas katliamı sonrası Alevi olduğumuz daha çok anlatılmaya başlandı. Benim de ilgimi çekmişti.
Bu ilgi seni nereye götürdü?
13 yaşından sonra hep Amerika’ya gitmek istiyordum. O dönem içimde şöyle bir his vardı. İşte dünyanın bu kadar küçük olmadığı daha başka şeyler olduğunu düşünüyordum. Sonuçta 16 yaşında eğitim dolayısıyla Amerika’ya gittim. İşte hayatım orada değişti diyebilirim. İlk kez Kürt olduğum bilinci Amerika’da oluştu. Amerika’dan dönüp okulumu (Abitur) bitirdiğim zaman hikayeler yazmaya başlamıştım. Yazmayı çok seviyordum. Sinemaya bakışım değişmişti. Hollywood filmlerinden kopup Avrupa filmlerini sevmeye başlamıştım.
Sinemayla profesyonel olarak ilgilenme bu dönemde mi başladı?
Okul bittikten sonra o zamanlar askerlik yapmam gerekiyordu. Ben sivil askerliği seçmiştim. Bir Reha Klinik’de yaptım askerliğimi. Orada çok düşünme ve yazma zamanım oldu. İşte o zamanlar sinemaya ilgim arttı. Yazdığım hikayeleri okuduğumda kendi kendime ‘bunlarla neler yapılabilir?’ diye sormaya, araştırmaya başladım. Yazarlıktan çok senaristliği kendime daha yakın gördüm.
Bu arada 13 yaşında iken 94 yılında babamın küçük bir kamerasına el koymuştum. Sadece iki yüz saatten fazla gençlik dönemimde çektiğim görüntüler vardı. Kamerayı hep yanımda taşırdım. Hep hayal ederdim bu çektiğim görüntülerle bir şeyler yapmalıyım diye. Örneğin 2001 yılında sokak futbol turnuvalarına bir grup Kürt-Türk arkadaşla katılarak Almanya şampiyonu olmuştuk. Bu birincilik bana özgüven vermişti. Bana hayallerimi başarabilme gücü vermişti. Artık sinemaya başlamaya karar vermiştim. Bu özgüven ile sinemaya dört elle sarıldım. Hüseyin sen bu işi başarabilirsin, dedim.
Sinema alanı çok eski olmadığı için araştırması zor olmadı. Kitaplar aldım. Kütüphanelere gittim. 1860’larda filmlerin nasıl yapıldığını okudum. Charlie Chaplin ilgimi çekmişti. Çok filmlerini izledim. Benimde küçükken çoraplarım uzun olduğu için Charlie Chaplin derlermiş. Bu araştırmam sonrasında kendi kültürümdeki filmlere yönelmeye başladım. Burada da Yılmaz Güney’le karşılaştım. Onu izledikten sonra artık ona takılı kaldım.
Sinemaya başlarken sizi etkileyen isimler Charlie Chaplin ve Yılmaz Güney oldu yani?
Bu iki isimden etkilendim. Çok iyi hatırlıyorum. Yılmaz Güney’in Endişe filmini izlediğimde babamın yaşamı gözümün önünde canlanmıştı. Onunda yaşamı pamuk tarlalarında geçmişti. Yine Sürü filmini izlediğimde köyümüzdeki hayvancılık ve insanların çektiği çileyi anımsardım. Yol yine öyle. Bana çok yakın gelmişti, Yılmaz Güney’in hayatını araştırdığımda daha çok ilgimi çekti.
İlk olarak 2002 yılında anneme film yapacağımı söylediğimde ‘O kadar okumuşsun doğru dürüst bir şey yap’ diye karşı çıkmıştı. ‘Sinema nedir?’ gibisinden tepki göstermişti. Annemin itirazı üzerine Bielefeld Üniversitesinde Halk Bilimi üzerine okumaya başladım. İkinci dönemden sonra yapamadım. Kendimi yine sinemanın içinde buldum. Annemle yine kavgam başladı. Annem o zaman bana ‘Madem istiyorsun. Yapacaksan en iyisi olacaksın yoksa izin vermem’ diye şart koştu. Böylece sinema eğitimimin yolu açılmış oldu. Hamburg’a gidip sinema üzerine staj yapmaya başladım. 6 ay ofiste çalıştım. Burada filmin nasıl yapıldığını, finansmanını ve festivallere nasıl katılım sağlandığı öğrendim. Ama hemen sete başlamadım.
Neden?
Set hayatı ilk başlayanlar için çok zordur. Ya seni korkutur ya da başka şey öğrenmeni engeller. Sonrasında film setlerinde staj yapmaya başladım. İlk önce setlerde staj yaptım. Sonra sırasıyla asistanlık, yönetmenlik stajları yaptım. Yönetmen asistanlığına kadar çıktım. Toplam 22 filmde bu şekilde çalıştım. Aynı zamanda babamın küçük kamerası ile setlerde tanıştığım arkadaşlarla 12 tane kısa film çektim. 2003 yılında ilk kısa film tecrübem bir futbol hikayesiydi. Dayımla birlikte yapmıştım. Yani boş zaman bırakmıyordum. Bu şekilde 2006’ya kadar geldim. Burada Almanya’daki büyük sinema okullarına başvuru yapıyordum. Hepsinden red aldım. En son Viyana’daki Sinema Üniversitesi beni kabul etti. Viyana’da 6 yıl okudum. Hem yönetmenlik hem de senaristlik bölümlerini birlikte okudum.
Bu arada çektiğin filmler oldu mu?
Üniversite okurken ilk yaptığım kısa film Kürt halkının hikayelerinden bir parça oldu. Cheeesee (2008) isimli 7 dakikalık bir film yaptım. Irak’ta savaş döneminde Kürt bir ailenin bodrum katında yaşadıklarını anlatıyordu. Okul bu filmi öğrenci Oscarlarına gönderdi. Benim Oscar ödüllü öğretmenim Michael Haneke bana çok yardımcı oluyordu. O film 70-80 ülkeyi gezmişti. Ödüller almıştı. Bana çok kapılar açmıştı.
Ardından Avusturya’da evsizlerin katıldığı futbol turnuvasını konu alan Kick Off (2010) adlı bir sinema belgeseli yaptım. 2010’da çıkmıştı. Avusturya’nın büyük festivallerinde ödüller almıştı. En iyi film, en iyi genç yönetmen, en iyi seyirci ödülleri aldı. 2012 yılında ‘Güzelliğin on para etmez’ ve çocuklara yönelik ‘Balkondaki At’ filmlerini çektim. İki filmle de ödüller aldım. Sonrasında 2013 yılı Barış sürecinin başlangıcında Amed Newroz alanında Yılmaz Güney Belgeseli’nin çekimlerine başladık. Film önerisi ise Mehmet Aktaş’tan geldi. Hızla başladık çalışmaya.
Yeni bir projen var mı?
Aslında hepsini saydım diyebilirim. 2017’de Yılmaz Güney Belgeseli’ni çıkardık. O tarihe kadar 4 tane senaryo çalışmam oldu. Yılmaz Güney belgeseli üzerine çalışırken gelir olmadığından yazdığım 4 senaryoyu bakanlığa gönderdim. Bunların üçü kabul edildi. ‘Çingene Kraliçesi’ isimli bir hikayenin senaryonun çekimlerini de tamamladık. İki çocuklu boksör çingene bir annenin hikayesini anlatıyor. 2019’da sinemaya çıkması hedefleniyor.
Yine gençlere yönelik bir film yaptım. 14 yaşındaki genç bir kızın hikayesini anlatan ‘Kurt’ adlı bir film.
Filmlerin dili Almanca mı?
Bu film Almanca. Filmde oynayan 3 gençten biri Kürt. Almanya’da yaptığım filmlerimde Kürtlerin de buradaki hayatın bir parçası olduğunu hep vurgulamaya çalışıyorum. Konusu ve oyuncuları bakımından bunu vermeye çalışıyorum. Bakanlıktan onay alan diğer bir filmim ise ‘Son Alman’ adında bir film. Nazi Almanya’sında görev yapan 85 yaşındaki bir Alman’ın hikayesini anlatıyor.
Diğer bir film ise dünya savaşlarında fotoğrafçılık yapan bir Kürdün hikayesini anlatıyor. Filmin adı ‘’Kırmızı Şarap’.
Filmlerinizi, sinemanızı nasıl tanımlarsınız?
İnsanın tarafını tutan konular var filmlerimde. Örneğin ‘Güzelliğin on para etmez’ hem Kürtler hem de Türkler tarafından beğenilmişti. Belki annem babamdan aldığım eğitiminde etkisi olabilir ama benim aklımdan pek geçmezdi Kürt kimliğimle bu kadar öne çıkacağım.Türkiye’dekiler gibi birçok şeyi yaşamadığım için hele Kürt halkının yaşadıklarını yaşamadığım için bu tür filmleri Almanya’da çekmek daha kolay geliyor. Yaşanan birçok hikayenin filminin çekilmesi beklentisi vardır mutlaka. Ben onları anlayışla karşılıyorum. Ben barış sürecinde bir ay Amed’de kaldım. Uçakların sesinden strese girdim. Sokaklarda yaşananları görünce kendi aileni düşünüp strese giriyorsun. Ben buradaki imkanlarla halkımın durumunu objektif bir şekilde göstermeye çalışıyorum.
Çok zorlandığınız zamanlar oldu mu?
Sinema çok masraflı bir sanat olduğu için ekonomik sorun ilk sırada geliyor. Bizim oyuncularımız içinde Kürt arkadaşlar sağ olsunlar Alman oyuncular kadar para almamalarına rağmen bize pahalı geliyor. Normal bir Alman filminin maliyeti 2,5 milyon Euro’dur. Bundan sonra benim yapacağım filmlerde 2 milyonu geçer. Film için devletten aldığım parayı burada harcamam şartı getiriliyor. Yani Almanya’nın verdiği parayla gidip Türkiye’de film çekemiyorum.
Aslında izleyicimiz kendisini anlatan filmleri izlemek için sinemaları doldurursa bu sorun ortadan kalkar. Recep İvedik filmi için 400 bin izleyici topluyor. Ama bir Kürdü yada Türkü anlatan filme insanlar gitmiyor. Sinemalar da izleyici sayısına göre bize yer veriyor. Aslında Kürt sinemasının en büyük sorunlarından birisi budur. Oyuncu konusunda sıkıntımız yok. Oyuncularımız büyük fedakarlık yapıyor. Dünyanın en büyük oyuncularıdır bana göre. Kürt oyuncularının gücü yaşadıkları trajediden geliyor.
Kürt sinemasının durumu için neler söyleyebilirsin?
Önceden böyle değildi. Şimdi çok yetenekli yönetmenler var. Kadın, erkek çok nitelikli insanlarımız var. Aynı şekilde oyuncu da var. Çok sayıda kadın yönetmen de var. Avrupa’da, Türkiye’de ya da başka yerlerde çok eğitimli güçlü yönetmenler var. Türkiye’dekilerin durumu zor. Bunu görmek gerekiyor. Kürt sinemasında sorun seyircinin olmamasıdır. Gerçekten seyirci yok. Mesela Güney Kürdistan’dan Solin Yusuf ‘Haus ohne Dach’ adında bir film yaptı. Çok güzel bir hikaye. Avrupa’da Almanya’da ödüller aldı. Burada sinemaya çıktı. Seyirci bulamadı. 7-8 bin izleyici buldu. Gel de ağlama. Şimdi Netflix’e yabancı film çekiyor.
Neden? Çünkü kendi halkını anlatan filme sinemada izleyici gitmeyince bir diğer filmi yapamıyor. Yani bizim kendi kültürümüzü insanlara göstermemiz kendi elimizde. Saya saya bitmez Erol Mintaş’ın bir filmi vardı. ‘Annemin şarkısı’ diye. Bizim sinemada sorunumuz izleyicidir. Yılmaz Güney neden güçlüydü? Seyirci onun arkasındaydı. Güçlü olmasaydı Tarık Akan onun filminde oynamazdı. Tarık Akan Sürü filminden önce Hababam Sınıfında oynayan bir oyuncu. Bu nedenle Kürt sineması izleyici sorunu yaşıyor. Kürt Film Festivallerine gidin ne kadar mükemmel filmler var. Kobanê üzerine, gerçek yaşamdan esinlenmiş filmler var. İşte Mehmet Aktaş tüm Kürt filmlerini birleştiren bir proje üzerinde çalışıyor. Bir diğer örnek vereyim. Cannes, Berlin film festivallerinde her ülkenin film standları vardır. Kürtlerin standı var mı? Yok. Gelinen noktada bir Kürt standının artık buralarda olmasıdır. Her sene en az 15-20 Kürt filmi yapılıyor. Bu filmler standlarda yerini almalıdır. Tabi bu işin maddi külfeti de vardır. Senelik en az 1 milyon Euro bütçe gerekiyor.
Sorun sadece seyirci mi?
Seyirci sorunu sorunlardan en büyüğü. Başka sorunlar da var tabi ki. Altyapı sorunu var. Özellikle Türkiye’den gelen sinemacılarımızın altyapısı biraz eksik. Yine örneğin Güney Kürdistan’da bu DAİŞ saldırıları başlamadan önce sinema okulları kurulmuştu. Çok değer veriliyordu. Savaş başladıktan sonra Güney Kürdistan Kültür Bakanlığı maddi desteğini geri çekti. Dolayısı ile çalışmalar da durdu. Ben de o dönemler Duhok’da seminerler verdim. Güzel şeyler yapılıyordu. Fakat bakanlık maddi desteği çekince hepsi dağıldı.
Sinema ile bir halkı tanıtıyorsun. Kürt halkının bu konuda biraz imaj sorunu da var. Yani filmlerde farklı konuları işlemek gerekiyor. Hep savaş ya da politik filmler değil, farklı konularda da filmler yapmak gerekiyor. Filmlerde karakteri zenginleştirmek gerekiyor. Mesela anne, baba, aile karakterleri yer almalı. Kürt sinemasının bazı yeni şeyleri denemesi lazım. Bazı risklere girmesi lazım. Bunu ilk yapan Güney Kürdistanlı yönetmen Huner Saleem oldu. Kürt Kovboy hikayesi gibi bir film yaptı. Bu filmi Cannes’e gitti. Buna benzer mafya filmi olabilir, aşk komedisi olabilir. Biraz bu tür filmler yapmak seyirciyi bağlayabilir diye düşünüyorum. Tabi bu tür filmler için örneğin Almanya para vermez. Güçlü bir yapımcın olmalı. Filmin para yapacağından emin olman gerekiyor.
Bu ilginin ölçüsü festivallerdir. Berlin 3-4 milyonluk bir şehir. Kürt film festivali yapıldı. Her filmde 50-60 kişi vardı. Fakat Berlin’deki Kürt nüfusunu düşündüğümüzde bu sayı çok az. Salonların dolması gerekiyor. Hollywood filmleri daha çekici geliyor. Bu bir neden olabilir.
Bir de filme izleyici toplayan star oyuncu dediğimiz oyunculardır. Bizim böyle oyuncularımız yok, çıkaramıyoruz. Böyle oyunculara ihtiyacımız var. Herkese hitap edebilecek oyuncu kadromuz yok. Nazmi Qırık 2000’li yılların en önemli oyuncularındandı. Sonra Ankara’nın Dikmeninde oynadı. Türkler onu tanıdı. Fakat biz Türkler kadar ona değer vermiyoruz.
Yılmaz Güney Belgeseli gösterimde ilgi nasıl?
Kürtler toplumsal filmi izlemeye gitmediler. Örneğin bir şehirde 3-5 kişi bireysel olarak gidip izlediler. Ama örgütlü yada toplu olarak izlemediler. İlgi az, çok az. Bu belgesel Yılmaz Güney’in insani tarafını, sanatını gösteriyor. Avrupa’daki film festivallerinin yanısıra Almanya’da 14 şehirde gösterildi. Birkaç hafta sinemada kalıp ayrılıyorlar. Amazon Preimer kendi sayfasında Nisan ayından sonra tüm dünyaya açacak filmi. Oradan da izlenebilecek.
Sinemacılar olarak ne yapmalıyız? diye sorgulamalıyız kendimizi. Suçu izleyiciye atmamızı doğru bulmuyorum. Belki burada yaşayan halkımızın sorunlarını anlatan bir filmde ünlü bir oyuncu oynatırsak etkili olabilir. Dünyaca ünlü bir aktörü bir Kürt filminde oynatma stratejisi de yapılabilir. Bu konularda Yılmaz Güney çok stratejik düşünüyordu. Önce kendisini Çirkin Kral yaparak kitlelere ulaştı. Sonra Umut, Sürü, Yol gibi filmler yapmaya başladı. Hedefim bir film yaparken işin maddi manevi yönünü düşünmeden yapacak düzeye gelmek. Bu da Oscar ya da Cannes gibi festivallerde ödül alırsan olur. Bazı yönetmenler vardır sadece bir filmi ödül almıştır artık ekonomik sorun yaşamıyor. Bu tür ödüller sana güç veriyor.
Sanat alanında Kürt gençlere örnek olmak nasıl bir duygu?
İnsan mutlu olmak için sevdiği ve başarılı işi yapması lazım. Tabi bu konuma gelene kadar eşimle birlikte çok zorluklar çektik. Sinema çok masraflı bir iş aynı zamanda. Sanatçısın ama gelir gider sorunun var. Yardım alamıyorsun. Benim için başarı sinema salonunun dolmasıdır. Ödül alıp almamak senin elinde olmayan bir şeydir. Bir yarıştasın jüri var vs. Ödül bir sonraki film için iyidir. Fakat başarılı bir yönetmen olmak için ödül beni mutlu etmiyor. Beni mutlu eden hikayeyi izleyiciye iyi anlatabilmektir.
Genç yönetmenlere şunu söylemek isterim: Yönetmenlik yaparak başarılı olacağım diye bu işi yapmasınlar. Önemli olan hikayeyi yani filmin hikayesini iyi anlatmaktır. Beni mutlu eden budur. Örneğin Ankara’da Yılmaz Güney Belgeseli bir festivalde gösterildikten sonra yaşlı bir anne yanıma geldi, ‘oğlum ben aşırı sağcıyım ama filmin çok hoşuma gitti’ dedi. İşte beni mutlu eden budur. Karanlık bir sinema salonunda bulunan insanlara aynı duyguyu yaşatabilmek benim için başarıdır. Hedef seyirci olmalıdır. Sinema ölmez ama zamanla seyircinin bakış tarzı ölebiliyor. İnternet çağı olmasına rağmen sinema salonları dolu fakat bakış tarzı değişiyor. Bu nedenle seyirciye ulaşmak, iletişim kurabilmek çok önemlidir.
Anahtar Kelimeler:
Yılmaz GüneyOzan EmekçiSolin YusufHüseyin TabakSorun SeyirciKürt SinemasıYılmaz Güney BelgeseliAşık Meçhuli
Yorum Gönder 0
Adınız
Yanıt: @name x
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
İlgili Haberler
Salman'dan film öncesi uyarı: "Benden...
Tuncel Kurtiz'in sürgün yıllarına ait filmleri...
Dünyanın en pahalı tablosu: Leonardo da Vinci'ye...
Şener Şen: 'Meydanı gençlere bırakmam gerek'
Lichthof Tiyatrosu'nda 4 işçi ailesinin öyküsü...
47.1B Beğeni
Facebook'ta Beğen
843 Takipçi
Twitter'da Takip Et
Youtube Abone Ol
Instagram Takip
Bu Hafta Çok Okunanlar
1. TGH'ya sert eleştiri ve istifa... Türkische Gemeinde Hamburg (TGH) peş peşe gelen istifalarla sarsıldı....
2. 3 kez BioNTech aşısı olan Mengü... Gazeteci Nevşin Mengü, koronavirüse yakalandığını duyurdu.
3. Köln'de öldürülen kadın ve... Almanya’nın Köln kentinde 15 Kasım günü Niehl nehrinde ölü bulunan...
4. Mücadeleyi anlatan belgesel film:... 1970‘li yıllarda Karadeniz kıyısındaki Fatsa ilçesinde yürütülen...
5. 'Minik Serçe'nin şarkısı... Sezen Aksu'nun yeni şarkısı yayınlandı. "Belki De Aşk...
6. Almanya'da polislerin ırkçı... Almanya'nın Köln kentinde şiddet sonucu 1 kişinin ölümüne...
7. Uğur Şahin: Gripte olduğu gibi yılda... Bilim insanı Uğur Şahin Bild am Sonntag'a konuştu. Şahin, "Gripte...
8. 'Afgan kızı' Gula, Taliban'dan... National Geographic dergisinin kapak fotoğrafında yer alan ve etkileyici...
9. Göçmen botu battı: 75 kişi boğularak... Libya üzerinden Avrupa’ya ulaşmak için Akdeniz’e açılan bir göçmen...
10. Antalya'da camide bale yapan kadın... Antalya’da Muratpaşa Camisi'nde cuma namazı öncesi bekleyenlerin...
Bu Hafta Çok Yorumlananlar
1. Mücadeleyi anlatan belgesel film:... 1970‘li yıllarda Karadeniz kıyısındaki Fatsa ilçesinde yürütülen...
Popüler Galeriler
Yazarlar
Engin Erkiner
MAKSAT GÖÇMEN OLSUN!
Mehmet Ünlü
Dinden beslenenler derin bir kriz sürecine girdi
Ganime Gülmez
Ella’ya özgürlük!
Murat Çakır
“Aman ne güzel!”
Hakan Arslan
Erdoğan erken seçim kararı alamaz!
Halil İçöz
Doğan Akhanlı’nın ardından…
Mehmet Kılıç
İŞÇİ SINIFINA ATILAN UÇAN TEKMELER
Ahmet Nesin
O insan değil!
Metin Es
CHP lideri Kılıçdaroğlu Dersim'le yüzleşip, helalleşsin
Cumali Yağmur
GÖÇMEN AZINLIK NASIL ÖRGÜTLENMELİDİR?
Molla Demirel
Devrimci bir yazarın sonsuzluğa yolculuğu
Yener Orkunoğlu
Diyalektik Materyalizm ve Tartışmalı Sorunlar
Mehmet Tanlı
Hayatlarını, hayallerini Sirkeci'de tahta bavula sığdıran insanlarımız…
Selçuk Şahin Polat
KÜBA İLE DAYANIŞMAYI YÜKSELTELİM!
Soné Gülyan
Doğan Akhanlı: Muhalif duruşun alçak gönüllü hali
Av.Mahmut Erdem
Private Video- und Fotoaufnahme von Polizeieinsätzen
İlhami Yazgan
"Hakikat“in Perdesi
Hıdır Eren Çelik
Nasıl bir Demokrasi istiyoruz?
Aslı Filiz
Ana Tanrıça ‘Kibele’
Bahadır Özerdem
"HAKİKAT Şeyh Bedreddin" Filmi Neden İzlenmeli?
Aziz Tunç
İzmir, Konya ve Altındağ'daki katliam ortamını kimler hazırladı?
Erdoğan Sedef
Geçmişten Günümüze Alevi Soykırımı ve Sivas
H.M.Aydın
Bitmeyen Son Yolculuk
Süheyla Kaplan
KADINA ŞİDDET İKTİDARIN DIŞA VURUMUDUR
Özel Haber
FT: Erdoğan, TL'deki düşüşten dış güçleri sorumlu tutuyor
AKP'li yazar Kaplan: "Ülkenin genç kuşakları Türkiye’yi terketmekten sözediyor"
Almanya'da polislerin ırkçı yazışmaları ortaya çıktı.
'Minik Serçe'nin şarkısı sosyal medyada gündem oldu
'Maçlar seyircisiz, restoranlar 17'ye kadar açık olacak'
Korkut Eken’den Osman Kavala açıklaması
Dünyanın en mutlu çocuklarının yetiştiği ülke Hollanda
Cem Özdemir Almanya'nın yeni Tarım Bakanı oluyor
Antalya'da camide bale yapan kadın gözaltına alındı
AB'yi suçladı: "Beni boğmak için boynuma ilmek attınız"
Alıntı Yazarlar
Sibel Özbudun
EKİM DEVRİMİ’NİN 104. YILINDA SINIF VE İKTİDARI YENİDEN DÜŞÜNMEK[*]
Temel Demirer
EKİM DEVRİMİ: GEÇMİŞ DEĞİL, GELECEĞİN BUGÜNÜ[*]
Doğan Özgüden
Helalleşirken unutmayın: Sabahattin Ali
Can Dündar
Dersim'den, Aşkale'ye helalleşme yolculuğu!
Haydar Ersöz
Kırmızı bültenle aranıyordu?
Sibel Özbudun
1 MAYIS 2021 GÜZERGÂHINDA[*]
Hayri Argav
DÜNYA ROMANLAR GÜNÜ
Necati Abay
6 Nisan 1909’dan bu yana öldürülen 124 gazeteci ve yazarın listesi
Kemal S. Çözüm
Alternatif olmayan muhalefete alternatifler
Demir Küçükaydın
Dünya Anadil Günü Vesilesiyle – Anadil’de Eğitim Hakkı, Resmi Dil, “Lingua Franca” ve Demokrasi Üzerine
Ragıp Zarakolu
Gazeteci gözüyle savaş
Erdal Boyoğlu
Varlık Vergisi uygulaması Türkiye'de ırkçılığın resmidir
Soner Yalçın
Bunu kimseye söylemedim
Nejat Pişmişler
12 Eylül'ün 40. yılında sürgünlüğü yaşamak
İzge Günal
Nobel ödüllü Naziler
M.İnan Filiz
CAN SOMEONE TRANSLATE THIS POEM FOR GEORGE C.
Emre Ilıcak
BİR İSTANBUL HANIMEFENDİSİ… NAŞİDE HANIM…
İLKER ZAFER
ÇOCUK İSTİSMARINA KARŞI NE YAPABİLİRİZ?
Ali Ekber Pektaş
Yeni bir ‘başlangıç’ yaparken!
Mehmet Çay
Türkiye'de hukuk ve adalet mi?
Ahmet Arpad
Yabancı düşmanlığının altında ezilen uyum
Leyla Akgül
Geçmişten Günümüze Alevilik
Nebahat Ercan
VATANSIZ!-Heimatlos: Cornelius Bischoff
Aydın Engin
Sevinmek mi? Niye ve neye?..
Anket Tüm Anketler
2020 sonunda Euro kurunun kaç TL olacağını tahmin ediyorsunuz?
2020-11-10 13:52:09
ANKETE KATIL
10 TL
11 TL
12 TL
Lütfen seçiminizi yapınız.
Daha önce oy kullandınız.
Oy Kullan
Sonuçlar
E-Gazete
Arşiv
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Ocak Şubat Mart Nisan Mayıs Haziran Temmuz Ağustos Eylül Ekim Kasım Aralık 2021 2020 2019 2018 2017