Asıl adı Davut Akbabadır. 1925 yılında Erzincan’ın Çayırlı ilçesine bağlı Karahüseyin köyünde doğdu. Babasının adı Veli’dir. 17 yaşında düşünde dolu içmiş. Yunus Emre ile Sümmaniden etkilenmiş, Beyhani ile Serdari’yi etkilemiştir. 1950-1960 yılları arasında İstanbul Radyosunda yerel sanatçı olarak çalışmış.
Davut Sulari
Ali Ekber Çiçek ile Belkis Akkale sazından ve okuyuş biçiminden etkilenmiŞierdir. Ülke içinde ve dışında bir çok konserlere katılmış, çalıp söylemiştir. Kemali, Serhat Aşık, Sulaô adlarını kullanmıştır. Halk şiirindeki geleneksel anlayıştan toplumsal gerçekçiliğe yönelmiştir. Aşk, ayrılık, doğa temalarını da şiirlerinde işlemiştir. Mezhep çatışmalarına karşı çıkmış, barışı ve kardeşliği savunmuş. Atatürk’ü övmüştür. 17 Ocak 1985’de Erzincan’da ölmüştür.
On yedi yaşında mana aleminde bade içen güçlü bir aşık. Kırkbeş yılı aşkın bir zaman, aşıklık geleneğini sazıyla, sözüyle, sesiyle başarıyla yürüttü. Adını yurt içinde ve yurt dışında duyurdu. Büyük annesinin çocuğu olmadığı için babası Veli, çocuğunu ninesine vermiş. Dedesi Kaltık Mehmet Ağa tasavvuf şairiydi. Dedesi genç Davut’a saz çalma, şiir söyleme ve türkü yakma zevkini aşıladı.
Aşıklık geleneğinin, her türünde başarılı örnekler vermiş yaktığı türküler bu gün dahi usta Malk türküsü sanatçıları tarafından TV de plak ve kasetlerde okunmaktadır. Ankara ve İstanbul radyolarında dört yıl usta bölge sanatçısı olarak çalışmıştır.
Aşıklar Bayrarnı’nın Konya’ da yapılmasında emeği geçti. Usta aşık türkü, atışma, güzelleme dallarında büyük bir yetenek sahibiydi. Doğu Anadolu’da dildıen dile anlatılan masal, öykü ve söylenceleri şiirleştirdi. Bunları sazıyla etkili bir makam ve deyişle dost meclislerinde sundu.