Riot , ceza hukukunda, üç veya daha fazla kişiyi içeren kamu düzenine karşı şiddet içeren bir suçtur. Yasadışı bir toplantı gibi, isyan da yasadışı bir amaçla kişilerin toplanmasını içerir. Yasadışı bir meclisin aksine, isyan şiddet içerir. Kavram açıkça geniştir ve grev kırıcıları ile grev kırıcıları arasındaki kanlı bir çatışmadan bir sokak-köşe çetesinin davranışına kadar geniş bir grup davranışını kapsar.
Bu Konuyla İlgili Daha Fazla Bilgi Edinin ABD Hükümeti Protesto ve İsyan Arasındaki Farkı Nasıl Tanımlıyor? ABD hükümeti protesto ile isyan arasındaki farkı nasıl tanımlıyor? Bir protesto “bir [n]… organize bir kamuoyu reddi gösterisidir” ...
Anglo-Amerikan hukuk sistemlerinde isyan suçu esas olarak barışı ihlal etmektir. Kıta Avrupası yasalarına göre, suç, kamu otoritesine müdahale veya direnç gerektirir. Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Hindistan'da isyan genellikle hafif cezalarla cezalandırılan bir kabahattir. Bununla birlikte, Birleşik Krallık'taki yasalar, isyancılar bir sulh hakimi tarafından emredildikten sonra dağılmayı reddettiklerinde daha sert cezalar öngörmektedir. Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Hindistan'da, kamu otoritesine karşı bir isyan için ceza artırılır, ancak Birleşik Krallık'taki kadar sert değildir ve isyan yoluyla kamu otoritesinin ihlali, bir sulh hakimi.
Almanya'da isyan, kamu otoritesine karşı bir suçla sınırlıdır ve daha az grup şiddeti eylemleri, kamu barışının ihlali olarak adlandırılır. Bir rahatsızlığın isyan oluşturması için, görevlerini yerine getiren bir memurun direnmesi, saldırıya uğraması veya tehdit edilmesi gerekir. Hem isyan hem de barışı ihlal etmenin cezası, suçlanan kişinin açık eylemlerden birini gerçekleştirmesi veya bir elebaşı olması durumunda Alman yasalarına göre daha büyüktür, Japonya'da da gözlemlenen bir ayrımdır. Fransız hukuku isyanı ayrı olarak tanımlamamakta, ancak isyan genel başlığı altında kamu otoritesine karşı özel bir direniş durumu olarak ele almaktadır. Anglo-Amerikan isyan kavramının merkezinde yer alan barışın ihlali, Fransız hukukunda bir suç olarak görülmemektedir.