"Ah turnalar, ah kardeşlerimiz, sevdiklerimiz…" - Ukrayna Hayat | Ukrayna'dan HaberlerUkrayna Hayat | Ukrayna'dan Haberler
İlk Sen Haberdar Ol!Web bildirim ile, önemli gelişmelerden anında haberdar olmak ister misiniz?
Daha SonraBildirimleri Al
KÜNYE
POPÜLER GALERİLER
TÜM MANŞET HABERLERİ
VİDEO GALERİ
YAZARLAR
GAZETELER
HABER GÖNDER
SİTENE EKLE
İLETİŞİM
SPOR
KİEV’DEN
ODESSA
HABERLER
SPOR
GEZ-GÖR
YE-İÇ-EĞLEN
TÜYOLAR
UKRAYNA REHBERİ
SAYILARLA UKRAYNA
İKİ DİL TEK KELİME
SPOR
KİEV’DEN
ODESSA
HABERLER
SPOR
GEZ-GÖR
YE-İÇ-EĞLEN
TÜYOLAR
UKRAYNA REHBERİ
SAYILARLA UKRAYNA
İKİ DİL TEK KELİME
“Ah turnalar, ah kardeşlerimiz, sevdiklerimiz…”
Bu haber 24 Eylül 2015 - 8:02 'de eklendi ve kez görüntülendi.
Afrika’da allahın bile unuttuğu ülkelere yardım eli uzatanların bugün kendi yaralarını bile saracak takatleri yok. Şu ya da bu sebeple yıkılan sosyalizmden geriye köhnemiş bir hayat, tozlu anılar ve adam boyu, yollar boyu, parklar, nehirler, caddeler boyu hüzün kalmış…
Yıllar önce Kiev’e ilk gittiğimde ilk birkaç günüm bu şekilde geçmişti. Baktığım her yerde geçmişin ihtişamı ve güzel günlerinin izlerini seçebiliyorum ve fakat onların yanıbaşında bugünün yoksunluğu, bugünün yoksulluğu, bugünün çürümüşlüğü…
Cumartesi gecesi bir arkadaşımın işlettiği gece kulübüne gittim. Kiev’in eğlence yerleri de kendisi gibi muhteşemdir. Ancak iki gündür gördüğüm üzücü tabloların üstüne bir de kulüpteki manzaralar eklendi. Amerika’dan, İtalya’dan, Türkiye’den ve bilmem nerelerden gelen kalın beyefendiler, işadamları, yanlarında çocukları yaşındaki kızlar… Nasıl olur, nasıl olur da bir halk bu kadar sahipsiz olabilir, insanlık nasıl olur da bu kadar ucuzlar…
Bu sorulara hiçbir yanıt bulamadığım için içebildiğim kadar içtim. Zaten başlayınca frenim tutmuyor, üstüne bir de böyle bir ruh hali eklenince ancak sabah saat beş gibi alkolden alev alacak halde attım kendimi dışarı. Bir taksiye bindim, nehir kenarında Sagaydaçnago’da kaldığım eve gideceğim. Moralim o denli bozuk ki hiç yapmayacağım bir şeyi yaptım, cebime zor sığan Nokia telefonumu çıkardım, içindeki üç beş şarkıdan birini açıp dinlemeye başladım. Kulağıma dayayarak dinliyorum, şoför de radyodan bir şeyler dinliyor. Ben şarkıyı açtıktan bir süre sonra, şarkı dinlediğimi fark edince, beklenmedik bir hareket yaptı, radyoyu kapattı ve yavaşladı. Aynadan göz göze geldik. Çok tanıdık, masmavi gözler, o kısacık anda sanki çok uzun yıllardır tanışan iki arkadaş gibi baktık birbirimize, ya da bilmiyorum, belki bana öyle geldi. Bana “sesini açabilir misiniz” dedi… Sesi yükselttim, camdan üstünde gelinliğiyle yaşlanmış bir hüzünlü kadın gibi uzanan Kiev’e baktım. Daha fazla kendimi tutamadım, ağlamaya başladım…
Kiev’deki taksi şoförlerinin neredeyse tamamı bunu ek iş olarak yaparlar. Sonrasında yıllar boyu arkadaşım olan Boris de aslında bir öğretmen. Hala görüşürüz ve hala aynı şarkıyı dinleyip birbirimize bakarız. O daha sağlam bir adamdır, kolay kolay ağlamaz, parmaklarını sapsarı kısacık saçları arasında gezdirip dudağını büzer ve votkasından bir yudum alır. Bense her seferinde gözümden akanları durduramam. İkimiz de biliriz neye ağladığımı, neye hüzünlendiğimizi, konuşmadan yakılan bir ağıttır işte bu.
Kiev’in en büyük anıtı İkinci Dünya Savaşı’nda ya da yaygın deyimle Anayurt Savaşı’nda ölenler için yapılan anıt parktır. İçinde bir de büyük savaş müzesi yer alır. Boris’le tanışmamdan bir iki gün sonra Buğra beni o müzeye götürdü. İnsan hemen her galeride ayrı bir öyküyle sarsılıyor, ama en son galeride yaşadığım sanıyorum hepsinden öte bir sarsıntıydı.
Bu son galeride savaş bittiğinde Kievlilerin kurduğu kutlama masalarından birinin örneği vardır. Tahta kasalar üzerine serilmiş gazete kağıdından örtüler ve onun üstünde sadece votka ve bir iki parça turşudan oluşan dünyanın belki de en yoksul kutlama masası. Sadece yoksul değil aynı zamanda en acı, en buruk kutlaması da… Çünkü savaş milyonlarca insanı alıp götürmüştür ve barışı kutlayanlar bu kayıpların acısını yüreklerinin ta en derininde taşımaktadır.
Galerinin duvarları işte bu kaybedilenlerin resimleriyle doluydu. Masanın çevresinde de onbinlerce vesikalık fotoğraf misinalarla sarkıtılmıştı ve fonda sürekli olarak o aynı müzik çalıyordu. Her dinlediğimde beni ağlatan, bizimle aynı ruhu paylaşanlarla aramızda görünmez bir yol olan o şarkı.
Evet, o şarkının adı juravli, Rusça turnalar demek. Savaşta ölen askerler ve yitip giden insanlar için yazılmış bir şarkı. Ve benim ömrüm boyunca duyduğum en dokunaklı, en iyi müziklerden biri.
Diyor ki “Savaşta ölen askerler, bir gün evlerine kar kadar beyaz bir turna olarak dönerler…”
Eski Sovyet coğrafyasında o kadar önemsenen bir şarkı ki en az yirmi farklı şekilde yorumlanmış. Buyrun önce benim en çok sevdiğim versiyonunu, Mark Bernes’ten yapılan ilk orijinal kaydı dinleyin.
Kiev’de yükselen trend: “COWORKING” ofisler
Şarkının sözlerini Avar dilinin büyük şairi Dağıstanlı Resul Hamzatov yazmış. Bestesini ise Mark Bernes yapmış. Şiirin ve şarkının hayli ilginç bir öyküsü var. Şimdilik sadece küçük bir detayı verip kalanını bir sonraki yazıya bırakayım : Hamzatov bu şiiri Hiroşima’daki atom bombası anıtında yer alan Sadako Sasaki heykelini gördükten sonra yazmıştı. Sasaki’nin öyküsü savaşın en hüzünlü öykülerinden biriydi. Atom bombası patladığında iki yaşında olan Sasaki tam on yıl boyunca hayatta kalma mücadelesi verdi ve 1955 yılında öldü. Japonya’daki bir inanışa göre bir dileği olan kişi origamiyle kağıttan beyaz turna kuşları yaparmış. Atom bombasının onbinlerce kurbanından biri olan Sasaki’nin dileği de iyileşmek, hayatta kalmakmış ve bin tane kağıt turna kuşu yaparsa bu dileğin olacağına inanıyormuş. Resul Hamzatov turnaların ilhamını işte bu talihsiz kız çocuğunun dramından almış.
Bir iki tane daha çok güzel versiyonu var şarkının. Dinleyelim, yazanların söyleyenlerin ve dünyanın tüm savaşlarında ölen masumların, kız ve erkek kardeşlerimizin ruhuna değsin…
Rusya’da bir nevi Tanju babamız olan Yan Frankel’den :
Dimitri Hvorostovski’nin yorumu :
Sovyetlerin Zeki Müren’i Müslim Magomaev söylüyor
http://deligaffar.com/2015/09/19/ah-turnalar-ah-kardeslerimiz-sevdiklerimiz
Kiev’de yükselen trend: “COWORKING” ofisler
Rus gibi votka içmenin 10 yolu
Kiev’de yaz boyu açık havada sinema keyfi
Kiev’de müzelerde geceleyeceğiz!
Almanya’dan Ukrayna konusunda Rusya’ya uyarı
Ukrayna GSYH’sinde dolar bazında tarihi rekor
THY, Ukrayna’nın Harkiv kentine sefer sayılarını artırdı
Ukrayna’nın en güvenilir bankaları: CredIt Europe Bank ilk 10’da
Zelenskiy’den “Wagner operasyonu” yorumu: “Erdoğan bizi asla affetmezdi”
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT
Yorum Yok
Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.
Ukrayna’nın lezzet haritası: Hangi bölgenin hangi yemeği meşhur?
Bu filmsiz yılbaşı olmaz!
Kiev’de “sıradışı” mekan: UniPark Cafe
Ukrayna’da yılbaşı hareketliliği: Mekanların yüzde 60’ı şimdiden doldu
Kiev’de Türkiye’deki kebapçılara taş çıkaran yeni mekan: Kebab Daş
Yeraltındaki Kiev: Yarım kalan “Stalin metrosu” (FOTO)
İşte Ukrayna’nın Oscar adayı olmaya aday filmler
Ukrayna’da ilginç rekor: Tuvalet müzesi Guinness’e girdi
Ukrayna’da franchise fiyatları ne durumda?
Konut pazarı canlanıyor: Hangi kentte fiyatlar ne kadar?
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
Kiev’e yakın doğa harikaları – 1
Kiev’de nerede tenis oynanır?
Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.