Biz onu (Kuran’ı kastediyor) hak olarak indirdik ve o da hak ile indi. Seni de ancak müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.
Bakara 119. ayet:
Şüphesiz biz seni hak ile; müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Sen cehennemlik olanlardan sorumlu tutulacak değilsin.
Sebe suresi 28. ayet:
Biz, seni ancak bütün insanlara müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Fakat insanların çoğu bilmezler.
(Kuran bütün insanlar için indirilmiştir, peygamber efendimiz kendi sözleriyle değil; Kuran’la müjdelemek ve uyarmak için gönderilmiştir. )
Al-i İmran 79. ayet:
Hiçbir insanın, Allah`ın kendisine Kitap, hikmet ve peygamberlik vermesinden sonra insanlara: Allah`ı bırakıp bana kul olun! demesi mümkün değildir. Bilakis Okutmakta ve öğretmekte olduğunuz Kitap uyarınca Rabbe halis kullar olunuz der.
(Bu ayet gereğince Kuran okumak ve Kuranla hüküm vermek gerekir. )
İsra 36. ayet:
Bilmediğin şeyin peşine düşme! Çünkü kulak, göz ve kalp, bunların hepsi ondan sorumludur.
Bakara 208. ayet:
Ey iman edenler! Topluca barışa girin. Sakın şeytanın adımlarını izlemeyin. Çünkü o, apaçık düşmanınızdır.
Bilmediğimiz şeyin peşine düştüğümüz zaman: Adımlarını izlediğimiz yani peşine düştüğümüz şey şeytandır. Yani doğru mu yanlış mı olduğundan emin olamayacağımız hadislerle din ararsak. Bilmediğimiz şeyin peşine düşmüş olur ve zannımıza tabi olup zanla din yaşarız. Zanla din yaşamayı bıraktığımız zaman ise: Okutmakta ve öğretmekte olduğumuz Kitap uyarınca Rabbe halis kullar oluruz. Böylece ortalıktaki bir sürü cemaat ve fıkralar ortadan kalkar ve topluca barışa girmiş oluruz. Ve düşmanımız olan şeytan bizlerden uzaklaşmış olur.