Sayın Bakanımız ve Sayın Valimiz, Kocaeli Gündüz Bakım Rehabilitasyon ve Aile Dayanışma Merkezini Ziyaret Ettiler	
Bayan Yavuz, Gününü Özel Öğrencilerimizle Geçirdi	
Çocuk Trafik Eğitim Parkı tamamlandı	
BAŞKAN ÖZLÜ’DEN ENGELLİ KARDEŞLERİNE ANLAMLI ZİYARET	
İZMİT BELEDİYESİ ÖNCÜLÜĞÜNDE SAĞLIKLI YAŞAM YÜRÜYÜŞLERİ DEVAM EDİYOR	
DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Kocaeli 17°C
Sağanak Yağışlı
Ana Sayfa
Gölcük
Değirmendere
Kocaeli
Köşe Yazarları
Spor
Gazete Manşetleri
Hava Durumu
Astroloji
Haber Gönder
Hakkımızda
Künye
O ZAMAN AĞLAMA DUVARINA GİT
Anasayfa » Köşe Yazarları » O ZAMAN AĞLAMA DUVARINA GİT
Nurettin Şenemre	
Köşe Yazarları
26.05.2017
0
769	
A+
A-
Hem şikayetçisin, hem de cesaretsiz. Gelirler anlatırlar, bir dokun bin ah işit misali dökülürler de dökülürler. Sonra deriz ki “E madem öyle bunları yazalım. Ver yazılı beyanatını, çak altına imzanı bir de resim koyalım, olsun bitsin.” Ama olmaz. “Aman yazma!” E o zaman gelip te niye anlatıyorsun kardeşim! “Ya hu sadece ben değil, bir sürü sıkıntılar var, herkesin dilinde.” İyi güzel de anlattığını yazdıramıyorsan, o zaman git ağlama duvarına hem ağlarsın, hem de kendi kendine anlatırsın. Burası ağlama duvarı değil! Sebep, biraz tedirginlik belki biraz korku. “Aman ilişkilerim bozulmasın.” E ben anlatayım da sen isim vermeden yaz safsataları. Bunları yemezler! Biz anlatılanları dinleriz, ama yüreklice altına imzanı koyduğun sürece. Bu işleri bırakacaksınız!
BUGÜN İLK İFTAR
Dün akşam ilk Teravih sonrası gece ilk sahur yapıldı ve bugün ilk iftar açılacak. “Sevabını ancak ben bilirim, ben takdir ederim, ben veririm” diyor Yüce Yaradan. O halde oruç tutarken sadece aç kalmayacaksın, bütün azalarınla orucu tutacaksın ki, takdire şayan olasın. Hem yalan söyleyeceksin, hem de namaz kılıp dua edeceksin ve bir oraya bir buraya iftar sofralarına koşacaksın; sonra da oruç tutuyoruz diyeceksin. Bak ben tutmuyorum, nedeni şeker ve tansiyon. Ama yalan da söylemiyorum. Ramazan ayı boyunca gelen iftar davetlerine de katılmamamın bir nedeni de budur. Bazen eş dostla birlikte bereketli sofraları paylaşmak için kimi davetlere icabet ederim. Ama bilirler ki, ben oruç tutmuyorum. Zaten orada da söylerim. O manevi ve güzel havayı teneffüs etmek için katıldığımı ifade ederim. Nereden neyi götürürüm hesabıyla ah almam. Hakkımı helal etmiyorum dedirtmem. Ramazan ayı bence böyledir. Oruç tutsan da tutmasan da yalandan ve riyadan uzak geçirilmesi gereken kutsal bir aydır. Bugün ilk iftarlar yapılırken oruç tutan herkese bereketli, sağlıklı, huzurlu sofralar diliyorum. Tutmayanlara da oruçlarını hulusi kalple tutanlar içinde dua etmelerini diliyorum. Çünkü onların duaları her zaman Yaradan’ın katında makbul olandır. Sağlık nedeniyle oruç tutamayanlara da sağlıklı bir hayat diliyorum ki, arzu ettikleri orucu tutabilsinler.
GÜVERCİN
Kuşlar içerisinde en güzel taklayı güvercinler atar. Dayımın oğlu Necmi Saral eskiden pek güvercin meraklısıydı. Onun güvercinlerinin taklalarını keyifle seyrederdim. Sanki bizlerin seyrettiğini biliyormuş gibi o güzelim güvercinler tüm maharetlerini sergilerdi. Güvercin aynı zamanda mübarek bir kuştur. İnsanın güvercin tipli olanları takla manasında söylüyorum, bir rezillik abidesidir. Her tarafa takla atarlar. Avanta ve lavantaları uğruna takla atmaktan başları dönse suratlarına da tükürseler hiç oralı olmazlar. Ee gün gelir, keser döner sap döner ve bir de bakmışsın ki o taklacıların da hesapları döner. Hayat böyledir. Sonunda hangi yolu seçersen, o yoldan gidersin.
Bu Olayı Kimseler Anlatma
Devesiyle birlikte çölde yürümekte olan bir bedevi, güçlükle yürüyen, susuzluktan dudakları kurumuş bir adama rastlamış. Adam bedeviyi görünce su istemiş.
Devesinden inmiş ona su vermiş. Suyu içen adam birden bedeviyi iterek deveye atladığı gibi kaçmaya başlamış.
Bedevi arkasından bağırmış:
”Tamam deveyi al git ama bir ricam var,sakın bu olayı kimselere anlatma.”
Bu isteği tuhaf bulan hırsız biraz duraklayıp nedenini sormuş:
”Eğer anlatırsan, demiş bedevi, bu her yere yayılır ve insanlar bir daha çölde muhtaç birini görünce yardım etmezler.”
İmam-ı Azam
İmam-ı Azam Ebu Hanife Hazretleri bir gün yolda giderken karşıdan gelen bir adamın yolunu değiştirerek karşı tarafa geçtiğini görünce sormuş:
“Beni görünce neden yolunu değiştirdin?” Soruya muhatap olan şahıs utana sıkıla:
“Size olan borcumu hâlâ ödeyemediğim için sizden utanıyorum. Ben bu yüzden sizi görünce yolumu değiştirmek için karşıya geçtim. Sizinle karşılaşmaktan utanıyorum,” demiş.
Bunun üzerine İmam-ı Azam şöyle demiş:
“Bundan sonra bana artık herhangi bir borcun yok. Şu andan itibaren bana olan borcunu siliyorum. Bu zamana kadar beni her gördüğünde seni huzursuz ettiğim için bana hakkını helâl et.”