Ben, cesur bir çocuk değildim. Kavgaya tutuşmak söz konusu olduğunda korkardım. Hemen her Trabzonlu gibi çabuk alevlenir, çabuk sönerdim ama cesur bir çocuk değildim. Ta ki kardeşlerimle gezintiye çıktığım bir gün mahallenin serserileri yolumuzu kesene kadar.
91 senesiydi. Güngören o yıllarda “piskopatı” bol bir semtti; bali çekip tiner koklayan, Müslüm dinleyip kollarını jiletleyen serseriler, kendilerinden küçük, güçsüz, zayıf gördüklerini korkutmayı, dövmeyi, parasını almayı alışkanlık haline getirmişti. Uzak duruyor, yolumuzu değiştiriyor ve “abilerimize” sığınıyorduk.
O yıl on bir yaşındaydım. Bir hafta sonu, sekiz yaşındaki erkek ve dört yaşındaki kız kardeşimle birlikte oyun oynamak için, okuduğum okulun bahçesine gidiyordum. Dilden dile dolaşırken fantastik bir abartıyla yoğrulan vukuatlarını duyduğum bir sokak serserisi, iki arkadaşıyla birlikte yolumuzu kesti. “Sen ne dolanıyon lan burda” diyerek başladığı cümleyi falçata kadar keskin küfürlerle bitirdi. Tam o anda beynimdeki şalterlerden biri kapanıp diğeri açıldı. Tek olsam belki kaçmaya çalışırdım, belki kendimi acındırırdım, belki de dayağımı yiyip bir köşede sessizce ağlardım. Ama korkmadım, çünkü yanında iki kardeşi olan bir ağabeydim; korkmak, arkadaşından yalvar yakar ödünç aldığın bisikletle iki tur atmak kadar lükstü.
Sakince erkek kardeşime döndüm ve “Kardeşinin elini sıkı sıkı tut, hızlıca eve dönün” dedim. Ben de onlarla gitmeye yeltensem peşimi bırakmayacaklarını biliyordum. İkisi o küçük adımlarıyla çabucak sokağın köşesini dönüp gözden kayboluncaya kadar bekledim. Başımı tekrar çevirdiğim anda, küfür savuran serseri mideme müthiş bir yumruk indirdi.
Dizlerimin üstüne düştüğümde, hem hissettiğim korkunç acıdan, hem de o anda kalbimi ele geçiren zifir gibi kara öfkeden gözlerim yaşarmıştı. Serseri gülüyordu. Ferdi Tayfur’un sevdiği kıza tecavüz eden maymun suratlı adamlar gibi gülüyordu. Bu kadarlık eğlenceyi kâfi gördüğünden olsa gerek, arkasını dönüp yancılarıyla birlikte gitmeye yeltendi. Ama bu iş böyle kalamazdı, bugün kardeşlerimin yanındaydım, peki ya yarın, öbür gün?
Şimşek gibi fırladım yerimden. O an on bir yaşında sarışın bir çocuğa benzemediğime eminim. Serseriyi ensesinden tuttuğum gibi geriye çektim ve yumruğumu tüm gücümle sağ kulağına indirdim. Yancıları şok oldu; birkaç saniye fal taşı gibi gözlerle bana baktılar ve toplamda üç kişi olduklarını unutup bir anda topukladılar. Rahatlamıştım; benden beş-altı yaş büyük olan rakibimin, tüm korkutuculuğuna rağmen yalnız kaldığını görmek güzeldi.
Sonrasında birkaç tekme ve yumruk daha yedim. O kadar. Bir daha o civarda kimse bana sataşmadı çünkü sağ kulaklarına bir küpe takmıştım. Benden daha güçlü ve acımasız olsalar dahi, karnıma indirdikleri bir yumrukla beni devireceklerini bilseler dahi, “kardeşlerim için” benim de bir yumruk sallayacağımı biliyorlardı artık.
Bu hikâyeyi Muhammed için anlattım; Muhammed Hüseyin Ebu Hudayr. Kudüs’teki Yahudi yerleşimcilerin 2 Temmuz’da kaçırdığı, zorla benzin içirdikten sonra da yakarak öldürdüğü 17 yaşındaki Filistinli çocuk. Kendisini kaçırıp katleden üç kişi yakalandı ve yargılandı. İkisi suçlu bulundu, asıl failin ise akli dengesinin bozuk olduğu söylendi. Siyonist basın kendisini kurtarmak için sıkı bir propaganda yürüttü, bunun meyvelerini almak için de nöbete başladı.
Birçok ülke yazılı açıklamalarla Muhammed’in yakılmasını kınadı. Bu kadar. “Taraflar” itidale davet edildi. Taraflar… Yani diri diri yakılan 18 aylık bebekle onun evini ateşe veren gözü dönmüş Siyonistler. Taraflar… Yani kontrol noktasında çarşafını açmadığı için vurularak öldürülen 18 yaşındaki Hadil el-Haşlamon ve tepeden tırnağa silahlı, acımasız İsrail askerleri. Taraflar… Yani Batı Şeria’da örülen duvarı protesto eden bir kolu kırık çocukla onu zorla annesinin kollarından söküp almaya çalışan zorbalar.
Farkında mısınız bilmiyorum ama İsrail aylardan beri yeni bir taktik deniyor. Tanklarla, uçaklarla bombalamak yerine sokaklarda tek tek Müslüman Filistinli avlıyor. Gözbebeğimiz Kudüs işgal altında, Mescid-i Aksa hemen her hafta İsrail askerlerinin o kirli ayaklarıyla çiğneniyor. Hiçbir savaş ahlakına sığmayacak şekilde, özellikle, seçerek, bilerek kadın ve çocukları hedef alıyorlar.
Literatürde karşılığı var mı bilmiyorum ama bir “düşük yoğunluklu soykırım” girişimiyle karşı karşıyayız. Üstelik sadece İsrail devleti değil, Yahudi halkının da bir kesimi bu soykırıma bilfiil iştirak etmeye başladı. Kundaklamalar, tacizler, dayaklar, cinayetler tren katarı gibi birbirini izliyor. Onlarca yıldır yaptıkları katliamlara rağmen Filistinlerin pes etmeyişi karşısında çıldırıyor, daha çok saldırganlaşıyorlar.
Hâl böyleyken düşünmeden edemiyorum, bu zalimlerin yolunu kesip musallat olduğu kardeşlerimizin abileri nerede? Sadece bir “one minute”la bile, geri döndüremediği bir Mavi Marmara’yla bile korkudan dizleri titreyen bu serserinin sağ kulağını yumruklayacak o abiyi tutan ne? Neden düştüğümüz yerden kalkıp İsrail’i yakasından çekmek yerine yaşananları bir-iki mırın kırınla geçiştiriyoruz?
Ben bu soruları sayfalarca sorarım, bir etkisi belki olur, belki olmaz. Benden korkmayın. Ama yarın diri diri yakılan o 18 aylık bebek, o kolu kırık zavallı çocuk, o gencecik Hadil, o masum Muhammed rüyanıza girip “Bana neden siper olmadın ağabey” diye soracak. İşte bundan korkun.
Yazarın diğer yazılarını görüntüle: Turgay Bakırtaş
Son Konular
Popüler Konular
Kapak
Sana, bana, hilafete dair…
27 Tem, 2020
Röportaj
Hilafet Müslümanların birliği için şart
27 Tem, 2020
Gerçek Hayat
Web sitemizi taşıyoruz!
23 May, 2020
Ekonomi
Petrole dayalı terör şimdi çok daha maliyetli
11 May, 2020
Gündem
Bir keçi ve bir meyve koronalı çıkmış…
11 May, 2020
Röportaj
Velhâsıl İnsan: Sorumluluğumuz tüm yaratılmışlara…
11 May, 2020
Kapak
İlaç sektörünü kim dizginleyecek?
11 May, 2020
Kapak
Asıl salgın ilaç terörüdür
11 May, 2020
Genel
Türkiye neden ilaç üretemez?
11 May, 2020
Dosya
Salgın, afetler, evler ve şehirler
11 May, 2020
Aktüel
Kaybedenler Kulübü kapandı
25 Kas, 2015
Dünya
Çar Deli Putin’in Kızıl Ordusu
25 Kas, 2015
Genel
İslamcılık söylemi son 10 yılda nasıl değişti?
26 Kas, 2015
Dünya
İngiliz ordusu BBC’ye el koyacak
26 Kas, 2015
Gündem
Türkmen Dağı’nda iç savaşın en kanlı günleri
30 Kas, 2015
Portre
Amerika’nın şımarık çocuğu: Donald Trump
30 Kas, 2015
Dünya
Bir Amerikan Pastası: Küresel Terör
30 Kas, 2015
Dünya
Düşen Savaş Uçağının “Kara Kutusu”ndaki Sırlar…
30 Kas, 2015
Kültür Sanat
Mr. Holmes’un Sırrı, Yani İnsanın
1 Ara, 2015
Gündem
Diyarbakır’ın cemaatini bekleyen camileri
7 Ara, 2015
Abonelik / Online Satış Tüm Sayılarımız Satış Noktaları
Hakkımızda
Künye
Abonelik
Mobil Uygulamalarımız
Tüm Sayılarımız
Sık Sorulan Sorular
Satış Noktaları
Kişisel Verilerin Korunması
İletişim
Gerçek Hayat © 2015. Her hakkı sakldır.
6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunundaki amaçlar ile sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz. KAPAT
Manage consent
Close
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary	
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.	
Non-necessary	
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.	