Ankara’nın göbeğinde iki tren kafa kafaya çarpıştı ve 9 vatandaşımız hayatını kaybetti, onlarca yaralı...
Demir yolu hattı üzerinde sinyalizasyonun olmaması kazaya sebep olan en önemli nedenlerden biri olduğu tartışmaları ayyuka çıkmışken, en ciddi ve resmi açıklamayı
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Cahit Turhan Yaptı. Bakan ''Sinyalizasyon sistemi demiryolu işletmeciliği için olmazsa olmaz bir sistem değil. Kamuoyunda sinyalizasyon olmadığı için bu kaza oldu gibi değerlendirmeler yapanlar doğru değerlendirme yapmıyor'' dedi.
İnanılır gibi değil!
Peki, aynı ray üzerindeki iki makinist nasıl haberleşecek?
Ne yani görevliler telefonla, olmadı telsiz hadi o da olmadı ıslıkla mı haberleşecek!
Ya da avazın çıktığı kadar bağıracak “kenara çekil ben geliyorum” mu diyecek!
Bu yöntemlerle de kaza engellenemezse, “fıtratında var” denir olay kapanır gider.
Çorlu'daki tren kazasında olduğu gibi Ankara'daki kazada da yine hesap alt düzey demiryolu görevlilerine kesilecek.
Asıl sorumlulara, Ulaştırma Bakanlığı yetkililerine kimse bir şey sormayacak dosyalar kapatılacak ve bu kaza da (kaza demek ne kadar doğru!) tıpkı diğerleri gibi zamanla unutulacak.
İşin vicdani boyutu mu? Onu da cenaze töreninde gördük. Üst düzey yöneticiler görevlerini ve sorumluluklarını ne kadar yerine getirdiklerinin bilinci ve vicdanıyla hayatını kaybedenlerin cenazelerine katılarak ön saflarda yerlerini aldılar!
Ama durun bizim 2023 hedeflerimiz var! Türkiye 2023’e kadar 25 bin kilometre demiryoluna ulaşacak!
Liyakat sisteminin çöktüğü, işinin ehli olmayan kişilere emanet edilen projelerle, havuz müteahhitlerinin yaptığı yollarla-hatlarla hedeflere devam!
Cumhurbaşkanı Erdoğan bir metro açılışında “Türkiye’yi demir ağlarla biz örüyoruz” demişti.
Oysaki Cumhuriyetin demiryolları, milli sermaye ve milli emekle yapılan tamamen yerli-milli demiryollarıydı. Havuzcu müteahhitler değil, milyar dolarlar akıtılan yabancılar değil, İşinin ehli insanlar liyakat ve denetimle “Demir ağlarla ördü anayurdu dört baştan”!