Bir gün avcılardan korkup kaçan bir geyik, önüne çıkan bir bağa girmiş. Bir asma çubuğunun altına saklanmış. Avcılar geçip gittikten sonra geyik, “İyi saklanmışım doğrusu! Artık benim için bir tehlike kalmadı!” deyip, altında saklandığı çubuğun dalından asma yapraklarını yemeye başlamış.
Yaprakların hışırdadığını duyar avcılar geri dönüp, “Şu yaprakların altında kımıldanan bir şey var!” diyerek yaylarını gerip, oklarını atmışlar. Atar atmaz da geyiği vurmuşlar.
Geyik öleceğini anlayınca;
“Dal beni kurtarmıştı ama ben onun iyiliğini bilemedim, kalkıp bir de yapraklarını yedim. Ona acı çektirip, eziyet ettim. Bu ölüm benim hakkımdır!” demiş.
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim*
E-posta*
Web sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.