Seriyye, düşman üzerine gönderilen keşif kolları, askerî birlikler demektir. Bu birliklerin en azı 5 kişi, en çoğu da 300-400 kişiden meydana gelmekteydi. Peygamber Efendimizin (asm) bizzat bulunmayıp da sahabelerden birisinin kumandası altında gönderdikleri askerî birliklere de seriyye denilmektedir. İşte bu mânâda seriyyelerin ilki, Peygamber Efendimizin Medine’ye hicretlerinden yedi ay sonra, Ramazan ayının başında kurulmuştur. Başına komutan olarak da Hz. Hamza (ra) tayin edilmiştir. Resulullah, ilk seriyyenin komutanı yaptığı sevgili amcası Hz. Hamza’nın emrine muhacirlerden 30 süvari vermişti. Vazifesi, Kureyş müşriklerinin Şam’dan gelip Mekke’ye gitmekte olan kervanlarını gözetlemekti. İlk seriyye, “Seyfü’l Bahr” bölgesinde Kureyş kervanını yakaladı. Bu kervanda Ebû Cehil bin Hişam (1) gibi azılı İslâm düşmanları ve müşriklerin ileri gelenleri de bulunmaktaydı. İki taraf çarpışmak için hazırlandı. Bunun üzerine, her iki tarafın da müttefiki bulunan Mecdiy bin Amr bin Cühenî araya girdi. Tarafları ikna etti ve çarpışmaya engel olmayı başardı. Ebû Cehil’in içerisinde bulunduğu kervan Mekke’ye, Hz. Hamza kumandasındaki ilk İslâm seriyyesi Medine’ye döndü. Bu ilk seriyyede ilk İslâm sancağı kullanıldı. Bu sancak, “Ak Sancak”tı. Seriyyelerin gayesi, Hac yollarını Müslümanlara tıkayan Kureyş müşriklerinin Suriye ticaret yollarını kesmekti. Böylece, ticârî ve iktisâdî bakımdan sıkıntıya düşebilecekleri müşriklere ihtar edilmiş olunuyordu. Aynı zamanda seriyyeler vasıtasıyla, müşriklerin Müslümanlara karşı ne gibi hazırlıklarda bulundukları hususu da öğrenilmeye çalışılmıştır. Seriyyelerin bir diğer hedefi de, ilerde yapılacak savaşlarda bazı kabilelerin Kureyş müşrikleriyle birleşmelerini önlemekti.	