* Daha çok küçükken, evimize gelen çok yakınım olan, abi dediğim biri tarafından tacize uğradım. Nasıl anlatacaksın geldi beni elledi diye… Bunu kimseye söyleyemedim. Çünkü bana inanmazlardı. O yüzden akrabalarımla görüşmüyorum.
“PAVYONDA ÇALIŞTIĞIMI AİLEME SÖYLEYEMEDİM”
Yılmaz, sözlerine şöyle devam etti:
* Annem hasta, kardeşim var. Aileme bakmam lazım. Zaten okuyamayacağımı da biliyorum. Pavyonda çalışmaya başladım. Ama annem benim türkü barda çalıştığımı sanıyordu.
* İlk pavyonda çalışmaya başladığımda ürkek bir güvercin gibiydim. Hareketsiz duruyordum sahnede. O günlerden bugünlere geldim.
* Ben ailemi hep bu sektörden uzak tuttum. Kimse kardeşim olduğunu bilmiyordu. Erkek kardeşim doktor oldu. ‘
* Ablası pavyonda çalışıyor’ demesinler, o da mahcup olmasın diye uzak duruyordum. Onu beyaz önlük içinde görünce gözyaşlarımı tutamadım. Bunu ben yaptım diye…