Ölüm çoÄŸu insan için büyük bir gizemdir. Kuran öÄŸrencileri için öyle deÄŸil. Ölümün tÄ±pkÄ± uyumak gibi olduÄŸunu öÄŸreniyoruz; rüyalarla tamamlanan (6:60, 40:46). Ölüm ve diriliÅŸ arasÄ±ndaki süre bir gecelik uyku gibi geçer (2:259; 6:60; 10:45; 16:21; 18:11, 19, 25; 30:55).
Ölüm anÄ±nda herkes kendi kaderini bilir; Cennet ya da Cehennem. Ä°nkârcÄ±lar için ölüm korkunç bir olaydÄ±r; melekler onlarÄ±n ruhlarÄ±nÄ± koparÄ±p çÄ±karÄ±rlarken yüzlerine ve arkalarÄ±na vururlar (8:50, 47:27, 79:1).
Kuran sürekli olarak iki ölümden bahseder; ilk ölüm, TanrÄ±’nÄ±n mutlak otoritesi konusunda bir duruÅŸ sergilemekte baÅŸarÄ±sÄ±z olduÄŸumuz zaman gerçekleÅŸti (Ek 7). Bu ilk ölüm biz bu dünyaya doÄŸana dek sürdü. Ä°kinci ölüm ise bu dünyadaki hayatÄ±mÄ±zÄ± sonlandÄ±rÄ±r (2:28, 22:66, 40:11).
Not: AÅŸaÄŸÄ±daki bölüm, United Submitters International’Ä±n aylÄ±k bülteni olan Submitters Perspective’nin Åžubat 1990 tarihli sayÄ±sÄ±ndaki ana makalenin bir kopyasÄ±dÄ±r. Bu sayÄ±, AralÄ±k 1989’da vaktinden önce tamamlandÄ± ve postalandÄ±. Dr. Halife 31 Ocak 1990’da ÅŸehit edildi ve ruhu direkt Cennete alÄ±ndÄ±.
DoÄŸrular Gerçekte Ölmezler
Onlar Direk Cennete Giderler
Ä°man edip doÄŸruluÄŸa çalÄ±ÅŸanlara, akan nehirleri olan bahçelere sahip olacaklarÄ±nÄ±n müjdesini ver. Oradaki ürünlerden rÄ±zÄ±klar sunulduÄŸunda “Bu bize geçmiÅŸte verilendir” diyecekler. Kendilerine benzer rÄ±zÄ±klar verilecek ve orada tertemiz eÅŸlere sahip olacaklardÄ±r. Sonsuza dek orada kalacaklar. (2:25)
TanrÄ± uÄŸrunda öldürülenlerin ölü olduÄŸunu sanmayÄ±n; onlar Rablerinin katÄ±nda diri olup rÄ±zÄ±klandÄ±rÄ±lmaktadÄ±rlar. (3:169)
TanrÄ± uÄŸrunda öldürülenlere “Onlar ölüdürler” DEMEYÄ°N. Çünkü onlar diridirler fakat siz algÄ±lamazsÄ±nÄ±z.
(2:154)
Ey iman edenler! Sizi hayatta tutan ÅŸeye davet ettiÄŸinde TanrÄ±’ya ve elçiye yanÄ±t verin. (8:24)
TanrÄ± uÄŸrunda göç edip sonra öldürülenler veya ölenler var ya, TanrÄ± kesinlikle onlarÄ± güzel bir rÄ±zÄ±kla rÄ±zÄ±klandÄ±racaktÄ±r. (22:58)
Orada ilk ölümün ötesinde ölüm tatmazlar ve TanrÄ± onlarÄ± Cehennem azabÄ±ndan korur. (44:56)
Ona “Cennete gir” denildi. O da dedi ki “KeÅŸke (yeryüzündeki) halkÄ±m bilseydi Rabbimin beni baÄŸÄ±ÅŸladÄ±ÄŸÄ±nÄ± ve beni onurlu kÄ±ldÄ±ÄŸÄ±nÄ±.” (36:26-27)
GünahÄ±n bedeli ölümdür. [RomalÄ±lar 6:23]
3:81 ve 46:9’da belirtildiÄŸi gibi, TanrÄ±’nÄ±n AntlaÅŸma Elçisi yeni bir ÅŸey getirmez; aldÄ±ÄŸÄ±m ve size aktardÄ±ÄŸÄ±m her ÅŸey zaten Kuran’dadÄ±r. Bununla birlikte, Kuran, Yüce TanrÄ± tarafÄ±ndan belirli bir zamanda vahiy için tutulan bilgilerle doludur. Åžimdi yukarÄ±da gösterilen ayetlere bakmanÄ±n ve harika haberi öÄŸrenmenin zamanÄ± geldi: DOÄžRULAR ÖLMEZLER; onlarÄ±n hayatlarÄ± bu dünya üzerinde önceden belirlenmiÅŸ olan sona geldiÄŸinde, ölüm meleÄŸi onlarÄ± sadece dünyevi bedenlerini terk etmeye ve bir zamanlar Âdem ve Havva’nÄ±n yaÅŸadÄ±ÄŸÄ± aynÄ± Cennet olan Cennete gitmeye davet ederler. Cennet, Âdem ve Havva’dan beri var olmuÅŸtur. 89: 27-30’dan, TanrÄ±’nÄ±n imanlÄ±larÄ±n ruhlarÄ±nÄ± davet ettiÄŸini öÄŸreniyoruz: “Cennetime Girin.”
BENÄ°M KENDÄ° TECRÜBEM
TanrÄ±’nÄ±n peygamberlerle olan antlaÅŸmasÄ± 3:81 uyarÄ±nca yerine getirildiÄŸinde, doÄŸrularÄ±n ÅžU AN yaÅŸadÄ±ÄŸÄ± (4:69) Cennete götürüldüm. Vücudum burada yeryüzündeyken, ben Âdem & Havva’nÄ±n olduÄŸu aynÄ± Cennetteydim.
Ä°NKÂRCILAR
Ä°nkârcÄ±lara gelince, onlar ölüm anÄ±nda Cehennem için mukadder olduklarÄ±nÄ± bilirler. Melekler onlarÄ±n yüzlerine ve arkalarÄ±na vururlar (8:50 & 47:27), ruhlarÄ±nÄ± çÄ±karmalarÄ±nÄ± emrederler (6:93), sonra da “ruhlarÄ±nÄ± koparÄ±rlar” (79:1). Kuran bizlere inkârcÄ±larÄ±n 2 ölümden geçeceÄŸini öÄŸretir (2:28 & 40:11). Onlar ölüme konulacaklardÄ±r — yani YargÄ± Günü’ne kadar süren sürekli bir kâbus içinde,
gece gündüz Cehennemi gördükleri bir hiçlik haline (40:46). Cehennem henüz var olmamÄ±ÅŸtÄ±r (40:46, 89:23).
Tabii ki de DoÄŸrular Göçerler
Söz konusu yeryüzündeki insanlar olduÄŸunda, doÄŸrular “ölürler.” Ä°nsanlar doÄŸrularÄ±n sadece bedenlerini terk ettiklerini ve Cennete devam ettiklerini fark etmezler. YukarÄ±da gösterilen ayetler kendi kendini açÄ±klayÄ±cÄ±dÄ±r. Onlar bize doÄŸrularÄ±n sadece bir kez öldüÄŸünü söylüyor — büyük kavganÄ±n bir sonucu olarak hâlihazÄ±rda tecrübe ettiÄŸimiz tek ölüm (38:69). ArkadaÅŸ ve akrabalarÄ± hala dünyada yaÅŸarken doÄŸrularÄ±n Cennete gittiÄŸine dair en iyi delili 36:26-27’de görüyoruz. Hawaii’ye gidip bizi orada beklemek gibi. AyrÄ±ca 16:32 & 6:60-62’ye de bakÄ±nÄ±z.