Şu anda incelemekte olduğum anime Deca-Dence’in biri sahte, birisi de gerçek iki hikayesi var. Aslında spoiler mi olur diye ilk başta düşündüm fakat ikinci bölümde anime zaten kendisi hikayenin aslını bize sunduğundan yazmakta sakınca görmedim. Öncelike fake hikaye; insanlık yok olmanın eşiğindedir çünkü “Gadoll” adı verilen yaratıklar yeryüzünde boy göstermeye başlamıştır ve neredeyse tüm şehirler yerle bir olmuştur. Geriye kalan insanlık da dev bir makine olan Deca-Dence’ta yaşamakta ve Gadollara karşı mücadele vermektedir. Ana karakterimiz Natsume de babasını gadollara kaybetmiş ve günün birinde gadollarla mücadele etmenin hayalini kurmaktadır.
Gelelim gerçek hikayeye; Deca-Dence, sayborgların dünyamızda yarattığı bir makinedir ve devasa bir online oyun yaratmışlardır. Şöyle ki; bir sayborg olduğunuzu düşünün. Deca-Dence’e giriş yapıyorsunuz ve oluşturduğunuz insan şeklindeki avatar ile gadollara karşı mücadele edip seviye atlıyorsunuz. Peki ya insanlık diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Evet, insanlar da yaşamakta ve onlara Tankçılar denmekte. Genelde bakım, temizlik ve öldürülen gadolların etlerini toplama gibi görevleri vardır. Gadollarla savaşan ve avatar olan insanlara ise teçhizatçılar denmektedir ve bir tankçının teçhizatçı olup gadollarla mücadele etmesi görülse de yaygın değildir. İşin can alıcı noktası ise, insanların sayborgların varlığından haberdar olmaması. Evet, sayborglar için bu bir oyun olsa da insanlar için ölüm kalım meselesidir.
Deca-Dence adlı anime hikayesi bakımından ilk bölümden sonra çok farklı bir yola giriyor. Şahsen beni de ters köşe etmiş durumda. Ben izlemeye başladığımda insanlığın yaşam mücadelesini beklerken bir nevi simülasyon ve sayborglarla dolu bir anime buldum. Peki, kötü mü oldu? Aslında değil ama hikayede çok büyük boşluklar var. İnsanlığa ne oldu? Sayborgları insanlar mı yaptı yoksa uzaydan mı geldiler? Dünyaya ne oldu? Sonuçta eski yıkık binalar görüyoruz. Bu gibi soruları anime fazla deşmiyor ve daha çok bir insan olan Natsume ve bir sayborg olan Kaburagi’nin macerasını konu alıyor.
Animenin çizimlerini genel olarak beğendim. Müzikler de fena değil, yani teknik kısmı ortalamanın üzerinde. Akılda kalıcı müzikleri olmasa da kötü de değiller. Aynı şekilde gerek insanların çizimleri gerekse değişik türdeki sayborglar göze hoş geliyor. Özellikle Mugin adlı karakterin bir acayip aurası var:)
Deca-Dence dediğim gibi en büyük vurgunu hikayesi ile yapıyor. Gönül isterdi ki değişen hikaye için harikulade diyebileyim ama dediğim gibi eskileri de az değil. Buna karşın gerek finali gerekse işlenişi bakımından iyi iş çıkartıyor. Kısacası fazla bir şey beklemezseniz keyifle de izleyebilirsiniz.