Bir dul kadın varmış. Didinip uğraşmayı çok severmiş. Sabah karanlığında horozun sesini duyunca, hemen yardımcılarını uyandırır, başlarmış iş gördürüp çalıştırmaya.
Yardımcı kızlar yorgunluktan tükenmişler. Sonunda horozu kesmeye karar vermişler. “Bizim hanımı sabahın köründe uyandırmak neymiş görürsün! Öldürelim şunu da bir rahat edelim!” demişler.
Ama durum onların beklediği gibi olmamış. Başları daha da belaya girmiş. Dul hanım bakmış ki artık zamanı bildirecek horoz yok, kendisi daha erken uyanıp yardımcı kızları da daha erken uyandırmaya başlamış.
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim*
E-posta*
Web sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.