JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
İçimdeki Deniz
Konuyu başlatan Halil Yılmaz
Başlangıç tarihi May 8, 2011
Halil Yılmaz
Admin
Yönetici
Katılım
May 19, 2010
Mesajlar
14,214
Tepkime Puanı
54
Puanları
48
Yaş
47
May 8, 2011
#1
Engellilik konulu filmler içinde benim izlediğim en iyi film diyebilirim. Film aynı zamanda mükemmel bir şekilde "ötenazi" sorgulaması yapıyor.
Filmin kısa öyküsü:
Yüksekten denize atlama sonucu boynundan aşağısı felç olan Ramon tam 30 yıl bu şekilde yaşadı. Bu duruma daha fazla katlanmak istenmeyen ramon, hayatına son vermeye karar verir. Bunu tek başına yapamayacağı için "ötenazi" ister. İspanya'da ötenazi yasak olduğu için mahkemeye başvurur. Mahkeme sürecinde ramon'un avukatının hakime söylediği şu söz dikkat çekidir. İspanya laik bir devlet ama siz ramon'un ötenazi isteneğini dinsel nedenlerden dolayı red ediyorsunuz!
Tüm bunlar yaşanırken ramon yattığı yerden ‘Letter From Hell / Cehennemden Mektuplar’ adlı kitabı yazdı.
Filmin bir yerinde ramon kendisine aşık olan rosa'ya beni gerçekten seven biri benim ölümümde bana yardımcı olur der. Bu söz üzerine rosa sevdiği adam ramon'un isteğini yerine getirir ve ramon hayata gözlerini kapar.
Israrla izlemenizi tavsiye ederim.
Filmi buradan izleyebilirsiniz.
İskender Durgun
Üye
Üye
Katılım
Eyl 4, 2010
Mesajlar
599
Tepkime Puanı
0
Puanları
16
Yaş
55
May 9, 2011
#2
Dün değil evvelsi gün cep telefonum çaldı. Arayan Halil'di. Bana bu filmi mutlaka izlememi ve kendisinin çok etkilendiğini söylemişti. Filmi bugün seyrettim. Filmde kendimden çok şey bulabildim.
Kendini ve hayatın anlamını sorgulatan bir film. Empati kurmaya çalıştım(çalıştırdı) hep filmi seyrederken. Film bittiğinde kafamda şu soru vardı: Hayat herşeye rağmen yaşanmaya değer mi?
Şu paraplejik halimle şükür etmeyi bildim. Mutlu olabilmeyi başarabiliyordum. Ya peki tetraparaplejik olsaydım kendi işimi kendim yapamıyacak olsaydım genede mutlu olabilir miydim? Gene hayat yaşanmaya değer diyebilir miydim?
BU CEVABI VERECEK ANCAK ONU YAŞAYAN BİLİR diyebiliyorum.
Sizde bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Şiddetle tavsiye ederim...
M
myself34
Üye
Üye
Katılım
Eyl 23, 2010
Mesajlar
12
Tepkime Puanı
0
Puanları
0
May 9, 2011
#3
her omurilik felçlininin izlemesi gereken kendinden birşeyler bulacağı bir film.
biz paraplejiler ellerimizi kullanabildiğimiz için çok şanslıyız.bunu filmi izleyince daha iyi anladım.
bizim sinema sektörü omurilik felçlilerin durumunu, ne hissettiklerini,nasıl yaşadıklarını gösteren bir film yapamadılar gitti..
F
Fırtına
Guest
May 9, 2011
#4
halil bu filmi sitemize eklediğinde izlemeyi düşünmüştüm.. (ne zaman izlerdim bilmiyorum..) bugün arkadaşımın vesilesi ile izledim..
teşekkürler iskender..
hayatı sorgulatan bir film.. engelli isen, hele bir de tetra/parapleji hastası bir insan isen.............engeli hafif olan insanlarımız bile zaman zaman hayata küsüyor ve yaşamak istemiyor.. aslında hayat her bi şeye ''rağmen..'' yaşamaya değer.............bacaklarımız, bizi gitmek istediğimiz yere götüren bir araç..tır.. kollarımız, yapmak istediğimizi yaptıran bir araç..tır.. yapamasakta, gidemesekte bunları yaptırabiliriz..
''her şey beyinde başlar, beyinde biter..'' yaşayan beyindir.. duygularımızın, düşüncelerimizin, hissettiklerimizin baş rol oyuncusu beyindir.. diğer organlar figürandır.. vücudumuzun hiçbir yeri hareket etmese bile, beynimizle mutlu olabilir, her bi şeyden haz alabiliriz..
filmi seyrederken empati kurmaya çalıştım.. yıllardır engelliliğin içindeyim.. farklı engel grubunda bir çok insan tanıdım.. ne olursa olsun ''ötenazi..'' istemek doğru değil.. diye düşünüyorum.. her ne kadar empati kurup tetra/parapleji bir insanı anlamaya çalışsamda, anlayamam.. anlamam mümkün değil.. ramon ''ötenazi..'' istemekle doğru mu yaptı, yanlış mı yaptı sorgulayamam.. (ben isterdim ki, vaz geçsin..) doğru veya yanlış.. onu ancak yaşayan bilir..
Halil Yılmaz
Admin
Yönetici
Katılım
May 19, 2010
Mesajlar
14,214
Tepkime Puanı
54
Puanları
48
Yaş
47
May 9, 2011
#5
Filmde beni en çok etkileyen yerlerden biride ramon'un yazdığı kitabı "hiç doğmayacak çocuğuna" ithaf etmesi oldu. Bilmiyorum benim izlediğim filmler içinde hiçbirisi beni bu kadar etkilememişti. İlk fırsatta tekrar izleyecem.