Bugün sabah erkenden kalktım, bilgisayarıma kuruldum ve çalışmaya başladım. Günün ilk saatleri ajandam rahattı ve işlere gömüldükçe gömüldüm. Sonra birden siren sesleri duydum, ardından boğazdaki gemilerin susmayan kornaları. İşler arasında kaybolmuşken fark ettim ki saat 09:05 ve konu Atatürk.
Saygı duruşuna girdim evimin salonunda. Ama kuru kuru duramadım; düşündüm, sorguladım.
Değdi mi? Değebilir mi?
Atatürk bir simge, bir insanın omzuna kolay kolay yüklenemeyecek sayısız değeri tek başına göğüslemesini istediğimiz, addettiğimiz bir koca simge. Peki yıllar önce bugün son bulan ömründe geçirdiği eylemlere değdi mi?
Kendimden yola çıktım, içinde bulunduğum ortamdan, kendi hayallerimden; yapmaya çalıştıklarımdan, sabah yataktan kalkmadan kendime hatırlattığım ödevlerimden yola çıktım. O sirenler eşliğinde yutkunduğum kocaman bir dakika geçti; eksiklerimi gördüm, vatandaş olarak katma değerimi artırmam gereken şeyleri fark ettim.
Saygı duruşlarına pek ayak uyduramam, saygı icraati peşindeyimdir.
Atatürk’e ve temsil ettiği değerlere gerçekten saygımı göstermek istiyorsam daha aktif bir vatandaş olmalıyım.
Sana bir sır vereyim mi? O bunu da önden kolaylaştırmış. Her seminerimde hediye ettiğim kitaplardan birisi Beyaz Zambaklar Ülkesinde isimli bir kitap ve bunu bizzat çevirterek sistematiğini öğrenmemizi sağlamış, zaten esas o kitabı okuduktan sonra Gazi’ye bakışım değişmişti.
Kuru kuru ilkeleri ezberlemek, cümlelerimden alıntılar yapmak ve ‘ah’lar çekmekten öteye geçmeye ihtiyacımız varsa, başka perspektiflerden de ele almamız gerektiğine inanıyorum.
Mesela bu fotoğrafı pek bilinmez. Oysa o millet sevgisinin altında halk sevgisi, halk sevgisinin altında hak sevgisi varmış! Yani ne kuru kuru bir milliyetçilik ne de kuru kuru bir inanç!
Peki ben neleri seviyor ve sahipleniyor, layık olmak için çaba gösteriyorum?
Bugün sabah erken saatlerde koca bir ulusun ve umudun temsilcisi için sirenler çaldı. Peki ben neyi temsil ediyorum?
Eğer Atatürk’e cidden özlem duyuyorsam bir birey olarak önce neyi temsil ettiğimi bulmalıyım! Tuvaletteki bir kağıt bile bir göreve sahipken acaba benim bu dünyadaki ve bu vatandaki ve bu milletteki görevim ne? Ben neyi temsil ediyorum?
10 kasımaktif vatandaşlıkatatürkbeyaz zambaklar ülkesindesaygı duruşusorgula
Yazı dolaşımı
Previous Post Şov Yeteneği ve Sonuç
Next Post Hadi Biraz Ruh Arayalım
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Beni sonraki yorumlar için e-posta ile bilgilendir.
Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.
Current ye@r *
Leave this field empty
Abone Ol
Blog gönderilerim düzenli şekilde mail adresine iletilsin istiyor musun?
Leave this field empty if you're human:
Sorun sorgulayın
Arama:
Yazı arşivim
Yazı arşivim Ay seçin Aralık 2020 Ocak 2019 Aralık 2018 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Ağustos 2017 Haziran 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Eylül 2016 Mayıs 2016 Mart 2016 Ocak 2016 Nisan 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Mayıs 2014 Şubat 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Eylül 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Ocak 2013
bazı başlıklar
zihin haritalamazihinyaşam koçluğuyaratıcılıkstratejipsikolojimustepmustafa emin palazkriz yönetimikoçlukkişisel gelişimgirişimcilikgirişimci koçluğufırsat yönetimiendüstriyel psikoloji
Kulağa Küpe
“Fırtınanın merkezine şeytanın gözü denir ve en sakin yeridir. Koçluk becerileri sizi kaoslarınızın ortasına götürür ve hayatınızın hakimiyet becerisini artırır”