Hiç bir ulusun ya da uluslar topluluğunun kültürü, insanlık kültürü kadar zengin değildir. İnsanın maddi ve manevi zenginliğinin, varoluşunun en anlamlı alanıdır kültür. Asıl insanileşme eylemi, özgürlüğün en çok ihtiyaç duyulduğu bu alanda cereyan eder. İç içe geçme, birbirlerini özümleme, çok daha zengin ve yeni bir bileşimle bir üst seviyede ortaya çıkma eğilimi, kültürlerin doğal eğilimleridir. Yaşamın özünde bulunan bu doğal birleşme, kaynaşma eğilimini, tecritle, bastırma ve eritmeyle, yani zoraki veya gizlenmiş, incelikli asimilasyon politikalarıyla yoketmeye kalkışmak, insanın insanileşmesiyle doğanın doğallaşması sorununu baltalıyor, içinden çıkılmaz hale getiriyor.