ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BİLECİK BİNGÖL BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLI URFA TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK
Galeri	
kod parametreleri	
... Dakika Dakika SİNEMA - TİYATRO - SERGİ - KONSER ve FESTİVAL Etkinlikleri Ayakizlerinde ...
Anasayfa Site içi Arama
Ayakizleri Sanat ve Edebiyat Topluluğu	
Üye Değerlendirme: / 13
Kötü İyi
Yazar editor	
Pazartesi, 28 Nisan 2008	
“Pek çoğu zamanının çoğunu sırf yaşamak için harcıyor ve kalan bir parçacık özgürlükten öylesine korkuyor ki ondan kurtulmak için elinden geleni yapıyor.”
GOETHE
Bundan yaklaşık iki yüz altmış sene önce Goethe’nin, dünya çapındaki erken ününün temel taşı olan Genç Werther’in Acıları’ndan alıntıladığımız pasaj, bugün kapitalizmin yaratmaya çalıştığı insan profilinin görüntüsünü o kadar açık veriyor ki, bu paragraf Ayak İzleri Sanat ve Edebiyat Topluluğu’nun neden var olduğunu açıklamak ve neyi yapmak istediğini dile getirmek konusunda, bizim hareket noktamız haline geliyor.
Sevgili İnsan!
Kapitalizm, her şeyi metalaştırmak ve her şeyi piyasa üzerinden alınır-satılır nesneler haline getirmek üzerine kurduğu sisteminin devamlılığı için sürekli üretmek ve sınırsız ihtiyaçlar yaratmak zorundadır. Ve bu süreçte, alınır ve satılır olmayan hiçbir şey yoktur. Tabi ki bunun için de bir şeye ihtiyaç duyar: Sırf yaşamak için yaşayan, ihtiyaçlarının sınırsız olduğunu düşünen ve kendini bu anlamsızlıklar içinde, sahip olduğu nesnelerle ifade etmeye çalışan insana...
Bu sürecin kaçınılmaz sonucu olarak kapitalizm, yaşamın kılcal damarlarına kadar işler, her şeyi metalaştırdığı bu sisteme, sanatı, edebiyatı, fotoğrafı, şiiri ve insana dair olduğunu düşündüğümüz pek çok alanı da ekleyerek bu alanlarda egemenliğini ilan eder. Böylece hepimizi, her tarafı açık bir zindanda yaşamaya mahkum hale getirir. Bunun asıl tehlikeli yanı ise artık insanların, bu hapishanede, prangalarını görmeden özgürce yaşadıklarını düşünüyor olmaları...
Kapitalizmin en önemli savaşında insanlığın üzerine çıktığını söyleyebiliriz. Yani insanların bilinçlerini kontrol etme savaşında... Bilincimiz artık kontrol edilebilir düzeye geriledi. Öyle ki artık ne sömürü kaldı bilincimizde, ne işçi sınıfı, ne de sevgiliye söylediğimiz özgün sevgi sözcükleri... Kısacası artık her şeyi onlar belirliyor, şiirin güzelini, resmin ya da fotoğrafın ruha hitap edenini, edebiyatta neyin ilerici olduğunu...
Artık, belirlenmiş alanların ve yaşayış şekillerinin dışında bir parçacık özgürlüğümüzü gerçekleştirmek en büyük korkumuz haline geldi. Artık şiirimiz, sadece bulanık bilincimizin yarattığı bulanık sevgili imgesini, bulanık yaşam beklentilerini yansıtmaya çalışır oldu. Yani şiirin de gerçeklikle bağlarını kopardılar. İçinde yaşadığımız sistem, bilincimizi ve kaçınılmaz olarak isteklerimizi belirliyor. Yaptığımız her şeyi hobi düzeyinde, içi boşaltılmış şekilde yapmaya mecbur oluyoruz.
Hâsılı, Ayak İzleri Sanat ve Edebiyat Topluluğu da, insanın, hayatın bu zindanından, bu idealsizliğinden, özgürlüğünü gerçekleştirmesiyle kurtulacağını, bunu da belirlenmiş olan beğenilerin ve yaşamların dışında bir yaşam yaratma çabasıyla mümkün olduğunu düşünen insanların oluşturduğu bir platform olarak iki yıl önce kuruldu.
Amacımız, Adorno’nun bilim için söylediği, “Bilim itaatsiz olana ihtiyaç duyar” önermesinin, “Yaşam itaatsiz olana ihtiyaç duyar” şeklinde genişletilmesiyle yaşamı yaşanılır kılmaktır.