I. Abdülhamid'in padişahlık döneminde meydana gelen Şebeş Savaşı okuyucularını hayrete düşürür nitelikte.
Romanya'nın Karansebeş Kasabasında gerçekleşen bu savaşta kefereler kendi silahlarına kurban gitmişlerdir. Devleti Aliyye'ye kin kusan Almanların, Sırpların, Hırvatların ve Polonyalıların içlerinde bulunduğu bu ordu Osmanlı Devleti'ne karşı saf tutmuştu.
Avusturyalı süvari birlikleri yaşanacak felâketlerden habersiz Karansebeş Kasabasında kamp kurup gece devriyesi atıyorlardı. 17 Eylül tarihinde devam eden devriyede içki satıcılarına rastlayan süvariler zevklerine yenik düşüp içki satın aldılar. Osmanlı birlikleri gelmeden keyif yapmak isteyen Avusturya ordusu bir köşede içkilerini yudumlamaya başladılar. Bunu gören diğer birlikler de içki içmek istediler fakat Avusturya süvarileri bu arzuyu reddedince tartışma ortaya çıktı. Çıkan tartışmada sarhoş olma olasılığı yüksek bir süvari "Osmanlı Askerleri burda" diye bağırmaya başladı. Ortalık toz duman içinde kalmıştı, göz gözü görmüyordu. Alman Komutanları durumu kontrol altına alabilmek için ''HALT, HALT (durun,durun)" diye bağırmaya başlayınca dil anlaşmazlığından ötürü diğer askerler bu sesleri "ALLAH , ALLAH" diyen Osmanlı ordusu sanmıştılarki silahlarına sarıldılar. Artık Müslümanların geldiğine kesin gözüyle bakan hayalperest düşmanlar birbirlerine ateş etmeye başladılar. Saatler sonra ortalık sakinleşti fakat düşman ordusunda kayıp 10 binlere varmıştı. İki ila üç gün sonra kasabaya varan İslam ordusu, kasabayı askersiz, savunmasız gördü. Kalan kefereler ise asker azlığı ve korkudan geri çekilmişlerdi. Bir kısım tarihçiler, olay üzerinden 40 sene geçtikten sonra yazılmasından dolayı efsane olarak açıklasada yaşanmış olduğunu söyleyen tarihçiler de oldukça fazladır.
Benim fikrimi belirtmem gerekirse, bu vukunun cereyan etmesi gayet normal bir durumdur. Cenabı hak Kur'an'ı kerim'de:Kâfirlerin kalplerine korku salacağız. Çünkü onlar, hakkında Allah’ın hiçbir delil indirmediği şeyi O’na ortak koştular. Onların varacağı yer cehennemdir. Zalimlerin durağı ne kötüdür!( Âl-i Îmrân 135) buyuruyor. Biz müminler ilahi adalete iman etmiş kimseleriz. Osmanlı Devleti daima islama hizmet içinde yaşamış, binlerce şehit vermiş, cihat şuurundan geri durmamış bir devletti. Altı asırlık dönem boyunca bu mevzuda olduğu gibi Allah'ın yardımı pek çok kez Osmanlı halkının,devletinin üzerinde olmuştur. Bunun da onlardan bir tanesi olması muhtemeldir.