Öykü: Türk Cephesinde Ezan Sustu Şiiri - Ahmet Ünal Çam '; // (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); // } //} //function adv_160x600_right() { // if (window.location.pathname.toLowerCase().indexOf("/nehirler-boyunca-kadinlar-gordum-siiri/") < 0) { // console.log("--adsbygoogle 160x600 Sağ--"); // document.getElementById('rightBanner').innerHTML = ''; // (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); // } //}
ANASAYFA
ŞAİRLER
ŞİİRLER
NEDİR
ÜYELER
MESAJLAR
GRUPLAR
Öykü: Türk Cephesinde Ezan Sustu
Şiirler
Top 500
A Listesi
Konulu Şiirler
Yeni Şiirler
Günün Şiiri
Üyelerden Günün Şiiri
Rastgele Şiir
Şiirlerim
Ahmet Ünal Çam
Şair - Yazar
Hayatı
Şiirleri
Forum
İstatistikler
Üye Profiline Git
698
ŞİİR
3
TAKİPÇİ
Öykü: Türk Cephesinde Ezan Sustu
Beğen
Antolojim
Yorumlar
Paylaş
Tweetle
Türk Cephesinde Ezan Sustu
Yazılış: 12-01-2007 16:20
Çanakkale cephesinde savaş inanılmaz olaylarla devam ediyordu. İngilizler ve Fransızların başını çektiği itilaf devletleri, sömürgelerinden getirdiği Avustralya, Senagal, Hint askerleriyle beraber Türk askerlerine saldırıyor, siperlere bombalar yağdırıyordu. Özellikle denizden savaş gemilerinin top atışı desteği, bütün cesaretine rağmen Türk askerlerini çok zor durumda bırakıyordu.
Türk komutanlar, sonunda öleceklerini, herhangi bir yardım gelmesinin mümkün olmadığını düşünüyordu. Bu düşüncelere rağmen bir adım geri atmak, bir adım geri çekilmek akıllarının ucundan bile geçmiyordu.
Kan ve barut kokuları arasında savaş meydanına akşamın karanlığı çökerken, Yüzbaşı Tayyar, siperlerine çekilmiş, kimi fırsattan istifade uyumaya çalışan, kimi dertli dertli sıla türküsü söyleyen askerlerine baktı. Vedalaşmak üzere olduğu dostlarına son bakışları gibi bir hüzün gözlerindeydi.
Bu gam ve hüzün dolu atmosferde yüzbaşı Tayyar, yanındaki üsteğmen Hakkı'yla durumu tartışıyordu;
-Cephanemiz ne kadar dayanır?
-Eğer düşman yaklaşmaz, sadece top atışına devam ederse, yarın da yeter komutanım.
-Düşman, sinmiş siperine, denizden ateş açan gemilerinin bizi yok etmesini bekliyor. Gögüs gögüse, mücadeleye fazla yaklaşmıyor.
-Evet komutanım, süngü savaşı şimdi işimize gelir ama süngü savaşında da İngilizler, Fransızlar ön cephede sömürgelerini kullanıyorlar.
-Avustralyalılara mı?
-Hayır komutanım, sadece Avustralyalıları değil.
-Zenci Fransızları mı?
-Komutanım, zenci Fransızlar sandıklarımızın bir kısmı Senegal'liler miş.
Komutan şaşkınlıkla bakarken üstteğmen Hakkı devam etti;
-Bunları esir aldığımız bir Hintli'den öğrendik.
-Hintliden mi? Şu “Kötü muamele yapmadığımız halde, öğleden sonra bir ağlama tutturdu, susturamadık, ağlayıp duruyor” dediğiniz Hintli esir mi?
-Evet komutanım
Komutan güldü;
-Sakın bizde Hintçe bilen biri olduğunu söyleme
-Hayır komutanım. Hintli müslümanmış, Çerkeşli Hafız, Hintli’nin ağlarken Arapça birşeyler söylediğini duymuş, o konuşmuş.
-Maşallah şu bizim Hafız tekbir getirmeye ara verip tercümanlığa mı başladı? Çağır bakalım neler öğrenmiş.
**** **** ****
Erlerden Çerkeşli Hafız’ı bulup komutanın karşısına getirdiler;
-Emredin komutanım
-Anlat bakalım Hafız, neler öğrendin Hintli esirden.
-Komutanım, kendisi müslümanmış. Bizi öğle namaz kılarken görünce ağlamaya başlamış.
-İyi ya, müslümanlara esir düştü korkmaması gerektiğini söyleyip sustursaydın.
-Esir düştüğü için ağlamıyor ki komutanım. İngilizler, “İstanbul’daki müslümanlara Almanlar saldırıyor. Almanlara karşı savaşacağız” diye kandırmışlar. “Müslümanlara karşı savaştım, belki de öldürmüşümdür” diye ağlıyor.
-Hakkı, söyle askerlere de getirsinler bakalım Hintli esiri. Sen kal Hafız, söyle bakalım, düşmanlarımız ön saflarda hep müslümanları mı sürüyor, doru mu bu?
-Evet komutanım, Hintli de söyledi, dün sabah da süngü çatışmamızda, önde ya zenciler vardı, ya da Hintliler.
Komutan, üstteğmen Hakkı’ya döndü;
-Cephanemizin azaldığını biliyorlar ki, dün sabahtan beri uzaktan taciz ateşiyle bize cephane harcatmaya çalışıyorlar.
-Komutanımn, eğer cephanemizin bitmek üzere olduğunu anlarlarsa yine piyade hucumuna kalkacaklardır. Bu gün askerlere mermilerde tasarruf yapmalarını söylediğimizden, top atışı ve makineli tüfeğimizi gün boyu kullanmadığımızdan cephanemiz tamamen bitti sanabilirler, yarın saldırma ihtimalleri çok yüksek.
-Hımm, bu saldırı da askerlerimiz ne kadar dayanabilir?
-Kurşunları paylaştırdık, keskin nişancılara fazla kurşun versek de çoğuna ya iki kurşun düştü ya da hiç.
-Hiç mi! .... Kurşunu olmayan askerimiz mi var?
-Var komutanım
Hintli esiri getirmişlerdi, komutan Çerkeşli Hafıza seslendi;
-Öncelikle, Sadece gözetim altında olduğunu, korkmaması gerektiğini söyle. Bizim esirlere kötü davranmadığımızı söyle.
Hafız, komutanın söylediklerini çevirirken, Hintli atılıp yüzbaşının ellerine sarıldı;
-Ne istiyor bu, inanmadı mı söylediklerimize.
Hafız;
-Müslümanlara karşı savaştığı için çok üzülüyormuş komutanım. Beni vurun, diyor.
-Sustur şunu, ağlamasın artık. Olan oldu, yardım etmek istiyorsa sorularımıza cevap versin. Düşmanın asker durumunu, silahlarının, cephanesinin durumunu ne kadar biliyor, bize onu söylesin.
**** **** ****
Yüzbaşı, esiri sorgulama sonunda uygun bir çözüm bulamamıştı. Normal şartlarda erleri daha fazla telef etmemek için geri çekilmeliydi ama bu askerlerin görevi gemilerden kıyıya çıkacak düşmanı engellemekti. Geri çekilirlerse, karaya çıkacak düşman karada hızla ilerleyebilecekti, durdurmak çok daha zor olacaktı. Biliyordu ki, son asker de şehit olana kadar bir adım geri atmamalı, son askerin son mermisine kadar düşmanı oyamalıydılar.
**** **** ****
Yüzbaşı’yı uyku tutmamış, muhtemelen son geceleri olan bu gecede sabaha kadar bir çadırda dolanmış, bir siperlerdeki askerlerinin yanına gitmişti. Nöbetçi olmayan askerlerin çoğu uyuyordu. Siperde büzülmüş yatan daha gencecik Tokat’lı Ali’nin üstüne paltosunu bıraktı. Arkadaşlarına “uyandırmayın” diye işaret edip çadırına döndü.
Askerlerinin yüzü gözünden gitmiyor, sanki çoktan ölmüşler gibi içi yanıyordu.
**** **** ****
Kendisi gibi üzgün bir edayla bir o yana bir bu yana dolanan üsteğmen hakkı’ya baktı;
-Düşman cephesine baktın mı?
-Baktım komutanım.
-Hareketliliği görmüşündür.
-Evet komutanım, çok sayıda fenerle koşuşturyorlar.
-Piyade saldırısına hazırlanıyorlar. Allah’tan ümit kesilmez ama ….
-Bizim ümidimiz inşallah ya şehit ya gazi olmaktı komutanım. Allah şu ana kadar gazi olmayı nasip etmedi ama şehitlik yakın, hakkınızı helal ediniz komutanım.
-Helal olsun Hakkı, helal olsun. Hazırlan, askerimize moral vermek için önde savaşalım.
Dışarı çıktılar, yüzbaşı;
-Tan ağarınca saldıracaklardır, askerleri uyandırın, gafil avlanmasınlar.
O esnada Hafız’ın sesi duyuldu, eğitim aldığı belli olan sesiyle saba makamında, kulakları geçip kalplere vuran bir ezan okuyordu.
Yüzbaşı, ezan okuyan Hafızın yanına vardı, huşu ile ezanın bitmesini bekledi. Ezan bitince namaza gitmeden komutanının karşısına geçti;
-Emredin komutanım.
-Oldu mu Hafız bu ezan?
Hafız telaşlandı;
-Yanlış mı okudum komutanım.
-Hayır yanlış okumadın ama bütün müslümanlar duydu mu?
Hafız sağına soluna baktı, siperdekiler de dahil tüm arkadaşlarının duyduğuna emindi. Komutan onun arkadaşlarına bakışına güldü;
-Onları demiyorum be Hafız, Hintli’yi duymadın mı karşıda da müslümanlar varmış.
Hafız ne yapacağını bilmez şaşkın beklerken, komutan içinde artan bir ümitle sesini yükseltti;
-Koş hafız, ne kadar sesi güzel askerimiz varsa topla, koş. Hintli’yi de unutma, abdest alıp gelsinler.
Hafız koşarak arkadaşlarını toplar, Hintli esir de gelmişti. Komutanın emriyle sıra sıra dizilirler ve gür sesleriyle sabah ezanını okumaya başlarlar.
**** **** ****
Ezan devam ederken yüzbaşı ve üsteğmen dürbünle düşman cephesini incelemek için siperlerin olduğu kısma giderler. Yüzbaşı düşmana baktığında sevinçle üstteğmene sarılır; “Senegallilerle Hintliler toplanmış bağırışıyorlar, herhalde müslümanlara karşı savaştırıldıklaını anladılar.”
Onların bu sevinci devam ederken, gemilerden top atışı başlar. Atışlardan biri sonunda ezan okuyan askerlerin ortasına düşer. Ezan sesi kesildiğinde yüzbaşı ve üstteğmen askerlerinin yanına koştular.
**** **** ****
Komutanından gelen sesin ezan olduğunu, müslümanların ortak çağrısı olduğunu öğrenen İngiliz topçu 5-6 atış sonunda ezan okuyanları vurmayı başarmanın sevinciyle naralar atıyordu; “- Ezan sustu, Türk cephesinde ezan sustu.”
Kıyıda isyan eden müslüman askerlerine bakan komutan öfkeyle söylendi; “Ezanı susturmakta geç kaldık. Müslüman askerler çok fazla, ortalık daha fazla karışmadan hemen gitmeliyiz. Çabuk, kıyıdaki askerlerin hepsini toparlayın gemilere çekiliyoruz.”
**** **** ****
İtilaf kuvvetleri güçleri, sömürge askerlerini de alarak alel acele gemilere bindiler, onlar uzaklaşırken yeniden ezan sesi gelmeye başlamıştı.
**** **** ****
Yüzbaşı Tayyar, yerdeki şehit arkadaşlarının üzüntüsüne rağmen, toz duman arasından doğrulup ezana devam eden askerlerine baktı. Hafız'ın sesini duyamayınca bakındı, Hintli esirle yanyana şehit olduğunu farketti. Yüzbaşı, ‘Bu sabah şehit olurum’ diye abdest almıştı, yürüdü, Hafız’la Hintli’nin naaşları arasına dikildi. Gözyaşlarını tutamamasına rağmen yüz ifadesindeki metanetle dimdik durdu, askerlerine katılıp ezan okumaya başladı
Yazan: Ahmet Ünal ÇAM Yazılış: 12-01-2007 16:20
Ahmet Ünal Çam
Kayıt Tarihi : 12.1.2007 13:50:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
Ahmet Ünal Çam Şiirleri
SONRAKİ ŞİİR
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Çanakkale'de yaşanmış bir olayın hatırasına hürmeten
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
Rıfat Gürsoy
Güzel bir öykü.Bundandır Çanakkale'nin geçilmezliği.Hiç adetim olmadığı halde bir şiirimi bu kadar anlamlı bir öykünün altına eklememe kızmazsınız umarım.
Hüzündür Çanakkale
Kuşlar vardı
yeşil renkli kuşlar
uçar çimenler üzerinden
zeytin ağaçlarına konarlardı.
Gemiler geldi önceleri
mavi suları yararak
doğrultup hain namluları zeytin ağaçlarına
yok ettiler birer,birer
yanıyordu Gelibolu.
…
Hızla savruldular yer yüzünden
uçtular gagalarında çığlıklar
toprağa düşmüş bir sayıklama oldular
suyu kızıla çalan denizden geçerken
cıvıldamıyorlardı,çığlıklıydılar
yeşil renkli yetim kuşlar.
Gelibolu gezildi bucak, bucak
hiç konamadılar bu kere
sıralandılar bir dağın yamacına
çanakkale’nin geçilmezliğini haykırdılar
ve o yamaçtan seyrettiler
çıkarma gecelerinde
conk bayırında kanlı elleşmeleri.
Başları önüne düşük
terk ettiler benim yurdumu
ve kuşlar gezindi yeniden
gök mavide tanıdık,
yeşil kanatlı yeşil başlı kuşlar
uçtular gün boyu umuda doğru
şehitlerimiz kadar aziz,
o kadar masumdu
durmaksızın uçtular
yıldızların pırıltısına doğru…
Rıfat Gürsoy
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
--------------------
Bu şiirin hikayesi:
Yer çanakkale,Geliboluda bilgilendirme merkezini geziyordum.Üç boyutlu savaş resimlerine bakarken mermer sutunların dış yüzeyinde yazılar bulunduğunu farkedip okumaya başladım.sanırım bunlar şehitlerimizin söyledikleri yada üzerinden çıkanlardı.Bir sutun üzerinde ''yeşil yeşil kuşlar vardı.Zeytin ağaçlarına konarlardı'' diye bir ibare okudum.o gün bütün savaş alanlarını ve şehitlikleri dolaşıp havayı teneffüs ettik.Sonra geriye döndük.Orada bulunduğum süre içinde ve geri dönüşümden sonra geçen bir haftalık zamanda şehidimizin üzerinden çıktığını sandığım bu tümce beynimi tırmalayıp durdu.253 bin vatan evladını şehit verdiğimiz bu savaş ortamında, can pazarında bir mehmetçiğimizin yarım bıraktırılmış şiirini tamamlamam gerekiyordu sanki.Bir insan düşünün Çanakkale gibi metrekareye 6000 merminin düştüğü bir cehennemde yeşil kuşlardan ve zeytin ağaçlarından söz edebilsin. Millet olarak ne yüce bir ruh a sahip olduğumuzu bir defa daha görmenin gururunu yaşadım dizelerimi yazarken.Tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun.Şiirimi Çanakkale şehitlerimize ihhaf ediyorum.Huzur içinde yatın.
Devamını Göster
0
0
Cevap Yaz
Savaş Dinçbaş
Kalemine sağlık sevgili Ahmet.
Duygu ve beğeni ile okudum.
Devamını Göster
0
0
Cevap Yaz
TÜM YORUMLAR (2)
İLGİLİ POPÜLER ŞİİRLER
Öykü: Türk Cephesinde Eza ...
Ahmet Ünal Çam
İlkokuyansizolun (Öykü) . ...
Ahmet Ünal Çam
Öykü: Gözü Açılmış Bir Türk
Ahmet Ünal Çam
Aşk Cephesinde Yeni Birşe ...
Mücahit Gülbaş
Osetya Cephesinde Yeni Bi ...
Sezen Gül Arıkoğlu
Şark Cephesinde Yeni Bir ...
Turgut Yaşar
Mutluluk Cephesinde Hüsra ...
Mehmet Tamer Altıparmak
Doğu Cephesinde Değişen B ...
Kazım Karagöz
Ahmet Ünal Çam ŞİİRLERİ
(Bosna Şiirleri) Bosnalı ...
Ahmet Ünal Çam
Yaşlanıyoruz Yavaş Yavaş
Ahmet Ünal Çam
Güzel insanlar varmış, ço ...
Ahmet Ünal Çam
Gurbet Elde Tükendim
Ahmet Ünal Çam
Yanlış Bilmeyin Beni
Ahmet Ünal Çam
Hayaller Peşinde İstanbul
Ahmet Ünal Çam
Benden bu kadar....(Dörtl ...
Ahmet Ünal Çam
ACIMA SEN BiLE
Ahmet Ünal Çam
[Hata Bildir]
ANTOLOJİ.COM
Anasayfa
Şiirler
Şairler
Nedir?
Üyeler
Gruplar
Hesabım
Mesajlar
Şiir Ekle
Top 500
KONULAR
Aşk Şiirleri
Barış Şiirleri
Sevgi Şiirleri
Ayrılık Şiirleri
Güzellik Şiirleri
Dost Şiirleri
Ölüm Şiirleri
Mutluluk Şiirleri
Bayram Şiirleri
Özlem Şiirleri
YENİ ŞİİRLER
Geçti
Buldum!
Ahvali Beyan 39
Birikmiş Kirlerle Konuş ...
Güneşi Bekleyen Şehir
HAKKIMIZDA
Hakkımızda
Künye
İletişim
Sık Sorulan Sorular
Kullanım Şartları
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.