yerlerinden olmaktan korkuyorlar. Ve Allah'ı unutuyorlar. En büyük muhafızın, en iyi koruyucunun Allah olduğunu ve onlar Allah'ın himayesine girdikleri takdirde yeryüzünün hiç bir gücünün
kendilerini yerinden alamayacağını, Allah'ın darbesine maruz kaldıkları takdirde de yeryüzünde hiç bir gücün kendilerine sahip çıkamayacağını hatırlamıyorlar. Çünkü kalblerine iman girmemiş henüz. Eğer yürekleri imanla dolmuş olsaydı güçler konusundaki görüşleri değişecek, meseleleri takdir hususundaki düşünceleri farklı
olacaktı. Ve o zaman anlayacaklardır asıl emniyetin ancak Allah
katında olduğunu ve asıl korkunun da Allah'ın hidayetinden uzaklaşmakta bulunduğunu. Hem bilmiyorlardı hidayetin ilâhi güçle alâkalı olduğunu, izzet ve yücelikle münasebeti bulunduğunu ve bu sözün kalbleri rahatlatmak için değil çok köklü ve derin menşei bulunduğu için söylenmiş olduğunu. Çünkü Allah'ın hidayetine uymak demek kâinat kanunları ve kuvvetleriyle işbirliği yapmak demekti.
Mevcudatın hayat boyu insanın emrine teshir edilmesi demekti. Çünkü bu kâinatı yaratan ve istediği kanunlara göre idare eden Allah'tı. Allah'ın hidayetine uyan kimse ise bu yeryüzündeki sınırsız
güçlerden yardım alır ve destek bulurdu. Günlük hayatında çok
sağlam direklere belini dayardı.
Gönderen Unknown zaman: 02:24
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
YAZILARIN TAMAMI BURADA
YAZILARIN TAMAMI BURADA Kasım (7) Eylül (1) Temmuz (2) Haziran (3) Mayıs (5) Nisan (9) Mart (7) Şubat (16) Ocak (14) Aralık (8) Kasım (4) Ekim (13) Eylül (6) Ağustos (6) Temmuz (3) Haziran (4) Mayıs (4) Nisan (9) Mart (27) Şubat (23) Ocak (15) Aralık (12) Kasım (18) Ekim (27) Eylül (41) Ağustos (11) Temmuz (5) Haziran (30) Mayıs (32) Nisan (27) Mart (39) Şubat (54) Ocak (70) Aralık (170) Kasım (276) Ekim (337) Eylül (258) Ağustos (51)
Asıl olan. vakanın eşyadaki özellikleri ile olan ilişkileridir. Her var olanın bir ustası vardır.K
Unknown
Profilimin tamamını görüntüle
İSLAM DEVLETİNİN ÖNCELİĞİ
Muhammed (S.A.) e inananlar, onunla birlikte hicret edip ilk
olarak birlikte savaşanlar, önce Allah'ın şeriatı ile hükmeden bir müslüman devletin kurulması ve şeriatın buyruklarına uyan müslüman toplumun inşası için çalışmışlardı.
Ancak bu hususları yerine getirdikten sonradır ki, itaat ve isyan ile ilgili ve teferruat sayılacak konulardaki emri bilmaruf ve nehyi anil münker vazifesini yerine
getirmeye başladılar. Hiç bir zaman asıl enerjilerini böyle basit şeyler için harcamadılar.
İslâm devleti kurulmadan ve müslüman toplumun yapısı inşa edilmeden önce, çabalarını ancak bütün esasların esası durumunda olan bu temelin inşasına harcadılar.
İyiliği emretmek, kötülükten alıkoymak prensibinin mefhumu da realitelerin icabına göre değerlendirilmelidir.Büyük kötülükler nehyedilmeden ve büyük iyilikler emredilmeden önce ikinci veya üçüncü derecedeki kötülüklere veya iyiliklere geçmek olmaz, ilk islâm cemiyetinin yapısı kurulurken bu husus üzerinde dikkatle durulmuştur.
HİLAFET DEVLETİ VE CİHADIN ZAMANI
Zira Müslümanlara gerek cihat gerekse kısas me d i n e 'de bir İslam devleti kurulduktan yâni hicretten sonra emrolunmuştur.
Daha önce ise Medine halkı ona biat ettiği zaman şöyle buyurmuştur: "Minadaki kâfirlerin üzerine
varıp onları öldürmek temayüllerini belirttikleri zaman: "Ben bu şekilde emrolunmadım" karşılığını vermiştir.