Şehzade artık beş yaşlarındadır. Saraydaki herkesin gözbebeğidir. Eğitimine çok önem veriliyor, padişahlık vasıflarına sahip olması için hiçbir şey atlanmıyordu. Bincan'da ise bu gayretler hiç boşa gitmiyordu. Ağırbaşlı bir duruşu vardı. Getirtilen hocaların, onun zekasını anlamaları uzun sürmezdi. Özenle yetiştiriyorlardı. Zira yaşından büyük sorular soruyor, verilecek cevaplar konusunda ise zorlanıyorlardı.
Aslında Bincan'ın bebeklik günlerinde, kendiliğinden şuur altına yerleşmesi olası - yaşadıklarının yansımaları- baş göstermeye başlamıştı. Dadısı bunun farkındaydı. Her gün, düşünceli gözlerle pencereden bakarlarken, manzaradaki güzellikleri fark etmesini sağlamaya çalışıyor, bir yandan da ona, yeni bir hayal dünyası yaratmaya çalışıyordu. Zira ondaki hassasiyetlerin, ona zarar vereceğinin farkındaydı...
Günlerden bir gün dadı; onun hıçkırıklarla uyandığını duyar ve hemen yanına koşar. Çocuk hezeyan içindedir. Sayıklayarak bir yandan da açılmaya başlar. Çok sık soluklar alıyor, terler içinde ve ağlayarak gördüklerini anlatmaya çalışıyordur.
- Dadı, çok kötü bir rüya gördüm. Bir kadınla bir adam vardı. Kollarını vücuduma değdirip başımdan aşağı okşuyorlar ve aynı anda "gel, seni çok özledik" diyerek çekiştiriyorlardı. Bir anda kötü kılıklı bir adam belirdi, elinde koca bir bıçak vardı ve kalbime saplamaya başladı. Bir- iki- üç; kerelerce saplıyor, o adamla kadın da ağlayarak beni kurtarmaya çalışıyorlardı. Yalnız bıçak izi hemen kayboluyor, hiç kan akmıyordu. Bir yandan sayıyor, bir yandan da "öleceksin, bininci darbede öleceksin!" diyordu. O kadar korktum ki ben... Dadı onu kucaklayıp, bağrına yasladı, başını sıvazlayarak dualar okumaya başladı.
-Rüyaydı yavrum, inan unutacaksın...
-Dadı, benim annem nerede?
Bu sorudan hep ürkerdi dadı, bir şekilde geçiştirmeliydi, zira buna verilecek cevaba padişahla konuşup karar vermeliydiler. Atlanır bir şey değildi bu. En tabii hakkıydı yavrunun anasının kim olduğunu bilmesi, görmesi ya da olanı öğrenmesi...
-Bincan
-Efendim dadı?
-Bu rüyadan babana sakın bahsetme yavrum...
-Peki dadı.
***
Seneler geçer...
Bincan büyümektedir ve aldığı binicilik, savaş eğitimi, spor vs. eğitimlerinden sonra biraz hırslı bir genç olmaya başlar. Bunlarla tatmin olmayıp, merak ettiği şeyler gittikçe çoğalıyordur. Sarayın kendisine neden sıcak gelmediğini ve oraya ait hissetmediğini düşünür durur... Ona annesinden de hiç söz edilmemiş, nedeni bile açıklanmamıştır. Gittikçe babasına bileniyor, bunun asıl nedenini bulamıyordur. Üstelik bilinçlendikçe; onun ülkeyi yönetme tarzını hiç beğenmeyip, içsel olarak da, hocalarıyla da tartışmaya başlamıştır. Onlar haliyle ağızlarını açıp tek kelime söyleyemezler, ancak onu dinlerler. Şehzadenin aralardaki alevlenmelerinde ise, susmalarının bile yanlış anlaşılacağından korkarak, gözlerini sağa sola kaçırırlar. "Bir gün her şey benim elimde olacak!" diye fısıldar şehzade.
Padişah, tesadüfen o anlarda onu çağırmalarını emreder. Bincan sakince yanına gider.
-Şehzadem...
-Padişahım
-Halktan isyan çıkartanlar varmış. Anlaşıldı ki yeterince ders almadılar. Bunları bastırman gerekiyor!
-Peki, nasıl?
-Öldürteceksin, astırtacaksın, bezdirteceksin...
-Kendi ülkemin halkını?
-Kendi ülkenin selâmeti için...
-Yapamam!
-Öyle bir şansın yok, zira sen zaten yoktun, sayemde varsın...
Bincan, duyduklarını anlamaya çalışsa da, gayet tabii çözemez. Padişah devam eder,
-İlki, ikincisi zor olur belki ama alışırsın... Babası ona öldürmeyi, yok etmeyi emrediyordu. 'Acil bir karar almam gerek' diye düşünerek yanından ayrılırken dişleri birbirine kenetlenmişti...
Ece Evren/ Halkalı 26.07.2018
felaket Hikayelerim masal Oku şehzade
Benzer Sayfalar
7 yorum:
Ephendy 26 Temmuz 2018 23:31
bir hafta aradan sonra öyküme nihayet kavuştum.
sonunu gerçekten merak ediyorum.
70 li yollarda okuldan gelir gelmez hemen radyo tiyatrosunu dinlerdim. arkası yarın kuşağı.
bu sürekli hikayenizde bana "arkası yarın tadında"
radyo günlerimi hatırlattı.. çok teşekkür ederim.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 27 Temmuz 2018 22:48
Aynı tadı bilenlerdeniz :) Gerçi öykü yazmakta eksiklerim var. Bu çalışmakla olacak bir şey olmasa da, hayal gücümün beni utandırmadığını fark ediyorum. Çok teşekkür ederim bu güzel yorumunuz için:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ephendy 27 Temmuz 2018 23:32
Hayal gücünüz çok geniş. Vesvese yapmayın o hususta..
Çok başarılı ve sürükleyici bir öykü..
Biraz bencilce olacak belki ama, bitmesin derdindeyim :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Derya 27 Temmuz 2018 07:50
Eyvah isler karisti. Cok güzel ilerliyor 🤗
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 27 Temmuz 2018 22:49
Sağ ol Deryacığım :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Meltem sert 6 Ağustos 2018 10:49
zalııım padişah :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 7 Ağustos 2018 00:00
Bu arada dünya tarihini epeyce araştırdım Meltem kızım. Gözlerim döndü, aklım durdu Ne zalim padişahlar ve liderler varmış meğer :(.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Hakkımda
Blogumu, yaşamın bir yerinden hayata dahil olmak için açtım. Umarım devam edebilirim.
Kitabımı Satın Alın
Abone Olmayı Unutma
Popüler Yayınlar
Düşenin Hali...
Düşmek Düşenin Hali... Merhaba bloğum, merhaba sevgili blogdaşlarım... Uzunca bir süredir sizleri ihmal ettim. Tabii ki s...
BLOGGER MİMİ
BLOGGER MİMİ BLOGGER MİMİ Sevgili kızım İnci mükemmel bir yıl sonu mimi hazırlamış. Ona teşekkür ediyoruz. İnci kızımın mim...
Hoşça Kal...
Hoşça Kal... İki uzak yanlarda, aynı zamanların hapsindeyiz İzin verecek kader de, beraberken işleyecek bizim için Kalleş alın ya...
Ne Oldu Sanki?
Kırık Kalp Ne Oldu Sanki? Hayatla barışmaya karar verdim, zira o beni her yeni gün; yaşatarak, sağlığımın devamını hediy...
Yakamozun Büyüsü...
Yakamoz Yakamozun Büyüsü... Ay güneşten nasibini alır da günler boyunca Dünya'nın gölgesinden çıkmayı düşler Bir türlü ...