İncil konusunda yaygın olan bir başka iddia ise İznik şehrinde yapılan konseyde 4.400′ü aşkın değişik el yazmalarından en uygun görülen dört farklı (Matta, Mark os, Luka, Yuhanna) İncil’in seçildiği yönündedir. Hatta kimileri komik bir iddiada bulunur: “Hristiyan din adamları, üzerinde yüzlerce İncil bulunan masayı sallamışlar ve kitapların birçoğu düşmüş, üzerinde kalan dört tanesini hakiki İncil olarak kabul etmişler.” Yani kocaman Hristiyanlık âlemi bu basit deneme yanılma sistemi üzerine mi kurulmuştur? Halkın bu tür şeylere nasıl inandığı insanı şaşırtıyor, tabii şunu da itiraf edelim ki, bizler de eskiden böyle söylentilere inanıyorduk.
Bu iddiaların akıl dışı ve tamamen dayanaksız olduğu aşikârdır. Bugün elimizde olan ve oku-duğumuz İncil’in sadece içindekiler bölümüne baktığımızda bu hikâyenin gerçeği yansıtmadı-ğını görürüz, çünkü Matta, Mark os, Luka ve Yuhanna İncil’in sadece ilk dört bölümü oldu-ğunu ve İncil’in toplam 27 bölümden oluştu-ğunu görebiliyoruz. Yukarıda belirttiğimiz gi-bi, tarihsel kaynaklara göre elimizdeki İncil’den başkası olmamıştır ve değişmeden eli-mize ulaştı.
Peki, İznik Konseyi denen şey nedir? M.S. 325 yılında toplanan konseyde İsa Mesih’in Tanrısal sıfatı tartışıldı. Özellikle İsa Mesih’in mutlak Tanrılığını kabul etmeyen ve inanlıları bu düşüncesi ile doğru yoldan çıkarmak isteyen Aryus adında bir kilise görevlisinin iddiaları görüşüldü. Bu görüşmeler neticesinde toplanan 250 Kilise önderlerince İsa’nın Tanrılığı tartışılamayacak bir olgu olarak kabul edilmiş ve yayınlanan bir inanç bildirgesi ile bu karar dünyanın dört bir yanındaki Hristiyan topluluklarına bildirilmiştir. İznik Konseyinde İncil’in metinleri üzerine bir tartışma söz konusu olmamıştır. Tersine katılan önderler aynı İncil’i kullanarak İsa Mesih’in Tanrılığını tartışıp ortak bir anlayışa vardılar.[4]
________________________________________
Dipnotlar
[4] İsa Karataş, “ Gerçekleri Saptıranlar ” Lütuf Yayıncılık, (0212 516 45 89) İkinci basım, 1997. Sayfa 32-52.