Doğum haritalarında en önem vermemiz gereken gösterge Ay’ dır aslında. Birçok etki ve değişken var evet ancak hiç biri insan ruhuna Ay kadar yakın değil.
Duygudur Ay, yönelimler, dürtüsel olarak çekildiğimiz alanlar, mutlu olduğumuz, mutsuz olduğumuz konular, sinirlerimizi geren ve bizi rahatlatan şeyler, bunların hepsidir ve daha fazlasıdır.
Gökyüzünde, bütün gezegenlerden önce tanıdığımız ışıklar, Ay ve Güneş’ tir. Güneş gökyüzünde iken gündüz vakti zaten aydınlık, görece sıradan bir ışık verirken, Ay, gecenin karanlığını aydınlatır. Kimi zaman tabak gibi dolunay, kimi zaman şanlı bayrağımızdan konmuş gibi bir hilal, kimi zaman da yokluğundan mütevellit oluşan karanlıkla dikkatimizi çeker. Gecenin karanlığını aydınlattığı gibi ruhumuzun karanlıklarını da aydınlatır. Ruhun feneridir Ay.
Doğum haritalarındaki Ay yerleşimine bakacak olursak, insan ruhunun en yakın korumasıdır. Karmik olarak sönmüş güneşimizdir. Her evresi, her derecesi ayrı ve derin anlamlar taşır. Neden gergin bu insan? Neden; iyimser/ kötümser, neşeli/ mutsuz, iştahlı/ iştahsız, cimri/ cömert, çalışkan olayım, kariyer yapayım, para kazanayım veya evimde oturup yemek yapayım herkesi besleyeyim der, yerinde duramaz kıpır kıpırdır veya yerinden kalkmak bile istemez, iç dünyası çok geniştir, ufuklara dalıp gördüğü en uzak noktaya gitmeyi hayal eder veya evinde yan odaya bile geçmek istemez, iç dünyasının derinliklerine daldığı zaman kimilerini çekip çıkaramazsınız o derinlikten, kimileri ise bir iç dünyası olduğunun bile farkında değildir. Uzlaşmacıdır kimi, kimi ise dibine kadar çatışma ister. Koşup koşup bir yere yetişemediğini hisseden insanların, sürekli bir yerlere yetişmeye çalışan ve hep zamansızlıktan şikayet eden insanların da bu durumu yaşamalarının en temel nedeni Ay’ dır.
Güneş ile kesiştiği tutulum noktaları ruhun yolculuğunu anlatır bize.
Gökyüzünde her Ay tutulduğunda ruhumuza dokunur. Ay burcu ne olursa olsun her insan etkilenir bu tutulmalardan.
Ay, Annedir. Anne gibi sever, sarıp sarmalar, korur. Her anne gibi farklı farklı şekillerde sevip korur. Yakın, sıcacık sarmalayarak korur kimi Ay, kimisi ışığını saklar, kendi yolunu çiz, cesaretini kazan, diren diyerek, kimi daha gergin, biraz hırpalayarak korur belki ruhun buna ihtiyacı vardır, kimi Ay, yalnız bırakarak korur; hani o sözdeki gibi’’ uçurumdan atlayanların kanatları çıkar.’’
Anneler de bilir çocuklarının neye ihtiyacı var. Bildiğini anlamasa bile içten içe bilir, hep bilir.
Aslında, çocuk da zaten, ona göre annesini seçip gelmiştir.
Seçimleri kabullenip yürümeye başladığında yollar kısalır, yollar açılır, yollar seni istediğin yere götürür.