Ekim 2011’de Geliyê Tiyarê’de şehit düşen gerilla komutanı Rûken Bingöl’ün mücadele yaşamından kesitleri kaleme aldığı güncesi, Newaya Jin gazetesinin katkılarıyla çıktı.
ANF
HABER MERKEZİ
Salı, 23 Kas 2021, 00:07
Ömrünün 17 yılını Kürdistan Özgürlük Mücadelesi’ne adayan gerilla komutanı Rûken Bingöl’ün (Sevcan Algünerhan) mücadele hayatından kesitleri not düştüğü güncesi çıktı. Newaya Jin gazetesi tarafından derlenerek yayına hazırlanan ‘Yüreğimin Güncesi’, Meyman Yayınevi tarafından basıldı. Kapak çizimi Şehrîban Peri tarafından yapılan ve 176 sayfadan oluşan kitapta 15 şiir de yer alıyor.
‘HALKIM İÇİN YAŞAYACAĞIM’
Rûken Bingöl, halkı için özgürlük yoluna koyulduğunda büyük direnişin kıvılcımları tüm Kürdistan coğrafyasını artık alevlendirmişti. Mezopotamya’nın dağ başlarında boydan boya ateşgahlar kurulmuş ve tüm ateşgahlarda onlarca nöbetçi…
‘Hayatı kendim için değil, halkım için yaşayacağım’ kararlaşmasını yaşadığında, zamanın ibresi 1994 yılını gösteriyordu. Ve büyük yolculuğa çıkılmıştı. Ülkesinden çok uzaklarda, ülkesini kalbinde taşıyanlardandı Rûken. Bunda ailesinin katkısı büyüktü. İçinde filizlenen büyük yurtseverliği ailesi aşılamıştı O’na. 1994-1999 yıllarında Türkiye ve Avrupa mücadelesini büyük özveriyle yürütürken günlüğüne özlemini yaşadığı ülkesi ve dağlarını şöyle nakşetmişti:
Bir kez daha vurulup dağlara
bir kez daha haykıracağız özgürlüğü
bir kez daha intikam naraları atacak,
dağlara umut ekeceğiz
güneş ışınlarıyla filizlenecek tohumlarımız
namlunun ucunda yaşatacağız direnişi
ser verip sır mermeyeceğiz kahpe düşmana
intikam yeminimiz olacak şehitlerimiz,
kanlarımızla ekeceğiz geleceğimizi Kürdistan’a…
Rûken bu şiiri 98 yılının Ekim ayında günlüğüne not düşmüştü. Ailesi, bu tarihten bir yıl sonra gözbebekleri Rûken’i özgürlük dağlarına kutlama ve halaylarla uğurlamıştı.
‘Dünyayı bir yana koysam,
Rûken’i bir yana, benim için Rûken ağır basar’
Karşılıklı gururu anlatan bir veda konuşması yaparken Xalê Yusuf (Yusuf Algünerhan) kızını son kez gördüğünü belki de hissetmişti, kim bilir? Bir ömürde söylenecek sözleri damıtmış ve şu konuşmayı yapmıştı:
“Çok mutluyum. Vermiş olduğum emek boşa gitmedi. Ağlamakla, sızlamakla olmaz. Herkes bu şekilde yapmalı, kabullenmeli. Bunu biz istemedik, düşman istedi ve zorunlu kıldı. Evlat acısını herkes bilir. Dünyayı bir yana koysam, Rûken’i bir yana, benim için Rûken ağır basar. Fakat mücadele ve Kürdistan açısından bugün vicdan azabı duymuyorum. Çok rahatım. Duygularım zevk ve güç veriyor.”
‘MÜCADELE TOZ PEMBE DEĞİL’
Rûken dağlara ulaştığında ruhunun her zerresinde bu sözleri hissetti. Erkekler tarafından sarılmış bu kötülük dünyasında babasının o sözleri söylemesinin kaynağının ne kadar güçlü olduğunu gördü. Rêber Abdullah Öcalan’ın Kürt erkeğinde yarattığı değişimi, toplumu ileri taşıyan fikirlerini, dağlarda buluştuğu binlerce yoldaşının verdiği kavgayla nasıl da çoğaldığına şahitlik etti. Hepsini tek tek not düştü günlüğüne.
Günlüğünde toz pembe bir hayat yok Rûken’in. Büyük kavgalar, yoldaşlarını kaybetmenin acısı, başarı sonrası kucaklaşmanın ruhta yarattığı hazzı, ayrılıkları, özlemleri ve zorlukları da yazdı Rûken.
Kimi zaman dağları bir aynaya benzetti: “Bu dağlarda en çok tartıştığımız konulardan biri cins bilinci. ‘Nasıl yaşamalı?’ sorusunun cevabı bunda saklı. Toplumsal cinsiyetçiliği irdeledikçe erkek egemen sistemin derinliğini, acımasızlığı kadar kadını kandırarak, güçsüz bırakarak, sömürerek büyütmek istediğinin de farkına varıyoruz. Bu cendereden kurtulup gerilla saflarına katıldığımız için çok şanslıyız.”
ATEŞTE SINANANLAR
Başarıyı sağlayabilme anahtarını bulmanın heyecanını ise şu sözlerle işledi günlüğüne: “Gerilla olarak yaşamımızın her yönüyle kapitalizme meydan okuyoruz. Pratikte böyle olsa da kapitalizme karşı en güçlü savaşımı ideolojik alanda verebiliriz. Başarımız buna bağlı!”
En çok şehitleri yazdı. Kendinden feragat eden, annelerinin güllerini… Kendini ateşlerle sınayanları… Düşmanının üzerine dirhem korku olmadan yürüyenleri…
Hiçbirini unutmadı, ‘unutmak ihanetti’ çünkü. Tek tek hatırlansınlar istedi. Kimini bir dörtlükte, kimini bir paragraf yazıda… Yüreği kaldıramayacak olsa da yoldaşlığın bir gereği olduğunu bilerek…
BİTMEYEN ZAFER HALAYI
En çok Zagroslar’da yürüdü Rûken. Gece-gündüz demeden. En çok orada zorlandı. Tipi ve fırtınaları deldi o sarsılmaz iradesiyle. En büyük kavgalarını en yüksek zirvelerinde verdi. Yine de en büyük huzuru orada buldu. Ve en güzel orada sevdi Rûken.
Böyle yoğun duyguları yaşadığı sarp Zagros kayalarında bile filiz olarak yeşerebileceğini düşündü. O gün geldiğinde, büyük zaferin arefesinde yoldaşlarıyla kucaklaşmış, düşmanı bozguna uğratmış olmanın gururunu yaşadı. Sonrası artık ardıllarına bir destan olarak kalacaktı.
Öyle büyük kahkahalar atmışlar ki ‘Geliyê Tiyarê’ denilen vadide hep birlikte, hala onların seslerinin yankıları duyulurmuş. Öyle büyük ve sarsılmaz bir çemberle halaya durmuşlar ki hala Çukurca semalarında bir hare gibi görülürmüş.
Bir rivayete göre ise adına ‘Bitmeyen zafer halayı’ denmiş…
En çok okunanlar
YPS Cizre’de iki kontrayı hedefledi
YPS’den ajan Seyfettin Savaş açıklaması
Şırnak'a askeri saldırı
'Türk ordusunun vahşi saldırılarına karşı direnecek gücümüz var'
DAİŞ Lihêban köyünü ele geçirdi iddiası
Dersim’de bir astsubay öldürüldü
Sabri Ok: AKP-MHP faşizmi uzatmaları oynuyor
DAİŞ pêşmergeye saldırdı
KÜLTÜR kategorisindeki son haberler
Çakmak: Kürt edebiyatı var olma mücadelesini çoktan aştı
Serxwebûn Kasım sayısı 'Cejna Vejînê Pîroz Be!' manşetiyle çıktı
Kürdistan ve Kürt dili, hak ve hakikattir
PKK'nin kuruluş yıldönümü için yeni şarkı ve klip
Marsilya’da film gösteriminde PKK kampanyasına destek
‘Hepimizin hikayesi bu’
Anasayfa | Contact / İletişim | RSS Feed | Copyright © Ajansa Nûçeyan a Firatê 2021. All Rights Reserved