İktidardaki parti değişince bir bakıyorsunuz sizin yıllarca dirsek çürütüp, sırtınızda taşıdığınız partiniz sizi kapı önüne koymuş; içeriden ise bir önceki dönemin üçkâğıtçıları size pencereden el sallıyor.
Üçkâğıtçı bu. Bir ilkesi, ülküsü, hedefi ve bayrağı yok!
Tek derdi para, yiyebileceğinin binlerce katı para.
Ağzına doldurdukları sığmayınca münasip yerlerine sokuşturuyor.
Ne yapacaksa bu kadar parayı?
Zannediyor ki kaçarım…
Bavulum hazır olsun, uçağıma bindim mi ver elini Avrupa, bir daha beni bulamazlar.
Evet, eğer ilk 15 dakika içinde uçağınızı kaldırabilirseniz ülkeyi terk edebilirsiniz. Küba’da falan işe yaramıştı ama oradan kaçanlar kendilerini o kadar güvende hissediyorlardı ki, bütün yatırımları ülkede kaldı.
Artık üçkâğıtçılar akıllandı, kendilerine yurt dışında hizmet veren bankalar, sırdaş hesaplar, kasalar var; ama değer mi?
Varsay ki kaçtın. İlk onbeş, hadi bilemedin otuz dakikada uçağın havalandı. Ömür boyu kaçacaksın; sen, ailen ve çocukların ensende hep ölümün soluğunu hissedecek.