Ağustos'un 11'inde yine bir bayram başlıyor. Dini bayramların ikincisi; Kurban Bayramı. Şimdilerde millete bakıyoruz, olayın amacına aldıran yok. Varsa yoksa tatil. Hem turizmciler, hem vatandaş aynı şeyin peşinde; para ve dinlence...
Bakanlar Kurulu işin havasına dünden hazır. Artık gelenek haline geldiği gibi bayramın önüne ve arkasına ilaveler yapılıyor. Alın size uzun bayram.
Günümüz Türkiye'sinde her hafta cumartesi-pazar günlerinde, dini ve millî bayramlarda devamlı tatil yapıyoruz. Anlayacağınız yılın en az üçte birinde tatildeyiz.
Hemingway'in kaleminden
Bundan önceki senelerde, mesela 1920 başlarında acaba durum nasıldı? Bunun cevabını Ernest Hemingway'in ağzından alalım. Bilindiği gibi 1922'de Ulusal Kurtuluş Kuvvetlerimizin İstanbul'a girdiği zaman o da buradaydı:
"İstanbul'da yılda tam 168 resmî izin günü mevcut.
Cumaları Müslümanların.
Cumartesileri Musevilerin.
Pazarları Hıristiyanların tatil günleri.
Ayrıca Latin Katoliklerin, Ortodoks Rumların ve Müslümanların dini bayramları mevcut. Yahudilerin dini bayramlarını da bunlara ekleyebilirsiniz.
İşte bu yüzden İstanbul'da yaşayan gençlerin en büyük arzusu bir yolunu bulup banka memuru olmak.
Hep kapalı
Bugünlerde banka gibi finans kurumları, bol olan bayram günlerinde genelde kozmopolit olan müşterilerine şirinlik için kapalı oluyorlardı.
Ancak şu unutulmamalı ki, tarihte tatil rekoru Roma İmparatorluğu'ndadır. Roma'da yılın tam 182 günü tatildi. Bunlara ek olarak yöresel bayramlar, karnavallar ve İmparatorluk egemenliğindeki yerlerin büyük panayırlarını eklerdiniz. Yani yılın üçte ikisi tatil ve eğlence ile geçirilirdi."
Bir benzeşen
Osmanlı'da padişah tatile çıktığında müthiş geçit törenleri yapılırdı. Yani inanılmaz etkinliklere tanıklık edilirdi. Şimdiki Gülhane Parkı girişinin sol tarafından geçişler başlardı. Esnaf alayı öncüydü.
Evliya Çelebi, ünlü Seyahatname'sinde bu esnafı anlatır. Geçit resmine katılan grubun adı "Ahlaksız Gençler"dir. Bunları zamanımıza uyarlarsak "sapkınlar"dır. Hani Hollanda'da alkışlanan, Türkiye'de gösterileri yasaklananlar.
Katılanlara bakın
Merasime katılanlar içinde gidiler ise hayli ilginçti. Tamamı yankesiciler, muhabbet tellalları gibi şeceresi bozuklardan oluşurdu.
En büyük kontenjan ahlaksız gençler esnafınındı. En az 500 kişiyle katılırlardı. Bunlar genelde yersiz-yurtsuz, ahlaksız, ulufesiz yüzsüzlerdi.
Ekibin tamamına yakını Kumkapı, Sampolo ve Kalatyonoz gibi semtlerin meydancılarından seçilirdi. Bir de Fener'de Kilise (Patrikhane) arkasında bulunanlardan. Ara sıra da Tatavla'nın (Kurtuluş) varoşlarında ikamet edenler görülürdü.
Bunların belirlenmesinde en büyük görev Subaşı'na (güvenlik kuvvetleri başı) düşerdi. Bunlar hırsızlık yapanları bile tanırdı. İlginç olan, kentin en pis işlerine bulaşanlarına bu kadar değer verilmesiydi.
Sesi gür çıkanlar
İmkan olup 150-160 yıl önceye gidilse pek çok gür sese tanık olurduk. Sadece Galata ile Karaköy gibi kısa mesafede şu bağırtıları duyardınız:
* Ne tramvayların önünde, belden yukarısı çıplak koşup yol açan görevli "savulun" diye bağırırdı.
* Su satıcısı Ermeni saka: Var mı sudan içen!
* Rum saka; Crio nero.
* Eşek süren adam; deeeh!
* Şerbetçi: Buzzz.
* Gazete satıcısı: Neologos
* Frenk araba sürücüsü: Varda, vardaaa!
Bayram düğünleri
1914-1918 arası yani Birinci Dünya Savaşı yıllarında Türkiye 400 bini cephede olmak üzere 1 milyon insanını kaybetti.
Padişah nüfusun artırılmasına çare olsun diye ilk "toplu nikah"ları başlattı.
Buna göre Mayıs ayının ilk gününden itibaren herkese duyuruldu. Ne evleneceklerden, ne davetlilerden para alınmayacağı belirtildi. Valilere verilen talimat ise şöyleydi; "En fazla nikah kıyılan yerde siz de hazır bulunacaksınız."
Bütün çocuklar Ertuğrul
İlginç bir talimat ise dikkatlerden kaçmadı. Bu düğünlerin meyvesi olarak doğacak çocuklara mutlaka Ertuğrul ismi konulacaktı. Bu ad, padişahın şehzadesine aitti. Kızlara ise Ulviye ismi verilecekti. Bu da padişahın kızının adıydı. İlk doğacak bebeklere birer altın takılacaktı. Hem de bizzat ilin valisi tarafından. İstiklal Savaşı başlayıp Vahdettin ülkeden kaçınca toplu nikahlar da ortadan kalktı...
...
BAŞSAĞLIĞI: Arkadaşımız Servet Avcı'nın babası Rahmi Avcı Hakk'a yürüdü. Sürmene ilçesi Baştımar Köyü'nde toprağa verilen merhuma rahmet ve Servet Avcı'nın şahsında tüm aileye başsağlığı diliyorum.
...
GÜNÜN SÖZÜ
Tarih, söylentilerin damıtılmasıdır. Thomas Carlyle
Facebook'ta paylaşPaylaş
Twitter'ta paylaşPaylaş
DİĞER YAZILARI
TÜM YAZILARI
DİĞER YAZARLAR
﻿Ülke batmadan seçim gelse
﻿Ahmet GÜRSOY
﻿Ülke batmadan seçim gelse
﻿''Sonradan geldik'' tuzağı kuranlara...
﻿Arslan BULUT
﻿''Sonradan geldik'' tuzağı kuranlara...
﻿'Türkçe ve Felsefe Terimleri'
﻿Arslan TEKİN
﻿'Türkçe ve Felsefe Terimleri'
﻿AKP'nin ''vatandaşlık'' kuşatması!!!
﻿Mehmet FARAÇ
﻿AKP'nin ''vatandaşlık'' kuşatması!!!
﻿Gökçek'in itirafları
﻿Murat AĞIREL
﻿Gökçek'in itirafları
﻿Sarayın bakanları kişilik ve onurları
﻿Orhan UĞUROĞLU
﻿Sarayın bakanları kişilik ve onurları
﻿Fakirliğin kapısı açıldı
﻿Remzi ÖZDEMİR
﻿Fakirliğin kapısı açıldı
﻿Kapanın kapılar!..
﻿Selcan TAŞÇI
﻿Kapanın kapılar!..
﻿'Kul hakkı'nın selâmı var!
﻿Servet AVCI
﻿'Kul hakkı'nın selâmı var!
Yeniçağ Anasayfa
Ana Sayfa
Künye
Gizlilik İlkeleri
Aydınlatma Metni
Çerez Politikası
YAZARLAR
Konuk Kalem
SİYASET
EKONOMİ
Döviz
Altın
Borsa
SPOR
DÜNYA
GÜNCEL
Yaşam
Nesi Meşhur
Astroloji
Magazin
İpucu
Kültür & Sanat
Asayiş
Basın İlan
SAĞLIK
Covid-19
TEKNOLOJİ
Otomotiv
Bilim
KİTAP
Copyright 2021 | Tüm Hakları Saklıdır.
Doviz.cc
Altin.cc
Yeniçağ TV
Hava Durumu
Namaz Vakitleri
Günün Karikatürü
android app
ios app
Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez.