Göçebelik, bir topluluğun, bir toplumsal kümenin yaşamlarını ve soylarını sürdürebilmek için belirsiz süreli aralıklarla yer değiştirme geleneği ya da alışkanlığı. Konar göçer yaşam biçimi süren oba, boy, aşiret gibi genellikle kan bağına dayalı olarak oluşmuş toplumsal grupların bu yaşayışı göçebelik olarak adlandırılmaktadır.
Göçebelikte insanların ve hayvanların iklime, coğrafi şartlara bağlı olarak ovaya inmesi ve dağa çıkması, daha doğrusu hayvanın doğal yaşantısına uyması (diğer bir deyişle hayvan içgüdüsüne), söz konusudur. Bu mevsimsel yer değiştirme ya da coğrafi şartlara uyum arayışı büyük oranda geçim kaynağı olan hayvancılığa bağımlığıdır. Tarıma dayalı yaşama geçilmeden önce hayvancılıkla uğraşılmakta ve bunun doğal sonucu olarak hayvanların bakım ve besleme şartları göçerliğin doğal yaşama uyumunu gerektirmektedir.
Türklerde göçebelik[değiştir | kaynağı değiştir]
Türkler asker ve idareci olarak yerleşik düzene geçilmesi taraftarı olmamışlardır. Göçerlikten yerleşik hayata geçilmesinin siyasi egemenliklerinin ve hatta varlıklarının sonu olacağı fikrine sahiptiler. Ayrıca şehirleşmeyi tembellik olarak algılamışlardır. 11. yüzyılda göçebe Oğuzlar şehirlileri Yatuk yani tembel olarak nitelendirmektedirler.[kaynak belirtilmeli]
Ardıç ağacı dağlık alanlarda rahatlıkla üremekte ve yetişmektedir. Bu nedenle dağ yaşamını benimsemiş konar göçer kültürlerde ardıç ağacı önemli bir yere sahiptir. Ayrıca kimi Göçebe halklara ait kültürlerde, Şaman Türkmen'lerde ve Bektaşi - Alevilerde, dinsel törenler genellikle ardıç ağacının dumanı ile yapılmaktadır.
Türk göçebeliği hiçbir yerde durmaksızın yaşamak değil mevsimsel doğal yaşama uyumdur. Hatta doğaya anlam yükleme süreci yaşayışa, geleneklere, inanışa yönelik içerikler taşıyabilmektedir. Örneğin, erkek keçi, Yörüklerde teke olarak adlandırılmaktadır ve makbul sayılmaktadır. Buna yönelik olarak Batı Akdeniz ve Güney Ege Yörüklerine ait halk oyunları bu yörenin de ismi olan Teke Yöresi oyunları olarak adlandırılmakta, hatta erkek keçiler arasındaki mücadeleyi anlatan bir halk oyunu olarak bu oyuna Teke Zortlatması denilmektedir.[1]
Dünyada göçebe topluluklar[değiştir | kaynağı değiştir]
Ababdeh
Afarlar
Bedevi
Beja
Chukchi
Fulalar
Himba
Hmong
Hint-Aryan Irkı
Mitanni
Cermanik Halklar (antik, erken orta çağ)
Slav halkları (antik, erken orta çağ)
Dangarlar
Rigvedic kabilesi
İran Halkları
Alanlar
Dahae
Bahtiyari, İran'da
Baseri, İran'da
Heftalitler
Kuçiler
Parniler
Partlar
Sarmatiler
Şihler
Kalmuklar
Kurumbar
Kürtler
Maasailer (Yarı göçer halklardan)
Macarlar (antik, erken orta çağ)
Moken
Moğollar
Mrazig, Tunus'ta
Nenetler
Nuer
Nukaklar
Sarakatsani
Somali Halkları
Tibetliler
Toubou
Tuareg
Türk Halkları
Avarlar
Bulgarlar
Tatarlar
Kumanlar
Hunlar (antik Çağ)
Kıpçaklar
Hazarlar
Peçenekler
Selçuklular
Wu Hu
Türkî Halklar
Kazaklar
Kırgızlar
Nogaylar
Kaşgaylar
Türkmenler
Yörük
Samiler
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
^ Teke zortlatması[ölü/kırık bağlantı]
Kültür ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.