Madem bu benim bloğum, buraya sadık kalıp tüm duygularımı paylaşmam gerekir.Belki kimse okumaz, okusa da üzülmez, saçma bulur ya da umursamaz. Hepsi olabilir. Benim için fark etse de , bir teselli de kabul etmez, hiç bir çözüm önerisi fikrimi değiştirmez. Bugün üzüldüğüm kadar hiç bir şey üzemez beni. Ama bugün yaşadığım hüsranı bloğumda kayıt altına almak istiyorum. Öğle saatlerinden beri bir takım diyaloglardan, aştığımı sandığım sorunların yerlerinde sabit durduklarını, hiç kıpırdamadıklarını anlamış bulunmaktayım...Basit bir kaç cümleydi belki duyduğum lakin beklediğimden hem mana, hem de duygu olarak çok uzaktı.
Bu, bir kaç cümleye nasıl sığdırdığına şaştığım ve anlayacağımdan emin olarak göze aldığı, benden geleceğini tahmin ettiği tepkiden çekinmeden söyleyebilmesi, aslında uygulama tecrübesini, sadece basit olaylardan sonra oluşan "pratiği niteliksiz bir zeka"dan destek alarak cesaretlendiğinin kanıtıydı.Bir kaç yerde olmayı kimse beceremezdi. Herkes tek ve emin olduğu bir yaşam ve tek muhatap isterdi. Hala nasıl başladığına anlam veremediğim bu arkadaşlık bir soğuk savaşa dönüştü. Şimdi sadede gelip "bir geç kalmış ve dünyada yer edinemeyen" arkadaşlığımızın gözyaşlarımın bana eşlik ettiği, üzüntü doruklarındayken yazdığım satırlara dönelim.
İlk defa karanlıkta yazdım.Yazacaklarım aydınlığın gelmeyeceğinin habercisiydi zira.
_"Sıkılırsam memleketime giderim diye, yakın olduğu için bu beldede yaşarız dedim"
_"Balığa gidersem yalnız kalırsan, ki sevmiyorsun yalnız kalmayı, o beldedeki akrabam ( eşinden çocuklarından uzaklaşıp bir göçmen kadınla yaşayan) onlar seninle ilgilenir diye düşündüm..."
Sıkılmak belli bir süreyi yanyana geçirdikten sonra ancak oluşabilecek bir durumdur. Bu başlık altındaki beraberlikten ne hayır gelir ki? Bana ait hayallerin olmadıktan sonra, birlikte yaşayacağımız ihtimalinin mutluluğu, özlemi olmadıktan sonra, bir takım hazırlıklar yapmayıp düşlediğinden bile emin olmadığım, zaman kazanmak amacıyla ertelediğinden şüphe ettiğim, hasbel kader gerçekleşse bile, böyle bir yaşamdan ne hayır gelir ki? O zaman ben senin yanında bile yalnızım demektir.Yalnızlığın kimisine nasıl bir ruh hapsi olduğunu sen nereden bileceksin ki?
Köklü bağlılıklarından kopma korkusuyla endişe içinde günler geçirdiğini hissettiğim ve yer arayışını bile yeni düşünebildiğin, çözümlerinin bile problemden ibaret olduğunu anladıktan sonra, onurumu düşünecek hal bırakmayacağını nereden bilebilirdim ki?
Keşke ilk geldiğinde gördüğüm senden ibaret olsaydın. Saflığın ve samimiyetin devam etseydi. Ardında zaafların, hataların olan geçmişine ve büyük ihtimalle vazgeçemediğin bugünkü yaşamına çelik bir zincirle bağlı olduğunu bu kadar net anlamamıştım. Ve bunları itiraf ederek günah çıkarmanın ardından, benim kabul etmek gibi bir zorunluluğum olmadığı gibi, üstelik bana hata yapma şansı da bırakmıyordun sen.
"Ben buyum, değişemem "gibi saçma sapan inadını kırmak yerine ve hala vazgeçemediğin beni, büyük ihtimalle aklınca değiştirmenin peşindeydin. Ne hayatına sokmayı, ne de çıkarmayı beceremiyordun. "Sana tüm geçmişimden kopup ancak öyle gelmeliydim" sözün ise, bahanelerin gerçeği asla değiştirmediği tezinin papağan gibi tekrarlanmasından ibaretti. Pişmandın, ama sen de vazgeçemiyordun.
Doğruluk ve dürüstlüğün sende geçer akçe olmadığını da anladım. Sıradan bir yaşamdan çıkıp arayışa geçme cesaretini ancak uyuşturan bir sıvıdan aldığını öğrenmem, aldanmam tam üç seneme mal oldu. Hiç mi mutlu olmadım seninle? Oldum. Seninle ancak yan yana iken mutluydum. Ama bukalemun tabiatlı olduğunu anladığımda çok büyük hüsrana uğradım. Egoistliğin nasıl bir illet olduğunu artık biliyorum. Çok güzel öğrettin. Sendeki çeşidinin beni giderek karanlığa boğduğunu fark edince, öne çıkartmayı hiç tercih etmediğim egomun, bir gün kendiliğinden fırlayıp kim bilir belki seni ezeceğini nasıl yok sayabilirim ki?
Sen karakterinde cesaretten eser olmayan, başladığı işi tamamlamaya azmetmeyen, insan harcamaktan ve bunun günahından korkmayan birisin.
Senden öğrendim ki, hayatını birleştirdiğin kişiyi sen seçmemiştin. Buna rağmen kendi deyiminle 'vasıfsız biri'nin egosunu şişirmiş, tüm rahatlıkları sağlamıştın. Sonra da tüm isteklerini emir telakki etmiştin. Sen kişiliğini satmıştın. Bunu anladım da, beni arama cesaretini nasıl göstermiştin? Ne sen anlatabildin, ne de ben anladım.Bakalım bu yükün altından nasıl kalkacaksın? Yarım kalan şeyleri hiç sevmem.Sonu görmeyi hak ettim ben.Eğer sen beni hayatına sokmayı başarırsan ancak, işte o zaman asıl ben net kararımı vereceğim. Hayatımdan çaldığın üç senenin bedeli yüklü olacak. Zira konuşmaların artık hiç bir sonuca varamayacakları yerdeyiz. Sessizliğin de anlamını yitirmesi son hükmü verecek.
Kara Pazarlar 2'nin metninden
Ece Evren 28.07.2016 21.41
anlamak sevgi tavizsizlik Yazılarım
Benzer Sayfalar
39 yorum:
Cafe Tigris 28 Temmuz 2016 22:22
Offfff Ece Ablam 😞😞 bedeli çok ağır bir hesap olacak .
Buna benzer ben de bir şey yaşadım ben hesabı Allah'a bıraktım hayallerim ümitlerim ve geleceğimi karartan birinin hesabını Allah nasılsa soracaktır. Üstelik hala utanmadan yüzsüzce geri gelme cesareti gösteriyor. Tekrar kaçmak herşeyi yarıda bırakmak için .
Lütfen ve lütfen kendini üzmemelisin
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 28 Temmuz 2016 23:36
Evet Tigris'im.Yavaş ve temkinle soğuyan duygular hissettim bugün.Zira doktorum karar vermek için en uygun zaman, gerçekten soğuduğundan emin olduğun zamandır dedi.Sen de bu fırtınaları yaşadın demek.Canımsın.Ama hesaplar çetin olur.Allah ufacık bir ahımızı bile atlamaz.Ama ben geri kalanımı nasıl doğrulturum bilemiyorum.Sevgimle öpüyorum seni canım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
bücürükveben 28 Temmuz 2016 22:23
Ece'ciğim kimsenin seni üzmesine, ağlatmasına izin verme canımcım, birisi seni ağlatıyorsa seni anlamıyordur, dahası seni hak etmiyordur, gözyaşlarımız değerlidir, sevgimiz de, herkese bolca vermeyelim.
Her şey gönlünce olsun...sevgiler...
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 28 Temmuz 2016 23:40
Evet Müjde, değmediğini çok iyi biliyorum.Fakat duygularımla oynanmasını hazmedemiyorum bir türlü.Bir de gerçeği bilmeye hakkı olan biri var.Ne güzel yaşayıp gidiyordum.Haklısın canım.Artık büyümek istiyorum bu manada.Bir tarafım genç kızlığımda takılı kalmış.Onunla vedalaşmam lazım. Çok teşekkürler yorum için.Sevgilerimle kardeşim.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yurdagül Çelik 28 Temmuz 2016 22:36
Düşündüm ne yazayım diye ama acıları kişi kendi yaşıyor,kendi şifalandırıyor.Böylesi kötü dönemde edilen sözler,çok basit ve yüzeysel gelebiliyor.Siz yalnız değilsiniz.Bizler sizi seviyoruz.Sizi acıtan,inciten ve sizi mutsuz eden yükleri umarım en kısa sürede atar ve hafiflemiş olarak hayata devam edersiniz.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 28 Temmuz 2016 23:48
Evet insan kendisine, zaten farkında olduğu değerini vermeyi öğrenmeli.Belki daha kararlı davransaydım bu kadar üzülmezdim.Bu geçiş beni zorladı ama Allah'ın izniyle doğrulurum.Sizler benim canlarımsınız.Bu kıymetli yorumun için çok teşekkür ederim yavrum.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Aytül Laçin - aynahikayesi.blogspot.com 28 Temmuz 2016 22:43
Ece ablacım Allah gönlündekinin hayırlısını nasip etsin.Okuyunca bir zamanlar çok dinlediğim bir Funda Arar şarkısını anımsadım, Senden Öğrendim
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 28 Temmuz 2016 23:52
Aytül, kibar, tatlı kızım.Hiç yalnız bırakmadın beni, hem de en ihtiyacım olan zamanları hissettin.Sevgiyle kucaklıyorum seni.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yusuf Arslan 29 Temmuz 2016 01:36
Ece ablam ne diyeceğimi bilemedim şimdi. İnan yorum kısmına yazdım,sildim ve tekrar yazdım,sildim. Gerçekten üzüldüm. Her kötü şeyi unutmaya çalış ve üzme kendini çünkü değmez. Aklıma bak şu güzel söz geldi. Beni öldürmeyen şey, beni daha güçlü yapar. Daha güçlü bir şekilde güzel günlerin olsun ablam.. sevgiler,saygılar..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:09
Yusuf, en güzel şeyleri yazmışsın.Sanırım yine güçleneceğim.İlgine sonsuz teşekkürler.Benim için endişe duymanız, selametim için dilekleriniz beni çok mutlu ediyor.Sevgilerimle oğlum.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yaşamdan Yazılar 29 Temmuz 2016 01:47
Öldürmeyen acı güçlendirir derler. Daha güçlü olarak cikacaksiniz. Sevgiler
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:11
Evet Cem, sanırım benim daha da güçlenmem gerekiyor.İlgin ve yorumun için teşekkürler.Sevgiler...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Zehra 29 Temmuz 2016 02:41
Ece ablacım, kelimeleri nasıl bir araya getirmişsin öyle. Elbet yaşatan yaşattıklarının bedelini bir gün mutlaka öder. Bizler ne desek boş, sonuçta o kişiyle hesaplaşmayı yapacak kişi sensin. Tek bir şey söyleyebilirim, sen o kadar güçlü bir kadınsın ki bunun da üstesinden geleceğine inanıyorum. Yalnız değilsin, bizler hep seninleyiz ece ablacım. Sevgilerimle ♥♥
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:16
Benim adalet duygusu gelişmiş, tatlı kızım.Elbet bir son olacak, hayırlı olmasını dilerim.Ama hesaplar... orası artık Allah'ıma emanet.Sizlerin benim için güzel dilekleriniz benim için çok önemli.Sevgiyle kucaklıyorum kızımı.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
ÖRGÜÇANTAM-Hatice yazıcı 29 Temmuz 2016 03:08
Canım benim ya sen zaten dolmuşsun taşırmaya mı üzüyorlar dök içini ama asla üzülme ,yaptıklarına mutlu etme her kimse seni incitenleri. El ele olmasak da kelimelerle tüm dostların burada.sevgiler
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:19
Sevgili Hatice.Sağol canım.Sizlerin desteklerinizi hiç bir güzelliğe değişmem. Kardeşlerimsiniz.Sevgilerimle Hatice'ciğim.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
ÖRGÜÇANTAM-Hatice yazıcı 30 Temmuz 2016 02:19
Ben de ablam gibi seviyorum sizi <3
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 30 Temmuz 2016 23:56
Canım benim.Ben de seni seviyorum .Sevgilerimle :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Makbule Abalı 29 Temmuz 2016 06:43
Sevdiğim bir söz vardır; "Sıkıntılarımız, üzüntületimiz gözyaşları halinde akmasalardı vücudumuzda başka organların ağlamasına neden olurlardı."
Tüm acılar bırakınız aksınlar. Bedenler sağlıklı kalsın.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:23
Ağlarken duyduğum rahatlığı inanın gülerken duyduğuma yakın bulurum. Gözyaşı vücudu tüm duygusal toksinlerden arındırır.Ablam rahmetli, kolay kolay gözyaşı dökemeyen biriydi.Katılır kalırdı.Her şey gibi, gözyaşı da bir nimet Makbule kardeşim.Çok teşekkürler yorumunuz için.Selam ve sevgilerimle.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Meltem sert 29 Temmuz 2016 11:06
Allaha havale ettim derken, aslında canının acımasını pişman olmasını isteyenlerdenim :) ne diyim ki ablam billemedim, sadece kendmi yerine koydum ve bu cümle çıktı
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:31
Canım kızım.bir şeyi baştan kabul etmek, eğer sevgi varsa tüm aksilikleriyle de olsa yaşamak, birbirinde hak bırakmadan, ya da en güzeli hakları teslim ederek insanca devam ettirmek gerektir.Umutlandırmak ve riyakarlık affedilir gibi değil.Tek tarafın, hele bir de kadınsa bu taraf, çok özenli davranma yükünü de getirir karşı cinse..Ben gururumla çıkmasını bilirim bu durumdan.Ben sizin Ece ablanızım :) Sağol Meltem'im.Sevgiler tatlı kızım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Unknown 29 Temmuz 2016 14:12
Ahhh ahh ablacım yine dağlandım... Senden öğrenecek alınacak çok dersim var.Seni çok seviyorum ablacım gönlün hep huzur dolu olsun ^^
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:36
Kübra, kibar, güzel kızım.Bazen yaşadıklarımı yazdığım için daha da sevindiğim anlar oluyor.Tıpkı şimdi senin yorumunu okuduğum an gibi.Ben de seni seviyorum canım.Beni gülümsetiyorsunuz, kuvvet alıyorum sizlerden. Senin de gönlünü kimse kırmasın.Hep sağlıklı ve mutlu ol dilerim kızım. Sevgiyle kucaklıyorum seni canım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
İlgininrenklidunyasii 29 Temmuz 2016 14:28
Ece ablacım; dilerim ki kalbinden geçen bütün güzellikler seni bulur. Üzülmeyi asla haketmiyorsun sen.Malesef bazen öyle hayatlarda, öyle anılarda takılı kalıyoruz ki; o günün yüklediği duyguları aynen hissedebiliyoruz. Umarım yüzün kadar, kendinde mutlu olursun. Sevgiler diliyorum ablacım.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:37
Sağol Banu, canım kızım.Dileklerin için sonsuz teşekkürler .Sevgilerimle canım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Kırmızı Rujlu Blog 29 Temmuz 2016 15:14
Ece Ablacığım, üzülme sakın. Allah büyük, ilahi adalete ben çok inanıyorum. Kalp kıranlar bir şekilde huzur bulmuyor. Yaşadığın buhranı, ikilemi hayal edemiyorum. Ben seni çok seviyorum ablacığım, bugünler de geçecektir.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 29 Temmuz 2016 17:43
Blana, canım kızım.Bugün o ağlıyor.Ama niçin ağladığını tam bilmiyor. Uzaklara hapsettiği zamanlarımız hakkını alıyor bence.Sabırlıyım, mücadeleciyim de.Sizlerin haklarınızı nasıl öderim.Ben de çok seviyorum seni.Allah'a emanet ol yavrum.Dilerim uzun olmasa da yeterli bir zaman diliminde sizlerle olurum.Sevgiyle kucaklıyorum seni.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Deneyen bayan 29 Temmuz 2016 19:05
Üzülmeyin siz, adalet er gec yerini bulur.. Ne desem bilemedim..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 30 Temmuz 2016 00:38
Sağolun mutlaka öyle olacağına inanıyorum.İlginize teşekkür ederim .Sevgilerimle.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
SNMZ 29 Temmuz 2016 19:49
Blogumuz bizim "not defterimiz" ama, bazen içimizden geçenleri yazamıyoruz. Bütün ilişkilerde, yaşamın her yerinde insanlar anlaşılmaz ve tahammülsüz... Galiba kendimiz olamadığımız gibi kendi gibi olmak isteyenleri de itip-kakıyoruz... Yazıyı 2 defa okudum ama sakin kafa ile okumam lazımdı...
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 30 Temmuz 2016 00:49
İstersen okuma Mustafa.Zira yanlış olduğunu fark etmiş bulunuyorum :(
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
SNMZ 31 Temmuz 2016 21:19
Buradaki eleştiri sana karşı değil. Yazıdaki muhataplarına karşıydı. Bazen yaşamın dışına çıkmak gerekiyor. Yaşamı sadece kütle ve beyin kimyasalların ürettiği düşünce olarak değil de bilgimiz anladığımız her şeyden soyutlanarak yeniden yorumlayınca yeni bir boyuta giriyor insan ve çevresi... Umarım sen de bütün bu kargaşşalardan az da olsa kurtulursun...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 31 Temmuz 2016 22:34
Dilerim kurtulur, fakat yıpranmam.Ben unutmayı beceremeyenlerdenim.Sağol Mustafa.En mantıklı yorumu yapmışsın.Acı ve tatlı karışımı bu hayatı olduğu gibi kabulleneceğiz.Sevgiler kardeşim...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 31 Temmuz 2016 22:38
Dilerim kurtulur, fakat yıpranmam.Ben unutmayı beceremeyenlerdenim.Sağol Mustafa.En mantıklı yorumu yapmışsın.Acı ve tatlı karışımı bu hayatı olduğu gibi kabulleneceğiz.Sevgiler kardeşim...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Begonvil Sokağı 29 Temmuz 2016 22:41
Hep söyleriz ya daha çok okumamız gerek, buna daha çok yazmamızı da eklemek gerek belki. Sevdiklerimizle yüz yüze çözemediklerimizi hatta kendimizle yüzleşemediklerimizi yazıp yükümüzü hafifletsek çözümlerimize ufak da olsa bir katkısı olur mu dersiniz? Ben olur diyorum. Burası da bir dost meclisi gibi. Yüreğiniz ferah olsun, sevgilerimle..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 30 Temmuz 2016 00:47
Teşekkür ederim.Sevgilerimle.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
anne güncesi 30 Temmuz 2016 12:52
İstemeyince insan bahane buluyor mutlaka, seni haketmiyorumlar, kendimi değiştirememler.....falan filan. Sağlıcakla kal ece ablam
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 31 Temmuz 2016 22:41
Maalesef kızım.Soğutmanın bir çeşidi.Benim gönlüm rahat, sadece üzgünüm.Ama kalleşlik mutlaka cezasını bulur.
Seni özlemiştik...Hoşgeldin.Sevgilerimle canım :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Hakkımda
Blogumu, yaşamın bir yerinden hayata dahil olmak için açtım. Umarım devam edebilirim.
Kitabımı Satın Alın
Abone Olmayı Unutma
Popüler Yayınlar
Düşenin Hali...
Düşmek Düşenin Hali... Merhaba bloğum, merhaba sevgili blogdaşlarım... Uzunca bir süredir sizleri ihmal ettim. Tabii ki s...
BLOGGER MİMİ
BLOGGER MİMİ BLOGGER MİMİ Sevgili kızım İnci mükemmel bir yıl sonu mimi hazırlamış. Ona teşekkür ediyoruz. İnci kızımın mim...
Hoşça Kal...
Hoşça Kal... İki uzak yanlarda, aynı zamanların hapsindeyiz İzin verecek kader de, beraberken işleyecek bizim için Kalleş alın ya...
Ne Oldu Sanki?
Kırık Kalp Ne Oldu Sanki? Hayatla barışmaya karar verdim, zira o beni her yeni gün; yaşatarak, sağlığımın devamını hediy...
Yakamozun Büyüsü...
Yakamoz Yakamozun Büyüsü... Ay güneşten nasibini alır da günler boyunca Dünya'nın gölgesinden çıkmayı düşler Bir türlü ...