Sunter yonca literatürde bulunan birçok yoncanın, çeşit özelliklerinin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş üstün nitelikli bir çeşittir.
Bir baklagil yem bitkisi olan Sunter yonca, havada bulunan serbest azotu toprağa kazandırarak azotlu gübre ihtiyacını karşılar. Ayrıca toprağın organik maddece zenginleşmesini de sağlar.
Sunter Yonca uygun bakım şartlarında dormansi 5-7 olup, yaklaşık 24 günde biçime gelir.
Sunter yoncanın ekonomik ömrü 5 yıldır.
Sunter yonca da; dallanma ve yapraklanma yoğun olup, koyu yeşil renktedir.
Sunter yoncada uygun biçim zamanı %10-15 çiçeklenme dönemidir.
Sunter yoncanın derin ve güçlü kök yapısı sayesinde bir sonraki biçime gelme hızı yüksektir.
Sunter yüksek besin değerli bir yonca çeşidi olup, odunsu kısmının az olması ve dallanma mesafesinin birbirine yakın olması, yaprak yoğunluğunun daha fazla olması sebebiyle protein değeri oldukça yüksek, çok nitelikli bir yem bitkisidir.
Sunter yonca’nın en belirgin çeşit özelliği gövde yapısının dik ve sağlam olmasıdır. Bu özelliği de çeşidin uygun bakım şartlarında yatmasını engelleyerek maksimum seviyede boylanmasını sağlar. Ekim derinliği 1,5-2 cm arası olup, ot üretimi için kullanılacak tohum miktarı 2,5,3,5 kg/da'dır. Elle atmada bu miktar 1,5-2 kat artmaktadır.
Neden Sunter Yonca
Sunter yonca Türkiye’nin bütün bölgelerinde ekilebilen, adaptasyon kabiliyeti çok yüksek, phytophthara kök çürüklerine çok dayanıklı derin kök sistemine sahip bir çeşittir. Bu özelliği ile kurak dönemlerdede büyüyebilen bir çeşit olması sunter yoncayı diğerlerinden farklı kılan en belirgin özelliği olmuştur. Sunter yoncanın biçim sayısı, ekolojik koşullara dayalı vejetasyon süresinin uzun olduğu Ege ve Akdeniz bölgesinde 7-8 biçime kadar, İç Anadolu ve Karadeniz Bölgesi'nde 5-6 biçime kadar, karasal iklimin hüküm sürdüğü Doğu bölgelerinde ise 4-5 biçime kadar çıkabilmektedir. Sunter yonca koyu yeşil renkli, geniş yapraklı, yaprak yoğunluğu çok fazla ve dallanma aralığı birbirine yakın boyu 1,5 metreyi bulabilen bir çeşittir. Birim alanda çıkan yonca otu rekoltesinin çok yüksek olmasından dolayı işletmemiz sunter yoncaya olan talebi karşılayamaz hale gelmiştir. İşletmemiz talebi karşılayabilmek adına üretim alanlarını her geçen yıl genişletmektedir. Morfolojik özelliklerinden kaynaklı uzun boylu yüksek verimli ve nitelikli yonca üretmek Sunter ekmektir. Sunter yonca eken bir üretici daha sonra başka bir çeşit yonca ekmez. Sezon içi taleplerinizi toplu halde sezon öncesi sipariş vererek tahsiste bulunmanız mevsimsel fiyat artışlarından etkilenmemenizi sağlayacaktır.
Giulia
GIULIA yonca çeşidinin özellikleri
Proteince zengin, kaliteli yüksek ot verimi sağlar.
Dormancy grubu 6 olup, iyi bakım şartlarında 20-25 günde biçime gelir.
Yüksek adaptasyon yeteneğine sahip, soğuk ve kuraklığa karşı dayanıklı, Orta Anadolu ve geçit bölgelerinde kullanılan bir çeşittir.
Çok yıllık olup, gövde gelişimi dik, yatmaya karşı dayanıklıdır.
Bitki boyu 80-110 cm arasında değişir.
Bir sonraki biçime diğer çeşitlerden daha kısa sürede gelir ve her biçimde yüksek verim sağlar.
Yapraklanma yoğun olup koyu yeşil renktedir.
Birçok bitki patolojisine ve hastalığa karşı dayanıklıdır.
GIULIA yüksek besin değerli bir yonca çeşidi olup, odunsu kısmının az olması nedeniyle nitelikli bir yem bitkisidir.
Yeşil ot verimi 4-6 ton/da.
Claudia
Büyüme Karekteristiği: Dik ve uzun
Gelişme Tabiatı: Erken ilk baharda gelişme gösterir, hızlı yeniden büyüme gücü yüksektir
Dormansi Gurubu: 6/7
Dayanıklılık: Soğuga ve yonca hastalıklarına karşı yüksek dayanıklıdır
Verim: Yüksek verimli, ince kaval tipi sap özelliğine sahiptir
Macar Fiğ
Macar Fiğ
Kışa en dayanıklı fiğ türüdür.
Bitki yarı dik olarak gelişir. Buğday, arpa, çavdar veya yulafla karışımla da ekilebilir.
Kuru şartlarda da yem üretimi için uygun bir bitkidir.
Orta ağır ve kireççe zengin topraklarda iyi gelişir.
Özellikle kıraç bölgelerde üzerinde durulması gereken bir fiğ türüdür.
Ekim derinliği 5-8 cm olmalıdır.
Ot üretimi için 10-12 kg/da tohum atılmalıdır. Tohum üretimi içinse 8-10 kg/da tohum atılmalıdır.
Ekimle beraber DAP gübresi önerilir.
Ot için biçim zamanı alt baklaların şekillenmeye başlaması evresidir.
Kuru şartlarda kuru ot verimi 700-1000 kg/da
Sulu şartlarda kuru ot verimi 1000-1500 kg/da
Yeşil ot (taze) ve silajda ise bu oranlar 6-7 kat artmaktadır.
Adi Fiğ
Adi Fiğ
GÜLHAN 2005 ÇEŞİDİ
Biyolojik Özellikleri
Gelişme tabiatı: Kıyı bölgelerinde kışlık veya yazlık, iç bölgelerde yazlık
Yaşama süresi: Tek yıllık
Morfolojik Özellikleri
Sap uzunluğu: Kışlık ekimlerde 130-150 cm, yazlık ekimlerde 50-70 cm
Büyüme karakteristiği: Yatık
Yaprak karakteri: Tüysüz. Bir dalda 10-16 yaprakçık bulunur.
Çiçek rengi: Mor
Çiçeklenme kabiliyeti: Orta Erkenci
Bakla iriliği: Orta irilikte. Her baklada 5-6 tohum bulunur
Tohum tutması: İyi
Tohum rengi ve şekli: Koyu gri
Kışa dayanma: -5 ,-8 dereceye dayanabilir
Kuraklığa dayanma: İyi
Tane dökmeye dayanma: İyi
Küllenmeye dayanma: İyi
Yaprak lekesine dayanma: İyi
Protein oranı: %15-18 (ot) / %26-27 (tane) 1000
Tane ağırlığı: 47-48 gr.
Korunga
Korunga
AMBRA ÇEŞİDİ
Korunga Tohumluğunun Ekime Uygun İklim Şartları ve Toprak Özellikleri
Uzun ömürlü, çok yıllık, kurağa ve soğuğa dayanıklı bir yem bitkisidir.
Toprak isteği bakımından oldukça kanaatkardır. Fakir, kıraç, kalkerli ve kireçli topraklarda yetişebilir. Toprak işlemesi mümkün olan taşlı ve kayalık alanlarda dahi tarımı yapılır.
Bir baklagil yem bitkisi olan korunganın havadaki serbest azotu kullanmasından dolayı azotlu gübre ihtiyacı yok gibidir.
Boyu 70-120 cm arasında değişmektedir.
Fakir ve kıraç topraklarda ot verimi, diğer yem bitkilerine göre daha yüksektir.
Ot biçim zamanı geçirildikçe ot verimi artmaktadır. Korunga otu taze olarak hayvanlara yedirildiğinde şişkinlik yapmaz. Ayrıca C vitamini, kalsiyum ve fosforca zengindir.
Ekimle birlikte 10-15 kg/da DAP gübresinin verilmesi uygundur.
Kullanılacak tohum miktarı 10-15 kg/da, serpme ekimde bu rakamlar 1,5-2 kat artmaktadır.
Korunga ot verimi 3000 – 7000 kg/da arasında değişir.
Ekimi oldukça kolay olup, tahıl mibzerleriyle yapılabilir.
Ot üretimi için sulu ve kuru şartlarda sıra aralığı 15-20 cm.
İtalyan Çimi
İtalyan Çimi
Devis
Udine
Devis
DEVIS İtalyan çimi çeşidinin özellikleri
Tetraploid, yaprakları diktir, bitki boyu 110-125 cm arasında değişir.
Orta erkenci, yüksek çıkış gücüne sahiptir.
Tavsiye edilen tohum miktarı 4-5 kg/da.
Yeşil, kuru ot ve silaj olarak kullanılabilir.
Fusarium, küf, mantar ve solgunluğa karşı yüksek dayanıklıdır.
Soğuğa karşı da dirençlidir.
Tetraploid yapısından dolayı yüksek ve çok lezzetli ot verimi vardır.
İyi bakım şartlarında yılda 4-5 biçim alınabilmektedir.
Her biçimde 2.5–3 ton/da yaş ot, 750-800 kg/da kuru ot alınabilir.
Yoğun koyu yeşil renkli, geniş yaprak yapısına sahiptir.
Çok lezzetli ve kolay sindirilebilen, tek yıllık buğdaygil yem bitkisidir.
Ekildiği yıl bakım şartlarına bağlı olarak 4-5 defa hasat edilebilir.
Yıl boyu yeşilliğini korur.
% 14 -15 protein oranına sahiptir.
Udine
Süt otu (lolium multiflorum), geniş yapraklı, çok lezzetli ve kolay sindirilebilen tek yıllık buğdaygil yem bitkisidir. Çok geniş yapraklı ve koyu renklidir. Yeniden gelişmesi hızlıdır.
Enerji ve protein değeri çok yüksek olan süt otu yeşil ot olarak yedirildiği gibi kuru ot olarak ve silajı yapılarak da değerlendirilir. Ekildiği yıl hasat edilebilir. Yoğun hasat özelliğinin yanı sıra otlaklık olarakda uygundur.
Süt otu 6-32°C arasında her ısıda gelişir.
18-24°C aralığında ekildiğinde ilk biçim 35 gün sonra yapılabilir. 
İdeal iklim şartlarında her 20 günde bir biçime gelmektedir.
Diğer yeşil otlarda olduğu gibi kondisyon düşüklüğüne sebep olmaz.
Kolay sindirilebilirliği, yüksek besin değerleri ve yüksek kuru madde oranı sayesinde süt ve besi artışı sağlar.
DLF A/S firmasından ithal edilmiştir.
Hayvan Pancarı
Yem Şalgamı
Sorgum Sudan Otu
Yem Bezelyesi
Çayır ve Mera
Karışımları
Hayvan Pancarı
Hayvan Pancarı
BRIGADIER ÇEŞİDİ
Çeşit Özellikleri
1. Poliploid, multigerm
2. Baş Rengi: Kırmızımsı yeşil
3. Toprak altı kısmı: Turuncu
4. Yumru şekli: Konik (zeytin şekli )
5. Yaprak uzun, geniş ,yeşil ve dik
HAYVAN PANCARI TARIMI
İklim isteği
Genellikle ılıman iklimlerde verim daha fazladır. Kumlu tınlı, süzek yeteri derede kireçli derin topraklarda gelişir. Taban suyunun yüksek olduğu yerlerde iyi gelişemez.
Ekimi
Ilıman bölgelerde mart sonu nisan başlarında ekimi yapmak gerekir. Ağır ve soğuk topraklarda ise ekim 20 mayısa kadar geciktirilmelidir.
Hayvan pancarında toprak yüzeyinde yetişen çeşitler iri olduğundan sıra aralığı 40-45 cm, toprak içinde yetişen çeşitlerde ise sıra aralığı 30-35 cm'dir. Çapalamada sıra üzerine verilecek aralık ise 40-45 cm'dir. Ekim derinliği 3-4 cm'dir. Mibzerle dekara 1-1,5 kg, elle serpme yapılırsa 2,5-3 kg tohum yeterlidir.
Gübreleme
Gübre isteği fazla olan bir bitkidir. Ekimden önce hatta sonbaharda birinci sürümden önce dekara 2-3 ton çiftlik gübresi verilmeli ve sürülerek karıştırılmalıdır. Hayvan pancarının ekimiyle beraber tohum yatağına 18-20 kg Triple Süper Fosfat veya DAP verilmelidir. Dekara 60 kg Amonyum Nitrat (%26) 3'e bölünerek ilk bölümü ekimle beraber olmak şartıyla çapalamalar esnasında geri kalan kısım da verilmelidir.
Çapalama
Ekilen tohumlar 10-12 gün sonra çimlenip toprak yüzeyine çıkarlar. Bundan sonra ilk ve en önemli şey kaymak tabakasının kırılmasıdır. Eğer toprak kaymak tabakası bağlamış ise tohumlar çimlenemez, ölürler. Bitkiler toprak yüzeyine çıktıktan sonra ilk çapa, bitkiler 2-3 yapraklı olunca yapılmalı ve tekleme uygulanmalıdır. Teklemeden sonra hayvan pancarı mutlaka sulanmalıdır. İkinci çapada bundan 15-20 gün sonra olmalıdır.
Sulama
Hayvan pancarında ilk sulama çok önemlidir. Özellikle ekimden sonra yağış olmadığı taktirde çıkış için mutlaka sulama gerekir. İkinci sulama teklemeden sonra olmalıdır. Diğer sulamalar bitkinin ihtiyacına göre yapılır.
Hasat
Hayvan pancarı hasadı köklerin büyümesinin durduğu yaprakların kıvrılıp sararmaya başladığı zaman, don mevsiminden önce yapılmalıdır. Hasadı makine veya elle yapılır.
Hayvan pancarında baş kesme çok önemlidir. Sökümden sonra yaprakla birlikte yumrunun üst kısmından biraz kesilmelidir. Aksi taktirde depoda yumru sürmeye devem eder ve yumruda odunlaşma meydana gelir.
Hastalık ve zararlıları
Hayvan pancarının başlıca hastalıkları; Çökerten, kuyruk çürüklüğü pancar uyuz hastalığı, pancar ur hastalığıdır. En önemli zararlıları da pancar leş böceği, pancar sineği ve yaprak piresidir.
Depolama usulleri
A- Mahzen ve samanlıkta saklanması: Az miktardaki pancar için önerilir. Depolanacak pancarlar mahsen veya samanlıklarda 1,5-2 metreden fazla olmamak kaydıyla yığılır. Isının 5 dereceden fazla olmamasına, ışığın direk olarak pancarın üstüne gelmemesine ve havalandırmaya dikkat edilmelidir.
B- Silolarda saklama: Hayvan Pancarını en uygun saklama yöntemidir. Silo için su tutmayan kuvvetli rüzgarlara kapalı, zemini kuru olan bir yer seçilmelidir. Saklamaya uygun pancarlar eni ve yüksekliği 1,5 m'den fazla olmamak kaydıyla beşik örtüsü şeklinde istiflenmelidir. Silo uzunluğu 10-35 m olabilir. Yığın vakit geçirilmeden üzerine saman tabakası serilmeli sonrada bu tabakanın üzeri toprakla 10-15 cm kalınlığında örtülmelidir. Uzunluğu 10 m'yi geçen silolarda havalandırma bacası konulmalıdır. Yağmur ve kar sularıyla ıslanmaması için silonun etrafı hendekle çevrilmelidir.
C- Gömüde Saklama: Pancarlar su tutmayan ve su geçirmeyen bir yerde toprak içinde açılan kuyularda 1,5 m'yi geçmeyecek şekilde istiflenir. Gömüde havalandırma bacası şarttır. 2-3 m arayla yerleştirilmelidir. Bacaların üstüne siperlik takılmalıdır.
Hayvanlara verilecek miktarlar
Hayvanın cinsi
Süt inekleri
Yaşlı besi sığırları
Besi koyunları
Gebe koyunlar
Verilecek miktar
30-40 kg
40-50 kg
4-5 kg
2-2,5 kg
Gebe hayvanlara tavsiye edilen miktardan fazla verilmemelidir. İlerlemiş gebeliği olanlara ise hiç verilmemelidir. Genel olarak hayvan pancarı %5 oranında samanla karıştırılarak verilmesi daha uygundur. Hayvan pancarı yemlemesinden önce selülozca zengin kaba yemlerin verilmesi ishal ve asidoz ihtimaline karşın bir önlemdir.
Yem Şalgamı
Yem Şalgamı
SAMSON ÇEŞİDİ
Özellikler 
Çok yüksek kuru madde verimi.
Muhteşem tesis olma.
Küçük ve büyükbaş hayvanlar için uygun, lezzetli.
Çok yüksek kök verimi.
Küllemeye karşı dayanıklı. 
350- 400 kg/da kuru madde verimi. 
8.000-10.000 kg/da taze yaş ürün verimi %19-20 ham protein.
68-70 sindirilebilirlik 11 MJ/KG kuru maddede metabolize edilebilir enerji
Çeşit
SAMSON, ekimden itibaren 10-12 hafta içinde gelişen, lezzetli, besleyici, tetraploid bir yem şalgamı çeşididir. Yaprakların yanı sıra, toprağın üzerinde gelişen mor köklerinden de faydalanılabilen, lezzetli bir çeşittir. SAMSON, patatesi veya tahıl hasadını hemen takiben ekilebilir. Yetiştirilmesi çok kolaydır. Ekim dönemine bağlı olarak yeşil yaprak ve yumru verimi ile birlikte genelde dekara 10 tonu geçen taze kuru madde verir. Bunun yaklaşık olarak 3000-4250 kg’ı yeşil yaprak, 4500-6500 kg'ı yumrudur. Kuru madde içerisinde, yapraklarında %17-21 oranında, yumrularında %11-15 oranında ham protein bulunmaktadır. Bileşiminde % 91 oranında su, %1.3 ham protein, % 0.2 ham yağ, %1.1 ham selüloz, % 5.8 N’siz öz madde, %0.9 hazmolabilir protein, ve %9.7 nişasta bulunur. 
Ekim ve Tesis Oluş
Tek başına 300-400 gr/da veya karışımda 100-200 gr/da olarak ekilir. Bölgeden bölgeye iklimsel değerlere göre değişmekle birlikte temmuzun 15'inden kasım başına kadar ekim yapılabilir. Tohumları 8-10 günde çimlenip, çok kısa sürede büyüyebilmektedir. Ekimden 10-12 hafta sonra yedirmeye uygun hale gelir. 
Kullanma Şekli
Hava şartları uygun olduğu sürece toprakta bırakılarak sökülüp taze olarak tüketilebileceği gibi, silaj yapımında da kullanılabilir. Sağlam kökü olduğu için çok az fire verir. Kuru maddesi içerisinde %5 oranında şeker olduğu için hayvanlar severek yemektedirler. Hayvanlarda kabız yapıcı yemlerin durumunu düzeltmek için ilave yem olarak verilir. Sonbaharda erken olgunlaştığı için pancardan daha önce hayvanlara yedirilebilir. Yaprakları ve yumruları küçük parçalara bölünerek verilirse daha iyi sonuç alınmaktadır. Bazen yumruları yerken hayvanın ağzına yumru üzerindeki kurumuş toprak parçacıkları dişlerinin kırılmasına neden olmaktadır. Yıkanıp ya da küçük parçacıklara bölünmesi daha uygundur. Yem şalgamı mısır silajından %11 daha fazla kuru madde, %46 daha fazla protein vermektedir. Ayrıca Mg, Na, Fe, Mn ve Zn miktarları daha fazladır.
Sorgum Sudan Otu
Sorgum Sudan Otu
Forage King
Haybuster BMR
Master BMR
Forage King
Amerika’da ıslah edilmiş olup OECD kurallarına göre üretilmiştir.
Şeker oranı yüksek, bol sulu ve yüksek verimli Tek Yıllık bir yem bitkisidir.
Otu lezzetli, kaliteli ve besleyicidir.
Hayvan beslemede et ve süt verimini artırır.
Toprak yapısı bakımından çok seçici değildir. Fakat tınlı-kumlu direnajlı topraklarda daha iyi gelişim gösterir.
Yeşil ot, kuru ot ve silaj olarak kullanılabilir.
Birinci ürün olarak ekimde, ekimin ilkbahar donlarından sonra toprak sıcaklığı yaklaşık 10-12°C olduğunda yapılması uygundur.
İkinci ürün olarak buğday hasadından sonra ekilebilir. Ekimde tohum miktarı elle serpmede 4-5 kg/da, mibzerle ekimde 2,5-3,5 kg/da'dır.
Uygun ekim derinliği 1,5-2 cm'dir. Ekimden 40-45 gün sonra ilk biçime gelir.
İdeal biçim boyu 100-120 cm'dir. Biçimde toprak yüzeyinden 10-15 cm
anız kalacak şekilde biçilir.
Derin biçimlerde yeniden büyüme yavaş olur.
Silaj için ideal biçim zamanı tohumların renklenmeye başladığı süt olum devresidir.
Bitki boyu 50-60 cm'ye ulaşıncaya kadar bitkide Prussic asit oranı yükselir. Daha sonra bu oran düşmeye başlar. Bu nedenle yeşil olarak otlatma yapmadan önce bitki boyu en az 70 cm'ye ulaşmalıdır.
Ekimden önce toprak analizi yapılmalı, ilkbaharda tohum yatağı hazırlanırken toprak işlemesinde serpme olarak kompoze gübre (20.20.20 veya 15.15.15) dekara 30-40 kg verilmeli ve toprağa karıştırılmalıdır. Her biçimden sonra sulama şartlarına göre 15-20 kg/da olacak şekilde %46'lık üre veya 25-30 kg/da olacak şekilde %26-33'lük nitrat verilir.
ÇEŞİT ÖZELLİKLERİ
Menşei ve üretim yeri Amerika’dır.
Bol sulu, tatlı ve besleyicidir.
Bol yapraklı ve kardeşlenme fazladır. Yaprak sap oranı yüksektir.
Yüksek yeşil ve kuru ot verimi verir.
Her türlü yaprak, küf ve mantar hastalıklarına karşı dayanıklıdır.
Mükemmel yeniden büyüme özelliği gösterir.
Bitki boyu 2,5-3 m.
Sezonda bakım şartlarına bağlı olarak 4-5 biçim yapılabilir.
Birinci üründe toplamda 10-12 ton/da, ikinci üründe 5-7 ton/da yeşil ot alınabilir.
Haybuster BMR
Amerika’da ıslah edilmiş olup OECD kurallarına göre üretilmiştir.
BMR (Brown Mid Rib) günümüzde Amerika ve Avrupa da yaygın olarak kullanılan yeni Sorgum Sudan otu türüdür.
BMR türlerde bitkinin yaprak damarı kahverengidir. Bu türlerde bitkide şeker oranı daha yüksek, lezzet bakımından normal türlere göre daha kalitelidir.
BMR Sorgum Sudanotu çeşitlerinde odunsu yapı (Lignin) daha düşük olduğundan dolayı normal çeşitlere göre sindirim oranı %30-35 daha yüksektir.
Yani hayvanın bitkiden faydalanması daha yüksektir. Bu da hayvan beslemede nerdeyse iki katına yakın bir fayda sağlamaktadır.
Diğer türlere göre yatmaya daha dayanıklıdır. Geniş yapraklı ve kardeşlenmesi yüksektir. Şeker oranı normal türlere göre daha yüksek, bol sulu ve yüksek verimli tek yıllık bir yem bitkisidir. Otu lezzetli, kaliteli ve besleyicidir. Hayvan beslemede et ve süt verimini artırır.
Toprak yapısı bakımından çok seçici değildir. Fakat tınlı-kumlu direnajlı topraklarda daha iyi gelişim gösterir. Yeşil ot, kuru ot ve silaj olarak kullanılabilir. Birinci ürün olarak ekimde, ekimin ilkbahar donlarından sonra toprak sıcaklığı yaklaşık 10-12°C olduğunda yapılması uygundur. İkinci ürün olarak buğday hasadından sonra ekilebilir. Ekimde tohum miktarı elle serpmede 4-5 kg/da, mibzerle ekimde 2,5 - 3,5 kg/da'dır. Uygun ekim derinliği 1,5-2 cm'dir. Ekimden 40-45 gün sonra ilk biçime gelir. İdeal biçim boyu 100-120 cm'dir. Biçimde toprak yüzeyinden 10-15 cm anız kalacak şekilde biçilir.
Derin biçimlerde yeniden büyüme yavaş olur. Silaj için ideal biçim zamanı tohumların renklenmeye başladığı süt olum devresidir.
Yeşil olarak otlatma yapmadan önce bitki boyu en az 70 cm'e ulaşmalıdır. Ekimden önce toprak analizi yapılmalı, ilkbaharda tohum yatağı hazırlanırken toprak işlemesinde serpme olarak kompoze gübre (20.20.20 veya 15.15.15) dekara 30-40 kg verilmeli ve toprağa karıştırılmalıdır. Her biçimden sonra sulama şartlarına göre 15-20 kg/da olacak şekilde %46'lık üre veya 25-30 kg/da olacak şekilde %26-33'lük nitrat verilir.
ÇEŞİT ÖZELLİKLERİ
Menşei ve üretim yeri Amerika’dır.
Geniş ve bol yapraklı olup kardeşlenme fazladır.
Yaprak sap oranı yüksektir. Sindirim oranı %30-35 daha yüksektir.
Yüksek yeşil ve kuru ot verimi verir.
Her türlü yaprak, küf ve mantar hastalıklarına karşı dayanıklıdır.
Mükemmel yeniden büyüme özelliği gösterir.
Bitki boyu 2,5-2,80 m.
Sezonda bakım şartlarına bağlı olarak 4-5 biçim yapılabilir.
Birinci üründe sezonda 10-14 ton/da, ikinci üründe 6-8 ton/da yeşil ot alınabilir.
BMR
Master BMR
Amerika’da ıslah edilmiş olup OECD kurallarına göre üretilmiştir.
BMR (Brown Mid Rib) günümüzde Amerika ve Avrupa’da yaygın olarak kullanılan yeni Sorgum Sudan otu türüdür.
BMR türlerde bitkinin yaprak damarı kahverengimsidir. Bu türlerde bitkide şeker oranı daha yüksek, lezzet bakımından normal türlere göre daha kalitelidir. BMR Sorgum Sudanotu çeşitlerinde odunsu yapı (Lignin) daha düşük olduğundan dolayı normal çeşitlere göre sindirim oranı %30-35 daha yüksektir.
Yani hayvanın bitkiden faydalanması daha yüksektir. Bu da hayvan beslemede nerdeyse iki katına yakın bir fayda sağlamaktadır.
Diğer türlere göre yatmaya daha dayanıklıdır. Geniş yapraklı ve kardeşlenmesi yüksektir.
Şeker oranı normal türlere göre daha yüksek, bol sulu ve yüksek verimli tek yıllık bir yem bitkisidir.
Otu lezzetli, kaliteli ve besleyicidir. Hayvan beslemede et ve süt verimini artırır. Toprak yapısı bakımından çok seçici değildir. Fakat tınlı-kumlu direnajlı topraklarda daha iyi gelişim gösterir. Yeşil ot, kuru ot ve silaj olarak kullanılabilir.
Ekimin ilkbahar donlarından sonra toprak sıcaklığı yaklaşık 10-12°C olduğunda yapılması uygundur. Ekimde tohum miktarı elle serpmede 1,5-2 kg/da, mibzerle ekimde 1 kg/da'dır. Uygun ekim derinliği 1,5-2 cm'dir.
Silaj için ideal biçim zamanı tohumların renklenmeye başladığı süt olum devresidir. Ekimden önce toprak analizi yapılmalı, ilk baharda tohum yatağı hazırlanırken toprak işlemesinde serpme olarak Kompoze gübre (20.20.20 veya 15.15.15) dekara 30-40 kg verilmeli ve toprağa karıştırılmalıdır.
Çeşit Özellikleri
Menşei ve üretim yeri Amerika’dır.
Bol sulu, tatlı ve besleyicidir. Tek biçimlikdir.
Geniş ve bol yapraklı olup kardeşlenme fazladır.
Yaprak sap oranı yüksektir. Sindirim oranı %30-35 daha yüksektir.
Yüksek yeşil ve kuru ot verimi verir
Her türlü yaprak, küf ve mantar hastalıklarına karşı dayanıklıdır.
Bitki boyu 2,5-3 m.
Sezonda 10-15 ton /da yeşil ot alınabilir.
BMR
Yem Bezelyesi
Yem Bezelyesi
Gölyazı
Kirazlı
Gölyazı Yem Bezelyesi
Morfolojik Özellikleri
1. Yaşam Süresi: Tek yıllık
2. Ana sap uzunluğu: 98,4 cm.
3. Çiçek rengi: Beyaz
4. Yaprak Tipi: Normal yapraklı
5. 1000 tane ağırlığı: 162 gr.
Teknolojik Özellikler
1. Kuru Madde: %90-92 (ot) / %92 (tane)
2. Ham Protein: %13-17 (ot) / %21,5 -%25 (tane)
3. Ham Yağ: %3-%4 (ot) / %2-%3 (tane)
4. Ham Selüloz: %28-%32 (ot) / %7- %9 (tane)
Tarımsal Özellikler
1. Çiçeklenme gün sayısı: 108-173 gün
2. Fizyolojik olum gün sayısı: 133-242 gün
3. Ortalama verim
Yeşil Ot Verimi: 2480 kg/da
Kuru Ot Verimi: 650 kg/da
Tane Verimi: 254 kg/da
Kirazlı Yem Bezelyesi
Morfolojik Özellikleri
1. Yaşam Süresi: Tek yıllık
2. Ana sap uzunluğu: 106,3 cm.
3. Çiçek rengi: Mor
4. Yaprak Tipi: Yarı yapraklı
5. 1000 tane ağırlığı: 161 gr.
Teknolojik Özellikler
1. Kuru Madde: %90-92 (ot) / %92 (tane)
2. Ham Protein: %15-%17 (ot) / %22-%27 (tane)
3. Ham Yağ: %3-%4 (ot) / %2-%3 (tane)
4. Ham Selüloz: %30-%32 (ot) / %7-%9 (tane)
Tarımsal Özellikler
1. Çiçeklenme gün sayısı: 110-169 gün
2. Fizyolojik olum gün sayısı: 133-242 gün
3. Ortalama verim
Yeşil Ot Verimi: 2959 kg/da
Kuru Ot Verimi: 687 kg/da
Tane Verimi: 286 kg/da
Çayır ve Mera Karışımları
Çayır ve Mera Karışımları
Süt ve et üretimi ekonomisi, büyük ölçüde, bol miktarda en iyi kalitede kaba yeme erişilebilirliğe dayanmaktadır. Otun yanı sıra ot ve çayır üçgül karışımları da ineklerin doğal yemi olup modern ot ve çayır üçgül türlerinin kullanımı, otlak alanlarının kurulumu, bakımı ve kullanılmasında modern teknikler kullanılması ve iyi besleme uygulamaları sayesinde yüksek miktarda süt veya et üretmek mümkün olmaktadır.
Otlatma, söz konusu olduğunda sistem hayvanların "iyi beslenmesi" için uygun bir şekilde yönetilmelidir. Burada amaç, yüksek ve homojen bir kalite (besin değeri) elde etmektir. Sürekli otlatma sisteminde, ot boyunda eşitliğin sağlanması için otların uzunluğu genel olarak 6 ila 8 cm arasında tutulmalıdır. İlkbahar döneminde ot uzunluğu 8 cm iken sonbahar döneminde ot uzunluğu 6 cm'dir.
Mera sisteminde ise amaç yüksek kalite elde etmek ve besin tüketimini artırmaktır. Ot uzunluğu otlamanın başlangıcında yaklaşık olarak 15 cm olmalı, ot uzunluğu 6-8 cm'e düştüğünde inekler diğer meraya alınmalıdır. Kalitenin artırılması için ineklerin her zaman taze ota erişimi sağlanmalıdır. Mera sisteminde azami besin tüketimi gerekmekte olup ineklerin belirli aralıklarla hareket ettirilmesi gerekmektedir. Her mera da bir gün geçirilmesi yukarıdaki koşulları sağlamaya yetecektir fakat ineklerin günde iki kere hareket ettirilmesi (iki otlak değiştirmesi) daha da iyi sonuçlar verir. Her merada geçirilecek azami gün sayısı üç olup bundan sonra besin tüketimi azalacaktır. Mera sistemi besin tüketimini ve buna bağlı olarak da inek başına süt verimini en yüksek seviyeye çıkarır.
Sindirilebilirliğin Yüksek Olmasının Önemi
Yapılan birçok araştırmada yemin değeri, sindirilebilirliğin yüksekliği ile ölçülmektedir; bu da bir kg kuru madde başına düşen enerjinin bol olması anlamına gelir. Organik maddenin veya hücre duvarlarının sindirilebilirliğinin 1 birim (%) oranında iyileştirilmesi halinde, inek başına düşen günlük kuru madde tüketimi 0.2 kg KM ( Kuru Madde ) oranında yükselecek, buna bağlı olarak da inek başına düşen günlük süt verimi 0.25 litre veya daha fazla artacaktır.
Üçgül, Daha iyi Yem Demek
Üçgüller ot karışımına birkaç fayda sağlar:
Lezzet katar,
Arazideki yıllık üretimin daha dengeli şekilde yayılmasını sağlar,
Hem otlatma hem silajda daha fazla yem tüketilmesini sağlar,
Besine protein katar,
Süt verimini artırır
Araziye azot sağlar - masrafları azaltır,
Arazi üzerinde %30 ile %40 oranında iyi gelişmiş üçgül olması, hektar başına düşen yıllık yaklaşık 200 kg azota eşdeğerdir. Bunun yanı sıra üçgül ile karışık ot tüketen hayvanların tüketimini %10 ile %20 oranında artırır ve otların büyüme eğilimleri farklı olduğundan yaz döneminde arazi üzerindeki üretimin daha eşit yayılmasına yardımcı olur.
Geçici Otlakların Oluşturulması, Hazırlık ve Ekim
Verimli bir otlak arazi oluşturmak için temel yapının iyi olması şarttır. Şartlar tohumun çimlenmesine ve daha sonrasında bitkilerin büyümesine elverişli olmalıdır. Kullanılan tür ve tohum oranına da bağlı olmakla birlikte hektar başına 15-20 milyon tohum ekilir. Uygulamanın iyi olması halinde, birkaç ay içerisinde ekilen tohumların %15 ila %25'i yeşerir. Burada amaç metrekare başına 3-500 bitki yetişmesi ve her bitkide 10 ila 12 adet kök filiz bulunmasıdır, bu da metrekare başına 5-7000 kök filiz anlamına gelir.
Tohum Yatağı
Pullukla sürüldükten sonra tırmıklama yapılırsa çimlenme için en uygun şartlar elde edilir.
Bu işlemlerden sonra, arazi üzerinden silindirle geçilmesi yüzeyin nemli kalması için daha da etkili olacaktır. Tohum yatağı çimlenmenin eşit düzeyde ve hızlı bir şekilde gerçekleşmesi için düz ve nemli olmalıdır.
Ekim Yöntemleri
Toprağın kuru veya hafif olması halinde serpme yöntemi yerine mibzerle ekimin yapılması daha uygun olmakla birlikte sıra araları daha geniş olduğundan sıralar arasında yabani otlar için yer açılmış olur. Bu sorun mibzerle ekimde iki yönden çaprazlama ekim ile giderilebilir. Serpme yöntemi daha iyi bir dağılım sunar ve arazinin daha iyi bir şekilde kaplanmasına yardımcı olur fakat bu yöntem uygulandığında tohumların üzerlerinin kapanmasına ve nemli toprakla temas halinde olmalarına dikkat edilmelidir.
Örtücü bitkiler geçici otlakları koruyabilir fakat çok yoğun olması halinde yeni yetişen ot ve üçgülleri rekabet içerisine sokabilir. Bu nedenle örtücü bitki nispeten açık durmalı ve kalıcı olmamalıdır. Örtücü bitkinin çok sıcak yaz günleri gibi kritik bir dönemde kaldırılması halinde yeni yetişen bitkiler zarar görebilir. İlkbahar veya kış tahılları gibi örtücü bitkilerin kullanıldığı durumlarda, öncelikle toprak örtücü bitkiler ekilmeli, bunun hemen ardından ot karışımı ekilmelidir. Otların ekileceği derinlik 1-2 cm'i, üçgüllerin ekileceği derinlik ise ½-1 cm'yi aşmamalıdır. Çimler, 3-4 cm'den de yeterli oranda gelişebilir. Normal ekim oranı: Hektar başına 25-35 kg
Ekim Zamanı
İlkbahar veya yaz sonu en uygun seçenektir. İlkbahar döneminde nem her zaman yeterli düzeydedir fakat yazın ortasında böyle bir durum söz konusu değildir. Aynı şekilde yazın son günlerinde ve son baharın son günlerinde topraktaki nem içeriği normal şartlar altında yeterli olup, bu dönemde toprak ısısı çimlenmenin iyi ve hızlı bir şekilde gerçekleşmesine yardımcı olur.
Gübre Uygulaması
Gübre uygulaması için öncelikle toprağın analizinin yapılması izlenecek yöntemin belirlenmesine yardımcı olur. Örtücü bitki yerel şartlara göre gübrelenirken otlak arazisinin bir sonraki yıla kadar gübrelenmesine gerek yoktur (arazinin ilk yılda kullanılması halinde yazın sonlarına doğru az miktarda azot kullanılabilir). Bahar döneminde geçici otlakların gübrelenmesi gerekir.
Gübrelemenin verim ve ot kalitesi üzerinde etkisi vardır. Bitki için gerekli olan ana besin maddeleri azot, fosfor ve potasyum olmakla birlikte magnezyum, sülfür ve diğer bazı elementler de gereklidir. İnek gübresinden elde edilen P ve K, gübre kullanımı ihtiyacını azaltacaktır. Gece ve gündüz otlatması yapılırsa, gübreden alınan 75 kg K ve 20 kg P, harici talebi karşılayacaktır.
Azot
Azot uygulaması verimi artırır, kuru maddenin yoğunluğunu ve protein içeriğini artırır ve besindeki enerji konsantrasyonunu iyileştirir. 1 kg kuru madde başına düşen besin değeri içeriğine odaklanılması önemlidir. Uygulanacak azotun miktarı arazide kullanılan bitki çeşidi kompozisyonuna (üçgülün bulunup bulunmaması), beklenen verime ve toprak türüne göre değişiklik gösterir.
Üçgül içeriğine ve otlağın kullanımına bağlı olarak azot uygulaması büyük ölçüde değişiklik göstermektedir. Azot ihtiyacı, normal şartlar altında, otlakta %50'dan fazla üçgül bulunması halinde karşılanmış olur fakat bu durum ineklerde sağlık sorunlarına sebep olabilir (örneğin abdominal distansiyon, meme iltihabı ve beslenmeye bağlı diğer hastalıklar). Bulunması gereken üçgül içeriği kuru maddenin %30'u ila %40'ı arasındadır.
Genel olarak bakıldığında 3-4 aylık bir süreyi kapsayan ilkbahar ve yaz döneminde hektar başına düşen günlük azot ihtiyacı 1-2 kg'dır. Üçgül içeriğinin %30 ila %50 arasında olması halinde 1 kg azot normal olarak kabul etmekle birlikte otlakta daha az oranda üçgül bulunması halinde 2 kg azot uygulanması gerekir. Otun silaj için kullanılması halinde bu rakamlara %25 eklenmesi gerekmektedir. Arazideki üçgül miktarını azaltmak için azot uygulaması yapılabilir.
Potasyum
Ot ve üçgülün potasyum ihtiyacı nispeten daha yüksektir (toprağın durumuna bağlı olarak potasyum ihtiyacı hektar başına yıllık 50-400 kg'dan (180-480 kg K2O) başlar). Farklı toprakların potasyum içeriğinde büyük farklılıklar olabileceği gibi yıl içerisinde gözlemlenen farklılıklar da kayda değer niteliktedir. Toprakta çok fazla potasyum içeriğinin bulunması hayvanlarda sağlık sorunlarına sebep olacağından potasyum seviyesi toprak analizleriyle ve yıl içerisinde birden çok potasyum uygulaması yapılarak takip edilmelidir. Özellikle kış öncesinde toprak ve otlardaki potasyum değerinin iyi olması gerekmektedir çünkü potasyum bitkilerin kış koşullarına karşı dayanıklılığını artırır.
Diğer Besin Maddeleri
Otların yıllık magnezyum ihtiyacı hektar başına 10 ila 30 kg'dır. Magnezyumun gübre olarak uygulanması gerekebilir. Ot mahsulü her yıl hektar başına 25 ila 50 kg sülfür (S) yok ettiğinden sülfür ile gübreleme yapılması genellikle gerekir.
Hayvan Dışkılarının Kullanılması
Otlaklar için hayvan dışkılarının kullanılmasının en iyi yolu, dışkıların otlak kurulumu öncesinde sürülerek toprağa yedirilmesidir. Kurulu bir otlak üzerinde (çamurumsu) sıvı gübre kullanımı, yalnızca kesim amaçlı olarak kullanılan arazilerle sınırlı olmalıdır. Hayvan gübrelerinin kullanılması için en uygun zaman bitki büyümelerinin başladığı dönem olan baharın ilk zamanlarıdır. Uygulama için önerilen miktar 25-35 ton/hektar çamurumsu sıvı gübredir.
Yabani otlar ve Böcek Zararlıları
Normal şartlar altında, otlak üzerine örtücü bitki bulunması halinde yabani bitki kontrolü yapılması gerekmemektedir. Rekabetin az olduğu geçici otlaklarda yıllık yabani bitkilerin ilaçlanması gerekebilir. Çok yıllık yabani bitkilere ise, otlağın ekimi öncesinde herbisit uygulaması yapılması gerekmektedir.
Otlak Yönetimi
Hayvanları beslemenin en ucuz ve doğal yolu, hayvanların otlanmasını sağlamaktır. Burada karşılaşılan zorluk ise büyümenin belirli bir düzene oturtulması ve ot boyları çok yükselmeden ve artık yem miktarının az olmasına özen göstererek hayvanlar için yeterli yemin sağlanmasıdır. Amaç, arazi üzerinde en az %90 ekili tür bulunmasını sağlamaktır.
Merada otlatma
Hayvanların otlaklarda otlatılması farklı şekillerde düzenlenebilir. Otlak sayısı 3 ila 14 arasında değişiklik gösterebilir. Otlak sayısının az olması halinde ineklerin bir otlakta geçirecekleri gün sayısı 7-8 gündür fakat yem kalitesinde gözlemlenebilecek farklılıklar sebebiyle günlük süt veriminde değişiklikler gözlemlenmesi riski doğar. Bu nedenle arazinin daha fazla sayıda otlağa bölünmesi önerilir.
Otlak sayısının 8 ila 10 arasında olması halinde, otlama yoğunlaşır ve hayvanların bir otlakta geçireceği gün sayısı en fazla 2 olur. İlkbahar döneminde otlakların yalnızca yarısı otlatma için kullanılacak olup geri kalanı silaj veya saman olarak kullanılmak üzere hasat edilecektir. Bu dönemden sonra otlak olarak kullanılacak arazi sayısı artacaktır. Otlatma için kullanılan arazi sayısı, her zaman için, otların büyümesine bağlı olarak değişiklik gösterir.
Burada amaç ot boyunun otlatma öncesinde 10 ila 15 cm, otlatma sonrasında ise 6 cm civarında olmasını sağlamaktır. İneklerin arazi üzerindeki tüm otları yemesi gerekir. Otların büyümesi ineklerin yiyebileceğinden yüksek bir oranda seyrediyorsa kalan otlar kesim için bırakılmalıdır. Otlaklarda otlatmada sorun yaşamamak için sezon öncesinde dikkatli bir şekilde planlama yapılması gerekmekte olup otlatma sezonunda yönetimin yoğun bir şekilde devam etmesi de gereklidir.
Rasyonlu otlatma
Rasyonlu otlatma çok daha kısıtlayıcıdır. Bu örnekte 8 adet otlak arazi kurulmuş olup hareketli çitler yardımıyla ineklerin günde iki kere yeni bir bölüme geçmesine izin verilmiştir. Buradaki amaç otlayan hayvanlara yarım günlük otlamada (10-15 cm'den 6 cm'ye) yeterli ot vermektir. Bu sistem oldukça yoğun bir sistem olup yalnızca verimi yüksek olan inekler için kullanılmaktadır. Sistemin çok iyi şekilde hazırlanması ve ön bariyerlerin sık sık hareket ettirilmesi gerekir. Diğer taraftan bu sistemle üretilen otların kalitesi değişkenlik göstermez ve besleme yönetimi kolaydır.
Otlatmanın olmaması
Otlatmanın olmadığı sistemde inekler, her gün kesilip büyükbaş hayvan çiftliğine getirilen otlarla beslenir. Bu sistemde iş gücü yoğundur fakat taze ot gerektiği veya herhangi bir sebepten ötürü otlatmanın mümkün olmadığı durumlarda kullanılabilir. Otlatmanın olmadığı bu sistemde yemin kalitesi ve üretim arazisinin verimi de oldukça yüksek olabilir.
Birleşik yönetim
Mümkün olan durumlarda otlatma ve kesimin dönüşümlü olarak kullanıldığı birleşik yönetim uygulanması otlaklar için oldukça sağlıklı sonuçlar doğurur. İki tur otlatmanın ardından kesim yapılması otlatmaya uygun otların aynı seviyede olmasına ve kalitelerinin artmasına yardımcı olur. Aynı zamanda hayvanların sürekli otlatma sebebiyle parazitlere maruz kalması riski de azalır.