Avustralyalı Gazeteci ve internet aktivisti Julian Assange’nin yöneticisi olduğu wikileaks internet sitesinin yayınladığı ABD Dışişleri Bakanlığı’na ait ve dış temsilciliklerden gelen kriptolu mesajları içeren belgeler tüm dünyanın olduğu gibi Türkiye’nin de gündemine oturdu. Yayımlanan belgeler henüz tüm arşivin %3-4 lük kısmını oluşturuyor ve ilk bakışta yoğunluk olarak Türkiye ile ilgili belgelerin Irak ile ilgili olanlardan sonra ikinci sırada yer aldığını görüyoruz. Belgeler yayımlanmaya devam ettikçe bu durumda herhangi bir değişim olup olmayacağını göreceğiz ve karşımıza ne gibi sürprizler çıkacağını henüz bilmiyoruz ama şu ana kadar yayımlananlar olağanüstü denilecek kadar sürpriz bir içeriğe sahip değil. Amerikalı diplomatların gizli ibareli mesajlarının internet kanalıyla tüm dünyaya yayılması elbette ilk kez yaşanıyor ve olağanüstü bir durum ancak içerik olarak Türkiye medyasının abarttığı kadar olduğunu düşünmüyorum.
Evraklara kabaca bakıldığı zaman görülen ilk şey Amerikalı veya Yabancı Diplomatların Türkiye’deki gelişmeler ile ilgili izlenimlerinin bizim uluslararası ilişkiler uzmanlarımızdan pek de farklı olmadığı, “vay be Amerikalılar böyle düşünüyormuş” gibi şaşılacak bir tepki uyandırmadığıdır. Yaklaşımlarda mutlaka farklılıklar olmuştur, olacaktır. Ancak Dış Politika yapım süreci dediğimiz olgu da zaten bu farklılıkları görebilmek ve politikanızı buna göre dizayn etmeye çabalamak, optimum noktada buluşmaya çalışabilmektir. Dolayısıyla Türkiye’nin dış politika yapıcıları da bu faktörü göz ardı etmemekte ve attıkları adımların dışarıda nasıl algılanacağını da hesaba katmaktadırlar. Örneğin Dışişleri Bakanımız Ahmet Davutoğlu ile ilgili Neo-Osmanlıcı tabirini biz ilk kez wikileaks evrakları ile öğrenmiyoruz. Yahut Türkiye’nin Ortadoğu coğrafyasında iki önemli güç olan Suudi Arabistan ile İran’ın yanı sıra yeni aktör olma hevesini (ve hatta artık olduğunu) bu durumun İran’ı frenleyeceği senaryosunu da birçok uzmanımızdan daha önce defalarca dinlemiştik. Ya da bir neo-con Amerikalının, Dışişleri Bakanı Davutoğlu’nun deli ve tehlikeli (crazy – dangerous) olduğunu düşüneceğini de kestirmek çok da güç olmasa gerek. Sıfır problem diyen bir insana, dünyada savaş ekonomisinin öncülüğünü yapan birilerinin deli ve tehlikeli demesi kadar doğal bir şey olmasa gerek. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile Cumhurbaşkanı Abdullah Gül arasında gizli bir çekişme yaşandığı iddiasını da ilk kez duymuyoruz. Mesele sadece Türkiye ile ilgili değil. Mesela İsrailli bazı yöneticilerin Türkiye’de askerin etkisinin azaldığını söyledikleri de wikileaks yokken hepimizin malumu değil miydi? Suudi yönetiminin İran’a bakış açısının hiçte naif olmadığını öğrenmek de wikileaks belgelerinin hayatımıza yaptığı bir katkı olmadı. Aslında bunları haberleştirirken “şok, flaş” gibi ibareler kullanılmasına şaşırmak gerekiyor. Çünkü bahsettiğimiz haberlerin hemen hepsini Washington’a ileten diplomat, tüm bu bilgileri Türkiye’de veya görev yaptığı ülkede gerçekleştirdiği görüşmeler ve izlenimler üzerine derleyip gönderiyor. Wikileaks ile öğrendiğimiz şeyler olmadı demek de doğru olmayacaktır. Azerbaycan lideri Aliyev’in Putin ile Medvedev hakkında konuşurken söylediği “iki kelle bir tencerede pişmez” şeklindeki Azeri deyimi ve dünya liderlerine takılan ilginç lakapları öğrenirken, diplomasinin de bir insan davranışı yansıması olduğunu gözler önüne seren dedikodu jargonuyla da yapılabildiği gerçeği gibi bazı farkındalıklara ulaşmadık değil. Wikileaks belgeleri dalgalandırıcı etkisini sürdürmeye devam edecektir. İç politika açısından etkileri de olması yüksek bir ihtimal çünkü bazı kabine üyeleri hakkında çeşitli iddialar mevcut. ABD açısından ise wikileaks ile ilgili ilk tepki Dışişleri Bakanı Clinton’ın açıklaması ile yapılarak konunun kapatıldığını söyleyebiliriz. Hillary Clinton, üzgün olduklarını, bu belgelerin ABD’nin politikalarını yansıtmadığını ancak diplomatlarının çalıştığını gösterdiğini söyleyerek, hem bakanlık personelini korudu hem de mesajların içeriklerinin Washington’u bağlamadığını iletti.
Netice itibariyle, diplomasinin devletlerin yatak odası olduğu düşünüldüğünde ve diplomatların da bu yatak odasının aktörleri gerçeği ortadayken, ABD’nin yatak odasında epey çalıştığı ve Amerikalı diplomatların da hangi fantezileri kurgulayıp yaşadıkları gözler önüne serilmiş oldu. Bu gelişmeler ile dış politika yaklaşımları, ABD’nin diğer ülkeler ile ilişkileri, Türkiye’nin pozisyonu ve benzeri şeyler de değişiklik olacağını beklemeyelim. 11 Eylül Dünya’da paradigma değiştirmiş olabilir ama wikileaks bunu yapabilecek gibi görünmüyor.
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Çok Okunanlar
Cemaat Çocuklarımızı Yönetiyor
Haftalık yayınlanan DANİ dergisinin Bosna Hersek Federasyonu Kültür ve Spor Bakanı Salmir Kaplan'la gerçekleştirdiği röportaj....
30 Mart'ta Nasıl ve Kime Oy Vermeli?
Türbülanstan geçtiğimiz şu günlerde olgular değil algılar belirleyici maalesef ve bir kaç ses kaydı ile adeta pireye kızıp yorganı yakma ...
Sedat Laçiner'in Hazin Hikayesi
Sedat Laçiner; 2006 Davos Küresel Genç Lider Ödülü sahibi, Türkiye'nin güzide düşünce kuruluşlarından birisi olan USAK'ın kurucu ba...
Burak Yalım : "TUİÇ Türkiye'nin Uluslararası İlişkiler Üniversitesi olmalı"
Değerli TUİÇ Üyeleri ve Kolaylaştırıcıları, Kış dönemi stajyerlerimizden Ecem ÖZAYAN ve Gül MURİÇ TUİÇ’i daha yakından tanımak, anlamak...
Neden CHP'ye Oy Vermeyeceğim
30 Mart'ta kime ve nasıl oy vermeli başlıklı yazımdan sonra fikirlerini epey önemsediğim kıymetli dostum Seren Selvin Korkmaz "...
Türkiye – İsrail İlişkileri: Fırsatı Kaçırmamak
Ortadoğu coğrafyasında etki alanı olan iki önemli ülke, İsrail ve Türkiye, son dönemde iplerin son noktaya kadar gerildiği ilişki sürecindel...
Kemalist Türkiye,Tayyibist Türkiye ve Nihayetinde Demokratik Türkiye
Kemalist Türkiye,Tayyibist Türkiye ve Nihayetinde Demokratik Türkiye Burak Yalım yazdı... - Cum, 25/11/2011 - 16:53 Sa...
Tivitir Mivitır İktidarı Düşürür mü?
30 Mart yerel seçimlerinde Türkiye'ye geliyorum ve oyumu AK Parti'ye vereceğim dedikten sonra beynimin yıkandığını, çok cesur o...
AK Parti Kazandı Çünkü...
30 Mart yerel seçimleri sona erdi. Seçimden önce söylediğimiz gibi "küstüm oynamıyorum" faslı başladı. Seçim sonuçlarına hakkı...
Bir gün kalır dudaklarda şarkımız bizim... (El cevap)
"Yollar uzun, yollar ince, yol kısalır aşk gelince..." der Hasan Sağındık "İsmailce" adlı şarkısında. Yola çıkmak bir d...
Tüm Yazılar
► 2021 (3)
► Haziran (1)
► Mayıs (2)
► 2020 (2)
► Eylül (2)
► 2019 (1)
► Şubat (1)
► 2017 (2)
► Şubat (2)
► 2016 (1)
► Şubat (1)
► 2015 (11)
► Ağustos (1)
► Haziran (3)
► Nisan (3)
► Mart (1)
► Şubat (3)
► 2014 (15)
► Aralık (1)
► Eylül (1)
► Ağustos (2)
► Mayıs (4)
► Nisan (2)
► Mart (3)
► Ocak (2)
► 2013 (22)
► Aralık (6)
► Kasım (4)
► Eylül (1)
► Haziran (2)
► Mayıs (4)
► Mart (1)
► Şubat (1)
► Ocak (3)
► 2012 (23)
► Aralık (1)
► Kasım (2)
► Ekim (2)
► Ağustos (3)
► Temmuz (6)
► Haziran (1)
► Şubat (5)
► Ocak (3)
► 2011 (51)
► Aralık (3)
► Kasım (7)
► Ekim (3)
► Eylül (9)
► Ağustos (10)
► Mayıs (4)
► Nisan (7)
► Şubat (5)
► Ocak (3)
▼ 2010 (42)
► Aralık (5)
▼ Kasım (5)
Wiki-Leaks: ABD'nin Yatak Odası ve Fantezileri
Atatürkçülük Meselesi
Savaşma Konuş, Konuşarak Barış!
Türkiye Dinazorlar Partisi
AK Parti Başarılıdır Çünkü...
► Ekim (1)
► Eylül (3)
► Ağustos (3)
► Temmuz (1)
► Haziran (3)
► Mayıs (2)
► Nisan (5)
► Mart (6)
► Şubat (3)
► Ocak (5)
► 2009 (21)
► Aralık (4)
► Kasım (5)
► Ekim (6)
► Eylül (2)
► Ağustos (4)
Sayfalar
Sitelerimiz
TUİÇ Derneği
TUİÇ Akademi
Sayfa Görünümleri
Takipçiler
This blog belongs to Burak Yalım. Resim Penceresi teması. Tema resimleri Jason Morrow tarafından tasarlanmıştır. Blogger tarafından desteklenmektedir.