Günler geceleri, geceler günleri takip ediyordu. Hayatta kendisinin bir amacı var mıydı? Hayatın bir anlamı var mıydı? Ağaçlar ilkbaharda çiçek açardı, yaprakları yeşillenirdi, sonra meyve verir, sonbahar olduğunda yaprakları kurur, kışı yalnız ve çıplak olarak beklerdi. Ağaçtan beklenti buydu, ya kendisinden beklenti neydi. Çocuklar büyümüş, iyi kötü kendileri idame ettirebiliyordu. Torun desen, çocuk bağırtısına artık dayanamıyordu, gücü elvermiyordu, yüreği darlanıyordu nedense.
-“Gündüzden aydınlık olması beklenir, geceden de karanlık, ama neden ben gündüzleri perdeleri kapatıp, geceleri ışıkları yakıyorum” diye düşünürdü. “Neden akıntıya karşı kürek çekiyorum da doğaya boyun eğmiyorum?”. Hastalık da böyle birşeydi, hasta olmuştu ve hasta olarak ölmeliydi. Ölmeliydi de, ölmek de katiyetle istemiyordu; derinden korkuyordu. Toprağın bahar yağmurundan sonraki kokusuna benzemiyordu mezar için yeni kazılmış toprağın kokusu. Külçe gibiydi ruhu bedeninden ayrılmış annesinin bedeni, kefenin içinde mezarda bir yanına çevrilirken. Yüreğindeki güvercin yine kanat çırpmaya başlamıştı, çaresiz hissediyordu, acz içindeydi. Kaçmak ve kopmak istiyordu, ellerine başına koyup çığlık atmak ve kurtulmak istiyordu. Ama mümkün değildi, misina gibi ince ve görünmez ipler hem bedenini sabitliyor, hem de ağzını açmasına engel oluyordu; boğuluyordu. Panik içindeydi, ölümün çürümüş kokusu genzini yakıyordu, kara zebaniler göğsüne oturmuş, boğazını sıkıyorlardı. Tek yapabildiği ağlamak ve çırpınmaktı; yardım istiyordu, birileri ona yardım etmeliydi. Derin derin nefes alıyordu, göğsü kalkıp iniyordu, sanki on kilometre koşmuş gibiydi. Geriye kalan tüm kasları kasılmıştı, tırnakları avcuna batmaktaydı, birazdan kan fışkıracaktı sanki. Delirecek gibi hissediyordu, sonu gelmeyen bir boğulma haliydi bu…
Kendine geldiğinde, bir hastanenin acil servisindeydi; her yanı ağrıyordu, avuçlarına kan oturmuştu. Bir kolunda kanül vardı, tepedeki serum poşetinden plastik boruyla sıvı akıyordu damarının içine.
-“Tilkinin dönüp, dolaşıp geleceği yer kürkçü dükkanı” diye mırıldandı. Kızı acil servisin kapısındaki sandalyede uyukluyordu. Şafak vakti, hastaneler pek bir hüzünlü olurdu, yanlızlık değirmen taşıydı geceyi öğüten ve unufak eden. Kendi ruhu da paramparçaydı, ama kızının ruhu nasıldı? Korkuyordu, kızına soramıyordu nasıl olduğunu. Bencildi projesi, sadece kendisini yakmayı planlarken, ailecek batıyorlardı. Kızında kocasıyla ilgili problemler başlamıştı, kendi hastalığı ve sürekli acillere-hastanelerine taşınmaları yüzünden.
(devam edecek)
Paylaşmalısın:
Tweet
Yazdır
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Herşeyin Başlangıcı (devam 4) için yorumlar kapalı
Filed under ustalık yolu
← Herşeyin Başlangıcı (devam 3)
Her Şeyin Sonu →
Yorumlar kapatıldı.
Uzm.Dr.Burak UZEL
Arşiv
Nisan 2020 (3)
Temmuz 2019 (4)
Haziran 2019 (1)
Mayıs 2019 (3)
Mart 2019 (1)
Şubat 2019 (1)
Aralık 2018 (1)
Kasım 2018 (5)
Ekim 2018 (10)
Eylül 2018 (7)
Ağustos 2018 (2)
Nisan 2018 (2)
Mart 2018 (2)
Ocak 2018 (3)
Ağustos 2017 (1)
Temmuz 2017 (1)
Haziran 2017 (3)
Nisan 2017 (1)
Şubat 2017 (1)
Ocak 2017 (1)
Ekim 2016 (2)
Eylül 2016 (1)
Mayıs 2016 (2)
Nisan 2016 (3)
Mart 2016 (1)
Ocak 2016 (1)
Aralık 2015 (2)
Kasım 2015 (5)
Ekim 2015 (8)
Eylül 2015 (4)
Ağustos 2015 (5)
Temmuz 2015 (5)
Haziran 2015 (10)
Mayıs 2015 (2)
Mart 2015 (4)
Şubat 2015 (3)
Ocak 2015 (10)
Aralık 2014 (8)
Kasım 2014 (1)
Ekim 2014 (1)
Eylül 2014 (1)
Ağustos 2014 (3)
Temmuz 2014 (1)
Haziran 2014 (2)
Nisan 2014 (1)
Şubat 2014 (3)
Ocak 2014 (4)
Kasım 2013 (3)
Ekim 2013 (2)
Eylül 2013 (5)
Ağustos 2013 (6)
Temmuz 2013 (4)
Haziran 2013 (1)
Mayıs 2013 (14)
Nisan 2013 (5)
Mart 2013 (8)
Şubat 2013 (4)
Ocak 2013 (5)
Aralık 2012 (3)
Kasım 2012 (8)
Ekim 2012 (5)
Eylül 2012 (4)
Ağustos 2012 (2)
Temmuz 2012 (4)
Haziran 2012 (3)
Mayıs 2012 (6)
Nisan 2012 (5)
Mart 2012 (5)
Şubat 2012 (5)
Ocak 2012 (2)
Aralık 2011 (5)
Kasım 2011 (8)
Ekim 2011 (6)
Eylül 2011 (9)
Ağustos 2011 (5)
Temmuz 2011 (7)
Haziran 2011 (6)
Mayıs 2011 (6)
Nisan 2011 (9)
Mart 2011 (8)
Şubat 2011 (9)
Ocak 2011 (9)
Aralık 2010 (10)
Kasım 2010 (8)
Ekim 2010 (12)
Eylül 2010 (7)
Ağustos 2010 (12)
Temmuz 2010 (14)
Haziran 2010 (21)
Mayıs 2010 (23)
Nisan 2010 (61)
Şubat 2010 (7)
Ocak 2010 (5)
Aradığın belki buradadır?
Arama:
İstatistikler
635.076 hits
Uzm. Dr. Burak Uzel’in Kişisel Blogudur :)
Uzm. Dr. Burak Uzel · Dahiliye Uzmanı	
WordPress.com'da Blog Oluşturun.	
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	