Eski Türkçe döneminde Orhun (Göktürk) Yazıtları Bilge Kağan Abidesi Doğu Yüzü [20] numarada "işilik kız oglungın küng kıldıg[1]" şeklindeki kullanımına bakıldığında oğul sözcüğünün çocuk, evlat anlamında kullanıldığı görülür. Bu metinden yola çıkarak sadece erkek çocukları için değil kız çocukları içinde kullanıldığı saptanmıştır.
Mısır'da cenaze töreni için hazırlanmış bir erkek çocuğu portresi.
Türkiye Türkçesinde Oğlan ya da erkek çocuğu, küçük yaştaki erkek. Oğlan sözcüğü bazen genç yetişkin erkekler için de kullanılır.[2]
Etimoloji
Oğlan sözcüğünün kökeni 'erkek evlat' anlamındaki Türkçe oğul sözcüğüdür. Bu sözcüğün kökü "oğl" öncesinde "oıl" ve onun öncesinde de "ol" sözcüklerine dayanır.[3]
Kültür
Dünyadaki neredeyse tüm toplumların ataerkil kökleri bulunur. Bu nedenle oğlanlar tarih boyunca soyun devamını sağlayan yegane unsur olarak görülmüşlerdir. Bunun sonucu olarak din, mitoloji ve sanata sıklıkla konu olmuşlardır.
Kaynakça
Orhun Abideleri. Boğaziçi Yayınları. s. 40. ISBN 975-451-017-4 |isbn= değerini kontrol edin: checksum (yardım). Bilinmeyen parametre |yazarlistesi-bağ= görmezden gelindi (yardım); Tarih değerini gözden geçirin: |erişimtarihi= (yardım); |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
"oğlan." Güncel Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu. Erişim: 23 Mayıs 2013
oğul 28 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu. Erişim: 23 Ekim 2011.
Aile
Çekirdek aile
Eş (Koca
Karı)
Ebeveyn (Baba
Anne)
Çocuk (Evlat
Oğul
Kız)
Kardeş
Geniş aile
Büyükbaba
Büyükanne
Torun
Amca
Hala
Dayı
Teyze
Kuzen
Yeğen
Evlilik yoluyla
Kayınpeder
Kayınvalide
Dünür
Kayınbirader
Görümce
Baldız
Kuma
Bacanak
Elti
Enişte
Yenge
Akrabalık
Kan bağı
Sıhri hısımlık
Evlilik
Medeni birliktelik
Evlat edinme
Boşanma
Üveylik
Ortak ata
Diğer
Aileye saygı
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.