Yumuşak Güç elementleri içinde Medya Gücü’nü yıllar önce keşfeden özellikle Amerika’nın dünyaya nasıl etkili politik ve diplomatik alan açtığına şahit olduk. Yakın zamanda ise örneğini Donald Trump ile sosyal medyanın liderlerce kullanılmaya başlanmasına tanık olduk. Bütünüyle Medya Gücü kullanılıyorsa küresel alanda planlanıp icra edilmektedir. Bunları gördük ve binlerce kilometre uzaklıkta ustaca hazırlanmış temaların ve yaratılmış gerçekliklerin etkisi altında kaldık. Peki, burada Türkiye halen klasik politika ve diplomasiyle, kendi iç politika alanında kalmaya devam etseydi, uluslararası ilişkilerin göstergesi olarak ortaya çıkan güçler mücadelesinde hangi kategoride bulunacaktı? Bu bütünüyle vizyon, kapasite ve deneyim ile olabilen bir konudur. Görülüyor ki bugün Türkiye bu alanı iyi kullanmaya başladı. Nasıl?
Son örneğe bakalım, Cemal Kaşıkçı davasında Türkiye istihbarat ve hukuk alanlarında dersine iyi çalıştı ve hem Suudi Arabistan’ı hem de Amerika’yı bir tür “suçüstü” yaptı. Suçüstü diyorum, zira Suudi Arabistan bizatihi cinayet işleyen taraftı, uluslararası bir alanda ve çok özel bir terör olayı planlayıp icra etmişti; Amerika ise bu tür bir ülkenin hamisi olmakla hem uluslararası camiaya hem de kendi iç politikasındaki taraflara karşı kendini sorumlu tutmaktaydı. İşte Türkiye bu süreçte adımlarını doğru attı ve bir, hukuk üstünlüğü yarattı, iki, kendine uluslararası politik üstünlük alanı açtı. Şimdi yapılacak olan, hukuk konusunda atılacak adımlarla diplomaside atılacak adımları kademeli ve eşgüdümle yürütmek olacaktı. Böylesi bir olayda kullanılacak yöntem ne olmalıydı? Klasik diplomasi olursa yeterli kalmayacaktı. Ya ne yapıldı? İşte söylediğimiz bu; zemini kuvvetli, iyi tasarlanmış, binlerce kilometre ilerilerdeki kitleleri etlileyecek türden bir Medya Gücü operasyonu.
Dün gece dünya kamuoyu hedef alınarak Cumhurbaşkanı Erdoğan merhum Kaşıkçı’nın yazarlığını yaptığı, küresel ve Amerika bağlamında yerel gücü olan bir gazetede makale yayımladı. Önce makaleye bakalım ve sonra yine konuyu genelleyerek bu güç faktörünün önemini değerlendirelim.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Washington Post gazetesi için “Suudi Arabistan’ın, Cemal Kaşıkçı’nın öldürülmesi hakkında hala cevaplaması gereken birçok soru var” başlıklı bir makale kaleme aldı. Makalenin ilk bölüm kriminal, hukuk bakımından aydınlatıcı. Burada bilinenlerin açıklanması kadar karanlıkta kalan tarafın da aslında neyi işaret ettiği konusunda bir rehberlik söz konusu. Emri kimin verebileceği işaret edilerek hukukla ilgilenildiği kadar diplomatik de bir hamle görülüyor. Üstelik planlayanların göz önünde tuttuğu ve sonrasında ise gelişmelerin paralelinde konuyu küresel düzlemde gündemden düşürmeye çabalayan Trump’ın yaptığı gibi olmasının önü alınıyor. Örnek şu satırları alalım: “Son olarak Cemal’in katledilmesi emrinin, Suudi hükümetinin en üst makamlarından geldiğini de iyi biliyoruz.” Cumhurbaşkanı Erdoğan, bazı kişilerin, Kaşıkçı cinayetini “zamanla unutulup gidecek bir problem” olarak gördüğünü ifade ediyor. Peki, bu menfur cinayetin emrini kim ver’me’di? Eğer vermeyeni söylerseniz, vereni de işaret etmiş olursunuz. Üstelik ikili ülke ilişkilerinde bu tür bir sonucun anlamı ne olur? Diplomatik tarif devrededir. Bu tarif bir bakıma, bundan sonra böyle olacak, demek gibi de okunur. “Sorularımızın cevaplarını ararken, Türkiye ve Suudi Arabistan’ın dostça ilişkiler içinde olduğunu vurgulamak isterim. Cemal Kaşıkçı’nın öldürülmesi emrini Hadim ül-Haremeyn Kral Selman’ın verdiğine inanmam kesinlikle mümkün değildir. Dolayısıyla bu cinayetin, Suudi Arabistan’ın resmi politikasını yansıttığına inanmak için de herhangi bir sebep bulunmamaktadır. Bu itibarla Kaşıkçı cinayetini iki ülke arasında bir ‘problem’ olarak görmek yanlış olacaktır. Öte yandan Riyad’la uzun yıllara dayanan dostluğumuz, gözlerimizin önünde işlenen bu planlı cinayeti görmezden geleceğimiz anlamına gelmemektedir.”
Konu sadece bir ülke sorunu olmanın ötesine çoktan geçmiş durumdadır. Ancak dünyada belli bir kültürün ve değerler sisteminin politik yayılmacılığını yapmakla ilgili süreçlerde kendini liderlik konumuna koymuş ülkeler göz önünde tutulursa, burada bazı eksiklikler ortaya çıkmaktadır ve Erdoğan yazısının bu noktadan sonraki vurgusunda adeta, siz bu işte sınıfta kaldınız, bozulmaya başladınız, isterseniz gelin tekrar bazı önemli konuları beraber hatırlayalım, dercesine bir atıfta bulunuyor. Kaşıkçı’nın öldürülmesinin izahının mümkün olmadığının altını çizen Erdoğan, “Bu suç, Amerika Birleşik Devletleri’nde veya bir başka ülkede işlenseydi, o ülkenin makamları yaşanan olayı aydınlatırdı. Bizim farklı bir davranış sergilememiz söz konusu değildir. Hiç kimse bir daha bir NATO müttefikinin toprağında böyle bir suç işlemeye cüret etmemelidir. Eğer bu uyarıyı göz ardı edenler olursa, çok ciddi sonuçlarla karşı karşıya kalacaklardır,” yorumunu yaptı. Görüldüğü gibi NATO, sadece ABD değil, aynı zamanda bir değerler bütünüdür, bunu yok edemezsiniz, diyor. Bu tür bir çıkış Birleşmiş Milletler’de, “Dünya beşten büyüktür!” sloganında da vardı. Birlikte okunacak olursak, değişik yerlerde ve zamanlarda ifade edilen sözlerin anlamı ve etkisi, kendiliğinden tutarlı bir hale dönüşüyor.
Ayrıca Cumhurbaşkanı Erdoğan uluslararası sistemin önemli bir anlaşmasına dair savunuculuk yapıyor ve bir bakıma, bunu bozmaya, anlaşmanın aksine alenen suç işlemenize dair hakkınız hukukunuz olamaz, diyor. “Kaşıkçı cinayeti, Konsolosluk İşleri Hakkında Viyana Sözleşmesi’nin açık bir ihlali ve suistimalidir. Sorumluların cezalandırılmaması halinde gelecek için çok tehlikeli bir emsal teşkil edecektir. Bu nedenle bazı Suudi yetkililerin, dostluğumuzun gerektirdiği biçimde adalet davasına hizmet etmek yerine Kaşıkçı’nın kurban gittiği planlı cinayetin üstünü örtme çabalarını şaşkınlık ve üzüntüyle karşıladık.” Kaşıkçı cinayetinin arka planında neler olduğunu ortaya çıkarmanın bir gereklilik olduğunu belirten Erdoğan, makalesini şöyle tamamlamakta: “Nasıl Watergate skandalı bir hırsızlık olayından daha büyükse ve 11 Eylül terör saldırıları uçakları kaçıran kişilerden ibaret değilse, Cemal Kaşıkçı cinayetinde de bir avuç güvenlik görevlisinden çok daha fazla kişinin parmağı vardır. Uluslararası toplumun sorumluluk sahibi üyeleri olarak Cemal’in öldürülmesi olayındaki kuklacıları teşhis etmek ve olayı örtbas etmeye çalışan Suudi yetkililerin kime güvenerek bu hareketleri yaptığını ortaya çıkarmak mecburiyetindeyiz.” Bu sözler isabetli tespitlerle alakalıdır ve tarihi bağlar kurarak bir bakıma bazı odakları köşeye sıkıştırmaktadır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan açıkça ABD’yi sıkıştırmaktadır. Hatta Kasım başındaki seçimler için Erdoğan ABD kamuoyunu etkileyen ve bir nebze de olsa belirleyici olacak sözler ediyor. Bütün bunları bir gazetede yazı yaparak yapmıyor. Ya nasıl yapıyor? Adli ve istihbari çalışmalar bir tarafta, basına sızdırılan bilgiler diğer tarafta. Adli bulguların resmen açıklanması sonraki aşama. İçeride yapılan açıklamalarda sürekli bilgi vermek suretiyle konuya dahil olanların tepkilerini alma ve niyetlerini de ölçme. Biraz savsaklama girişimleri olacak gibi, bu kez de Amerika’da bu işle ilgili olan gazeteyle çıkış yapma… Bu kadarla da kalmayacağı belli!
Yine twitter ve sosyal medya kanallarıyla bilgilendirmeler var. Sosyal medya kanalları derken, propagandanın stratejik seviyede, devlet çapında, tek elden yapılması prensiplerine uygun açılan internet siteleri ile bu faaliyetler kitabına uygun sürdürülmektedir. Özellike terör örgütlerinin taşeronluk yaptığı internet sitelerinden yapılan girişimleri boşa çıkarmak için de bu faaliyetler kullanılmakta, kamuoyunun tek taraflı baskılanmasının önüne geçici hamleler yapılmaktadır.
Peki, bu tür Medya Gücü ile Türkiye ne elde edebilir? Yakın zamanda hem ABD hem de Türkiye tarafından bir başka çatışma vardı, konu Papaz Brunson üzerinden sürdürülmüştü. Bu da esasen hukuk ve istihbarat davası idi. Hukuk kısmı çözüldükten sonra, konu daha sonra belli bir karşılıklı çıkar elde etme yönüne evrildi. Şimdi ABD’nin terörü ve teröristi destekleyerek dünyada neler yaptığı aşikar. Hemen yakınımızda teröristleri eğitip donatıyor ve bir uydu devlet parçası kurmakla ilgileniyor. Bunu sanki teröristi değil de yaratılmış gerçeklikle, Suriye’deki probleme bir çözüm olarak muhaliflerle sürdüğü söyleniyor. Kime? Bütün dünyaya. Neyle? Başta medyayla. Konuları birleştirmeye devam edelim. Arada Hakan Atilla davası, “Global Magnitsky Yaptırımları” dedikleri garip bir şey ve küresel ticaret savaşı yaptırımları, vs. var. Bunlar çoğaltılabilir. Eğer ABD ile bir çatışma ve güç mücadelesi dönüyor ise hepsini birlikte görelim. Şimdi de Kaşıkçı olayı var. Medya sürekli devrede. Şimdi Türkiye açısından kazanım ne? İşte ABD bazı tarifsiz ve anlamsız, ama kendince yaptırım dediği işlerde geri adım atmak zorunda kalıyor. Beklenen ne? Suriye kuzeyinde şu terör devleti kurma girişiminden caydırmak. Karşılıklı hamleler var. Bize yansıyan hukuk ve istihbarat konuları olmaktan ziyade, böylesi bir çatışmada kullanılan mermiler medya temaları. Demek ki medya yolu ile hem hasmınızı atacağı adımdan vaz geçiriyorsunuz hem de kamuoyunun doğru bilgilendirilmesini sağlıyorsunuz. Temel ama insanın değerlerini savunmak ve yüceltmek.
Paylaş
Facebook
Messenger
Twitter
Pinterest
Linkedin
Whatsapp
Reddit
Email
Etiketler
ABD
Cemal Kaşıkı
Erdoğan
Medya
Sosyal medya
Suudi Arabistan
Trump
Türkiye
Washington Post
Yaptırımlar
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
Your email address will not be published.
Bultene Katil
Δ
ÖNCEKİ YAZI
Suudiler ile Türklerin Liderlik Yarışı mı Var?
DİĞER YAZI
Doğu Akdeniz Uğrunda!..
BENZER YAZILARI OKUYUNUZ
BAE ile Düşündürücü Yeni Dönem
Yunanistan Gerginliğinin Arka Planı
Politika 'ın son yazıları
BAE ile Düşündürücü Yeni Dönem
Geçtiğimiz gün Birleşik Arap Emirlikleri Şeyhi Mohammed bin Zayed Al Nahyan (dünya MbZ kısaltmasıyla anıyor) Ankara’ya
Yunanistan Gerginliğinin Arka Planı
Doğu Akdeniz’den başlayan ve genişleyen büyük bir kırılma; Yunanistan ve Türkiye gerginliği üzerinden kendilerine çıkar elde
Tam Spektrumlu Politika
Size şöyle soruyorum: Tam spektrumlu politikanız nedir? Klasik ideolojik yaklaşımlarla mı hareket edeceksiniz, hatalar üzerinde geliştirdiğiniz
Fay Hatları
Türkiye’nin bölgesindeki çatışmaları, gerilmeleri ve krizleri incelemeye başladığımızda ilgili aktörlerin etkileşimleri bağlamında geniş bir coğrafya içinde
Kırılma Cilt II
Kırılma Cilt I'de bu bir kitap olacak diye başlamış idik. Cilt II'ye geçmeden gördük ki bu
Son Yazilar
İklim Değişikliği ve COP26 26 Kasım 2021
BAE ile Düşündürücü Yeni Dönem 26 Kasım 2021
Yunanistan Gerginliğinin Arka Planı 23 Kasım 2021
Tam Spektrumlu Politika 22 Kasım 2021
Terörle Mücadeleyi Konuşmak 19 Kasım 2021
Baltık’tan Hazar’a Hibrit Savaş 17 Kasım 2021
Fay Hatları 13 Kasım 2021
Belarus-Polonya Göçmen Krizi 12 Kasım 2021
Etiket Bulutu
AB (110) ABD (675) Adalet (84) Almanya (115) Amerika (175) Avrupa (199) Batı (87) Bilim (96) Birleşmiş Milletler (104) BM (91) Demokrasi (180) Devlet (127) Din (84) Donald Trump (113) Doğu Akdeniz (139) Ekonomi (135) Esad (87) FETÖ (87) Fransa (129) Güvenlik (112) Hukuk (98) Irak (115) IŞİD (87) Joe Biden (109) Kültür (142) Küresel (217) Libya (104) Muttaki (96) NATO (221) PKK (160) Politika (205) Rusya (444) Savaş (89) Soğuk Savaş (105) Strateji (105) Suriye (351) Teknoloji (109) Terör (229) Trump (136) Türkiye (672) Çin (331) İngiltere (130) İnsan (116) İran (174) İsrail (202)
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 (17) Ekim 2021 (19) Eylül 2021 (14) Ağustos 2021 (22) Temmuz 2021 (10) Haziran 2021 (16) Mayıs 2021 (26) Nisan 2021 (20) Mart 2021 (19) Şubat 2021 (12) Ocak 2021 (26) Aralık 2020 (22) Kasım 2020 (15) Ekim 2020 (11) Eylül 2020 (12) Ağustos 2020 (19) Temmuz 2020 (23) Haziran 2020 (34) Mayıs 2020 (27) Nisan 2020 (17) Mart 2020 (21) Şubat 2020 (27) Ocak 2020 (15) Aralık 2019 (14) Kasım 2019 (10) Ekim 2019 (11) Eylül 2019 (30) Ağustos 2019 (28) Temmuz 2019 (29) Haziran 2019 (23) Mayıs 2019 (25) Nisan 2019 (13) Mart 2019 (12) Şubat 2019 (18) Ocak 2019 (22) Aralık 2018 (28) Kasım 2018 (28) Ekim 2018 (37) Eylül 2018 (27) Ağustos 2018 (23) Temmuz 2018 (17) Haziran 2018 (17) Mayıs 2018 (22) Nisan 2018 (4) Mart 2018 (2) Şubat 2018 (7) Ocak 2018 (9) Aralık 2017 (7) Kasım 2017 (3) Ekim 2017 (5) Eylül 2017 (2) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (5) Haziran 2017 (10) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (8) Mart 2017 (4) Şubat 2017 (7) Ocak 2017 (10) Aralık 2016 (10) Kasım 2016 (11) Ekim 2016 (12) Eylül 2016 (9) Ağustos 2016 (20) Temmuz 2016 (15) Haziran 2016 (14) Mayıs 2016 (11) Nisan 2016 (13) Mart 2016 (17) Şubat 2016 (17) Ocak 2016 (14) Aralık 2015 (17) Kasım 2015 (17) Ekim 2015 (38) Eylül 2015 (6) Ağustos 2015 (4) Temmuz 2015 (10) Haziran 2015 (10) Mayıs 2015 (5) Nisan 2015 (3) Mart 2015 (4) Şubat 2015 (2) Ocak 2015 (3) Aralık 2014 (3) Kasım 2014 (3) Ekim 2014 (3) Eylül 2014 (4) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (1) Haziran 2014 (3) Mayıs 2014 (15) Nisan 2014 (11) Mart 2014 (10) Şubat 2014 (10) Ocak 2014 (16) Aralık 2013 (13) Kasım 2013 (11) Ekim 2013 (38)