Demir yolu işçisinin oğlu olarak Gürün'de doğan Hasan Hüseyin'in soyadı Korkmazgil'dir. Çocukluk yıllarını yoksulluk içinde geçiren Hasan Hüseyin, Niğde ortaokulundan mezun olduktan sonra Adana Erkek Lisesi ve Gazi Eğitim Enstütüsü Edabiyat Bölümü'nü bitirdi. Öğretmenliğe başladı ancak düşünceleri nedeniyle 141. ve 142. maddelerden yargılanarak mesleğinden uzaklaştırıldı. İşsiz kaldığı dönemde arzuhalcilik, tabela ressamlığı ve hayvan yetiştiriciliği gibi çeşitli işlerde çalıştı. Ankara'ya yerleşerek önce Akis ardından da Karikatür, Taş, Akbaba ve Yön dergilerinde gülmece ve fıkra yazarlığı yaptı. Forum ve Toplum dergilerini yönetti.
Hasan Hüseyin şiir yazmaya lise sıralarında başladı, ilk şiiri 1959 yılında Dost dergisinde yayınlandı. Yelken, Ataç, Varlık dergilerinde yayınlanan şiirleriyle tanındı. 1963'te yayınlanan ilk şiir kitabı ''kavel'' ile Yeditepe Şiir Armağanı kazandı.
Şiirlerinde anlamı güçlendirmek amacıyla kullandığı sık sık yenilemelere başvurup; coşkulu, yergisel ve uzun dizeli şiirler yazan Hasan Hüseyin'in Nazım Hikmet'in etkisinde kalmış ve toplumcu bir dünya görüşü benimsemiştir. Yoksul halkı, işçileri, köylüleri şiirlerine konu olarak seçmiş ve dostluk, özgürlük, aşk, devrim, sömürü, savaş ve barış temalarını kullanmıştır. Tek bir kitabı oulşturacak kadar uzun olan Kızılırmak şiiriyle kendi özgün şiir anlayışını oluşturan şair, halk kültürünün öğelerine yaslanarak dünyayı değiştirmeyi amaçlayan, kavgacı ve destansı şiirler yazmıştır. Şiirlerinde lirik özellikler barındıran Hasan Hüseyin, insanı evrenselliğin boyutunda ele alarak, zaman zaman imgeler ve çağrışımlarla insanın sömürü düzenindeki konumunu, müziksel bir ritme ve sese ulaşma edimi içinde, şiirin eksenine koyar.
1984 yılında Ankara'da yaşamını yitiren Hasan Hüseyin Korkmazgil'in şiir kitaplarının yanında toplumsal yergi özellikleri taşıyan hikayeleri ve gezi yazılarını topladığı bir kitabı vardır.