Bir varmış ile bir yokmuş arasında başı kel, koca dişli, kalbi bembeyaz bir adam belirivermiş. Tavşana benzer ama insan, gönlü tertemiz bir beyaz martı gibiymiş. Adamın kalbi o kadar beyazmış ki, yola çıktığı zaman hep kayboluyor, yönünü bir türlü bulamıyormuş. Kalbinde ona ileri ya da geri gitmesini söyleyen siyah noktalar yokmuş.
Yine günlerden bir gün evden çıkıp kabarık yünlü koyunların peşine takılıp yürümeye başlamış. Saatlerce gökyüzünü izleye izleye yürümüş. Sonra bir bakmış ki ne önünde koyun ne ardında bir iz var evinden. Sağına dönmüş bir şey yok, soluna dönmüş bir şey yok. Etrafında dönmeye başlamış çaresizlikle. Dönmüş de dönmüş, dönmüş de dönmüş. Sonunda başı dönünce yere yığılıvermiş. Toprağa uzanınca sakinleşmiş biraz, korkuyla kapadığı gözlerini yavaş yavaş aralamış. Karşısında uçsuz bucaksız uzanan gökyüzünü görünce içi rahatlamış, yüzüne kocaman bir tebessüm yayılmış. Göğe bakarak ayağa kalkmış ve göğe bakmaya devam ederek yürümeye başlamış yine. Hangi yöne gittiğini, önüne ne çıkacağını bilmiyormuş. Sadece göğe bakarak yürüyormuş. Gökyüzü o kadar güzel, o kadar uçsuz bucaksızmış ki! Bu kadar güzel bir gökyüzünün altında yaşadığı için çok mutlu olmuş. Hem bu kadar güzel bir gökyüzü onu nasıl kötü bir yere ulaştırabilirmiş ki?
Az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. Bir kelebeğin kanadında gece gündüz yol tepmiş. Gündüzleri top top süzülen beyaz bulutları, geceleri inci mercan yıldızları arkadaş bilmiş. Bir demiş bin işitmemiş. Bin demiş bir işitmemiş. Yorulmamış. Sonunda ulaşmış bir güzel kuyuya, uzatmış avucunu içmiş kana kana serin tatlı suyundan. Su o kadar içini ferahlatmış ki, orada oturup biraz suyu dinlemek istemiş. Su sesi sanki kendiliğinden çalınan bir müzik gibi gelmiş kulağına. Kapamış gözlerini, uymuş suyun sesine. Gözü kapalıyken gözünün önüne gelen gökyüzündeki top top bulutlarla oynamaya başlamış. Bir bulutu sağa uçuruyor, bir bulutu daha yukarı gönderiyormuş. Bir yıldıza bir bulut hediye etmeye karar vermiş sonra. Yıldızın bulut üzerinde daha rahat uyuyabileceğini düşünmüş. Kolunun altına aldığı bir bulut topunu yıldıza götürmek üzere geceye doğru yürümeye başlamış. Gece nazlı tabi, utangaç, kolay kolay göstermemiş yüzünü. İnatla beklemiş köşesinde dışarı çıkmak için. Sonunda herkes evine çekilip bulutlar dağların ardında kaybolunca bütün genişliğiyle göstermiş gece yüzünü. Tüm yıldızlarını asmış koynuna tek tek, özenle. O da kolunun altında bulutla, sevinçle yıldıza doğru yürümüş. Yıldızı ürkütmeden, hiçbir şey demeden uzatmış bulutu gülümseyerek ve uzaklaşmış oradan yavaşça. Tam sevinçli sevinçli yürüyormuş ki, bir yerden gülme sesleri gelmeye başlamış. Önüne bakmış iz yok, arkasına bakmış toz yok. Derken gökyüzü birden sallanmaya başlamış, yıldızlar dökülüvermiş yere. Gözlerini bir açmış, karşısında onu izleyip gülen yedi sekiz tane çocuk oturuyormuş. Hepsi şaşkın ama güler yüzlü, gözleri parıl parıl parıldayan çocuklar. O anda yine ne diyeceğini, ne yapacağını bilememiş. O çocuklara bakıyormuş, çocuklar onlara. Sonunda çocuklardan biri, al yanaklı cingöz Nuri, dayanamayıp sormuş:
Cingöz Nuri - Amca, sen kimsin?
Davşan Amca - Ben mi kimim? İnsanım işte. Hem sen kimsin?
Cingöz Nuri - Amca benim adım Nuri. Bana cingöz derler. Senin adın ne?
Davşan Amca - Benim adım mı? Benim adım ne ola ki. Köyde beni davşan diye çağırırlar. Ben de bir o yana hoplayıp, bir bu yana hoplayıp giderim.
Cingöz Nuri - Davşan Amca, neye gülüyordun az önce?
Davşan Amca - Bulutlarla oynuyorduk, ona gülüyordum.
Cingöz Nuri - Bulutlarla mıı? Gerçekten mi? Biz de oynayabilir miyiz?
Davşan Amca - Oynayabilirsiniz tabi. Gözlerinizi kapayınca bulutlar gelir oturur gökyüzüne, orada istediğiniz kadar oynayın, konuşun. Birbirinize masallar anlatın. Bulutlar çok sever masal dinlemeyi.
Cingöz Nuri - Davşan Amca sen de anlatıyor musun onlara hikâye?
Davşan Amca - Anlatıyorum tabi.
Cingöz Nuri - Bize de anlatsana. Bize de anlatsana.
Davşan Amca - Anlatayım ama sonra gökyüzüne gitmem lazım.
Çocuklar hep bir ağızdan tamam demişler, Davşan Amcaya. Davşan Amca kapamış gözlerini başlamış kendi kendine mırıldanmaya:
Vaktiyle bir horozla bir dilki var imiş. Horoz bir gün çıkmış bir ağacın tepesine ötmeye başlamış. Dilki kurnaz tabi, aklı fikri horozu yemekte. Horoz ağaca çıkar çıkmaz dilki koşa koşa ağacın dibine gelmiş. Ey horoz kardeşim, anamdan babamdan bir mektubum geldi. Gözlüğümü evde unutmuşum. Şu mektubu bana okur musun, demiş. E horoz bu, dilkinin yardıma ihtiyacı var onu geri çevirmeyeyim demiş kendince. Mektubu okumak için aşağı iner inmez dilki hemen üstüne atlayıvermiş. Tam onu yiyecekken, çaresiz çırpınan horozun aklına bir fikir gelmiş. Aaa dilki kardeş, dilki kardeş, bizde bir adet vardır. Vakti zamanında dedemin dedesini de bir dilki yemiş. Bu olay bütün aileyi hala korkutur. O yüzden tilkilerden korunmak için yemeğe oturmadan önce şöyle dua edilir:
Elime çektim küreği
Dolandı beş on direği
Dilki paşa dilki paşa
Postu ver de çık dışarı
Sen de duanı et de, öyle başla yemeğine demiş. Dilki heyecanla horozun dediğini yapmaya koyulup ağzını açmış ki horoz fırladığı gibi tekrar ağacın tepesine çıkmış. Dilki horozu kaçırınca aklı başına gelmiş. Horozun söylediği duayı ancak o zaman anlamış. O gün postu kaptırmamış ama bundan sonra bu duayı hiç unutmamak için hep tekrarlamış:
Elime çektim küreği
Dolandı beş on direği
Dilki paşa dilki paşa
Postu ver de çık dışarı.
ÇEKMEKÖY 2023
Çekmeköy2023
Yorumlar
YORUM GÖNDER
Zeytin Gözlü Adam
Çekmeköy2023 Haziran 2017 DEDE BANA MASAL ANLAT
Evvel zamanın birinde, kalbur samanın dibinde, develer konuşur pireler çalışır iken, babam annemle bahçede sek sek oynarken, benim düşlerimde beyaz tenli ayağı aksak bembeyaz sakallı Mehmet beliriverdi.
Devamı
Maviş’in Pamuğu
Çekmeköy2023 Ekim 2017 DEDE BANA MASAL ANLAT
Unumu eledim, eleğimi astım, yatağımı dürdüm, örtüsünü büktüm, vakti geldi, kuşlar uçtu, kuzular meledi, inatçı eşekler inadından vazgeçmedi.
Devamı
Yumak
Çekmeköy2023 Ağustos 2017 DEDE BANA MASAL ANLAT
Masal Diyarı’nın en eski ve muzır sakinleri çocuklar, sanki dünyanın bütün çocuklarının sesini ve neşesini taşıyorlarmış diyarın her bir köşesine. Çocuk cıvıltısı kuşların sesine karışıp büyüyor,