“Hayat çok tuhaf.Çocukken zaman çok yavaş geçer. Sonra bir de bakmışsın 50 yaşına gelmişsin ve çocukluğundan ne kalmışsa geriye bir kutuya sığmıştır. Tozlu bir kutuya…”*
Eski evlerde tavan araları vardı. Evin büyükleri dışında pek kimsenin uğramadığı, umursamadığı, unuttuğu bir dünyaydı burası. Atmaya kıyılamayan eski eşyalar saklanırdı burada.
Her biri anılarla yüklü eskimiş, eksilmiş, eprimiş eşyalar.
Ne atabilmişizdir, ne de alıp kullanabilmiş…
Vakti geçmiş, modası geçmiş, zamanın gerisinde kalmışlardır.
Eski radyolar gibi…
Siyah-beyaz televizyonlar gibi…
Sararmış resimlerle dolu aile albümleri gibi…(Mesela annemin, büyük, büyükannemin gelinlik resimlerini hala neden sakladığına bir türlü akıl erdiremem.)
Annemin çeyiz sandığı gibi…
Ah, o çeyiz sandığı… içinde tüketilmiş bir ömrü, nakışlarda saklı kalmış göz nurunu, artık kullanılmayan yün yorganları lavanta, naftalin ve beyaz sabun kokuları içinde özenle saklar. Hiçbir zaman kullanmayacağımızı bildiğimiz halde, zamanında bizi sımsıcak ısıtan o demir döküm sobayla bir gönül bağımız vardır sanki. Belki de çocukluğumuzda salonun ortasında gürül gürül yanarak bütün evi ısıtan, bizi sıcacık sarıp sarmalayan sobaya vefa borcuydu ödediğimiz…
Ve o irili ufaklı bir dolu kutu, kutu, kutu…
Bir gün birinin onlara dokunmasını özleyerek zamansız bir bekleyiş içindeki kutular…
Her şey Amelié’nin filmde söylediği gibidir, “…çocukluğundan ne kalmışsa geriye bir kutuya sığmıştır. Tozlu bir kutuya.”
Bebeklik giysilerinden, kesilmiş ilk saçına; ilk patiğinden, kolu bacağı kırık ilk bebeğine kadar tozlu bir kutunun içinde hala o günkü kokularıyla saklıdırlar.
&
Yaşlandıkça –ya da yaş aldıkça diyelim- bir tavan arasına döner yüreğimizde.
Kimsenin uğramadığı, umursamadığı, unuttuğu…
Eski eşyalar yerine anılar biriktirmişizdir.
Biri gelsin, mazinin tozlu raflarındaki anılara dokunsun isteriz
Kuytularımızda özenle sakladığımız, bir türlü unutamadığımız yitirilmiş dostluklar, yarım kalmış aşklar, keşkeler, belkiler, umutlar… ve bir yaşama sığdırılmış onca güzellikler ebedi bir sessizliğe gömülse de, anımsadığımızda dudaklarımızın kenarında kendiliğinden oluşan gülümseme, içimize yayılan sıcaklık onların hala canlılığını koruduğunu anlatır bize.
Oysa çoktan yaşanmış, bitmiş, zamanı geçmiştir…
Eski radyolar gibi
Siyah beyaz televizyonlar gibi
Sararmış eski fotoğraflar gibi…
Bizim hikâyemiz gibi…
*Amelié /replik
Nuray Ors, Şahin ÖZŞAHİN, Emine Yücel ve 1 diğer kişi bu blog'u önerdi.
Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.
Yorum Yaz
Gönder
Yazdır
Hata Bildir
yazarın önceki bloğu
yazarın sonraki bloğu
bu kategorideki önceki blog
bu kategorideki sonraki blog
kategoriden rastgele blog getir
Yorumlar (1)
"Yes aldıkça bir tavan aralığına döner yüreğimiz de..." ifadesi son derece anlamlı ve etkileyiciydi.Kaleminize ve ruhunuza sağlık Melek hanım.
Ersin Kabaoglu
18.06.2020 17:29
Cevap :
Teşekkür ederim Ersin Bey. 18.06.2020 22:53
Önceki Yorumlar
Sonraki Yorumlar
Sayfa: 1
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Diğer Yazarlarımızdan
Yazarın Önerdiği Bloglar
ANNE-BABA ÇOCUK KAYGI
ANNE ve BABA ÇOCUK YETİŞTİRİRKEN KENDİSİNİ YETERSİZ Mİ HİSSEDİYOR? Günümüzde anne ve babalar çocuk yetiştirme konusunda daha fazla kaygılı görünüyorlar. Bu kayg..... 30 Kasım 2021 - 17:15
PINAR YILDIRIM
Neden Aldatıyor?
Neden Aldatıyor? Aldatma Şekli ve Sebepleri Neler? Aldatma ile ilgili sıklıkla karıştırılan hadiselerden bir tanesi dürtüsel aldatma ile narsisistik tür aldatmadır. Bu ayırım alda..... 30 Kasım 2021 - 15:36
Uzman Psikolog Melda Yakupoğlu
İSTİKLALSİZ DİN OLMAZ
“İSTİKLALSİZ DiN OLMAZ!..” Kuvayı Milliye Müfrezeleri (1918-1923) Diyerek; işbirlikçe hain Ulukışla Kaymakam Tayyar Beye karşın; Mustafa Kemal Paşa saflarında yer alan, K..... 30 Kasım 2021 - 15:36
Dursun Özden
Gül Yaprağı Arkadaşım
Burada bir daha yazacağım aklımın ucundan bile geçmemişti. Aslında yazıyor da sayılmam. İçimdeki yangını bir şekilde burada söndürmek istedim sanırım. 5 yıl önce, canım Şerife'm için yazmıştım bu y.. 28 Haziran 2013 - 00:29
Tülin Aksoy
'Nick'li yazarlar!
“Canım istedi” ya da “iki şey karalayayım da kenarda dursun” diye başlamıyorum bu satırlara. Günümüz modasında öyle ya hani! Yazmak için yazıyorum. Ve “Yazmak” olgusunun bilincinde olarak devam edi.. 11 Haziran 2017 - 16:23
Zeki Karaman Konyalı
Son kuşlar
Biz gidelim de o zaman görün dünyayı siz. Biz dediğim yani “biz, son nesil, son kuşlarız hepimiz.” Az kaldık fakat henüz yok değiliz. Uzun yıllar karşılaşmayınca, bizi yok sanabilirsiniz... 16 Haziran 2017 - 09:01
Ahmet KARAKAYAN
Toplam blog
: 235
Toplam yorum
: 1840
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2031
Kayıt tarihi
: 26.09.07
Burada yazarken kim olduğumuzun, ne olduğumuzun bir önemi olmadığını düşünüyorum. Önemli olan yaz..
Blog habercisi
Blog yazarına mesaj yaz
Yazarı paylaş
Bloglarda Yazarlarda Galerilerde
Sadece bu yazarın bloglarında ara
Ne yapıyor?
Facebook'ta paylaşılanlar
Twitter'da paylaşılanlar
Milliyet Blog
@Milliyet_Blog tarafından gönderilen tweetler
Anasayfa|
Bize Ulaşın|
Yardım|
Açılış Sayfam Yap|
Kullanım Koşulları
Yukarı
© Milliyet Blog Copyright İnternet baskısında yer alan tüm metin, resim ve içeriğin hakları milliyet.com.tr'ye aittir. Milliyet Blog kullanıcıları ve üyeleri, üçüncü kişilerin telif hakkı sahibi bulunduğu her türlü fikri eser, fotoğraf, resim vb. materyal ve ürünleri kullanamazlar. Blog kullanıcı ve yazarlarının, üçüncü kişilerin telif hakkı sahibi olduğu yazı, resim vb. ürünleri kullanması durumunda, her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kendilerine aittir.