“Sağlık bir ise, diğerleri sıfırdır” denir ya, ne kadar doğru! Yani sıfırların önünden biri kaldırırsan, diğerlerinin hiçbir değeri yok. Bayramdan önceki hafta bir operasyon geçirdim, çok şükür ki tehlikeli bir durum yoktu, operasyon olursa daha rahat edeceğim bir durumdu, ben de karar verip oldum. Birkaç gün içinde işimin başına döndüm ve hemen akabinde bayram da gelince daha uzun dinlenme fırsatım oldu.
Mesleki yaşamımda, uzun süre hastanede kronik hastalığı olanlarla çalıştığım için sağlığın kıymetini bilirim. Suyu rahat içebilmenin, canının istediğini yiyebilmenin, günlük ihtiyaçlarını giderebilmenin, başını alıp istediğin yere gidebilmenin, rahat uyuyabilmenin…
İnsanın her zaman sahip olduğu sağlığı ile ilgili konforun geçici de olsa bozulması; yaşam, kendisi, ilişkileri, sahip oldukları, kaçırdıkları, yapmak istedikleri konusunda tekrar düşünmesine neden oluyor. Anlıyorsun ki en yakınların bile olsa başkalarının yardımına ihtiyaç olmadan yaşamak ne güzel. Rahat nefes alabilmek ne güzel. Yatakta istediğin pozisyonda yatıp uyuyabilmek ne güzel. Mide-bağırsak sisteminin sorunsuz çalışması ne müthiş birşey; birçoğunuz bilirsiniz ameliyatlar sonrası bağırsak sorunu yaşanır ve bazen zorlayıcı olabilir.
Elbette hiçkimse bu süreçlerden geçmek zorunda kalmasın ancak sağlıklı olmanın çok kıymetli bir şey olduğu, hoyratça geçen gündelik hayat içerisinde zaman zaman hatırlanması gereken bir olgu. O zaman renkler daha parlak, yiyip içtiklerimiz daha lezzetli, içiniz daha huzurlu, daha dingin, anlarınız daha keyifli, sevdiklerinize daha yakın, daha hoşgörülü ve takıntılarınız çok daha az olur.
Anların kıymetini bilerek, bulunduğunuz ana kendini bırakarak, sevdiklerinizle onları içinize çeke çeke zaman geçirmek… Artık yaşlanan anne ve babanızla, evlenip evini ayıran kardeşinizle, bu hayat telaşında akşam birkaç saat gördüğünüz eşinizle, büyüdüğü her ana tanıklık etmenin keyfiyle çocuğunuzla, arkadaşınızla ,dostunuzla kaliteli zaman geçirmenizi sağlayacak bir farkındalık yaratır, sağlıklı olmanın kıymetini bilerek yaşamak.
Dost dedim de, ne kadar kıymetli insanın dostlarının desteği… Zor anlarda içinde bulunduğunuz durumun her aşamasında, yanınızda olduğunu canı yürekten hissettiriyor dost. Dost edinmek kolay değil, ne olur zaman ve emek harcayarak dostluk geliştirin, dostluğu önemseyin. En temel gereksinimlerimizden ve hayata anlam duygusu veren gerçeklerden birisidir dost.
Ünlü Fransız düşünür Montaigne’ in en iyi dostu otuzbeş yaşında öldüğünde, kendini çok yalnız hissetmiş, epeyce üzüntü yaşamış ve şöyle demiştir; “Yeri hiçbirşeyle dolmuyor ve benim için gerçek dost yanında çırılçıplak kalabildiğim, tümüyle kendimi açabildiğim kişidir”.
Dostlar; zor anları dayanılır kılan, sevinçleri çoğaltan, yaşama sevincini attıran, yalnız olmadığınızı hissettiren değerlerimiz. Bizim kültürümüzde dostluk hala çok önemli ve iyiki de öyle. Hasta kişiye verilen sosyal destek konusunda mesela; Amerikan toplumuyla, Türk toplumu kıyaslandığında bu konuda ne kadar şanslı olduğumuzu söylemeye bile gerek yok.
Psikoloji alanında bu konuda çalışmalar da yapılmaktadır ve sosyal destek sistemlerinin hastalar üzerinde çok olumlu etkileri olduğu bilinmektedir. Bizim toplumumuz bu konuda çok zengindir ve bu değerleri de korumak gerekmektedir.
Bu nedenle dostlar ihmale gelmez! Onlar hayatınızda kalmaya devam ediyorlarsa ve zor zamanınızda sizi daha çok sahiplenip, kucaklıyorsa bilin ki siz de bunu hak etmek için elinizden geleni yapmışsınız, ne mutlu size.
Sevgili ailem ve dostlarım; sayenizde herşey daha kolay oldu. Merakınız, endişeleriniz için,tekrar tekrar aradığınız için, zarif ziyaretleriniz için, en güzel çiçekleri bana layık gördüğünüz için ve iyileşmeme rağmen hala beni şımartmaya ve keyifli zamanlar yaratmaya devam ettiğiniz için binlerce teşekkürler. İyi ki varsınız.