Çocukların Tırmanmak İçin Kendi Tepeleri Olmalı... - Sevinç Gizem Bozkurt - www.gundem33.com - Mersin'den Haber Verir
Çocukların Tırmanmak İçin Kendi Tepeleri Olmalı...
Video Galeri
Foto Galeri
Köşe Yazarları
Üye Paneli
Bugün..
Facebook
Twitter
ANA SAYFA
KÜLTÜR-SANAT
MEDYA
EĞİTİM
ASAYİŞ
SPOR
SİYASET
EKONOMİ
GÜNDEM
ÇUKUROVA
TEKNOLOJİ
ÖZEL HABER
SAĞLIK
Video Galeri
Foto Galeri
Köşe Yazarları
Ana Sayfa Köşe Yazarları Sevinç Gizem Bozkurt Çocukların Tırmanmak İçin Kendi Tepeleri Olmalı...
Sevinç Gizem Bozkurt
Çocukların Tırmanmak İçin Kendi Tepeleri Olmalı...
Paylaş
Tweetle
Google
Paylaş
Paylaş
Tweetle
Paylaş
Paylaş
A A
20 Haziran 2021 - 14:50
Vırgınıa M. Axline’ ın ‘ Benliğini Arayan Çocuk’ kitabı ebeveynlere; sevgisiz ,merhametsiz ve benimsenmeden yetiştirilen çocukların nasıl bir karanlığa mahkum edildiğini açık şekilde anlatıyor. Üstelik bunu, görünen davranışların ardındaki duygu devinimini çarpıcı şekilde gözler önüne seriyor.
Bu hikaye Dibs isimli bir çocuğun zihinsel engelli olduğu düşüncesi ile oyun terapisine yönlendirilmesi, bu süreçte çocuğun ailesi ve benliğine dair tüm sorularına yanıt bulduğu bir hikayedir.
Dibs ciddi davranış sorunları olan saldırgan ve öfkeli bir çocuk. Çevresinde hiç kimseyle iletişim kurmuyor, sadece kendisine emreder şekilde konuşuyor. Öğretmenlerin yönlendirmesiyle terapilere başlıyor. Başlarda hiç konuşmasa da Terapiste güveni arttıkça sözel iletişimleri de artıyor. Dibs 6 aylık görüşmelerin sonunda zekasını kullanmayı ,duygularını ifade etmeyi, insanlarla iletişim kurmayı öğreniyor böylece ailesiyle olan ilişkileri de hiç olmadığı kadar sevgi dolu oluyor.
İşin aslı, Dibs’ in annesi doktor babası bilim insanı; doğumla birlikte kariyer ilerlemesi duran annesi bu durumu sindiremiyor; babasının gözünde annesinin değeri azalıyor. Dibs evde düzeni bozan çocuk olarak yaftalanılıyor. Odasına kilitleniyor, dinlenilmiyor, hor görülüyor. Dibs’ in davranışları gördüğü muamele ile örtüşüyor.
Kitabı okuduğum süre boyunca kapağını her kapattığımda Dibs’ i o sesiz odaya yalnız başına kilitliyor gibi hissettim. Elimden bırakamadım ve bir çırpıda bitirdim.
Bugünün yetişkinleri olarak, geçmiş çocukluk yaralarımızın birçok sebebinin ebeveyn tutumlarına bağlı olarak oluştuğunun farkındayız. Kastettiğim şey asla ebeveynlerimizin kişiliğini eleştirmek değil, hataları farkedip yaralayıcı tutumları bi sonraki nesillere aktarılmasına engel olmaktır.
Hiçbir insan mükemmel değildir, hepimizin eksikleri, zayıflıkları ver artı yönleri vardır. Önemli olan yapabildiklerimize odaklanıp, eksik yönlerimizi tamamlamak. Ve bizlere emanet edilen evlatlarımızın hayat yolculuğuna olabildiğince merhamet ve sevgiyle eşlik edebilmek…
….
Son olarak Dibs’ in sarısıcı sözü ile vedalaşalım; “ Bence tüm çocukların tırmanmak için kendi tepeleri olmalı, ve bence tüm çocukların gökyüzünde sadece kendilerine ait bir yıldızı olmalı. Ve bence tüm çocukların kendilerine ait ağaçları olmalı. Bence böyle olmalı”