Tamamen gitmemişlerdi ama biraz kötü görünmeye başlamışlardı, artık salataya katamazdım ya da çiğ olarak tüketemezdik. Yeşillikler ilk aldığım gibi taze değilse çiğ tüketmemeye çalışıyorum. Hem tadı kötü oluyor hem de midelerde yanma yapıyor. Zaten eşimin de midesi hassastır, hemen dokunur.
Taze soğanları bu sefer atmak istemiyorum ne yapsam ne yapsam derken soğanlı ve otlu hamur işlerinin çok lezzetli olduğunu hatırladım. İçine peynir de girince tadından yenmiyor.
Tarifteki dereotu ve maydonozun yerine ıspanak kattım. Normal poğaça tadına yakın çok güzel bir çörek oldu, soğanın tadı neredeyse hiç hissedilmiyor.
Bu tür tariflere katılan paynirin tadı da çok önemli. Lezzetli olması için yumuşak yağlı peynir kullandım.
Malzemeler:
6 su bardağı silme un (normal boy su bardağı, çok büyük değil)
6-7 dal taze soğan
İnce doğranmış hali 3 su bardağı olacak kadar ıspanak ( ya da maydonoz+ dereotu)
2 yumurta (birisinin sarısı çöreklerin üstüne sürülecek)
Yarım su bardağı yoğurt
Yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı beyaz peynir
1 tatlı kaşığı tuz
1 paket kabartma tozu
Yapımı:
Taze soğan ve ıspanağı yıkayıp temizleyip suyunu süzelim, incecik doğrayıp kenara alalım.
Yoğurma kabına 1 yumurta+ bir yumurtanın beyazını kırıp çırpalım. Yoğurt, sıvıyağ ve peyniri ekleyip karıştıralım. Arsından yeşilliği ekleyip karıştıralım. Unu eleyerek yavaş yavaş koyalım. Kabartma tozu ve tuzu ekleyelim. Ele hafif yapışan çok yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğuralım. Un miktarı az gelirse ekleyelim ama unutmayalım hamur yumuşak olacak.
Hamurdan cevizden biraz büyük parçalar koparıp yağlanmış fırın tepsisine dizelim. Üzerine ayırdığımız yumurta sarısını sürüp 190 derece ısıtılmış fırına verelim. Kabarıp üzerleri iyice kızarınca fırından çıkaralım. Servisten önce bez ile örtüp sıcak servis yapalım.
Yayınlanan hamur işleri, ıspanaklı tarifler, poğaçalar	
Yazı dolaşımı
< Önceki Çekilişle Bir Kişiye Ev Yapımı Tatlı Paketi
Sonraki > Tahinli Pekmezli Cevizli Kurabiye
Hakkımda
Yemek yapmaktan çok bunaldığım bir gün yemek yapmanın ve yemek yemenin anlamını keşfettim. O keşfe göre yemek yapmanın anlamı doymak ya da doyurmakta değildi. Tatmak ve tanımaktaydı. Tanımak ve sevmekteydi. Yemekleri sevdiklerine de tattırmaktaydı. Her tadı var eden merhamete ayna olmaktaydı.