Annem 70 yaşına yaklaşıyor. Dört yıl önce dul kalmıştı ve o zamandan beri hayatından vazgeçmiş gibi görünüyor. Evini zar zor terk ediyor, sosyalleşmek ya da arkadaş edinmek istemiyor ve hatta sigara içmeye başladı. akciğer kanseri hayatta kalan. Sabah 3'te sandalyesinde uyuyakalır, öğleden sonraya kadar uyur, köpeklerini besler, ardından günün geri kalanında televizyon izler. Yemek yapmayı severdi; şimdi akşam yemeğinin yarısında mısır gevreği yiyor. Dikiş dikmeyi severdi; dikiş makinesi toz topluyor. Birçok arkadaşı vardı; bazıları öldü, bazıları eyalet dışı ve o yok motivasyon daha fazlasını aramak için. Yine de olduğunu iddia ediyor yalnız . Peki, bununla ilgili bir şeyler yapın! Bunun yerine, çocuklarına daha çok bel bağlar ve ihtiyaçlarını karşılamazsak suçluluk bizi tedirgin eder - her zaman onu aramaz veya ziyaret etmezsek, umursamıyoruz. (Çocuklarının hiçbiri bir saatlik sürüş mesafesinde yaşamıyor ve hepimizin zorlu işleri ve aileleri var.)
Bir Terapist Bulun
gelişmiş Arama
Biraz okudum ve bence o açıkça bunalımlı . Kocası olmadığı için hayatının alt üst olduğunu hissettiğini biliyorum. Artık ilgilenecek kimsesi yok ve muhtemelen amaç eksikliği . Bu yüzden kardeşlerim ve ben o kadar kararlıyız ki, en iyisi onun yararına olacak birini bulmak: gönüllü olmak, kiliseye gitmek ... bir şey! Ama reddediyor.
gerçekten düşünüyorum terapi onun yararına olurdu, ama (tahmin edebileceğiniz gibi), kendisinde yanlış bir şey olmadığını söyleyerek fikre karşı çıkıyor. Ona terapiye gitmenin kendisinde bir sorun olduğu anlamına gelmediğini, iyileşmesini destekleyebileceğini söylemeye çalıştım. keder ve hayatına devam ediyor, ama o onu satın almıyor. Ona ilerlemenin ve hayatını yaşamanın kocasının isteyeceği şey olduğunu söylüyorum ve o da kabul ediyor, ama hiçbir şey olmuyor. Yollarına çok kararlı. Çaresiz hissediyorum, annemin gözlerimin önünde ölmesini izliyormuşum gibi. Ve kendi kendine yardım edemeyeceği için kızgınım çünkü yapabilecek tek kişi o. Benim için herhangi bir öneri veya tavsiye?—Yardımcı Olmayın
Sevgili Çaresiz,
üzüntü , öfke , ve çaresizlik elle tutulur hissediyorsun. Açıkça anneniz için çok endişelisiniz ve onu tanımlamanıza göre, depresyonda olması muhtemel görünüyor ve terapiden çok iyi faydalanabilir. Bütün bunları oldukça net bir şekilde görebilirsiniz, ama o göremiyor - ve bu sizin için oldukça sinir bozucu olmalı.
“Annenizin gözlerinizin önünde ölmesini izlemek” duygusunun, annenizin sağlığı ve iyiliği için endişe duymanın ötesinde birçok duyguyu uyandırdığını hayal ediyorum. Muhtemelen annenizin bir zamanlar olduğu kadına karşı kendi duygularınızla ilgileniyorsunuz ve onu ölüm yoluyla gerçek kaybınız konusunda endişeyle geleceğe bakıyorsunuz.
Merak ediyorum, kendi terapinize katılmak size yardımcı olabilir mi? “Annenizin gözlerinizin önünde ölmesini izlemek” duygusunun, annenizin sağlığı ve iyiliği için endişe duymanın ötesinde birçok duyguyu uyandırdığını hayal ediyorum. Muhtemelen annenizin bir zamanlar olduğu kadına karşı kendi duygularınızla ilgileniyorsunuz ve onu ölüm yoluyla gerçek kaybınız konusunda endişeyle geleceğe bakıyorsunuz. Bazen, bu tür deneyimler kendi ölümlülüğünüz hakkında da hisler uyandırabilir.
Aynı zamanda annenizin davranışını değiştirmeye çalışıyorsunuz gibi görünüyor. Onun için daha iyisini istemek kesinlikle anlaşılır olsa da, onu hiçbir şey yapmaya zorlayamazsınız. Birini bir şeyi yapmaya zorlamak, ona iyi gelecek bir şey olsa bile, neredeyse her zaman hayal kırıklığı için bir reçetedir. Kendi terapinize katılmak, ne yaparsanız yapın, annenizin yapamayacağını kabul etmenize yardımcı olabilir. terapi aramak veya iyileşmek için adımlar atın. Annenizi iyileştiremeyeceğinizi bir kez kabul ettiğinizde, ona yardım etmek için neler yapabileceğinizi daha iyi anlayabilir ve orada durup annenizi daha rahat bırakabilirsiniz.
Görünüşe göre annen senin ve kardeşlerinin çok, belki de mantıklı olandan daha fazlasını bekliyor. Herhangi bir zamanda ihtiyacı olan kişi olamadığınızda, tarif ettiğiniz 'suçluluk duygusu' katlanılması gereken çok şey olabilir. Eğer yaparsan, aslında, hissedersen suç - makul ya da başka türlü - terapi, bunlarla baş etmenize yardımcı olabilir. kızgınlık suçu tetikleyen davranış ortaya çıkabilir.
Son olarak, kendi terapinize katılmak anneniz için de yararlı olabilir. Sırf zor bir yaşam durumuyla mücadele ettiğiniz ve bununla başa çıkmanın yollarını bulmaya çalıştığınız için terapi arayan sağlıklı, işlevsel bir kişinin iyi bir modeli olabilirsiniz. Onunla terapide bulduğunuz değer ve bunun size nasıl yardımcı olduğu hakkında konuşabilirsiniz. Hatta onunla ilişki kurma şeklinizdeki potansiyel değişikliklerde bile görebilir.
Bu çok zor zamanda huzur ve şifa diliyorum.
En iyi dileklerimle,
Sarah
Sarah Noel
Sarah Noel, MS, LMHC, Brooklyn, New York'ta yaşayan ve çalışan lisanslı bir psikoterapisttir. Depresyon, anksiyete, travma ve büyük yaşam geçişleriyle mücadele eden insanlarla çalışma konusunda uzmanlaşmıştır. İşine kişi merkezli bir bakış açısıyla yaklaşıyor, birlikte çalıştığı kişileri her zaman kendilerinin uzmanı olarak kabul ediyor. Eşsiz yolculuklarında bu kadar kritik noktalarda insanlarla ortak olabilmek için her gün onur duyuyor ve onurlandırılıyor.
6 yorum
Yorum Yap
Turner
30 Aralık 2016, 9:21
Bu gerçek bir mücadele olmalı, özellikle terapiye gitmenin birisine gerçekten yardımcı olabileceğini bilmek, ancak bunu sizin gördüğünüzden tamamen farklı bir şekilde düşünüyorlar.
William
30 Aralık 2016, 12:50
Çoğunlukla aynı konumdayım, onların çıkarlarının en iyisi olacağını bildiğim bir şeyi onlara yaptırmaya çalışıyorum ama onlar buna karşı çıkıyorlar. Beni denemekten vazgeçmek istememe neden oluyor, sonra hatırlıyorum ki benden vazgeçip tüm o yıllar boyunca denemeyi bıraktılarsa.
İşte o zaman gerçeğe geri dönüyorum ve onlara iyi bir evlat olmaya devam etmeye çalışıyorum.
Jeri
31 Aralık 2016, 8:11
Gerçekten orada olmak istemeyen birini zorlarsan, bu kimsenin ne faydası olur?
Yeni
2 Ocak 2017, 9:03
Bunun onun için iyi bir adım olacağını düşündüğümde, babamın birinci basamak doktorunu işe aldım. Bu doktor tanıdığı ve güvendiği biriydi ve bence bazı açılardan fikrine benimkinden daha fazla güvenebileceğini hissetti çünkü benden daha objektif olabilirdi. Bu adildi, bunu anlıyorum. Her zaman en çok ilgisini çektiğimi düşünmediğini düşünmek canımı yaktı, ama yaptım. İşte bu yüzden, PCP'sini bazı önerilere yardım etmeyi kabul ettiğimde, bu, onu gerçekte yıllar önce yapması gereken bir şeyi yapmaya cesaretlendirmek için uzun bir yol kat etti.
Dellaine
3 Ocak 2017, 11:28
Benim durumumda bir kazanma durumu yok. Kardeşlerimin hepsi sanki iyi, bu tür bir bakıma ihtiyaçları yok ama onları benim kadar görmüyorlar ve bir terapist veya danışmanla görüşmekten fayda sağlayabileceklerini biliyorum. Her zaman sorunlara ve zorlu konuşmalara neden olan bazı şeyler var ve maalesef bizim için bu onlardan biri.
Grafton
30 Ocak 2017, 2:53
Özellikle yanlış olan bir şey olduğunu görmeyi reddettiklerinde zor bir nokta olabilir. Babam her şeyi yardım almadan kendi başına yapabileceğini düşünüyor, bu yüzden onunla böyle bir şey söylemekten çekiniyorum.