Kas-iskelet sistemi osteoartiküler sistemden (kemikler, bağlar ve eklemler) ve kas sisteminden (kaslar ve tendonlar) oluşur. İnsan vücudunda 650’den fazla gönüllü kas (ağırlığımızın% 40’ı) ve bir bütün olarak işlevselliği ve anatomisi bizi bir tür olarak tanımlayan bir duruşta hareket etmemize ve çevreyle ilişki kurmamıza izin veren toplam 206 kemik vardır. sırayla, çevresel gereksinimlere göre değiştirilebilir.
İnsan vücudu gerçek bir biyomekanik sanat eseridir, çünkü her kemik, tendon, kas ve eklem bilginin hareketinde veya aktarılmasında önemli bir işleve sahiptir. Örneğin, minimum 12 kastan oluşan bir grup, bir gülüşün üretimi gibi anekdot niteliğinde bir şeye katılır, ancak buna ek olarak, ilgili doku ve kas liflerinin sayısı iletmek istediğimiz bireysel mesaja bağlıdır.
Bu gerçekler ve rakamlarla kas-iskelet sisteminin bir işlevsellik ve bilimsel bilgi kaynağı olduğunu inkar etmek imkansızdır. Kasları ve kemik sistemini başka durumlarda zaten kaplamıştık, ancak genellikle boru hattında eşit derecede önemli bir parça bırakıyoruz: eklemler. Bu fırsatı size bu anatomik birleşim yapıları, özellikle de tipler hakkında anlatmak için kullanıyoruz. diartroz.
Neler Okuyacaksınız? →
Eklem nedir?
Diartroz nedir?
1. Sinovyal boşluk
2. Eklem kapsülü
3. Eklem kıkırdağı
Diartroz işlevselliği
Özet
Bibliyografik referanslar:
Eklem nedir?
Evi çatıya inşa ederek başlayamayız ve bu nedenle diartroza dalmadan önce ilk olarak eklem dünyasını kısaca keşfetmeliyiz. Bir eklem şu şekilde tanımlanır: işlevi lokomotor sistemin bileşenlerinin hareketine izin vermek olan iki veya daha fazla kemiğin sıkı tutarlılığının birleşme yeri.
Ekstremitelerin “eksenlerini” üstlenmenin yanı sıra, hareket kabiliyetine müdahale etmeden vücuda stabilite sağlarlar. Genel eklem elemanları aşağıdaki listede toplanabilir:
Eklem kapsülü: Bağ dokusundan oluşur, eklemi çevreler ve ona stabilite, sertlik ve esneklik kazandırır.
Subkondral kemik: Eklem kıkırdağından kemik iliğine kadar uzanan yumuşak kemik alanı.
Eklem kıkırdağı: Temas yüzeylerinin yükünü hafifleten ve hareket sırasında kemiklerin yer değiştirmesine izin veren hiyalin kıkırdak. Eklem hareketine katılan kemiklerin yüzeyini kaplar.
Eklem boşluğu: sinoviyal sıvı içerir ve sinovyal membran tarafından korunur.
Sinovyal sıvı: Eklemlerde bulunan kalın sıvı. İşlevi, kuvvetleri yumuşatmak ve eklem hareketinden kaynaklanan olası sürtünmeyi azaltmaktır.
Normalde, bu eklem yapılarını düşündüğümüzde, dirsekler ve dizler akla gelir, ancak eklem dünyasının yalnızca küçük bir bölümünü temsil ederler: insan vücudundaki toplam 360 eklemin 86’sı kafatasında yer alır.
Diğer yandan, üst ekstremitelerimizin her birinde 32 (toplam 64) ve alt ekstremitelerde 31 (62) eklem oluşumu sunuyoruz.. Gövdeye dikkat edersek pelvis ve omurgada 76, göğüs bölgesinde 66, boğazda 6 eklem buluyoruz. Gördüğünüz gibi, bu çok özel yapıların konumu en azından heterojendir, özellikle de çoğunun ilk etapta asla başımıza gelmeyecek yerlerde olduğunu hesaba katarsak.
Bunlar da hoşunuza gidebilir.
Makrofaj nedir, özellikleri ve işlevleri
Bağışıklık nedir, işlevleri ve özellikleri
Eklemleri işlevselliklerine göre sınıflandırırsak minimum 3 grup elde ederiz: diartroz, sinartroz ve amfiyartroz. Aşağıdaki satırlarda kategorilerin ilki hakkında bilmeniz gereken her şeyi size anlatıyoruz.
Diartroz nedir?
Diartrozlar bir tür sinovyal eklemlerdir. Bunlar, ekstremitelerin eklem elemanlarının çoğunu temsil eden çok çeşitli hareketlerin uygulanmasına izin verenlerdir. Diartrozlar, özellikle geri kalanıyla ilgili olarak, bir hiyalin kıkırdak astarı, bir eklem kapsülü ve takviye edici bağlara sahip olma gerçeğine sahiptir.
Diartrozlar memeli organizmalarındaki en yaygın eklem türleridir ve hepsinin 3 temel yapısı vardır. Size detaylı olarak anlatıyoruz.
1. Sinovyal boşluk
Diartroz tipi eklemlerde kendine özgü karakteristik bir alandır. Daha önce tarif edilen sinovyal sıvıyı içermekten sorumludur ve sinoviyal membran ile kaplıdır.
Bu boşluk içinde eklem hareketini anlamak için gerekli olan sinoviyal sıvı. Reolojik özellikler söz konusu olduğunda, bu viskoz akışkan, viskoziteye, deformasyon hızına sahiptir ve Newtonian olmayan, yani viskozitesi sıcaklık ve kendisine uygulanan kesme gerilimi ile değişen bir akışkandır.
Sinoviyal sıvı büyük klinik ilgi çekiyorçünkü bileşimine bağlı olarak çeşitli patolojiler tespit edilebilir. Genellikle az miktarda protein ve hücre içerir ve hyaluronik asit bakımından zengindir, ancak bileşiklerinde kan, irin veya aşırı miktarda sıvı görülürse yaralanma, enfeksiyon veya osteoartrit gibi patolojilerden şüphelenilebilir.
2. Eklem kapsülü
Diartrozu çevreleyen yapıdır. Her eklem kapsülü 2 farklı bölüme ayrılmıştır: bir dış lifli katman ve bir iç sinovyal katman. Kesitlerden ilki, lifli yapıda avasküler dokudan oluştuğu için pek “özel” değildir.
Öte yandan, iç sinovyal katman dikkat çekicidir, çünkü bu boşluk boyunca birkaç kez adlandırdığımız sinovyal sıvıyı salgılayan hücreler olan sinoviyositleri içerir. Bu sıvının salgılanmasından sorumlu oldukları için, sinoviyositler veya sinovyal fibroblastlar (FS), romatoid artrit (RA) gibi eklem patolojilerini açıklamak için incelenmiştir.
Merakla, Romatoid artritli hastaları analiz ederken, sinoviyositlerin hiperplastik olaylardan muzdarip olduğu (sayıdaki artış) ve değişmiş bir fenotip gösterdiği bulunmuştur. bu, diğer şeylerin yanı sıra, matrisi parçalayan enzimlerin salgılanmasıyla ilişkilidir. Kuşkusuz bu, RA’lı kişilerin yaşadığı eklemlerdeki tipik iltihaplanma ile bağlantılı görünmektedir.
3. Eklem kıkırdağı
Diartrozun kemikleri bir hiyalin kıkırdak tabakası ile kaplıdır.. Bu tip dokular genellikle kaburga, burun, gırtlak ve trakeada ve ayrıca birçok eklem yapısının yüzeyinde bulunur. Hiyalin kıkırdak matrisi esas olarak tip II kollajen ve kondroitin sülfattan oluşur, genellikle protein molekülleri ile ilişkili kompleks bir glikozaminoglikan.
Diartroz kıkırdağı, ilgili kemiklerin yüzeyinde bulunur.sinovyal boşluğun içinde ve sinovyal sıvıyla yıkanmış. Anatomik olarak menisküs ve eklem disklerine yakın olmasına rağmen, sonuncusu fibrokartilajdan (hyalin kıkırdağa kıyasla) oluştuğu için tamamen farklı bir yapı olarak kabul edildiğine dikkat edilmelidir.
Diartroz işlevselliği
Bu tür bir eklem, çok sayıda yapıyı kapsar ve bu nedenle, vücudun çeşitli bölgelerinde farklı işlevlerle bulunur. Genel olarak bunlar fleksiyon, ekstansiyon ve ulnar deviasyon çalışmaları yapmaları ile özetlenebilir.
Aşağıdakiler dahil 7 adede kadar genel diartroz türü vardır: kayan eklemler (örneğin bilek karpusu), “menteşe” eklemler (dirsek), kondiloid eklemler (bilek eklemi) ve diğer birçok örnek.
Omurgalıların vücudunda bu kadar yaygın olan bu tür eklem hakkında net bir fikir istiyorsak, bu şudur: diartrozlar, sinovyal bir boşluğun varlığını sağlayan bir ara zarın varlığı ile karakterize edilen hareketli eklemlerdir ve bu nedenle Eklerimizin hareketlerinin doğru yapılması için çok önemli olan sinovyal sıvının birikmesi.
Özet
Bu kısa turla size omurgalıların iskeletindeki en yaygın eklemleri gösterdik, ancak bunların tek olmadığını unutmamalısınız. Madalyonun diğer tarafında sinartroz var, çok az hareketliKafatasımızı oluşturan kemik yapıları arasındaki birleşimler gibi. Omurgamızın vertebral diskleri arasında mükemmel bir şekilde örneklenen amfiyartrozu da unutamayız.
Bir eklem düşündüğümüzde dirsek, el bileği, parmaklar ve dizler hızla akla gelir, ancak iki düz kemiğin birleştiği bir noktanın da eklem yapısı olarak kabul edildiğini unutmamalısınız. Sonuçta “eklem”, hareket olsun veya olmasın, iki kemiğin aralarında birleşmesine izin veren herhangi bir yapıdır.
Bibliyografik referanslar:
Anatomi Üzerine Notlar. Eklem türleri: sinovyal ve katı, Elsevier. 14 Mart’ta https://www.elsevier.com/es-es/connect/medicina/anatomia-tipos-articlaciones-sinoviales-y-solidas adresinden erişildi.
Anatomi sınıfı, diartroz. 14 Mart’ta https://www.auladeanatomia.com/novosite/es/sistemas/sistema-articular/diartroses/ adresinde toplanmıştır.
Carrere, MTA (2010). Klinik biyomekanik. Ortak biyomekanik. REDUCA (Hemşirelik, Fizyoterapi ve Podiatri), 2 (3).
Diartroz, Navarra Üniversite Kliniği (CUN). 14 Mart’ta https://www.cun.es/dictionary-medico/terminos/diartrosis adresinde toplandı
Izquierdo, E. ve Pablos, JL (2013). Sinovyal fibroblastlar. İspanyol Romatoloji Vakfı Seminerleri, 14 (4), 121-128.
Romatoid, A. (2008). 2. LA’de sinovyal fibroblast ve T lenfosit arasındaki ilişki. Romatoid artritin patogenezinde yer alan hücresel etkileşimlerin incelenmesi, 7.
Eklem Sistemi, dostça sanal. 14 Mart’ta https://www.amicivirtual.com.ar/Anatomia/04SistArticular.pdf adresinden erişildi.