‘Yağmurlardan sonra büyürmüş başak/ Meyveler sabırla olgunlaşırmış/ Bir gün gözlerimin ta içine bak/ Anlarsın ölüler niçin yaşarmış’. Sezai Karakoç’un her sevdalı insanın içine işleyen dizeleri, bilmem yaşadığımız günleri anlamamızda bize rehberlik eder mi? Aylardır, çok şükür ki başarısız olmuş bir işgal ve darbe girişiminin insan ruhunda yarattığı yankıları dinliyorum insanlarımızdan. Kötülüğün bu arsız tecavüzü karşısında toplumsal bir hayal kırıklığı ve travma yaşıyoruz. Vatana, kutsala ve insana kasteden bu kahpeliğin yarattığı toz bulutu dağıldığında, başımıza gelmiş olan kötülüğü daha berrak görüyor ve ‘dağılmış pazar yerlerine benzeyen’ memleketimize bakarak iç geçiriyoruz. Bir düğün eviyiz, kötülüğü sokaktaki insanın, namus ve ahlâka sıkı sıkıya bağlı derin bilinciyle savuşturmayı bildik. Bir yas eviyiz aynı zamanda, geleceğe dair düşlerimiz ve bir insan olarak bu ülkenin ruhuna kattığımız irade gasp edilmek istendi. Bir millet olmaklığımızın biricik sermayesi olan güven duygusu, kalleşçe dinamitlendi. Ruhlarımız örselendi.
Hepimiz başımızı yastığa koyarken sabah yerlerinde duracağından emin olduğumuz mitlerle yaşarız. Gündelik hayatın mutlaklarıdır bunlar, gerçeklik tarafından sıklıkla arada sınansalar da biz onlara yapışarak hayatta kalırız. Güzel günlerin ileride olduğunu düşünür ve eşimizin, işimizin, aşımızın, yurdumuzun berdevam olacağını, hayata sevdiklerimizle birlikte sağlıklı ve mutlu bir biçimde devam edeceğimizi ümit ederiz. ‘Görüşmek üzere’ deriz ayrılırken dostlarımıza, ‘sabah konuşuruz’ deriz bir uykunun serin sularına kendisini bırakan evladımıza. Sanki bir buluşma veya konuşma her zaman mutlak bir kesinlik taşıyormuşçasına söyleriz bunu, dünyayı istikrarlı ve öngörülebilir bir yer olarak görmek isteriz. Oysa duygusal travma bizi tam da bu mutlakiyetçilikten vurur, yerle bir eder bildiğimiz dünyayı, onu bize güvenli bir sığınak olmaktan çıkarır. Masumiyeti paramparça ederek dünyada olmaklık duygumuzu örseler. Masumiyetin titrek ışığı, felaketin yaydığı o koyu kasvet karşısında sönmüştür artık. Ruhsal açıdan örselenmiş insanlar kendi yaşantılarıyla başka insanların ortak gerçekliği arasında büyük bir yarık hissederler. O kadar biriciktir ki yaşadıkları, o kadar tekildir ki diğer insanların kendilerini asla anlayamayacaklarını düşünürler. Onu travmatik kılan da zaten bu dile dökülemezlik halidir. Anlatılamaz, ifade edilemez bir deneyim kişiyi insanların dünyasından çok uzaklara, yabancılaşma ve yalnızlığın alaca karanlığına savurur. Travma bizi beklenmeyenin yumruğuyla tanıştırır. Bizi güçsüzlük ve çaresizliğimizle tanıştırır, hayatı bağımsız ve mutlak bir biçimde yaşayamıyoruz ve varlığımız kedere gömülü. Biz acıya ve kedere gömülü yaşayan varlıklarız. Varlığın ıstıraba dayanılmaz ilişiği. Her hayat dönemecinde, her sokak başında sevinç kadar gözyaşı da var.
İnsanı zorluk karşısında yılmaksızın, gerilemeksizin direnmeye iten kuvvet nedir? Düştüğü yerden daha kuvvetli bir biçimde doğrulabilen insan ve toplumlar için bazı koruyucu etkenler tanımlanmış. Evvela, dayanışma. Omuz omuza durmak, dostlarımızla bir ruh yakınlığında durmak bize güç ve yeniden başlama cesareti verir. Sonra özgüven, yapabileceğine inanıyorsan ve bunun için gerekli içsel kaynak ve kuvvetlere sahipsen yapabilme ihtimalin daha fazladır. Üç, olayları farklı bir biçimde okuyabilmek. Dört, iyimserlik. Geçmiş için pişmanlık duymak yerine gelecekte neyi yapabileceğine odaklanmak. Beş, özdenetim. İradeyi kuvvetlendirerek arzularını denetim altına alabilmek. Büyümek, iyilik ve kötülüğün, kevn ve fesadın, sevgi ve nefretin, ümit ve korkunun tahterevalllisinde sağladığımız bir dengeden ibarettir, bu ikiliklerin eşit derecede parçamız olduğunu kabullenmekle ahlâki olgunluğa adım atarız. Hayat biteviye maceradır, sahip olmadıklarımıza sahip olmak, bilmediğimizi anlamak, daha önce hissetmediğimizi duymak isteriz. Daha çok sevmek, daha çok bilmek, ruhumuzu yeni imkânların rüzgarına açmak isteriz. Yeniliriz ama o yenilgilerden bir zafer büyütmek isteriz. Ruhsal mukavemet uyum sağlamaktan ibaret değil. Eski hayatımıza dönerek şen şakrak bir biçimde hayatımıza devam edebilmek hiç değil. Bir zorluktan savaşarak arta kalan insan, aynı kalmaz. Bir çöl rüzgarı saçlarına değmiştir. Ruhunda bir fırtına bir şeylerin yerlerini değiştirmiştir. Hayatın esrarı, gaybın bilinemezliği onu çoktan bir hikmet yolculuğuna çıkarmış ve bulunduğu duraktan daha ileride bir yerlere taşımıştır. Artık o daha güçlüdür, hem kendi kuvvetlerinin daha bir farkındadır hem de zorlukla baş etmek için yeni melekeler geliştirmiştir.
Acı ruhumuzu yalan olan her şeyden soyar. Acı kalbimizi diğer insanlara açar, bize neyin kayda değer ve önemli olduğunu öğretir. Hüzün duyabilen bir ruh iyiliğe de muktedirdir. Çoklarımız esareti emniyetle karıştırıyor. Gettolarımızın etrafına büyük duvarlar örüyor ve oradan karşı mahalleye verip veriştiriyoruz. Halbuki kendi mahallemizin beğeni ve iddialarının esiri olmuşuzdur ve ruhumuz ezberlenmiş sözleri tekrar etmekten bitap düşmüştür. Ruh ancak özgürlükle yeşerir, meyveye durur. İlerleyelim hanımefendiler, beyefendiler. Esaret bağlarını kıralım. Hakikatten başka kimseye bir borcumuz yok. Travma veya ruhsal örselenme hikayemizin sonu değil, belki de başlangıcı. Belki de bir simyacı gibi, ancak eskiyi yok ederek yeniyi var edebileceğiz.
Büyük bir aşkla güzel sözler söylemek istiyorum ülkem için. Geleceğe inanalım kardeşlerim, umudu diri, imanı kavi tutalım. Ümidini yitirerek yarı yolda dönmek isteyenleri, gözlerimizin ışığı vazgeçirsin. Sağlam bir ahlâka yaslanarak konuşalım birbirimizle, ruhunun kökü bu topraklara değen her insan bizim öğretmenimiz olsun. Ruhlarımızı bu ülkenin irfanına, türkülerine, acılarına, sevinçlerine açalım, iyiliğin bizi yontmasına, bizi adam etmesine izin verelim. Bir mesuliyet ahlâkıyla onaralım yurdumuzu, birbirimize su taşıyarak, birbirimizin yaralarına şifa olarak.
Ustasına sokularak, ‘ben özgürleşmek istiyorum’ demiş talebe. ‘Git ve seni neyin esir ettiğini bul’ demiş usta. Bir hafta sonra döndüğünde talebe, demiş ki ‘beni esir eden bir şey yok’. ‘O halde’ demiş usta, ‘neden özgürleşesin ki?’ Öğrencinin zihni o an aydınlanmış. Yaşadığımız ruhsal örselenmelerin bizi yaşayan ölülere çevirmesine izin vermeyelim. Gözlerimizin içine bakan var olma irademizi görsün. Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.
Yazarın diğer yazılarını görüntüle: Kemal Sayar
Son Konular
Popüler Konular
Kapak
Sana, bana, hilafete dair…
27 Tem, 2020
Röportaj
Hilafet Müslümanların birliği için şart
27 Tem, 2020
Gerçek Hayat
Web sitemizi taşıyoruz!
23 May, 2020
Ekonomi
Petrole dayalı terör şimdi çok daha maliyetli
11 May, 2020
Gündem
Bir keçi ve bir meyve koronalı çıkmış…
11 May, 2020
Röportaj
Velhâsıl İnsan: Sorumluluğumuz tüm yaratılmışlara…
11 May, 2020
Kapak
İlaç sektörünü kim dizginleyecek?
11 May, 2020
Kapak
Asıl salgın ilaç terörüdür
11 May, 2020
Genel
Türkiye neden ilaç üretemez?
11 May, 2020
Dosya
Salgın, afetler, evler ve şehirler
11 May, 2020
Aktüel
Kaybedenler Kulübü kapandı
25 Kas, 2015
Dünya
Çar Deli Putin’in Kızıl Ordusu
25 Kas, 2015
Genel
İslamcılık söylemi son 10 yılda nasıl değişti?
26 Kas, 2015
Dünya
İngiliz ordusu BBC’ye el koyacak
26 Kas, 2015
Gündem
Türkmen Dağı’nda iç savaşın en kanlı günleri
30 Kas, 2015
Portre
Amerika’nın şımarık çocuğu: Donald Trump
30 Kas, 2015
Dünya
Bir Amerikan Pastası: Küresel Terör
30 Kas, 2015
Dünya
Düşen Savaş Uçağının “Kara Kutusu”ndaki Sırlar…
30 Kas, 2015
Kültür Sanat
Mr. Holmes’un Sırrı, Yani İnsanın
1 Ara, 2015
Gündem
Diyarbakır’ın cemaatini bekleyen camileri
7 Ara, 2015
Abonelik / Online Satış Tüm Sayılarımız Satış Noktaları
Hakkımızda
Künye
Abonelik
Mobil Uygulamalarımız
Tüm Sayılarımız
Sık Sorulan Sorular
Satış Noktaları
Kişisel Verilerin Korunması
İletişim
Gerçek Hayat © 2015. Her hakkı sakldır.
6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunundaki amaçlar ile sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz. KAPAT
Manage consent
Close
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary	
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.	
Non-necessary	
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.	