Çocukluk genellikle büyülü bir zaman olarak kabul edilir. Hayal gücü teşvik edilir ve yaratıcılık alkışlanır. Çocuklar büyüdükçe, yetişkin olduğumuzda genellikle olumlu bir şekilde cesareti kırılana kadar yaratıcı oyuna daha az önem verilir.
Çocuklarda desteklenen birçok davranış, yetişkinlerde ruh sağlığı bozuklukları olarak görülür. Birçok yetişkinin hala bu tür oyunlara düşkün olduğu, ancak deli olarak kabul edilecekleri endişesiyle bu konuda sessiz kaldıkları düşünülmektedir.
İşte 10 ortak çocukluk davranışları yetişkinlerde zihinsel bozukluklar olarak kabul edilir.
Evcil Hayvanları da Etkileyen 10 İnsan Zihinsel Bozukluğu
10 Hayali Arkadaşları Var
Birçok küçük çocuğun hayali arkadaşları vardır. Bazen, “rol yapma” mı oynuyorlar yoksa sadece kendilerinin görebildikleri arkadaşları olduğuna gerçekten inanıp inanmadıklarını bilmek zordur. Bu yoldaşlar, görünmez arkadaşlar veya kişileştirilmiş nesneler (peluş hayvanlar gibi) olabilir.
Oregon Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, çocukların yüzde 37’sinin yedi yaşına kadar görünmez bir arkadaşı olduğunu tahmin ediyor. Bu arkadaşlar insanlar, hayvanlar ve hatta fantazi yaratıklar gibi görünebilir. Görünmez arkadaşlar insan olduğunda, araştırmalar erkeklerin neredeyse her zaman erkek hayali arkadaşlar gördüklerini, kızların ise her iki cinsiyetten arkadaşları olduğunu göstermiştir.
Geleneksel olarak bu arkadaşların, arkadaşlık arayan yalnız gençler tarafından çağrıldığı düşünülse de, durum her zaman böyle değildir. Birçok çocuk, arkadaşlıklarının bir sonucu olarak iyi sosyal beceriler geliştirir.[1]
Aynı şey hayali arkadaşlar için her zaman söylenemez. Bazen yaramaz oluyorlar, örneğin çağrıldıklarında gelmiyorlar. Ayrıca, bir şey kırıldığında veya biri ortalığı karıştırdığında, genellikle bunun için görünmez arkadaş suçlanır. Ancak araştırmacılar, çok küçük çocukların bile genellikle görünmez arkadaşlarının “yalnızca taklit” olduğunun farkında olduklarını keşfettiler.
Çocuklukta hayali bir arkadaş endişe nedeni olmasa da, yetişkinlikte, özellikle arkadaşın gerçek olduğuna inanıldığında, endişe kaynağı olabilir. Yetişkinler, hayal edilen bir arkadaşla konuşmaları veya rol yapma durumlarını canlandırabilir. Yetişkinler, gerçek olduğuna inandıkları görünmez arkadaşlarla konuştuğunda, bu kişiler şizofreni hastası olabilir. Bu özellikle arkadaşlar cevap verdiğinde geçerlidir.
9 Uçabileceklerini Düşünüyorlar
Birçok çocuk, tekrarlayan bir uçuş hafızasına sahip olduğunu bildirir.
Bazı çocuklar uçmanın nasıl bir his olduğunu ve uçarken gördükleri ve yaptıkları şeyleri canlı bir şekilde anlatabilirler. Diğerleri uçabileceklerine dair içsel bir inanç geliştirirler, ancak nasıl uçacağını unutmuşlardır.
Ancak yetişkinlerde bu inanç psikozun bir belirtisi olabilir. 2013 yılında 17 yaşındaki Henry Kwan sentetik LSD aldıktan sonra evinin en üst kattaki balkonundan atladı. İlaç, Kwan’ın uçabileceğine inandığı psikotik bir olaya neden oldu. Annesinin onu durdurma girişimlerine rağmen, Henry Kwan kıyafetlerini çıkardı ve balkondan düşerek öldü.[2]
Bu özellikle tehlikeli bir yanılsamadır ve acı çekenlere yardım aramaları tavsiye edilir.
8 Kendilerinin Başka Biri Olduğuna İnanıyorlar
Bir çocuğun farklı bir kişiliği benimsemesi yaygındır. Rol yapma, farklı karakterleri “denen” bir çocuğun gelişiminin çok önemli bir parçası olabilir. Araştırmacılar, örneğin bir astronot veya itfaiyeci gibi davranmanın, bir gencin “başkalarının eylemleri ve düşünceleri hakkında tahminler” yapma pratiği yapmasına izin verebileceğini öne sürdüler.
Bu da ilginizi çekebilir HeroPress Ağı, Çoklu Proje Portalı Olarak Başlıyor – WP Tavern
Çocuklar oyun oynarken genellikle kendilerinin astronot veya itfaiyeci olduğuna inanırlar. Çoğu genç için oyunları yalnızca bir veya iki saat sürer, ancak bazıları ayrıntılı olabilir ve uzun sürebilir.
Bununla birlikte, yetişkinler kendilerinin başka biri olduğuna inandıklarında, bu, dissosiyatif kimlik bozukluğunun (bir zamanlar “çoklu kişilik bozukluğu” olarak biliniyordu) bir belirtisi olabilir.
Bunun, aile içi şiddet veya cinsel istismar gibi düzenli olarak tekrarlanan travmalardan kaynaklanabileceği düşünülmektedir. Beyin, önceki acı verici deneyimlerden ve tekrar olabileceği bilgisinden uzaklaşmak için başka bir kişilik icat ederek kendini korumaya çalışır.
Çalışmalar, dissosiyatif kimlik bozukluğu olan hastaların yüzde 99’unun tekrarlayan, ezici ve yaşamı tehdit eden bir olay modeli yaşadığını göstermiştir.[3]
7 Havalanabileceklerini Düşünüyorlar
Birçok çocuk, genellikle merdivenlerden aşağı süzülerek havaya yükseldiklerine inanır. Gerçekle rüyayı mı karıştırıyorlar, yoksa başka bir fantezi biçimi mi olduğu belli değil. Ancak onların havaya kalktıklarına veya yükselebileceklerine dair inanç çocuklukta yaygın bir inançtır.
Bu fenomen uzun zamandır etrafta. Samuel Pepys, 1665’te günlüğünde çocuklukta havaya yükselme olayını bile hatırladı. Sonra bu, doğaüstü bir müdahalenin kanıtı olarak kabul edildi.
Yetişkinler de yüzebilecekleri yanılsamasını deneyimlediler. Çoğu zaman, bu bir beden dışı deneyim biçimini alır. Bu, ameliyat masasındaki bir hastanın, üzerinde çalışan tıbbi ekibi izlerken kendi üzerinde yüzdüğü izole bir olayda kendini gösterebilir.
Çoğu insan için bu garip olaylar, genel zihinsel sağlıkları için bir tehdit oluşturmaz ve hatta olumlu bir deneyim olabilir. Bununla birlikte, uzun süreli beden dışı epizodlar, kişinin bedeninden ve düşüncelerinden kopmuş hissedebileceği bir duyarsızlaşma bozukluğundan muzdarip olduğunu gösterebilir.[4]
6 Robot Olduğunu Düşünüyorlar
Robotlar, çocuklar için özel bir büyüye sahiptir. İnsan gibi görünen ve konuşan ama insan olmayan bir şey fikriyle ilgilenirler. Küçük çocuklar genellikle otomatlar gibi yürüyerek ve robotik seslerle konuşarak robot gibi davranmaktan hoşlanırlar.
Bununla birlikte, bir tür duyarsızlaşma bozukluğundan muzdarip bazı insanlar, kendilerini robot gibi hissettiren çarpık algılara sahiptir. İnsan olmadıklarına, duyguları deneyimleme yeteneği olmayan makineler olduklarına inanıyorlar.
Bu durum genellikle depresyonla karıştırılır. Üzücü olsa da, genellikle geçicidir. Bununla birlikte, tedavi olmadan semptomlar tekrarlayabilir.[5]
Aklınızı Karıştıracak 10 Garip Psikolojik Bozukluk
5 Özel Güçleri Olduğuna İnanırlar
Küçük çocuklar genellikle özel veya gizli güçleri olduğuna inanırlar. Bu fikri filmlerden ve televizyondan mı aldıklarını yoksa doğuştan gelen bir çocukluk inancı mı olduğunu bilmek zor. Bazı uzmanlar, süper kahraman inancının gençlere bir kontrol hissi verdiğini ve onlara sabır, yardımseverlik ve kendi yeteneklerine güven duymalarında yardımcı olduğunu iddia ediyor.
Bu da ilginizi çekebilir Gilmore Girls Netflix Revival hakkında bilmeniz gereken her şey
Bununla birlikte, bir yetişkin olarak insanüstü güçlere sahip olduğunuza inanıyorsanız, bu büyüklük sanrılarından muzdarip olduğunuzun bir işareti olabilir. Bu, sanrısal davranış olarak kabul edilir. Örneğin, gizlice tahtın varisi veya kılık değiştirmiş bir ünlü olduğunuza inanma biçimini alabilir. Ne yazık ki, bu sanrılar uzun sürebilir.
Bir psikiyatri dergisi 25 yıldır kendisinin “uluslararası üne sahip bir gizli ajan” olduğuna ikna olmuş ve henüz sekiz yaşındayken küresel askeri stratejiyi değiştirmeyi başarmış bir adamın vakasını bildirdi. Ayrıca ABD Ordusu’nun manevralarını sadece aklının gücüyle yönetebiliyordu. Oh, ve Kuveyt’in kurtuluşunu tek başına koordine etti.
Bu adam karısını ve çocuğunu onun bir tür aşırı şarjlı James Bond olduğuna bile ikna etti. Üç kişinin aynı sanrısal inançları paylaştığı bir folie a trois vakası olarak kabul edildi.[6]
Adam, minnettar ülkeler tarafından çabaları için 100 milyon dolardan fazla ödendiğini iddia etti. Ne yazık ki, parayı çekmeye çalıştığında, banka fonların varlığını inkar etti.
Yabancı ülkeler istihbarat toplama yetenekleri nedeniyle ona yaklaştığında, onları geri çevirdi. Misilleme olarak, nüfuzlarını kullanarak evini planlama iznini geri çevirdiler. En azından o öyle gördü.
Sanrılar dışarıdan bakanlar için gülünç görünse de, acı çekenlerin bunların gerçekten doğru olduğuna inandıkları düşünülmektedir. Başkalarının yararına “kanıtı” çarpıtırken bile hayal ile gerçek arasındaki farkı söyleyemezler.
Durumun bazen şizofreni veya bipolar bozukluğun bir belirtisi olabileceği düşünülmektedir.
4 Aynı Şeyi Defalarca Yapıyorlar
Çocuklar rutini sever. Bir çocuğun aynı filmi izlemek, aynı kitabı okumak veya aynı oyuncakla tekrar tekrar oynamak istemesi oldukça yaygındır. Küçük çocuklar, rutinleri birazcık bile değişirse çabucak üzülebilir.
Yetişkinler ayrıca aşinalık ve rutinin tadını çıkarabilirler. Bununla birlikte, rutin birincil öneme sahip olduğunda ve normal yaşamı bozduğunda, obsesif-kompulsif bozukluğa (OKB) yayılabilir.
Bir çocuk rahatlatıcı ve tanıdık olduğu için her gece yatmadan önce aynı hikayeyi dinlemek istese de, bir şeyi kaçırmadığından emin olmak için aynı sayfayı tekrar tekrar okuması gereken bir yetişkinin rahat hissetmesi pek olası değildir.
Hasta, kaygısı geçene kadar aktiviteleri tekrarladığından ve başka bir şeye geçebildiğinden, bozukluk her günün artan bir bölümünü kaplayabilir. Uzmanlar, bu kontrol ritüellerinin, yaşam fırsatlarını ciddi şekilde sınırlayan şiddetli OKB’si olan kişiler için günde 10 saate kadar sürebileceğini iddia ediyor.[7]
3 Gece Terörleri Var
Bazen çocuklar (genellikle 4 ila 12 yaş arası) gece terörü yaşarlar. Bu bölümler hakkında genellikle çok az şey hatırlamalarına veya hiçbir şey hatırlamamalarına rağmen, tanık olmak üzücü olabilir. Korkular genellikle çocuk uykuya daldıktan 2-3 saat sonra başlar. Çocuk dik oturabilir veya yataktan kalkmaya çalışabilir. Çığlık atabilir ve paniklemiş görünebilir. Çocuğun ayrıca nefes nefese kalması, terlemesi ve koşmuş gibi hızlı bir kalbi olması muhtemeldir.
Bu da ilginizi çekebilir Virgin River 4. Sezon Netflix'te: Şimdiye Kadar Bildiğimiz Her Şey
Gece terörü genellikle geçicidir. Çoğu çocuğun sadece birkaç bölümü vardır, ancak daha sık olması mümkündür. Korkuların genellikle çocuk aşırı yorgunsa veya yeni bir yerde uyuyorsa ortaya çıktığı düşünülmektedir.
Ancak yetişkinlerde gece terörü çok daha ciddi olabilir. Bu tür atakları yaşayanların, anksiyete, depresyon veya bipolar bozukluk gibi ruh hali ile ilgili bir duruma sahip olma olasılığı daha yüksektir. Gece terörü ile travma sonrası stres bozukluğu arasında da bir bağlantı bulundu. Gece terörünün tehlikeli olduğu düşünülmese de, altta yatan nedenler genellikle tedavi gerektirir.[8]
2 Onlar Telaşlı Yiyenler
Bebekler ve küçük çocuklar yemek yerken, yiyecek hevesleri geliştirmeleri yaygındır. Çok küçük bir grup yiyecek dışında herhangi bir şeyi yemeyi reddedebilir veya yeni bir şeyi reddedebilirler. Bu, ebeveynler için sinir bozucu çünkü çocuklar o kadar küçükken çoğu yiyecek yeni olacak. Ancak genellikle sadece birkaç yıl süren bir aşamadır.
Bununla birlikte, bazı insanlar, yetişkinliğe kadar yiyecek konusunda takıntılı olmaya devam ediyor. Bu onların zihinsel ve fiziksel sağlıkları üzerinde ciddi bir etkiye sahip olabilir. Anoreksiya ve bulimia gibi durumlar iyi bilinmektedir, ancak bazı insanlar daha az bilinen durumlardan da muzdarip olabilir.[9]
Geviş getirme bozukluğu olan hastalar, yiyeceklerini yeniden kusmaya ve yeniden çiğnemeye mecbur hissederler. Diğer bir sorun ise kaçınan/kısıtlayıcı gıda alım bozukluğudur. Bu durumlarda insanlar beslenme ve enerji ihtiyaçlarını karşılayacak kadar yemezler. Ancak kiloları veya vücut şekilleri hakkında endişelenmezler.
Açıkçası, bu koşullar yaşam kalitesi üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olabilir.
1 Yatağın Altındaki Canavarları Görüyorlar
Bir noktada, hemen hemen her çocuk yatağın altındaki veya dolabın içindeki canavarlardan korkmuştur. Bu konu hakkında filmler yapılmıştır. gibi filmlerin neden olduğu teröre rağmen Canavarlar inc., karanlık köşelerde tehlikeli bir şeyin saklandığı korkusu genellikle çocuk ergenliğe ulaştığında kaybolur.
Terafobi (canavar korkusu), çocukların neredeyse yüzde 100’ü, ancak nispeten az sayıda yetişkin tarafından deneyimlenir. Bununla birlikte, korku filmleri izleyerek veya hayalet hikayeleri anlatarak geçici terafobi oluşturulabilir, ancak bu genellikle birkaç gün içinde ortadan kalkar.
Bununla birlikte, bazı insanlar için terör duyguları devam eder. Tüm fobiler gibi, bu da hastanın yaşam kalitesini etkilemeye başlayabilir. Tedavi antidepresanlar ve bilişsel davranışçı terapiyi içerir.