Ýki Cihanýn Saadet güneþi Cenab-ý Ahmed (s.a.v.) in yaþlarý kýrklarýna doðru ilerlemekte... Kâinatýn iman beþiði olan Mekke ve Mekke yakýnlarýnda Hira daðý... Çýrçýplak, sipsivri bir fýþkýrýþ halinde göklerin derinliðini, fezanýn maviliðini kucaklayan dað... sarý sarý taþlar, minare boyunda kayalar, daðýn eteðinde fýkýrdayan kumlar... Âlemlerin Rabbinin, Âlemlerin Efendisi için, nübüvvetinden evvelki þahýs hayatýnýn istiðrak bucaðý olarak yarattýðý inziva kulesi... Artýk, Allah'tan Nebilik fermanýný telakki edecekleri bu dað, Nebiler Nebisine istiðrak sediri olmuþtur... Artýk, zamanýnýn hemen hemen hepsi orada, o inziva köþesinde geçmektedir. Allah'ýn Resulü, ulvi zevceleri Hazreti Hatice'nin hazýrladýðý yiyecek ve içecekleri alýrlar, Hira daðýndaki maðaraya çekilirler; bu maðara içinde, tek baþlarýna günlerce kalýrlardý...
Ebediyete açýlan vuslat penceresi burada mý yoksa?
Bu mübarek dað ve oradaki maðara, ne büyük tecellilere sahne oluyor. Burasý sükut ikliminin ufku ve fikrin, haþyet içinde baþ aþaðý ebediyete sarktýðý pencere... Ve sessizliðin bir taþ halinde donup bütün fezayý bir yýldýz gibi kendisine çektiði yer... Ýþte burada, bu istiðrak bucaðýnda, ebedi hayat müjdecisi, ceddi Ýbrahim Peygamber'in getirdiði usül ve ölçüyle ibadet etmekte ve yalnýz düþünmekte...
Deri derin, ince ince
Bir düþünce, bir düþünce...
Her þey artýk O'nu selamlýyordu:
- Selam senin üzerine olsun. Ey Allah'ýn Resulü!..
Saðýna, soluna, arkasýna, önüne ve her yanýna baktýðý halde aðaçtan, taþtan baþka bir þey göremedi... Habib-i Huda'yý, Ýlahi memuriyetinden önce de bir taþ selamlamýþtý.