Bir düşünür der ki; ''Ne kadar çok para kazandığınız önemli değildir, asıl önemli olan, zaman içinde sizin ne kadar yol kattetiğinizdir” Ne kadar güzel bir söz değil mi ? Şöyle bir düşünelim! bizim katettiğimiz yol parayla mı ilişkili ,yoksa kendi içsel zenginliğimizle midir? Maddi kazancımızla aldığımız yol yaşam biçiminizin değişmesine olanak sunar,ancak bu ruhsal olarak yol almanızla ilgili değildir. Parayla katedilen yolda; Eskiyen eşyalarınızı yenilersiniz, onun ötesinde işyerinizi değiştirirsiniz , bunun yanında bankada hatırı sayılır bir hesabınız olur. Bu da yetmez, eşiniz zamana yenik düşmüş ve yaşlanmışsa onu da değiştirirsiniz. Parayla yol aldığınızda; diğer insanlardan daha fazla yaşam standartlarına sahip olursunuz. Toplum içinde itibarınız ikiye katlanır, eğilip, bükülen el ,etek öpen insanlar yanınızdan eksik olmaz. Tatil için Beşyıldızlı oteller yetmez Yurt dışına kayak yapmaya gidersiniz. Ayağınızdaki pabuç ahalinin bir aylık erzağına denk gelecek kadar pahalıdır. Ama o ücrete değer nede olsa marka değeri vardır ve de siz bunu hak etmişsinizdir. İki yazlığınız yetmez, üçe beşe çıkar. Parayla yol aldığınızda; yemek yeme alışkanlığınızda değişir. Sabah kahvaltıları lüks otellerin lobisinde deniz manzarası karşısında yapılır. Ahali evinde yiyecek zeytin bulamazken siz havyarla beslenir ele güne caka satarsınız. Parayla yol alındığında ; Giyim kuşamla birlikte dil de hezimete uğrar bir bakmışsınız diliniz öteye beriye yalpalamış ve ağzınızdan “şekerim”li sözler dökülüvermiştir. Peki tüm bu kazanımlar sizin hayata dair yol aldığınızı mı belirler.? Elbette ki hayır.. Bu gün kazandıklarınızı bir saniyede kaybetme ihtimaliniz var, hayat bu kimin ne yaşayacağını bilemeyiz. Bu gün zenginliğe yol alırsın, yarın iki pula muhtaç kalacak durumda kalabilirsin. Bu gün tüm uzuvların yerindedir yarın ise bunlardan herhangi birini kaybedebilirsin. Bu gün özgür olabilirsin, yarın tutsak,bu gün akıl sağlığın yerindedir yarın ise kendini akıl hastanesinin koridorlarında görebilirsin. Hiç kimse elindeki mal varlığıyla böbürlenmeye çalışmasın, hiç kimse cebindeki parası kadar diğer insanları küçümseye kalkışmasın. İnsanın katettiği yol, onun gelişimine ve hatalarını tekrar süzgeçten geçirmesine sebep olmalıdır. Zamanda yol almak kişinin karakterinde sapmalar meydana getirmemeli, bilakis onun daha iyi bir insan olması için katkı sunmalıdır. İnsan yaşadığı sürece yol alır, almasına da acaba aldığı yol onu büyütmüşmüdür? Yoksa geriye doğru götürüp onun körleşmesine, insanlıktan çıkmasına mı sebep olmuştur? İnsanoğlunun üzerinde düşünmesi gereken asıl soru bu olmalıdır.