Fransa Parlamentosu'nun kabul ettiği Ermeni soykırımını reddedenlere ceza öngören tasarı ile Orhan Pamuk'un Nobel Edebiyat Ödülü'nü alması aynı güne rastladı.
Fransa'nın hareketi, Türkiye'yi dışardan yöneten ABD ve AB'nin arkasındaki Ermeni lobisinin gücünü ve Batılı ülkelerin bu güce nasıl da isteyerek boyun eğdiklerini gösteriyor.
Orhan Pamuk'a verilen Edebiyat Nobel'i ise aynı güçlerin, Türkiye'yi, Türkiye'deki kamuoyunu "yönlendirme gücünün" bir göstergesi.
Türkiye'nin dışardan yönetilmesi ve yönlendirilmesi İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra başlayan Soğuk Savaş döneminin bir ürünü.
Soğuk Savaş bitince bu yönetme ve yönlendirme, azalacağına arttı.
Türkiye siyasal ve ekonomik bağımsızlığı yanında bağımsız ve özgür düşünme yeteneğini de yitirdi.
Bunun en büyük nedenlerinden biri, yurduna, halkına, tarihine, çevresine ve kültürüne yabancılaşmış olan aydınlar; şimdi bunlara enteller deniliyor.
Kimileri doğrudan destek alarak ve menfaat karşılığı, kimileri ise gönüllü bir biçimde, dışardan yönetilmenin ve yönlendirilmenin aracı oluyor.
Türkiye dış odaklarla belki başa çıkabilir ama içerdeki odaklara karşı ne yapabilir gerçekten ben de bilmiyorum.