Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz. X
Anasayfa
Kategoriler
YAYIN YÖNETMENİ´NDEN
İÇERİKLER
KAPAK HİKAYESİ
ARAŞTIRMA
İNCELEME
TARİH
SÖYLEŞİ
KÜLTÜR & SANAT
HABER
YAŞAM
EDEBİYAT
Yazarlar
Arşiv
Video Galeri
Foto Galeri
Kurumsal
Künye
Reklam
Abonelik
Satış Noktaları
İletişim
Üye Girişi
ANASAYFA
KURUMSAL
KÜNYE
REKLAM
ABONELİK
SATIŞ NOKTALARI
İLETİŞİM
Üye Girişi
1 Ara 2021
Anasayfa
Kategoriler
YAYIN YÖNETMENİ´NDEN
İÇERİKLER
KAPAK HİKAYESİ
ARAŞTIRMA
İNCELEME
TARİH
SÖYLEŞİ
Söyleşi
Bir İnsan / Bir Dünya
KÜLTÜR & SANAT
Sinema
Tiyatro
Sanat
Sergi
Ajanda
Müzik
Mercek
Objektif
HABER
Güncel
Gündem
Dünya´dan
Yorum & Perspektif
YAŞAM
Gezgin
Gezi
Seyir
Psikoloji
Anı & Nostalji
Portre
Mekan
Moda
Felsefe
Trend
Astroloji
Bilim & Sağlık
Veda
EDEBİYAT
Kitap
Edebiyat
Şiir
Mizah
Etimoloji
Yazarlar
Arşiv
Sayı 117 - Aralık 2021
Sayı 116 - Kasım 2021
Sayı 115 - Ekim 2021
Sayı 114 - Eylül 2021
Tüm Sayılar
Galeri
Video Galeri
Foto Galeri
Arama
Sevgili Okur,
Anasayfa > YAYIN YÖNETMENİ´NDEN > Sevgili Okur,
YAYIN YÖNETMENİ´NDEN
Sevgili Okur,
Suzan Nana Tarablus, 7 Temmuz 2021
Babamın en mütevazı gelirli günlerinde Şişli´de otururken bile hep yazlığa giderdik. Yeter ki çocukları hava alsınlar, denize girsinler ve tatillerinde yaz güneşini doya doya yaşasınlar diye…
İş çıkışı Avrupa Yakası’ndan Kabataş’a gelir, arabalı vapur kuyruğunda saatlerce bekler, burnundan terler damlarcasına eve vardığında artık gün son bulmuş olurdu. Biz çocukları da ona günün serüvenini anlatır, gülümsemek için çaba harcayan bitap bir babanın korunaklı kollarına sığınırdık. Tabii ertesi sabah da aynı rutin sürer, şehrin iki kıtası arasında harcadığı yitik zamanı o dönemin klimasız otomobilinde radyo dinleyerek ve muhtemeldir ki yaşanacak daha güzel bir geleceğin hayalini kurarak geçirirdi.
O zamanlar sahillerimiz boyunca plajlar vardı. Trene doluşup gittiğimiz Süreyya Plajı, Suadiye Plajı (o sanırım en lüks olanıydı), Bostancı Plajı, Caddebostan Plajı... O günlerde denize girmenin daha kestirme ve ekonomik yolu ise bir kayık kiralayıp açılmak ve gönlünce suların serinliğinde yüzmekti. Annem biz üç kardeşe de yüzme becerisini bu kayıklardan atlatarak ve/ya atarak sağlamıştı. Evet, o günden bu yana “hayatta kalma” becerilerimiz hayli gelişmiştir.
Ailemizin daha varsıl günlerinin yaz tatilleri daha güzel evlere ve Adalar’a giderek geçti. Hatta bir keresinde, ortaokuldan mezun olup Kolej sınavını kazanmam üzerine babam bana -15 yaşında bir genç kız için bugün bile “iddialı” addedilecek- kıçtan takma, ikinci el (belki de beşinci eldi) motorlu bir tekne bile almıştı. Bugünlerde şaşkınlıkla karşılansa da… Teknemin adı, “Çiko” idi. Çünkü bu ad sevgilimin de takma adı idi. Böylece denizle tanış oldum. İşte o 1967’nin yazında! Hem dem oldum denizle, can ciğer arkadaş, sırlarımın koruyucusu dost, özlemlerimin can yoldaşı... Böylece sadece deniz ile denizde olmanın hazzını çok erken yaşta keşfetmiş oldum. Birlikte coştuk, hüzünlendik, dalgalandık, hırçınlaştık, hasretlikler yaşadık.
Anılarımın coğrafyasında gezintilere çıktığım bugünlerde yitik çocukluğumun, dopdolu coşkulu gençliğimin vefalı serinliğine veda ediyorum artık. O şimdilerde dönülmez bir akşamın ufkunda… O zaten yıllardan bu yana kıvranıyordu, “KURTARIN BENİ,” çığlıklarıyla…
O salya - sümük… O artık bitik…
O’na salyalı haliyle rastladığımdan beri bir hüzün giysisine büründüm. Denizim için, Marmara’m için ağlıyorum. Onu ben öldürmedim, onu biz öldürmedik. Bir başka İstanbullu, bir kültür insanı Zülfü Livaneli, “Denizin salyası olmaz, doymak bilmez insan hırsının salyası o!” diyor. Arıtma tesisi kurmadan atığı denize basan iş adamları, denetleme gereği görmeyen kamu çalışanları, planlamadan aciz yerel yöneticiler, çevreciliği marjinallik olarak addeden öngörü yoksunu siyasetçiler, yetkin seslere kulak vermeyen, uzmanların uyarılarını ciddiye almayan idareciler… O’nun ölümünün vebali sizin yakanızda.
***
Yine de bu yaz elimizdekilerle, bize kalanlarla yetineceğiz. Doya doya yaşanacak güneşli günleriniz olsun sevgili dostlar!
Önceki
Sevgili Okur,
Sonraki
Sevgili Okur,
Suzan Nana Tarablus
Diğer Yazılar
YAYIN YÖNETMENİ´NDEN
Sevgili Okur,
Suzan Nana Tarablus, 1 Aralık 2021
KAPAK HİKAYESİ
Meri İstiroti ile “hastane tozu” üzerine
Nermin Ketenci, 1 Aralık 2021
ARAŞTIRMA
Şifacı annenin oğlu Albert Karmona
1 Aralık 2021
Kitap
Kendimizden bir renk: “Mavi Gelincik”
Gila Erbeş, 1 Aralık 2021
Kitap
Fakirin buğdayı ile zenginin etini birleştiren roman: Minnina Işıkları Kapama
Dr. Berken Döner, 1 Aralık 2021
SÖYLEŞİ
Maksut Aşkar ile gastronomi
1 Aralık 2021
SÖYLEŞİ
“Gelecekte; toplumu merkeze alan, çevre dostu markalar yaşama şansı bulacak”
Suzan Nana Tarablus, 1 Aralık 2021
HABER
Pınar Türenç, Türkiye Basın Konseyi Başkanlığına yeniden seçildi
1 Aralık 2021
Sergi
Doğumunun 154. Yılında Tevfik Fikret´e Armağan Sergisi
1 Aralık 2021
KÜLTÜR & SANAT
Zeki Müren Müzesi´ne küçük bir ziyaret
1 Aralık 2021
Son sayısı çıktı!Şalom DergiSatın almak için tıklayınız.
Yayın Yönetmeni´nden
Sevgili Okur,
Suzan Nana Tarablus, 1 Aralık 2021
İlk kez Türk sinemasında Netflix´in yayını - altı bölümlü KULÜP dizisi, inanıyorum ki yalnız Yahudilerin değil büt...