Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır. Peki hayallerin hiç hatırı olmaz mı? Onun hatırıysa kırk yıl değil bir ömürdür aslında..
Ana Sayfa
Şiir
Deneme
İnceleme
Gezi
Çocuk Hikayesi
Alıntı
Mim & Duyuru
19 Ekim 2017 Perşembe
KALAYCI
Köşe başında bir kalaycı. Dertli gözleri güğümüne bakarken kalay karası elleri ekmeğinin peşinde. Güğümler, bakraçlar, tencereler, tavalar... Hepsi nasıl karalar bağlamışlar da kalaylanmayı bekliyorlar.. Biraz zaman alsa da sonunda yepyeni, pırıl pırıl hayatlarına kavuşuyorlar. Kalaycı dertli, güğümler dertli. Bir dokunsam bin ah işiteceğim besbelli..
Önce uzaktan seyrediyorum onları. Sonra aralarındaki kıpraşmayı görünce merakımı yenemeyip yanlarına yaklaşıp kulak misafiri oluyorum. Dertli güğüm başlıyor feryad-ı figana.. Bir zamanlar bir sahibim vardı. Benim ona gösterdiğim hürmetin zerresini bana gösterseydi ben böyle kararır mıydım hiç? O kadar dil döktüm, böyle kuvvetli ateşin üstüne koyup da yakma ciğerimi dedim dinlemedi. Kaç gece yanan yüreğimin ateşiyle uyuyamadım. O rahat döşeğinde yatarken ben inleyip durdum. Üstelik her sabah hiç bir şey olmamış gibi beni hor kullanmaya devam etti. Sonrası malum, bana da kalaycının yolu göründü. Ah canım kalaycı, iyice parlat beni. Hem öyle parlat ki kinden, hasetten kararan yüreğimden eser kalmasın. Yine sevgiyle dökeyim suyumu gönüllere..
Sonra diğeri dile geldi birden. Kenarda boynunu büküp sırasını bekleyen tencereye de bir dokunsan bin ah işitirsin. Tencerenin içi dışı kaynıyor sanki. "O kadar söyledim sahibime" diye başlıyordu cümlesi. Beni tahta kaşıkla karıştır ki gönlümde çizikler oluşmasın. Kısık ateşte ocağa koy ki narından yanmasın yüreğim. Ama hiç dinler mi ki sahibesi. Kendi kalbindeki tek çiziğe dayanamayan hanım, benim içimi dışımı çiziktirdi. Ruhumu karartıp kalaycının önüne getirdi. Bir de beni şikayet edip zeytinyağı gibi üste çıkmak istedi ama nafile. İş işten geçti. Oysa ne lezzetli yemekler sunmuştum ona. İkramda kusur etmemiştim hiç. Peki o ne yaptı? Kendi hatasını örtmek için hep beni suçladı. Ah canım kalaycı amca. Beni öyle kalayla ki tüm yaralarım bir daha açılmamacasına kapansın. Pırıl pırıl bir dünya karşılasın beni. Sevgiyle sunayım yemeklerimi insanlara. Onlar da sevgiyle hürmet etsinler bana. Zira kalpleri kalaylayan, cilalayan sevgi değil mi?
Bir yandan işini yaparken bir yandan da şikayetleri dinleyen kalaycı amca, iki elinin arasına aldı dertli başını. Üç çocuk evde ekmek bekler. Okul parası, boya parası, kitap parası. Ağaran saçları da cabası. Sevgiyle parlatıyor kalayladıklarını. Sevgiyle götürüyor evine ekmeğini. Zorlu hayatının içinde nasır tutmuş, kalaydan kararmış o öpülesi elleri kim bilir neler anlatır bize? Sabahın ayazı, öğlenin sıcağı ve kalay karası yorgun bakışları. Emeğin resmi değil de nedir peki? O da başlıyor anlatmaya: Ah ben kime derdimi anlatayım. Doluya koysam almıyor,boşa koysam dolmuyor. Ev sahibi kira ister kapıma dayanıp. Çocuk spor ayakkabısı, hanım yeni entari ister. Birinin boyası biter, birinin ocaktaki yemeği. Soğan ekmek huzur getirmez artık. Elektrik faturasını ödeyemeyince elektriği kesmeye gelen görevlilerden yalvar yakar birkaç gün kopardım. Belki üç beş kuruş kazanır da ışıksız kalmaktan kurtuluruz diye. Yoksa mum ışığında nasıl ders çalışır çocuklar? Hanım dırdırı, çocuk dırdırı ve kalay karası bakışları. Öyle yorgun ki sanki düştü düşecek. Bir ah çekse sanırsın ki karşıki dağlar yıkılacak. Sonra kalay karası elleri, yorgun bakan gözleriyle tekrar dönüyor ekmek derdine..
Kalaylananlar ise hep birlikte döndüler kalaycıya. İstersen biz de seni kalaylayalım. Kararan gönlünden de gözünden de silelim tüm ümitsizlikleri. Sen de bizim gibi pırıl pırıl bak hayata. Ve ne olursa olsun gönlünü karartma kalaycı amca...
Yazar: Ebemkuşağı Saat: Ekim 19, 2017
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Tür: DENEME
42 yorum:
Begonvil Sokağı 19 Ekim 2017 17:45
Bitmeye yüz tutmuş el sanatlarını yaşatmaya çalışan pek çok usta nın hikayesi belki yazdıklarınız. Ve bunca yıl ve emekten sonra konuşur gibi haşır neşirdirler. Birilerinin bunca yıllık emeğe daha bir özenli yaklaşmasını bekliyoruz ama emek nedir vefa nedir bunlar da kalaycının akibetini yaşıyor biraz.
Kaleminize sağlık..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 21:26
Sanırım biraz daha emeğe duymaya,vefa göstermeye ihtiyaç var. Teşekkür ederim..
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
ACEMIDEMIRCI 19 Ekim 2017 18:15
Çok güzel. Çoooook güzel. Çok beğendim. Emeklerinize sağlık :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 21:26
Çok teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
bücürükveben 19 Ekim 2017 18:47
Ne kadar güzel, hem hüzünlü, hem mizahi bir dille anlatmışsın. Çocukken sıksık görürdüm kalaycıları artık kalmadı galiba, önce aluminyum, sonra emaye, sonra çelik tencereler, enson borcamlar filan hiç kalmadı gibi ....
Emeğine sağlık canım.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 21:28
Çocukken bizim mahallede olurdu kalaycılar.Ama artık ben de görmüyorum emektarları.
Teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Kelebek Etkisi 19 Ekim 2017 20:48
Zevkle okudum:))
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 21:28
Buna sevindim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Annesinin Prensesi 19 Ekim 2017 21:57
Tencereleri betimlemen ,dillendirmen ne kadsr da güzel olmuş. Edebi dili aktarmakta gerçekten çok başarılısın. Çok beğendim. Görselinde gerçek olması çok hoş. Eline saglik 😄
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 22:36
Çok teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Eren 19 Ekim 2017 22:02
Çok keyifli yazmışsınız yine, Harika bir kurgu, son kısım özellikle çok güzeldi, elinize yüreğinize sağlık, sevgiler :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 22:37
Beğenmenize sevindim. Çok teşekkürler...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
deeptone 19 Ekim 2017 22:18
ay ne güzel yazı bu. kalaycı görmedim ama duydum tabii. eskiden yolda da gezerlermiş diy mi kalaycılar. belki o kalaylananlar da konuşuyoduuu :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 22:39
Ay teşekkür ederim. Evet kalaycı geldi hanım diye yolda gezenlerde vardı. Kim bilir belki onlarda konuşuyorlardır:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
deeptone 19 Ekim 2017 22:27
heey işlerin yoğunlaştı herhalde di miiii az görünüyon ya, kolaylıklar yanii sanaa :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 19 Ekim 2017 22:41
Son zamanlarda teknik nedenlerden dolayı az görünmeye başlamıştım. Teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
ışınonur 20 Ekim 2017 10:13
Çok iyi kurgulamışsınız ve diliniz çok akıcı. Bir hikaye yarışmasına katılmalısınız bence :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 20 Ekim 2017 12:32
Çok teşekkür ederim. İlerleyen zamanlarda olabilir tabii.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Kozmetik Psikolojisi 20 Ekim 2017 11:26
isminiz neden ebemkuşağı :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 20 Ekim 2017 12:35
Hayatın bütün renklerini içinde barındırdığını düşündüğüm için ebemkuşağı olsun demiştim.Tabii bu bencesi.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
1kitapookur 20 Ekim 2017 12:09
Karabük/Safranbolu'dan yazıyorum ve Safranbolu'da yaşıyorum burada tarihi eski çarşımız var onun içerisinde demirciler çarşısı okuduğumda orası geldi aklıma :)
Bu arada adı header galiba tam bilmiyorum ama başlığınız çok güzel ve samimi olmuş hayırlı olsun yeni değilse bile ben yeni gördüm :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 20 Ekim 2017 12:37
Safranbolu'ya gitmiştim. O çarşıyı hatırlıyorum. Güzel bir yerde yaşıyorsunuz.
Başlığımız vardı bu arada. Teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
. 20 Ekim 2017 21:50
Sokaklarda gezici olarak da yaparlardı. Artık pek görünmüyorlar. Herhalde kalaylanacak pek kap da kalmadı.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 22 Ekim 2017 07:41
Tencere tavaların farklı modelleri çıkınca kalaylanacak kap da kalmamış oluyor. Kalaycılar eskisi gibi kalmadı artık.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
KADINA DAIR HERŞEY 21 Ekim 2017 01:01
Severek keyifle okudum :) sevgiler
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 22 Ekim 2017 07:42
Buna sevindim.:) Sevgiler...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Hayat civiltisi 21 Ekim 2017 13:18
teşhis ve intak sanatının böyle tatlısı olur mu:) çok güzel olmuş ellerinize sağlık...dertleşen güğümler tencereler çok keyif verdi:) sevgiler..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 22 Ekim 2017 07:43
Çok teşekkür ederim güzel düşünceleriniz için.:) Sevgiler
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
incidennotlar 22 Ekim 2017 21:01
Anlatım tarzına bayılıyorum. Kelimeleri kullanılın,sadeliği çok güzel.
Ahh eskiden bizim mahallemizde de olurdu.
Ahh eskiler ah eskiler
..
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 22 Ekim 2017 23:28
Teşekkür ederim.
Eskiden birçok mahallede rastlanıyordu.Şimdilerde yoklar.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Unknown 22 Ekim 2017 22:31
valla geçim sıkıntısı, ekmek parası, üç kuruş için kıyıda köşede çalışan babalarımızı dedelerimizi anlatmışsın resmen. öyle güzel yazmışsın ki güğümler bile dile gelmişler. duygulanarak okudum gerçekten çok başarılıydı. yüreğine, kalemine sağlık :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 22 Ekim 2017 23:31
Hepimizin hayatında böyle babalar,dedeler mutlaka vardır.Çok teşekkür ederim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yurdagül Çelik 23 Ekim 2017 20:05
Çocukluğumu hatırladım.Annem de tencereleri kalaylatmaya götürürdü :) Şimdilerde böyle bir meslek kalmadı...
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 23 Ekim 2017 23:21
Annem de götürürdü.:)Evet, kalmadı artık bu meslek erbablarından.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Sonbahar Kedisi 24 Ekim 2017 15:50
Çok hoş:)) Sevgi her şeyin ilacı. Bu eskiden bana da çok klişe gelirdi ama şimdi ne demek istediklerini anladım. Artık korkumu bile kabul edip, korkuma "seni seviyorum" diyorum ve o bile geçmeye başlıyor.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 24 Ekim 2017 21:50
İlaç gibidir sevgi.Hasta odasına şifa getirir. Koyu karanlıklara gök mavisini getirir.Solmaya yüz tutan çiçekleri canlandırır.Sevgi ne güzel bir şey ki sizi korkulardan bile uzak tutuyor.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Elif 27 Ekim 2017 23:08
En güzel dönemler, emeğin ve gerçek sevginin olduğu dönemlerdi. Kaleminize sağlık
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 28 Ekim 2017 23:04
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
İrem Yağızel 3 Kasım 2017 19:14
Merhabalar! Düzenlediğim çekiliş için http://iremvekitaplar.blogspot.com.tr/2017/11/cekilis-sonucu.html?m=1 bu yazıma göz atabilirsin :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 3 Kasım 2017 20:47
Merhabalar... Hemen göz atıyorum.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Derya 9 Kasım 2017 21:51
Çocuklugum geldi aklima. Hep giderdik kalayciya tencereler için 😊
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ebemkuşağı 9 Kasım 2017 22:10
Ben de giderdim.:)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
TARLA GÜZELİ
Sen hiç boynunu büken bir ayçiçeği gördün mü? Uçsuz bucaksız tarlada herkes yüzünü gökyüzüne dönerken o ürkek bakışlarını yere dikmiş, boy...
Bölümler
DENEME (147)
MİM DUYURU (39)
ÇOCUK HİKAYESİ (27)
İNCELEME (27)
ŞİİR (19)
ALINTI (16)
GEZİ (3)
Ara
Fihrist
► 2021 (22)
► Kasım (1)
► Ekim (1)
► Eylül (1)
► Ağustos (3)
► Mayıs (2)
► Nisan (1)
► Mart (3)
► Şubat (4)
► Ocak (6)
► 2020 (43)
► Aralık (8)
► Kasım (4)
► Ekim (2)
► Eylül (3)
► Ağustos (4)
► Temmuz (2)
► Haziran (2)
► Mayıs (4)
► Nisan (2)
► Mart (3)
► Şubat (5)
► Ocak (4)
► 2019 (28)
► Aralık (1)
► Kasım (3)
► Ekim (2)
► Eylül (3)
► Ağustos (4)
► Temmuz (2)
► Haziran (2)
► Mayıs (2)
► Nisan (3)
► Mart (2)
► Şubat (2)
► Ocak (2)
► 2018 (52)
► Aralık (3)
► Kasım (2)
► Ekim (5)
► Eylül (1)
► Ağustos (4)
► Temmuz (2)
► Haziran (4)
► Mayıs (7)
► Nisan (4)
► Mart (5)
► Şubat (7)
► Ocak (8)
▼ 2017 (113)
► Aralık (5)
► Kasım (6)
▼ Ekim (2)
KALAYCI
HUZURSUZLUK | ZÜLFÜ LİVANELİ
► Eylül (6)
► Ağustos (7)
► Temmuz (9)
► Haziran (8)
► Mayıs (13)
► Nisan (12)
► Mart (21)
► Şubat (12)
► Ocak (12)
Popüler Yazılar
Bu Hafta
CİĞERCİ İSA
Semt pazarının birinde, küçücük bir camekândan oluşan seyyar dükkanında arnavut ciğeri satarak evine ekmek götüren bir güzel insandır İsa...
DELİ RAMAZAN
Ramazan'ı bilir misin? Hani şu mübarek aylardan Ramazan değil; bizim köyün Deli Ramazan'ı var ya işte o. Gri ile mavi karışımı rengi...
ÇORBANAME
Mide ameliyatı geçirdikten sonra, bir yakınım, önce sadece serumla, bir kaç gün sonra komposto suyu vb. sıvı gıdalar ile ve nihayetinde mi...
Bu Ay
DELİ RAMAZAN
Ramazan'ı bilir misin? Hani şu mübarek aylardan Ramazan değil; bizim köyün Deli Ramazan'ı var ya işte o. Gri ile mavi karışımı rengi...
ÇORBANAME
Mide ameliyatı geçirdikten sonra, bir yakınım, önce sadece serumla, bir kaç gün sonra komposto suyu vb. sıvı gıdalar ile ve nihayetinde mi...
KADİFE
Gözleri masmavi bulutlardan daha yüce... Bakışları mağrur bir kadının bakışı. Herşeye rağmen yumuşacık bedeniyle sarıp sarmalar seni bizim m...
Bu Sene
ÇORBANAME
Mide ameliyatı geçirdikten sonra, bir yakınım, önce sadece serumla, bir kaç gün sonra komposto suyu vb. sıvı gıdalar ile ve nihayetinde mi...
AYŞEGİLLER
Biricik eşi Kıvırcık Apoyla şakalaşmaktan geri durmayan üç kız çocuğu annesi Kara Ayşe iki katlı kerpiç evinin balkonundan huzurla etrafı s...
BEGONVİL DİYARI: BÜYÜKADA
Beyaz badanasının üstüne mavi çerçeveli gözlüklerini takmış begonvilli bir ev. Nefesi Ege'yi hatırlatsa da o bir adalı. Yol boyu in...
Tüm Zamanlar
ÇORBANAME
Mide ameliyatı geçirdikten sonra, bir yakınım, önce sadece serumla, bir kaç gün sonra komposto suyu vb. sıvı gıdalar ile ve nihayetinde mi...
BEGONVİL DİYARI: BÜYÜKADA
Beyaz badanasının üstüne mavi çerçeveli gözlüklerini takmış begonvilli bir ev. Nefesi Ege'yi hatırlatsa da o bir adalı. Yol boyu in...
VAKİT VARKEN
Takvimler hesap sormaz oldu artık bana. Günleri sayamaz oldu gözlerim. Zaman denen kavram önemini yitirdi sanki. Kaybettiklerimiz, göremedi...
İzleyiciler
Twitter
Yazarlar
ArcturuS
Ebemkuşağı
Etiket Bulutu
DENEME MİM DUYURU ÇOCUK HİKAYESİ İNCELEME KİTAP ŞİİR ALINTI GEZİ SİNEMA
© 2020 | Bu kişisel blogda bulunan eserlerin tüm hakkı saklıdır, izinsiz kullanılamaz. Filigran teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.