Şeytan bazen, insanın öfkeli halinden istifade eder.Bir insan öfke anında Cenabı hakka karşı galiz ifadeler kullanırsa, zahire bakıp o kişiye kafir oldu denilemez.
Küfür ve iman kalbe ait şeylerdir. Elfaz-ı küfürden bir söz kullanan kimse, o esnada kalben Allaha imanı terk etmemişse, sırf bu sözü kullanmasından dolayı imanı gitmiş olmaz. Büyük bir günah işlemesinden dolayı günahkar olur. Kişinin Allah'a karşı galiz ifadeler kullanması, küfründen değil cehaletinden kaynaklanabilir. Eğer küfrü gerektirecek o sözleri kasten ve inanarak söylemişse, imanı gider.
Hakiki bir mü’minin, imanına zarar verecek her türlü söz, fiil, hâl ve tavırlardan daima uzak durması, ölçülü davranması gerekir. Böyle bir hataya düüşen bir müslüman ümitsizliğe düşmeden, bütün benliğiyle Cenab-ı Hakka tevbe etmeli, işlediği günahtan samimi olarak pişman olmalıdır.
Rabbimiz Ayet-i Kerimede söyle buyurmaktadır:
De ki: “Ey nefisleri aleyhine (günah işlemekle ömürlerini) isrâf eden kullarım! (Günahlara bulaştık diye) Allah’ın rahmetinden ümid kesmeyin! Şübhesiz ki Allah, bütün günahları bağışlar!” Doğrusu, Gafûr (çok bağışlayan), Rahîm (kullarına çok merhamet eden) ancak O’dur. (Zümer 53)