Almanya Hristiyan Demokrat Birliği (kısaca CDU, Almanca: Christlich Demokratische Union Deutschlands), Hristiyan demokrat ve liberal muhafazakâr görüşte, merkez sağ pozisyonda bir Alman siyasi partisidir. Haziran 2008 yılında beri Almanya'nın, üye bakımından en büyük partisidir. Genel başkanı Armin Laschet'tir.
Almanya Hristiyan Demokrat Birliği
Christlich Demokratische Union Deutschlands
Kısaltma
CDU
Genel başkan
Armin Laschet
Genel sekreter
Paul Ziemiak
Kuruluş tarihi
26 Haziran 1945
Merkez
Klingelhöferstraße 8
10785 Berlin
Gazete(leri)
Union
Gençlik kolu
Junge Union Deutschlands
Üyelik (2020)
399,110[1]
İdeoloji
Hristiyan demokrasi
Liberal muhafazakârlık
Pro-Avrupacılık
Antikomünizm (tarihsel)
Siyasi pozisyon
Merkez sağ
Ulusal üyelik
CDU/CSU
Uluslararası üyelik
Merkezci Demokratlar Enternasyonali
Uluslararası Demokrat Birliği
Avrupa üyelik
Avrupa Halk Partisi
Resmî renkleri
Turuncu (Resmi)
Siyah (Geleneksel)
Parlamento
151 / 735
Bölge Parlamentoları
476 / 1.889
Avrupa Parlamentosu
23 / 96
Eyalet Başbakanları
6 / 16
İnternet sitesi
cdu.de
Parti bayrağı
Vikihaber'de bu konuyla ilgili haber var:
tr:Almanya'nın tercihi merkez sağ oldu
Almanya'nın tercihi merkez sağ oldu
İçindekiler
1 Parti politikası
2 Tarihi
3 İç yapısı
3.1 Üyeler
3.2 Kaleleri
3.3 CSU ile ilişkisi
4 CDU Parti başkanları
5 Seçim sonuçları
5.1 Federal Meclis (Bundestag)
5.2 Avrupa Parlamentosu
6 Dış bağlantılar
7 Kaynakça
Parti politikasıDüzenle
CDU, mezhep farkı gözetmeyen, Hristiyanlığı temel almış, Hristiyan demokrasinin özelliklerini uygulayan bir partidir. CDU'nun politikaları politik Katoliklikten, politik Protestanlıktan ve ayrıca neoliberalizm, mali muhafazakârlık ve ulusal muhafazakârlıktan etkilenmiştir.
CDU sosyal market ekonomisini ilk savunan partidir. Ancak Helmut Kohl'ün 82-98 arasındaki şansölyelik döneminde daha liberal bir ekonomik politika uyguladılar. Dış politika konusunda, CDU kendisini Avrupa birleşmesine ve ABD ile güçlü ilişkilerine adamıştır. Avrupa Birliği konusunda ise, Türkiye'nin üyeliğine karşı çıkmaktadır. Onun yerine "imtiyazlı ortaklık" önermektedir. İnsan hakları ihlallerinin dışında, CDU, Türkiye'nin Kıbrıs'ı bağımsız bir ülke olarak görmek istememesinin, üyelerinin birbirlerini tanıması gerektiğini söyleyen AB politikasına karşı olduğunu belirtmektedir. İç politika olarak ise, CDU bürokratik engellerin azaltılmasını ve kültürel geleneklerin korunmasını savunmaktadır.
CDU'nun karşıtları, sosyal demokratik SDP (Almanya Sosyal Demokrat Partisi), sosyalist Die Linke (Sol Parti) ve merkez-sol, çevreci Bündnis'90/Die Grünen (Birlik 90/Yeşiller)'dir. CDU, SPD ve Yeşiller'le koalisyon kurmuştur. Sol Parti ve aşırı sağcı partilerle ise koalisyon kurmamaktadır. Liberal FDP (Hür Demokratik Parti) ise CDU hükûmetinin tercih edilen koalisyon ortağıdır çünkü mali politikalarda çok ortak noktaları vardır. Fakat FDP, 2013 seçimlerinde seçim barajını geçemeyerek parlamentoya girememiştir.
Bir muhafazakâr parti olarak CDU suçlara karşı sert cezaları savunmaktadır. Doğal afetler ve ülke içindeki olası terörist saldırılara karşın Bundeswehr'in geliştirilmesini de savunmaktadır. Göçmenler konusunda ise CDU dil kursları ile göçmenlerin entegrasyon girişimlerini desteklemektedir ve göçü daha iyi kontrol etmeyi amaçlamaktadır. Çifte vatandaşlığın sadece ender durumlarda verilmesini savunmaktadır.
TarihiDüzenle
CDU, II. Dünya Savaşı'nın hemen sonunda, Nazi diktatörlüğünün yıkılmasının ardından, Almanya'da yeni bir siyasi düzen ihtiyacı belirdikten sonra eski Merkez Parti'li üyeler tarafından, sadece Katolikleri değil, Protestanları da kapsayan, liberal ve muhafazakâr bir parti olarak kuruldu. Weimar Cumhuriyeti'nin çöküşünden öğrenilen derslerden biri demokratik partilerin uyumsuzluğunun Nazi Partisi'nin yükselişinin en önemli nedenlerinden biri olmasıydı. Bu yüzden halk, selefi olmayan yeni bir parti kurdu ve adına "Birlik" adını verdi. Berlin'deki ilk CDU lideri Andreas Hermes, 20 Temmuz suikast girişimine katıldığı için, ilk parti başkanı ve Merkez Partisi eski üyesi Konrad Adenauer ile Nazi Almanyası tarafından yakalandı.
CDU 1949'daki kuruluşundan sonra 20 yıl boyunca Batı Almanya'daki dominant parti oldu. 1963'e kadar Konrad Adenauer'in yönetimi altında kaldı. O yıl, ekonomi eski bakanı Ludwig Erhard, Adenauer'in yerine geçti. Erhard, Hür Demokrat Parti (FDP)'nin mali ve ekonomik politikalardaki anlaşmazlıklar nedeniyle koalisyondan çekilmesi nedeniyle, istifa etti. Sonuç olarak, Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SDP) ile büyük bir koalisyon kuruldu ve Şansölye CDU'nun yeni başkanı Kurt Georg Kiesinger oldu.
Ancak SPD popülarite kazandı ve 1969 genel seçimlerinde FDP ile koalisyon kurdu ve böylelikle CDU 1982'ye kadar muhalefette kaldı. FDP, SPD ile mali ve ekonomik politikalarda anlaşamayıp, liberal-sosyalist SDP-FDP koalisyonundan çekildikten sonra 1982'de CDU ile koalisyon kurdu. CDU başkanı Helmut Kohl 1982'de Batı Almanya'nın yeni şansölyesi oldu ve onun CDU-FDP koalisyonu 1983 seçimleriyle de onaylandı. 1990'daki Alman Bundestag seçimleri de yönetimdeki CDU-FDP koalisyonuna destek vererek, Almanya'nın birleşmesine giden yolda halk desteği olduğunu gösterdi.
Doğu Almanya'daki hükûmetin yıkılışı ile birlikte, Batı Alman şansölyesi Kohl, Fransa, Birleşik Krallık ve ABD'nin büyük desteğiyle, Almanya'nın birleşmesi gerektiği mesajını verdi. 3 Ekim 1990'da, Alman Demokratik Cumhuriyeti hayatına son verdi ve toprakları yeniden Almanya'ya bağlandı. Doğu Almanya CDU'su da, Batı Almanya'daki ile birleşti. Aynı yıl, birleşen cumhuriyette seçimler yapıldı. Kohl, yeniden seçilse de, parti, eski Doğu Almanya'nın ekonomik gerilemesi ve batıdaki vergi artışı nedeniyle popülaritesinin bir kısmını kaybetti. Yine de 1994 seçimlerinde, ekonomik düzelme sayesinde az farkla seçimleri kazandı.
Helmut Kohl, partisinin 1998'deki seçim kaybına kadar başkanlığa devam etti. O yıl Wolfgang Schäuble başkanlığa geçti. Ancak 2000'lerin başında Schäuble partideki finansman skandalı nedeniyle istifa etti ve yerine Angela Merkel geçti. 1998 seçimlerinde CDU oyların %28.4'ünü kardeş parti Hristiyan Sosyal Birliği (CSU) ise oyların %6.7'sini aldı. Bu 1949'dan beri CDU ve CSU'nun aldığı en düşük oy oranıydı. Bu yüzden 2005'te kadar Gerhard Schröder'in başkanlığında bir Sosyalist-Yeşiller koalisyonu görev aldı. 2002'de CDU oy oranını %29.5, CSU da %9'a arttırdı. Ancak bu sonuçlar CDU-CSU-FDP üçlüsünün yönetimi almasına yetmedi.
2005 erken seçimlerinde, CDU, yönetimdeki SPD'ye büyük bir fark attı, ondan fazla eyaleti kazandı. CDU/CSU ve SPD partileri şansölyenin kim olacağı konusunda tartışmaya girdi. İki parti de şansölyeliği istiyordu. 3 hafta süre müzakereler sonucu, Merkel'in şansölye olmasına, SPD'nin de kabinedeki 16 koltuğun 8'ine sahip olmasına ve bu koltukların en prestijlilerinden olmasına karar verildi. 14 Kasım'da koalisyon anlaşması partiler tarafından kabul edildi. 22 Kasım'da 397'ye 217 oy oranıyla Merkel'in şansölyeliği kabul edildi.
İç yapısıDüzenle
ÜyelerDüzenle
CDU'nun 28 Temmuz 2008'e göre 530,755 üyesi vardır. Bunların %74.6'si erkek, %25.4'ü kadındır. Kadın oranı Almanya'nın doğusunda batısına göre daha fazladır.
KaleleriDüzenle
Partinin geleneksel kaleleri genel olarak kırsal ve Katolik kesimdedir (Eifel, Münsterland, Sauerland, Fulda, Emsland, Oldenburger Münsterland, Thüringen Eichsfeld).
CSU ile ilişkisiDüzenle
CSU da CDU gibi II. Dünya Savaşı'ndan sonra kuruldu ve genel olarak insan hayatına Hristiyan bakış açısıyla bakıyorlardı. Parlamentoda (Bundestag), CDU, CSU ile aynı grupta temsil ediliyordu. Bu grup CDU/CSU olarak ya da resmî olmayan şekilde "Birlik" olarak adlandırılmaktaydı ve bu, iki parti arasında "Fraktionsvertrag" adı verilen bir bağlılık anlaşmasına bağlıydı. CDU ve CSU'nun gençlik kolları da ortaktır. (Junge Union)
CDU ve CSU'nun merkezi politikaları farklı değildir ancak yasal ve organizasyon bazında ayrı iki partidirler. CDU ve sosyal bakımdan daha muhafazakâr CSU arasındaki farklılıklar geçmişte çatışmalara sebep oldu. En önemli ve ciddi olay 1976'da, Franz Josef Strauß'un yönettiği CSU, bir parti konferansında CDU ile ortaklığını bitirmesi oldu. Karar, CDU'nun Bavyera'da CSU'ya karşı aday sürmesi tehdidiyle geri çevrildi.
CDU Parti başkanlarıDüzenle
Konrad Adenauer (1950-1966)
Ludwig Erhard (1966-1967)
Kurt Georg Kiesinger (1967-1971)
Rainer Barzel (1971-1973)
Helmut Kohl (1973-1998)
Wolfgang Schäuble (1998-2000)
Angela Merkel (2000-2018)
Annegret Kramp-Karrenbauer (2018-2021)
Armin Laschet (2021-günümüz)
Seçim sonuçlarıDüzenle
Federal Meclis (Bundestag)Düzenle
Seçim
Oy (seçmen)
Oy (parti listesi)
%
Sandalye
+/–
Hükûmet
1949
5.978.636 25,2
115 / 402
Evet
1953
9.577.659 1.016.594 36,4
197 / 509
82 Evet
1957
11.975.400 11.875.339 39,7
222 / 519
25 Evet
1961
11.622.995 11.283.901 35,8
201 / 521
21 Evet
1965
12.631.319 12.387.562 38,0
202 / 518
1 Evet
1969
12.137.148 12.079.535 36,6
201 / 518
1 Hayır
1972
13.304.813 13.190.837 35,2
186 / 518
15 Hayır
1976
14.423.157 14.367.302 38,0
201 / 518
15 Hayır
1980
13.467.207 12.989.200 34,2
185 / 519
16 Hayır
1983
15.943.460 14.857.680 38,1
202 / 520
17 Evet
1987
14.168.527 13.045.745 34,4
185 / 519
17 Evet
1990
17.707.574 17.055.116 36,7
268 / 662
83 Evet
1994
17.473.325 16.089.960 34,2
244 / 672
24 Evet
1998
15.854.215 14.004.908 28,4
198 / 669
46 Hayır
2002
15.336.512 14.167.561 29,5
190 / 603
8 Hayır
2005
15.390.950 13.136.740 27,8
180 / 614
10 Evet
2009
13.856.674 11.828.277 27,3
194 / 622
14 Evet
2013
16.233.642 14.921.877 34,1
254 / 630
61 Evet
2017
14.027.804 12.445.832 26,8
200 / 709
54 Evet
Avrupa ParlamentosuDüzenle
Seçim
Oy
%
Sandalye
+/–
1979
10.883.085 39 (#2)
33 / 81
1984
9.308.411 37,5 (#1)
32 / 81
1
1989
8.332.846 29,5 (#2)
24 / 81
8
1994
11.346.073 32 (#2)
39 / 99
15
1999
10.628.224 39,2 (#1)
43 / 99
4
2004
9.412.009 36,5 (#1)
40 / 99
3
2009
8.071.391 30,6 (#1)
34 / 99
6
2014
8.807.500 30 (#1)
29 / 96
5
2019
8.437.093 22.6 (#1)
23 / 96
6
Dış bağlantılarDüzenle
CDU – Resmi sitesi
CDU Parti yasası (PDF)
KaynakçaDüzenle
^ "Party members: Greens gain, AfD and SPD lose". RedaktionsNetzwerk Deutschland. 14 February 2021. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Almanya_Hristiyan_Demokrat_Birliği&oldid=26309208" sayfasından alınmıştır