SAĞLIK VE EĞİTİM KÖŞESİ => Saglık ve Yaşam Merkezi => Çocuk Sağlığı ve Eğitimi => Konuyu başlatan: sevdaligul - 22 Haziran 2013, 21:21:08
Başlık: Çocukları Yetiştirirken Dikkat Edilecek Hususlar
Gönderen: sevdaligul - 22 Haziran 2013, 21:21:08
ÇOCUKLARIMI YETİŞTİRİRKEN DİKKAT ETTİĞİM HUSUSLAR
Birincisi, Çocuklarımı değil, kendimi terbiye edeceğim. kuralını kendime prensip edindim. Kendini terbiye eden, başkalarına tesir eder. Pek çok muhterem, mübarek şahısla tanıştım, görüştüm. Onların sözleri aklımdan çıkıp gitmiş olabilir amma hal diliyle söylediklerinin tesiri halen üzerimdedir; bu tesiri unutmak mümkün değil. Buradan hareketle, çocuk ebeveynini sever, beğenirse onu taklit eder. Bu taklit aynen fotoğraf makinesi gibidir. Makine ne görürse onu çeker; çocuk da ebeveyninden ne görürse, onu yaşantısına çeker. Anne-babalar çocuklarının karşısında kibre kapılır, Benim gibi ol! der. Amma bakalım çocuk karşısındakini seviyor mu, beğeniyor mu? İşyerindeki problemleri eve taşımadım. Bediüzzamanın buyurduğu gibi, Fevkalade ehemmiyetli olan sükûn ve temkin ve itidal-i dem ve sabır tahammülün kati lüzumu beni teskin etti. Allahın yüreğime koyduğu şefkatle, çocuklarıma kırıcı söz söylememeye, onları memnun etmeye çalıştım.
İkincisi, çocuklarımı başkalarının beğenisine, takdirine göre değil, Allahın beğeneceği şekilde yetiştirmeye çalıştım. Bir pedagogun kitabında okumuştum: Nasıl ki küçük bir fidanın üzerine ince bir çizik atılsa, o fidan büyüyüp çınara dönüştüğünde küçük çizik koca bir yarık olarak karşımıza çıkar. Aynen bunun gibi, çocukluk döneminde çocuğun üzerine atılacak çizikler, yetişkinlik döneminde derin yaralar şeklinde ruhunda yerini alıyor.
Bazı anne-babalar çocuklarını El âlem ne der? diye terbiye etmeye çalışıyor. Hâlbuki çocuğuna Allahın emaneti şuuruyla bakan kişi, kendini ve evladını Allaha beğendirmeye çalışır; başkasına değil Bana göre çocuk eğitiminde uygulanacak en zevkli, en kolay ve huzur veren yol, çocuğu Allah rızasına göre terbiye etmektir. Böylece hem ana-baba hem de çocuklar yücelir. Meseleleri el âlemin ölçüsüne değil, Kuranın mihengine vurarak çözmeye çalıştım
Üçüncü prensibim; çocuklarımı asla başkalarının çocuklarıyla kıyaslamadım. Falan çocuk şöyle akıllı, filan çocuk şöyle başarılı vs. gibi sözler çocuğun izzet-i nefsine dokunur. Kıyas, ancak çocuğuyla arasına uçurum sokmak isteyenin yapacağı iştir. Bırakın kıyaslamayı; başkasının çocuğunu övmek bile evladımızı mahcup eder. Başkalarıyla kıyaslanan, beğenilmeyen çocukların ileride korkak olduklarına şahit olmuşumdur