Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K. Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak Kıbrıs Famagusta Girne Güzelyurt Lefkoşa
9°
ANA SAYFA
GALERİLER
VİDEOLAR
YAZARLAR
ÜYE OL
GİRİŞ YAP
Kitap
Söyleşi
Portre
Polemik
Mercek Altı
Sinema
Dergi
Gezi-Mekan
Ara
Havadis
Etkinlik Takvimi
Hikmet
Etkinlik
Alıntı
Dünyada Kültür
Mizah
Müzik
Galeri
Webtv
Yayın Yönetmeninden
Kültür-Sanatta Bugün
Tatlı tarifi bahane, mektuplaşmak şahane!
Yazdıkça mı yalnızlaşır insan? Yoksa yalnızlaştıkça mı yazar? İçinden çıkılamaz gibi görünse de yazanın en yakın dostu kalem ve kelimelerdir.
Mercek Altı
Seneler evvel, mektuplaşmanın yaygın olduğu yıllarda arkadaşlarımızla, sevdiklerimizle sürekli yazışırdık. Bazen sayfalarca sürerdi bu mektuplar. Bir nevi bu yolla yazdığımız her kimse ona olan hasretimizi bir nebze olsun azaltmış olurduk hiç değilse. Görüşemediğimiz zamanların acısını cümlelere dökmeye çalışır, başımızdan geçen ne kadar önemli önemsiz mevzu varsa sanki muhabbetimiz bitmesin ister gibi yazar dururduk. Önemsiz ise eğer niçin yazmıştık? Aslında o vakitler bizim için o konular son derece mühimdi lakin şu andan o vakte bir nazar ettiğimizde çocuksu tarafımızı apansız yakalayıveriyoruz ve tebessümlere gark oluyoruz büyük bir çoğunluğumuzun hissettiği gibi.
Yazmak iyi geliyorsa, yaz gitsin
Sanki yazarken hafifliyor, rahatlıyor insan. Vakit genişliyor, bereketleniyor. Bir ferahlık, bir sükûnet sarmalıyor, kuşatıyor insanı çepeçevre adeta. Kafanın içerisinde koşturup duran cümlelerin bir kısmını aktarmış oluyorsun. Yani kağıt ve kalem ile yükünü paylaşıp, dertleşmiş oluyorsun bir parça. Bazı vakitler öyle bir hücuma uğrarsın ki kalem bile yetişemez hızına. Yazar yazar ve yazarsın. Sonrasında da bir oh çekersin, bir genişlik, bir huzur hissedersin yüreğinde. Görende işe yarar bir şeyler yazdın zannedecektir ama olsun, onlar senin kelimelerindir. Kimsenin görüp değer biçmesine gerek yoktur zaten. Yazınca ferahlıyorsa ruhun, gerisini boş ver, teslim ol, kalemine sarıl ve yaz gitsin.
Mektuplaşmalar, yazma sevdasının ilk alevlendiği ve yazmaya meyilli yürekler için ele geçen en güzel ve en özel imkân olsa gerektir. Sonuç itibarı ile yazmayı sevenler mektuplarını uzattıkça uzattığı gibi yazmaya ilgisi olmayanlar da mümkün mertebe kısa tutar yazacaklarını. Şu zamanda zaten mektuplaşmak kalmadı bile diyebiliriz. Lakin öyle acayip şeyler oluyor ki bazen hiç ummadığımız bir anda eski dostumuz bizi ziyaret edebiliyor. Buradaki eski dosttan maksat mektuplar. Dedik ya, yazma ateşinin ne vakit alevlenip sizi tutuşturacağı belli olmuyor. Beni de bir ara kızımın bir hocasına tarif yazacağım esnada yakaladı ki sormayın. Kelimelerin hücumuna yenik düştüm.
A4 A4 olalı böyle zulüm görmedi
Hocası kızımın okula götürdüğü kurabiyeleri çok beğenmiş ve tarifini istemiş idi benden. Ne vakittir yazıp da gönderememiştim. Biraz da yapması zor bir tarif olduğundan geciktirmiştim büyük ihtimalle. Okulların yarıyıl tatiline girmesine az bir vakit kala tarifi yazmaya oturdum ama ne yazmak. Yazdıkça açılıyorum, açıldıkça kalem kağıdın üzerinde sanki bir ritim tutturmuş gibi ahenkle kıvrılıyor. Bir tarafı doldu kağıdın, hatta arka sayfaya bile geçtim ki “ne oluyor” dedim kendi kendime, “alt tarafı üç satırlık bir kurabiye tarifini amma da uzattım.” A4 A4 olalı böyle zulüm görmemiştir garibim. Önlü arkalı bir tarif için tıklım tıkış doldurdum zavallıyı. Kalemi tutamıyorum. Nerede muzip cümleler varsa toplaşıp kafama üşüştüler.
Kurabiye ile ilgili olur olmaz alınması gereken önlemler, malzeme temininden tutun da yapım aşamasında dikkat edilecek püf noktalara kadar ihtiyati tedbir kararlarını bile sıraladım. Kanun hükmünde kararname gibi oldu mübarek tarif. Bir taraftan güle oynaya yazarken öbür taraftan nasıl olup da ciddi ciddi bir tarif uğruna bunca sayıp döktüğüme kendim bile inanamadım. Sonra “dur” dedim. “Bari belli etme kaçık olduğunu, tarifi okuyan ne düşünecek densiz hatun.” “Herhalde bu kadın biraz arızalı” demez mi? Neyse ki iki sayfanın ardından noktayı koyabildim fakat ne zorlukla anlatamam.
Tarife mektupla cevap geldi, ne haber
Akşam kızım eve geldiğinde tarifi yazdığımı ve hocasına götürebileceğini söyleyip tarifi yazdığım kâğıdı uzattım. Kızım evirdi, çevirdi, sonra inanamaz gözlerle bana baktı ve “anne iyi misin sen, bu nasıl tarif böyle, bu kadar uzun tarif mi olur. Önce ben bir okuyayım” dedi. Öz kızım bile yazdığım tarifi denetleme ihtiyacı hissetti yani. Acınası haldeyim. İki güldü, üç kıkırdadı, en nihayetinde “hocam bunu okuyunca ne diyecek çok merak ediyorum” diyerek tarifi çantasına koydu.
Bir hafta sonra kızımla bana cevabi bir mektup gönderdi hocası. Nasıl da heyecanlandım. Elbette heyecanlanırım, en son elime aldığım mektubun üzerinden kim bilir kaç yıl geçti. Hocası mektubunda, “Öncelikle tarifi veriş şekliniz çok hoşuma gitti. Tahminimden daha uzun bir tarif olduğunu görünce hayli şaşırdım, okuyunca gülmekten yerlere yattım desem abartmış olmam” diye devam ediyordu. Kendisi de yazmaktan ve mektuplaşmaktan çok hoşlandığını ve ilk defa bir öğrencisinin velisinden mektup almış olmaktan duyduğu mutluluğu dile getiriyordu mektubunda. Ve benim mektup gibi tarifimi de bir ömür boyu saklayacağını, kendisi için çok kıymetli olduğunu da ekliyordu mektubunun sonuna.
Anlayacağınız tarif bahane, mektuplaşmak şahane…
F.Kebire Gündüz Karaaslan bu devirde mektuplaştı
Yayın Tarihi: 04 Temmuz 2013 Perşembe 15:54 Güncelleme Tarihi: 07 Ağustos 2013, 17:11
#1
YORUM EKLE
Yorumunuz Onaylanmak Üzere Gönderildi
Adınız Soyadınız
Yorum
Gönder
Yanıt : @name
×
YORUMLAR
Kızının Hocası - 8 yıl Önce
Kebire hanım öncelikle kaleminize, yüreğinize ve kelimelerinize sağlık... Çok içten bir yazı olmuş tebrik ediyorum. Başlığı gördüğümde inanılmaz bir heyecan kapladı içimi ve mektubu aldığım o günü hatırladım. Gerçekten çok güzel dile getirmişsiniz yaşanılanları. Mektubun tadı bir ayrı oluyor her zaman... Sizden yakın zamanda bir tarif daha isteyebilirim haberinizin olsun :)Mektup yazacak dostlarınız hiç bitmesin...
Cevapla
Beğen (0)
Beğenme (0)
Facebook
Twitter
44.2B
ANKETTüm Anketler
George Orwell'ın hangi eseri otobiyografik izler taşımaktadır?
Papazın Kızı
Hayvan Çiftliği
Boğulmamak İçin
Burma Günleri
1984
Seçim Yapmadınız!
Daha önce oy verdiniz!
Oy verme işlemi tamamlandı!
SONUÇLAR
OY KULLAN
NAMAZ VAKİTLERİ
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir Kahramanmaraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İMSAK
06:38
GÜNEŞ
08:09
ÖĞLE
13:01
İKİNDİ
15:22
AKŞAM
17:43
YATSI
19:09
SAYFALARTüm Sayfalar
ÇEREZ POLİTİKASI KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI VE İŞLENMESİ HAKKINDA AYDINLATMA METNİ GİZLİLİK VE KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI POLİTİKASI KULLANIM KOŞULLARI YAYIN İLKELERİ BİZ KİMİZ?