Konferencja w Kopenhadze faktycznie zmobilizowała większą liczbę szefów państw niż konferencja w Kioto, ale doprowadziła również do większych podziałów, a w efekcie przebiegała według scenariusza „każdy sobie rzepkę skrobie ”, zgodnie z którym każde państwo może określić własne cele, i to w sposób dobrowolny.
Copenaghen ha effettivamente mobilitato più capi di Stato di Kyoto, ma ha anche provocato maggiori divisioni; si è creata di conseguenza una situazione del tipo “ciascuno per sé ”, in cui ogni Stato può fissare i propri obiettivi, per di più su base volontaria.