Konferencja w Kopenhadze faktycznie zmobilizowała większą liczbę szefów państw niż konferencja w Kioto, ale doprowadziła również do większych podziałów, a w efekcie przebiegała według scenariusza „każdy sobie rzepkę skrobie ”, zgodnie z którym każde państwo może określić własne cele, i to w sposób dobrowolny.
Kopenhagen hat in der Tat mehr Regierungschefs als Kyoto mobilisiert, aber es gab auch mehr Spaltungen, und als Ergebnis hat es sich in ein Szenario eines „jeder für sich“ verwandelt, bei dem jeder Staat seine eigenen Ziele festsetzen kann und mehr als das, dies auf freiwilliger Basis zu tun.