Konferencja w Kopenhadze faktycznie zmobilizowała większą liczbę szefów państw niż konferencja w Kioto, ale doprowadziła również do większych podziałów, a w efekcie przebiegała według scenariusza „każdy sobie rzepkę skrobie ”, zgodnie z którym każde państwo może określić własne cele, i to w sposób dobrowolny.
É certo que Copenhaga mobilizou mais Chefes de Estado do que Quioto, mas também criou mais divisões e, como resultado, o que aconteceu foi que passámos a ter uma situação de onde cada Estado pode definir quais são as suas metas e, ainda por cima, num regime de voluntariado.