Nie mogę jednak powstrzymać się od wyrażenia swojej frustracji: żałuję, że Parlament i Komisja nie były chętne w maksymalnym stopniu skorzystać z tej szansy, by raz na zawsze dokonać rozróżnienia między polityką sąsiedztwa na wschodzie – obejmującą państwa, które mogą w przyszłości stać się naszymi partnerami w Unii – a polityką sąsiedztwa na południu.
Ik kan echter niet nalaten om mijn frustratie te uiten: ik vind het jammer dat het Parlement en de Commissie geen gebruik willen maken van deze mogelijkheid om nu ook het onderscheid te maken tussen de oostelijke en de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschap omdat dit de landen zijn die in de toekomst mogelijk deel zullen uitmaken van de Europese Unie.