repartycji, nie mają już ekonomicznej racji bytu i jako takie, do przetrwania potrzebują subsydiów z budżetu publicznego. Tendencja polegająca na starzeniu się społeczeństw i coraz większa mobilność siły roboczej przyczyniają się tylko do pogłębienia nierówności w systemach emerytalnych, podczas gdy proponowane rozwiązania
una generazione all ’ altra e noti come sistemi a ripartizione, non rappresentano più un ’ alternativa sostenibile e che per sopravvivere, richiedono continui apporti da parte dei bilanci pubblici. La tendenza demografica di una popolazione che invecchia e la maggiore mobilità lavorativa, possono solo contribuire a esasperare gli squilibri di