Statele membre nou admise, care sunt adesea mai puţin dezvoltate şi care au o anumită structură demografică, cu un număr mare de tineri, necesită politici fiscale complet diferite de cele ale vechilor state membre ale UE.
De nieuwe lidstaten, die vaak een achterstand hebben, kennen een specifieke bevolkingsopbouw met een groot aantal jonge burgers. Dit vereist op het gebied van indirecte belastingen een heel ander beleid dan in de oude lidstaten van de Unie.