cum au tremurat sub ploaia de bombe, sau cum au descris părinţii acestora infernul celor 22 de zile şi nopţi care le vor marca pentru totdeauna vieţile şi memoria generaţiilor viitoare, nu m-am simţit mândru de Europa.
vertellen hoe zij hadden zitten beven toen de bommen vielen of hun ouders de hel van die 22 dagen en nachten hoorde beschrijven, die voor altijd hun leven zal bepalen en gegrift zal blijven in de herinnering van toekomstige generaties, was ik niet trots op Europa.