Această strategie de teamă, de capitalism neînfrânat, fără luarea în considerare a normelor sau a drepturilor, a fost sprijinită de guvern și chiar de către o mare parte din Partidul Democrat, un partid de opoziție care își are rădăcinile în Partidul Comunist Italian.
Ta strategia strachu, niepohamowanego kapitalizmu nieuwzględniającego zasad i praw, była popierana przez rząd, a nawet przez wiele osób z Partii Demokratycznej, partii opozycyjnej, która ma swoje korzenie we Włoskiej Partii Komunistycznej. Sprzeciw wobec układu wyraziły jedynie związki zawodowe: włoska Federacja Pracowników Przemysłu Metalurgicznego (FIOM) i włoska Powszechna Konfederacja Pracy (CGIL).