Tibetanii au, cel puțin, dreptul să continue să fie și să se simtă ca un popor, iar pentru a face acest lucru, trebuie să fie liberi să-și cultive propriile lor tradiții, istoria și limba: pe scurt, să-și păstreze propria identitate, a cărei parte integrantă o constituie identitatea lingvistică.
Tybetańczycy mają przynajmniej prawo być i czuć się ludźmi, a żeby tak się stało muszą mieć prawo pielęgnować własne tradycje, historię i język: krótko mówiąc – utrzymać własną tożsamość, której istotnym elementem jest tożsamość językowa.