Singura excepţie la această regulă vor fi acele cazuri în care afacerile pot demonstra că tratamentul diferit aplicat diverselor categorii de consumatori este direct justificat din motive obiective şi, în consecinţă, nu constituie discriminare.
De enige uitzondering op die regel is het geval waarin ondernemers kunnen aantonen dat de verschillende behandeling van verschillende categorieën consumenten direct kan worden gerechtvaardigd door objectieve redenen en daardoor niet als discriminatie wordt beschouwd.