Până în prezent, regula că toate utilizările serioase ale unei mărci comunitare de către titular sunt suficiente, indiferent de locul de utilizare în Uniune, a fost întotdeauna considerată de către utilizatorii săi ca fiind unul dintre avantajele sale principale.
Tot nu toe werd de regel dat elk serieus gebruik van een Europees handelsmerk door de houder van het merk voldoende is – onafhankelijk van de vraag wáár het gebruikt wordt in de Gemeenschap – door gebruikers altijd als een van de belangrijkste voordelen beschouwd.