Acest fapt este dovedit, pe de o parte, de lipsa de vitalitate a acțiunilor politicii sale externe și, pe de altă parte, de încăpățânarea unor țări nostalgice după o perioadă colonială care nu se mai întoarce, care insistă să creadă că își protejează mai bine interesele acționând singure și nedelegând nicio competență autorității europene.
Tego dowodem są z jednej strony bezbarwne działania wynikające z jej polityki zewnętrznej, a z drugiej – upór niektórych krajów, tęskniących za epoką kolonialną, która nigdy już nie wróci, uparcie wierzących, że lepiej ochronią swoje interesy działając samodzielnie i nie uprawniając władz europejskich do niczego.