De fapt, şi acest lucru trebuie spus, în anul 2006, Parlamentul a acceptat, deşi fără prea mare entuziasm, ceea ce înţelesese deja, şi pe bună dreptate, a fi un cadru financiar depăşit, fără libertate de manevră; pe scurt, un cadru al resemnării.
We hoeven er vast niet aan te herinneren dat het Parlement in 2006 met lange tanden heeft ingestemd met het financieel kader. Het vond toen al, en terecht, dat het voorbijgestreefd was, zonder enige speelruimte, kortom zonder enige ambitie.