Cum se face că nu a solicitat Consiliului Europei şi Comisiei să trimită un avertisment solemn acelor state care se raliază la această logică agresivă, din moment ce istoria ne-a învăţat de prea multe ori că aceste remarci nu întârzie în a se transforma în fapte reale?
Hoe kan ons Parlement de Europese Raad, de Commissie, nu níet verzoeken om een serieuze waarschuwing uit te laten gaan naar landen die zich laten leiden door deze logica van de agressie, ook al is die dan verbaal, aangezien de geschiedenis ons maar al te vaak heeft geleerd dat de daad helaas bij het woord werd gevoegd?