Invocarea articolului 122 din Tratatul de la Lisabona este cea mai liberă interpretare a unei legislaţii la care am asistat vreodată şi, în opinia mea, dovedeşte un fel de înşelătorie politică ce demonstrează că fiecare alineat al fiecărui articol din fiecare tratat nici nu este demn de hârtia pe care a fost tipărit.
Het beroep op artikel 122 van het Verdrag van Lissabon is de meest vrije wetgevingsinterpretatie die ik ooit heb meegemaakt. Dit is naar mijn mening een soort politieke misleiding die aantoont dat elk lid van elk artikel van elk verdrag nog niet eens het gedrukte papier waard is.