Într-adevăr, Conferinţa de la Copenhaga a mobilizat mai mulţi şefi de stat decât cea de la Kyoto, însă a creat, de asemenea, mai multe scindări şi, ca urmare, s-a transformat într-un scenariu individualist, în care fiecare stat şi-a stabilit obiectivele şi, în plus, a făcut acest lucru în mod voluntar.
Konferencja w Kopenhadze faktycznie zmobilizowała większą liczbę szefów państw niż konferencja w Kioto, ale doprowadziła również do większych podziałów, a w efekcie przebiegała według scenariusza „każdy sobie rzepkę skrobie ”, zgodnie z którym każde państwo może określić własne cele, i to w sposób dobrowolny.