à savoir l ’ incapacité de l ’ UE à garantir une assistance financière aux États les plus pauvres pour les aider à rattraper leur retard en termes de niveau de soins de santé et dissuader ainsi leurs gouvernements de s ’ opposer à la perspective que la santé ne soit plus du seul ressort de la compétence nationale.
mianowicie niezdolności UE do zabezpieczenia pomocy finansowej dla swoich biedniejszych członków, by pomóc im wyrównać poziom opieki zdrowotnej i tym samym powstrzymać ich rządy od sprzeciwiania się możliwości wyłączenia zdrowia z zakresu wyłącznych kompetencji krajowych.