Mais bien entendu, il n ’ y avait pas de taux d ’ intérêt irlandais ; il n ’ y avait que la Banque centrale européenne, qui, en accordant aux membres principaux ce dont ils avaient besoin, donnait aux membres périphériques une double dose de ce dont ils n ’ avaient nullement besoin, à savoir, une monnaie artificiellement bon marché.
Lecz nie było, rzecz jasna, irlandzkich stóp procentowych; były jedynie stopy procentowe Europejskiego Banku Centralnego, który dając członkom założycielom to, czego potrzebują, dawał tym samym pozostałym członkom dwakroć tyle ile nie potrzebowali, a mianowicie sztucznie tani pieniądz.