Nous assistons en effet, depuis l ’ entrée en vigueur du traité de Lisbonne, à une sorte de présidentialisation incarnée par le président du Conseil européen dans plusieurs domaines clés de la politique européenne.
W rzeczywistości z chwilą wejścia w życie traktatu lizbońskiego byliśmy świadkami pewnego rodzaju „uprezydentowienia ” kilku kluczowych obszarów polityki europejskiej, które uosabia przewodniczący Rady Europejskiej.