On a donc basé l ’ ensemble de ce rapport sur une convention très imparfaite qui fait également de l ’ État le seul et unique arbitre des meilleurs intérêts de l ’ enfant, comme par opposition à la famille, et qui, en réalité, charge les parents de nourrir et de garder les enfants, mais pas de déterminer leurs droits.
Tak więc oparliśmy całe sprawozdanie na bardzo wadliwej konwencji, która wskazuje ponadto na państwo jako jedynego sędziego rozstrzygającego, co leży w najlepszym interesie dziecka – w przeciwieństwie do rodziny – i która sprowadza rolę rodziców do żywicieli i opiekunów, a nie traktuje ich jako podmiotów decydujących o prawach dziecka.