Si Copenhague a mobilisé davantage de chefs de gouvernement que Kyoto, ce sommet a aussi créé plus de divisions et, en conséquence, s ’ est transformé en un scénario du « chacun pour soi », où chaque État peut fixer ses propres objectifs et, qui plus est, le faire sur une base volontaire.
Konferencja w Kopenhadze faktycznie zmobilizowała większą liczbę szefów państw niż konferencja w Kioto, ale doprowadziła również do większych podziałów, a w efekcie przebiegała według scenariusza „każdy sobie rzepkę skrobie ”, zgodnie z którym każde państwo może określić własne cele, i to w sposób dobrowolny.