En relación al derecho de interpretación y traducción, la Directiva simplemente reitera una obligación de los Estados miembros ya existente en el Convenio de los Derechos Humanos del Consejo de Europa, así que no pide nada extraordinario.
Jeżeli chodzi o prawo do ustnego i pisemnego tłumaczenia postępowania karnego dyrektywa po prostu potwierdza zobowiązanie państw członkowskich wprowadzone już w Konwencji o ochronie praw człowieka Rady Europy, a zatem nie wnioskuje o nic nadzwyczajnego.