La reacción de la Unión Europea debe tener una doble vertiente: por una parte, debe garantizar que no se nos tome como rehenes por defender nuestra situación en todos los foros pertinentes (OMC, G-20, Naciones Unidas), mientras que, por otra parte, debe actuar dentro del marco de la Estrategia de Lisboa a fin de reducir nuestra dependencia de los elementos de tierras raras.
Reakcja Unii Europejskiej powinna mieć dwojaki charakter: z jednej strony zapewniać, byśmy nie stali się zakładnikami obrony naszych interesów na wszelkich właściwych forach (WTO, G-20, ONZ), a z drugiej strony, byśmy jednocześnie działali zgodnie ze strategią lizbońską na rzecz zmniejszenia naszej zależności w zakresie metali ziem rzadkich.