La invocación del artículo 122 del Tratado de Lisboa es la interpretación legislativa más relajada que he presenciado y, en mi opinión, demuestra una especie de engaños que pone de manifiesto que cada uno de los apartados de los artículos de todos los tratados no vale ni siquiera el papel en que está escrito.
Het beroep op artikel 122 van het Verdrag van Lissabon is de meest vrije wetgevingsinterpretatie die ik ooit heb meegemaakt. Dit is naar mijn mening een soort politieke misleiding die aantoont dat elk lid van elk artikel van elk verdrag nog niet eens het gedrukte papier waard is.