Cuando esta medida se adoptó en 2002, fue con el acuerdo de todas las partes de que tendría como consecuencia que los ciudadanos de la UE pudiesen ser sometidos a juicio y encarcelados en otro Estado miembro, y de que a ella seguirían rápidamente otras medidas para garantizar sus derechos a un juicio justo y que no hubiese arbitrariedades judiciales.
Przyjęciu nakazu w 2002 roku towarzyszyła zgodna wola wszystkich stron, by instrument ten – stosowany wobec obywateli UE stawianych przed sądem, a przytrzymywanych w więzieniu w innym państwie członkowskim – został niezwłocznie opatrzony środkami gwarantującymi prawo do uczciwego procesu oraz wykluczającymi pomyłki wymiaru sprawiedliwości.