Uno de ellos, Belarús, es un ejemplo drástico de autoaislamiento, al que hemos respondido en el pasado con una política marcada por el síndrome de « tarde, mal y nunca », tanto en términos de sanciones como de incentivos.
Jeden z nich, Białoruś, stanowi drastyczny przykład samoizolacji, na którą reagowaliśmy w przeszłości polityką naznaczoną syndromem „zbyt mało, zbyt późno ” pod względem zarówno sankcji, jak i zachęt.