De hecho, — y esto hay que decirlo — en 2006 el Parlamento aceptó, aunque con poco entusiasmo, lo que entonces ya entendió, con toda razón, como un marco financiero anticuado, sin margen de maniobra; en resumen, un marco de resignación.
W roku 2006 Parlament zaakceptował, choć bez przekonania, ramy finansowe, które już i tak uznał – całkiem słusznie – za przestarzałe, bez możliwości manewru. Krótko mówiąc, był to wyraz rezygnacji.