¿Qué sentido tiene mantener el volumen de datos lo más reducido posible al negociar los PNR si los Estados Unidos anuncian como contramedida que no solo quieren gravar una cuota de entrada, sino también recabar datos adicionales de los pasajeros?
Wat heeft het voor zin om de dataomvang zo gering mogelijk te houden wanneer we over PNR onderhandelen, als de VS in reactie daarop aankondigen dat ze niet alleen een inreisheffing willen toepassen, maar ook extra gegevens van passagiers willen verzamelen?