Todos creyeron que con la actual arquitectura institucional ― política monetaria centralizada, Pacto de Estabilidad, coordinación del resto de las políticas económicas ― se suprimirían o se acortarían las diferencias entre los Estados miembros.
Wszyscy sądzili, że obecne ramy instytucjonalne – scentralizowana polityka pieniężna, pakt stabilności i wzrostu oraz koordynacja pozostałej polityki gospodarczej – umożliwią przezwyciężenie lub co najmniej zmniejszenie różnic między państwami członkowskimi.