Si observamos a los países que han llevado a cabo políticas de conservación de la pesca con éxito — ya sean las islas Falkland, Islandia, Noruega, Nueva Zelanda —, todos ellos lo han hecho concediendo a sus pescadores un sentido de la responsabilidad, para que tuvieran un incentivo para tratar a la pesca como un recurso renovable.
Als we kijken naar de landen die een succesvol instandhoudingsbeleid voor visserij uitoefenen – ongeacht of het hierbij gaat om de Falklandeilanden, IJsland, Noorwegen of Nieuw-Zeeland – hebben zij dit allemaal gedaan door schippers een gevoel van eigendom te geven, zodat zij een stimulans hebben om visserij als hernieuwbare natuurlijke bron te beschouwen.