La invocación del artículo 122 del Tratado de Lisboa es la interpretación legislativa más relajada que he presenciado y, en mi opinión, demuestra una especie de engaños que pone de manifiesto que cada uno de los apartados de los artículos de todos los tratados no vale ni siquiera el papel en que está escrito.
Wstęp do art. 122 traktatu lizbońskiego jest najbardziej swobodną interpretacją ustawodawstwa, jaką kiedykolwiek widziałem, i moim zdaniem stanowi rodzaj politycznego oszustwa, które świadczy o tym, że dowolny ustęp dowolnego artykułu w dowolnym traktacie nie jest wart nawet papieru, na którym został wydrukowany.