Señor Presidente, quién hubiera pensado hace 20 años, cuando el aire de Europa se volvía denso con el polvo de ladrillo de los muros que se derribaban y los gritos de libertad, que la bandera roja seguiría ondeando hoy en La Habana y que Fidel Castro estaría muriendo tranquilamente en su cama en esa sofocante isla caribeña.
Mijnheer de Voorzitter, wie zou twintig jaar geleden, toen de lucht van Europa zwaar was van het steengruis van vallende muren en vrijheidskreten, hebben gedacht dat de rode vlag vandaag nog steeds boven Havana zou wapperen en dat Fidel Castro vredig in bed zou sterven op dat zwoele Caraïbische eiland.