Por ello sabe que sin unos órganos que tengan una legitimidad y una representatividad universalmente reconocidas no habrá ninguna fuerza política que pueda llevar a término Kyoto [2], la Ronda de Doha o los Objetivos de Desarrollo del Milenio, o que pueda reglamentar la economía global, por no mencionar los derechos humanos.
Wie zatem, że bez organów przedstawicielskich posiadających powszechnie uznaną legitymację nie będzie siły politycznej umożliwiającej zakończenie Kioto 2, rundy dauhańskiej, osiągnięcie milenijnych celów rozwoju czy uregulowanie światowej gospodarki, że już nie wspomnę o obronie praw człowieka.