Copenhagen did indeed mobilise more heads of state than Kyoto, but it also created more divisions and, as a result, it turned into a scenario of ‘ every man for himself ’, where every state can set out their goals and, moreover, do so on a voluntary basis.
Weliswaar namen er in Kopenhagen meer staatshoofden deel dan in Kyoto, maar dat heeft ook tot meer tweespalt geleid en tot een situatie van "ieder voor zich", waarin elk land zijn eigen doelstellingen mag formuleren en dan ook nog op vrijwillige basis.