However, I cannot help but voice my frustration: I regret the fact that Parliament and the Commission have not been willing to make the most of this opportunity to differentiate once and for all between the ENP to the east – with countries that could, in the future, potentially become our partners in the Union – and the ENP to the south.
Ik kan echter niet nalaten om mijn frustratie te uiten: ik vind het jammer dat het Parlement en de Commissie geen gebruik willen maken van deze mogelijkheid om nu ook het onderscheid te maken tussen de oostelijke en de zuidelijke dimensie van het Europees nabuurschap omdat dit de landen zijn die in de toekomst mogelijk deel zullen uitmaken van de Europese Unie.