If you start with incorrect assumptions, in other words, that disputing the first instance in detail will save costs in subsequent instances, it will automatically seem as if all Member States have poor first-instance procedures.
Als je van onjuiste aannames uitgaat, namelijk dat door het financieren van een eerste selectie in een hoger gekwalificeerde vorm op kosten verderop in het traject wordt bespaard, ga je er automatisch van uit dat alle lidstaten zogezegd een slechte eerste selectie kennen.