Brihaččuu ylen äijäl miellytettih uvvet bobazet, joga kedrua, konzu häi koskih niilöi, häi sanoi: “Terveh, minun vahnat tuttavat!” Kuuzahaine, jiäkur’oihkižuaju da mötti hyväs mieles heiluttih oksis, heishäi oli vahnan jiäkur’oipualikan hengi, kudai nygöi oli ozavu.