Mielenkiinittäi on se šeikku, ku Elias Lönnrot, konzu kirjutti, kui oli runoloinpajattajan Ontrei Mallizen luo, mainiččou, ku Ontrei da hänen mollembat poijat nerokkahasti soitetah kandelehel, ga ei vihjua, ku se tapahtuu eeppizien pajoloin pajattajes (Lönnrotan matkukirjutukset, 1985).