Tämä on milienne verrattoman suurembi, mi panou uvvessah tulemäh järilleh tänne hengittämäh ilmua, kudai tulou havul, lämbiejän päčin savul, vaste niitetyl heinäl, tuulel järvelpäi, kudai tuou tulles järvivien, vereksen kalan da sienien vienon duuhun...”