For my grandmother's 70th birthday, my family and I visited South Korea. While there, I was attentive to Korean high schools and students. I was surprised by how different Korea's public high schools are from America's. Korean high schools can be all-girls, all-boys or co-ed   unlike our standard co-ed high schools. There are three grades: "go 1" (10th), "go 2" (11th) and "go 3" (12th). ''Go" is the first syllable of the word "go-deung-hakkyo", which, simply translated, is "high school". In America, unless you want to go to a private school, you don't have to take an entrance exam. In Korea, however, students must take a test to get in because of the many choices of schools. Another difference I couldn't help but notice was the students' appearance. With very few exceptions, all wear uniforms. A name tag   with the student's name, grade and homeroom number must also be worn. Girl's skirts can't be above the upper part of the knee, and it is forbidden to dye   your hair or wear accessories   except small earrings. There are strict regulations for appearance to achieve neatness, and it seems the only freedom students have is with their choices of hair style, socks and shoes. The final difference was the _ of the classes. There may be 40 students in a classroom, but the number can be less or even more, depending on the population of the town or city. Although there are many students per classroom, they are very close, which I think is a result of not changing classrooms for different subjects. There are no levels in the subjects and the teachers are the ones who switch classrooms. They just have ten-minute breaks between subjects. In each class, students are ranked by their grades. This causes strict competition, and Korean students do a lot of studying. To help them, all schools have extra study classes after school. One other fact that helped me appreciate living in America is that Koreans have school on Saturdays. Although it's only a half day, I think I speak for most Americans when I say we could never imagine ourselves in school on a Saturday. Korea's public high schools are clearly different from America's. I had imagined them to be just like our schools, but now I have a clear picture of how different they are. It seems that the writer  _  .
is familiar with the education system of high schools in Korea is fond of Korean students' appearance prefers the high school life of America to the one of Korea feels it common to have lessons on weekends
Барои 70-солагии бибиам, ман ва оилаам ба Кореяи Ҷанубӣ сафар кардем. Дар он ҷо, ман ба мактабҳои миёна ва хонандагони кореягӣ диққат додам. Ман аз он ки мактабҳои миёнаи давлатии Корея то чӣ андоза аз мактабҳои миёнаи Амрико фарқ мекунанд, ба ҳайрат омадам. Мактабҳои миёнаи Корея метавонанд танҳо духтарона, танҳо писарона ё омехта бошанд, бар хилофи мактабҳои миёнаи омехтаи стандартии мо. Се синф вуҷуд дорад: "го 1" (синфи 10), "го 2" (синфи 11) ва "го 3" (синфи 12). "Го" ҳиҷои аввали калимаи "го-дын-хаккё" аст, ки ба таври оддӣ тарҷума шуда, "мактаби миёна" аст. Дар Амрико, агар шумо хоҳед, ки ба мактаби хусусӣ равед, шумо набояд имтиҳони дохилшавӣ супоред. Аммо дар Корея, хонандагон бояд барои дохил шудан аз сабаби интихоби зиёди мактабҳо имтиҳон супоранд. Фарқияти дигаре, ки ман наметавонистам пай набарам, намуди зоҳирии хонандагон буд. Бо истисноҳои хеле кам, ҳама либоси мактабӣ мепӯшанд. Инчунин, нишони ном бо номи хонанда, синф ва рақами синфхона бояд пӯшида шавад. Домани духтарон набояд аз қисми болоии зону боло бошад ва ранг кардани мӯй ё истифодаи лавозимот ба ҷуз гӯшвораҳои хурд манъ аст. Қоидаҳои қатъӣ барои намуди зоҳирӣ барои ноил шудан ба озодагӣ вуҷуд доранд ва ба назар мерасад, ки ягона озодие, ки хонандагон доранд, интихоби услуби мӯй, ҷӯроб ва пойафзол аст. Фарқияти ниҳоӣ _ синфҳо буд. Дар як синфхона метавонад 40 хонанда бошад, аммо ин шумора метавонад камтар ё ҳатто бештар бошад, вобаста ба шумораи аҳолии шаҳр ё шаҳрак. Гарчанде ки дар ҳар як синфхона хонандагони зиёде ҳастанд, онҳо хеле наздиканд, ки ман фикр мекунам, ки ин натиҷаи иваз накардани синфхона барои фанҳои гуногун аст. Дар фанҳо сатҳҳо вуҷуд надоранд ва муаллимон касоне ҳастанд, ки синфҳоро иваз мекунанд. Онҳо танҳо даҳ дақиқа байни фанҳо танаффус доранд. Дар ҳар як синф, хонандагон аз рӯи баҳоҳои худ баҳогузорӣ карда мешаванд. Ин боиси рақобати шадид мегардад ва хонандагони кореягӣ бисёр дарс мехонанд. Барои кӯмак ба онҳо, ҳамаи мактабҳо пас аз дарс синфҳои иловагии таълимӣ доранд. Боз як далели дигаре, ки ба ман кӯмак кард, ки зиндагӣ дар Амрикоро қадр кунам, ин аст, ки кореягиҳо рӯзҳои шанбе мактаб доранд. Гарчанде ки ин танҳо ним рӯз аст, ман фикр мекунам, ки аз номи аксари амрикоиҳо сухан мегӯям, вақте ки мегӯям, ки мо ҳеҷ гоҳ наметавонем худро дар рӯзи шанбе дар мактаб тасаввур кунем. Мактабҳои миёнаи давлатии Корея ба таври возеҳ аз мактабҳои миёнаи Амрико фарқ мекунанд. Ман тасаввур мекардам, ки онҳо мисли мактабҳои мо ҳастанд, аммо ҳоло ман тасаввуроти равшане дар бораи он ки онҳо чӣ гуна фарқ мекунанд, дорам. Чунин ба назар мерасад, ки нависанда _.
Бо низоми таълими мактабҳои миёна дар Корея ошно аст Намуди зоҳирии хонандагони кореягиро дӯст медорад Зиндагии мактаби миёнаи Амрикоро аз зиндагии мактаби миёнаи Корея афзалтар медонад Доштани дарсҳоро дар рӯзҳои истироҳат як амри маъмулӣ медонад