Honesty comes in many forms. First there's self-honesty. Is what people see the real article or do you appear through smoke and mirrors? I find that if I try to be something I'm not, I feel unsure of myself and take out a part from my PBA (personal bank account). I love how singer Judy Garland put it, "Always be a first-class version   of yourself, instead of a second-class version of somebody else." Then there's honesty in our actions. Are you honest at school, with your parents, and with your boss? If you've ever been dishonest, I think we all have. Try being honest, and notice how well it makes you feel. Remember, you can't do wrong and feel right. This story by Jeff is a good example of that: In my second year of study, there were three kids in my math class who didn't do well. I was really good at it. I would charge them three dollars for each test that I helped them pass. I'd write on a little piece of paper all the right answers, and hand them off. At first I felt like I was making money, kind of a nice job. I wasn't thinking about how it could hurt all of us. After a while I realized I shouldn't do that anymore, because I wasn't really helping them. They weren't learning anything, and it would only get harder down the road. Cheating certainly wasn't helping me. It takes courage to be honest when people all around you are getting away with cheating on tests, lying to their parents, and stealing at work. But, remember, every act of honesty is a deposit   into your PBA and will build strength. Which of the following can best explain Judy Garland's words?
Be your true self rather than follow others. Don't copy others or you can't be the first class. Make efforts to be the first instead of the second. Don't learn from others unless they're excellent.
Ростқавлӣ шаклҳои гуногун дорад. Аввал ин ростқавлӣ бо худ аст. Оё он чизе, ки одамон мебинанд, мақолаи ҳақиқӣ аст ё шумо тавассути дуд ва оинаҳо пайдо мешавед? Ман мефаҳмам, ки агар ман кӯшиш кунам, ки чизе бошам, ки нестам, ман худро номуайян ҳис мекунам ва як қисми PBA (ҳисоби бонкии шахсӣ)-и худро мегирам. Ман дӯст медорам, ки чӣ тавр овозхон Ҷуди Гарланд гуфт: "Ҳамеша нусхаи дараҷаи аввали худатон бошед, на нусхаи дараҷаи дуюми каси дигар." Баъд ростқавлӣ дар амалҳои мо ҳаст. Оё шумо дар мактаб, бо волидони худ ва бо сардоратон ростқавлед? Агар шумо ягон бор беинсофӣ карда бошед, ман фикр мекунам, ки ҳамаи мо кардаем. Кӯшиш кунед, ки ростқавл бошед ва мушоҳида кунед, ки ин ба шумо чӣ қадар хуб ҳис мекунад. Дар хотир доред, ки шумо наметавонед кори нодуруст кунед ва худро дуруст ҳис кунед. Ин ҳикояи Ҷефф намунаи хуби он аст: Дар соли дуюми таҳсилам, дар синфи математикаи ман се нафар буданд, ки хуб кор намекарданд. Ман дар ин кор хеле хуб будам. Ман барои ҳар як имтиҳоне, ки ба онҳо супоридан кӯмак мекардам, аз онҳо се доллар мегирифтам. Ман ҳамаи ҷавобҳои дурустро дар як варақи хурд менавиштам ва ба онҳо месупоридам. Дар аввал ман ҳис мекардам, ки пул кор мекунам, як кори хуб. Ман дар бораи он фикр намекардам, ки ин ба ҳамаи мо чӣ гуна зарар расонида метавонад. Пас аз муддате ман фаҳмидам, ки дигар набояд ин корро кунам, зеро ман воқеан ба онҳо кӯмак намекардам. Онҳо чизе намеомӯхтанд ва дар оянда танҳо душвортар мешуд. Фиребгарӣ бешубҳа ба ман кӯмак намекард. Ҷасорат лозим аст, ки вақте ки ҳамаи одамони атрофатон аз фиреб дар имтиҳонҳо, дурӯғ гуфтан ба волидон ва дуздӣ дар ҷои кор халос мешаванд, ростқавл бошед. Аммо, дар хотир доред, ки ҳар як амали ростқавлӣ пасандоз ба PBA-и шумост ва қувват мебахшад. Кадоме аз инҳо метавонад суханони Ҷуди Гарландро беҳтар шарҳ диҳад?
Худи ҳақиқии худ бошед, на ин ки ба дигарон пайравӣ кунед. Аз дигарон нусхабардорӣ накунед, вагарна шумо дараҷаи аввал шуда наметавонед. Кӯшиш кунед, ки ба ҷои дуюм, аввал бошед. Аз дигарон наомӯзед, магар он ки онҳо аъло бошанд.