Some children are natural born bosses. They have a strong need to make decisions, manage their environment, and lead rather than follow. Stephen Jackson, a Year One  student, "operates under the theory of what's mine and what's yours is mine," says his  mother. "The other day I bought two new Star Wars light sabers . Later, I saw   Stephen with the two new ones while his brother was using the beat-up ones." " Examine the extended family, and you'll probably find a bossy grandparent, aunt, uncle or cousin in every generation. It's an _ says Russell Barkley, a  professor at the Medical University of South Carolina. Other children who may not be particularly bossy can gradually gain dominance  when they sense their   parents are weak, hesitant, or in disagreement with each other. Whether it's inborn nature or developed character at work, too much control in the   hands of the young isn't healthy for children or the family. Fear is at the root of a lot bossy behavior, says family psychologist John Taylor. Children, he says in his book   From Defiance to Cooperation, "have secret feelings of weakness" and "a desire to feel  safe." It's the parents' role to provide that protection. When a "boss child" doesn't learn limits at home, the stage is set for a host of troubles outside the family. The overly willful and unbending child may have trouble obeying teachers or coachers, for example, or trouble keeping friends. It can be pretty lonely as the top dog if no one likes your bossy ways. "I see more and more parents giving up their power," says Barkley, who has studied  bossy behavior for more than 30 years. They bend too far because they don't want to be  as strict as their own parents were. But they also feel less confident about their parenting  skills. Their kids, in turn, feel more anxious. The study on bossy behavior implies that parents   _  .
should give more power to their children should be strict with their children should not be so anxious about their children should not set limits for their children
Баъзе кӯдакон табиатан сардор таваллуд мешаванд. Онҳо эҳтиёҷи қавӣ доранд, ки қарор қабул кунанд, муҳити худро идора кунанд ва роҳбарӣ кунанд, на ин ки пайравӣ кунанд. Стивен Ҷексон, хонандаи синфи якум, "дар асоси назарияи он чизе, ки аз ман аст ва он чизе, ки аз ту аст, аз ман аст" амал мекунад, мегӯяд модараш. "Чанде пеш ман ду шамшери нурии нави Ҷанги Ситораҳоро харидам. Баъдтар, ман Стивенро бо ду шамшери нурии нав дидам, дар ҳоле ки бародараш шамшерҳои нурии кӯҳнаро истифода мебурд." "Оилаи васеъро таҳқиқ кунед ва эҳтимолан бобою бибӣ, хола, амак ё писари амаки сардорро дар ҳар насл пайдо мекунед. Ин як _ аст" мегӯяд Рассел Баркли, профессори Донишгоҳи тиббии Каролинаи Ҷанубӣ. Дигар кӯдаконе, ки шояд ба таври махсус сардор набошанд, метавонанд тадриҷан вақте эҳсос мекунанд, ки волидонашон заиф, дудила ё дар ихтилоф бо ҳамдигаранд, бартарӣ пайдо кунанд. Хоҳ табиати модарзодӣ бошад ва хоҳ хислати рушдёфта дар кор, назорати аз ҳад зиёд дар дасти ҷавонон барои кӯдакон ё оила солим нест. Тарс решаи бисёр рафторҳои сардорӣ аст, мегӯяд равоншиноси оила Ҷон Тейлор. Кӯдакон, мегӯяд ӯ дар китоби худ аз саркашӣ то ҳамкорӣ, "эҳсосоти пинҳонии заъф" ва "хоҳиши эҳсоси амният" доранд. Ин нақши волидайн аст, ки ин муҳофизатро таъмин кунанд. Вақте ки "кӯдаки сардор" дар хона ҳудудро намеомӯзад, замина барои анбӯҳи мушкилот дар берун аз оила фароҳам мешавад. Кӯдаки аз ҳад зиёд худсарона ва чандир метавонад дар итоат ба муаллимон ё мураббиён, масалан, ё дар нигоҳ доштани дӯстон мушкилӣ дошта бошад. Агар касе аз рафторҳои сардории шумо хушаш наояд, метавонад ҳамчун саги болоӣ хеле танҳо бошад. "Ман бештар ва бештар волидайнро мебинам, ки қудрати худро вогузор мекунанд" мегӯяд Баркли, ки зиёда аз 30 сол аст, ки рафтори сардориро меомӯзад. Онҳо хеле хам мешаванд, зеро намехоҳанд ба андозаи волидони худ сахтгир бошанд. Аммо онҳо инчунин нисбат ба малакаҳои фарзандпарварии худ эҳсоси итминон камтар доранд. Фарзандони онҳо низ дар навбати худ эҳсоси изтироби бештар мекунанд. Таҳқиқот дар бораи рафтори сардорӣ нишон медиҳад, ки волидайн _ .
бояд ба фарзандони худ қудрати бештар диҳанд бояд бо фарзандони худ сахтгир бошанд набояд ин қадар дар бораи фарзандони худ музтариб бошанд набояд барои фарзандони худ маҳдудият муқаррар кунанд