In the early part of the twentieth century, racism was widespread in the United States. Many African Americans were not given equal opportunities in education or employment. Marian Anderson (1897-1993) was an African American woman who gained fame as a concert singer in this climate of racism. She was born in Philadelphia and sang in church choirs during her childhood. When she applied for admission to a local music school in 1917, she was turned down because she was black. Unable to attend music school, she began her career as a singer for church gatherings. In 1929, she went to Europe to study voice and spent several years performing there. Her voice was widely praised throughout Europe. Then she returned to the US in 1935 and became a top concert singer after performing at Town Hall in New York City. Racism again affected Anderson in 1939. When it was arranged for her to sing at Constitution Hall in Washington, DC, the Daughters of the American Revolution opposed it because of her color. She sang instead at the Lincoln Memorial for over 75 000 people. In 1955, Anderson became the first black soloist to sing win the Metropolitan Opera of New York City. The famous conductor Toscanini praised her voice as "heard only once in a hundred years". She was a US delegate to the United Nations in 1958 and won the UN peace prize in 1977. Anderson eventually triumphed over racism. According to this passage, what did Marian Anderson do between 1917 and 1929?
She studied at a music school. She sang for religious activities. She sang at Town Hall in New York. She studied voice in Europe.
Дар ибтидои асри бистум, нажодпарастӣ дар Иёлоти Муттаҳида васеъ паҳн шуда буд. Ба бисёре аз африқоиёни амрикоӣ дар соҳаи маориф ё шуғл имкониятҳои баробар дода намешуданд. Мариан Андерсон (1897-1993) як зани африқоии амрикоӣ буд, ки дар ин фазои нажодпарастӣ ҳамчун сарояндаи консертӣ шуҳрат пайдо кард. Вай дар Филаделфия таваллуд шудааст ва дар давраи кӯдакӣ дар хорҳои калисо суруд мехонд. Вақте ки вай соли 1917 барои дохил шудан ба мактаби мусиқии маҳаллӣ муроҷиат кард, аз сабаби сиёҳпӯст буданаш рад карда шуд. Вай, ки натавонист ба мактаби мусиқӣ дохил шавад, фаъолияти худро ҳамчун сароянда барои ҷамъомадҳои калисо оғоз кард. Соли 1929, вай барои таҳсил дар соҳаи овоз ба Аврупо рафт ва чанд сол дар он ҷо баромад кард. Овози ӯ дар саросари Аврупо баҳои баланд гирифт. Сипас, вай соли 1935 ба Иёлоти Муттаҳида баргашт ва пас аз баромад дар Толори шаҳр дар Ню Йорк, сарояндаи беҳтарини консертӣ шуд. Нажодпарастӣ бори дигар соли 1939 ба Андерсон таъсир расонд. Вақте ки барои ӯ дар Толори Конститутсионӣ дар Вашингтон, округи Колумбия суруд хондан ташкил карда шуд, Духтарони Инқилоби Амрико аз сабаби ранги пӯсташ ба он мухолифат карданд. Вай ба ҷои он дар Ёдгории Линколн барои зиёда аз 75 000 нафар суруд хонд. Соли 1955, Андерсон аввалин солисти сиёҳпӯст шуд, ки дар Операи Метрополитен дар Ню Йорк суруд хонд. Дирижёри машҳур Тосканини овози ӯро "танҳо як маротиба дар сад сол шунида мешавад" ситоиш кард. Вай соли 1958 намояндаи Иёлоти Муттаҳида дар Созмони Милали Муттаҳид буд ва соли 1977 ҷоизаи сулҳи СММ-ро ба даст овард. Андерсон дар ниҳоят бар нажодпарастӣ пирӯз шуд. Мувофиқи ин матн, Мариан Андерсон дар байни солҳои 1917 ва 1929 чӣ кор кард?
Вай дар мактаби мусиқӣ таҳсил кардааст. Вай барои фаъолиятҳои динӣ суруд мехонд. Вай дар Толори шаҳр дар Ню Йорк суруд хонд. Вай дар Аврупо дар соҳаи овоз таҳсил кардааст.