Older people who have low expectations for a satisfying future may be more likely to live longer, healthier lives than those who see brighter days ahead, according to new research "Our findings showed that being overly optimistic in predicting a better future was associated with a greater risk of disability and death within the following decade," said Frieder R. Lang, the leading researcher of the University of Erlangen-Nuremberg in Germany." Pessimism  about the future may encourage people to live more carefully, taking health and safety measures." Lang and colleagues examined data collected from 1993 to 2003 for the national German Socio-Economic Panel, an annual survey on approximately 40,000 people from 18 to 96 years old. The researchers divided the data according to age groups: 18 to 39 years old, 40 to 64 years old and 65 years old and above. Through mostly in-person interviews, the participants were asked to rate how satisfied they were with their lives and how satisfied they thought they would be in five years. Five years after the first interview, 43 percent of the oldest group had underestimated  their future life satisfaction, 25 percent had predicted accurately and 32 percent had overestimated  , according to the study. The researchers calculated that each increase in overestimating future life satisfaction was related to a 9.5 -percent increase in reporting disabilities and a 10- percent increase in risk of death.  Because a darker outlook on the future is often more realistic, older adults' predictions of their future satisfaction may be more accurate, according to the study. In contrast, the youngest group had the sunniest outlook.  "We argue, though, that the analysis may depend on age and available resources. These findings shed new light on how our perspectives can either help us take action or prevent us from taking action that can help improve our chances of a long, healthy life," Lang said. According to the study, older people predicted their life satisfaction more accurately because  _  .
they demanded less materially they were more satisfied with their lives they had a deeper insight into life their outlook on the future was more realistic
Мувофиқи тадқиқоти нав, одамони калонсоле, ки интизориҳои кам аз ояндаи қаноатбахш доранд, эҳтимоли зиёдтар аст, ки нисбат ба онҳое, ки рӯзҳои дурахшонро дар пеш мебинанд, умри дарозтар ва солимтар дошта бошанд. Фридер Р. Ланг, муҳаққиқи пешбари Донишгоҳи Эрланген-Нюрнберги Олмон гуфт: "Натиҷаҳои мо нишон доданд, ки аз ҳад зиёд хушбин будан дар пешгӯии ояндаи беҳтар бо хатари бештари маъюбӣ ва марг дар даҳсолаи оянда алоқаманд аст. Бадбинӣ дар бораи оянда метавонад одамонро ташвиқ кунад, ки эҳтиёткоронатар зиндагӣ кунанд ва чораҳои беҳдоштӣ ва бехатариро андешанд." Ланг ва ҳамкоронаш маълумоти ҷамъоваришударо аз соли 1993 то соли 2003 барои Панели иҷтимоӣ-иқтисодии миллии Олмон, як пурсиши солона аз тақрибан 40,000 нафар аз 18 то 96 сола, баррасӣ карданд. Муҳаққиқон маълумотро аз рӯи гурӯҳҳои синнусолӣ тақсим карданд: 18 то 39 сола, 40 то 64 сола ва 65 сола ва болотар. Тавассути мусоҳибаҳои асосан рӯ ба рӯ, аз иштирокчиён хоҳиш карда шуд, ки то чӣ андоза аз зиндагии худ қаноатманданд ва то чӣ андоза фикр мекунанд, ки дар панҷ соли оянда қаноатманд хоҳанд буд, баҳо диҳанд. Тибқи таҳқиқот, пас аз панҷ сол аз мусоҳибаи аввал, 43 дарсади гурӯҳи калонсолӣ қаноатмандии ояндаи худро кам арзёбӣ карданд, 25 дарсад дақиқ пешгӯӣ карданд ва 32 дарсад аз ҳад зиёд баҳо доданд. Муҳаққиқон ҳисоб карданд, ки ҳар як афзоиш дар аз ҳад зиёд баҳо додани қаноатмандии оянда бо афзоиши 9,5 дарсад дар гузориш додани маъюбият ва афзоиши 10 дарсад дар хатари марг алоқаманд аст. Тибқи таҳқиқот, азбаски дурнамои тиратар ба оянда аксар вақт воқеӣтар аст, пешгӯиҳои калонсолони калонсол дар бораи қаноатмандии ояндаи онҳо метавонанд дақиқтар бошанд. Баръакс, гурӯҳи ҷавонтарин дурнамои дурахшонтарин доштанд. Ланг гуфт: "Мо баҳс мекунем, ки таҳлил метавонад аз синну сол ва захираҳои мавҷуда вобаста бошад. Ин бозёфтҳо нури нав мепошанд, ки чӣ гуна дурнамои мо метавонад ба мо кӯмак кунад, ки амал кунем ё моро аз андешидани чораҳое, ки метавонанд ба беҳтар шудани имкониятҳои мо барои умри дароз ва солим мусоидат кунанд, пешгирӣ кунад." Мувофиқи таҳқиқот, одамони калонсол қаноатмандии худро аз зиндагӣ дақиқтар пешгӯӣ мекарданд, зеро _ .
онҳо аз ҷиҳати моддӣ камтар талаб мекарданд онҳо аз зиндагии худ бештар қаноатманд буданд онҳо ба зиндагӣ фаҳмиши амиқтар доштанд дурнамои онҳо ба оянда воқеӣтар буд