In America, parents tend to encourage their children to develop their potential   to the fullest extent. Fathers and mothers frequently teach their children both ambition and the confidence necessary to work toward their goals. American parents are always active in concentrating on what their kids can do, not what they can't. As a result, millions of American boys and girls grow up hoping to become actors and athletes, diplomats and doctors. Many of them even want to become president. American parents often encourage their children to become involved in extra activities of all types at school, such as student government, sports and music. They believe that only through taking part in these activities can their children become mature young adults. As we all know, schoolwork is important. But parents should realize that the social skills their children learn form natural conversations with each other are as important as schoolwork and the skills they will need in the future work. What's more important in their work is that their children should have a sound knowledge of physics or the ability to communicate effectively. As a rule, Chinese parents don't educate their children about the same kind of ambition and confidence as Americans do, nor do they encourage the same level of participation in extra activities. Children are typically advised to study hard and pass exams. They have to spend a lot of time in doing much schoolwork every day. It is a great waste of time to do so. Now more and more Chinese parents have recognized that they should pay attention to developing the potential of their children. I hope that leaders in Chinese educational circles should take some measures to develop the potential of their children. I am very confident about it. From the passage, we know the American parents pay much more attention to   _  .
the social skills than Chinese parents their children's studying hard and well what their children want but they can't extra activities than schoolwork
Дар Амрико, волидон майл доранд, ки фарзандони худро ташвиқ кунанд, то иқтидори худро ба таври комил инкишоф диҳанд. Падарон ва модарон аксар вақт ба фарзандони худ ҳам шӯҳратпарастӣ ва ҳам эътимоди заруриро барои кор дар самти ҳадафҳои худ меомӯзонанд. Волидони амрикоӣ ҳамеша дар тамаркуз ба он чизе, ки фарзандонашон карда метавонанд, фаъол ҳастанд, на он чизе, ки карда наметавонанд. Дар натиҷа, миллионҳо писарон ва духтарони амрикоӣ бо умеди ҳунарпеша ва варзишгар, дипломат ва табиб шудан ба воя мерасанд. Бисёре аз онҳо ҳатто мехоҳанд президент шаванд. Волидони амрикоӣ аксар вақт фарзандони худро ташвиқ мекунанд, ки дар фаъолиятҳои иловагии гуногун дар мактаб, аз қабили ҳукумати донишҷӯён, варзиш ва мусиқӣ иштирок кунанд. Онҳо боварӣ доранд, ки фарзандонашон танҳо тавассути иштирок дар ин фаъолиятҳо метавонанд ба ҷавонони баркамол табдил ёбанд. Тавре ки ҳамаи мо медонем, кори мактаб муҳим аст. Аммо волидон бояд дарк кунанд, ки малакаҳои иҷтимоие, ки фарзандонашон аз муоширати табиӣ бо ҳамдигар меомӯзанд, ба андозаи кори мактаб ва малакаҳое, ки онҳо дар кори оянда ба он ниёз доранд, муҳиманд. Муҳимтар аз он дар кори онҳо ин аст, ки фарзандонашон дониши хуби физика ё қобилияти муоширати муассир дошта бошанд. Чун қоида, волидони чинӣ фарзандони худро дар бораи ҳамон гуна шӯҳратпарастӣ ва эътимод ба нафс, ки амрикоиҳо доранд, таълим намедиҳанд ва на ҳамон сатҳи иштирок дар фаъолиятҳои иловагиро ташвиқ мекунанд. Одатан ба кӯдакон маслиҳат дода мешавад, ки сахт таҳсил кунанд ва имтиҳонҳоро супоранд. Онҳо бояд ҳар рӯз вақти зиёдеро барои иҷрои кори зиёди мактаб сарф кунанд. Ин кор сарфи зиёди вақт аст. Ҳоло волидони чинии бештар ва бештар дарк кардаанд, ки онҳо бояд ба рушди иқтидори фарзандони худ диққат диҳанд. Умедворам, ки пешвоёни доираҳои таълимии Чин бояд барои рушди иқтидори фарзандони худ чораҳо андешанд. Ман дар ин бора хеле мутмаин ҳастам. Аз матн мо медонем, ки волидони амрикоӣ ба  _  диққати бештар медиҳанд.
малакаҳои иҷтимоӣ нисбат ба волидони чинӣ сахт ва хуб хондани фарзандонашон он чизе, ки фарзандонашон мехоҳанд, аммо наметавонанд фаъолиятҳои иловагӣ нисбат ба кори мактаб