As soon as you meet, or even see, a person, you form an impression of him based on his posture, gesture and facial expressions. This is why it is important to make a good first impression on the person who will be interviewing you. Within the first 60 seconds of meeting you, the interviewer will have formed an impression about what type of person you are and what kind of employee you would become, and 55% of this will be based only on your body language. Here are some tips to make you that impression a good one. First of all, relax. Think positive thoughts and you are more likely to come across as a positive, confident person during the interview. Dress smartly, as your appearance is one of the first things an interviewer will notice you. Stand up straight, and walk in with your shoulders back and your head up. Try to avoid slowing down as you walk into the room because this suggests fear and uncertainty. Shake hands with the interviewer firmly. You should have a positive handshake and a warm smile. Open your coat or jacket as you sit down shows that you, too, are open. Posture is important. You should be sitting well back in your seat. Sit up straight and lean forward slightly, but not too much. Sitting at too much of an angel expresses discomfort and distrust. Two of the most common   signals are crossing your arms and legs, so try to avoid them. Another important issue is eye contact. Looking someone in the eye shows confidence in yourself and trust in the other person. However, don't overdo it, as too much eye contact or starring will make the other person uncomfortable. Use more eye contact when listening than when talking, and when you look away, look down. Looking up at the ceiling will make you seem bored and rude. If you lean forward too much, it means    _   .
you are very bored you are too nervous you don't have confidence you don't trust others
Ҳамин ки шумо бо шахсе вомехӯред ё ҳатто мебинед, шумо дар асоси мавқеъ, имову ишора ва ифодаҳои чеҳраи ӯ дар бораи ӯ таассурот пайдо мекунед. Аз ин рӯ, муҳим аст, ки дар мулоқоти аввал бо шахсе, ки бо шумо мусоҳиба мекунад, таассуроти хуб гузоред. Дар 60 сонияи аввали вохӯрӣ бо шумо, мусоҳибакунанда дар бораи он ки шумо чӣ гуна шахс ҳастед ва чӣ гуна корманд мешавед, таассурот пайдо мекунад ва 55% ин таассурот танҳо дар асоси забони бадани шумо хоҳад буд. Инҳоянд чанд маслиҳат барои эҷоди таассуроти хуб. Пеш аз ҳама, ором бошед. Дар бораи фикрҳои мусбат фикр кунед ва шумо эҳтимоли бештар дорад, ки дар ҷараёни мусоҳиба ҳамчун шахси мусбат ва боэътимод баромад кунед. Озода либос пӯшед, зеро намуди зоҳирии шумо яке аз аввалин чизҳоест, ки мусоҳибакунанда ба он таваҷҷӯҳ мекунад. Рост истода, бо китфҳои қафо ва сари боло ворид шавед. Кӯшиш кунед, ки ҳангоми ворид шудан ба ҳуҷра суръати худро суст накунед, зеро ин тарсу номуайяниро нишон медиҳад. Бо мусоҳибакунанда даст фишуред. Шумо бояд дастфишории мусбат ва табассуми гарм дошта бошед. Кушодани курта ё пиджак ҳангоми нишастан нишон медиҳад, ки шумо низ кушода ҳастед. Мавқеъ муҳим аст. Шумо бояд дар курсии худ хуб нишинед. Рост нишинед ва каме ба пеш хам шавед, аммо на он қадар зиёд. Нишастан дар кунҷи аз ҳад зиёд нороҳатӣ ва беэътимодиро ифода мекунад. Ду аломати маъмултарин убур кардани дастҳо ва пойҳо мебошанд, бинобар ин, кӯшиш кунед, ки аз онҳо канорагирӣ кунед. Масъалаи муҳими дигар тамоси чашм аст. Нигоҳ кардан ба чашми касе эътимод ба худ ва эътимод ба шахси дигарро нишон медиҳад. Аммо, аз ҳад зиёд накунед, зеро тамоси аз ҳад зиёди чашм ё чашм дӯхтан шахси дигарро нороҳат мекунад. Ҳангоми гӯш кардан нисбат ба ҳангоми гап задан бештар аз тамоси чашм истифода баред ва вақте ки шумо дур менигаред, ба поён нигоҳ кунед. Нигоҳ кардан ба шифт шуморо дилгиркунанда ва дағал менамояд. Агар шумо аз ҳад зиёд ба пеш хам шавед, ин маънои онро дорад, ки _.
шумо хеле дилгир ҳастед шумо хеле асабӣ ҳастед шумо эътимод надоред шумо ба дигарон эътимод надоред