One day a tiger caught a fox  in the forest . Before the tiger eat him , the fox said, "You can't eat me, I'm king  of the forest. If you eat me , all the other animals in the forest will be angry with you." The tiger didn't believe him. The fox said, "If you don't believe me, then take a walk with me in the forest. You can see whether they are afraid of me." The tiger thought it was a good idea, so they started together. The fox walked in front and the tiger went behind. When the other animals saw the tiger coming, they ran away as fast as they could. The fox called out, " Mr Tiger, you see, all the animals are afraid of me." The tiger said, "Yes, you are quite right." He let the fox go . The fox walked   _   the tiger.
in front of in the middle of behind beside
Рӯзе як паланг рӯбоҳеро дар ҷангал дастгир кард. Пеш аз он ки паланг ӯро бихӯрад, рӯбоҳ гуфт: "Ту наметавонӣ маро бихӯрӣ, ман подшоҳи ҷангал ҳастам. Агар ту маро бихӯрӣ, ҳамаи ҳайвоноти дигари ҷангал аз дасти ту хашмгин мешаванд." Паланг ба ӯ бовар накард. Рӯбоҳ гуфт: "Агар бовар намекунӣ, пас бо ман дар ҷангал сайр кун. Ту метавонӣ бубинӣ, ки оё онҳо аз ман метарсанд ё не." Паланг фикр кард, ки ин фикри хуб аст, бинобар ин онҳо якҷоя оғоз карданд. Рӯбоҳ пеш рафт ва паланг пушти сари ӯ рафт. Вақте ки ҳайвоноти дигар палангро диданд, ки меояд, бо тамоми суръат гурехтанд. Рӯбоҳ фарёд зад: "Ҷаноби паланг, мебинед, ҳамаи ҳайвонот аз ман метарсанд." Паланг гуфт: "Бале, шумо комилан ҳақ ҳастед." Ӯ рӯбоҳро раҳо кард. Рӯбоҳ   _   паланг роҳ гашт.
дар пеши дар мобайни дар қафои дар паҳлӯи