In ancient Egypt, the pharaoh treated the poor message runner like a prince when he arrived at the palace, if he brought good news. However, if the exhausted  runner had the misfortune to bring the pharaoh unhappy news, his head was cut off Shades of that spirit spread over today's conversations. Once a friend and I packed up some peanut, butter and sandwiches for an outing. As we walked light-heartedly out the door, picnic basket in hand, a smiling neighbor looked up at the sky and said, "Oh boy, bad day for a picnic. The weatherman says it's going to rain." I wanted to strike him in the face with the peanut butter and sandwiches. Not for his stupid weather report, but for his smile. Several months ago I was racing to catch a bus. As I breathlessly put my handful of cash across the Greyhound counter, the sales agent said with a broad smile. "Oh that bus left five minutes ago." Dreams of head cutting! It's not the news that makes someone angry. It's the unsympathetic attitude with which it's delivered. Everyone must give bad news from time to time, and winning professionals do it with the proper attitude. A doctor advising a patient that she needs an operation does it in a caring way. A boss informing an employee he didn't get the job takes on a sympathetic tone. Big winners know, when delivering any bad news, they should share the feeling of the receiver. Unfortunately, many people are not aware of this. When you're tired from a long flight, has a hotel clerk cheerfully said that your room isn't ready yet? When you had your heart set on the toast beef, has your waiter merrily told you that he just served the last piece? It makes you, as traveler or diner, want to land your fist fight on their unsympathetic faces. Had my neighbor told me of the upcoming rainstorm with sympathy, I would have appreciated his warning. Had the Greyhound salesclerk sympathetically informed me that my bus had already left, I probably would have said, "Oh, that's all right. I'll catch the next one." Big winners, when they hear bad news, deliver bombs with the emotion thebombarded  person is sure to have . What is the main idea of the text?
Delivering bad news properly is important in communication. Helping others sincerely is the key to business success. Receiving bad news requires great courage. Learning ancient traditions can be useful.
Дар Мисри қадим, фиръавн бо хабаррасони бечора мисли шоҳзода муносибат мекард, агар ӯ хабари хуш меовард. Аммо, агар хабаррасони хаста бадбахт мешуд ва ба фиръавн хабари нохуш мерасонд, сарашро мебуриданд. Сояҳои он рӯҳия дар гуфтугӯҳои имрӯза низ паҳн шудааст. Боре ман ва дӯстам каме равғани арахис ва сандвич барои саёҳат бастабандӣ кардем. Вақте ки мо бо хурсандӣ бо сабади сайругашт дар даст аз дар берун мерафтем, ҳамсояи хандон ба осмон нигарист ва гуфт: "Вой, рӯзи бад барои сайругашт аст. Ҳавошинос мегӯяд, ки борон меборад." Ман мехостам бо равғани арахис ва сандвичҳо ба рӯяш занам. На барои гузориши ҳавошиносии аблаҳонааш, балки барои табассумаш. Чанд моҳ пеш ман давида истода будам, то ба автобус расам. Вақте ки ман бо нафасгирӣ як мушти пули нақдро ба пештахтаи Greyhound гузоштам, агенти фурӯш бо табассуми васеъ гуфт: "Оҳ, он автобус панҷ дақиқа пеш рафт." Орзуҳои сар буридан! Ин хабар нест, ки касеро хашмгин мекунад. Ин муносибати беҳамдардонаест, ки бо он пешниҳод карда мешавад. Ҳама бояд гоҳ-гоҳ хабари бад диҳанд ва мутахассисони ғолиб ин корро бо муносибати дуруст анҷом медиҳанд. Духтуре, ки ба бемор маслиҳат медиҳад, ки ба ҷарроҳӣ ниёз дорад, ин корро бо тарзи ғамхорона анҷом медиҳад. Сардоре, ки ба корманд хабар медиҳад, ки ӯ корро ба даст наовардааст, оҳанги ҳамдардона қабул мекунад. Ғолибони калон медонанд, ки ҳангоми пешниҳоди ягон хабари бад, бояд эҳсоси қабулкунандаро мубодила кунанд. Мутаассифона, бисёре аз одамон аз ин огоҳ нестанд. Вақте ки шумо аз парвози тӯлонӣ хастед, оё корманди меҳмонхона бо хурсандӣ гуфтааст, ки ҳуҷраи шумо ҳанӯз омода нест? Вақте ки дилатон барои гӯшти гови бирён танг шудааст, оё пешхизмати шумо бо хурсандӣ ба шумо гуфтааст, ки ӯ пораи охиринро пешкаш кардааст? Ин шуморо, ҳамчун мусофир ё хӯрокхӯр, водор мекунад, ки мушти худро ба рӯйҳои беҳамдардонаи онҳо фуруд оред. Агар ҳамсояам бо ҳамдардӣ аз тӯфони боронӣ ба ман мегуфт, ман аз огоҳии ӯ қадр мекардам. Агар корманди фурӯши Greyhound бо ҳамдардӣ ба ман хабар медод, ки автобусам аллакай рафтааст, эҳтимол ман мегуфтам: "Оҳ, ҳеҷ гап не. Ман ба автобуси навбатӣ мерасам." Ғолибони калон, вақте ки хабари бад мешунаванд, бомбаҳоро бо эҳсосе, ки шахси бомбабороншуда бешубҳа хоҳад дошт, месупоранд. Идеяи асосии матн чист?
Дуруст расонидани хабари бад дар муошират муҳим аст. Ба дигарон самимона кӯмак кардан калиди муваффақият дар тиҷорат аст. Қабули хабари бад ҷасорати зиёдро талаб мекунад. Омӯзиши анъанаҳои қадимӣ метавонад муфид бошад.