O língua benedicta, quae Dominum semper benedixisti et alios benedicere docuisti: nunc perspicue cernitur quanti meriti fueris apud deum” S. Boaventura (cuja tradução é:
ʊ lˈiŋɡwɐ bˌenɨdˈitɐ, kwˈaɨ dˌuminˈũŋ seɪmpˈeɹ bˌenɨdˌiksiʃtˈi ˈɛtʃ ɐlˈiʊʒ bˌenɨdisˈeɾɨ dˌukuiʃtˈi: nˈũŋk pˌeɾəspikˈuɨ sˌeɾənitˈuɹ kwɐ̃ŋtˈi mˌeɾitˈi fˌuɨɾˈiz ɐpˈud dɨˈũŋ” ˈɛs. bˌuɐveɪŋtˈuɾɐ kˈuʒɐ tɹˌɐdusˈɐ̃ʊ̃ ɛ: