O bigode era arqueado aos cantos da boca; psicologicamente era culto, bem-educado, de gostos requintados.
ʊ bˌiɡˈɔdɨ ˌɛɾɐ ˌɐɾəkɨˈadw aʊʃ kˈɐ̃ŋtʊʒ dɐ bˈokɐ; psˌikulˌuʒikɐmˈeɪŋtɨ ˌɛɾɐ kˈuwtʊ, bˈeɪŋˌedukˈadʊ, dɨ ɡˈoʃtʊʒ ʁˌekintˈadʊʃ.