Związki bizmutu wykazują właściwości antybakteryjne i są lub były stosowane jako leki (np. chlorek bizmutylu, zasadowy azotan bizmutawy, zasadowy węglan bizmutawy, zasadowy salicylan bizmutawy, koloidalny cytrynian bizmutawy), jodek bizmutawo-chininowy lub środki antyseptyczne (np. dermatol, kseroform).
zvʲˈɔ̃ski bʲizmˈutu vˌɨkazˈujɔ̃ vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi ˌantɨbˌaktɛrˈɨjnɛ i sɔ̃ lˈub bˌɨwɨ stˌɔsɔvˈanɛ jˈakɔ lˈɛki napʃˈɨkwad. xlˈɔrɛɡ bʲˌizmutˈɨlu, zˌasadˈɔvɨ azˈɔtan bʲˌizmutˈavɨ, zˌasadˈɔvɨ vˈɛŋɡlan bʲˌizmutˈavɨ, zˌasadˈɔvɨ sˌalitsˈɨlan bʲˌizmutˈavɨ, kˌɔlɔidˈalnɨ tsɨtrˈɨɲʲan bʲˌizmutˈavɨ, jˈɔdɛɡ bʲˌizmutˈavɔçˌiɲinˈɔvɨ lˈup ɕrˈɔtki ˌantɨsɛptˈɨtʃnɛ napʃˈɨkwad. dɛrmˈatɔl, ksɛrˈɔfɔrm.