Przed powstaniem procesorów RISC wielu komputerowych architektów próbowało zmostkować lukę semantyczną – aby zaprojektować zestawy rozkazów, które wspierałyby języki programowania wysokiego poziomu przez dostarczenie rozkazów wysokiego poziomu np. wywołania funkcji i zwrócenia jej wartości, instrukcje pętli czy kompleksowe tryby adresowania.
pʃɛt pɔfstˈaɲʲɛm prˌɔtsɛsˈɔruf rˈizdʑ vʲˈɛlu kˌɔmputɛrˈɔvɨx ˌarçitˈɛktuf prˌubɔvˈawɔ zmɔstkˈɔvatɕ lˈukɛ sˌɛmantˈɨtʃnɔ̃ ˈabɨ zˌaprɔjɛktˈɔvadʑ zɛstˈavɨ rɔskˈazuf, ktˌurɛ fspʲɛrˈawɨbˌɨ jɛ̃zˈɨki prˌɔɡramɔvˈaɲʲa vˌɨsɔkʲˈɛɡɔ pɔʑˈɔmu pʃˈɛz dˌɔstartʃˈɛɲʲɛ rɔskˈazuv vˌɨsɔkʲˈɛɡɔ pɔʑˈɔmu napʃˈɨkwad. vˌɨvɔwˈaɲʲa fˈuŋktsji i zvrutsˈɛɲʲa jɛj vartˈɔɕtɕi, instrˈuktsjɛ pˈɛntli tʃɨ kˌɔmplɛksˈɔvɛ trˈɨbɨ ˌadrɛsɔvˈaɲʲa.