Inulina jest białym proszkiem bez smaku, przypominającym wyglądem zewnętrznym skrobię, nie daje jednak zabarwienia z jodem, rozpuszcza się łatwo w gorącej wodzie, wypadając z roztworu w niskich temperaturach (ta właściwość ułatwia jej otrzymywanie), pod działaniem kwasów lub enzymu – inulinazy zostaje rozłożona całkowicie do fruktozy.
ˌinulˈina jɛzd bjˈawɨm prˈɔʃkʲɛm bˈɛs smˈaku, pʃˌɨpɔmˌinajˈɔntsɨm vɨɡlˈɔndɛm zɛvnˈɛntʃnɨm skrˈɔbjɛ, ɲʲɛ dˈajɛ jˈɛdnaɡ zˌabarvʲˈɛɲʲa z jˈɔdɛm, rɔspˈuʃtʃa ɕɛ wˈatfɔ w ɡɔrˈɔntsɛj vˈɔdʑɛ, vˌɨpadˈajɔndʑ z rɔstfˈɔru w ɲˈiskix tˌɛmpɛratˈurax ta vwaɕtɕˈivɔɕtɕ uwˈatfja jɛj ˌɔtʃɨmɨvˈaɲʲɛ, pɔd dʑawˈaɲʲɛm kfˈasuf lˈup ɛnzˈɨmu ˌinulinˈazɨ zɔstˈajɛ rˌɔzwɔʒˈɔna tsˌawkɔvˈitɕɛ dɔ fruktˈɔzɨ.