Ta cecha – normalna we wczesnych latach osiemdziesiątych XX w. – upraszczała konstrukcję systemu, przede wszystkim zarządzanie pamięcią, która poza obszarem zarezerwowanym dla systemu, była dostępna tylko dla jednego procesu.
ta tsˈɛxa nɔrmˈalna vɛ ftʃˈɛsnɨx lˈatax ˌɔɕɛmdʑɛɕˈɔntɨx ˌiksˈiɡz vɨ. ˌupraʃtʃˈawa kɔnstrˈuktsjɛ sɨstˈɛmu, pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim zˌaʒɔndʑˈaɲʲɛ pamjˈɛɲtɕɔ̃, ktˌura pˈɔza ɔpʃˈarɛm zˌarɛzˌɛrvɔvˈanɨm dla sɨstˈɛmu, bˌɨwa dɔstˈɛmpna tˌɨlkɔ dla jɛdnˈɛɡɔ prɔtsˈɛsu.