Typową praktyką była częsta wymiana brakteatów (z reguły 2 razy w roku), podczas której redukowano liczbę monet, np. za 13 starych otrzymać można było jedynie 12 nowej emisji, przy czym dopuszczano do obrotu jedynie nowe monety.
tɨpˈɔvɔ̃ prˈaktɨkˌɔ̃ bˌɨwa tʃˈɛ̃sta vɨmjˈana braktˈituf z rɛɡˈuwɨ dvˈa rˈazɨ w rˈɔku, pˈɔttʃas ktˌurɛj rˌɛdukɔvˈanɔ lˈidʒbɛ mˈɔnɛt, napʃˈɨkwad. za tʃɨnˈaɕtɕɛ stˈarɨx ɔtʃˈɨmatɕ mˈɔʒna bˌɨwɔ jɛdˈɨɲʲɛ dvanˈaɕtɕɛ nˈɔvɛj ɛmˈisji, pʃɨ tʃɨm dˌɔpuʃtʃˈanɔ dɔː ɔbrˈɔtu jɛdˈɨɲʲɛ nˈɔvɛ mɔnˈɛtɨ.