در این بخش‌بندی که در سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ توسط زبانشناس نروژی گئورگ مورگنشتیرنه ارائه شد، زبان‌های نورستانی را فرزندی مستقل در خانوادهٔ زبان‌های هندوایرانی فرض کرده و زبان‌های داردی را جزئی از زبان‌های هندوآریایی در نظر گرفته‌است .
dˈar iːn bˈaxʃbˈandi kˈeː dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro nˌohsaːdˌo haftɑdˈose tɑː jˌek hezˌɑro nˌohsaːdˌo haftɑdˈopandʒ tˌavassˈote zabˈɑnʃenˌɑs norvˈeʒi ɡaʔˈuːraɡ mˌuːrɡanˌaʃatirˈaneː erˈɑeː ʃˈod zabˈɑnhˈɑje norˈastɑnˌi rɑ farzˈandi mostˈaq1el dˈar xˌɑnevɑdˈeːje zabˈɑnhˈɑje handvˈɑjrɑnˌi fˈarz kˈardeː vˈa zabˈɑnhˈɑje dɑrˈadi rɑ dʒozˈii az zabˈɑnhˈɑje handvˈɑriˈɑiː dˈar nˈazar ɡerˈefteːˈast .