در اوستا «هره برزَیتی» Harā Bərəzaitī پهلوی «هربرز» مرکب از دو جزء: هر، به معنی کوه و برز به معنی بالا و بلند و بزرگ .
dˈar avˈestɑ «hˈerre bˌarazˈajti» (en)hˈɑːɹə bˈɛɹɪzˌeɪti(fa) pahlˈavi «harˈabraz» morˈakkab az dˈo dʒˈozʔ: hˈar beː mˈaʔni kˈuːh vˈa bˈarz beː mˈaʔni bˈɑlɑ vˈa bˈoland vˈa bozˈorɡ .