جبران در این دوره کتاب مقدس را به زبان عربی خواند و با دوستش یوسف حواییک، مجله‌ای به نام «المناره» منتشر کرد که حاوی نوشته‌های آن دو و نقاشی‌های «جبران» بود .
dʒˈobrɑn dˈar iːn dˈoreː kˈetɑb moq1ˈaddas rɑ beː zabˈɑn arˈabi xˈɑnd vˈa bɑ dˈustaʃ jˈusef havˈɑjik madʒˈalleːiː beː nˈɑm «almanˈɑreː» montˈaʃer kˈard kˈeː hˈɑvi nevˈeʃteːhˈɑje ɑn dˈo vˈa naq1q1ˈɑʃihˈɑje «dʒˈobrɑn» bˈuːd .