بعضی گفته‌اند به واسطه اینکه چهارشانه و وسیع‌الصدر به معنای ظاهری بوده و قد بلند داشته به افلاطون—برگرفته از صفت «پهن» (λατύς) در زبان یونانی—شهرت یافت .
bˈaʔzi ɡˈofteːand beː vˈɑsetˌeː ˈinkeː tʃˈɑhɑrʃˈɑneː vˈa vˈasiʔalsˈadr beː maʔnˈɑje zˈɑherˌi bˈuːdeː vˈa q1ˈad bˈoland dˈɑʃteː beː ˈaːflˈɑtuːn—barɡerˈefteː az sefˈat «pˈahn» (el)latˈis(fa) dˈar zabˈɑn junˈɑni—ʃˈohrat jˈɑft .