مراقبه کلمه‌ای عربی است که از ماده رقبه به معنی گردن و ورود گرفته شده‌است و برای که «انسان به هنگام نظارت و مواظبت از چیزی گردن می‌کشد، و اوضاع را زیر نظر می‌گیرد، این واژه بر معنی نظارت و مواظبت و تحقیق و زیر نظر گرفتن چیزی، اطلاق شده‌است .
mˌorɑq1ˈebeː kˈalamˌeːiː arˈabi ˈast kˈeː az mˈɑdeː rˈaq1beː beː mˈaʔni ɡˈardan vˈa vˈoruːd ɡerˈefteː ʃˈodeːˈast vˈa barˈɑje kˈeː «ensˈɑn beː hˈenɡɑm nezˈɑrat vˈa mˌovɑzˈebat az tʃˈizi ɡˈardan mikˈeʃad vˈa ˈoːzɑʔ rɑ zˈir nˈazar miɡˈirad iːn vˈɑʒeː bar mˈaʔni nezˈɑrat vˈa mˌovɑzˈebat vˈa tˈahq1iq1 vˈa zˈir nˈazar ɡerˈeftan tʃˈizi ˈetlɑq1 ʃˈodeːˈast .