نویسنده در کتاب به سوی اصفهان، با قلمی شیوا فقط به شرح سفر پنجاه روزهٔ خود به ایران و توصیف مناظر سر راهش و ثبت مشاهدات و رخدادهای روزمره اکتفا کرده و از پرداختن به مسایل جدی تاریخی، سیاسی و مانند آن پرهیز نموده‌است .
nˌevisˈande dˈar kˈetɑb beː sˈuːj esfˈahɑn bɑ q1alˈami ʃˈivɑ fˈaq1at beː ʃˈarh sˈafar pandʒˈɑh ruːzˈeːje xod beː ˈiːrɑn vˈa tˈosif manˈɑzer sˈar rˈɑhaʃ vˈa sˈabt moʃˈɑhedˌɑt vˈa rˌoxdɑdhˈɑje ruzmˈarreː ektˈefɑ kˈardeː vˈa az pardˈɑxtan beː masˈɑʔel dʒˈeddi tˈɑrixˌi siˈɑsi vˈa mˈɑnand ɑn pˈarhiz nemˈudeːˈast .