نارکاتسی به این نیز اکتفا نمی‌کند و (عشق انسانی) و (زیبایی زنانه) را هم که پیش از آن جایی در شعر غنایی ارمنی نداشت، به مضامین شعر خود می‌افزاید و (لباس‌های زیبا و رنگارنگ) و (ناز و کرشمه زیبا رویان) را با بیانی شگرف می‌سراید .
nɑrˈakˈɑtasˌi beː iːn nˈiz ektˈefɑ nˌemikˈonad vˈa ˈeːʃq1 ensˈɑni vˈa zibˈɑiː zanˈɑneː rɑ hˈam kˈeː pˈiʃ az ɑn dʒˌɑiː dˈar ʃˈeʔr q1anˈɑiː ˈaːrmanˌi nˈadˈɑʃt beː mazˈɑmin ʃˈeʔr xod miafzˈɑjad vˈa lˈebɑshˈɑje zibˈɑ vˈa ranɡˈɑranɡ vˈa nˈɑz vˈa kerˈeʃmeː zibˈɑ rˈujɑn rɑ bɑ bajˈɑni ʃˈeɡarf misorˈɑjad .