۱- جملهٔ کامل: جمله‌ای را کامل می‌گوییم که معنای تام از آن حاصل شده و سکوت گوینده و عدم انتظار شنونده در آن بجا باشد؛ مانند: دیروز به خانهٔ تقی رفتم، خدا بزرگ است، روزگار هر کس را ادب می‌کند .
jˈek dʒomlˈeːje kˈɑmel: dʒˈomleːiː rɑ kˈɑmel miɡˈujiːm kˈeː maʔnˈɑje tˈɑm az ɑn hˈɑsel ʃˈodeː vˈa sˈokuːt ɡuːjˈande vˈa ˈaːdam ˌentezˈɑr ʃˌenavˈandeː dˈar ɑn bˈedʒɑ bˈɑʃad mˈɑnand: dˈiruːz beː xˈɑneːjˌe tˈaq1i rˈaftam xˈodɑ bozˈorɡ ˈast ruːzɡˈɑr har kˈas rɑ ˈadab mikˈonad .