شیخ محمد بهاری دربارهٔ لفظ مراقبه می‌گوید: «مراقبه یعنی کشیک نفس را کشیدن که مبادا اعضا و جوارح را به خلاف وا دارد و عمر عزیز را که هر آنی از آن بیش از تمام دنیا و ما فیها قیمت دارد، ضایع بگرداند .
ʃˈejx mohˈammad bahˈɑri darbˈɑreːjˌe lˈafz mˌorɑq1ˈebeː miɡˈujad: «mˌorɑq1ˈebeː jˈaʔni kˈeʃik nˈafas rɑ keʃˈidan kˈeː mabˈɑdˈɑ ˈaʔzɑ vˈa dʒavˈɑreh rɑ beː xalˈɑf vˈɑ dˈɑrad vˈa ˈomr ˈaːziz rɑ kˈeː har ˌɑni az ɑn bˈiʃ az tˈamɑm dˈonjɑ vˈa mɑ fˈihɑ q1ejmˈat dˈɑrad zˈɑjeʔ beɡˈardɑnd .