با ورود نور از محیط رقیق به غلیظ (هوا به آب)، با فرض کردن این‌که یک خط عمود بر روی مرز آب و هوا که یک طرف آن در آب و طرف دیگر در هوا هست، نور به خط عمود نزدیکتر می‌شود و برعکس از محیط غلیظ به رقیق باشد (شیشه به هوا) از خط عمود دور تر می‌شود؛ و اگر نور مستقیم بتابد شکستی رخ نمی‌دهد .
bɑ vˈoruːd nˈur az mˈohit rˈaq1iq1 beː q1ˈaliz hˈavɑ beː ˈɑb bɑ fˈarz kˈardan iːnkˈeː jˈek xˈat ˈamud bar rˈuje mˈarz ˈɑb vˈa hˈavɑ kˈeː jˈek tˈaraf ɑn dˈar ˈɑb vˈa tˈaraf dˈiɡar dˈar hˈavɑ hˈast nˈur beː xˈat ˈamud nˈazdiktˌar miʃavˈad vˈa barˈaːks az mˈohit q1ˈaliz beː rˈaq1iq1 bˈɑʃad ʃˈiʃeː beː hˈavɑ az xˈat ˈamud dˈuːr tar miʃavˈad vˈa ˌaɡˈar nˈur mostˈaq1im betˈɑbad ʃekˈasti rˈox nˌemidˈahad .