زِبرِه صفتی است که برای موادی مانند آرد، بتن، گچ، سنگ، سنگ آهن غیره بکار می‌رود و معنی آن اینست که در آن حالت در ساخت آن مواد دانه‌های درشت و زبر بکار رفته است یا آن مواد هنوز به‌طور کامل ساییده و آرد نشده‌اند .
zˈebreh sefˈati ˈast kˈeː barˈɑje mavˈɑdi mˈɑnand ˈɑrd bˈatn ɡˈatʃ sˈanɡ sˈanɡ ˈɑhan q1ˈejreː bekˈɑr mirˈavad vˈa mˈaʔni ɑn ˌiːnast kˈeː dˈar ɑn hˈɑlat dˈar sˈɑxt ɑn mavˈɑd dˈɑneːhˈɑje dˈoroʃt vˈa zˈebr bekˈɑr rˈafteː ˈast jɑː ɑn mavˈɑd hˈanuz beːtˈor kˈɑmel sˈɑjidˌeː vˈa ˈɑrd naʃˈodeːˈand .