در سال ۱۳۱۶، ایران به منظور تشکیل ۱۰ استان با شماره استان‌های سازماندهی شد: استان اول؛ استان دوم؛ استان سوم؛ استان چهارم؛ استان پنجم همدان؛ استان ششم؛ استان هفتم؛ استان هشتم؛ استان نهم؛ استان دهم و استان‌ها له شماره و بدون مرکز نامگذاری شده بودند به دلیل این که در مقابل پایتخت سرکشی نکنند
dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisado ʃˈɑnzdah ˈiːrɑn beː mˈanzur tˈaʃkil dˈah ostˈɑn bɑ ʃomˈɑreː ostˈɑnhˈɑje sˈɑzemˌɑndehˌi ʃˈod: ostˈɑn ˈavval ostˈɑn dovvˈom ostˈɑn sˈevvom ostˈɑn tʃˈɑhɑrˌom ostˈɑn pˈandʒom hamˈedɑn ostˈɑn ʃˈeʃom ostˈɑn hˈaftom ostˈɑn hˈaʃtom ostˈɑn nˈohom ostˈɑn dˈahom vˈa ostˈɑnhɑ lˈeː ʃomˈɑreː vˈa bedˈuːn mˈarkaz nˈɑmɡozˈɑri ʃˈodeː bˈuːdand beː dˈalil iːn kˈeː dˈar moq1ˈɑbel pˈɑjtaxt sarkˈeʃi nakˈonand