همچنین تفسیر قرآن و نهج‌البلاغه که در آن زمان عملی بدیع و نامعمول بود به جای صرفاً روخوانی آن‌ها مورد تأکید قرار می‌گرفت .
hamtʃˈenin tˈafsir q1ˈorʔɑn vˈa nˈahdʒˌolbalˈɑq1eː kˈeː dˈar ɑn zamˈɑn amˈali bˈadiʔ vˈa nɑmˈaʔmuːl bˈuːd beː dʒɑj sˈerfan ruxˈɑni ɑnhɑ mˈored tˈaʔkid q1arˈɑr miɡˈereft .