سیذارتا به دنبال او می‌رود ولی او را پیدا نمی‌کند و بازمی‌گردد، ولی در تمام این مدت به یاد یگانه فرزندش است تا اینکه تصمیم می‌گیرد به دنبال او برود و وقتی به رود نگاه می‌کند و خم می‌شود، چهره خود را می‌بیند که سیذارتا را به یاد چهره پدرش می‌اندازد و روزی را به یاد می‌آورد که پدرش را رها کرد و به زاهدان پیوست و پی می‌برد که پدرش هم همان درد را چشیده بود که او اکنون برای پسرش می‌کشد .
sizˈɑrtˈɑ beː dˈonbɑl ˈuː mirˈavad vˈali ˈuː rɑ pˈejdɑ nˌemikˈonad vˈa bˈɑzemˌiɡˈardad vˈali dˈar tˈamɑm iːn mˌoddˈat beː jˈɑd jeɡˈɑneː farzˈandaʃ ˈast tɑː ˈinkeː tˈasmim miɡˈirad beː dˈonbɑl ˈuː berˈavad vˈa vˈaq1ti beː rˈavad nˈeɡɑh mikˈonad vˈa xˈam miʃavˈad tʃˈehreː xod rɑ mibˈinad kˈeː sizˈɑrtˈɑ rɑ beː jˈɑd tʃˈehreː pedˈaraʃ miandˈɑzad vˈa rˈuːzi rɑ beː jˈɑd miˈɑvard kˈeː pedˈaraʃ rɑ rahˈɑ kˈard vˈa beː zˈɑhedˌɑn pˈejvast vˈa pˈej mibˈord kˈeː pedˈaraʃ hˈam hamˈɑn dˈard rɑ tʃeʃˈide bˈuːd kˈeː ˈuː ˈaːknuːn barˈɑje pesˈaraʃ mikˈeʃad .