در ایران به لحاظ جغرافیای طبیعی هم کوه یک اصل بوده و اگر کوه نبود، آب و جنگل نبود و فلات ایران اینگونه شکل نمی‌گرفت بنابراین کارکردهای بسیار و دست نیافتنی بودن البرز در گذشته سبب شده بود تا معانی بسیاری برای ایرانیان داشته باشد که این مسئله هم در دوره مهرپرستی، هم دوره زرتشتی و هم دوران اسلام، قابل مشاهده است .
dˈar ˈiːrɑn beː lahˈɑz dʒˌoq1rɑfijˈɑje tˌabiʔˈi hˈam kˈuːh jˈek ˈaːsl bˈuːdeː vˈa ˌaɡˈar kˈuːh nˈabuːd ˈɑb vˈa dʒˈanɡal nˈabuːd vˈa falˈɑt ˈiːrɑn iːnɡˌuneː ʃˈekl nˌemiɡˈereft bˌanɑbˈarin kˌɑrkardhˈɑje besˈijɑr vˈa dˈast nˈajˈɑftanˌi bˈuːdan ˈalborz dˈar ɡozˈaʃteː sˈabab ʃˈodeː bˈuːd tɑː maʔˈɑni besjˈɑri barˈɑje ˌiːrɑnˈiɑn dˈɑʃteː bˈɑʃad kˈeː iːn masˈaːleː hˈam dˈar dˈoreː mˌeːhrparˈasti hˈam dˈoreː zartˈoʃti vˈa hˈam dˈoːrɑn ˈeslɑm q1ˈɑbel moʃˈɑhedˌeː ˈast .