حبیب برجیان در ادامه می‌نویسد: «با کمال تعجب، ما در گویش تجریش و دیگر روستاهای قدیم شمیران هیچ اثری از زیربنای شاخه زبان‌های ایرانی شمال غربی نمی‌یابیم … و تنها چیزی که در این میان می‌توان یافت لایه صرفی نسبتاً سطحی است که از گویش‌های خزری جذب شده‌است .
hˈabib bordʒˈiɑn dˈar edˈɑmeː minevˈisad: «bɑ kˈamɑl taʔˈadʒdʒob mɑ dˈar ɡˈujeʃ tˈadʒriʃ vˈa dˈiɡar ruːstˈɑhˈɑje q1ˈadim ʃemˈirɑn hˈitʃ aːsˈari az zirbanˈɑje ʃˈɑxeː zabˈɑnhˈɑje iːrˈɑni ʃˈomɑl q1ˈarbi nˌemijˈɑbim … vˈa tˈanhɑ tʃˈizi kˈeː dˈar iːn mˈiɑn mitˈavɑn jˈɑft lˈɑje sˈarfi nesbˈatan sˈathi ˈast kˈeː az ɡˈujeʃhˈɑje xazˈari dʒˈazb ʃˈodeːˈast .