الفبای ارمنی هنگامی ابداع شد که منطقهٔ ارمنی‌نشین از نظر سیاسی میان دو کشور توانمند آن زمان، یعنی ایران و روم شرقی، بخش شده بود و ارزش‌های ملی، قومی و فرهنگیِ ارمنی در آستانهٔ ویرانی و نابودی قرار داشت .
ˌalefbˈɑje ˈaːrmanˌi henɡˈɑmi ˈebdɑʔ ʃˈod kˈeː mˌantaq1ˈeːje ˈaːrmanˌinˈeʃin az nˈazar siˈɑsi mˈiɑn dˈo kˈeʃvar tˈavɑnmˌand ɑn zamˈɑn jˈaʔni ˈiːrɑn vˈa rˈavam ʃˈarq1i bˈaxʃ ʃˈodeː bˈuːd vˈa ˈarzeʃhˈɑje mellˈi q1ˈoːmi vˈa fˌarhanɡˈie ˈaːrmanˌi dˈar ˌɑstɑnˈeːje virˈɑni vˈa nɑbˈuːdi q1arˈɑr dˈɑʃt .