برخی از مردم جنوب و جنوب شرقی ایران، به ویژه مردم بندرها و جزایر خلیج فارس و هرمزگان، ارواح و اجنّه را به صورت باد می‌پندارند و معتقدند که باد در درون پیکر آدمیزادگان می‌رود و آنان را تسخیر و گرفتار و به اصطلاح «بادزار» و «هوایی» می‌کند و او را به گونه اسب و مرکَب خود درمی آورد .
bˈarxi az mˈardom dʒˈonuːb vˈa dʒˈonuːb ʃˈarq1i ˈiːrɑn beː vˈiʒeː mˈardom bandˈarhɑ vˈa dʒazˈɑjer xˈalidʒ fˈɑrs vˈa hormˈozɡɑn ˈaːrvˈɑh vˈa ˈaːdʒnnah rɑ beː sˈurat bˈɑd mipendˈɑrand vˈa mˌoʔtaq1ˈedand kˈeː bˈɑd dˈar dˈarun pˈejkar ˌɑdamˌizɑdˈeɡɑn mirˈavad vˈa ˈɑnˈɑn rɑ tˈasxir vˈa ɡerˈeftɑr vˈa beː estˈelɑh «bˈɑdzɑr» vˈa «hˈavɑˌiː» mikˈonad vˈa ˈuː rɑ beː ɡˈuneː ˈaːsb vˈa marˈakab xod darˈami ˈɑvard .