آنچه در زبان نجدی به حد وفور موج می‌زند وجود استعاره‌های بی‌بدیلی است که در محورهای جانشینی زبان قرار می‌گیرند .
ˌɑntʃe dˈar zabˈɑn nˈadʒdi beː hˈadd vˈofuːr mˈoːdʒ mizˈanad vˈodʒuːd ˌesteʔˈɑreːhˈɑje bibadˈili ˈast kˈeː dˈar mˌehvarhˈɑje dʒˌɑneʃˈini zabˈɑn q1arˈɑr miɡˈirand .