در این شهر خوشنویسی را به نام «هروپانوس» یافت که در کتابت خط یونانی متبحر بود و خوشنویسی الفبای ابداعی خود را به او سپرد و با ترجمه جمله‌ای از کتاب امثال سلیمان از هروپانوس خواست که آن جمله را به خط خوش بنویسد تا به‌طور حقیقت توانایی و قابلیت حروف ابداعی، نه تنها از نظر مطابقت آن‌ها با نظام صوتی زبان ارمنی بلکه همچنین از نظر زیبایی نگارش نیز محرز گردد .
dˈar iːn ʃˈahr xoʃnevˈisi rɑ beː nˈɑm «hˌaruːpˈɑnuːs» jˈɑft kˈeː dˈar ketˈɑbat xˈat junˈɑni mˌotebˈahher bˈuːd vˈa xoʃnevˈisi ˌalefbˈɑje ebdˈɑʔi xod rɑ beː ˈuː sˈepord vˈa bɑ tardʒˈomeː dʒˈomleːiː az kˈetɑb ˈaːmsˈɑl solˈejmɑn az hˌaruːpˈɑnuːs xˈɑst kˈeː ɑn dʒˈomleː rɑ beː xˈat xˈoʃ benevˈisad tɑː beːtˈor haq1ˈiq1at tˌavɑnˈɑiː vˈa q1ˈɑbelˌiːjat hˈoruːf ebdˈɑʔi nˈa tˈanhɑ az nˈazar motˈɑbeq1ˌat ɑnhɑ bɑ nˈezɑm sˈoːti zabˈɑn ˈaːrmanˌi bˈalkeː hamtʃˈenin az nˈazar zibˈɑiː neɡˈɑreʃ nˈiz mˈohraz ɡˈardad .