با تسخیر آن مناطق بدست روس‌ها زبان فارسی در ورارود (ماوراءالنهر) بسیار محدود شد و از سال ۱۹۲۴ تنها در جمهوری تازه بنیاد تاجیکستان و با نامگذاری تازهٔ «زبان تاجیکی» به حیات ادبی خود ادامه داد .
bɑ tˈasxir ɑn manˈɑteq1 bˈedast rˈuːshɑ zabˈɑn fˈɑrsi dˈar varˈɑruːd mˈɑvrˈɑʔˈɑlnahˌar besˈijɑr mˈahdud ʃˈod vˈa az sˈɑl jˌek hezˌɑro nˌohsaːdˌo bistotʃˈɑhɑr tˈanhɑ dˈar dʒomhˈuri tˈɑzeː bˈonjɑd tˈɑdʒikˌestɑn vˈa bɑ nˈɑmɡozˈɑri tˈɑzeːjˌe «zabˈɑn tˈɑdʒikˌi» beː hˈajɑt adˈabi xod edˈɑmeː dˈɑd .