از سویی اطاعت خود از دربار تهران را نشان می‌داد به گونه‌ای که پسرش ابولفتح‌خان را به نزد شاه ایران فرستاد و دخترش آغابگم معروف به آغاباجی را نیز به عقد او درآورد دوباره به خانی قراباغ رسید، از سوی دیگر استقلال خویش و توافق بر قدرت‌های همجوار را با رابطه حسنه با روسیه حفظ می‌کرد .
az sˈuːiː etˈɑʔat xod az dˈarbɑr tˈehrɑn rɑ nˈeʃɑn midˈɑd beː ɡˈuneːiː kˈeː pesˈaraʃ abulˈaftahxˈɑn rɑ beː nˈazd ʃˈɑːh ˈiːrɑn ferˈestɑd vˈa doxtˈaraʃ ˈɑq1ˈɑbaɡˌam mˈaʔruf beː ˈɑq1ˈɑbˈɑdʒi rɑ nˈiz beː ˈaːq1d ˈuː darˈɑvard dobˈɑreː beː xˈɑni q1arˈɑbˈɑq1 rˈesid az sˈuːj dˈiɡar ˌesteq1lˈɑl xˈiʃ vˈa tavˈɑfoq1 bar q1odrˈathˈɑje hamdʒˈavɑr rɑ bɑ rˈɑbetˌeː hasˈaneː bɑ ruːsˈije hˈefz mikˈard .