در آمیزش قرضی، بخشی از واژه را وام‌واژه و بخشی دیگر را واژهٔ زبان مقصد تشکیل می‌دهد؛ مانند: فیزیک‌دان، بانک‌دار، و اتمی در زبان فارسی .
dˈar ˈɑmizˌaʃ q1ˈarzi bˈaxʃi az vˈɑʒeː rɑ vˈɑmvˈɑʒeː vˈa bˈaxʃi dˈiɡar rɑ vˈɑʒeːjˌe zabˈɑn mˈaq1sad tˈaʃkil midˈahad mˈɑnand: fˈizikdˈɑn bˈɑnkdˈɑr vˈa atˈomi dˈar zabˈɑn fˈɑrsi .