در سال ۱۲۸۰ خورشیدی (۱۳۱۹ قمری) پس از مرگ ناگهانی سید گلستانه در چهل و پنج سالگی، رکود طولانی و عظیمی در پیشرفت این خط رخ داد و این رکود تا سال ۱۳۵۰ خورشیدی ادامه یافت و تا آن سال اغلب خوشنویسان با یک دیدگاه سلیقه‌ای و غیراصولی به این خط می‌پرداختند .
dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro dˌivisto hˈaʃtɑd xorʃˈidi jˌek hezˌɑro sˌisado nˈuzdah q1amˈari pˈas az mˈarɡ nˌɑɡahˈɑni sˈejjed ɡˌolestˈɑne dˈar tʃˈehel vˈa pˈandʒ sˈɑleɡˌi rˈokuːd tuːlˈɑni vˈa aːzˈimi dˈar pˈiʃraft iːn xˈat rˈox dˈɑd vˈa iːn rˈokuːd tɑː sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisado pˈandʒɑh xorʃˈidi edˈɑmeː jˈɑft vˈa tɑː ɑn sˈɑl ˈaːq1lab xoʃnevˈisɑn bɑ jˈek didɡˈɑh salˈiq1eːiː vˈa q1irˈɑsuːlˌi beː iːn xˈat mipardˈɑxtand .