وقتی معاویة بن ابی سفیان در شام ولایت و حکومت یافت، تصمیم به الحاق نیمه باقیمانده از کلیسا به مسجد نمود ولی مسیحیان نپذیرفتند؛ پس از وی عبدالملک بن مروان مال فراوانی به آنان داد تا اجازه دهند این قسمت نیز به مسجد ملحق شود ولی ایشان نپذیرفتند؛ تا این که ولید بن عبدالملک مسیحیان را راضی کرد که نیمه باقیمانده نیز به مسجد اضافه شود .
vˈaq1ti maʔˈɑvit bˈon ˈaːbi safˈiɑn dˈar ʃˈɑm velˈɑjat vˈa hokˈuːmat jˈɑft tˈasmim beː ˈelhɑq1 nˈimeː bˈɑq1imˈɑndeː az kelˈisɑ beː mˈasdʒed nˈemud vˈali mˌasihˈiɑn nˈapazˌiroftˌand pˈas az vˈej aːbdˈɑlmalˌak bˈon marˈoɑn mˈɑl farɑvˈɑni beː ˈɑnˈɑn dˈɑd tɑː edʒˈɑzeː dˈahand iːn q1ˈesmat nˈiz beː mˈasdʒed mˈolhaq1 ʃavˈad vˈali ˈiːʃɑn nˈapazˌiroftˌand tɑː iːn kˈeː vˈalid bˈon aːbdˈɑlmalˌak mˌasihˈiɑn rɑ rˈɑzi kˈard kˈeː nˈimeː bˈɑq1imˈɑndeː nˈiz beː mˈasdʒed ezˈɑfeː ʃavˈad .