روش ساختارگرایی در نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم از سوی تحلیلگران زبان، فرهنگ، فلسفهٔ ریاضی و جامعه به گونه‌ای گسترده به کار برده می‌شد .
rˈaveʃ sˈɑxtˈɑrɡarˌɑiː dˈar nimˈeːje dovvˈom sadˈeːje bˈistom az sˈuːj tˌahlilɡˈarɑn zabˈɑn fˈarhanɡ fˌalsafˈeːje riˈɑzi vˈa dʒˈɑmeʔˈeː beː ɡˈuneːiː ɡˈostardˌeː beː kˈɑr bˈordeː miʃˈod .