در قرون اولیه اسلام زندیق به مانوی و به همهٔ کسانی که دین‌ناباور و دهری یا مخالف اسلام بودند، اطلاق می‌گردید .
dˈar q1ˈoruːn ˈavvalˌije ˈeslɑm zˈandiq1 beː mɑnˈavi vˈa beː hamˈeːje kasˈɑni kˈeː dˈinnɑbˌɑvar vˈa dˈahri jɑː moxˈɑlef ˈeslɑm bˈuːdand ˈetlɑq1 miɡˈardid .