در اینجا، جمله‌ی اول در ساختارهای زبانی زبان فارسی غیرمجاز و بی‌معنی است؛ ولی، دومی که درست همان مجموعه‌ی کلمات را داراست، ساختاری مورد پذیرش از نظر ساختار و دستورهای نحوی زبان فارسی دارد .
dˈar ˈindʒɑ dʒˈomleːjˈeː ˈavval dˈar sˈɑxtˈɑrhˈɑje zabˈɑni zabˈɑn fˈɑrsi q1ˈejremˌodʒɑz vˈa bimˈaʔni ˈast vˈali dovvˈomi kˈeː dˈorost hamˈɑn mˌadʒmuːʔˈeːjˈeː kalˈamɑt rɑ dˈɑrˈɑst sˈɑxtˈɑri mˈored pazˈireʃ az nˈazar sˈɑxtˈɑr vˈa dˌasturhˈɑje nˈahvi zabˈɑn fˈɑrsi dˈɑrad .