جاز  (یا به گویش انگلیسی جَز. تلفظ جاز در ایران یک غلط مصطلح است) یک سبک موسیقی  در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم است که از مشخصات آن، به‌کارگیری نت‌های محزون، سنکُپ وضدضرب، ضرب‌های کشیده-کوتاه و خرامان (سوینگ)، تغییرات داینامیکی وسیع، به‌کارگیری ندا و پاسخ، پلی‌ریتمیک بودن و مهم‌تر از همه بداهه‌نوازی است؛ و آن را نخستین فُرم هنری (Art Form) پدید آمده در ایالات متحدهٔ آمریکا می‌دانند .
dʒˈɑz jɑː beː ɡˈujeʃ ˌenɡelˈisi dʒˈaz. talˈaffoz dʒˈɑz dˈar ˈiːrɑn jˈek q1ˈalat mostˈalah ˈast jˈek sˈabok muːsˈiq1i dˈar avˈɑxer sˈadeː nˈuːzdahˌom vˈa avˈɑjel sˈadeː bˈistom ˈast kˈeː az mˌoʃaxxˈasɑt ˈɑn beːkɑrɡˈiri nˈothˈɑje mˈahzuːn sanˈakop vˌazadazˈarab zˈarbhˈɑje keʃˈideːkuːtˈɑh vˈa xarˈɑmɑn savˈinaɡ taq1ˈiːrɑt dˈɑjnˈɑmikˌi vˈasiʔ beːkɑrɡˈiri nˈedɑ vˈa pˈɑsox pˈolirˈitmik bˈuːdan vˈa mˈohemtar az hˈameː bedˈɑheːnavˈɑzi ˈast vˈa ɑn rɑ naxˈostin fˈorm honˈari (en)ˈɑːt fˈɔːm(fa) pˈadid ɑmˈadeː dˈar ejˈɑlɑt mˌottahedˈeːje ɑmrˈikɑ midˈɑnand .