دیوان البسه دیوانی طنزآمیز به زبان پارسی است که در آن از واژگان رایج در میان جامه دوزان و بافندگان سده ۹ هجری قمری (سده ۱۵ (میلادی)) ایران بهره گرفته شده‌است .
dˈivɑn ˈaːlbasˌeː divˈɑni tanzˈɑmiz beː zabˈɑn pˈɑrsi ˈast kˈeː dˈar ɑn az vˈɑʒeɡˌɑn rˈɑjedʒ dˈar mˈiɑn dʒˈɑmeː dˈuːzɑn vˈa bˈɑfandˌeɡɑn sˈadeː nˈoh hˈedʒri q1amˈari sˈadeː pˈɑnzdah milˈɑdi ˈiːrɑn bˈahreː ɡerˈefteː ʃˈodeːˈast .