درحالی‌که به شکل گسترده‌ای در مورد این مسئله موافقت شده که واج‌شناسی ریشه در آواشناسی دارد، شاخه متمایزی از زبان‌شناسی است که به اصوات و ایماها به عنوان واحدهای چکیده (مانند ویژگی‌ها، واج‌ها، وزن‌ها، هجاها و غیره) و تغییر شرطی آن‌ها (مثلا از طریق قوانین اَلوفونیک، محدودیت‌ها یا قوانین اشتقاق آن‌ها) مربوط می‌شود .
darhˈɑlikˈeː beː ʃˈekl ɡˈostardˌeːiː dˈar mˈored iːn masˈaːleː mˌovɑfˈeq1at ʃˈodeː kˈeː vˈɑdʒʃenˈɑsi rˈiʃeː dˈar ˈɑvˈɑʃenˌɑsi dˈɑrad ʃˈɑxeː mˌotemˈɑjezˌi az zabˈɑnʃenˈɑsi ˈast kˈeː beː ˈasvɑt vˈa iːmˈɑhɑ beː ˈonvɑn vˈɑhedhˈɑje tʃekˈideː mˈɑnand viʒˈeɡihˈɑ vˈɑdʒhˈɑ vˈaznhˈɑ hedʒˈɑhɑ vˈa q1ˈejreː vˈa tˈaq1iːr ʃˈarti ɑnhɑ masˈalan az tarˈiq1e q1avˈɑnin ˈaːluːfˌuːnik mˌahdudˈiːjathɑ jɑː q1avˈɑnin ˌeʃteq1ˈɑq1 ɑnhɑ mˈarbut miʃavˈad .