او خصلت دراماتیک برخی از ماجراها را که در صحرا برای او پیش آمده برملا می‌سازد و اینکه چگونه، درحالی‌که همراه مکانیسین خود، آندره پروو، در میان ریگزارها گم و از تشنگی و خستگی نیمه‌جان شده بوده، نخست بار انسان را «در آنِ واحد با چهرهٔ همهٔ انسان‌ها» در شخص یک بادیه‌نشین لیبیایی دیده که آمده بود تا آنها را نجات بخشد .
ˈuː xˈeslat dˌerɑmˈɑtik bˈarxi az mˌɑdʒarˈɑhɑ rɑ kˈeː dˈar sahrˈɑ barˈɑje ˈuː pˈiʃ ɑmˈadeː barmˈalɑ misˈɑzad vˈa ˈinkeː tʃeɡˈuneː darhˈɑlikˈeː hamrˈɑh makˈɑnisˌin xˈod ˈɑnadˌareː pˈaruv dˈar mˈiɑn rˌejɡozˈɑrhɑ ɡˈom vˈa az teʃnˈeɡi vˈa xastˈeɡi nˈimeːdʒˈɑn ʃˈodeː bˈuːdeː nˈoxost bˈɑr ensˈɑn rˈɑ «dˈar ˌɑne vˈɑhed bɑ tʃehrˈeːje hamˈeːje ensˈɑnhˈɑ» dˈar ʃˈaxs jˈek bˈɑdijˌenˈeʃin lˌibiˈɑiː dˈideː kˈeː ɑmˈadeː bˈuːd tɑː ˌɑnhɑ rɑ nˈedʒɑt bˈaxʃad .