سروده فوق مورد استقبال تمام شعرای پارسی زبان واقع گردید؛ مخصوصاً شعرای بزرگ افغانستان مانند قاری عبدالله خان و امیر عمرخان .
sorˈuːdeː fˈoːq1 mˈored ˌesteq1bˈɑl tˈamɑm ʃˌoarˈɑje pˈɑrsi zabˈɑn vˈɑq1eʔ ɡˈardid maxsˈusan ʃˌoarˈɑje bozˈorɡ ˈaːfq1ɑnˌestɑn mˈɑnand q1ˈɑri abdˈollɑh xˈɑn vˈa ˈamir ˈomrxɑn .