در غیر این صورت و در زمان غیبت بر تمام فقها واجب کفایی است و کسی نمی‌تواند قاضی را طبق میل خویش و بدون در نظر گرفتن مصالح عمومی و جانشین مناسب، عزل نماید و رفتاری غیرمجاز تلقی می‌شود .
dˈar q1ˈejr iːn sˈurat vˈa dˈar zamˈɑn q1ˈejbat bar tˈamɑm foq1ˈahɑ vˈɑdʒeb kafˈɑiː ˈast vˈa kˈasi nˌemitavˈɑnad q1ˈɑzi rɑ tˈebq1eː mˈeːjl xˈiʃ vˈa bedˈuːn dˈar nˈazar ɡerˈeftan masˈɑleh omˈuːmi vˈa dʒɑnˈeʃin monˈɑseb ˈaːzl namˈɑjad vˈa raftˈɑri q1ˈejremˌodʒɑz talˈaq1q1i miʃavˈad .