افلاطون دموکراسی را حاکمیت مردم نادان تلقی می‌کرد و باور داشت که در دموکراسی مردمِ فاقد اعتدال و عدالت و دارای هوس، جمع‌شده و صاحب نظر می‌شوند .
ˈaːflˈɑtuːn dˌemokrˈɑsi rɑ hˌɑkemˈiːjat mˈardom nˈɑdɑn talˈaq1q1i mikˈard vˈa bˈɑvar dˈɑʃt kˈeː dˈar dˌemokrˈɑsi mˈardomˌe fˈɑq1ed ˌeʔtedˈɑl vˈa edˈɑlat vˈa dˈɑrˈɑje hˈavas dʒˈamʔʃˈodeː vˈa sˈɑheb nˈazar miʃˈavand .