اما نقد ساختاری به معنای امروزی آن، در واقع در حدود دههٔ ۱۹۶۰، به منظور به کار بستن روش‌ها و دریافت‌های سوسور در عرصهٔ ادبیات شکوفا شد .
ˈammˌɑ nˈaq1d sˈɑxtˈɑri beː maʔnˈɑje emrˈuzi ˈɑn dˈar vˈɑq1eʔ dˈar hˈoduːd dˈaheːjˌe jˌek hezˌɑro nˌohsaːdˈo ʃast beː mˈanzur beː kˈɑr bˈastan rˈaveʃhɑ vˈa dˈarjɑfthˈɑje sˈuːsuːr dˈar aːrsˈeːje ˌadabˈijɑt ʃˌokuːfˈɑː ʃˈod .