واژه وزیر در زبان پارسی میانه به‌صورت «وَچیر» خوانده می‌شد و به معنی رایزن شاه دربارهٔ موضوعی ویژه یا چندین موضوع گوناگون بود .
vˈɑʒeː vˈazir dˈar zabˈɑn pˈɑrsi miˈɑneː beːsˈurat «vˈatʃir» xˈɑndeː miʃˈod vˈa beː mˈaʔni rˈɑjzan ʃˈɑːh darbˈɑreːjˌe mozˈuːi vˈiʒeː jɑː tʃˈandin mˈozuː ɡuːnˈɑɡun bˈuːd .