ساختارگرایان به این نتیجه دست یافتند که زبان یک ساختمان اجتماعی است؛ و هر فرهنگ، برای رسیدن به ساختارهای معنایی، روایت‌ها یا متن‌ها را وسیع و متحول می‌کند؛ و بدین شیوه، مردم می‌توانند تجارب خود را سامان دهند و معنا ببخشند .
sˈɑxtˈɑrɡarˌɑjɑn beː iːn nˈatidʒˌeː dˈast jˈɑftand kˈeː zabˈɑn jˈek sˈɑxtemˌɑn ˌedʒtemˈɑʔˈi ˈast vˈa har fˈarhanɡ barˈɑje rˈesidˌan beː sˈɑxtˈɑrhˈɑje maʔnˈɑiː revˈɑjathɑ jɑː mˈatnhɑ rɑ vˈasiʔ vˈa mˌotehˈavvel mikˈonad vˈa bedˈin ʃˈiveː mˈardom mitˈavɑnˌand tadʒˈɑrob xod rɑ sˈɑmɑn dˈahand vˈa maʔnˈɑ bebˈaxʃand .