در جلد چهارم کتاب «فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)» که به استان‌های آذربایجان اختصاص دارد و در مهرماه ۱۳۳۰ توسط «انتشارات سازمان جغرافیایی کشور» و «انتشارات دایره جغرافیائی ستاد ارتش» منتشر شده‌است، زبان و مذهب اصلی هریک از شهرهای استان آذربایجان غربی به شرح زیر ذکر شده‌است :
dˈar dʒˈeld tʃˈɑhɑrˌom kˈetɑb «fˈarhanɡ dʒˌoq1rɑfijˈɑiː ˈiːrɑn ˈɑbˈɑdihˌɑ» kˈeː beː ostˈɑnhˈɑje ˌɑzarbɑjˈedʒɑn ˌextesˈɑs dˈɑrad vˈa dˈar mˈeːhrmɑh jˌek hezˌɑro sˌisadˈo si tˌavassˈote «ˌenteʃˈɑrɑt sˈɑzemˌɑn dʒˌoq1rɑfijˈɑiː kˈeʃvar» vˈa «ˌenteʃˈɑrɑt dˈɑjerˌeː dʒˌoq1rɑfijˈɑiː sˈetɑd ˈarteʃ» montˈaʃer ʃˈodeːˈast zabˈɑn vˈa mˈazhab ˈaːsli hˈarjek az ʃahrhˈɑje ostˈɑn ˌɑzarbɑjˈedʒɑn q1ˈarbi beː ʃˈarh zˈir zˈekr ʃˈodeːˈast :