می‌گویند توان و چیرگی رودکی در شعر و موسیقی به اندازه‌ای بوده‌است که نیروی افسونگری شعر و نوازندگی وی در ابونصر سامانی چنان تأثیر گذاشت که وی پس از شنیدن شعر «بوی جوی مولیان» بدون کفش، هرات را به مقصد بخارا ترک کرد .
miɡˈujand tˈavɑn vˈa tʃirˈeɡi rudˈaki dˈar ʃˈeʔr vˈa muːsˈiq1i beː ˈaːndˈɑzeːiː bˈuːdeːˈast kˈeː nirˈuːje ˈaːfsuːnɡˌari ʃˈeʔr vˈa nˌavɑzandˈeɡi vˈej dˈar abunˈasr sˈɑmɑnˌi tʃenˈɑn tˈaʔsir ɡˈozɑʃt kˈeː vˈej pˈas az ʃenˈidan ʃˈeʔr «bˈuːj dʒˈuːj mulˈijɑn» bedˈuːn kˈafʃ harˈɑt rɑ beː mˈaq1sad boxˈɑrɑ tˈark kˈard .