خود شهید اول دربارهٔ انگیزه تألیف این کتاب در مقدمه آن می‌گوید: «من این کتاب را به درخواست بعضی از دینداران نوشتم» و شهید ثانی در توضیح آن می‌گوید: «این شخص شمس الدین محمد آوی است، که از نزدیکان و یاران سلطان علی بن مؤید پادشاه خراسان و اطراف آن بود .
xod ʃˈahid ˈavval darbˈɑreːjˌe ˈaːnɡizˌeː tˈaʔlif iːn kˈetɑb dˈar mˌoq1addˈameː ɑn miɡˈujad: «man iːn kˈetɑb rɑ beː dˈarxɑst bˈaʔzi az dindˈɑrɑn nevˈeʃtam» vˈa ʃˈahid sˈɑni dˈar tˈozih ɑn miɡˈujad: «iːn ʃˈaxs ʃˈams ˈoddin mohˈammad ˈɑvj ˈast kˈeː az nˈazdikˌɑn vˈa jˈɑrɑn sˈoltɑn ˈaːli bˈon mˈaoʔjd pˈɑdʃɑh xorˈɑsɑn vˈa ˈaːtrˈɑf ɑn bˈuːd .