از زبان مادی و سکایی که یکی در غرب ایران و منطقه فرمان‌روایی ماد و دیگری در شمال، از مرزهای چین تا دریای سیاه، از جمله بین اقوام پارت و ساکنان سغد، رایج بوده، تنها کلمات و عباراتی در آثار دیگران برجای مانده‌است .
az zabˈɑn mˈɑdi vˈa sakˈɑiː kˈeː jˈeki dˈar q1ˈarb ˈiːrɑn vˈa mantˈaq1eː fˈarmɑnravˈɑiː mˈɑd vˈa dˈiɡarˌi dˈar ʃˈomɑl az marzhˈɑje tʃˈin tɑː dˌariˈɑje siˈɑh az dʒˈomleː bˈejn ˈaːq1vˈɑm pˈɑrt vˈa sɑkˈenɑn sˈaq1d rˈɑjedʒ bˈuːdeː tˈanhɑ kalˈamɑt vˈa ˌebɑrˈɑti dˈar ˈɑsˈɑr diɡˈarɑn bardʒˈɑje mˈɑndeːˈast .