او از غرور خلبان سخن می‌گوید که خود را مسئول محمولات پستی احساس می‌کند؛ گویی فی‌الحال مرکز مناسبات انسانی است و تأیید می‌کند که «ضرورت‌ها و مقتضیات هر حرفه‌ای جهان را دگرگون و پرمایه‌تر می‌سازد» .
ˈuː az q1ˈoruːr xalˈabɑn sˈoxan miɡˈujad kˈeː xod rɑ mˈasʔuːl mahmˈuːlɑt pˈosti ˈehsɑs mikˈonad ɡˈuːiː fˈiˈaːlhɑl mˈarkaz mˌonɑsˈebɑt ensˈɑni ˈast vˈa tˈaʔjid mikˈonad kˈeː «zarˈuːrathɑ vˈa mˌoq1tazˈiɑt har hˈerfeːiː dʒˈahɑn rɑ deɡˈarɡun vˈa pormˈɑjetar misˈɑzad» .