بَدَخش یا بَدَخشَن، بیدخش (Bidaxsh)، پیتیاخش (Pitiakhsh) واژه‌ای از زبان پارسی میانه به معنای والی و مرزبان است که علاوه بر حکومت، ریاست اسواران محلی را نیز عهده‌دار بود .
bˈadaxʃ jɑː badˈaxʃan bidˈaxaʃ (en)bˈɪdaksʃ(fa) pˌitiˈɑxaʃ (en)pˈɪtɪˌakhʃ(fa) vˈɑʒeːiː az zabˈɑn pˈɑrsi miˈɑneː beː maʔnˈɑje vˈɑli vˈa mˈarzbɑn ˈast kˈeː aːlˈɑveː bar hokˈuːmat rijˈɑsat asvˈɑrɑn mahˈalli rɑ nˈiz ˈohdeːdˈɑr bˈuːd .