او پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز با همراهی محمدابراهیم مالکی به پژوهش و گردآوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستایی، به‌ویژه موسیقی‌های محلی زادگاهش خراسان، پرداخته‌است .
ˈuː pˈas az sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisadˌo pandʒɑhˈohaft dˈar kenˈɑːr tˈadris muːsˈiq1i vˈa ˈɑvˈɑz bɑ hamrˈɑhi mˌahamdˈɑbrˈɑhim mɑlˈeki beː paʒˈuheʃ vˈa ɡˌerdɑvˈari tarˈɑneːhˈɑje mahˈalli iːrˈɑni vˈa bɑznevˈisi ˈɑhanɡhˈɑje mˈardomˌi vˈa ruːstˈɑiː beːvˈiʒeː muːsˈiq1ihˈɑje mahˈalli zˈɑdɡˈɑhaʃ xorˈɑsɑn pardˈɑxteːˈast .