پس از آن دوباره جشنی بزرگ برپا کردند و در آن اوگتای گنجینه‌های چنگیز را که از سرزمین‌های گوناگون غارت کرده و گرد آورده بود میان شاهزادگان و امیران مغول تقسیم نمود و دستور داد تا سه روز جهت روان چنگیز به مردم غذا بدهند و به مقتضای رسم اجدادان خود چهل تن از دختران زیباروی را که از نسل امیران بودند آراسته و بر اسبان سوار کرده نزد روح چنگیز فرستادند .
pˈas az ɑn dobˈɑreː dʒˈaʃni bozˈorɡ bˈarpɑ kˈardand vˈa dˈar ɑn uːɡtˈɑje ɡandʒˈineːhˈɑje tʃˈanɡiz rɑ kˈeː az sarzˈaminhˈɑje ɡuːnˈɑɡun q1ˈɑrat kˈardeː vˈa ɡˈard ɑvˈardeː bˈuːd mˈiɑn ʃˈɑhzɑdˌeɡɑn vˈa amˈirɑn mˈoq1ol tˈaq1sim nˈemud vˈa dˈastur dˈɑd tɑː sˈeː rˈuːz dʒˈahat ravˈɑn tʃˈanɡiz beː mˈardom q1azˈɑ bedˈahand vˈa beː mˌoq1tazˈɑje rˈasm ˈaːdʒdɑdˌɑn xod tʃˈehel tˈan az doxtˈarɑn zibˈɑruːjˌe rɑ kˈeː az nˈasl amˈirɑn bˈuːdand ˈɑrˈɑsteː vˈa bar ˈaːsbɑn savˈɑr kˈardeː nˈazd rˈuːh tʃˈanɡiz fˌerestˈɑdand .