واژه «ماتناداران» ریشه در زبان پارسی میانه (پهلوی) دارد و در معنای لغوی به مجموعه‌ای اطلاق می‌شود که مکانی برای نگاهداری اسناد، متون خطی و کتاب‌های دست‌نویس قدیمی یا چاپی است .
vˈɑʒeː «mˈɑtnˈɑdɑrˌɑn» rˈiʃeː dˈar zabˈɑn pˈɑrsi miˈɑneː pahlˈavi dˈɑrad vˈa dˈar maʔnˈɑje loq1ˈavi beː mˌadʒmuːʔˈeːiː ˈetlɑq1 miʃavˈad kˈeː makˈɑni barˈɑje nˌeɡɑhdˈɑri ˈaːsnˈɑd mˈotun xˈati vˈa kˈetɑbhˈɑje dˈastnˈevis q1adˈimi jɑː tʃˈɑpi ˈast .