فرستنده، موجِ حاملِ مُدوله‌شده را پس از تقویت به آنتن می‌دهد که آن را به یک موج الکترومغناطیسی تبدیل کند که می‌تواند از هوا و خلأ عبور کند (گاهی با یک قطبش مشخص) .
fˌerestˈande mˈoːdʒe hˈɑmelˌe modˈuːleːʃˈodeː rɑ pˈas az taq1vˈijat beː ˈɑnten midˈahad kˈeː ɑn rɑ beː jˈek mˈoːdʒ ˌelektˌeromˌeq1nɑtˈisi tˈabdil kˈonad kˈeː mitavˈɑnad az hˈavɑ vˈa xˈalaʔ ˈobuːr kˈonad ɡˈɑhi bɑ jˈek q1ˈotbaʃ moʃˈaxxas .