شله‌یر به کمک مجلهٔ مردمی‌ای که به زبان آلمانی منتشر می‌کرد، توانست به‌خوبی راجع به پروژه‌اش تبلیغ کرده و در شناساندن هر چه بیشتر آن کوشش کند، به‌گونه‌ای که پس از گذشتِ نُه سال، زبان او چنان همه‌گیر شده بود که پیروزیِ نهائیِ آن حتمی به‌نظر می‌رسید .
ʃˈoleːjˈar beː kˈomak mˌadʒallˈeːje mˈardomˌiiː kˈeː beː zabˈɑn ɑlmˈɑni montˈaʃer mikˈard tˈavɑnˌest beːxˈuːbi rˈɑdʒeʔ beː porˈoʒeːaʃ tˈabliq1 kˈardeː vˈa dˈar ʃˌenɑsˈɑndan har tʃeː bˈiʃtar ɑn kˈuʃeʃ kˈonad beːɡˈuneːiː kˈeː pˈas az ɡozˈaʃte nˈoh sˈɑl zabˈɑn ˈuː tʃenˈɑn hˈameːɡˈir ʃˈodeː bˈuːd kˈeː pˌiruːzˈie nˌahɑˈiːe ɑn hˈatmi beːnˈazar mirˈesid .