این دیوان در سال ۱۳۰۳–۱۳۰۴ از سوی میرزا حبیب اصفهانی در استانبول به چاپ رسید و در ۱۳۵۹ (خورشیدی) در تهران بازچاپ شد .
iːn dˈivɑn dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisadˈo se jˌek hezˌɑro sˌisado tʃˈɑhɑr az sˈuːj mˈirzɑ hˈabib ˌesfahˈɑni dˈar estˈɑnbol beː tʃˈɑp rˈesid vˈa dˈar jˌek hezˌɑro sˌisadˌo pandʒɑhˈonoh xorʃˈidi dˈar tˈehrɑn bɑztʃˈɑp ʃˈod .