این رسم تا اواخر قرن هجدهم ادامه داشت و هنوز هم در میان مردم هند و اروپایی به نام جشن شوالیه معروف و بین ایلات و عشایر امروزی ایران از جمله عشایر کرد و لر و لک به نام جشن کمربندان یا شال بندان خوانده می‌شود .
iːn rˈasm tɑː avˈɑxer q1ˈarn hˈedʒdahˌom edˈɑmeː dˈɑʃt vˈa hˈanuz hˈam dˈar mˈiɑn mˈardom hˈend vˈa ˌorupˈɑiː beː nˈɑm dʒˈaʃn ʃˌovɑlˈijeː mˈaʔruf vˈa bˈejn ˈiːlɑt vˈa aːʃˈɑjer emrˈuzi ˈiːrɑn az dʒˈomleː aːʃˈɑjer kˈard vˈa lˈor vˈa lˈak beː nˈɑm dʒˈaʃn kˌamarbˈandɑn jɑː ʃˈɑl bˈandɑn xˈɑndeː miʃavˈad .