طالع‌بینی ساسانی اساساً تقلیدی از طالع‌بینی هلنیستی بوده (البته بدون تمام مایه‌های فلسفی) که برخی جنبه‌های هندی از قبیل استفاده از تاسوعات (نوامشاها) و تفسیرهای شائویت از عاشرات یونانی مصری بدان پیوند خورده‌است؛ این طالع‌بینی در شکل تخصصی خود به صورت اختربینی پیوسته درآمد .
tˈɑleʔbˈini sˈɑsɑnˌi ˈaːsˈɑsan taq1lˈidi az tˈɑleʔbˈini halnˈisti bˈuːdeː albˈatteː bedˈuːn tˈamɑm mˌɑjehˈɑje falsˈafi kˈeː bˈarxi dʒˈanbeːhˈɑje hˈendi az q1ˈabil ˌestefˈɑdeː az tˈɑsuːʔˈɑt navˈɑmʃˈɑhɑ vˈa tˌafsirhˈɑje ʃˈɑʔuːjˌat az ˈɑʃerˌɑt junˈɑni mˈesri bˈedɑn pˈejvand xˈordeːˈast iːn tˈɑleʔbˈini dˈar ʃˈekl tˌaxassˈosi xod beː sˈurat ˈaːxtarbˌini pejvˈasteː darˈɑmad .