در کرده سوم ویسپرداز هفت موبد یا آثرَونانی نام برده شده که در رأس آنها زئوتر یا زوت قرار دارد و ایشان در محل «یزشن‌گاه» (جشن‌گاه) مراسم‌های یسنا خوانی، ویسپرد خوانی و سایر مراسم‌های مشابه را طبق اصول ویژه ای برگزار می‌کردند .
dˈar kˈardeː sˈevvom vojspˈardɑz hˈaft mˈubad jɑː ˈɑsravnˈɑni nˈɑm bˈordeː ʃˈodeː kˈeː dˈar rˈaʔs ˌɑnhɑ zaʔˈuːtar jɑː zˈuːt q1arˈɑr dˈɑrad vˈa ˈiːʃɑn dˈar mˈahal «jˈazʃanɡˈɑh» dʒˈaʃnɡˈɑh marˈɑsemhˈɑje jˈasnɑ xˈɑni vispˈarad xˈɑni vˈa sˈɑjer marˈɑsemhˈɑje moʃˈɑbeh rɑ tˈebq1eː ˈosul vˈiʒeː iː bˌarɡozˌɑr mikˈardand .