در دربار پادشاهان و امیران از جمله سلطان محمود و سلطان مسعود غزنوی به عنوان مردی ادیب و فاضل به کار دبیری اشتغال ورزید و بعد از شکست غزنویان از سلجوقیان در نبرد دندانقان، ناصر خسرو به مرو و به دربار سلیمان چغری بیک، برادر طغرل سلجوقی رفت و در آنجا نیز با عزت و اکرام به حرفه دبیری خود ادامه داد و به دلیل اقامت طولانی در این شهر به ناصر خسرو مروزی شهرت یافت .
dˈar dˈarbɑr pˈɑdʃɑhˌɑn vˈa amˈirɑn az dʒˈomleː sˈoltɑn mˈahmud vˈa sˈoltɑn mˈasʔuːd q1aznˈavi beː ˈonvɑn mˈardi ˈaːdib vˈa fˈɑzel beː kˈɑr dabˈiri ˌeʃteq1ˈɑl vˈarzid vˈa bˈaʔd az ʃˈekast q1ˌaznavˈijɑn az sˌaldʒuːq1ˈiɑn dˈar nˈabord dandˈɑnaq1ˌɑn nˈɑser xˈosroː beː mˈaro vˈa beː dˈarbɑr solˈejmɑn tʃaq1ˈari bˈik barˈɑdar tˈoq1rol saldʒˈuːq1i rˈaft vˈa dˈar ˈɑndʒˈɑ nˈiz bɑ ˈezzat vˈa ˈekrɑm beː hˈerfeː dabˈiri xod edˈɑmeː dˈɑd vˈa beː dˈalil eq1ˈɑmat tuːlˈɑni dˈar iːn ʃˈahr beː nˈɑser xˈosroː marvˈazi ʃˈohrat jˈɑft .