این هنگ‌ها از چند یگان‌ ۵۰۰ نفره تشکیل می‌شده‌اند که برابر با گردان‌های امروزی بوده و «وَشت» () نام داشته‌اند و فرمانده آنها وشت‌سالار () بوده است .
iːn hˈanɡhɑ az tʃˈand jˈeɡɑn pˈɑnsad nafˈareː tˈaʃkil miʃˈodeːand kˈeː barˈɑbar bɑ ɡˈardɑnhˈɑje emrˈuzi bˈuːdeː vˈa «vˈaʃt» nˈɑm dˈɑʃteːand vˈa farmˈɑndeh ˌɑnhɑ vˈaʃtsˈɑlˈɑr bˈuːdeː ˈast .