بتوله برگرفته از واژه «بتول» و دارای معانی گوناگونی می‌باشد از جمله: بریده، گسلنده، گسسته از ازدواج، پاکدامن، پارسا و جز اینها .
batˈuleː barɡerˈefteː az vˈɑʒeː «bˈatul» vˈa dˈɑrˈɑje maʔˈɑni ɡuːnˈɑɡunˌi mibˈɑʃad az dʒˈomleː: borˈideː ɡˌosalˈande ɡosˈasteː az ezdˈevɑdʒ pˈɑkdˈɑman pˈɑrsɑ vˈa dʒˈoz ˈiːnhɑ .