۱- جملهٔ مطلق: اگر جمله‌ای مقید به زمان یا مکان یا … نباشد و مقید به جملهٔ قیدی دیگر هم نباشد، آن را مطلق می‌نامند؛ مانند: او را دیدم، پرویز مریض است .
jˈek dʒomlˈeːje mˈotlaq1: ˌaɡˈar dʒˈomleːiː moq1ˈajjad beː zamˈɑn jɑː makˈɑn jˈɑː … nabˈɑʃad vˈa moq1ˈajjad beː dʒomlˈeːje q1ˈejdi dˈiɡar hˈam nabˈɑʃad ɑn rɑ mˈotlaq1 minˈɑmand mˈɑnand: ˈuː rɑ dˈidam pˈarviz mˈariz ˈast .