به تکواژی می‌گویند که کاربرد (معنای) مستقل در جمله ندارد و به‌تنهایی یک واژه به ‌شمار نمی‌آید و بر دو نوع است :
beː takvˈɑʒi miɡˈujand kˈeː kˈɑrbord maʔnˈɑje mostˈaq1el dˈar dʒˈomleː nˈadɑrˌad vˈa beːtanhˈɑiː jˈek vˈɑʒeː beː ʃˈomɑr nˌemiˈɑjad vˈa bar dˈo nˈoʔ ˈast :