آهنگسازانی نظیر هکتور برلیوز، ریشارد واگنر و نیکولای ریمسکی کورساکف و در قرن بیستم ریشارد اشتراوس، گوستاو مالر و ایگور استراوینسکی وجود و خلق ارکسترهایی در ابعاد بی‌سابقه و وسیع از لحاظ صدایی را امری بدیهی و لازم شمرده بودند .
ˌɑhanɡsɑzˈɑni nˈazir hˈaktuːr barloˈijuz riʃˈɑrad vˈɑɡnar vˈa nˌikolˈɑje rˌimasˈaki kuːrsˈɑkaf vˈa dˈar q1ˈarn bˈistom riʃˈɑrad ˈaːʃtarˈɑvs ɡuːstˈɑv mˈɑler vˈa ˈiːɡuːr ˈaːstarˈɑvinˌasakˌi vˈodʒuːd vˈa xˈalq1 ˌorkestrhˈɑiː dˈar ˈaːbʔˈɑd bisˈɑbeq1ˌeː vˈa vˈasiʔ az lahˈɑz sedˈɑi rɑ ˈaːmri badˈihi vˈa lˈɑzem ʃemˈordeː bˈuːdand .