سیذارتا در واقع دیگر به مرگ خود راضی است و نمی‌خواهد بیش از این بار زندگی بی‌محتوای خود را به دوش بکشد؛ بنابراین تصمیم می‌گیرد به حیات خود خاتمه دهد، اما در ساحل رودخانه ناگهان به یاد کلامی در دعای برهمنان می‌افتد که انسان را به ادامه راه و رسیدن به کمال فرا می‌خواند .
sizˈɑrtˈɑ dˈar vˈɑq1eʔ dˈiɡar beː mˈarɡ xod rˈɑzi ˈast vˈa nˌemixˈɑhad bˈiʃ az iːn bˈɑr zˈendeɡˌi bimˌohtavˈɑje xod rɑ beː dˈuːʃ bekˈeʃad bˌanɑbˈarin tˈasmim miɡˈirad beː hˈajɑt xod xɑtˈemeː dˈahad ˈammˌɑ dˈar sˈɑhel rudxˈɑneː nɑɡˈahɑn beː jˈɑd kalˈɑmi dˈar doˈɑje barhˈamnɑn miˈoftad kˈeː ensˈɑn rɑ beː edˈɑmeː rˈɑh vˈa rˈesidˌan beː kˈamɑl farˈɑ mixˈɑnd .