جملهٔ مکمل: آن است که کامل‌کنندهٔ جملهٔ ناقص باشد؛ مانند: از بازار برمی‌گشت (مکمل جملهٔ ناقص: وقتی او را دیدم)، من می‌روم (مکمل جملهٔ ناقص: اگر او آمد)، از اینجا فرار کرد (مکمل جملهٔ ناقص: تا او را صدا زدم) .
dʒomlˈeːje mokˈammel: ɑn ˈast kˈeː kˈɑmelkˌonandˈeːje dʒomlˈeːje nˈɑq1es bˈɑʃad mˈɑnand: az bˈɑzɑr bˈarmiɡˈaʃt mokˈammel dʒomlˈeːje nˈɑq1es: vˈaq1ti ˈuː rɑ dˈidam man mirˈavam mokˈammel dʒomlˈeːje nˈɑq1es: ˌaɡˈar ˈuː ˈɑmad az ˈindʒɑ farˈɑr kˈard mokˈammel dʒomlˈeːje nˈɑq1es: tɑː ˈuː rɑ sedˈɑ zˈadam .