نامه‌های ارسالی از ایران، عمومأ از طرف خواجه و زنان حرم‌سرای ازبک است که حوادث روز مملکت و اتفاقات بدیمن مانند خودکشی سوگلی حرم‌سرای او، «روشنک» را به‌اطلاع ارباب می‌رسانند .
nˈɑmeːhˈɑje ˈersɑlˌi az ˈiːrɑn aːmˈuːmaʔ az tˈaraf xˈɑdʒeː vˈa zanˈɑn hˈaramsarˈɑje ˈozbak ˈast kˈeː havˈɑdes rˈuːz mamlˈekat vˈa ˌettefˈɑq1ɑt bˈadjomn mˈɑnand xodkˈoʃi soːɡˈoli hˈaramsarˈɑje ˈuː «roʃˈanak» rɑ beːeːttˈelɑʔ ˈaːrbˈɑb miresˈɑnand .