انتیپاتر صیدایی در شعری در سال ۱۴۰ پیش از میلاد چنین سروده‌است: «پیش از این به چشم خود دیده‌ام دیوار بابل پر عظمت را که گذرگاه ارابه هاست، و نیز مجسمه زئوس را بر کرانهٔ آلفوس، باغ‌های معلق و کولسوس آفتاب را، اُبهت اهرام سر به آسمان ساییده و آرامگاه بی‌کران ماسول را؛ ولی آن زمان که نظاره می‌کردم خانهٔ آرتمیس را بنا شده بر ابرها، نبوغ آن همه اعجاز در نظرم رنگ باخت و با خود اندیشیدم: پس از المپ، خورشید چیزی به این عظمت ندیده‌است، هرگز .
ˈaːntipˈɑtar sejdˈɑiː dˈar ʃˈeʔri dˈar sˈɑl sˌaːdo tʃˈehel pˈiʃ az milˈɑd tʃˈenin sorˈuːdeːˈast: «pˈiʃ az iːn beː tʃˈeʃm xod dˈideːam dˈivɑr bˈɑbel pˈor azˈemat rɑ kˈeː ɡˌozarɡˈɑh ˈaːrˈɑbeː hˈɑst vˈa nˈiz mˌodʒassˈameː zˈeʔus rɑ bar karˈɑneːjˌe ˈɑlfuːs bˈɑq1hˈɑje moʔˈallaq1 vˈa kˈuːlsuːs ˈɑftˈɑb rˈɑ ˈoːbhat ˈaːhrˈɑm sˈar beː ˈɑsemˌɑn sˈɑjidˌeː vˈa ˈɑrˈɑmɡˈɑh bikarˈɑn mˈɑsuːl rˈɑ vˈali ɑn zamˈɑn kˈeː nezˈɑreː mikˈardam xˈɑneːjˌe ɑrtˈemis rɑ bˈanɑ ʃˈodeː bar ˈaːbrhɑ nˈobuq1 ɑn hˈameː eʔdʒˈɑz dˈar nˈazarˌam rˈanɡ bˈɑxt vˈa bɑ xod ˌandiʃˈidam: pˈas az ˈolamp xˈorʃid tʃˈizi beː iːn azˈemat nˈadidˌeːˈast hˈarɡez .