سوسور برخلاف زبان‌شناسان پیش از خود که بیشتر از دید تاریخی یا به‌عبارتی درزمانی (diachronic) به بررسی زبان‌شناسی می‌پرداختند تمرکز خود را بر جنبهٔ هم‌زمانی (syncronic) آن می‌گذاشت، به بیان دیگر ساختار زبان را در بازه‌ای از زمان می‌سنجید .
sˈuːsuːr barxalˈɑf zabˈɑnʃenˈɑsɑn pˈiʃ az xod kˈeː bˈiʃtar az dˈid tˈɑrixˌi jɑː beːˌebɑrˈati darzamˈɑni (en)dˌaɪəkɹˈɒnɪk(fa) beː barrˈasi zabˈɑnʃenˈɑsi mipardˈɑxtand tamˈarkoz xod rɑ bar dʒanbˈeːje hˈamzamˈɑni (en)sɪŋkɹˈɒnɪk(fa) ɑn miɡˈozɑʃt beː bˈajɑn dˈiɡar sˈɑxtˈɑr zabˈɑn rɑ dˈar bˈɑzeːiː az zamˈɑn misˈandʒid .