در ۱۹۹۸م جمهوری آذربایجان با کمک ماشین‌آلات سنگین پس از خرد کردن این چلیپاسنگ‌ها شروع به حمل آن‌ها با قطار به محلی نامعلوم کرد که با اعتراض دولت ارمنستان و دخالت یونسکو تخریب این چلیپاسنگ‌ها متوقف شد اما به دلیل عدم قاطعیت سازمان‌های بین‌المللی در جلوگیری از نابودسازی فرهنگی درمنطقهٔ نخجوان دولت آذربایجان تخریب این آثار را از سر گرفت و در نوامبر ۲۰۰۴م، با اعزام حدود دویست سرباز طی چند روز کلیهٔ سنگ‌صلیب‌ها خرد شد، آن‌ها را به داخل رود ارس ریختند و سپس، در محل این آثار با ارزش تاریخی میدان تیر بنا کردند .
dˈar jˌek hezˌɑro nˌohsaːdˌo navadˈohaʃt mˈim dʒomhˈuri ˌɑzarbɑjˈedʒɑn bɑ kˈomak mˈɑʃinˈɑlˈɑt sˈanɡin pˈas az xˈerad kˈardan iːn tʃˌalipˈɑsnaɡhɑ ʃˈoruːʔ beː hˈaml ɑnhɑ bɑ q1atˈɑr beː mahˈalli nɑmˈaʔluːm kˈard kˈeː bɑ ˌeʔterˈɑz dˈolat ˈaːrmanˌestɑn vˈa dexˈɑlat junˈesko tˈaxrib iːn tʃˌalipˈɑsnaɡhɑ mˌotevˈaqːq1ef ʃˈod ˈammˌɑ beː dˈalil ˈaːdam q1ˈɑteʔˈiːjat sˈɑzemˌɑnhˈɑje bˈejnolmˈelalˌi dˈar dʒˌoloɡˈiri az nɑbˈuːdsɑzˌi farhˈanɡi darmˌantaq1ˈeːje naxdʒˈavɑn dˈolat ˌɑzarbɑjˈedʒɑn tˈaxrib iːn ˈɑsˈɑr rɑ az sˈar ɡˈereft vˈa dˈar nˈovɑmbr dˌo hezˌɑro o tʃˈɑhɑr mˈim bɑ eʔzˈɑm hˈoduːd dˈevist sˈarbɑz tˈejje tʃˈand rˈuːz kˌollijejˈeːje sˈanɡsˈalibhɑ xˈerad ʃˈod ɑnhɑ rɑ beː dˈɑxel rˈavad ˈaras rˈixtand vˈa sˈepas dˈar mˈahal iːn ˈɑsˈɑr bɑ ˈarzeʃ tˈɑrixˌi mˈejdɑn tˈir bˈanɑ kˈardand .