اسپیتامن (پارسی باستان: spitamana؛ یونانی باستان: Σπιταμένης؛ ۳۷۰ – ۳۲۸ پیش از میلاد) یک سردار ایرانی سغدی بود که رهبری شورش بلخ و سغد بر اسکندر مقدونی را در سال ۳۲۹ و پس از کشته شدن اردشیر پنجم به‌عهده گرفت اما سرانجام به دلیل خیانت همسرش شکست خورد .
ˈaːspitˈɑman pˈɑrsi bˈɑstɑn: (en)spˌɪtɐmˈɑːnə(fa) junˈɑni bˈɑstɑn: (el)spˌitamˈenis(fa) sˌisado hˈaftɑd sˌisadˌo bistˈohaʃt pˈiʃ az milˈɑd jˈek sˈardɑr iːrˈɑni sˈaq1di bˈuːd kˈeː rahbˈari ʃˈureʃ bˈalx vˈa sˈaq1d bar eskˈandar maq1dˈuːni rɑ dˈar sˈɑl sˌisadˌo bistˈonoh vˈa pˈas az kˈoʃteː ʃˈodan ardˈaʃir pˈandʒom beːˈohdeː ɡˈereft ˈammˌɑ sarˈandʒɑm beː dˈalil xiˈɑnat hamsˈaraʃ ʃˈekast xˈord .