در کتاب‌های تاریخ آمده که بندر بزرگ و پهناور سیراف در جنوب ایران تا سدهٔ چهارم هجری و عصر دیلمیان بندری آباد و پررونق بوده و ناگهان بر اثر زمین‌لرزه‌ای، قسمت بزرگی از شهر به زیر آب رفته که آثار آن هنوز هم مورد توجه باستان‌شناسان ایرانی و خارجی است .
dˈar kˈetɑbhˈɑje tˈɑrix ɑmˈadeː kˈeː bˈandar bozˈorɡ vˈa pahnˈɑvar sirˈɑf dˈar dʒˈonuːb ˈiːrɑn tɑː sadˈeːje tʃˈɑhɑrˌom hˈedʒri vˈa ˈaːsr dˌejlamˈiɑn bandˈari ˈɑbˈɑd vˈa porrˈoːnaq1 bˈuːdeː vˈa nɑɡˈahɑn bar ˈaːsar zˈaminlˈarzeːˈiː q1ˈesmat bozˈorɡi az ʃˈahr beː zˈir ˈɑb rˈafteː kˈeː ˈɑsˈɑr ɑn hˈanuz hˈam mˈored tˈavadʒdʒˌoh bˌɑstɑnʃenˈɑsɑn iːrˈɑni vˈa xˈɑredʒˌi ˈast .