مذهب در اصطلاح علم کلام اسلامی، طریقه‌ای خاص در فهم مسائل اعتقادی، خاصه امامت که منشأ اختلاف در آن توجیه مقدمات منطقی یا تفسیر ظاهر کتاب الهی است، مانند مذهب شیعهٔ دوازه امامی، اشعری، معتزله و ماتریدی و در اصطلاح فقهی روش خاص در استنباط احکام کلی فرعی از ظاهر کتاب و سنت مانند فقه مذهب شیعه، حنفی، مالکی، حنبلی و غیره است .
mˈazhab dˈar estˈelɑh ˈelm kalˈɑm eslˈɑmi tˌariq1ˈeeːiː xˈɑs dˈar fˈahm masˈɑʔel ˌeʔteq1ˈɑdi xˈɑseː emˈɑmat kˈeː mˈanʃaʔ ˌextelˈɑf dˈar ɑn tˈodʒih mˌoq1addˈamɑt mantˈeq1i jɑː tˈafsir zˈɑher kˈetɑb elˈɑhi ˈast mˈɑnand mˈazhab ʃiʔˈeːje davˈɑzeː emˈɑmi ˈaːʃʔarˌi mˌoʔtazˈeleː vˈa mˈɑterˌidi vˈa dˈar estˈelɑh fˈeq1hi rˈaveʃ xˈɑs dˈar ˌestenbˈɑt ˈaːhkˈɑm kollˈi farʔˈi az zˈɑher kˈetɑb vˈa sˈonnat mˈɑnand fˈeq1h mˈazhab ʃˈiʔeː hanˈafi mɑlˈeki hanbˈali vˈa q1ˈejreː ˈast .