گرچه همواره سیاهپوستان را صاحبان رپ می‌دانند ولی نمی‌توان از نقش آمریکایی‌های لاتینی‌تبار در زنده نگه داشتن و گسترش این سبک چشم‌پوشی کرد، دوم اینکه رپ در دنیای امروز از چهارچوبی که آن را تنها مربوط به سیاهپوستان می‌ساخت خارج شده‌است و به یک شیوهٔ اعتراض برای نوجوانان و جوانان تبدیل شده‌است؛ در واقع هر جا که جوان‌ها هستند و هر کجا که نارضایتی وجود دارد رپ هم به عنوان یک شیوهٔ اعتراض که در قالب گفتار و در دل کلماتی که به سرعت و پشت سر هم پیاده می‌شوند، حضور دارد .
ɡˌartʃe hamvˈɑreː siˈɑhpuːstˌɑn rɑ sɑhˈebɑn rˈap midˈɑnand vˈali nˌemitˈavɑn az nˈaq1ʃ ˌɑmrikˈɑiːhˈɑje lˈɑtinˌitabˈɑr dˈar zˈendeː nˈeɡah dˈɑʃtan vˈa ɡostˈareʃ iːn sˈabok tʃˈeʃmpˈuːʃi kˈard dovvˈom ˈinkeː rˈap dˈar donjˈɑje emrˈuz az tʃˈɑhɑrtʃˌuːbi kˈeː ɑn rɑ tˈanhɑ mˈarbut beː siˈɑhpuːstˌɑn misˈɑxt xˈɑredʒ ʃˈodeːˈast vˈa beː jˈek ʃivˈeːje ˌeʔterˈɑz barˈɑje nˌoːdʒavˈɑnɑn vˈa dʒavˈɑnɑn tˈabdil ʃˈodeːˈast dˈar vˈɑq1eʔ har dʒɑ kˈeː dʒavˈɑnhɑ hˈastand vˈa har kˈodʒɑ kˈeː nɑrˈezɑjˌati vˈodʒuːd dˈɑrad rˈap hˈam beː ˈonvɑn jˈek ʃivˈeːje ˌeʔterˈɑz kˈeː dˈar q1ˈɑleb ɡˈoftɑr vˈa dˈar dˈel kˌalamˈɑti kˈeː beː sˈorʔat vˈa pˈoʃt sˈar hˈam piˈɑdeː miʃˈavand hˈozuːr dˈɑrad .