آنجا که سام نریمان برای نبرد با مهراب کابل خدای بسوی نیمروزان، سپه می‌راند، فرزندش زال بپذیره او می‌رود و در میان سخنان می‌گوید :
ˈɑndʒˈɑ kˈeː sˈɑm narˈimɑn barˈɑje nˈabord bɑ mˈehrɑb kˈɑbl xodˈɑje besˈuje nimrˈuːzɑn sˈepah mirˈɑnd farzˈandaʃ zˈɑl bepazˈireː ˈuː mirˈavad vˈa dˈar mˈiɑn soxˈanɑn miɡˈujad :