کسی را پیروزگر نمی‌بود که شادمانی را به شاه جهان بازگرداند تا این که زرتشت سپنتامن بازی شترنگ را که شادان گر اندیشه و بیدارگر پندار و جایگاه مبارزه‌است، آفرینش کرده به نزد گشتاسپ شاه رفت و شیوهٔ بازی را که به گونهٔ ناب و دگرگون نشده بود به شاه آموخت .
kˈasi rɑ pirˈuːzɡar nˌemibˈuːd kˈeː ʃˈɑdmˈɑni rɑ beː ʃˈɑːh dʒˈahɑn bɑzɡˈardɑnd tɑː iːn kˈeː zˈartoʃt sˌapantˈɑman bˈɑzi ʃˈatranɡ rɑ kˈeː ʃˈɑdɑn ɡar andˈiʃeː vˈa bidˌɑrɡar pˈendɑr vˈa dʒɑjɡˌɑh mˌobɑrˈezeːˈast ˌɑfarˈineʃ kˈardeː beː nˈazd ɡaʃtˈɑsp ʃˈɑːh rˈaft vˈa ʃivˈeːje bˈɑzi rɑ kˈeː beː ɡunˈeːje nˈɑb vˈa deɡˈarɡun naʃˈodeː bˈuːd beː ʃˈɑːh ˈɑmuxt .