میرزا عبدالله تنها در سال ۱۲۸۴ خورشیدی صفحاتی را با همکاری کمپانی گرامافون ضبط می‌کند که تنها آثار شنیداری از وی می‌باشد که باقی مانده‌است که در ابتدا در مجموعه‌ای به نام گنج سوخته به کوشش فرهنگ رجایی و بعدها به صورت تکمیل شده در مجموعه‌ای به نام گلبانگ سربلندی به کوشش بهمن کاظمی، وهرز پوراحمد و مهدی فراهانی منتشر شد .
mˈirzɑ abdˈollɑh tˈanhɑ dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro dˌivistˌo haʃtˌɑdotʃˈɑhɑr xorʃˈidi sˌafahˈɑti rɑ bɑ hamkˈɑri kompˈɑni ɡˌerɑmˈɑfon zˈabt mikˈonad kˈeː tˈanhɑ ˈɑsˈɑr ʃˌenidˈɑri az vˈej mibˈɑʃad kˈeː bˈɑq1i mˈɑndeːˈast kˈeː dˈar ebtˈedɑ dˈar mˌadʒmuːʔˈeːiː beː nˈɑm ɡˈandʒ sˈuxteː beː kˈuʃeʃ fˈarhanɡ radʒˈɑiː vˈa bˈaʔdhɑ beː sˈurat tˈakmil ʃˈodeː dˈar mˌadʒmuːʔˈeːiː beː nˈɑm ɡolbˈɑnɡ sˌarbolˈandi beː kˈuʃeʃ bˈahman kɑzˈemi vahˈaraz puːrˈɑhmad vˈa mˈahdi farɑhˈɑni montˈaʃer ʃˈod .