پسوند نون در پایان این واژه همان است که در پایان واژگان نهنبن، سوزن، روزن، میهن، روشن، برزن، هاون، پرویزن، چمن و واژگان نوساخته تاون و پوشن نیز دیده می‌شود و پسوندی است که با آن اسم و به‌ویژه اسم ابزار می‌سازند .
pˈasvand nˈuːn dˈar pˈɑjɑn iːn vˈɑʒeː hamˈɑn ˈast kˈeː dˈar pˈɑjɑn vˈɑʒeɡˌɑn nˈahanbˌan sˈuzan rˈoːzan mˈihan rˈoʃan bˈarzan hˈɑvan parvˈizan tʃˈaman vˈa vˈɑʒeɡˌɑn nosˈɑxteː tˈɑven vˈa pˈuːʃan nˈiz dˈideː miʃavˈad vˈa pˈasvandˌi ˈast kˈeː bɑ ɑn ˈesm vˈa beːvˈiʒeː ˈesm ˈaːbzɑr misˈɑzand .