در حال حاضر باتوجه به ریشه کنی جریانات ارباب رعیتی و یا قدرت قومی و قبیله گری چیزی تحت عنوان ارباب در اقوام کرد به شکل سابق وجود ندارد و صرفا چند رئیس عشیره بصورت مستشار یا نیروی نظامی در مناطق کردنشین برای کنترل مناطق مرزی توسط دولت های مرکزی انتخاب می شوند و بیشتر جنبه میانجی گری برای حل منازعات را دارند .
dˈar hˈɑl hˈɑzer bˌɑtavˈadʒdʒoh beː rˈiʃeː kˈoni dʒˌarijˈɑnɑt ˈaːrbˈɑb raʔˈiːjatˌi vˈa jɑː q1odrˈat q1ˈoːmi vˈa q1abˈileː ɡˌari tʃˈizi tˈahte ˈonvɑn ˈaːrbˈɑb dˈar ˈaːq1vˈɑm kˈard beː ʃˈekl sˈɑbeq1 vˈodʒuːd nˈadɑrˌad vˈa sˈerfan tʃˈand rˈaiːs aːʃˈireː besˈurat mostˈaʃɑr jɑː nirˈuːje nezˈɑmi dˈar manˈɑteq1 kordnˈeʃin barˈɑje kˈontorˌol manˈɑteq1 mˈarzi tˌavassˈote dˈolat hˈɑje markˈazi ˌentexˈɑb mi ʃˈavand vˈa bˈiʃtar dʒˈanbeː mˌiːɑndʒˈiː ɡˌari barˈɑje hˈal mˌonɑzˈeʔɑt rɑ dˈɑrand .