مردم کشورهای دیگر در ادای واژه‌های عربی دچار مشکل بودند و به زبان خود می‌خواندند و می‌نوشتند تا اینکه در سال ۶۵ هجری، عبد الملک بن مروان در دمشق به خلافت رسید و در نامه‌ای که به حجاج بن یوسف ثقفی خلیفه عراق نوشت، به او گفت که این خط کوفی کفایت نمی‌کند و از او خواست تا خط عربی را بر پایه‌ی خط کوفی توسعه دهد و ترویج کند .
mˈardom kˌeʃvarhˈɑje dˈiɡar dˈar ˈaːdˈɑje vˈɑʒeːhˈɑje arˈabi dˈotʃɑr mˈoʃkel bˈuːdand vˈa beː zabˈɑn xod mixˈɑndand vˈa minevˈeʃtand tɑː ˈinkeː dˈar sˈɑl ʃastˈopandʒ hˈedʒri ˈaːbd ˈaːlmalˌak bˈon marˈoɑn dˈar dˈameʃq1 beː xalˈɑfat rˈesid vˈa dˈar nˈɑmeːiː kˈeː beː hˈodʒdʒɑdʒ bˈon jˈusef saq1ˈafi xalˈifeː aːrˈɑq1 nˈeveʃt beː ˈuː ɡˈoft kˈeː iːn xˈat kˈuːfi kefˈɑjat nˌemikˈonad vˈa az ˈuː xˈɑst tɑː xˈat arˈabi rɑ bar pˈɑjejˈeː xˈat kˈuːfi tˈoseʔˌeː dˈahad vˈa tˈarvidʒ kˈonad .