هنگامی که نیروهای کشندزای ماه و خورشید هماهنگ عمل می‌کنند، مثلاً هنگام ماه نو که هر دو در یک طرف زمین هستند، جزر و مدها در بیشینه خود هستند و به نام کشند فنری یا «مه‌کشند» (spring tide) نامیده می‌شود، حد دیگر وقتی است که خورشید و ماه باهم زاویه ۹۰ درجه (تربیع) می‌سازند، در این هنگام جزر و مد را به کمینه و به کشندهای کوچک یا «که‌کشند» (neap tide) بدل می‌سازند .
henɡˈɑmi kˈeː nˌiruːhˈɑje kˌaʃandzˈɑje mˈɑh vˈa xˈorʃid hamˈɑːhanɡ ˈamal mikˈonand masˈalan hˈenɡɑm mˈɑh nˈoː kˈeː har dˈo dˈar jˈek tˈaraf zˈamin hˈastand dʒˈazr vˈa mˈodhɑ dˈar biʃˈineː xod hˈastand vˈa beː nˈɑm kˈeʃand fanˈari jˈɑː «mˈehkˈeʃand» (en)spɹˈɪŋ tˈaɪd(fa) nɑmˈideː miʃavˈad hˈadd dˈiɡar vˈaq1ti ˈast kˈeː xˈorʃid vˈa mˈɑh bˈɑham zˈɑvje nˈavad darˈadʒeː tˈarbiʔ misˈɑzand dˈar iːn hˈenɡɑm dʒˈazr vˈa mˈod rɑ beː kˈaminˌeː vˈa beː kˌeʃandhˈɑje kˈuːtʃak jˈɑː «kˈeːkˈeʃand» (en)nˈiːp tˈaɪd(fa) bˈadal misˈɑzand .