افلاطون در رسالهٔ کراتیلوس رابطهٔ میان واژه و شیء را یک رابطهٔ حقیقی می‌دانست، ولی سوسور آن را دلبخواهانه یا اختیاری می‌دانست و پیوند میان واژه و شیء و همچنین واژه و مفهوم را زادهٔ یک همگرایی و همرایی اجتماعی دانست .
ˈaːflˈɑtuːn dˈar rˌesɑlˈeːje karˈɑtilˌuːs rˈɑbetˌeːje mˈiɑn vˈɑʒeː vˈa ʃˈejʔ rɑ jˈek rˈɑbetˌeːje haq1ˈiq1i midˈɑnest vˈali sˈuːsuːr ɑn rɑ dˌelbexɑhˈɑneː jɑː ˌextijˈɑri midˈɑnest vˈa pˈejvand mˈiɑn vˈɑʒeː vˈa ʃˈejʔ vˈa hamtʃˈenin vˈɑʒeː vˈa mˈafhuːm rɑ zˈɑdeːjˌe jˈek hamɡarˈɑiː vˈa hamrˌɑiː ˌedʒtemˈɑʔˈi dˈɑnest .