بهشت زهرا در سال ۱۳۴۹ آماده گردید، ولی در ابتدا به‌علت وجود گورستان‌های متعدد فعال در محله‌های تهران با عدم اقبال عمومی جهت دفن اموات مواجه و سرانجام با دفن نخستین متوفی به‌نام محمدتقی خیال در قطعه ۱ ردیف ۱ شماره ۱ که به خانواده‌ای ارتشی و متنفذ متعلق بود، رسماً مورد بهره‌برداری قرار گرفت .
bˈeheʃt zˈahrɑ dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisadˌo tʃehelˈonoh ˈɑmˈɑdeː ɡˈardid vˈali dˈar ebtˈedɑ beːˈellat vˈodʒuːd ɡuːrˈestɑnhˈɑje mˌoteʔˈadded fˈaːʔɑl dˈar mahˈaleːhˈɑje tˈehrɑn bɑ ˈaːdam ˈeq1bɑl omˈuːmi dʒˈahat dˈafn ˈaːmuːˌɑt movˈɑdʒeh vˈa sarˈandʒɑm bɑ dˈafn naxˈostin mˌotevˈaffɑ beːnˈɑm mˌohammadtˈaq1i xiˈɑl dˈar q1atʔˈeː jˈek rˈadif jˈek ʃomˈɑreː jˈek kˈeː beː xˌɑnevˈɑdeːiː artˈeʃi vˈa mˌotenˈaffez mˌoteʔˈalleq1 bˈuːd rˈasman mˈored bˈahreːbardˈɑri q1arˈɑr ɡˈereft .