تلمیح که در لغت به معنی با گوشه چشم نگریستن است، از جملهٔ صنایع معنوی بدیع است که در آن نویسنده یا گوینده در ضمن نوشتار یا گفتار خودش به آیه، حدیث، داستان، یا مثل قرآنی یا [معروفی] اشاره داشته باشد .
tˈalmih kˈeː dˈar lˈoq1at beː mˈaʔni bɑ ɡˈuːʃeː tʃˈeʃm nˈeɡarˌistan ˈast az dʒomlˈeːje sanˈɑjeʔ maʔnˈavi bˈadiʔ ˈast kˈeː dˈar ɑn nˌevisˈande jɑː ɡuːjˈande dˈar zˈemn nevˈeʃtɑr jɑː ɡˈoftɑr xˌodaʃ beː ˈɑjeː hˈadis dˈɑstɑn jɑː mˈesl q1orʔˈɑni jɑː maʔrˈufi eʃˈɑreː dˈɑʃteː bˈɑʃad .