او بنده روزگار نیست، چرا که بندهٔ آز و نیاز نیست، این آز و نیازند که انسان به درگاه امیر و سلطان می‌آورند و می‌مانند .
ˈuː bˈandeː ruːzɡˈɑr nˈist tʃˈerɑ kˈeː benadˈeːje ˈɑz vˈa nˈijɑz nˈist iːn ˈɑz vˈa nijˈɑzand kˈeː ensˈɑn beː darɡˈɑh ˈamir vˈa sˈoltɑn miˈɑvarˌand vˈa mimˈɑnand .