رستمیان دودمانی ایرانی‌تبار از امامان خارجی اباضی مذهب بودند که از سرزمین فعلی عراق به شمال آفریقا مهاجرت و در شمال آفریقا به پایتختی تیارت (تاهَرت) الجزایر از ۷۷۷ تا ۹۰۹ میلادی یک حکومت اسلامی اباضی برپا نموده و قصد قیام و براندازی عباس طوطون حاکم طرابلس را داشتند رستمیان از حمایت آمازیغهای شمال آفریقا موسوم به نفوسیه برخوردار بودند .
rˌostamˈiɑn dodamˈɑni iːrˈɑnitabˈɑr az emˈɑmɑn xˈɑredʒˌi ˈaːbˈɑzi mˈazhab bˈuːdand kˈeː az sarzˈamin fˈeʔli aːrˈɑq1 beː ʃˈomɑl ɑfrˈiq1ɑ mˌohɑdʒˈerat vˈa dˈar ʃˈomɑl ɑfrˈiq1ɑ beː pɑjtˈaxti tiˈɑrat tˈɑhart aldʒazˈɑjer az hˌaftsaːdˌo haftɑdˈohaft tɑː nˌohsaːdˈo noh milˈɑdi jˈek hokˈuːmat eslˈɑmi ˈaːbˈɑzi bˈarpɑ nemˈudeː vˈa q1ˈasd q1iˈɑm vˈa berˈɑndˈɑzi ˈabbɑs tˈuːtuːn hˈɑkem terˈɑblos rɑ dˈɑʃtand rˌostamˈiɑn az hemˈɑjat ˈɑmˈɑziq1hˈɑje ʃˈomɑl ɑfrˈiq1ɑ mˈoːsuːm beː nˌofusˈije barxˈordɑr bˈuːdand .