پس از آن سرایندگان و نویسندگان بسیاری طبع و توان خود را در پروراندن و تکمیل کردن و زیباسازی سبک نوشتاری پارسی آزمودند و هر کس کار شخص پیش از خود را پی گرفت تا اینکه توان نوشتاری پارسی به سطح آفریدن اثری مانند گشتاسپ‌نامه دقیقی و سپس به پیدایش شاهنامه فردوسی رسید .
pˈas az ɑn sˌorɑjandˈeɡɑn vˈa nˌevisandˈeɡɑn besjˈɑri tˈabʔ vˈa tˈavɑn xod rɑ dˈar pˌarvarˈɑndan vˈa tˈakmil kˈardan vˈa zibˈɑsɑzˌi sˈabok nˌeveʃtˈɑri pˈɑrsi ˈɑzmuːdˌand vˈa har kˈas kˈɑr ʃˈaxs pˈiʃ az xod rɑ pˈej ɡˈereft tɑː ˈinkeː tˈavɑn nˌeveʃtˈɑri pˈɑrsi beː sˈath ˌɑfarˈidan aːsˈari mˈɑnand ɡaʃtˈɑspnˈɑmeː daq1ˈiq1i vˈa sˈepas beː pejdˈɑjeʃ ʃɑːhnˈɑmeː ferdˈoːsi rˈesid .