در کتاب باستان‌شناسی و تاریخ بلوچستان به نقل از سرتیپ مهدی خان مهندس ایرانی آمده‌است: «در تیس بسیار دژ خوبی است و یک سوی بدنه دژ وصل به دریاست، قدری ناتمامی دارد که بنُا و عمله در آن مشغول کارند .
dˈar kˈetɑb bˌɑstɑnʃenˈɑsi vˈa tˈɑrix bˌalutʃˈestɑn beː nˈaq1l az sartˈip mˈahdi xˈɑn mohˈandes iːrˈɑni ɑmˈadeːˈast: «dˈar tˈis besˈijɑr dˈeʒ xˈuːbi ˈast vˈa jˈek sˈuːj badˈaneː dˈeʒ vˈasl beː dˌariˈɑst q1ˈadri nɑtˈamɑmˌi dˈɑrad kˈeː bˌanoˈɑ vˈa amˈaleː dˈar ɑn mˈaʃq1uːl kˈɑrand .