برای اجتناب از چنین تناقضاتی، فرم گرایی به گونه ای اصلاح شد که یک عدد طبیعی به عنوان یک مجموعه خاص تعریف شود و گفته می‌شود که هر مجموعه ای که می‌تواند با آن مجموعه مکاتبه یک به یک کند، آن تعداد عنصر را دارد .
barˈɑje ˌedʒtenˈɑb az tʃˈenin tanˈɑq1ozˌɑti fˈorm ɡarˈɑiː beː ɡˈuneː iː ˈeslɑh ʃˈod kˈeː jˈek ˈadad tˌabiʔˈi beː ˈonvɑn jˈek mˌadʒmuːʔˈeː xˈɑs tˈaʔrif ʃavˈad vˈa ɡˈofteː miʃavˈad kˈeː har mˌadʒmuːʔˈeː iː kˈeː mitavˈɑnad bɑ ɑn mˌadʒmuːʔˈeː mˌokɑtˈebeː jˈek beː jˈek kˈonad ɑn tˈeʔdɑd ˈonsor rɑ dˈɑrad .