این گریز زدن به وسیلهٔ بیتی که آن را «بیت تخلص» می‌نامند، صورت می‌گیرد؛ حال اگر شاعر، این بیت را به زیبایی و گیرایی و مناسبت لطیف سروده و با مهارت و استادی از تشبیب به اصل موضوع قصیده انتقال یافته باشد، به کار او «حسن تخلص» می‌گویند .
iːn ɡˈoriz zˈadan beː vˌasilˈeːje bˈejti kˈeː ɑn rˈɑ «bˈejt taxˈallos» minˈɑmand sˈurat miɡˈirad hˈɑl ˌaɡˈar ʃˈɑʔer iːn bˈejt rɑ beː zibˈɑiː vˈa ɡirˈɑiː vˈa mˌonɑsˈebat lˈatif sorˈuːdeː vˈa bɑ mahˈɑrat vˈa ostˈɑdi az tˈaʃbib beː ˈaːsl mˈozuː q1asˈideː ˌenteq1ˈɑl jˈɑfteː bˈɑʃad beː kˈɑr ˈuː «hˈasan taxˈallos» miɡˈujand .