فعل ناگذرای یک شخصه: فعلی که مفعول پذیر نیست و بیشتر به صورت اول شخص به کار می‌رود و به جای شناسه یکی از ضمایر متصل ّم، ّت، ّش، ِمان، ِتان، ِشان، شخص فعل را نشان می‌دهد که به آخر اسم قبل از فعل اضافه می‌شود .
fˈeʔl nɑɡˈozarˌɑje jˈek ʃˈaxseː: fˈeʔli kˈeː mˈafʔul pˈazir nˈist vˈa bˈiʃtar beː sˈurat ˈavval ʃˈaxs beː kˈɑr mirˈavad vˈa beː dʒɑj ʃenˈɑseː jˈeki az zamˈɑjer mottˈasel m t ʃ emˈɑn etˈɑn eʃˈɑn ʃˈaxs fˈeʔl rɑ nˈeʃɑn midˈahad kˈeː beː ˈɑxar ˈesm q1ˈabl az fˈeʔl ezˈɑfeː miʃavˈad .