راسموس راسک، «اوگوست اشلایشر» (که البته بعدها از این نظریه انصراف داد)، و «فرانتس بپ» آن را مطرح کرده ‌بودند و «هاینریش هوبشمان»، دانشمند و زبان‌شناس نام‌دار، در مقاله‌ای با عنوان «موقعیت زبان ارمنی در میان زبان‌های هندواروپایی» (که در ۱۸۷۷ م منتشر کرد)، این نظریه را تغییر داد .
rˈɑsmuːs rˈɑsak «ˈuːɡust ˈaːʃlˈɑjʃar» kˈeː albˈatteː bˈaʔdhɑ az iːn nˈazarˌije ˌenserˈɑf dˈɑd vˈa «farɑnˈats bˈap» ɑn rɑ mˈatrah kˈardeː bˈuːdand vˈa «hˈɑjnarˌijaʃ hˌuːbaʃˈemɑn»vˈirɡul dˈɑneʃmˌand vˈa zabˈɑnʃenˈɑs nˈɑmdˈɑr dˈar maq1ˈɑleːiː bɑ ˈonvɑn «mˌoq1eʔˈiːjat zabˈɑn ˈaːrmanˌi dˈar mˈiɑn zabˈɑnhˈɑje handvˈɑruːpˈɑiː» kˈeː dˈar jˌek hezˌɑro hˌaʃtsaːdˌo haftɑdˈohaft mˈim montˈaʃer kˈard iːn nˈazarˌije rɑ tˈaq1iːr dˈɑd .