فیض که احساس کرده در درگیری میان اهل ظاهر و باطن، یکی از موضوعات همین ظواهر سخن عارفان است، خواسته تا با نوشتن فرهنگی برای این مصطلحات، این حربه را از دست اهل ظاهر گرفته به واقع بنیان این انتقاد را بکند که مقصود عارفان از این مصطلحات، ظاهر آنها نیست .
fˈejz kˈeː ˈehsɑs kˈardeː dˈar darɡˈiri mˈiɑn ˈaːhl zˈɑher vˈa bˈɑten jˈeki az mozˈuːɑt hˈamin zavˈɑher sˈoxan ˈɑrefˌɑn ˈast xˈɑsteː tɑː bɑ nevˈeʃtan farhˈanɡi barˈɑje iːn mˌostalˈahɑt iːn hˈarbeː rɑ az dˈast ˈaːhl zˈɑher ɡerˈefteː beː vˈɑq1eʔ bˈonjɑn iːn ˌenteq1ˈɑd rɑ bokˈonad kˈeː mˈaq1suːd ˈɑrefˌɑn az iːn mˌostalˈahɑt zˈɑher ˌɑnhɑ nˈist .