پیچیدگی مدار مجتمع همراه است با محدودیت‌های فیزیکی مانند، تعداد ترانزیستورهایی که می‌توان آن‌ها را در یک تراشه قرار داد، تعداد بسته‌بندی‌های نهایی که می‌توانند پردازنده را به دیگر بخش‌های سیستم متصل کنند، تعداد اتصالات ممکن در تراشه، و میزان حرارتی که تراشه می‌تواند ساطع کند .
pˌitʃidˈeɡi madˈɑr modʒtˈameʔ hamrˈɑh ˈast bɑ mˌahdudˈiːjathˈɑje fizˈiki mˈɑnand tˈeʔdɑd tˌerɑnzˌistorhˈɑiː kˈeː mitˈavɑn ɑnhɑ rɑ dˈar jˈek tarˈɑʃeː q1arˈɑr dˈɑd tˈeʔdɑd bˈasteːbˈandihˈɑje nahˈɑiː kˈeː mitˈavɑnˌand pˌardɑzˈande rɑ beː dˈiɡar bˈaxʃhˈɑje sˈistem mottˈasel kˈonand tˈeʔdɑd ˌettesˈɑlɑt mˈomken dˈar tarˈɑʃeː vˈa mˈizɑn harˈɑratˌi kˈeː tarˈɑʃeː mitavˈɑnad sˈɑteʔ kˈonad .