در این مقاله، نخست نظریهٔ گلدنر دربارهٔ وزن اشعار کهن یشت‌ها مطرح می‌شود، آن گاه نظریهٔ هنینگ مبنی بر وزن ضربی/ تکیه‌ای اشعار یشتی، فارسی میانه و پارتی بررسی و نقد می‌شود .
dˈar iːn maq1ˈɑleː nˈoxost nˈazarˌihje ɡoldˈanr darbˈɑreːjˌe vˈazn ˈaːʃʔˈɑr kˈohan jˈaʃthɑ mˈatrah miʃavˈad ɑn ɡˈɑh nˈazarˌihje hˈaninɡ mˈabni bar vˈazn zˈarbi (en)slˈaʃ(fa) tˈekjeːiː ˈaːʃʔˈɑr jˈaʃti fˈɑrsi miˈɑneː vˈa pˈɑrti barrˈasi vˈa nˈaq1d miʃavˈad .