در دربار شاهان و امرای ایرانی همیشه شاعران و منجمان سلطنتی وجود داشتند و این امر به رونق پیشه منجمی می‌افزود .
dˈar dˈarbɑr ʃˈɑːhɑn vˈa ˌomarˈɑje iːrˈɑni hamˈiʃeː ʃˈɑʔerˌɑn vˈa mˌonadʒdʒˈemɑn sˌaltanˈati vˈodʒuːd dˈɑʃtand vˈa iːn ˈaːmr beː rˈoːnaq1 pˈiʃeː mˌonadʒdʒˈemi miˈaːfzuːd .