بر پایهٔ این روش فکری، تعدادی ساختار ناپیدا و ناملموس، چارچوب اصلی پدیده‌های ظاهری اجتماع را تشکیل می‌دهند .
bar pˈɑjeˌeːje iːn rˈaveʃ fˈekri tˈeʔdɑdˌi sˈɑxtˈɑr nɑpˈejdɑ vˈa nɑmˈalmuːs tʃˈɑrtʃuːb ˈaːsli padˈideːhˈɑje zˈɑherˌi ˌedʒtemˈɑʔ rɑ tˈaʃkil midˈahand .