این کتاب یکی از مهم‌ترین نوشته‌های فیض کاشانی است که محمدرضا دورودیان تفرشی ترجمه کرده‌است و موضوع آن در رد مجتهدان و اصولیین می‌باشد و با استدلال و با شواهد از روایت‌های اهل‌بیت اجتهاد و اجماع را بدعت و ضلالت و خلاف روش فکری شیعیان می‌داند .
iːn kˈetɑb jˈeki az mˈohemtˈarin nevˈeʃteːhˈɑje fˈejz kˈɑʃɑnˌi ˈast kˈeː mˌohammadrˈezɑ dorˌavadˈiɑn tafrˈeʃi tardʒˈomeː kˈardeːˈast vˈa mˈozuː ɑn dˈar rˈad mˌodʒtahˈedɑn vˈa ˈaːsuːlˌiːn mibˈɑʃad vˈa bɑ ˌestedlˈɑl vˈa bɑ ʃavˈɑhed az revˈɑjathˈɑje ˈaːhlbˈejt ˌedʒtehˈɑd vˈa ˈedʒmɑʔ rɑ bˈedʔat vˈa zalˈɑlat vˈa xalˈɑf rˈaveʃ fˈekri ʃiʔˈajɑn midˈɑnad .