همچنین عده‌ای از کردهای مهاجر که در زمان صفویه و نادرشاه در عمارلو و رحمت‌آباد ساکن شدند و به زبان مخصوص خود حرف می‌زنند، ولی همه به زبان گیلکی آشنایی دارند و به زبان گیلکی حرف می‌زنند، بدون این‌که لهجه آن‌ها متمایز باشد .
hamtʃˈenin ˈeddeːiː az kardhˈɑje mohˈɑdʒer kˈeː dˈar zamˈɑn sˌafavˈijeː vˈa nˈɑderʃˌɑh dˈar ammˈɑrluː vˈa rˈahmatˈɑbˈɑd sˈɑken ʃˈodand vˈa beː zabˈɑn mˈaxsus xod hˈarf mizˈanand vˈali hˈameː beː zabˈɑn ɡilˈaki ˈɑʃnˈɑiː dˈɑrand vˈa beː zabˈɑn ɡilˈaki hˈarf mizˈanand bedˈuːn iːnkˈeː lˈahdʒeː ɑnhɑ mˌotemˈɑjez bˈɑʃad .