یزشن گاه در واقع بخشی از دربِ مهر است که بوسیلهٔ شیارهایی بنام «پاوی» یا «کش» که روی کف زمین ساخته شده‌است، محصور می‌شود .
jˈazʃan ɡˈɑh dˈar vˈɑq1eʔ bˈaxʃi az dˈarbe mˈeːhr ˈast kˈeː bˌevasilˈeːje ʃiˈɑrhˈɑiː benˈɑm «pˈɑvi» jˈɑː «kˈeʃ» kˈeː rˈuje kˈaf zˈamin sˈɑxteː ʃˈodeːˈast mˈahsuːr miʃavˈad .