ناصر خسرو از آنجا به مازندران رفت و سپس به نیشابور آمد و چون در هیچ‌کدام از این شهرها در امان نبود به‌طور مخفیانه می‌زیست و سرانجام پس از مدتی آوارگی به دعوت امیر علی بن اسد یکی از امیران محلی بدخشان که اسماعیلی بود به بدخشان سفر نمود و بقیهٔ ۲۰ تا ۲۵ سال عمر خود را در یمگان بدخشان سپری کرد .
nˈɑser xˈosroː az ˈɑndʒˈɑ beː mˌɑzandˈarɑn rˈaft vˈa sˈepas beː nejʃˈɑbur ˈɑmad vˈa tʃˈon dˈar hˈitʃkˈodɑm az iːn ʃˈahrhɑ dˈar ˈaːmˈɑn nˈabuːd beːtˈor mˌaxfiˈɑneː mizˈist vˈa sarˈandʒɑm pˈas az mˌoddˈati ˈɑvˈɑreɡˌi beː daʔvˈat ˈamir ˈaːli bˈon ˈasad jˈeki az amˈirɑn mahˈalli badˈaxʃɑn kˈeː ˌesmɑʔˈili bˈuːd beː badˈaxʃɑn sˈafar nˈemud vˈa bˌaq1ijˈeːje bˈist tɑː bistˈopandʒ sˈɑl ˈomr xod rɑ dˈar jamˈeɡɑn badˈaxʃɑn sepˈari kˈard .