همچنین می‌گوید که در خلوت پرواز، هر کوه، هر دره، هر خانه، در نظر خلبانی که آسمان را «می‌روبد»، همراهی است که آدمی نمی‌داند دشمن است یا دوست .
hamtʃˈenin miɡˈujad kˈeː dˈar xˈalvat pˈarvɑz har kˈuːh har dˈarreː har xˈɑneː dˈar nˈazar xˌalabˈɑni kˈeː ˈɑsemˌɑn rˈɑ «mirˈuːbad»vˈirɡul hamrˈɑhi ˈast kˈeː ɑdˈami nˌemidˈɑnad dˈoʃman ˈast jɑː dˈuːst .