در این دیوان واژگان فارسی و عربی بسیاری نظیر بلبل، ساقی، درویش، حوری، الله، مشک، میرزا، مفتی، وزیر، ترک و غیره یافت می‌شود که به همان وجه به کار رفته‌اند .
dˈar iːn dˈivɑn vˈɑʒeɡˌɑn fˈɑrsi vˈa arˈabi besjˈɑri nˈazir bˈolbol sˈɑq1i dˈarviʃ hˈuːri ˈaːllɑh mˈoʃk mˈirzɑ mˈofti vˈazir tˈark vˈa q1ˈejreː jˈɑft miʃavˈad kˈeː beː hamˈɑn vˈadʒh beː kˈɑr rˈafteːˈand .