حبیب برجیان، زبان‌شناس ایرانی، که بررسی کامل تمام منابع در دسترس از گویش تجریشی را انجام داده در پایان تحقیق خود (دریافت متن تحقیق) می‌نویسد: «بررسی ژنتیکی گویش تجریش این امر را تأیید می‌کند که تجریشی، علی‌رغم تغییرات جزئی نسبت به فارسی استاندارد امروزی، تفاوتی با گروه فارسی (زبان‌های ایرانی جنوب غربی) نشان نمی‌دهد .
hˈabib bordʒˈiɑn zabˈɑnʃenˈɑs iːrˈɑni kˈeː barrˈasi kˈɑmel tˈamɑm manˈɑbeʔ dˈar dˈastras az ɡˈujeʃ tadʒrˈiʃi rɑ ˈaːndʒˈɑm dˈɑdeː dˈar pˈɑjɑn tˈahq1iq1 xod dˈarjɑft mˈatn tˈahq1iq1 minevˈisad: «barrˈasi ʒˌenetˈiki ɡˈujeʃ tˈadʒriʃ iːn ˈaːmr rɑ tˈaʔjid mikˈonad kˈeː tadʒrˈiʃi ˈaːlirˈaq1m taq1ˈiːrɑt dʒozˈii nˈesbat beː fˈɑrsi estˈɑndɑrd emrˈuzi tafˈɑvotˌi bɑ ɡˈoruːh fˈɑrsi zabˈɑnhˈɑje iːrˈɑni dʒˈonuːb q1ˈarbi nˈeʃɑn nˌemidˈahad .