وزارت کشور، طی آنچه از آن به‌عنوان حفاظت و نگهداری این گورستان یاد شد، در سال ۱۳۷۳، دستور منع دفن مردگان را در این محدوده صادر کرد؛ پس از آن، طرح‌های بسیاری از سوی شهرداری برای عمران این گورستان پیشنهاد شد ولی سرانجام طی اجرای طرح «احداث باغ مشاهیر»، با این استدلال که اجرای این طرح نیازمند از بین بردن مقبره‌ها و هم‌سطح‌سازی زمین آرامگاه ابن‌بابویه است، در حدود ۴۰۰ (به‌معنای دقیق‌تر همه بجز سه تا) مقبرهٔ خصوصی و خانوادگی، با معماری زیبا که نمادی از هنر ایران را با قدمتی طولانی به تصویر درآورده بودند، به‌طور کامل تخریب شدند .
vezˈɑrat kˈeʃvar tˈejje ˌɑntʃe az ɑn beːˈonvɑn hefˈɑzat vˈa nˌeɡahdˈɑri iːn ɡuːrˈestɑn jˈɑd ʃˈod dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro sˌisadˌo haftɑdˈose dˈastur mˈanʔ dˈafn mˌordeɡˈɑn rɑ dˈar iːn mahdˈudeː sˈɑder kˈard pˈas az ˈɑn tˈarhhˈɑje besjˈɑri az sˈuːj ʃahrdˈɑri barˈɑje ˈomrɑn iːn ɡuːrˈestɑn pˈiʃnahˈɑd ʃˈod vˈali sarˈandʒɑm tˈejje eːdʒrˈɑje tˈarh «ˈehdɑs bˈɑq1 maʃˈɑhir»vˈirɡul bɑ iːn ˌestedlˈɑl kˈeː eːdʒrˈɑje iːn tˈarh nijˈɑzmand az bˈejn bˈordan maq1bˈareːhɑ vˈa hˈamsˈathsˈɑzi zˈamin ˈɑrˈɑmɡˈɑh ˈebnbˈɑbuːjˌe ˈast dˈar hˈoduːd tʃɑhˈɑrsaːd beːmaʔnˈɑje dˈaq1iq1tar hˈameː bˈedʒoz sˈeː tɑː mˌaq1barˈeːje xosˈusi vˈa xˌɑnevɑdˈeɡi bɑ meʔmˈɑri zibˈɑ kˈeː nˈamˈɑdi az hˈonar ˈiːrɑn rɑ bɑ q1edmˈati tuːlˈɑni beː tˈasvir darɑvˈardeː bˈuːdand beːtˈor kˈɑmel tˈaxrib ʃˈodand .