زبان آسی در عین حال که از تأثیر زبان فارسی به دور مانده، ولی بسیاری از ویژگی‌های زبان‌های باستانی ایران (مانند صرف اسم در حالات چندگانه و کاربرد پیش‌وندهای متعدد برای افعال و غیره) را نگه‌داشته‌است .
zabˈɑn ˈɑsi dˈar ˈejn hˈɑl kˈeː az tˈaʔsir zabˈɑn fˈɑrsi beː dˈuːr mˈɑndeː vˈali besjˈɑri az viʒˈeɡihˈɑje zabˈɑnhˈɑje bɑstˈɑni ˈiːrɑn mˈɑnand sˈarf ˈesm dˈar hˈɑlɑt tʃandɡˈɑneː vˈa kˈɑrbord pˈiʃvandhˈɑje mˌoteʔˈadded barˈɑje ˈaːfʔˈɑl vˈa q1ˈejreː rɑ nˈeɡahdˈɑʃteːˈast .