آنتون چخوف از بروز و ظهور مظاهر بورژوازی در جامعه هنر و ادبیات سرزمین خویش می‌هراسید و با کمال گرایی خاص و ویژه نژاد اسلاو، می‌کوشید جلوی انحطاط فرهیختگان چسبیده به بدنه اشرافیت که با مکیدن تفاله‌های زندگی و عیش و نوش این طبقه مضمحل شده ارتزاق می‌کردند بایستد .
ɑnˌetun tʃˈoxuːf az berˈuːz vˈa zˈohuːr mazˈɑher burʒvˈɑzi dˈar dʒˈɑmeʔˈeː hˈonar vˈa ˌadabˈijɑt sarzˈamin xˈiʃ miharˈɑsid vˈa bɑ kˈamɑl ɡarˈɑiː xˈɑs vˈa vˈiʒeː nˈeʒɑd ˈeslɑv mikˈuːʃid dʒolˈoje ˌenhetˈɑt fˌarhixtˈeɡɑn tʃasbˈideː beː badˈaneː ˌaːʃrɑfˈiːjat kˈeː bɑ makˈidan tofˈɑleːhˈɑje zˈendeɡˌi vˈa ˈejʃ vˈa nˈuːʃ iːn tabˈaq1eː mozmˈahel ʃˈodeː ˌertezˈɑq1 mikˈardand beʔˈistad .