برای اشو زرتشت هم چنین جشنی برگزارشد و جامهٔ رزمیان بنا به رسم روز بر او پوشاندند ولی هنگامی که او به رهبری جهان برگزیده شد دستور داد تا در این جشن به جای پوشاندن زره و جوشن پیراهن سفید نخی نازکی به نام ‘’سدره’’ که نشانه مهر ودوستی می‌باشد به جوانان بپوشانند و به جای کمربند جنگی و شمشیر، کمربندی از پشم گوسفند به نام کشتی که نمایانگر بی‌آزاری و سود رسانی است به کمر آنان ببندند که این جشن امروز به نام جشن سدره پوشی معروف است در آیین زرتشتی وقتی پسر یا دختر به سن بلوغ رسید برای او مراسم سدره‌پوشی گرفته می‌شود .
barˈɑje ˈaːʃuː zˈartoʃt hˈam tʃˈenin dʒˈaʃni barɡazˈɑrʃad vˈa dʒˈɑmeːjˌe razmˈiɑn bˈanɑ beː rˈasm rˈuːz bar ˈuː puːʃˈɑndand vˈali henɡˈɑmi kˈeː ˈuː beː rahbˈari dʒˈahɑn bˌarɡozˈideː ʃˈod dˈastur dˈɑd tɑː dˈar iːn dʒˈaʃn beː dʒɑj puːʃˈɑndan zˈereh vˈa dʒˈuːʃan pirˈɑhan sˈefid nˈaxi nˈɑzokˌi beː nˈɑm sˈedreː kˈeː neʃˈɑne mˈeːhr vadˈuːsti mibˈɑʃad beː dʒavˈɑnɑn bepuːʃˈɑnand vˈa beː dʒɑj kamˈarband dʒˈanɡi vˈa ʃˈamʃir kˌamarbˈandi az pˈaʃm ɡˈuːsfand beː nˈɑm kˈaʃti kˈeː nˌamɑjˌɑnɡar biˈɑzˈɑri vˈa sˈuːd resˈɑni ˈast beː kˈamar ˈɑnˈɑn bebˈandand kˈeː iːn dʒˈaʃn emrˈuz beː nˈɑm dʒˈaʃn sˈedreː pˈuːʃi mˈaʔruf ˈast dˈar ˈɑiːn zartˈoʃti vˈaq1ti pˈesar jɑː dˈoxtar beː sˈen bˈoluq1 rˈesid barˈɑje ˈuː marˈɑsem sˈedreːpˈuːʃi ɡerˈefteː miʃavˈad .