این در اصل همان حرف مولانا جلال الدین بلخی و دیگر شناسایان است که بر عاری بودن جهان راستین (حق) از صفات اینجهانی تأکید دارند و ادعا دارند که چیزهایی از آن جهان را تجربه کرده‌اند و زبانشان از توصیف آن برای ما قاصر است چونکه برای چیزی که ویژگی‌های این جهان را ندارد در زبان و اندیشه ما واژه و پنداره‌ای برای آن وجود ندارد .
iːn dˈar ˈaːsl hamˈɑn hˈarf moːlˈɑnɑ dʒalˈɑl ˈoddin bˈalxi vˈa dˈiɡar ʃˌenɑsˈɑjɑn ˈast kˈeː bar ˈɑri bˈuːdan dʒˈahɑn rˈɑstin hˈaq1 az sˈefɑt ˌiːndʒeːˈɑni tˈaʔkid dˈɑrand vˈa eddˈeʔɑ dˈɑrand kˈeː tʃizhˈɑiː az ɑn dʒˈahɑn rɑ tadʒrˈobe kˈardeːand vˈa zabˈɑneʃˌɑn az tˈosif ɑn barˈɑje mɑ q1ˈɑser ˈast tʃˈonakˌeː barˈɑje tʃˈizi kˈeː viʒˈeɡihˈɑje iːn dʒˈahɑn rɑ nˈadɑrˌad dˈar zabˈɑn vˈa andˈiʃeː mɑ vˈɑʒeː vˈa pendˈɑreːiː barˈɑje ɑn vˈodʒuːd nˈadɑrˌad .