دانشگاه علم و صنعت ایران که در سال‌های آغازین خود به عنوان «مدرسه صنعتی ایران و آلمان» شناخته می‌شد پس از جنگ جهانی اول به عنوان غرامت جنگی به ایران واگذار شده بود، در هر کدام از رشته‌های مهندسی شیمی، برق و ماشین حدود بیست دانشجو می‌پذیرفت .
dˈɑneʃɡˈɑh ˈelm vˈa sˈanʔat ˈiːrɑn kˈeː dˈar sˈɑlhˈɑje ˈɑq1ˈɑzin xod beː ˈonvɑn «madrˈese sanʔˈati ˈiːrɑn vˈa ˈɑlmɑn» ʃenˈɑxteː miʃˈod pˈas az dʒˈanɡ dʒahˈɑni ˈavval beː ˈonvɑn q1arˈɑmat dʒˈanɡi beː ˈiːrɑn vˈɑɡozˈɑr ʃˈodeː bˈuːd dˈar har kˈodɑm az rˈeʃteːhˈɑje mohˈandesˌi ʃˈimi bˈarq1 vˈa mˈɑʃin hˈoduːd bist dˈɑneʃdʒˌu mipazˈiroft .