شاهان دودمان صفویه در زمان به شاهی رسیدنشان به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گفتند (به جز شاه اسماعیل یکم که از بدو تولد دوزبانه بود و به هر دو زبانِ فارسی و ترکی آذربایجانی سخن می‌گفت و شعر می‌سرود) اما نیاکان آن‌ها در اصل ترکیبی از قومیت‌های کرد، ترک، گرجی و یونانی بودند .
ʃˈɑːhɑn duːdˈemɑn sˌafavˈijeː dˈar zamˈɑn beː ʃˈɑːhi rˈesidˌaneʃˌɑn beː zabˈɑn tˈorki ˌɑzarbˌɑjedʒˈɑni sˈoxan miɡˈoftand beː dʒˈoz ʃˈɑːh esmˈɑʔil jˈekom kˈeː az bˈodo tˈavallˌod dozabˈɑneː bˈuːd vˈa beː har dˈo zabˈɑne fˈɑrsi vˈa tˈorki ˌɑzarbˌɑjedʒˈɑni sˈoxan miɡˈoft vˈa ʃˈeʔr misˈoruːd ˈammˌɑ nijˈɑkɑn ɑnhɑ dˈar ˈaːsl tarkˈibi az q1oːmˈiːjathˈɑje kˈard tˈark ɡˈordʒi vˈa junˈɑni bˈuːdand .