پیران ویسه، پس از تولد کیخسرو به دستور افراسیاب که نگران جانشینی آیندهٔ نوادهٔ خود بود، کودک را به چوپان‌ها سپرد، اما در ده سالگی او را به نزد خویش فرا خواند و به تربیت‌اش همّت گماشت .
pˈirɑn vˈojseː pˈas az tˈavallˌod kejxˈosroː beː dˈastur ˈaːfrˈɑsjɑb kˈeː neɡˈarɑn dʒˌɑneʃˈini ˌɑjandˈeːje navˈɑdeːjˌe xod bˈuːd kˈuːdak rɑ beː tʃˈuːpɑnhɑ sˈepord ˈammˌɑ dˈar dˈah sˈɑleɡˌi ˈuː rɑ beː nˈazd xˈiʃ farˈɑ xˈɑnd vˈa beː tarbˈijataʃ hˈamt ɡˈomɑʃt .