فیلسوف فردریک کاپلستون در سال ۱۹۵۰ استدلال کرد که رفتار محترمانه دانته با ابن رشد، ابن سینا و سیگر برابانت نشان‌دهنده اذعان او به «دین قابل توجه» به فلسفه اسلامی است .
fˈilsuːf ferˈedrik kˈɑplasˌetun dˈar sˈɑl jˌek hezˌɑro nˌohsaːdo pˈandʒɑh ˌestedlˈɑl kˈard kˈeː raftˈɑr mˌohtaramˈɑneː dˈɑnetˌeː bɑ ˈebn rˈoʃd ˈebn sinˈɑ vˈa sˈiɡar berɑbˌɑnat nˈeʃɑndahˈandeː ˈezʔɑn ˈuː bˈeː «dˈin q1ˈɑbel tˈavadʒdʒˌoh» beː falsˈafeː eslˈɑmi ˈast .