قرن هشتم و نهم هجری در هرات از بهترین دوره‌های رشد خوشنویسی به‌شمار می‌آید و این هنر بزرگ پارسی در تمام مجامع و موسسات علمی مورد توجه بوده، شاهان و شاهزادگان به آن نظر ویژه‌ای داشته‌اند تا آنچه که خط نویسان و خط شناسان بسیاری را در دربار خویش جلب کرده و آنان را ترغیب و تشویق شایسته می‌نمودند .
q1ˈarn hˈaʃtom vˈa nˈohom hˈedʒri dˈar harˈɑt az behtˈarin dˈoreːhˈɑje rˈoʃd xoʃnevˈisi beːʃˈomɑr miˈɑjad vˈa iːn hˈonar bozˈorɡ pˈɑrsi dˈar tˈamɑm madʒˈɑmeʔ vˈa mˌoʔassˈesɑt ˈelmi mˈored tˈavadʒdʒˌoh bˈuːdeː ʃˈɑːhɑn vˈa ʃˈɑhzɑdˌeɡɑn beː ɑn nˈazar vˈiʒeːiː dˈɑʃteːand tɑː ˌɑntʃe kˈeː xˈat nevˈisɑn vˈa xˈat ʃenˈɑsɑn besjˈɑri rɑ dˈar dˈarbɑr xˈiʃ dʒˈalb kˈardeː vˈa ˈɑnˈɑn rɑ tˈarq1ib vˈa tˈaʃviq1 ʃɑjˈesteː minemˈudand .