باب با کمال ایمان و صداقت دربارهٔ اسلام و بزرگان این آیین صحبت می‌کند و همه جا با احترام شایسته از آنان نام می‌برد ولی دوره حکومت اسلام را فقط هزارسال می‌داند یعنی می‌گوید:دویست و شصت سال مدت نزول قرآن و تجلی اخبار معصومین است و پس ازغیبت امام در سال ۲۶۰ هجری قمری که پایان دوره اسلام بود فرا رسید و من ظاهر شدم .
bˈɑb bɑ kˈamɑl ˈimɑn vˈa sedˈɑq1at darbˈɑreːjˌe ˈeslɑm vˈa bozˈorɡɑn iːn ˈɑiːn sˈohbat mikˈonad vˈa hˈameː dʒɑ bɑ ˌehterˈɑm ʃɑjˈesteː az ˈɑnˈɑn nˈɑm mibˈord vˈali dˈoreː hokˈuːmat ˈeslɑm rɑ fˈaq1at hˈezɑrsˌɑl midˈɑnad jˈaʔni miɡˈujad:dˈevist vˈa ʃˈast sˈɑl mˌoddˈat nˈozul q1ˈorʔɑn vˈa tadʒˈalli ˈaːxbɑr maʔsˈuːmin ˈast vˈa pˈas ˈaːzq1ibˌat ˈemɑm dˈar sˈɑl dˌivistˈo ʃast hˈedʒri q1amˈari kˈeː pˈɑjɑn dˈoreː ˈeslɑm bˈuːd farˈɑ rˈesid vˈa man zˈɑher ʃˈodam .