او چنان شیفته اقطاب عرفان آذربایجان که بوی جوی مولیان را، که در وصف سه جوی پر آب‌اش؛ سُرخاب، چَرَنداب، و گجَل (گَجیل) سروده است: (این سه جز محلات معروف و قدیمی تبریز است)
ˈuː tʃenˈɑn ʃˈifteː ˈaːq1tˈɑb ˈerfɑn ˌɑzarbɑjˈedʒɑn kˈeː bˈuːj dʒˈuːj mulˈijɑn rˈɑ kˈeː dˈar vˈasf sˈeː dʒˈuːj pˈor ˈɑbˈaʃ sorxˈɑb tʃˌarandˈɑb vˈa ɡˈadʒal ɡˈadʒil sorˈuːdeː ˈast: iːn sˈeː dʒˈoz mahˈalɑt mˈaʔruf vˈa q1adˈimi tˈabriz ˈast