ازنیک کتاب خود را در میان سال‌های ۴۴۵ تا ۴۴۸ میلادی تألیف کرده و از عقاید دینی فرق زرتشتی زمان خود بحث می‌کند و از زندیک‌ها یعنی پیروان آیین مانی نام برده‌است، بنابراین کلمه پهلوی زندیک در روزگار خود در ساسانیان به مانویان اطلاق می‌شد .
ˈaːznik kˈetɑb xod rɑ dˈar mˈiɑn sˈɑlhˈɑje tʃˌɑhɑrsˌaːdo tʃˌehelˈopandʒ tɑː tʃˌɑhɑrsˌaːdo tʃˌehelˈohaʃt milˈɑdi tˈaʔlif kˈardeː vˈa az aq1ˈɑjed dˈini fˈarq1 zartˈoʃti zamˈɑn xod bˈahs mikˈonad vˈa az zˈandikhɑ jˈaʔni pejrˈovɑn ˈɑiːn mˈɑni nˈɑm bˈordeːˈast bˌanɑbˈarin kˈalamˌeː pahlˈavi zˈandik dˈar ruːzɡˈɑr xod dˈar sˈɑsɑnˌiɑn beː mˈɑnuːjˌɑn ˈetlɑq1 miʃˈod .