در این مراسم‌ها که از شب پیش آغاز شده و تا پگاه ادامه میافته طی آیین‌هایی که در حین اوستا خوانی بوسیلهٔ این موبدان برگزار می‌شده‌است، آب هوم که در حقیقت شیرهٔ گیاهی بیابانی است، تقدیس گردیده و به گفته موبد مهربان فیروزگری به صورت نمادین چند قطره از آن در آب چاهی ریخته می‌شده‌است تا اینگونه پاکی از راه آب‌های به هم پیوستهٔ زیرزمینی در تمام جهان گسترده گردد .
dˈar iːn marˈɑsemhɑ kˈeː az ʃˈab pˈiʃ ˈɑq1ˈɑz ʃˈodeː vˈa tɑː pˈeɡɑh edˈɑmeː miˈɑfetˌeː tˈejje ˈɑiːnhˈɑiː kˈeː dˈar hˈejn avˈestɑ xˈɑni bˌevasilˈeːje iːn mubˈadɑn bˌarɡozˌɑr miʃˈodeːˈast ˈɑb hˈuːm kˈeː dˈar haq1ˈiq1at ʃirˈeːje ɡiːˈɑːhi biˈɑbɑnˌi ˈast tˈaq1dis ɡardˈideː vˈa beː ɡˈofteː mˈubad mˈeːhrbɑn fˌiruːzɡˈari beː sˈurat nˈamˈɑdin tʃˈand q1ˈatreː az ɑn dˈar ˈɑb tʃˈɑhi rˈixteː miʃˈodeːˈast tɑː iːnɡˌuneː pˈɑki az rˈɑh ˈɑbhˈɑje beː hˈam pˌejvastˈeːje zirzamˈini dˈar tˈamɑm dʒˈahɑn ɡˈostardˌeː ɡˈardad .