در موسم گرما مردم به پشت رودخانه می‌رفتند و در تمام موسم کاملآ در آنجا سپری می‌کردند و بعضی‌ها حتی در زمستان هم در آنجا می‌ماندند، این مناطق عبارت‌اند از: کاد ممدی، نخل مهدلی، یُرد، ترارو، گُلاله، نخل شیخیا (مُؤه شیخیا)، لدخه خاء، مُؤه مُهمَد جعفرآباد، درواه چان، کل کادی، سد جابر، باغ زرد در تابستان در نخلستان‌های باغ زرد عسل به خوبی یافت می‌شود، پشتخه مدی آباد، مزاجان (مدعاجون)، بک احمد، بشکرو، کوه خآب (کوه بل تیر) .
dˈar mˈusem ɡarmˈɑ mˈardom beː pˈoʃt rudxˈɑneː mirˈaftand vˈa dˈar tˈamɑm mˈusem kˈɑmlˈɑ dˈar ˈɑndʒˈɑ sepˈari mikˈardand vˈa bˈaʔzihɑ hˌattˈɑ dˈar zemˈestɑn hˈam dˈar ˈɑndʒˈɑ mimˈɑndand iːn manˈɑteq1 ebˈɑratand ˈaz: kˈɑd mamˈadi nˈaxl mahdˈali jˈord tarˈɑruː ɡolˈɑleː nˈaxl ʃˌixiˈɑ mˈooʔh ʃˌixiˈɑ lˈadxeː xˈɑʔ mˈooʔh mˈohmad dʒˌaʔfarˈɑbɑd darvˈɑh tʃˈɑn kˈol kˈɑdi sˈad dʒˈɑber bˈɑq1 zˈard dˈar tˈɑbestˌɑn dˈar naxlˈestɑnhˈɑje bˈɑq1 zˈard ˈaːsal beː xˈuːbi jˈɑft miʃavˈad paʃtˈaxeː mˈodi ˈɑbˈɑd mazˈɑdʒɑn madʔˈɑdʒuːn bˈak ˈaːhmad beʃˈakruː kˈuːh xˈɑb kˈuːh bˈal tˈir .