In calling his work Being and Nothingness an "essay in phenomenological ontology" Jean-Paul Sartre follows Heidegger in defining the human essence as ambiguous, or relating fundamentally to such ambiguity.
ɪn kˈɔːlɪŋ hɪz wˈɜːk bˌiːɪŋ ænd nˈʌθɪŋnəs æn "ˈɛseɪ ɪn fɪnˌɑːmɪnəlˈɑːdʒɪkəl ɑːntˈɑːlədʒi" dʒˈiːnpˈɔːl sˈɑːɹɾɚ fˈɑːloʊz hˈaɪdɛɡɚɹ ɪn dᵻfˈaɪnɪŋ ðə hjˈuːmən ˈɛsəns æz æmbˈɪɡjuːəs, ɔːɹ ɹᵻlˈeɪɾɪŋ fˌʌndəmˈɛntəli tə sˈʌtʃ ˌæmbɪɡjˈuːɪɾi.