stiŋ ɡˌatexˈomenˌi elˈaða, i sˌinerɣazˈomenˌez me tuz jˌermanˈus cˌivernˈisis apˈelisˌan don vˌarvarˈeso ke sti θˈesi tu tˌopoθˈetisˌan ˌarçikˈa ton mˌiltiˈaði nˌeɣrepˈodi ˈoz ðˌiikˈuda sˈimvulˌo ˌikositˈeser ˌaprilˈiu çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandaˈena mˈion trˈia ˌiulˈiu çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandaˈena ke sti sinˈeça tuz ðimˈitriˌo sˈadi trˈia ˌiulˈiu çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandaˈena mˈion ˈikosˌi ˌianˌuarˈiu çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandatrˈia ke θeˈoðorˌo tˌurkovasˈili ðˌekaenˈe ˌaprilˈiu
Στην κατεχόμενη Ελλάδα, οι συνεργαζόμενες με τους Γερμανούς Κυβερνήσεις απέλυσαν τον Βαρβαρέσο και στη θέση του τοποθέτησαν αρχικά τον Μιλτιάδη Νεγρεπόντη ως Διοικούντα Σύμβουλο (24 Απριλίου 1941-3  Ιουλίου 1941) και στη συνέχεια τους Δημήτριο Σάντη (3 Ιουλίου 1941-20 Ιανουαρίου 1943) και Θεόδωρο Τουρκοβασίλη (19 Απριλίου