i sidˈaktes ˌenθarˈinodˌe na tirˈun mɲa pˌoliticˈi "ˌuðeterˈotitˌas", kˈato apˌo tin opˈia i ðiˈaforˌes apˈopsis sˌiŋɡedrˈonodˌe, xorˈiz na jˈinetˌe prospˈaθça na kˌaθoristˈi mɲ ˌadicˌimenicˈi alˈiθça.
Οι συντάκτες ενθαρρύνονται να τηρούν μια πολιτική "ουδετερότητας", κάτω από την οποία οι διάφορες απόψεις συγκεντρώνονται, χωρίς να γίνεται προσπάθεια να καθοριστεί μια αντικειμενική αλήθεια.