to aθˈeristˌo komˈati ˌitan da jˈeɲa tu nˌikocˈiri, «afˈino tu zˌevɣolˈati ta jˈeɲa» ˈeleɣˌan, enˈo se ˈales pˌerioçˈes ˌonomˈazodˌan «ta jˈeɲa tu θeˈu».
Το αθέριστο κομμάτι ήταν τα γένια του νοικοκύρη, «αφήνω του ζευγολάτη τα γένια» έλεγαν, ενώ σε άλλες περιοχές ονομάζονταν «τα γένια του Θεού».