ˌarçikˈa ˈomos i ˌepanˌalamvanˈomenˌes ˌepanastˈasis ˌeksipˌiretˈusam brˌosopicˈes fˌiloðoksˈies ton ˌijitˈoron jˌeɣonˈos pu ˌiçe ebnˈefsi plˈiθos ˌefθimoɣrˈafon ke jˌeʎoɣrˈafon apˌo to ðˌieθnˈi xˈoro pu satˈirizˌan aftˈes.
Αρχικά όμως οι επαναλαμβανόμενες επαναστάσεις εξυπηρετούσαν προσωπικές φιλοδοξίες των ηγητόρων γεγονός που είχε εμπνεύσει πλήθος ευθυμογράφων και γελοιογράφων από το διεθνή χώρο που σατίριζαν  αυτές.