ðˌilaðˈi jˈa ton sokrˈati, i ˌesθiticˈi to kalˈon, to kˈalos ke i ˌiθicˈi to ˌaɣaθˈon ðˈen ˌine parˌa i ðˈio ˈopsis tu ˈiðiˌu nomˈismatˌos: tis ˌofelimˈotitˌas.
Δηλαδή για τον Σωκράτη, η Αισθητική (το καλόν, το κάλλος) και η Ηθική (το αγαθόν) δεν είναι παρά οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: της ωφελιμότητας.