ipˈarçi kˈati to ˌapovlˌakotikˈo stin astˈoxastˌi morfˈi tˈexnis ˌisçirizˈotan, pu adˈi na ˌenisçˈii to lˌojistikˈon, ˌepitˈini tim brˌoipˈarxusˌa vlacˈia.
Υπάρχει κάτι το αποβλακωτικό στην αστόχαστη μορφή Τέχνης ισχυριζόταν, που αντί να ενισχύει το λογιστικόν, επιτείνει την προϋπάρχουσα βλακεία.