i nˈomi ðˌiatˈirisˌis ˌepomˈenos ˌine apˈoriˌa alˌa ke θemˈeʎo tis kˌatanˈoɪsis tu xorˈoxronˌu ˈopos toŋ ɡzˈerumˌe sˈimerˌa ke isçˈiun, tulˈaçistˌon mˈexri ecˈi pu borˈi na ftˈasi i akrˈivça tom bˌiramˈaton mas.
Οι νόμοι διατήρησης επομένως είναι απόρροια αλλά και θεμέλιο της κατανόησης του χωρόχρονου όπως τον ξέρουμε σήμερα και ισχύουν, τουλάχιστον μέχρι εκεί που μπορεί να φτάσει η ακρίβεια των πειραμάτων μας.