ˈara, i tˈexni tu xorˈu ekfrˈazi to «scˈeptesθˌe ke esθˈanesθˌe cˌinitikˈa», mˌes apˌo sˌiŋɡekrimˈeni ekmˈaθisˌi tˌexnikˈon, pu stˈoxo ˌexun na plˈasun ke na oθˈisun do sˈoma na prˈaksi ke na ˌeksotˌericˈefsi aftˈo pu i scˈepsi ke to sinˈesθimˌa θˈelun na ekfrˈasun.
Άρα, η τέχνη του χορού εκφράζει το «σκέπτεσθαι και αισθάνεσθαι κινητικά», μέσα από συγκεκριμένη εκμάθηση τεχνικών, που στόχο έχουν να πλάσουν και να ωθήσουν το σώμα να πράξει και να εξωτερικεύσει αυτό που η σκέψη και το συναίσθημα θέλουν να εκφράσουν.