ifˈistatˌe ˌetiˈoðis sinˈafç anˈamesˌa sti ˈiparksˌi ke sti ðˌiatˈirisˌi mˌias katˈastasˌis ke stin ˈelipsˌi i stim barˈalipsˌi mˌiaz ðrˈasis enˌoz jˌeɣonˈotos i mˌias prˈaksis.
Υφίσταται αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στη ύπαρξη (και στη διατήρηση) μιας κατάστασης και στην έλλειψη (ή στην παράλειψη) μιας δράσης (ενός γεγονότος ή μιας πράξης).