ˈalfa tis fˌenomˌenolojˈias tu pˌeðaɣˌojikˈu tˈakt ˈos ˌiθicˈi ke ˌepistˌimolojˈia tis ˌepaŋɡˌelmaticˈis prˌakticˈis , vˈita tis fˌenomˌenolojˈias tu pˌeðikˈu ˌaporˈitu ˈos fˌenomˌenolˌojicˈi pˌeðaɣˌojicˈi melˈeti, ɣˈama tis ˌebirˈias tis ˌanaɣnˈorisˌis ˈos pˌeðaɣˌojikˈo mˈelimˌa stin ekpˈeðefsˌi ke tin ˌanatrofˈi tom bˌeðiˈon ke ðˈelta tiz mˌeθoðˌolojicˈes θˌeorˈisis tis fˌenomˌenolˌojicˈis ˈerevnˌas ke ɣrafˈis.
(α) της φαινομενολογίας του παιδαγωγικού τακτ ως ηθική και επιστημολογία της επαγγελματικής πρακτικής , (β) της φαινομενολογίας του παιδικού απορρήτου ως φαινομενολογική παιδαγωγική μελέτη, (γ) της εμπειρίας της αναγνώρισης ως παιδαγωγικό μέλημα στην εκπαίδευση και την ανατροφή των παιδιών  και (δ) τις μεθοδολογικές θεωρήσεις της φαινομενολογικής έρευνας και γραφής.