me ˈala lˈoja mˌia prˌaɣmaticˈi sinˈartisˌi ˌine sˌineçˈis katˈa xˈaɪne an ðˌiatirˈi ta ˈoriˌa, ðˌilaðˈi an do ˈoriˌo ton ikˈonon isˈute me tin ikˈona tu orˈiu.
Με άλλα λόγια μία πραγματική συνάρτηση είναι συνεχής κατά Χάινε αν διατηρεί τα όρια, δηλαδή αν το όριο των εικόνων ισούται με την εικόνα του ορίου.