ˌepiðˈi i mˈaza borˈi n ˌanaðˈietˌe apˌo sˌomatˈiðja me prˌaktikˈa anˈiparktˌi mˈaza ˌiremˈias, ˈotan aftˈa ˌapoktˈun meɣˈales taçˈititˌes, ke ˌepiðˈi sˌomatˈiðja pu ˌexun mˈaza ðˈen orˈizodˌe kˈat anˈaŋɡi ˈos ˈili, kaθˈoz ðˈen borˈun na ifˈistadˌe afθˈiparktˌa pˈi.çˈi. kuˈark, i ˈili ðˈen ˌine θˌemeʎˈoðis ˈoros plˈeon sti sˈiŋxronˌi fˌisicˈi.
Επειδή η μάζα μπορεί να αναδύεται από σωματίδια με πρακτικά ανύπαρκτη μάζα ηρεμίας, όταν αυτά αποκτούν μεγάλες ταχύτητες, και επειδή σωματίδια που έχουν μάζα δεν ορίζονται κατ' ανάγκη ως ύλη, καθώς δεν μπορούν να υφίστανται αυθύπαρκτα (π.χ. κουάρκ), η ύλη δεν είναι θεμελιώδης όρος πλέον στη σύγχρονη φυσική.