sta psˌixosˈavatˌa i psiçˈes kˈaθodˌe epˈano sta ðˈedra ke ta vlastˈariˌa tu ˌabeʎˈu, jˈi aftˈo ðˈeŋ ɡˈovun ˈos tˈote vlastˈariˌa, mˈipos pˈesun i psiçˈes pu ˌine kˌaθismˈenes epˈano se aftˈa ke klˈapsun.
Στα Ψυχοσάββατα οι ψυχές κάθονται επάνω στα δέντρα και τα βλαστάρια του αμπελιού, γι’ αυτό δεν κόβουν ως τότε βλαστάρια, μήπως πέσουν οι ψυχές που είναι καθισμένες επάνω σε αυτά και κλάψουν.