to pˈasxa ˌeçi tiz rˈizes tu stin arçˈea ˈejiptˌo, ˈopu jortˈazodˌan i ˌearinˈi ˌisimerˈia, cˈi apˌo ecˈi pˈerasˌe stus evrˈeus ˈos «pesˈax», se anˈamnisˌi tis eksˈoðu tus apˌo tin ˌexmalosˈia, ke tˈelos ˈeftasˌe ke stus xrˌistianˈus afˈu taftˈisticˌe me ton stˌavrikˈo θˈanatˌo tu ˌiisˈu xristˈu tim berˈioðˌo tu ˌevraɪkˈu pˈasxa, to opˈio jˌortazˈotaŋ ɡatˈa tin imˈera tis prˈotis ˌearinˈis pˌanselˈinu.
Το Πάσχα έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο, όπου γιορτάζονταν η εαρινή ισημερία, κι από εκεί πέρασε στους Εβραίους ως «Πεσάχ», σε ανάμνηση της Εξόδου τους από την αιχμαλωσία, και τέλος έφτασε και στους χριστιανούς αφού ταυτίστηκε με τον σταυρικό θάνατο Του Ιησού Χριστού την περίοδο του Εβραϊκού Πάσχα, το οποίο γιορταζόταν κατά την ημέρα της πρώτης εαρινής πανσελήνου.