to çˈiʎa ˌoktakˈoʂa ˌebdomˌindatrˈia ˌeŋɡatastˈaθicˌe se ktˌiriakˈo siŋɡrˈotimˌa sto cˈedro tis protˈevusˌas, sta mˌisotˌeʎomˈena, akˈomi, ktˈiriˌa tis oðˈu pˌatisˈion ke ˌonomˈasticˌe «ˌeθnikˈo metsˈoviˌo pˌolitexnˈio» prˈos timˈin don meɣˈalon ˌeverjetˈon jorjˈiu avˈerof, nˌikolˈau sturnˈari, elˈenis tosˈitsa ke mˌixaˈil tosˈitsa, ton opˈion i jenˈetirˌa, to mˈetsovˌo, mɲa ˌistoricˈi komˈopolˌi stin ˈipirˌo, ipˈirkse citˈiða polˈon meɣˈalon ˌeθnikˈon ˌeverjetˈon.
Το 1873 εγκαταστάθηκε σε κτιριακό συγκρότημα στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα μισοτελειωμένα, ακόμη, κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε «Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο» προς τιμήν των μεγάλων ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικολάου Στουρνάρη, Ελένης Τοσίτσα και Μιχαήλ Τοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα, το Μέτσοβο, μια ιστορική κωμόπολη στην Ήπειρο, υπήρξε κοιτίδα πολλών μεγάλων εθνικών ευεργετών.