jˈa tis ˌapriʎˈaticˌez vroçˈes, jˈa parˈaðiɣmˌa, lˈejetˌe to eksˈis: «aŋ ɡˈani o mˈartiz ðˈio nerˈa cˈi o aprˈilis ˈalo ˌena, xarˈa se cˈino to zevɣˈa pu çˈi polˈa sparmˈena».
Για τις απριλιάτικες βροχές, για παράδειγμα, λέγεται το εξής: «Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα».