i fˌenomˌenolojˈia tu (en)vˈan mˈeɪnən(el) ˌepitrˈepi ston ˌerevnitˈi na xrˌisimˌopiˈisi tis ˌebirˈies pu ˌine cinˈez mˌetaksˈi tu ˈiðiˌu ke ton sˌimetexˈodon, prˌocimˈenu na ðˌieksˈaji mɲa ðˌomicˈi anˈalisˌi tu tˈi ˌine pçˈo sˌiniθismˈeno, pçˈo icˈio ke pçˈo ˌaftonˈoɪto ston ˌerevnitˈi.
Η φαινομενολογία του van Manen επιτρέπει στον ερευνητή να χρησιμοποιήσει τις εμπειρίες που είναι κοινές μεταξύ του ίδιου και των συμμετεχόντων, προκειμένου να διεξάγει μια δομική ανάλυση του τι είναι πιο συνηθισμένο, πιο οικείο και πιο αυτονόητο στον ερευνητή.