cˈi enˈo i laɪcˈes pˌarimˈies, ˈopos, «mˈaɪ mu, mˈaɪ ðrˌoserˈe cˈi aprˈili lˌuluðˈate» ke «o mˈaɪs ˌeçi tˈaf ˈonomˌa cˈi o aprˈilis ta lulˈuðja», prˌospaθˈun na mas ˌepanafˈerun stin dˈaksi, i pˌeðicˈes ˌanamnˈisiz ðˈen mas to ˌepitrˈepun.
Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν.