stin arçˈea ˌelinicˈi simvˈolizˌe to ˈaɪxo ðasˈi ˌoðodikˈo sˈimfonˌo (en)slˈaʃ tˌiːˈaspɪɹˌeɪtɪd slˈaʃ(el) ke tom barˈomiˌo fθˈoŋɡo enˈo sti nˈea ˌelinicˈi ke sto ðˌieθnˈes fˌonitikˈo alfˈavitˌo sˌimvolˈizi to adˈistixˌo trivˈomenˌo (en)slˈaʃ(el) θˈita (en)slˈaʃ(el). proˈilθe apˌo to fˌinicikˈo ɣrˈama tˈeθ pu sta fˌinicikˈa sˈimenˌe troxˈos.
Στην αρχαία ελληνική συμβόλιζε το άηχο δασύ οδοντικό σύμφωνο /tʰ/ και τον παρόμοιο φθόγγο ενώ στη νέα ελληνική και στο διεθνές φωνητικό αλφάβητο συμβολίζει το αντίστοιχο τριβόμενο /θ/. Προήλθε από το φοινικικό γράμμα τεθ <> που στα φοινικικά σήμαινε τροχός.