to ˌarçikˈo ˈalfa xˈanetˌe ˈotan ipˈarçi ˈalo ˈalfa sto tˈelos tis proɪɣˈumenˌiz lˈeksis: lˈeme, mˌia jelˈað adˈi mˌi ˌajelˈaða, ta mˈiɣðal adˈi t amˈiɣðalˌa kˌapalˌamðapˈi.
το αρχικό α χάνεται όταν υπάρχει άλλο Α στο τέλος της προηγούμενης λέξης: λέμε, μία γελάδα αντί μία αγελάδα, τα μύγδαλα αντί τα αμύγδαλα κλπ.