ˈen dˈo mˌetaksˈi to çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandapˈente ˈarçisˌe na «jirˈizi» cˌinimˌatoɣrˌaficˈes tenˈies ˈopu ke ˈejinˌe ðiˈasimˌos sto (en)bɹˈɔːdweɪ(el), scˌinoθetˈodas, anˈamesˌa se ˈala, ta ˈerɣa «ˌena ðˈedro mˌeɣalˈoni sto brˈuklin» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandapˈente, «to meɣˈalo kˌatiɣorˈo» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandaˈeksi, «sˌimfonˈia cirˈion» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa sarˌandaeptˈa, «lˌeoforˈion o pˈoθos» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa penˌindaˈena, «vˈiva zapˈata» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa penˌindaðˈio, «to limˈani tis ˌaɣonˈias» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa penˌindatˈeserˌa, «ˌena prˈosopˌo sto plˈiθos» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa penˌindaeptˈa, «lˈaspi sˌiɣmatˈaf astˈeriˌa» çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa eksˈinda, «o θˈanatˌos tu ˌeborˈaku», «ˌanatˌolikˈa tis eðˈem»,to «amˈerikˌa, amˈerikˌa» ke «lˌissasmˈeni ɣˈata».
Εν τω μεταξύ το 1945 άρχισε να «γυρίζει» κινηματογραφικές ταινίες όπου και έγινε διάσημος στο Broadway, σκηνοθετώντας, ανάμεσα σε άλλα, τα έργα «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» (1945), «Το μεγάλο κατηγορώ» (1946), «Συμφωνία Κυρίων» (1947), «Λεωφορείον ο πόθος» (1951), «Βίβα Ζαπάτα» (1952), «Το λιμάνι της αγωνίας» (1954), «Ένα πρόσωπο στο πλήθος» (1957), «Λάσπη στ' αστέρια» (1960), «ο Θάνατος του Εμποράκου», «Ανατολικά της Εδέμ»,το «Αμέρικα, Αμέρικα» και «Λυσσασμένη Γάτα».