ˈistor ˌitan ecˈinos pu katˈiçe ˌena θˈema kalˈa i ˌitan aftˈoptiz mˈartirˌas enˌoz jˌeɣonˈotos, o ðˌietitˈis, o kritˈis.
Ίστωρ ήταν εκείνος που κατείχε ένα θέμα καλά ή ήταν αυτόπτης μάρτυρας ενός γεγονότος, ο διαιτητής, ο κριτής.