se kamˈia ˈomos perˈiptosˌi ðˈem bˌerifronˈuse o spuðˈeos aftˈos filˈosofˌos i ðˌiðaskalˈia tˈu opˈiu ˌepirˈeasˌe pˌerissˈoterˌo ˈisos apˌo kˈaθe ˈalo filˈosofˌo tin anθrˈopinˌi ˌistorˈia tin dˈexni, aplˈos prˈotassˌe ti fˌilosˌoficˈi scˈepsi ˈos tin anˈoterˌi morfˈi ðˌimiurjˈias, pˈano apˌo tim bˌaraɣojˈi tˈexnis ke ˌotiðˈipotˌe ˈalo.
Σε καμία όμως περίπτωση δεν περιφρονούσε ο σπουδαίος αυτός φιλόσοφος (η διδασκαλία τού οποίου επηρέασε περισσότερο ίσως από κάθε άλλο φιλόσοφο την ανθρώπινη Ιστορία) την Τέχνη, απλώς πρότασσε τη φιλοσοφική σκέψη ως την ανώτερη μορφή δημιουργίας, πάνω από την παραγωγή Τέχνης και οτιδήποτε άλλο.