xrˌisimˌopiˈi ðˌiijˌimatikˈa stiçˈia janˌa pˌaraðˌiɣmatˈisi, na frˌonimatˈisi i na ˌeksotˌericˈefsi prˌosopikˈa sˌinesθˈimatˌa, scˈepsis ke ˌedipˈosis ke mˈalistˌa me ti xrˈisi ˈafθonˌon ˌekfrastikˈon mˈeson pˈi.çˈi. sçˈimatˌa lˈoɣu: plˌeonasmˈus, pˌaromiˈosis, ˌomiˌokatˌaliksˈies, mˌetaforˈes kˈapa.ˌalfa tˈonos..
Χρησιμοποιεί διηγηματικά στοιχεία για να παραδειγματίσει, να φρονηματίσει ή να εξωτερικεύσει προσωπικά συναισθήματα, σκέψεις και εντυπώσεις και μάλιστα με τη χρήση άφθονων εκφραστικών μέσων (π.χ. σχήματα λόγου: πλεονασμούς, παρομοιώσεις, ομοιοκαταληξίες, μεταφορές κ.ά.).