sto ˌelinikˈo alfˈavitˌo to ɣrˈama zˈita ˌiçe ˌarçikˈa tin morfˈi tu fˌinicikˈu dzajˈin, mˈexri pu stiŋ ɡlˌassicˈi ˌepoçˈi i kˈaθetˌi ɣramˈi ˈejinˌe ˌorizˈodiˌa, ˈisoz janˌa ðˌiafˌoropˌiiθˈi apˌo to ɣrˈama «jˈota».
Στο Ελληνικό αλφάβητο το γράμμα ζήτα είχε αρχικά την μορφή του φοινικικού τζαγίν, μέχρι που στην κλασσική εποχή η κάθετη γραμμή έγινε οριζόντια, ίσως για να διαφοροποιηθεί από το γράμμα «γιώτα».