i klˌasicˈi pˌiθanˈotitˌa orˈizetˌe se pirˈamatˌa tˈiçis, ˈopu to plˈiθos ton aplˈon ˌenðexomˈenon ˌine pˌeperasmˈeno ke ˈola t aplˈa ˌenðexˈomenˌa ˌine ˌisopˈiθanˌa.
Η κλασική πιθανότητα ορίζεται σε πειράματα τύχης, όπου το πλήθος των απλών ενδεχομένων είναι πεπερασμένο και όλα τα απλά ενδεχόμενα είναι ισοπίθανα.