i pobˈi kˈani mˌia stˈasi stin ˌierˈi eʎˈa apˌo tin opˈia ˈomikrˌon«ˌamfiθalˈis pˈes», ðˌilaðˈi ˌenaz nˈeos pu ˌeçi ˈen zoˈi ke tuz ðˈio ɣonˈis tu, kˈovi ˌena klaðˈi, sˈimvolˌo irˈinis ke ˈepaθlˌo nˈicis pu ðˈinodˌaŋ ɡatˈa tus arçˈeus ˌolibçakˈus aɣˈones stuz nˌicitˈes.
Η πομπή κάνει μία στάση στην ιερή Ελιά από την οποία ο«αμφιθαλής παις», δηλαδή ένας νέος που έχει εν ζωή και τους δύο γονείς του, κόβει ένα κλαδί, σύμβολο ειρήνης και έπαθλο νίκης που δίνονταν κατά τους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες στους νικητές.