ˈol aftˈa mˈexri to çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa penˌindaoktˈo ˈotan o ˈimnos ton samˈara (en)slˈaʃ(el) pˌalamˈa ˌepelˈeji apˌo tin ðˌieθnˈi ˌolibçacˈi ˌepitropˈi ˈos o epˈisimˌos ˈimnos tu ˌolibçakˈu cinˈimatˌos ke apˌo tin ˌolibçˈaða tiz rˈomis to çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa eksˈind ˌanakrˈuetˌe stis tˌeletˈes ˈenarksˌis ke lˈiksis kˈaθe ˌolibçˈaðas, sinˈiθoz mˌetaɣlˌotismˈenos sti ɣlˈossa tiz ðˌiorɣanˈotriˌas xˈoras.
Όλα αυτά μέχρι το 1958 όταν ο ύμνος των Σαμάρα / Παλαμά επελέγη από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ως ο επίσημος ύμνος του Ολυμπιακού Κινήματος και από την Ολυμπιάδα της Ρώμης το 1960 ανακρούεται στις τελετές έναρξης και λήξης κάθε Ολυμπιάδας, συνήθως μεταγλωττισμένος στη γλώσσα της διοργανώτριας χώρας.