lˈoɣo tu ˈixu tu ðiplˈu rˈo (en)ˈɑː(el), pu ˈemiˌaze me ton ˈixo pu parˈaji o scˈilos ˈotan ˌine θˌimomˈenos, i latˈini ɣrˌamaticˈi onˈomazˌan do ɣrˈama (en)lˈɪtəɹə kˈanɪnə(el) scilˈisjo ɣrˈama.
Λόγω του ήχου του διπλού <ρ> [r], που έμοιαζε με τον ήχο που παράγει ο σκύλος όταν είναι θυμωμένος, οι Λατίνοι γραμματικοί ονόμαζαν το γράμμα littera canina (σκυλίσιο γράμμα).