o ˌomiˌomorfismˈos stˌaðiakˈa ˌadikˌatastˈaθicˌe ke sˌiblirˈoθicˌe apˌo tom brˌaɣmatismˈo, o opˈios ˌapoðˈiði safˈesterˌa tin ˈeɲa tis sˌineçizˈomenˌis fˌisicˈiz ðˌierɣasˈias ke tin ðˌiatipˈonetˌe ˈos arçˈi pu ðˈeçetˌe ˈoti i ˈiðiˌi fˌisicˈi nˈomi ke i ˈiðiˌez ðˌierɣasˈies pu cˌiriˈarçisˌan sto pˌarelθˈon, isçˈiun ke sˈimerˌa.
Ο ομοιομορφισμός σταδιακά αντικαταστάθηκε και συμπληρώθηκε από τον Πραγματισμό, ο οποίος αποδίδει σαφέστερα την έννοια της συνεχιζόμενης φυσικής διεργασίας και την διατυπώνεται ως αρχή που δέχεται ότι οι ίδιοι φυσικοί νόμοι και οι ίδιες διεργασίες που κυριάρχησαν στο παρελθόν, ισχύουν και σήμερα.