apˌo tin ˈali vlˈepumˌe nˌeotˌerismˈus, i opˈii ðˈen ˌexun lˈavi xˈora se mˌetajenˈesterˌez ðˌialˈektus apˌo tis opˈies ˌexumˌe ðˈiɣmatˌa ɣrafˈis, ˈopos i sˌiristˌikopˈiisˌi tu mˈion tˈaf mˈion:
Από την άλλη βλέπουμε νεωτερισμούς, οι οποίοι δεν έχουν λάβει χώρα σε μεταγενέστερες διαλέκτους από τις οποίες έχουμε δείγματα γραφής, όπως η συριστικοποίηση του -τ-: