«cˈi an ˈerθun xrˈoɲa ðˈisextˌa ke mˈines ˌorjismˈeni» ˈopoz lˈei to ðˌimotikˈo traɣˈuði ˈisoz na proˈerçetˌe apˌo ti lˌanθasmˈeni adˈilipsˌi tis ˌetimˌolojˈias ke tis ˌorθoɣrafˈias tu prˈotu sˌinθetikˈu tiz lˈeksis «ðˈisektˌo».
(«κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα και μήνες οργισμένοι» όπως λέει το δημοτικό τραγούδι) ίσως να προέρχεται από τη λανθασμένη αντίληψη της ετυμολογίας και της ορθογραφίας του πρώτου συνθετικού της λέξης «δίσεκτο».