ˈopos ˌanafˈeri o leftˈeris ˌaleksˈacis, «ˌiðiˈeterˌa i tˌeleftˈea meɣˈali ˌapokriˈa tis tˌirinˈis ðˈini tin ˌefcerˈia n ˌanazˌooɣˌoniθˈun ke na ˌenisçiθˈun i ˌikojˌeɲacˈi ke jˌenikˈoterˌa i sˌiŋɡenicˈi ðesmˈi, na ˌekfrastˈi o sˌevasmˈos ton nˌeotˈerom brˈos tus ˌilicomˈenus, ˌiðiˈeterˌa ton nifˈaðom brˈos ta pˌeθerikˈa, na smˈiksun ˌapomˌakrismˈeni sˌiŋɡenˈis ke na perˈasun efxˈaristˌa lˈiɣo prˈin apˌo ti meɣˈali nistˈia tis sˌarakostˈis».
Όπως αναφέρει ο Λευτέρης Αλεξάκης, «ιδιαίτερα η τελευταία μεγάλη Αποκριά (της Τυρινής) δίνει την ευκαιρία να αναζωογονηθούν και να ενισχυθούν οι οικογενειακοί και γενικότερα οι συγγενικοί δεσμοί, να εκφραστεί ο σεβασμός των νεοτέρων προς τους ηλικιωμένους, ιδιαίτερα των νυφάδων προς τα πεθερικά, να σμίξουν απομακρυσμένοι συγγενείς και να περάσουν ευχάριστα λίγο πριν από τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής».