stin nˈea ˌelinicˈi ˌanapˌaristˈa to ˌiçirˈo trivˈomenˌo ˌoðodikˈo sˈimfonˌo (en)slˈaʃ ˈɛð slˈaʃ(el) ke to adˈistixˌo alˈofonˌo enˈo stin arçˈea ˌelinicˈi ˌanapˌaristˈuse to klistˈo (en)slˈaʃ dˈiː slˈaʃ(el).
Στην νέα ελληνική αναπαριστά το ηχηρό τριβόμενο οδοντικό σύμφωνο /ð/ και το αντίστοιχο αλλόφωνο ενώ στην αρχαία ελληνική αναπαριστούσε το κλειστό /d/.