i sˌiniθˈesterˌi pˈori jˈa tus opˈius ˌenðiˌaferˈomastˌe ˌine o xrˈonos, opˈote milˈame jˈa ti xrˌonicˈi pˌoliplokˈotitˌa tu ˌalɣorˈiθmu, ðˌilaðˈi pˈosa «vˈimatˌa» xrçˈazetˌe na ˌektelˈesi o alɣˈoriθmˌos sˌinartˈisi tis isˈoðu tu, ke o xˈoros, opˈote milˈame jˈa ti xˌoricˈi pˌoliplokˈotitˌa, ðˌilaðˈi pˈoso xˈoro mnˈimi
Οι συνηθέστεροι πόροι για τους οποίους ενδιαφερόμαστε είναι ο χρόνος, οπότε μιλάμε για τη χρονική πολυπλοκότητα του αλγορίθμου, δηλαδή πόσα «βήματα» χρειάζεται να εκτελέσει ο αλγόριθμος συναρτήσει της εισόδου του, και ο χώρος, οπότε μιλάμε για τη χωρική πολυπλοκότητα, δηλαδή πόσο χώρο (μνήμη)