o ˌaθlitˈis pu cˈerðizˌe stus ˌolibçakˈus aɣˈones stˌefanˈonodˌan me to stefˈani tis ˌaɣrieʎˈas, jˈirizˌe θrˌiamveftˈis stim batrˈiða tu ke i sˌibatriˈotes tu ɡrˈemizˌan sˈena simˈio ta tˈiçi tis pˈolis, janˌa perˈasi apˌo cˈi o nˌicitˈis enˈerja kˌaθarˈa sˌimvolicˈi, pu sˈimenˌe pˈos i pˈoli pu ˌanaðˈikɲe ˌolibçonˈicez ðˈen ˌiçe anˈaŋɡi apˌo tˈiçi janˌa prˌoaspˈisi tin asfˈaʎˈa tis.
Ο αθλητής που κέρδιζε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στεφανώνονταν με το στεφάνι της αγριελιάς, γύριζε θριαμβευτής στην πατρίδα του και οι συμπατριώτες του γκρέμιζαν σ' ένα σημείο τα τείχη της πόλης, για να περάσει από κει ο νικητής - ενέργεια καθαρά συμβολική, που σήμαινε πως η πόλη που αναδείκνυε Ολυμπιονίκες δεν είχε ανάγκη από τείχη για να προασπίσει την ασφάλειά της.