ˌanamnˈisis pu ˌanaviˈonuŋ ɡˈaθe forˈa pu akˈuɣodˌe traɣˈuðja ˈopos aftˈo tu leftˈeri pˌapaðˈopulˌu jˈa cˈino to sˈavatˌo cˈi apˈovraðˌo stin ˌaristotˈelus pu «fˌotiˈes anˈavanˌe stus apˈano ðrˈomus (en)slˈaʃ(el) tˈaf ˈaɪjˈani θa tˈane θarˈo.» i tu mˈanu ˌelefθerˈiu:
Αναμνήσεις που αναβιώνουν κάθε φορά που ακούγονται τραγούδια όπως αυτό του Λευτέρη Παπαδόπουλου για ‘κείνο το Σάββατο κι απόβραδο στην Αριστοτέλους που «φωτιές ανάβανε στους απάνω δρόμους/ τ' Αϊ-Γιάννη θα 'τανε θαρρώ’.» ή του Μάνου Ελευθερίου: