sˌinepˈos, me enˈarja fˌilosˌoficˈi orˈizi to ˈerɣo tis tˈexnis ˈoz mˈimisˌi, ˈoçi aplˈos tiz zoˈis, alˌa kˈati ˌipoðeˈesterˌo, ˈoz mˈimisˌi mimˈiseˌos, mˈimisˌi ðˌilaðˈi ˌadicimˈenon, praɣmˈaton, ta opˈia ˈomoz me ti sirˈa tus ˌine mˈimisˌi ton ˌiðeˈon efˈoson i iðˈees epˈexun θˈesi apˈolitˌis alˈiθças, aprˈositˌis stus anθrˈopus.
Συνεπώς, με ενάργεια φιλοσοφική ορίζει το έργο της Τέχνης ως μίμηση, όχι απλώς της ζωής, αλλά κάτι υποδεέστερο, ως μίμηση μιμήσεως, μίμηση δηλαδή αντικειμένων, πραγμάτων, τα οποία όμως με τη σειρά τους είναι μίμηση των Ιδεών (εφόσον οι Ιδέες επέχουν θέση Απόλυτης Αλήθειας, απρόσιτης στους ανθρώπους).