ˌine pˈadoz vˈeveˌo ˈoti apˌo ti fˌinicicˈi aftˈi parˈastasˌi ke ˌonomasˈia proˈilθe to adˈistixˌo ɣrˈama ton ˈalon ˌalfavˈiton, ˈopos pˈi.çˈi. to ˈalfa tis ˌelinicˈis, to alˈif tis ˌaravicˈis, to ˈalef tis ˌevraɪcˈis sˌimiticˈis.
Είναι πάντως βέβαιο ότι από τη φοινικική αυτή παράσταση και ονομασία προήλθε το αντίστοιχο γράμμα των άλλων αλφαβήτων, όπως π.χ. το άλφα της ελληνικής, το αλίφ της αραβικής, το άλεφ της εβραϊκής (σημιτικής).