toŋ ɡˈiklo klˈini i neˈoterˌi ke i sˈiŋxronˌi fˌilosofˈia, i opˈia ðˈen ˌenðiafˈeri tˈoso jˈa tim brˌototipˈia tis se θˈematˌa stˌoxasmˈu, alˌa ˈos ˌistoricˈi ˌapotˈiposˌi tis sˌiniðˌitopˈiisˌis tu nˈeu ˌelinismˈu me tin ˌicopˈiisˌi tu ˌarçeˌoelˌinikˈu pˌarelθˈodos ke tim barˈalilˌi prˈoslipsˌi tiz ðˌiticˈis fˌilosˌoficˈis scˈepsis.
Τον κύκλο κλείνει η νεότερη και η σύγχρονη φιλοσοφία, η οποία δεν ενδιαφέρει τόσο για την πρωτοτυπία της σε θέματα στοχασμού, αλλά ως ιστορική αποτύπωση της συνειδητοποίησης του νέου ελληνισμού με την οικειοποίηση του αρχαιοελληνικού παρελθόντος και την παράλληλη πρόσληψη της δυτικής φιλοσοφικής σκέψης.