«epˈerasˌe i ˌapokriˈa me lˈirez me pexnˈiðja (en)slˈaʃ(el) ke bˈice i sˌarakostˈi mˈi eʎˈes ke me kromˈiðja» ke «tˈaf akˈute tˈi parˈaŋɡilˌe i kˌaθarˈi ðeftˈera;(en)slˈaʃ(el) peθˈen o krˈeas, pˈeθanˌe, psˌixomaxˈai o tˈiros (en)slˈaʃ(el) sikˈoni o prˈasos tin urˈa cˈi o krˈemiðˌos ta jˈeɲa (en)slˈaʃ(el) balˈoste ta sakˈuʎa sas, troçˈiste ta lepˈiðja (en)slˈaʃ(el) ston dranˈo tom blˈatanˌo na mˈasumˌe stekˈula».
«Επέρασε η Αποκριά με λύρες με παιχνίδια/ και μπήκε η Σαρακοστή μ’ ελιές και με κρομμύδια» και «Τ’ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;/ Πεθαίν’ ο Κρέας, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος/ σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια/ Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια/ στον τρανό τον πλάτανο να μάσουμε Στεκούλα».