ke janˌa mˈi fθˈirun aftˈes i ˌadiθˈesis, i tˈaksis ke t ˌadimaxˈomenˌa ˌikonˌomikˈa simfˈerodˌa ton ˌeaftˈo tus ke tiŋ cˌinonˈia se ˌenan ˈakarpˌo aɣˈona, ˈejinˌe ˌanaŋɡˈea mɲa ðˈinamˌi pu fˌenomˌenikˈa stˈecetˌe pˈano apˌo tiŋ cˌinonˈia, janˌa mˌetriˈazi ti sˈiŋɡrusˌi, janˌa tiŋ ɡratˈai mˌesa sta ˈoriˌa tis «tˈaksis».
Και για να μη φθείρουν αυτές οι αντιθέσεις, οι τάξεις και τα αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα τον εαυτό τους και την κοινωνία σε έναν άκαρπο αγώνα, έγινε αναγκαία μια δύναμη που φαινομενικά στέκεται πάνω από την κοινωνία, για να μετριάζει τη σύγκρουση, για να την κρατάει μέσα στα όρια της «τάξης».