sta lˌatinikˈa i lˈeksi fˌevruˈariˌos (en)fˌɛbɹuːˈeəɹɪəs(el), proˈerçetˌe apˌo to ˌusjastikˈo (en)fˈɛbrjuːəm(el), pu simˈeni kˌaθarmˈos, kˈaθarsˌi, lˈoɣo ton θrˌisceftikˈon ˌeortˈon ˌeksaɣnismˈu ke kˌaθarmˈu (en)fˈɛbrjuːə(el) i (en)fˌɛbɹuːˈeɪʃɪˌəʊ(el) pu telˈudan sti rˈomi sti ðiˈarca tu mˈina.
Στα λατινικά η λέξη Φεβρουάριος (februarius), προέρχεται από το ουσιαστικό februum, που σημαίνει καθαρμός, κάθαρση, λόγω των θρησκευτικών εορτών εξαγνισμού και καθαρμού (Februa ή Februatio) που τελούνταν στη Ρώμη στη διάρκεια του μήνα.