sti lˌiricˈi pˈiisˌi, o pˌiitˈis pˌeriɣrˈafi se prˈoto prˈosopˌo mˌia ikˈona i mˌia katˈastasˌi, ˌapofˈevɣodˌas sinˈiθos tin ˌeksistˈorisˌi mˈiθu.
Στη λυρική ποίηση, ο ποιητής περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο μία εικόνα ή μία κατάσταση, αποφεύγοντας συνήθως την εξιστόρηση μύθου.