sˈin dˈis ˈalis, i ˌolibçacˈi flˈoɣ ˌapotelˈi ton sˌinðetikˈo krˈiko anˈamesˌa stus sˈiŋxronˌus ke tus arçˈeus ˌolibçakˈus aɣˈones, pˌarapˈebodˌas stin ˌierˈi flˈoɣa tis θeˈas estˈias pu ˈecejˌe ˈasvestˌi sto prˌitanˈio tis ˌolibˈias, stoŋ cinˈo vomˈo ˈolon don elˈinon i opˈia, katˈa ti ðiˈarca ton ˌolibçakˈon aɣˈonon, ˈanavˌe ke stuz vomˈus ton naˈon dis ˈiras ke tu ðˈia.
Συν τοις άλλοις, η Ολυμπιακή Φλόγα αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους σύγχρονους και τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες, παραπέμποντας στην ιερή φλόγα της θεάς Εστίας που έκαιγε άσβεστη στο Πρυτανείο της Ολυμπίας, στον κοινό βωμό όλων των Ελλήνων η οποία, κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών Αγώνων, άναβε και στους βωμούς των ναών της Ήρας και του Δία.