se mˌerikˈa mˈeri ˈafinˌan aθˈeristˌa ta tˌeleftˈea stˈaça, enˈo se ˈala ˈeplekˌan mɲa ðˈesmi, se sçˈima stavrˈu, pu tin ˈeleɣˌan xtˈeni, psaθˈi i stavrˈo, ke tin dˌopoθetˈusan sto ˌikonostˈasi tu spˌitiˈu.
Σε μερικά μέρη άφηναν αθέριστα τα τελευταία στάχυα, ενώ σε άλλα έπλεκαν μια δέσμη, σε σχήμα σταυρού, που την έλεγαν χτένι, ψαθί ή σταυρό, και την τοποθετούσαν στο εικονοστάσι του σπιτιού.