«i mˈera pˈerni anˈasa», enˈo stis ðˈoðekˌa, stin ˌeortˈi tu ajˈiu spirˈiðonˌa «i mˈera pˈerni ˌena spirˈi», arçˈizi ðˌilaðˈi na mˌeɣalˈoni.
«η μέρα παίρνει ανάσα», ενώ στις 12, στην εορτή του αγίου Σπυρίδωνα «η μέρα παίρνει ένα σπυρί», αρχίζει δηλαδή να μεγαλώνει.