to ðrˌamatikˈo ˈifos tu orˈeu, ˌasimvˈivastˌu ke kˌatastrˌeptikˈu i ˌaftokˌatastrˌofikˈu nˈeu, pu isˈiɣajˌe o brˈado, ˌepirˈeasˌe polˈuz mˌetajenˈesterˌus ˌamerˌikanˈus ˌiθopiˈus, ˈopos o dzˈeimz dˈin, o pˈol ɲˈuman ke o rˈobert dˈe nˈiro.
Το δραματικό ύφος του ωραίου, ασυμβίβαστου και καταστρεπτικού ή αυτοκαταστροφικού νέου, που εισήγαγε ο Μπράντο, επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους Αμερικανούς ηθοποιούς, όπως ο Τζέιμς Ντην, ο Πωλ Νιούμαν και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο.