i ˌaftonomˈi ˌanafˈeretˌe se ˈiðos ˌaneksˌartisˈias pu xˌorijˈite apˌo mɲa ˌepopticˈi arçˈi i opˈia ðˌiatirˈi tˌelicˈi ˌeksusˈia pˈano se aftˈin din ˌepikrˈatça.
Η αυτονομία αναφέρεται σε είδος ανεξαρτησίας που χορηγείται από μια εποπτική αρχή η οποία διατηρεί τελική εξουσία πάνω σε αυτήν την επικράτεια.