to çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa eksˌindaenˈea iðrˈiθicˌe i sxolˈi nˌafpiɣˈon mˌixanikˈon, pu lˌiturɣˈuse ˈos tmˈima tis tˈote ˌanotˈatis sxolˈiz mˌixanolˈoɣon ˌilektrolˈoɣon, enˈo to çˈiʎa ˌeɲakˈoʂa ˌebdomˌindapˈente ðˌiaxorˈistikˌan ek nˈeu i sxolˈes ˌilektrolˈoɣon mˌixanikˈon ke mˌixanolˈoɣon mˌixanikˈon ke to ˈiðiˌo ˈetos iðrˈiθicˌe i sxolˈi mˌixanikˈon mˌetalˈionmˌetalurɣˈon, i opˈi ˌapospˈasticˌe apˌo tin ˌanotˈati sxolˈi çˌimikˈon mˌixanikˈon.
Το 1969 ιδρύθηκε η Σχολή Ναυπηγών Μηχανικών, που λειτουργούσε ως τμήμα της τότε Ανωτάτης Σχολής Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων, ενώ το 1975 διαχωρίστηκαν εκ νέου οι Σχολές Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανολόγων Μηχανικών και το ίδιο έτος ιδρύθηκε η Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών, η οποία αποσπάστηκε από την Ανωτάτη Σχολή Χημικών Μηχανικών.