o bˈismark arnˈiθicˌe steɣnˈa se aftˈo pu ˌapokalˈuse pˌerifrˌonitikˈa ˈoz ɣˌalicˈi "pˌoliticˈi tom bˌurbuˈar" ke katˈopin metˈeferˌe tis ˈeŋɡrafˌes ˌeðaficˈes ˌapetˈisis tu nˌapolˈeodˌoz ɣˈama sto vasˈiʎo tiz vˌavarˈias ke t ˈala nˈotiˌa jˌermanikˈa kratˈiðja tiz vˌirtemvˈerjis, vˈaðis ke ˈessizdˈarmstat, jˌeɣonˈos pu oðˈijisˌe stin epˈispefsˌi tis sˈinapsˌis ˌamidikˈon sˌimaçˈon me aftˈa.
Ο Μπίσμαρκ αρνήθηκε στεγνά σε αυτό που αποκαλούσε περιφρονητικά ως γαλλική "πολιτική των πουρμπουάρ" και κατόπιν μετέφερε τις έγγραφες εδαφικές απαιτήσεις του Ναπολέοντος Γ΄ στο Βασίλειο της Βαυαρίας και τα άλλα νότια γερμανικά κρατίδια της Βυρτεμβέργης, Βάδης και Έσσης-Ντάρμστατ, γεγονός που οδήγησε στην επίσπευση της σύναψης αμυντικών συμμαχιών με αυτά.