i pˌarusˈia ðˈio fθˈoŋɡon, enˌos ˌiperˌoikˈu (en)slˈaʃ(el) lˈetəðˈioˈeksitrˈia, (en)kˈeɪ(el), (en)ˈɛks slˈaʃ(el) ke tu sˌiristikˈu (en)slˈaʃ ˈɛs slˈaʃ(el), se pˌerivˈalodˌa ˈopos tus xrˈonuz rimˈaton pˈi.çˈi. ðiˈoko jˌeɣonˈos pu oðˈijisˌe sti xrˈisi enˌoz ɣrafˈimatˌoz jˈa tin ˌanaparˈastasˌi tis ˌakoluθˈias.
Η παρουσία δύο φθόγγων, ενός υπερωικού /ɣ, k, x/ και του συριστικού /s/, σε περιβάλλοντα όπως τους χρόνους ρημάτων (π.χ. διώκω) γεγονός που οδήγησε στη χρήση ενός γραφήματος για την αναπαράσταση της ακολουθίας.