i ˈiðja i lˈeksi ipˈarçi apˌo tin ˌepoçˈi tu omˈiru, «klˈiðon» ˌonomazˈotan o prˌoɣnostikˈos ˈixos, ke kˈat epˈektasˌi to ˈakusmˌa sjˌonismˈu i prˌofitˈias, o sˌinðiasmˈos tiçˈeon ke ˌasinˈartitˌon lˈekseˌon i prˈakseˌoŋ ɡatˈa ti ðiˈarca mˌadicˈis tˌeletˈis, ston opˈio ˌapoðiðˈotam brˌofiticˈi sˌimasˈia.
Η ίδια η λέξη υπάρχει από την εποχή του Ομήρου, «κλήδων» ονομαζόταν ο προγνωστικός ήχος, και κατ' επέκταση το άκουσμα σιωνισμού ή προφητείας, ο συνδυασμός τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων ή πράξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής, στον οποίο αποδιδόταν προφητική σημασία.