o lukˈas, ˈomos, ˌine epˈisiz ɣnostˈos ke ˈos ˌiatrˈos, alˌa ke ˈoz zoɣrˈafos, «kaθˈos saftˈon ˌapoðˈiðetˌe i istˈorisˌi tom bˌaleˈoterˌon ke ˌafθedikˈom brˌosopˌoɣrafiˈon dis θˌeotˈoku».
Ο Λουκάς, όμως, είναι επίσης γνωστός και ως ιατρός, αλλά και ως ζωγράφος, «καθώς σ’ αυτόν αποδίδεται η ιστόρηση των παλαιότερων και αυθεντικών προσωπογραφιών της Θεοτόκου».