ˌenas ˌorismˈos pu xrˌisimˌopiˈi tin ˈeɲa tu orˈiu stis prˌaɣmaticˈes sˌinartˈisiz lˈei ˈoti mˌia sinˈartisˌi ˌine sˌineçˈis se kˈapiˌo simˈio tu peðˈiu ˌorismˈu tis an do ˈoriˌo tis sinˈartisˌis sto simˈio aftˈo sibˈipti me tin dimˈi tis, ðˌilaðˈi an:
Ένας ορισμός που χρησιμοποιεί την έννοια του ορίου στις πραγματικές συναρτήσεις λέει ότι μία συνάρτηση είναι συνεχής σε κάποιο σημείο  του πεδίου ορισμού της αν το όριο της συνάρτησης στο σημείο αυτό συμπίπτει με την τιμή της, δηλαδή αν: