ˈalez mˈeŋ ɡatˈa to parˈaðiɣmˌa ton ˌapostˈolon ˌioˈani ke pˈavlu, katˈa tin imˈera tu θanˈatu tu xristˈu tin ðˌekatitˈetartˌi tu ˌevraɪkˈu minˈoz nissˈan, mˌia ðˌilaðˈi imˈera prˈin apˌo tin jortˈi tu ˌevraɪkˈu pˈasxa ke se ˌopiaðˈipotˌe imˈera tis ˌevðomˈaðas ke an sinˈepiptˌe, ˈalez ðˈe pˈadotˌe katˈa tiŋ ɡˌiriacˈi pu ˈepodˌan dis prˈotis ˌearinˈis pˌanselˈinu.
Άλλες μεν κατά το παράδειγμα των αποστόλων Ιωάννη και Παύλου, κατά την ημέρα του θανάτου του Χριστού την 14η του Εβραϊκού μηνός Νισσάν, μία δηλαδή ημέρα πριν από την γιορτή του Εβραϊκού Πάσχα και σε οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας και αν συνέπιπτε, άλλες δε πάντοτε κατά την Κυριακή που έπονταν της πρώτης εαρινής πανσελήνου.