ˌapotˈelesˌe tiŋ ɡirˈiarçˌi ɣlˈossa tiz lˌoɣotˌexnicˈis pˌiiticˈis pˌaraɣojˈis pˈiisˌi ton drˌovaðˈuron se meɣˈalo mˈeros tiz lˌatinˈofonˌiz mˌeseˌonicˈis evrˈopiz mˌetaksˈi ˈenðekˌa ˈu ke ðˌekatrˈia ˈu eˈona, jˌeɣonˈos pu tin metˈetrepsˌe stim brˈoti kˌoðikˌopiimˈeni rˌomanicˈi ɣlˈossa.
Αποτέλεσε την κυρίαρχη γλώσσα της λογοτεχνικής ποιητικής παραγωγής (ποίηση των τροβαδούρων) σε μεγάλο μέρος της λατινόφωνης μεσαιωνικής Ευρώπης μεταξύ 11ου και 13ου αιώνα, γεγονός που την μετέτρεψε στην πρώτη κωδικοποιημένη ρομανική γλώσσα.