mˈusa tis ˌistorˈias θˌeorˈite i kʎˈo pu ˌeŋɡiˈate tim bistˈotitˌa tu ˌarçikˈu lˈoɣu, ðˌiatirˈodas tin enˈotitˈa tu sto ðˌiinecˈes prˌoforikˈa i ɣraptˈa, efˈoson «i fonˈi ˌomirˈevusˌa», aftˈi pu kaθˈistatˌe ˈomirˌos tu ɣraptˈu lˈoɣu ˌine ke liɣˈoterˌo ˌepisfalˈis se aʎˈosis proɪˈodos tu xrˈonu.
Μούσα της ιστορίας θεωρείται η Κλειώ που εγγυάται την πιστότητα του αρχικού λόγου, διατηρώντας την ενότητά του στο διηνεκές προφορικά ή γραπτά, εφόσον «η φωνή ομηρεύουσα», αυτή που καθίσταται όμηρος του γραπτού λόγου είναι και λιγότερο επισφαλής σε αλλοιώσεις προϊόντος του χρόνου.