mˌes apˌo to ˈerɣo sˌimadikˈon arçˈeon ke sˈiŋxronˌon xˌoreftˈon ke xˌoroɣrˈafon, vlˈepumˌe ˈoti i tˈexni tu xorˈu ðˈen θa borˈuse na ˌeçi aftˈi ti sˌimadicˈi eksˈeliksˌi stim borˈia tis apˌo tus arçˈeus xrˈonus ˈeos sˈimerˌa, an ðˈen ˌalilˌepiðrˈuse me tˈexnes ˈopos i mˌusicˈi, to θˈeatrˌo, akˈomi ke i pˈiisˌi.
Μέσα από το έργο σημαντικών αρχαίων και σύγχρονων χορευτών και χορογράφων, βλέπουμε ότι η τέχνη του χορού δεν θα μπορούσε να έχει αυτή τη σημαντική εξέλιξη στην πορεία της από τους αρχαίους χρόνους έως σήμερα, αν δεν αλληλεπιδρούσε με τέχνες όπως η μουσική, το θέατρο, ακόμη και η ποίηση.