stin nˈea ke arçˈea ˌelinicˈi ɣlˈoss ˌadistiçˈi ˈite ˈoz monˈo ˈite ˈoz ðiplˈo ɣrˈama me to ˈerinˌo ðˌiçilikˈo sˈimfonˌo (en)slˈaʃ ˈɛm slˈaʃ(el) pu prˌaɣmatˈonetˌe ˈite me tom barˈomiˌo fθˈoŋɡo (en)ˈɛm(el) mitˈera ˈite ˈos çˌiloðˌodikˈos (en)ˌɛmhˈʊk(el) ˌemfanˈizo ˈenadˌi çˌiloðˌodikˈon simfˈonon.
Στην νέα και αρχαία ελληνική γλώσσα αντιστοιχεί (είτε ως μονό είτε ως διπλό γράμμα) με το έρρινο διχειλικό σύμφωνο /m/ που πραγματώνεται είτε με τον παρόμοιο φθόγγο [m] (μητέρα) είτε ως χειλοδοντικός [ɱ] (εμφανίζω) έναντι χειλοδοντικών συμφώνων.