ˌine ðiplˈo sˈimfonˌo pu procˈipti apˌo sˌinðiasmˈus enˌos çˌilikˈu simfˈonu (en)slˈaʃ pˈiː(el), (en)vˈiː(el), (en)ˈɛf slˈaʃ(el) me ton fˌatɲakˈo trivˈomenˌo (en)slˈaʃ ˈɛs slˈaʃ(el). sta ˌelinikˈa, apˌo tin ˌarçeˈotitˌa, ˌanapˌaristˈa tin ˌakoluθˈia (en)slˈaʃ pˌiːˈɛs slˈaʃ(el) pˈi.çˈi. ˈapsitˌos.
Είναι διπλό σύμφωνο που προκύπτει από συνδυασμούς ενός χειλικού συμφώνου /p, v, f/ με τον φατνιακό τριβόμενο /s/. Στα ελληνικά, από την αρχαιότητα, αναπαριστά την ακολουθία /ps/ (π.χ. άψητος).