parˈoti ipˈirkse i cirˈiarçˌi lˌoɣotˌexnicˈi ɣlˈossa ton ˌaparxˈon du ˈisterˌu mesˈeonˌa sti rˌomanˈofonˌi evrˈopi, i ˌipotajˈi ton ˌoksitˌanikˈon ˌijemoɲˈon ˈopos tis kˌomitˈias tis tulˈuzis sto vasˈiʎo tiz ɣalˈias ˌapomˈakrinˌe ta ˌoksitˌanikˈa apˌo tin epˈisimˌi ke ɣraptˈi xrˈisi, ˌoðiɣˈodas ta se pˌarakmˈi.
Παρότι υπήρξε η κυρίαρχη λογοτεχνική γλώσσα των απαρχών του Ύστερου Μεσαίωνα στη ρομανόφωνη Ευρώπη, η υποταγή των οξιτανικών ηγεμονιών όπως της Κομητείας της Τουλούζης στο Βασίλειο της Γαλλίας απομάκρυνε τα οξιτανικά από την επίσημη και γραπτή χρήση, οδηγώντας τα σε παρακμή.