enˈo jˈa ton xˈuserl prˈepi n ˌapostˌasjopˌiiθˈume apˌo kˈaθe sˌibajˈi kˌaθorismˈo tu ˌebirikˈu eɣˈo, janˌa borˈume na kˌatefθinθˈume sto peðˈio tis kˌaθarˈis sinˈiðisˌis, o xˈaɪdeŋɡˌer ˌipostirˈizi ˈoti «i pˌiθanˈotitˌes ke o prˌoorismˈos tis fˌilosofˈias ˌine ðemˈena stenˈa me tin anθrˈopinˌi ˈiparksˌi, ke ˈos ek tˈutu, me tim brˌosorinˈotitˌa ke tin ˌistorikˈotitˌa».
Ενώ για τον Χούσερλ πρέπει να αποστασιοποιηθούμε από κάθε συμπαγή καθορισμό του εμπειρικού εγώ, για να μπορούμε να κατευθυνθούμε στο πεδίο της καθαρής συνείδησης, ο Χάιντεγκερ υποστηρίζει ότι «οι πιθανότητες και ο προορισμός της φιλοσοφίας είναι δεμένα στενά με την ανθρώπινη ύπαρξη, και ως εκ τούτου, με την προσωρινότητα και την ιστορικότητα».