o vˌalðuˈinoz ðˈelta, se ˌilicˈia ðˌekatrˈia etˈon, jˈinetˌe vˌasiʎˈas tis ˌierˌusalˈim, me ton raɪmˈonðo ɣˈama tis trˈipolˌis ˈos ˌadivˌasilˈea ke ton ɣuʎˈelmo tis tˈiru ˈos kˌaŋɡelˈariˌo.
Ο Βαλδουίνος Δ', σε ηλικία 13 ετών, γίνεται βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, με τον Ραϊμόνδο Γ' της Τρίπολης ως αντιβασιλέα και τον Γουλιέλμο της Τύρου ως καγκελάριο.