to pˈi ˌadistiçˈi sto ɣrˈama (en)pˈiː(el), (en)pˈiː(el) tu lˌatinikˈu ˌalfavˈitu pu proˈerçetˌe apˌo to alˈoɣrafˌo tu pˈi sto ðˌitikˈo ˌelinikˈo alfˈavitˌo pu xˌaraktˌirizˈotan apˌo mɲa mikrˈoterˌi ðˌeksiˈa cerˈea pu stˌaðiakˈa ˈeklisˌe prˈos tin ˌaristerˈi kˈaθetˌo.
Το πι αντιστοιχεί στο γράμμα P, p του λατινικού αλφαβήτου που προέρχεται από το αλλόγραφο του πι στο δυτικό ελληνικό αλφάβητο που χαρακτηριζόταν από μια μικρότερη δεξιά κεραία που σταδιακά έκλεισε προς την αριστερή κάθετο.