i filˈosofˌi ke i cˌinonicˈi ðˌianoɪtˈes aftˈis tis pˌeriˈoðu ˌanazitˈusan ˌalajˈes ston drˈopo pu kˌatanoˈuse o ˈanθropˌos tin ˈeɲ ˌanθropˈotitˌa, ˌaporˈiptodˌas to ˌeklisjˌastikˈo ðˈoɣma ke isˈaɣodˌaz mɲa ˌenalˌakticˈi prˈotasˌi θeˈorisˌis tis ˌanθropˈotitˌaz vˌasismˈeni ston ˌorθolˌojistikˈo trˈopo scˈepsis ke tis ˌebiricˈes ˌepistˈimes.
Οι φιλόσοφοι και οι κοινωνικοί διανοητές αυτής της περιόδου αναζητούσαν αλλαγές στον τρόπο που κατανοούσε ο άνθρωπος την έννοια ανθρωπότητα, απορρίπτοντας το εκκλησιαστικό δόγμα και εισάγοντας μια εναλλακτική πρόταση θεώρησης της ανθρωπότητας βασισμένη στον ορθολογιστικό τρόπο σκέψης και τις εμπειρικές επιστήμες.