ðˌilaðˈi adˈi tu sostˈu «ðˈis» pu simˈeni ðˈio forˈes na ˌenoˈite lˌanθasmˈena to axˈoristˌo prˌoθemˌatikˈo mˈoriˌo «ðˈis» pu ˌeçi tin ˈeɲa tiz ðˌistiçˈias, «tiz ðˌiskolˈias, tis kacˈis kˌatastˈaseˌos i tu ˌapefktˈeu ˌapotelˈesmatˌos».
Δηλαδή αντί του σωστού «δις» (που σημαίνει δύο φορές) να εννοείται λανθασμένα το αχώριστο προθεματικό μόριο «δυς» που έχει την έννοια της δυστυχίας, «της δυσκολίας, της κακής καταστάσεως ή του απευκταίου αποτελέσματος».