sto ˈepos, o pˌiitˈis ˌafijˈite se trˈito prˈosopˌo mɲa ˌistorˈia, tin opˈia ðanˈizetˌe apˌo ton mˈiθo, ˌeçi ˌektetamˈeno mˈejeθˌos borˈi n ˌapotelˈite apˌo çiʎˈaðes stˈixus ke sinˈiθoz ɣrˈafetˌe ke ˌapaŋɡˈeletˌe se eksˈametrˌus stˈixus.
Στο έπος, ο ποιητής αφηγείται σε τρίτο πρόσωπο μια ιστορία, την οποία δανείζεται από τον μύθο, έχει εκτεταμένο μέγεθος (μπορεί να αποτελείται από χιλιάδες στίχους) και συνήθως γράφεται και απαγγέλλεται σε εξάμετρους στίχους.