metˈa ta mˌiðikˈa o ˌaristˈiðis ˌaristˌokraticˈi ke o θˌemistoklˈis ðˌimokrˌaticˈi ˌitan i fˌisjoɣnomˈies pu θa ðˈespozˌan stim bˌoliticˈi zoˈi tis aθˈinas, alˌa o mˈen ˌaristˈiðis ˈafisˌe tin aθˈina janˌa ˌepiscefθˈi tus tˈopus ton melˈon dis ˌaθinaɪcˈis sˌimaçˈias, ˈoste na kˌaθorˈisi tus anˈaloɣˌus "fˈorus", o ðˈe θˌemistoklˈiz ðˈen litˈurjisˌe ðiˈolu kˌomatikˈa, alˌa pˈasçizˌe na ˌilopiˈisi mˌeɣalˈopnoˌa sçˈeðja pu o ˈiðiˌos sˌinelˈamvanˌe, me ˌapotˈelesmˌa na ðˌimiˌurjiθˈi mɲa ðˌispistˈia sto prˈosopˈo tu.
Μετά τα Μηδικά ο Αριστείδης (αριστοκρατικοί) και ο Θεμιστοκλής (δημοκρατικοί) ήταν οι φυσιογνωμίες που θα δέσποζαν στην πολιτική ζωή της Αθήνας, αλλά ο μεν Αριστείδης άφησε την Αθήνα για να επισκεφθεί τους τόπους των μελών της Αθηναϊκής Συμμαχίας, ώστε να καθορίσει τους ανάλογους "φόρους", ο δε Θεμιστοκλής δεν λειτούργησε διόλου κομματικά, αλλά πάσχιζε να υλοποιήσει μεγαλόπνοα σχέδια που ο ίδιος συνελάμβανε, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια δυσπιστία στο πρόσωπό του.