metˈa tin ˌapotˌiçimˈeni ˌoksitˌanicˈi pˌoliticˈi toŋ ɡˈomitˌon diz vˌarcelˈonis ke ti ðˌiamˈorfosˌi ksˌexoristˈiz ɣlˌossicˈis sinˈiðisˌis ke protˈipu jˈa ta kˌatalˌanikˈa, i ˌepivolˈi tu vˌasilˈiu tiz ɣalˈias ˌapomˈonosˌe ˈen mˈeri tiz ðˈio ɣlˈosses, me ta kˌatalˌanikˈa na ˌeksaplˈonodˌe prˈos ton nˈoto ke ti mesˈojo, ke ta ˌoksitˌanikˈa na ˌipofˈerun mɲa ˈolo ke mˌeɣalˈiterˌi pˌeriθˌoriopˈiisˌi ˈenadˌi ton ɣˌalikˈon.
Μετά την αποτυχημένη οξιτανική πολιτική των κόμητων της Βαρκελώνης και τη διαμόρφωση ξεχωριστής γλωσσικής συνείδησης και προτύπου για τα καταλανικά, η επιβολή του βασιλείου της Γαλλίας απομόνωσε εν μέρει τις δύο γλώσσες, με τα καταλανικά να εξαπλώνονται προς τον νότο και τη Μεσόγειο, και τα οξιτανικά να υποφέρουν μια όλο και μεγαλύτερη περιθωριοποίηση έναντι των γαλλικών.