o cˈiriˌos, mˈalistˌa, lˈoɣos pu ˈekanˌe tin ˌeklisˈia na prˌosðiorˈisi ton ˌeortasmˈo ton xrˌistujˈenon stis ˌikosipˈente ðˌecemvrˈiu ˌine i prospˈaθça tom batˈeron, ˈopos ˌanafˈeri o pˈapaz ɣriɣˈoriˌos ˈalfa «na mˌetatrapˈun vˌaθmiˈeos ˈe ˌeortˈe ton ˌeθnikˈon is xrˌistiˌanikˈas», afˈu i ˌikostˌipˈempti ðˌecemvrˈiu ˌitan jˈa ti rˈomi i cˌedricˈi ˌeortˈi ton sˌaturnalˈion ke tiz jˈenisˌis tu «aˈititˌu ilˈiu», i ɣnostˈi ˈos (en)dˈaɪz neɪtˈɑːliz ɪnvˈɪkti sˈəʊliz(el).
Ο κύριος, μάλιστα, λόγος που έκανε την Εκκλησία να προσδιορίσει τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είναι η προσπάθεια των Πατέρων, όπως αναφέρει ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ «να μετατραπούν βαθμιαίως αι εορταί των εθνικών εις Χριστιανικάς», αφού η 25η Δεκεμβρίου ήταν για τη Ρώμη η κεντρική εορτή των Σατουρναλίων και της γέννησης του «αήττητου ηλίου», η γνωστή ως Dies Natalis Invicti Solis.