polˈi prˌoxorimˈeni scˈepsi, pu θˈeti ˈomos se nˈeez vˈasis ti sizˈitisˌi perˈi ˌesθiticˈis, kaθˈos isˈaji sto zˈitimˌa ke to leɣˈomenˌo fˌadasjakˈo ti fˌadasˈia, to opˈio ðˈen ˌine nˈoɪsi proɪˈon ðˌilaðˈi kˌaθarˈis, rˌealˌisticˈis scˈepsis, alˌa ˈute ke ˈesθisˌi kaθˈoti ˌapotelˈi lˈoɣo ˈejersˌis sˌinesθimˈaton ke ˈoçi ˌesθitˌiriakˈo erˈeθismˌa.
Πολύ προχωρημένη σκέψη, που θέτει όμως σε νέες βάσεις τη συζήτηση περί αισθητικής, καθώς εισάγει στο ζήτημα και το λεγόμενο φαντασιακό (τη φαντασία), το οποίο δεν είναι νόηση (προϊόν δηλαδή καθαρής, ρεαλιστικής σκέψης), αλλά ούτε και αίσθηση (καθότι αποτελεί λόγο έγερσης συναισθημάτων και όχι αισθητηριακό ερέθισμα).