w zbjˈɔraɣ vˌarʃafskʲˈɛɡɔ muzˈɛum nˌarɔdɔvˈɛɡɔ znajdˈujɛ ɕɛ vˌɨkɔnˈana w lˈatax ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnddvˈa dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnddvˈa ˈɛn.ˈɛ. vˌɨrazˈista ʒˈɛʑba pˌɔrtrɛtˈɔva tsˌɛsaʒˈɔvɛj ˌɛnˈɛr ˈinf. stˈɔ tʃtɛrdʑˈɛɕcʲidvˈa tɨɕˈɔntsɛ ɕˈɛdɛmsˌɛt ɕɛdɛmnˈaɕtɕɛ ˌɛmˌɛnvˈu, pˌɔxɔdʑˈɔntsa z ɡˌɔwuxˈɔfskʲɛj kɔlˈɛktsji dʑawˈɨɲskix i ˌuvaʒˈana za najlˈɛpʃɨ pˈɔrtrɛd ʒˈɨmski w zbjˈɔrax pˈɔlskix.
W zbiorach warszawskiego Muzeum Narodowego znajduje się wykonana w latach 82-92 n.e. wyrazista rzeźba portretowa cesarzowej (nr inw. 142717MNW), pochodząca z gołuchowskiej kolekcji Działyńskich i uważana za najlepszy portret rzymski w zbiorach polskich.