badˈaɲʲa fruktˈanuf ˌizɔlɔvˈanɨɣ z lˈiɕtɕi spixʃˈɔvɨx tsɛbˈuli ˈalljum tsˈɛpa vˌɨkazˈawɨ, ʒˈɛ sɔ̃ ˌɔnɛ mʲˌɛʃaɲˈinɔ̃ supstˈantsji skwˌadajˈɔntsɨx ɕɛ s tʃˈɨ dvanˈaɕtɕɛ rˈɛʃt mˌɔnɔsˌaxarɨdˈɔvɨx najlˈɛpʲɛj pɔznˈanɨm fruktˈanɛm rɔɕlˈinnɨm jɛst ˌinulˈina, ktˌurɛj mˈasa tʃˌɔ̃stɛtʃkˈɔva vɨnˈɔɕi ɔkˈɔwɔ. pʲˈɛɲtɕ kˈa dˈa, tsˈɔː ˌɔtpɔvʲˈada tʃɨdʑˈɛɕcʲi tʃɨdʑˈɛɕcʲipʲˈɛɲtɕ rˈɛʃtɔm tsukrˈɔvɨm.
Badania fruktanów izolowanych z liści spichrzowych cebuli (Allium cepa) wykazały, że są one mieszaniną substancji składających się z 3–12 reszt monosacharydowych Najlepiej poznanym fruktanem roślinnym jest inulina, której masa cząsteczkowa wynosi ok. 5 kDa, co odpowiada 30–35 resztom cukrowym.