znˈaɡ dɨvˈizu zˌasadɲˈitʃɔ stˈɨka ɕɛ z ɔbˈɔma sˌɔ̃ɕadˌujɔntsˈɨmi znakˈami tˌɛjˈɔt. ɲʲɛ jɛst ɔt ɲˈix ˌɔddʑɛlˈɔnɨ spatsjˈami i tˌɨlkɔ w vˌɨjɔntkˈɔvɨx sˌɨtuˈatsjaɣ z jˈɛdnɛj strˈɔnɨ sˌɔ̃ɕadˈujɛ zˈɛ spˈatsjɔ̃, napʃˈɨkwad. f kɔnstrˈuktsjax tˈɨpu: jˈɛdnɔ lˈub dvˌutʃwɔnˈɔvɨ”.
Znak dywizu zasadniczo styka się z oboma sąsiadującymi znakami (tj. nie jest od nich oddzielony spacjami) i tylko w wyjątkowych sytuacjach z jednej strony sąsiaduje ze spacją, np. w konstrukcjach typu: „jedno- lub dwuczłonowy”.