ɲʲˌɛzadˌɔvɔlˈɛɲi z ʒˈɔwdu pwˌatsɔnˈɛɡɔ ɲʲˌɛpɛwnˌɔvartɔɕtɕˈɔvɔ̃ mɔnˈɛtɔ̃ ʒɔwɲʲˈɛʒɛ vzɲʲɛtsˈali bˈuntɨ, bˌɨli bˈardʑɛj pɔdˈatɲi na ˌaɡʲitˈatsjɛ pʃˌɛtɕivɲˈikuf krˈula i xˈɛntɲʲɛ pʃˌɨwɔntʃˈali ɕɛ dɔ rɔkˈɔʃu lˌubɔmirskʲˈɛɡɔ zˌapʃɛstˈaɲʲɛ pwatsˈɛɲʲa ʒˈɔwdu bˌɔratɨŋkˈami bˌɨwɔ jˈɛdnɨm z ʒˈɔndaɲ rɔkˈɔʃan.
Niezadowoleni z żołdu płaconego niepełnowartościową monetą żołnierze wzniecali bunty, byli bardziej podatni na agitację przeciwników króla i chętnie przyłączali się do rokoszu Lubomirskiego (zaprzestanie płacenia żołdu boratynkami było jednym z żądań rokoszan).