tsˈɛl bˈɨw bˈardʑɔ prˌaɡmatˈɨtʃnɨ: ʒˈadnɛ vˈɔjskɔ pˈɔttʃaz bʲˈitfɨ i ˌɔblɛ̃ʒˈɛɲʲa ɲʲɛ ˌɔdvaʒɨwˈɔbɨ ɕɛ zɲˈiʃtʃɨtɕ kaplˈitʃɛk pˌɔɕfʲɛntsˈɔnɨx samˈɛmu bɔɡˈɔvi vˈɔjnɨ.
Cel był bardzo pragmatyczny: żadne wojsko podczas bitwy i oblężenia nie odważyłoby się zniszczyć kapliczek poświęconych samemu bogowi wojny.