na pʃɛwˈɔmjɛ ˌiksˌiˈiks i ˌiksˈiɡz vʲˈɛku dʒɛvˈɔrɨt ustˈɔmpiw mʲˈɛjstsa ˈinnɨm tˈɛxɲikˌɔm, ˌalɛ nˈadal bˈɨw vˌɨkɔʒˌɨstɨvˈanɨ i jɛst tˈaɡʒɛ dʑˈiɕ pʃˈɛs artˈɨstuf, napʃˈɨkwad. ɛmˈila nˈɔldɛ, pˈawla ɡˌawɡuˈina, ɛdvˈarda mˈunxa, pˈavwa stɛllˈɛra, vwˌadɨswˈava skˌɔtʃɨlˈasa.
Na przełomie XIX i XX wieku drzeworyt ustąpił miejsca innym technikom, ale nadal był wykorzystywany (i jest także dziś) przez artystów, np. Emila Nolde, Paula Gauguina, Edvarda Muncha, Pawła Stellera, Władysława Skoczylasa.