fprˌɔvadʑˈɛɲʲɛ zɲʲˌɛtʃulˈɛɲʲa ˌɔɡulnˈɛɡɔ, pˌɔstɛmpɔvˈaɲʲa ˌɔtkaʒˌajɔntsˈɛɡɔ, a pˈuʑɲʲɛj jˌawɔvˈɛɡɔ, rˈuvɲʲɛʃ tɛxɲˈitʃnɛ rˌɔzvʲɔ̃zˈaɲʲa spˌɔvɔdɔvˈanɛ kˌɔɲʲɛtʃnˈɔɕtɕɔ̃ ˌɔʃtʃɛndʑˈaɲʲa krfˈi f tʃˈaɕɛ ˌɔpɛrˈatsji tɔ ɡwˈuvnɛ tʃɨnɲˈiki ktˌurɛ w drˈuɡʲɛj pɔwˈɔvʲɛ ˌiksˌiˈiɡz vɨ. spˌɔvɔdɔvˈawɨ rˈɔzvuj çirˈurɡji.
Wprowadzenie znieczulenia ogólnego, postępowania odkażającego, a później jałowego, również techniczne rozwiązania spowodowane koniecznością oszczędzania krwi  w czasie operacji to główne czynniki które w drugiej połowie XIX w. spowodowały rozwój chirurgii.