ɔbˈɛtsɲʲɛ fˈɔntɨ w ˈɔbu standˈardax sɔ̃ tˈak sˈamɔ dˈɔbrɛ, a pɔvˈaʒnɛ ɲʲˈɛɡdɨɕ prɔblˈɛmɨ s trˈuɛ tˈɨpɛ w dˌɛtˌɛpˈɛ nalˈɛʒɔ̃ jˈuʒ dɔ pʃɛʃwˈɔɕtɕi, i tɔ dɔ tˌɛɡɔ stˈɔpɲʲa, ʒˈɛ tˈɛras ˈu prˌɔdutsˈɛntuf ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲa tɔ stˈandart tˈɛ jˈɛdɛn tɕˈɛʃɨ ɕɛ mɲʲˈɛjʃɔ̃ pˌɔpularnˈɔɕtɕɔ̃ f pˌɔruvnˈaɲʲu s trˈuɛ tˈɨpɛ, a nˈavɛt pʃˈɛs sˈamɔ̃ adˈɔbɛ uznˈanɨ zˈɔstaw za ɲʲˌɛrɔzvɔjˈɔvɨ, a f kˌɔnsɛkfˈɛntsji tsˌawkɔvˈitɕɛ pˌɔɲʲɛxˈanɨ f prɔdˈuktsji nˈɔvɨx fˈɔntuf pʃˈɛstɔ pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrstfɔ.
Obecnie fonty w obu standardach są tak samo dobre, a poważne niegdyś problemy z TrueType w DTP należą już do przeszłości, i to do tego stopnia, że teraz u producentów oprogramowania to standard T1 cieszy się mniejszą popularnością w porównaniu z TrueType, a nawet przez samą Adobe uznany został za nierozwojowy, a w konsekwencji całkowicie poniechany w produkcji nowych fontów przez to przedsiębiorstwo.