w naˈukax xˌumaɲistˈɨtʃnɨx stɔsˈujɛ ɕɛ najtʃˈɛɲɕtɕɛj pʃˈɨpis trˌadɨtsˈɨjnɨ: tsˌɨtɔvˈanɨ frˈaɡmɛnt f tsˌudʑɨswˈɔvʲɛ lˈub bˈɛs, tʃˈɨli wˈɛ fˈɔrmʲɛ dɔswˈɔvnɛj lˈup mɲʲˈɛj lˈub bˈardʑɛj spˌarafrˌazɔvˈanɛj ˌɔznatʃˈɔnɨ jɛst tsˈɨfrɔ̃ lˈup ˈinnɨm znˈakʲɛm z indˈɛksɛm ɡˈurnɨm, a ˈɔpiz bʲˌibljɔɡrafˈitʃnɨ znajdˈujɛ ɕɛ na dˈɔlɛ strˈɔnɨ.
W naukach humanistycznych stosuje się najczęściej przypis tradycyjny: cytowany fragment (w cudzysłowie lub bez, czyli w formie dosłownej lub mniej lub bardziej sparafrazowanej) oznaczony jest cyfrą lub innym znakiem z indeksem górnym, a opis bibliograficzny znajduje się na dole strony.