vrˈas s fprˌɔvadʑˈɛɲʲɛm dɔː ˌuzbrɔjˈɛɲʲa tʃˈɔwɡuf i vˌɨpɔsaʒˈɛɲʲɛm pʲɛxˈɔtɨ f trˌanspɔrtˈɛrɨ ˌɔpantsɛʒˈɔnɛ pˌɔjavˈiwa ɕɛ kɔɲʲˈɛtʃnɔʑdʑ dˌɔstɔsɔvˈaɲʲa ˌartɨlˈɛrji dɔ zvʲɛŋkʃˈɔnɨx ʃɨpkˈɔɕtɕi pʃˌɛmjɛʃtʃˈaɲʲa ɕɛ ˌɔras mˌɔʒlivˈɔɕtɕi pˌɔkɔnɨvˈaɲʲa trudnˈɛɡɔ tɛrˈɛnu, tˈak ˈabɨ ˌartɨlˈɛrja mˈɔɡwa fspʲˈɛratɕ mɔbʲˈilnɛ vˈɔjskɔ.
Wraz z wprowadzeniem do uzbrojenia czołgów i wyposażeniem piechoty w transportery opancerzone pojawiła się konieczność dostosowania artylerii do zwiększonych szybkości przemieszczania się oraz możliwości pokonywania trudnego terenu, tak aby artyleria mogła wspierać mobilne wojsko.