pɔt kˈɔɲʲɛdʑ dvˈa tɨɕˈɔntsɛ dʑˈɛvʲɛɲtɕ rˈɔku vwˈadʑɛ bɔnˈɛrɛ pˌɔstanɔvˈiwɨ jˈɛdnak pʃˌɛprɔvˈadʑitɕ kɔlˈɛjnɛ rˌɛfɛrˈɛndum pʲɛrvˈɔtɲʲɛ zˌaplanɔvˈanɛ na pjɛtnˈaɕtɕɛ stˈɨtʃɲʲa dvˈa tɨɕˈɔntsɛ dʑˈɛɕɛɲtɕ, f ktˌurɨm mʲɛʃkˈaɲtsɨ mʲˌɛli ɕɛ ˌɔpɔvʲˈɛdʑɛtɕ, tʃɨ vˈɨspa mˈa zˈɔstatɕ tʃˈɛɲɕtɕɔ̃ xɔlˈandji tˈak jˈak pʃˌɛvidɨvˈawɨ dˌɔtɨxtʃasˈɔvɛ ˌustalˈɛɲʲa, tʃɨ tˈɛʃ ɕlˈadɛm kˌirasˈaɔ i ɕˈint maˈartɛn stˈatɕ ɕɛ ɔsˈɔbnɨm krˈajɛm stˌɔvaʒɨʃˈɔnɨm.
Pod koniec 2009 roku władze Bonaire postanowiły jednak przeprowadzić kolejne referendum (pierwotnie zaplanowane na 15 stycznia 2010), w którym mieszkańcy mieli się opowiedzieć, czy wyspa ma zostać częścią Holandii (tak jak przewidywały dotychczasowe ustalenia), czy też – śladem Curaçao i Sint Maarten – stać się osobnym krajem stowarzyszonym.