fspuwtʃˈɛsnɛ jɛ̃zˈɨki prˌɔɡramɔvˈaɲʲa kˌɔʒɨstˈajɔ̃ zˈɛ zvʲˈɛ̃zwɛj skwˈadɲi, napʃˈɨkwad.  ˈiɡrɛk rˈuvna ɕˌɛ ˈiks natˈɔmjast tsˈɔbɔl pɔɕˈada skwˈadɲʲɛ zbliʒˈɔnɔ̃ dɔ jɛ̃zˈɨka ˌaŋɡʲɛlskʲˈɛɡɔ, f tɨm pʃɨpˈatku: mˈɔvɛ ˈiks tˌɛˈɔ ˈiɡrɛk kˈɔt f tsˈɔbɔlˈu pˌɔdʑɛlˈɔnɨ jɛst na tʃtˈɛrɨ dʑˈawɨ ˈaŋk. dʲivˈiɕɔn ˌidɛntʲˌifitsˈatjɔn, ˌɛnvirˈɔnmɛnt, dˈata ˌɔras prˌɔtsɛdˈurɛ, pˌɔɕadajˈɔntsɛ xjˌɛrarçˈitʃnɔ̃ struktˈurɛ sˈɛktsji, pˌaraɡrˈafuf, zdˈaɲ i instrˈuktsji.
Współczesne języki programowania korzystają ze zwięzłej składni, np.  y = x  natomiast COBOL posiada składnię zbliżoną do języka angielskiego, w tym przypadku: MOVE x TO y Kod w COBOL-u podzielony jest na cztery działy (ang. division) (identification, environment, data oraz procedure), posiadające hierarchiczną strukturę sekcji, paragrafów, zdań i instrukcji.