nˈadmʲar ɡlˈinu nadmʲˈɛrɲʲɛ ɔptɕˈɔ̃ʒa vɔntrˈɔbɛ, a pʃˌɨjmɔvˈaɲʲɛ dˈuʒɨɣ dˈavɛk tˌɛɡɔ pʲɛrvʲˈastka, zvwˈaʃtʃa w ɔkrˈɛɕɛ dʑɛtɕˈiɲstfa, skutkˈujɛ ˌupɔɕlɛdʑˈɛɲʲɛm fˈuŋktsji i mɲʲˈɛjʃɔ̃ vˌɨdajnˈɔɕtɕɔ̃ tˌɛɡɔː ɔrɡˈanu f puʑɲʲˈɛjʃɨx lˈatax.
Nadmiar glinu nadmiernie obciąża wątrobę, a przyjmowanie dużych dawek tego pierwiastka, zwłaszcza w okresie dzieciństwa, skutkuje upośledzeniem funkcji i mniejszą wydajnością tego organu w późniejszych latach.