drukˈarka stˌawɔˌatramɛntˈɔva tˌɛxnɔlˈɔɡja ˌɔpratsɔvˈana pʃˈɛs fˈirmɛ tɛktrˈɔɲiks na pɔtʃˈɔntku lˈad dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnt., pɔlˈɛɡa na nˌanɔʃˈɛɲʲu rˌɔstɔpʲɔnˈɛɡɔ vˌɔskɔvˈɛɡɔː ˌatramˈɛntu bˌɛspɔɕrˈɛdɲʲɔ na nˈɔɕɲik sˈɔlit ˈiŋk, lˈup tˈɛʃ na bˈɛmbɛn trˌansfɛrˈɔvɨ sˈɔlit ˈiŋk trˈansfiks.
Drukarka stałoatramentowa – technologia opracowana przez firmę Tektronix na początku lat 90., polega na nanoszeniu roztopionego woskowego atramentu bezpośrednio na nośnik (solid ink), lub też na bęben transferowy (solid ink – transfix).