trˌadɨtsˈɨjɲʲɛ ˌɛtnɔɡrafˈɔvʲɛ pˌɔʃukivˈali vʲˈɛdʑɨ na tˈɛmad badˈanɛj spˌɔwɛtʃnˈɔɕtɕi pʃˈɛs pˌɔzɨskivˈaɲʲɛ ˌinfɔrmatˈɔruf pˌɔɕadajˈɔntsɨɣ dˈuʒɔ̃ vʲˈɛdʑɛ na tˈɛmad dˈanɛj fspulnˈɔtɨ, a tˈaɡʒɛ tˈakix, ktˌuʒɨ bˌɨli f stˈaɲʲɛ dɔstˈartʃɨtɕ ˌɛtnɔɡrafˈɔvi kɔlˈɛjnɨx ˌinfɔrmatˈɔruf, jˈak rˈuvɲʲɛʃ pʃˈɛz dwˌuɡɔtrfˈawɛ pɔbˈɨtɨ badˈaftʃɛ w mʲˈɛjstsu bɛndˈɔntsɨm pʃɛdmʲˈɔtɛm zˌaintˌɛrɛsɔvˈaɲʲa badˈatʃa.
Tradycyjnie etnografowie poszukiwali wiedzy na temat badanej społeczności przez pozyskiwanie informatorów posiadających dużą wiedzę na temat danej wspólnoty, a także takich, którzy byli w stanie dostarczyć etnografowi kolejnych informatorów, jak również przez długotrwałe pobyty badawcze w miejscu będącym przedmiotem zainteresowania badacza.