na tɛrˈɛɲʲɛ prˈavʲɛ pʃˌɨlɛɡajˈɔntsɨm dɔː ɔpʃˈaru dʑˈawaɲ, ˈɔddʑaw ˈarmji krajˈɔvɛj zwɔʒˈɔnɨ s tʃɨdʑˈɛɕcʲiˈɔɕɛm ˌɔxɔtɲˈikuf, dvadʑˈɛɕtɕaʃˈɛɕtɕ lˈiptsa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲitʃtˈɛrɨ vɨzvˈɔliw ivˈɔɲidʒzdrˈuj ɲʲɛ pɔnˈɔʃɔnts strˈat w lˈudʑax i ˌutʃɨmˈɨvaw vˈɔlnɛ pˈaɲstfɔ ʒˌɛtʃpɔspɔlˈitɔ̃ ˌivɔɲˈitskɔ̃, ˈaʒ dɔ vˈɛjɕtɕa w dɲʲˈu dvadʑˈɛɕtɕa vʒˈɛɕɲʲa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲitʃtˈɛrɨ ɕˈiw ˈarmji tʃɛrvˈɔnɛj.
Na terenie prawie przylegającym do obszaru działań, oddział Armii Krajowej złożony z 38 ochotników, 26 lipca 1944 wyzwolił Iwonicz-Zdrój nie ponosząc strat w ludziach i utrzymywał wolne państwo Rzeczpospolitą Iwonicką, aż do wejścia w dniu 20 września 1944 sił Armii Czerwonej.