ɡustˈavɛ flˈawbɛrt ˈur. dvanˈaɕtɕɛ ɡrˈudɲʲa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛn w rɔˈuɛn, zˌɛtˈɛm. ˈɔɕɛm mˈaja tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔnt f krɹuˈasɛt pˌɔvʲɛɕtɕɔpˈisaʃ frantsˈuski, ˌuvaʒˈanɨ za pʲɛrʃˈɛɡɔ pʃˌɛtstavitɕˈɛla nˌaturalˈizmu i jɛdnˈɛɡɔ z najvʲˈɛŋkʃɨx mˈistʃuf lˌitɛratˈurɨ frantsˈuskʲɛj ˌiksˌiˈiɡz vʲˈɛku.
Gustave Flaubert [] (ur. 12 grudnia 1821 w Rouen, zm. 8 maja 1880 w Croisset) – powieściopisarz francuski, uważany za pierwszego przedstawiciela naturalizmu i jednego z największych mistrzów literatury francuskiej XIX wieku.