frjˈɛdrix ˈawɡust kɛkˈulɛ fˈɔn stradˈɔɲits ˈur. ɕˈɛdɛm vʒˈɛɕɲʲa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲdʑ w dˈarmstatt, zˌɛtˈɛm. tʃɨnˈaɕtɕɛ lˈiptsa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntʃˈɛʑdʑ w bˈɔnn xˈɛmik ɲʲɛmjˈɛtski, prɔfˈɛsɔr na ˌuɲivˌɛrsɨtˈɛtɕɛ w ɡandˈavʲɛ ɔt tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm ˌɔras f xˌɛidɛlbˈɛrɡu i bˈɔnn ɔt tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ʃɛʑdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm, fspuwtfˈurtsa tɛˈɔrji budˈɔvɨ zvʲˈɔ̃skuf ˌɔrɡaɲˈitʃnɨx.
Friedrich August Kekulé von Stradonitz (ur. 7 września 1829 w Darmstadt, zm. 13 lipca 1896 w Bonn) – chemik niemiecki, profesor na uniwersytecie w Gandawie od 1858 oraz w Heidelbergu i Bonn od 1867, współtwórca teorii budowy związków organicznych.