f pɔˈɛzji stˌarɔɡrˈɛtskʲɛj, skˈɔnd vɨvˈɔdʑi ɕɛ tɛn ɡatˈunɛk, ˌɔbɔvʲɔ̃skˈɔva bˌɨwa dla ɲʲˈɛɡɔ fˈɔrma vʲɛrʃˈɔva dɨstˈɨxu ˌɛlɛɡʲijnˈɛɡɔ.
W poezji starogreckiej, skąd wywodzi się ten gatunek, obowiązkowa była dla niego forma wierszowa dystychu elegijnego.