pʃɨ tˈakim pɔdˈɛjɕtɕu ɲʲɛ dʑˈivi fˈakt kˌɔntsɛntrˈatsji tɨɣ zvʲˈɔ̃skuf w mʲˈɛjstsax ɔ ɲʲˌɛkɔɲʲˈɛtʃɲʲɛ najvˈɨʃʃɛj pʃɛmjˈaɲʲɛ matˈɛrji, ˌalɛ najbˈardʑɛj nˌaraʒˈɔnɨx na ˈatak rˌɔɕlinɔʒˈɛrtsuf.
Przy takim podejściu nie dziwi fakt koncentracji tych związków w miejscach o niekoniecznie najwyższej przemianie materii, ale najbardziej narażonych na atak roślinożerców.