f tfɔʒˈɔnɛj pʃˈɛs ɕˈɛbjɛ fˌilɔzˈɔfji ˈawtɔr pˌiɡmaljˈɔna uvzɡlˈɛndɲʲaw istɲʲˈɛɲʲɛ ɕˈiwɨ ʒɨtɕˈɔvɛj, ktˌura mʲˈawa bˈɨdʑ bˈɔtɕtsɛm dɔː ˌɔɕɔŋɡɲʲˈɛɲtɕa stˈanu nˌattʃwɔvʲɛtʃˈɛɲstfa tˌɔʃsamˈɛɡɔ z ʒˈɨtɕɛm f xarmˈɔɲʲi.
W tworzonej przez siebie filozofii autor Pigmaliona uwzględniał istnienie siły życiowej, która miała być bodźcem do osiągnięcia stanu nadczłowieczeństwa tożsamego z życiem w harmonii.