ˈɛm. ɛljˈadɛ stfʲˈɛrdʑa, ʒˈɛ krfˈava mˌitɔlˈɔɡja ˌapɔllˈiɲska ɔdbʲˈija prˈɔtsɛs pʃˌɛɲikˈaɲʲa kˈultu ˌapɔllˈina dɔ ɡrˈɛtsji i pʃˌɛjmɔvˈaɲʲɛ pʃˈɛzɛɲ ˌatrɨbˈutuv bˈustf pʃˌɛdʲindˌɔɛwrɔpˈɛjskix ɔ xˌaraktˈɛʒɛ rɔlɲˈitʃɨm, tˌɛllurˈɨtʃnɨm i tradˈɨtsji jˈɛʃtʃɛ mˌɛɡalitˈɨtʃnɛj dɛlfˈitski ɔmfˈalɔs.
M. Eliade stwierdza, że krwawa mitologia apollińska odbija proces przenikania kultu Apollina do Grecji i przejmowanie przezeń atrybutów bóstw przedindoeuropejskich (o charakterze rolniczym, tellurycznym i tradycji jeszcze megalitycznej – delficki omfalos).