kˈɔɕtɕuw w ˈaktɕɛ bˌɛatˌɨfikˈatsji zɛzvˈala na publˈitʃnɨ kˈult tˈakʲɛj ɔsˈɔbɨ f skˈali lɔkˈalnɛj napʃˈɨkwad. djɛtsˈɛzji lˈup ˌɔɡraɲitʃˈɔnɛj dɔ pˈɛvnɛj ɡrˈupɨ vʲˈɛrnɨx, napʃˈɨkwad. zakˈɔnu tʃɨ zɡrˌɔmadʑˈɛɲʲa zˌakɔnnˈɛɡɔ.
Kościół w akcie beatyfikacji zezwala na publiczny kult takiej osoby w skali lokalnej np. diecezji lub ograniczonej do pewnej grupy wiernych, np. zakonu czy zgromadzenia zakonnego.