kʲˈɛdɨ vwˈattsɔm ˈantuf ɲʲɛdˈɔbʒɛ ɕɛ vʲˈɔdwɔː i vbrˈɛf sfˈɨm nadʑˈɛjɔm znˌajdɔvˈali ɕɛ na dɲʲˈɛ upˈatku, zˈaras ˌavarˈɔvʲɛ ɡrabʲˈili iɣ ʑˈɛmʲɛ i wupˈili krˈaj.
Kiedy władcom Antów niedobrze się wiodło i wbrew swym nadziejom znajdowali się na dnie upadku, zaraz Awarowie grabili ich ziemie i łupili kraj.