tsˈɔ vʲˈɛntsɛj, zbjˈɔrɨ fraktˈalnɛ mˈɔɡɔ̃ bˈɨtɕ sˌamɔˌafiɲˈitʃnɛ, tˌɛjˈɔt. tʃˈɛɲʑdʑ zbjˈɔru mˈɔʒɛ bˈɨtɕ ɔbrˈazɛm tsawˈɔɕtɕi pʃˈɛs pˈɛvnɛ pʃˌɛkʃtawtsˈɛɲʲɛ ˌafiɲˈitʃnɛ.
Co więcej, zbiory fraktalne mogą być samoafiniczne, tj. część zbioru może być obrazem całości przez pewne przekształcenie afiniczne.