dˈantɛ ˌaliɡʲˈɛri ˈur. w mˈaju lˈup tʃˈɛrftsu tˈɨɕɔndʑ dvʲˈɛɕcʲɛ ʃɛʑdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲdʑ vɛ flɔrˈɛntsji, zˌɛtˈɛm. tʃɨnˈaɕtɕɛ lˈup tʃtɛrnˈaɕtɕɛ vʒˈɛɕɲʲa tˈɨɕɔnts tʃˈɨsta dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛn w ravˈɛnɲʲɛ vwˈɔski pɔˈɛta, filˈɔzɔf i pɔlˈitɨk, xˌaraktˌɛrɨzɔvˈanɨ pʃˈɛs frjɛdrˈixa ɛŋɡˈɛlsa jˈakɔ ɔstˈatɲi pɔˈɛta ɕrˌɛdɲʲɔvʲˈɛtʃa i jˌɛdnɔtʃˈɛɕɲʲɛ pʲˈɛrʃɨ pɔˈɛta nˈɔvɨx tʃˈasuf”.
Dante Alighieri (ur. w maju lub czerwcu 1265 we Florencji, zm. 13 lub 14 września 1321 w Rawennie) – włoski poeta, filozof i polityk, charakteryzowany przez Friedricha Engelsa jako „ostatni poeta średniowiecza i jednocześnie pierwszy poeta nowych czasów”.