vwˈattsa sɨrˈakus xjˈɛrɔn ˌiˈi pˈɔvʑɔw pˌɔdɛjʒˈɛɲʲɛ, ʒˈɛ zwˈɔtɲik, kturˌɛmu pˌɔvʲɛʒˈɔnɔ vˌɨkɔnˈaɲʲɛ kɔrˈɔnɨ zˈɛ ʃtʃɛrˈɛɡɔ zwˈɔta, spʃˌɛɲʲɛvʲˈɛʒɨw tʃˈɛɲɕtɕ ˌɔtʃɨmanˈɛɡɔ nˈatɔ krˈuʃtsu i w zˈamjan dˈɔdaw pˈɛvnɔ̃ ˈilɔɕtɕ srˈɛbra.
Władca Syrakuz Hieron II powziął podejrzenie, że złotnik, któremu powierzono wykonanie korony ze szczerego złota, sprzeniewierzył część otrzymanego na to kruszcu i w zamian dodał pewną ilość srebra.