trˌadɨtsˈɨjnɛ ɛpˈɔsɨ tɔ dwˈuʃʃɛ pˌɔɛmˈatɨ nˌaratsˈɨjnɛ ɔ spˌɛtsɨfˈitʃnɛj kɔnstrˈuktsji ˌɛlɛmˈɛntuf ɕfʲˈata pʃˌɛtstavʲɔnˈɛɡɔ, pˌɔtpɔʒˌɔntkɔvˈanɛj fˈuŋktsji pˌarɛnɛtˈɨtʃnɛj i ˌafirmujˈɔntsɛj ˈɛtɔs spˌɔwɛtʃnˈɔɕtɕi, f ktˌurɛj zɔstˈawɨ nˌapisˈanɛ.
Tradycyjne eposy to dłuższe poematy narracyjne o specyficznej konstrukcji elementów świata przedstawionego, podporządkowanej funkcji parenetycznej i afirmującej etos społeczności, w której zostały napisane.