dɔ ˌiksˌiˈiɡz vʲˈɛku bruksˈɛla bˌɨwa mʲˈastɛm, f ktˌurɨm dˌɔminujˈɔntsɔ̃ rˈɔlɛ ˌɔdɡrɨvˈawɨ djalˈɛktɨ jɛ̃zˈɨka flˌamantskʲˈɛɡɔ.
Do XIX wieku Bruksela była miastem, w którym dominującą rolę odgrywały dialekty języka flamandzkiego.