vˈɛdwuɡ dˈɛ. dʲˌidɛrˈɔta, ktˌurɨ ˌinspirˈɔvaw ɕɛ pˌɔɡlɔndˈami ɡjˈɛ. brˈunɔ, dˈɛizm nɛɡˈujɛ tsˌawkɔvˈitɕɛ ˌɔbjavʲˈɛɲʲɛ, inˈatʃɛj ɲˈiʃ tˈɛizm, ktˌurɨ uznˈajɛ nˌaturˈalnɛ ˌɔbjavʲˈɛɲʲɛ bˈɔɡa f pʃɨrˈɔdʑɛ, ɲʲɛ zˈaɕ pʃˈɛs pˈisma natxɲʲˈɔnɛ ˌi tɛmˌu pɔdˈɔbnɛ.
Według D. Diderota, który inspirował się poglądami G. Bruno, deizm neguje całkowicie objawienie, inaczej niż teizm, który uznaje naturalne objawienie Boga w przyrodzie, nie zaś przez Pisma natchnione itp.