dwˈuɡɔː ˌɔpwakivˈawa sfˈɛɡɔ sˈɨna mɛmnˈɔna, zˌabʲitˈɛɡɔ pʃˈɛs ˌaçillˈɛsa wzˈɨ jɛj ɔpˈadwɨ na ʑˈɛmʲɛ f pɔstˈatɕi krˈɔpɛl pɔrˈannɛj rˈɔsɨ.
Długo opłakiwała swego syna Memnona, zabitego przez Achillesa (łzy jej opadły na ziemię w postaci kropel porannej rosy).