vɛ ftʃˈɛsnɨm ɕrˌɛdɲʲɔvʲˈɛtʃu bˌɛatˌɨfikˈatsji dˌɔkɔnɨvˈanɔ spˌɔntaɲˈitʃɲʲɛ, pˈuʑɲʲɛj vˌɨmaɡˈana bˌɨwa zɡˈɔda sɨnˈɔdu bʲiskˈupuf i stɔlˈitsɨ ˌapɔstˈɔlskʲɛj.
We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej.