jˈɛɡɔː idˈɛɔ̃ ɛtˈɨtʃnɔ̃ ktˌurɔ̃ stˈaraw ɕɛ praktˈɨtʃɲʲɛ rˌɛalizˈɔvatɕ bˌɨwɔ pˌɔʃanɔvˈaɲʲɛ ʒˈɨtɕa, zavˈartɛ f tfʲɛrdʑˈɛɲʲu: jˌɛstɛm ʒˈɨtɕɛm, ktˌurɛ prˈaɡɲʲɛ ʒˈɨtɕ, pˈɔɕrud ʒˈɨtɕa, ktˌurɛ prˈaɡɲʲɛ ʒˈɨtɕ”, kˌɔnsɛkfˈɛntsjɔ̃ tˌɛɡɔ prɔɡrˈamu ˌɛtɨtʃnˈɛɡɔ jɛst ˌɔbɔvʲˈɔ̃zɛk rˌatɔvˈaɲʲa ʒˈɨtɕa i wˌaɡɔdʑˈɛɲʲa tɕɛrpʲˈɛɲʲa.
Jego ideą etyczną (którą starał się praktycznie realizować) było poszanowanie życia, zawarte w twierdzeniu: „Jestem życiem, które pragnie żyć, pośród życia, które pragnie żyć”, konsekwencją tego programu etycznego jest obowiązek ratowania życia i łagodzenia cierpienia.