tʃˈɛ̃stɔ̃ prˈaktɨkˌɔ̃ bˌɨwɔː ˌuznavˈaɲʲɛ pˌɔwudɲˈika pʃˌɛxɔdʑɔntsˈɛɡɔ pʃˈɛs stɔlˈitsɛ krˈaju, s kturˌɛɡɔ vɨvˈɔdʑiw ɕɛ ˌɔpsɛrvˈatɔr, za pɔwˈudɲik ˌɔdɲʲɛɕˈɛɲʲa.
Częstą praktyką było uznawanie południka przechodzącego przez stolicę kraju, z którego wywodził się obserwator, za południk odniesienia.