s pɔvˈɔduf praktˈɨtʃnɨx ˌaksjɔmˈatuf pɔvˈinnɔ bˈɨtɕ na tˈɨlɛ dˈuʒɔ, ˈabɨ pravdʑˈivɔɕtɕ fʃˈɛlkix vˈaʒnɨx” tfʲˈɛrdʑɛɲ dˈanɛj tɛˈɔrji dˈawɔ ɕɛ rɔsstʃˈɨɡnɔɲtɕ na ix pɔtstˈavʲɛ.
Z powodów praktycznych aksjomatów powinno być na tyle dużo, aby prawdziwość wszelkich „ważnych” twierdzeń danej teorii dało się rozstrzygnąć na ich podstawie.