w tʃtˈɛrɨstˌa dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm dɔkˈɔnaw rɛfˈɔrmɨ mˌɔnɛtˈarnɛj, ktˌura pˌɔbudʑˈiwa ɡˌɔspɔdˈarkɛ pʲɛɲʲˈɛ̃ʒnɔ̃ i zvʲɛŋkʃˈɨwa zˌaufˈaɲʲɛ ludnˈɔɕtɕi dɔ mˈɔnɛt ˈinnɨx ɲˈiʒ zwˈɔtɛ: ˌanastˈazjuʃ ɔdnˈavja tɕˈɛ̃ʃkɔ̃ mɔnˈɛtɛ mʲɛdʑˈanɔ̃, pˌɔswuɡʲivˈaɲʲɛ ɕɛ ktˌurɔ̃ pʃɨ xˈandlu jɛst pʃɨjˈɛmnɛ dla lˈudu, pɔɲʲˈɛvaʃ pwˈatɕi i sˈam ˌɔtʃɨmˈujɛ zapwˈatɛ f tɨm krˈuʃtsu”.
W 498 dokonał reformy monetarnej, która pobudziła gospodarkę pieniężną i zwiększyła zaufanie ludności do monet innych niż złote: „Anastazjusz odnawia ciężką monetę miedzianą, posługiwanie się którą przy handlu jest przyjemne dla ludu, ponieważ płaci i sam otrzymuje zapłatę w tym kruszcu”.