w mˈaju tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm bˈaɕil çirsxˈɔvits na spɔtkˈaɲʲu ˌamɛrˌɨkaɲskʲˈɛɡɔ tˌɔvaʒˈɨstfa ɡˌastrɔskˌɔpɔvˈɛɡɔ f tsˌɔlɔrˈadɔ sprˈiŋks pʃɛtstˈaviw ɛndˈɔskɔb zbˌudɔvˈanɨ z vwˈukʲɛn ɕfʲˌatwɔvɔdˈɔvɨx, kˈilka lˈat pˈuʑɲʲɛj ˌulɛpʃˈɔnɨ pʃˈɛs fprˌɔvadʑˈɛɲʲɛ tˌɛzˌɛdvˈu. ʑimnˈɛɡɔ ɕfʲˈatwa tʃˈɨli ɕˈilnɔ̃ ʒarˈufkɛ pˌɔwɔʒˈɔnɔ̃ pˈɔza ˌaparˈatɛm, ktˌurɛj ɕfʲˈatwɔ pʃˌɛvɔdʑˈɔnɛ bˌɨwɔ dɔː ɔbjˈɛktu bˌadanˈɛɡɔ tˈaɡʒɛ pˈɔpʃɛs ɕfʲˌatwɔvˈɔdɨ.
W maju 1957 Basil Hirschowitz na spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Gastroskopowego w Colorado Springs przedstawił endoskop zbudowany z włókien światłowodowych, kilka lat później ulepszony przez wprowadzenie tzw. zimnego światła czyli silną żarówkę położoną poza aparatem, której światło przewodzone było do obiektu badanego także poprzez światłowody.