w ksˈiɡz vɨ. ˌɛwrɔpˈɛjska kultˈura ˌuʒɨvˈaɲʲa flˈaɡʲi nˌarɔdˈɔvɛj pʃɨjˈɛwa ɕɛ f tɨx krˈajax pˌɔzaˌɛwrɔpˈɛjskix, ktˌurɛ bˌɨwɨ ˌuznavˈanɛ za pɔdmʲˈɔtɨ prˈava mʲˌɛndʑɨnˌarɔdɔvˈɛɡɔː i tʃwˈɔŋkuf tˌɛzˌɛdvˈu. rɔdʑˈinɨ narˈɔduf, napʃˈɨkwad. çˈinɨ, japˈɔɲʲɛ, sˈɨjam.
W XIX w. europejska kultura używania flagi narodowej przyjęła się w tych krajach pozaeuropejskich, które były uznawane za podmioty prawa międzynarodowego i członków tzw. rodziny narodów, np. Chiny, Japonię, Syjam.