prɔkˈɔpʲuʃ s tsˌɛzarˈɛi, f sfˈɔjɛj çistˈɔrji sɛkrˈɛtnɛj, vɨmjˈɛɲʲa ˈantuf kˌilkukrˈɔtɲʲɛ, za kˈaʒdɨm rˈazɛm w ɲʲˌɛkɔʒˈɨstnɨm ɕfʲˈɛtlɛ i tˌɔvaʒˈɨstfʲɛ tˌɛjˈɔt. mˈɛduf, sˌaratsˈɛnuf, sklavˈɛnuf...i ˈinnɨɣ bˌarbaʒˈɨɲtsuf, ˌɔras xˈunuf:
Prokopiusz z Cezarei, w swojej Historii sekretnej, wymienia Antów kilkukrotnie, za każdym razem w niekorzystnym świetle i towarzystwie (tj. Medów, Saracenów, Sklawenów [...] i innych barbarzyńców, oraz Hunów):