w rˈɔku tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsɛt tʃtˈɛrɨ ˈɔjtɕɛts ˌɛɨvˈinda dʒɔnsˈɔna zˌaxɔrˈɔvaw xrɔɲˈitʃɲʲɛ na sˌilikˈɔzɛ, vʲˈɛndʑ vʲˌɛlɔdʑˈɛtna rɔdʑˈina jɔnssˈɔnuf ɲʲɛ mˈɔɡwa ɕɛ sˈama utʃˈɨmatɕ i ɛˈɨvind zˈɔstaw ɔddˈanɨ na vˌɨxɔvˈaɲʲɛ bɛzdʑˈɛtnɛj ɕˈɔstʃɛ mˈatki amˈaɲdʑɛ i jɛj mɛ̃ʒˈɔvi ˌandɛrsˈɔvi jˌɔxanˈɔvi rɔstˈɔvi.
W roku 1904 ojciec Eyvinda Johnsona zachorował chronicznie na silikozę, więc wielodzietna rodzina Jonssonów nie mogła się sama utrzymać i Eyvind został oddany na wychowanie bezdzietnej siostrze matki Amandzie i jej mężowi Andersowi Johanowi Rostowi.