brˈɛɣd bˈɨw tsɛɲʲˈɔnɨ ɲʲɛ tˌɨlkɔ za ɲʲˌɛkfɛstjˌɔnɔvˈanɨ tˈalɛnt pisˈarski, lˈɛtʃ tˈaɡʒɛ, a mˈɔʒɛ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim, za vˌɨkrɛɔvˈaɲʲɛ nˈɔvɨx mˈɛtɔt pʃɛkˈazu tˌɛatralnˈɛɡɔ, mʲˌanɔvˈitɕɛ za stfɔʒˈɛɲʲɛ tɛˈatru ˌɛpitskʲˈɛɡɔː i vˌɨkɔʒɨstˈaɲʲɛ tˈaɡ zvanˈɛɡɔː ɛfˈɛktu ɔptsˈɔɕtɕi vˌɛrfrɛmduŋksˈɛffɛkt.
Brecht był ceniony nie tylko za niekwestionowany talent pisarski, lecz także, a może przede wszystkim, za wykreowanie nowych metod przekazu teatralnego, mianowicie za stworzenie teatru epickiego i wykorzystanie tak zwanego efektu obcości (Verfremdungseffekt).