tɨpˈɔvɛ ɔɕˈɛdla skwadˈawɨ ɕɛ s kˌilkunˈastu dʑˈɛɕɛɲtɕ tʃɨdʑˈɛɕcʲipʲˈɛɲtɕ zˌaɡwɛmbjˈɔnɨɣ w ʑˈɛmʲɛ, ɔvˈalnɨɣ dˈɔmɔstf ɔ ɕrɛdɲˈitsɨ ɔt tʃˈɨ dɔ ʃˈɛɕtɕ mˈɛtruf.
Typowe osiedla składały się z kilkunastu (10-35) zagłębionych w ziemię, owalnych domostw o średnicy od 3 do 6 metrów.