fˈuŋktsjɛ tɛ dˈɔ̃ʒɔ̃ dɔ zˈɛra lˈup pɔ prˈɔstu vɨnˈɔʃɔ̃ zˈɛrɔ pˈɔza pˈɛvnɨm pʃɛdʑˈawɛm dla ˌarɡumˈɛntu dˌɔ̃ʒɔntsˈɛɡɔ dɔ ɲʲˌɛskɔɲtʃɔnˈɔɕtɕi, zˈaɕ ix sˈuma vaʒˈɔna ˌumɔʒlˈivja pʃˌɛtstavʲˈɛɲʲɛ z dɔvˈɔlnɔ̃ dˌɔkwadnˈɔɕtɕɔ̃ dɔvˈɔlnɛj fˈuŋktsji tɕˈɔŋɡwɛj tsˌawkɔvˈalnɛj s kfadrˈatɛm, pɔdˈɔbɲʲɛ jˈak fˈuŋktsjɛ kɔsˈinus ɔ rˈuʒnɨx ɔkrˈɛsax i pʃˌɛsuɲʲˈɛɲtɕax ˌumɔʒlivʲˈajɔ̃ pʃˌɛtstavʲˈɛɲʲɛ z dɔvˈɔlnɔ̃ dˌɔkwadnˈɔɕtɕɔ̃ kˈaʒdɛj tsˌawkɔvˈalnɛj fˈuŋktsji ˌɔkrɛsˈɔvɛj zˈɔp. trˌansfɔrmˈata fˌɔurjˈɛra.
Funkcje te dążą do zera (lub po prostu wynoszą zero poza pewnym przedziałem) dla argumentu dążącego do nieskończoności, zaś ich suma ważona umożliwia przedstawienie z dowolną dokładnością dowolnej funkcji ciągłej całkowalnej z kwadratem, podobnie jak funkcje cosinus o różnych okresach i przesunięciach umożliwiają przedstawienie z dowolną dokładnością każdej całkowalnej funkcji okresowej (zob. transformata Fouriera).