w ksˈiks i ˌiksˈiɡz vɨ. jˈɛɡɔ lirˈɨki, a pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim bˈɔska kɔmˈɛdja, zˌainspˌirɔvˈawɨ kˌilkadʑˈɛɕɔnt utfˈɔruf w rˈuʒnɨɣ ɡatˈuŋkax, fɕrˈut ɲˈix sɨmfˈɔɲʲɛ dantˈɛjskɔ̃ fraɲtɕˈiʃka lˈiʃta, fantˈazjɛ sˌɨmfɔɲˈitʃnɔ̃ frantsˈɛstsa dˈa rimˈiɲi pʲˈɔtra tʃˌajkɔfskʲˈɛɡɔ, pɔˈɛmat sˌɨmfɔɲˈitʃnɨ bˌɛatrˈɨtʃɛ fɛlˈiksa nˌɔvɔvʲɛjskʲˈɛɡɔ, ɔpˈɛrɛ frantsˈɛstsa dˈa rimˈiɲi ɕɛrɡʲˈɛja rˌaxmaɲinˈɔva, ɔpˈɛrɛ ɡʲˈanɲi ʃˈitsçi ɡʲatsˈɔmɔ pˌutstɕiɲʲˈɛɡɔ.
W XIX i XX w. jego liryki, a przede wszystkim Boska komedia, zainspirowały kilkadziesiąt utworów w różnych gatunkach, wśród nich Symfonię Dantejską Franciszka Liszta, fantazję symfoniczną Francesca da Rimini Piotra Czajkowskiego, poemat symfoniczny Beatrycze Feliksa Nowowiejskiego, operę Francesca da Rimini Siergieja Rachmaninowa, operę Gianni Schicchi Giacomo Pucciniego.