zasˈada ɔbˈɔtʃnɛj tɕɔŋɡwˈɔɕtɕi ˈaŋk. priɲtɕˈiplɛ ˈɔf latˈɛral kˌɔntʲinuˈitɨ tɔ jˈɛdna z zˈasat stˌɔsɔvˈanɨx f strˌatɨɡrˈafji, ktˌura ɡwˈɔɕi, ʒˈɛ matˈɛrjaw bˌudujˈɔntsɨ fʃˈɛlkʲɛ vˈarstfɨ rɔstɕˈɔŋɡa ɕɛ na pɔvʲˈɛʃxɲi ʑˈɛmi, xˈɨba ʒˈɛ jˈakaɕ ˈinna mˈasa jˈɛ ˌɔɡraɲˈitʃa”.
Zasada obocznej ciągłości (ang. principle of lateral continuity) to jedna z zasad stosowanych w stratygrafii, która głosi, że „materiał budujący wszelkie warstwy rozciąga się na powierzchni ziemi, chyba że jakaś inna masa je ogranicza”.