f sˌɨlabarjˈuʃaɣ zˌasadɲˈitʃɔ kˈaʒda sɨlˈaba s tˈakɔ̃ sˈamɔ̃ spuwɡwˈɔskɔ̃ nˌaɡwɔsˈɔvɔ̃ i z ˈinnɔ̃ sˌamɔɡwˈɔskɔ̃ vˌɨɡwɔsˈɔvɔ̃ pɔɕˈada sfˈuj ɔdrˈɛmbnɨ znˈak, ɲʲˌɛanˌalizɔvˈanɨ na tʃˈɛɲɕtɕi skwadˈɔvɛ.
W sylabariuszach zasadniczo każda sylaba (z taką samą spółgłoską nagłosową i z inną samogłoską wygłosową) posiada swój odrębny znak, nieanalizowany na części składowe.