jˈɛɕli f tɨm ɔkrˈɛɕɛ ʒˈɨtɕa nˌastɛmpˈujɔ̃ pˈɛvnɛ trˈawmɨ na pʃˈɨkwat mˈatka pʃɛʒˈɨva bˈardʑɔ nˌɛɡatˈɨvnɛ utʃˈutɕa, jɛzd w dɛprˈɛsji lˈup mˈatka jɛst ɲʲˌɛɔbˈɛtsna ɕmʲˈɛrtɕ, xɔrˈɔba, zwˈa ɔpʲˈɛka, tɔ dʑˈɛtskɔ budˈujɛ mˈur ɔxrˈɔnnɨ”, kturˌɛɡɔ zadˈaɲʲɛm jɛst ɲʲˌɛftʃuvˈaɲʲɛ ɕɛ w ɛmˈɔtsjɛ mˈatki.
Jeśli w tym okresie życia następują pewne traumy (na przykład matka przeżywa bardzo negatywne uczucia, jest w depresji) lub matka jest nieobecna (śmierć, choroba, zła opieka), to dziecko buduje „mur ochronny”, którego zadaniem jest niewczuwanie się w emocje matki.