klutʃˈɔvɔ̃ zalˈɛtɔ̃ fˌiltrɔvˈaɲʲa vˈarstf ˌaplikˈatsji jɛst tɔ, ʒˈɛ mˈɔʒɛ ˌɔna zrɔzˈumjɛtɕ” ˌɔkrɛɕlˈɔnɛ ˌaplikˈatsjɛ i prˌɔtɔkˈɔwɨ tˈakʲɛ jˈak prɔtˈɔkuw ˌɛftˌɛpˈɛ, sˈɨstɛm nˈazv dˈɔmɛn dˌɛˌɛnˈɛs lˈup prɔtˈɔkuw xˌatˌɛtˌɛpˈɛ xɨpˈɛrtɛkst trˈansfɛr prɔtˈɔtsɔl.
Kluczową zaletą filtrowania warstw aplikacji jest to, że może ona „zrozumieć” określone aplikacje i protokoły (takie jak protokół FTP, system nazw domen (DNS) lub protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol)).