nˌajftʃɛɕɲʲˈɛjʃɛ ɔtkrˈɨtɕa ˌarxɛˌɔlɔɡʲˈitʃnɛ ɕfʲˈattʃɔ̃ ˈɔtɨm, ʒˈɛ lˈudʑɛ xˌɔrɔvˈali na xɔrˈɔbɨ ˌinfɛktsˈɨjnɛ w ɔkrˈɛɕɛ plˌɛjstɔtsˈɛnu, jˈɛdnak najvʲˈɛŋkʃɨ ix rˈɔzvuj pʃˈɨpad na nɛˈɔlit, vˌɨvɔwˈanɨ pʃˈɛs rˈɔzvuj rɔlɲˈitstfa i xɔdˈɔvli zvʲˈɛʒɔnt ɔɕˈadwɨ trˈɨb ʒˈɨtɕa.
Najwcześniejsze odkrycia archeologiczne świadczą o tym, że ludzie chorowali na choroby infekcyjne w okresie plejstocenu, jednak największy ich rozwój przypadł na neolit, wywołany przez rozwój rolnictwa i hodowli zwierząt (osiadły tryb życia).