vˈɛdwuk ˌɔpublˌikɔvanˈɛɡɔ w ɲʲˈu stɕˈɛntʲist” ˌartɨkˈuwu awtˈɔrstfa ˌalaˈina vɛrˈɔna i fspˌuwpratsɔvɲˈikuv z ˌuɲivˌɛrsɨtˈɛtu pˈawla tsˌɛzannˈɛa w ˈaiksˈɛnprɔvˈɛntsɛ, mʲˈastɔ pɔt nˈazvɔ̃ rxakˈɔtʲis istɲʲˈawɔ f tɨm mʲˈɛjstsu jˈuʃ ɔd dvˈa tɨɕˈɔntsɛ ʃˈɛɕsɛt ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ rˈɔku pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ., a ˌalɛksˈandɛr dˌɔprɔvˈadʑiw jɛdˈɨɲʲɛ dɔ rˌɔzbudˈɔvɨ mʲˈasta i nˈazvaw jˈɛ sfˈɔim imjˈɛɲʲɛm, tsˈɔ ɲʲɛ umɲʲˈɛjʃa zˈaswuɡ vwˈattsɨ mˌatsɛdˈɔɲʲi dla rɔzvˈɔju tˌɛɡɔ mʲˈasta jˈakɔː ɔɕrˈɔtka xˈandlu i kultˈurɨ prˌɔmjɛɲʲˌujɔntsˈɛɡɔ na tsˈawɨ ˈɔpʃar basˈɛnu mˈɔʒa ɕrˌudʑɛmnˈɛɡɔ.
Według opublikowanego w „New Scientist” artykułu autorstwa Alaina Verona i współpracowników z Uniwersytetu Paula Cézanne’a w Aix-en-Provence, miasto (pod nazwą Rhakotis) istniało w tym miejscu już od 2686 roku p.n.e., a Aleksander doprowadził jedynie do rozbudowy miasta i nazwał je swoim imieniem, co nie umniejsza zasług władcy Macedonii dla rozwoju tego miasta jako ośrodka handlu i kultury promieniującego na cały obszar basenu Morza Śródziemnego.