drˈamat sɨzˈɨfa ɲʲɛ pɔlˈɛɡa na vʲˈɛtʃnɨm trfˈaɲʲu jˈɛɡɔ mɔzˈɔwu, ˌalɛ na jˈɛɡɔ ɕfʲˌadɔmˈɔɕtɕi, na ɕfʲˌadɔmˈɔɕtɕi vʲˈɛtʃnɛj pɔrˈaʃki.
Dramat Syzyfa nie polega na wiecznym trwaniu jego mozołu, ale na jego świadomości, na świadomości wiecznej porażki.