ˌalɛksˈandɛr stˈanɔw na tʃˈɛlɛ vˈɔjsk, ktˌurɛ vˌɨruʃˈɨwɨ na fsxˈut i mˈimɔ ʒˈɛ ɲʲɛ dɔvˈɔdʑiw ɲˈimi ˌɔsɔbʲˈiɕtɕɛ, uzˈɨskaw fspaɲʲˈawɨ trjˈumf pɔ zvɨtɕˈɛ̃stfʲɛ nat pˈɛrskim krˈulɛm ˌardaʃˈirɛm i vˈɔjna pˈɛrska dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲidvˈa dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲitʃˈɨ.
Aleksander stanął na czele wojsk, które wyruszyły na Wschód i mimo że nie dowodził nimi osobiście, uzyskał wspaniały triumf po zwycięstwie nad perskim królem Ardaszirem I (wojna perska 232–233).