jɛdˈɨɲʲɛ tʃˈarnɛ dʑˈurɨ mˌajɔ̃ vˌɨstartʃajˈɔntsɔ ɕˈilnɛ pˈɔlɛ ɡrˌavitatsˈɨjnɛ, bˈɨ mˈuts uvʲˈɛ̃zitɕ ɕfʲˈatwɔ vˈɛvnɔntʃ xˌɔrɨzˈɔntu zdˈaʒɛɲ.
Jedynie czarne dziury mają wystarczająco silne pole grawitacyjne, by móc uwięzić światło wewnątrz horyzontu zdarzeń.