tʃˈasɛm dɛmˈɔnɨ f tˈakʲɛj pɔstˈatɕi ˌutɔʃsamjˈanɛ sɔ̃ z ɡrɔʑnˈɨmi zjˌaviskˈami pʃɨrˈɔdɨ ˌɔras ɲʲˌɛbɛspʲɛtʃnˈɨmi ˌimpulsˈami vˌɨpwɨvˌajɔntsˈɨmi z vɛvnˈɛntʃnɛj natˈurɨ tʃwɔvʲˈɛka ɡwˈuvɲʲɛ z aɡrˈɛsjɔ̃ i pɔpˈɛndɛm sˌɛksuˈalnɨm, vˌɨkratʃˌajɔntsˈɨmi pˈɔza nˈɔrmɨ kˌulturˈɔvɛ; pʃɨkwˈadɛm mˈɔʒɛ bˈɨtɕ kˈɔʑɔwdjˈabɛw jˈakɔ sˈɨmbɔl ɲʲˌɛɔkʲɛwznˈanɛj sˌɛksualnˈɔɕtɕi.
Czasem demony w takiej postaci utożsamiane są z groźnymi zjawiskami przyrody oraz niebezpiecznymi impulsami wypływającymi z wewnętrznej natury człowieka (głównie z agresją i popędem seksualnym, wykraczającymi poza normy kulturowe; przykładem może być kozioł-diabeł jako symbol nieokiełznanej seksualności).