tsɨmˈɛlja ˈalbɔ tɕimˈɛlja ɡjˌɛˈɛr. (el)cimˈiʎon(pl) kˌɛimˈɛljɔn ɲʲˌɛruxˈɔmɔɕtɕ, kɔʃtˈɔvnɔɕtɕ, skˈarp, klˈɛjnɔt”zbjˈɔrɨ lˈup ɔbjˈɛktɨ ɔ ʃtʃɛɡˈulnɛj vartˈɔɕtɕi, ˌɔtpɔvʲˈɛdɲʲɔ xrɔɲʲˈɔnɛ i pʃˌɛxɔvɨvˈanɛ; nˌajtsɛnɲʲˈɛjʃɛ drˈuki i rˌɛŋkɔpˈisɨ w bʲˌibljɔtˈɛtsɛ, vˌɨdʑɛlˈɔnɛ z zasˈɔbuf i spɛtsjˈalɲʲɛ xrɔɲʲˈɔnɛ; ʒˈadʑɛj pˈisma i drˈuki zˌakazˈanɛ tˌɛzˌɛdvˈu. prˌɔçibʲˈita.
Cymelia albo cimelia (gr. κειμήλιον keimēlion „nieruchomość, kosztowność, skarb, klejnot”) – zbiory lub obiekty o szczególnej wartości, odpowiednio chronione i przechowywane; najcenniejsze druki i rękopisy w bibliotece, wydzielone z zasobów i specjalnie chronione; rzadziej pisma i druki zakazane tzw. prohibita.