ɔt tʃˈasuf ksˌɛnɔkratˈɛsa, vrˈaz z rɔzvˈɔjɛm kɔntsˈɛptsji dˌualˈizmu, dɛmˈɔnɨ zatʃˈɛntɔː ˌutɔʃsˈamjatɕ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim zˈɛ zwˈɛm, bˈɔvʲɛm fʃˈɛlkʲɛ ˌuvikwˈaɲʲɛ w matˈɛrjɛ ˌuvaʒˈanɔ za zwˈɛ vʲˈɛnts i istˈɔtɨ pˌɔvʲɔ̃zˈanɛ z matˈɛrjɔ̃ xˈɔdʑbɨ tʃɛɲɕtɕˈɔvɔ.
Od czasów Ksenokratesa, wraz z rozwojem koncepcji dualizmu, demony zaczęto utożsamiać przede wszystkim ze złem, bowiem wszelkie uwikłanie w materię uważano za złe (więc i istoty powiązane z materią choćby częściowo).