za najprˈɔstʃɔ̃ ˈatʃ ɲʲɛ vɛ fʃˈɨstkix pʃɨpˈatkax trˈafnɔ̃ ruʒɲˈitsɛ w ˌɔdruʒɲʲˈɛɲʲu aɡnˈɔstɨkˌa ɔt ˌatɛˈistɨ mˈɔʒna pʃˈɨjɔɲtɕ stfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ: ˌatɛˈista ɲʲɛ vʲˈɛʒɨ i zapʃˈɛtʃa, aɡnˈɔstɨk ɲʲɛ jɛst pʃˌɛkɔnˈanɨ dɔː istɲʲˈɛɲʲa bˈɔɡa lˈub bˈɔɡuf, ˌalɛ tˈɛʃ ɲʲɛ zapʃˈɛtʃa jˈɛɡɔ ix istɲʲˈɛɲʲu.
Za najprostszą – acz nie we wszystkich przypadkach trafną – różnicę w odróżnieniu agnostyka od ateisty można przyjąć stwierdzenie: Ateista nie wierzy i zaprzecza, agnostyk nie jest przekonany do istnienia Boga (lub bogów), ale też nie zaprzecza jego (ich) istnieniu.