vwˈattsɨ tɕˈi, tʃwɔŋkˈɔvʲɛ tˌɛzˌɛdvˈu. dɨnˈastji pˈuzuraʃˈura” nazvˈanɛj tˈak ɔt imjˈɛɲʲa pˈuzuraʃˈura i, prˌavdɔpˌɔdɔbnˈɛɡɔ jɛj zˌawɔʒɨtɕˈɛla, tˌɨtuwɔvˈali ɕɛ tˈɛras ɡˌubɛrnˌatɔrˈami bˈɔɡa aʃˈura”, jˈakɔː ˈiʃ tɛn ˌuvaʒˈanɨ bˈɨw za prˌavdʑivˈɛɡɔ krˈula mʲˈasta, f kturˌɛɡɔː imjˈɛɲʲu vwˈattsɨ jˈakɔ jˈɛɡɔ nˌamjɛstɲˈitsɨ sprˌavɔvˈali vwˈadʑɛ.
Władcy ci, członkowie tzw. „dynastii Puzur-Aszura” (nazwanej tak od imienia Puzur-Aszura I, prawdopodobnego jej założyciela), tytułowali się teraz „gubernatorami boga Aszura”, jako iż ten uważany był za prawdziwego króla miasta, w którego imieniu władcy – jako jego namiestnicy – sprawowali władzę.