tʃˈɛɲʑdʑ badˈatʃɨ uvˈaʒa jˈɛdnak, ʒˈɛ tˈaka pˈɔstadʑ ʒˈɨtɕa mˌɔnastɨtʃnˈɛɡɔː istɲʲˈawa jˈuʃ ftʃˈɛɕɲʲɛj, a paxˈɔmjuʃ nˈadaw jɛj tˌɨlkɔː ˌɔkrɛɕlˈɔnɔ̃ fˈɔrmɛ, tsˈɔ pˌɔlɛɡˈawɔ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim na stfɔʒˈɛɲʲu rɛɡˈuwɨ kʲˌɛrujˈɔntsɛj ʒˈɨtɕɛm fspulnˈɔtɨ.
Część badaczy uważa jednak, że taka postać życia monastycznego istniała już wcześniej, a Pachomiusz nadał jej tylko określoną formę, co polegało przede wszystkim na stworzeniu reguły kierującej życiem wspólnoty.