jˈɛdnak pɔfʃˈɛxɲʲɛ pʃɨjmˈujɛ ɕɛ pɔtʃˈɔntɛk ɛpˈɔki brˈɔ̃zu f çˈinax ɔt ɔkˈɔwɔ. dvˈa tɨɕˈɔntsɛ ˈɛr. pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ., tʃˈɨli ɔt pˌanɔvˈaɲʲa pˌuwlɛɡɛndˈarnɛj dɨnˈastji ksjˈa, ɔstrˈɔʒɲʲɛ ˌidɛntˌɨfikɔvˈanɛj zˈɛ znˈanɔ̃ z vˌɨkɔpˈalisk kultˈurɔ̃ ˌɛrlitˈɔu, dˌatɔvˈanɔ̃ na tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tˈɨɕɔnts pʲˈɛɲtɕsɛt pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ.
Jednak powszechnie przyjmuje się początek epoki brązu w Chinach od ok. 2000 r. p.n.e., czyli od panowania półlegendarnej dynastii Xia, ostrożnie identyfikowanej ze znaną z wykopalisk kulturą Erlitou, datowaną na 1900–1500 p.n.e.