pɔ prɛmjˈɛʒɛ vɔlnˈɛɡɔ stʃˈɛltsa kˈarla mˈarji fˈɔn vɛbˈɛra f tʃˈɛrftsu tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛn w bɛrlˈiɲʲɛ w lˌistɔpˈadʑɛ ɔpˈɛrɛ tˈɛ vˌɨstavʲˈɔnɔ w vʲˈɛdɲʲu, lˈɛdʒ bˈɛs stʃɛlˈaɲʲa na awstrjˈatskix stsˈɛnaɣ zˌakazanˈɛɡɔː ɔt tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsɛt ɕˈɛdɛm i bˈɛs ɲʲˌɛxʃɛɕtɕijˈaɲskʲɛj”, ˈatʃ klutʃˈɔvɛj dla ˈaktsji pɔstˈatɕi zwˈɛɡɔ dˈuxa samjˈɛla.
Po premierze Wolnego strzelca Carla Marii von Webera w czerwcu 1821 w Berlinie w listopadzie operę tę wystawiono w Wiedniu, lecz bez strzelania (na austriackich scenach zakazanego od 1807) i bez „niechrześcijańskiej”, acz kluczowej dla akcji postaci złego ducha Samiela.