f prɔtsˈɛɕɛ tɨm kfˈarɡ dˈɔlnɨ dˈɛ zavˈartɨ w nɛwtrˈɔɲʲɛ rɔspˈada ɕɛ na kfˈarɡ ɡˈurnɨ ˈu ˌɔraz vwˈaɕɲʲɛ bˈɔzɔn vɨ, ktˌurɨ s kɔlˈɛi rɔspˈada ɕɛ na pˈarɛ: lˈɛptɔn nɛwtrˈinɔ dla danˈɛɡɔ lɛptˈɔnu dɔkwˈadɲʲɛj: w (en)mˈaɪnəs(pl) rɔspˈada ɕɛ na lˈɛptɔn plˈus ˌantɨnɛwtrˈinɔː a w plˈus na ˌantɨlˈɛptɔn plˈus nɛwtrˈinɔ.
W procesie tym kwark dolny (d) zawarty w neutronie rozpada się na kwark górny (u) oraz właśnie bozon W, który z kolei rozpada się na parę: lepton – neutrino dla danego leptonu (dokładniej: W− rozpada się na lepton + antyneutrino a W+ na antylepton + neutrino).