s fˌizɨtʃnˈɛɡɔ pˈuŋktu vidʑˈɛɲʲa ta kɔnvˈɛntsja jɛst ɲʲˌɛpravidwˈɔva fspuwtʃˈɛɕɲʲɛ bjˈɛɡun pˌɔwudɲʲˈɔvɨ ʑɛmskʲˈɛɡɔ pˈɔla mˌaɡnɛtɨtʃnˈɛɡɔ ktˌurɨ pʃɨtɕˈɔŋɡa puwnˈɔtsnɨ bjˈɛɡun ˈiɡwɨ kɔmpˈasu znajdˈujɛ ɕɛ na puwkˈuli puwnˈɔtsnɛj, a puwnˈɔtsnɨ na pˌɔwudɲʲˈɔvɛj; tˈakɔ̃ sˌɨtuˈatsjɛ ɔkrˈɛɕla ɕɛ jˈakɔ pɔlˈarnɔɕtɕ nɔrmˈalnɔ̃ ʑˈɛmi.
Z fizycznego punktu widzenia ta konwencja jest nieprawidłowa – współcześnie biegun południowy ziemskiego pola magnetycznego (który przyciąga północny biegun igły kompasu) znajduje się na półkuli północnej, a północny – na południowej; taką sytuację określa się jako polarność normalną Ziemi.