ˈarjuʃ tfʲˈɛrdʑiw, ʒˈɛ jˈɛzus xrˈɨstus jˈakɔ sˈɨn bˈɔʒɨ jɛst pɔddˈanɨ bˈɔɡu pˌɔvɔwˈujɔnts ɕɛ na fraɡmˈɛntɨ jˈɔd dʑˈɛɕɛɲtɕ,dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ tʃɨdʑˈɛɕcʲi; jˈɛdɛn kˈɔr pjɛtnˈaɕtɕɛ,dvadʑˈɛɕtɕaɕˈɛdɛm, ʒˈɛ zˈɔstaw stfɔʒˈɔnɨ pʃˈɛs ˈɔjtsa, tsˈɔː ˌɔznatʃˈawɔ, ʒˈɛ bˈɨw tʃˈas, kʲˈɛdɨ ɲʲɛ bˌɨwɔ sˈɨna”, kʲˈɛdɨ ɲʲɛ bˌɨwɔ ɲikˈɔɡɔ pʃɨ bˈɔɡu ˈɔjtsu.
Ariusz twierdził, że Jezus Chrystus jako syn Boży jest poddany Bogu (powołując się na fragmenty J 10,29-30; 1 Kor 15,27), że został stworzony przez Ojca, co oznaczało, że „był czas, kiedy nie było Syna”, kiedy nie było nikogo przy Bogu Ojcu.