pʃɨjmˈujɔnts, ʒˈɛ tɔ swˈɔvɔ rˈuvɲʲɛʃ jɛst tʃˌasɔvɲˈikʲɛm mʲˈawɔː ˌidɛntˈɨtʃnɔ̃ kɔɲtsˈufkɛ jˈak ˌɛzzattˈɛɲi, ɔttʃˈɨtaw jˈɛ jˈakɔ pˈitɕ.
Przyjmując, że to słowo również jest czasownikiem (miało identyczną końcówkę jak ezzatteni), odczytał je jako pić.