vɛ fspuwtʃˈɛsnɨm pʃɛmˈɨɕlɛ pˌɔliɡrafˈitʃnɨm zasˈadɨ pɔdˈɔbnɛ dɔ lˌitɔɡrˈafji vˌɨkɔʒˌɨstɨvˈanɛ sɔ̃ f tˈɛxɲitsˌɛ ˌɔffsɛtˈɔvɛj, ktˌura vˌɨkɔʒɨstˈujɛ vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi ˌɔlɛˌɔfilˈɔvɛ a tsˈɔ za tɨm ˈidʑɛ, xˌɨdrɔfɔbˈɔvɛ mʲˈɛjzdʑ z ɔbrˈazɛm drukˈɔvɨm ˌɔraz vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi dɔkwˈadɲʲɛ ɔdvrˈɔtnɛ ˌɔlɛˌɔfɔbˈɔvɛ i xˌɨdrɔfilˈɔvɛ mʲˈɛjsts pˌɔzbavʲˈɔnɨx tˌɛɡɔː ɔbrˈazu.
We współczesnym przemyśle poligraficznym zasady podobne do litografii wykorzystywane są w technice offsetowej, która wykorzystuje właściwości oleofilowe (a co za tym idzie, hydrofobowe) miejsc z obrazem drukowym oraz właściwości dokładnie odwrotne (oleofobowe i hydrofilowe) miejsc pozbawionych tego obrazu.