bˈaɡnɔː ˌɔsuʃˈɔnɔ, a pɔvʲˈɛʃxɲʲɛ ˌutfardʑˈɔnɔ w lˈataɣ dvudʑˈɛstɨɣ vjˈi vʲˈɛku pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ. ɕˈɛdɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ ɕˈɛdɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕa pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ., tsˈɔ zɡˈadʑa ɕɛ w zasˈadʑɛ s pʃˌɛkazˈanɨm pʃˈɛz ʒˈɨmskix çˌistɔrˈɨkuf tʃˈasɛm zjˌɛdnɔtʃˈɛɲʲa ʒˈɨmu rˌɔmulˈusa z ˌɔkɔlˈitʃnɔ̃ ɔsˈadɔ̃ sabʲˈiɲskɔ̃ tɨtˈusa tatsjˈuʃa.
Bagno osuszono, a powierzchnię utwardzono w latach dwudziestych VIII wieku p.n.e. (729-720 p.n.e.), co zgadza się w zasadzie z przekazanym przez rzymskich historyków czasem zjednoczenia Rzymu Romulusa z okoliczną osadą sabińską Tytusa Tacjusza.