f stˌarɔʒɨtnˈɔɕtɕi brˈɔ̃z bˈɨw stˈɔpɛm mʲˈɛdʑi f stɔsˈuŋku dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnt prˈɔtsɛnt mʲˈɛdʑi dɔ dʑˈɛɕɛɲtɕ prˈɔtsɛnt tsˈɨnɨ, ˌuʒɨvˈanɨm dɔ vˌɨtfaʒˈaɲʲa pʃɛdmʲˈɔtuf tsˌɔdʑɛnnˈɛɡɔː uʒˈɨtku, lˈup f prɔpˈɔrtsji ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ prˈɔtsɛnt mʲˈɛdʑi dɔ tʃtɛrnˈaɕtɕɛ prˈɔtsɛnt tsˈɨnɨ dɔ vˌɨtfaʒˈaɲʲa ˈɔzdup.
W starożytności brąz był stopem miedzi w stosunku 90% miedzi do 10% cyny, używanym do wytwarzania przedmiotów codziennego użytku, lub w proporcji 86% miedzi do 14% cyny do wytwarzania ozdób.