nˌajvaʒɲʲˈɛjʃɨm prɔblˈɛmɛm wˈɛ fˈizɨtsˌɛ tʃˈɔ̃stɛk jɛzd znˌalɛʑˈɛɲʲɛ tʃˈɛɡɔɕ, tsˈɔ mˈɔʒna ˈuznadʑ za tʃˈɔ̃stki fˌundamɛntˈalnɛ, s ktˈurɨx, jˈaɡ z budˈultsa, zwɔʒˈɔnɛ bˈɨwɨbˌɨ fʃˈɨstkʲɛ ˈinnɛ tʃˈɔ̃stki ˌɛlɛmɛntˈarnɛ”, a ktˌurɛ sˈamɛ ɲʲɛ bˈɨwɨbˌɨ jˈuʒ zwɔʒˈɔnɛ z ɲitʃˈɛɡɔː innˈɛɡɔ.
Najważniejszym problemem w fizyce cząstek jest znalezienie czegoś, co można uznać za cząstki fundamentalne, z których, jak z budulca, złożone byłyby wszystkie inne cząstki „elementarne”, a które same nie byłyby już złożone z niczego innego.