mˈasɨv ɡʲɛvˈɔntu budˈujɔ̃ skˈawɨ ˌɔsadˈɔvɛ, pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim vapʲˈɛɲʲɛ i dˌɔlɔmˈitɨ trjˈasu ˌɔraz vapʲˈɛɲʲɛ jˈurɨ i krˈɛdɨ, jɛdˈɨɲʲɛ na kɔndrˈatskʲɛj pʃɛwˈɛntʃɨ znajdˈujɔ̃ ɕɛ skˈawɨ mˌɛtamɔrfˈitʃnɛ ɡnˈɛjsɨ i wˈupki bjˌɔtɨtˈɔvɛ, bɛndˈɔntsɛ zˌakɔɲtʃˈɛɲʲɛm dˈuʒɛj vˈɨspɨ krˌɨstalˈitʃnɛj ɡˌɔrɨtʃkˈɔvɛj, tɕɔŋɡnˈɔntsɛj ɕɛ ɔt kˌasprɔvˈɛɡɔ vʲˈɛrxu.
Masyw Giewontu budują skały osadowe, przede wszystkim wapienie i dolomity triasu oraz wapienie jury i kredy, jedynie na Kondrackiej Przełęczy znajdują się skały metamorficzne – gnejsy i łupki biotytowe, będące zakończeniem dużej wyspy krystalicznej Goryczkowej, ciągnącej się od Kasprowego Wierchu.