pɔt kˈɔɲʲɛdʑ ʒˈɨtɕa pʃˈɛʒɨw krˈɨzɨs rˌɛliɡʲˈijnɨ w dˈuxu kˌɔntrrɛfɔrmˈatsji, pɔtˈɛmpiw nˈaɡɔɕtɕ ɔbˈɛtsnɔ̃ w jˈɛɡɔ ftʃɛɕɲʲˈɛjʃɨx prˈatsax, a spˈadɛɡ zapˈisaw jˌɛzuˈitɔm.
Pod koniec życia przeżył kryzys religijny w duchu kontrreformacji, potępił nagość obecną w jego wcześniejszych pracach, a spadek zapisał jezuitom.