s fˌastsɨnˈatsjɔ̃ ˌɔpsɛrvˈɔvaw pɔt mˌikrɔskˈɔpɛm ɲʲˈɛmal fʃˈɨstkɔ, tsˈɔ pʃˈɨʃwɔ mu dɔ ɡwˈɔvɨ ˈɛm.ˈin.: struktˈurɛ kˈɔɕtɕi i mʲˈɛɲɕɲi, krfˈiŋki tʃɛrvˈɔnɛ, baktˈɛrjɛ, ɔʒˈɛ̃ski, plɛmɲˈiki, ɡwˈɔvɨ mˈux, ˈɔtʃɨ vˈɔwuf, mʲˈɛɲɕɲʲɛ vʲˌɛlɔrˈɨba, naɕˈɔna, ɕˈɛrʑdʑ zvʲˈɛʒɔnt, drˈɛvnɔ, vˈɔdɛ, ˈɔsat nazˈɛmbnɨ pʲˈɛrʃɨ ɔɡlˈɔndaw sfˈuj mikrˈɔbjɔm tʃɨ vnɛntʃnˈɔɕtɕi fʃˈɨ.
Z fascynacją obserwował pod mikroskopem niemal wszystko, co przyszło mu do głowy – m.in.: strukturę kości i mięśni, krwinki czerwone, bakterie, orzęski, plemniki, głowy much, oczy wołów, mięśnie wieloryba, nasiona, sierść zwierząt, drewno, wodę, osad nazębny (pierwszy oglądał swój mikrobiom) czy wnętrzności wszy.