tɛ spˌɛtsɨfˈitʃnɛ vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi vˌɨɲikˈajɔ̃ s fˈaktu, ˈiʃ flˌuɔrˌɔapatˈɨtɨ vˌɨkazˈujɔ̃ lˈɛpʃɔ̃ krˌɨstalˈitʃnɔɕtɕ, tfˈardɔɕtɕ ˌɔras mɲʲˈɛjʃɔ̃ rˌɔspuʃtʃˈalnɔɕtɕ f kfˈasax ɲˈiʃ nˌaturˈalɲʲɛ vˌɨstɛmpujˈɔntsɛ xˌɨdrɔksˌɨapatˈɨtɨ.
Te specyficzne właściwości wynikają z faktu, iż fluoroapatyty wykazują lepszą krystaliczność, twardość oraz mniejszą rozpuszczalność w kwasach niż naturalnie występujące hydroksyapatyty.