ɔt sxˈɨwku ɛpˈɔki kˌɔlɔɲʲˈalnɛj ɡrˈɛtsɨ valtʃˈɨli ˈɔ, pˌɔpʲɛrˈanɛ pʃˈɛz ɡrˈɛtsjɛ, zjˌɛdnɔtʃˈɛɲʲɛ tsˈɨpru z ɡrˈɛtsjɔ̃ tˌɛzˌɛdvˈu. ɛnˈɔɕis, tsˈɔ vˌɨvɔwˈawɔ kɔnflˈiktɨ z ludnˈɔɕtɕɔ̃ turˈɛtskɔ̃, ktˌura w ˌɔtpɔvʲˈɛdʑi prˌɔpɔnɔvˈawa pʃˌɨwɔntʃˈɛɲʲɛ tsˈɨpru dɔ tˈurtsji lˈup pˌɔzɔstavʲˈɛɲʲɛ ɡˈɔ kɔlˈɔɲʲɔ̃ brɨtˈɨjskɔ̃, pˈuʑɲʲɛj zˈaɕ pˈɔdʑaw tsˈɨpru na dvʲˈɛ tʃˈɛɲɕtɕi ˌiŋkɔrpˌɔrɔvˈanɛ nastˈɛmpɲʲɛ dɔ tˈurtsji i ɡrˈɛtsji tˌɛzˌɛdvˈu. tˈaksim.
Od schyłku epoki kolonialnej Grecy walczyli o, popierane przez Grecję, zjednoczenie Cypru z Grecją (tzw. Enosis), co wywołało konflikty z ludnością turecką, która w odpowiedzi proponowała przyłączenie Cypru do Turcji lub pozostawienie go kolonią brytyjską, później zaś podział Cypru na dwie części inkorporowane następnie do Turcji i Grecji (tzw. Taksim).