pɔɲʲˈɛvaʒ ʑrˈudwɔ vɨmjˈɛɲʲa plɛmjˈɔna f kˌɔlɛjnˈɔɕtɕi ɡˌɛɔɡrafˈitʃnɛj, ɲʲɛktˌuʒɨ badˈatʃɛ napʃˈɨkwad. ˈɛs. mˈɔʑdʑɔx sˌuɡɛrˈujɔ̃, ʒˈɛ zˈapiz ʑrudwˈɔvɨ pˌɔbɛrˈanɛ nalˈɛʒɨ tʃˈɨtatɕ "pˌɔɔbʒˈaɲʲɛ" i ɔdnˈɔɕidʑ dɔ plɛmjˈɛɲʲa, kturˌɛɡɔ ɕɛdʑˈibɨ znˌajdɔvˈawɨ ɕɛ pɔː ˈɔbu strˈɔnaɣ ʒˈɛki ˈɔbrɔ̃ na pˌɔɡraɲˈitʃu ɕlˈɔ̃ska i vʲˌɛlkɔpˈɔlski, a ɲʲɛ nad ʒˈɛkɔ̃ bˈubr.
Ponieważ źródło wymienia plemiona w kolejności geograficznej, niektórzy badacze (np. S. Moździoch) sugerują, że zapis źródłowy Poberane należy czytać "Poobrzanie" i odnosić do plemienia, którego siedziby znajdowały się po obu stronach rzeki Obrą na pograniczu Śląska i Wielkopolski, a nie nad rzeką Bóbr.