nˌazɛvɲˈitstfɔ djˈɛnuf i pˌɔliˈɛnuf jɛst tfɔʒˈɔnɛ ˌanalɔɡʲˈitʃɲʲɛ z ˌɔtpɔvʲˈɛdɲʲɔ vʲˈɛŋkʃɔ̃ lˈidʒbɔ̃ lɔkˈantuf i kɔɲtsˈufkɔ̃ djˈɛn, trjˈɛn, tɛtrˈaɛn ˌi taɡ dˈalɛj.
Nazewnictwo dienów i polienów jest tworzone analogicznie z odpowiednio większą liczbą lokantów i końcówką -dien, -trien, -tetraen itd.