vˈɛdwuk tatsˈɨta i vɨ. ˈɛn.ˈɛ.ɡɛrmˈaɲʲɛ dʑɛlˈili ɕɛ na ˌiŋɡɛvˈɔnuf, xɛrmʲˈɔnuf i ˌistɛvˈɔnuf, vɨmjˈɛɲʲa tˈɛʃ sfˈɛbuf sfˈɛvuf, vandˈaluf, xˈattuf, frˈɨzuf, xˈawkuf i xɛrˈuskuf, sɛmnˈɔnuf prˌavdɔpɔdˈɔbɲʲɛ pɔdɡrˈupa sfˈɛbuf i lˌɔŋɡɔbˈarduf rˈuvɲʲɛʒ zˌalitʃˈanɨɣ dɔ plɛmjˈɛɲʲa sfˈɛbuf, ˈaŋɡluf, xˌɛrmundˈuruf, mˌarkɔmˈanuf, kfˈaduf, bastˈarnuf, ɡˈɔtuf, ɡɛpˈiduf, sfinˈɔnuf i sɨtˈɔnuf.
Według Tacyta (I w. n.e.) Germanie dzielili się na Ingewonów, Hermionów i Istewonów, wymienia też Swebów (Swewów), Wandalów, Chattów, Fryzów, Chauków i Cherusków, Semnonów (prawdopodobnie podgrupa Swebów) i Longobardów (również zaliczanych do plemienia Swebów), Anglów, Hermundurów, Markomanów, Kwadów, Bastarnów, Gotów, Gepidów, Swinonów i Sytonów.