pʃˌɛsɨwˈaɲʲɛ ˌɔdbɨvˈawɔ ɕɛ f spˈɔsup fˌuŋktsjɔnˈalɲʲɛ zbliʒˈɔnɨ dɔ pˈɔtʃtɨ ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɛj, ˌalɛ pʃɨ uʒˈɨtɕu innˈɛɡɔ prˌɔtɔkˈɔwu, ˌɔtʃɨmˈanɛ plˈiki ɡrˌɔmadʑˈɔnɛ bˌɨwɨ w ɔdrˈɛmbnɛj ɔt pˈɔtʃtɨ skʃˈɨntsɛ ɔdbjˈɔrtʃɛj, a dɔː ix ˌɔttʃɨtˈaɲʲa i zapˈisu na dˈɨsku ˌuʒɨtkɔvɲˈika swˈuʒɨw spɛtsjˈalnɨ prˈɔɡram kljˈɛntski, ɔdrˈɛmbnɨ ɔt kljˈɛnta pˈɔtʃtɨ.
Przesyłanie odbywało się w sposób funkcjonalnie zbliżony do poczty elektronicznej, ale przy użyciu innego protokołu, otrzymane pliki gromadzone były w odrębnej od poczty skrzynce odbiorczej, a do ich odczytania i zapisu na dysku użytkownika służył specjalny program kliencki, odrębny od klienta poczty.