nalˈɛʒɨ mʲˈɛtɕ pʃˈɨtɨm ɕfʲadˈɔmɔɕtɕ, ʒˈɛ lˈidʒba tɨx tɕˈɔŋɡuf, ktˌurɛ mˈɔʒna ɔpˈisadʑ za pɔmˈɔtsɔ̃ jɛdnˈɛɡɔ s pɔɲˈiʃʃɨx spɔsˈɔbuf, jɛzd zɲikˈɔma, xˈɔtɕ ɲʲˌɛskɔɲtʃˈɔna f pˌɔruvnˈaɲʲu dɔ fʃˈɨstkix mɔʒlˈivɨx tɕˈɔŋɡuv ɡdʑˈɛ sɔ̃ ˌustalɔnˈɨmi zbjɔrˈami ɲʲˌɛskɔɲtʃɔnˈɨmi.
Należy mieć przy tym świadomość, że liczba tych ciągów, które można opisać za pomocą jednego z poniższych sposobów, jest znikoma, choć nieskończona w porównaniu do wszystkich możliwych ciągów  gdzie  są ustalonymi zbiorami nieskończonymi.