xˈɔtɕ jˈɛɡɔ prɔjˈɛktɨ stˈawɨ ɕɛ ˌinspirˈatsjɔ̃ dla rɔzvˈɔju stˈɨlu mʲˌɛndʑɨnˌarɔdɔvˈɛɡɔ, ɲʲɛ ˌidɛntˌɨfikˈɔvaw ɕɛ z ɲˈim i ɲʲɛ pɔdʑˈɛlaw fˌastsɨnˈatsji fˌuŋktsjɔnˌalistˈɨtʃnɔ̃ ʃtˈukɔ̃ ˌarçitˌɛktɔɲˈitʃnɔ̃ mˈɔʒna ɡˈɔ nˈazvatɕ prˌɛkursˈɔrɛm ˌarçitɛktˈurɨ ˌɔrɡaɲˈitʃnɛj, tʃˈɨli fkˌɔmpɔnɔvˈanɛj i zˌɛspɔlˈɔnɛj z natˈurɔ̃.
Choć jego projekty stały się inspiracją dla rozwoju stylu międzynarodowego, nie identyfikował się z nim i nie podzielał fascynacji funkcjonalistyczną sztuką architektoniczną – można go nazwać prekursorem architektury organicznej, czyli wkomponowanej i zespolonej z naturą.