w mɛtˈɔdʑɛ nˌaukˈɔvɛj bʒˈɨtfa ɔtskxˈama mˈa znatʃˈɛɲʲɛ xˌɛwrɨstˈɨtʃnɛ, tɔ znˈatʃɨ. jɛst ˌuʒɨtˈɛtʃnɔ̃ nˈɔrmɔ̃ pˌɔstɛmpɔvˈaɲʲa, fspˌɔmaɡajˈɔntsɔ̃ tfɔʒˈɛɲʲɛ mɔdˈɛli tˌɛɔrɛtˈɨtʃnɨɣ zjˈavisk ˌɔras ɔɡˈulnɔ̃ fskazˈufkɔ̃ pˌɔzvalajˈɔntsɔ̃ ɔtsˈɛɲitɕ prˌavdɔpˌɔdɔbjˈɛɲstfɔ tˈɛɡɔ, ktˌura z dɔstˈɛmpnɨx tɛˈɔrji nˌaukˈɔvɨx mˈɔʒɛ ɔkˈazatɕ ɕɛ blˈiʃʃa ʒˌɛtʃɨvistˈɔɕtɕi f pʃɨʃwˈɔɕtɕi.
W metodzie naukowej brzytwa Ockhama ma znaczenie heurystyczne, tzn. jest użyteczną normą postępowania, wspomagającą tworzenie modeli teoretycznych zjawisk oraz ogólną wskazówką pozwalającą ocenić prawdopodobieństwo tego, która z dostępnych teorii naukowych może okazać się bliższa rzeczywistości w przyszłości.