bˌɨwɔ tɔː uftʃˈɛɕɲʲɛ pɔfʃˈɛxnɔ̃ prˈaktɨkˌɔ̃ fɕrˈud vwˈattsuf pˈaɲstf spʃˌɨmjɛʒˈɔnɨɣ z ʒˈɨmɛm, ɲʲˌɛmajˈɔntsɨx nastˈɛmptsɨ.
Było to ówcześnie powszechną praktyką wśród władców państw sprzymierzonych z Rzymem, niemających następcy.