paɡʲˈinɛ zvˈɨkwɔ̃ bjɛʒˈɔntsɔ̃ lɛʒˈɔntsɔ̃ samˈɔtɲʲɛ w vʲˈɛrʃu lˈitʃɨ ɕɛ za pˈuw vʲˈɛrʃa, jˈɛdnak jˈɛɕli lˈɛʒɨ w jˈɛdnɨm vʲˈɛrʃu s paɡʲˈinɔ̃ ʒˈɨvɔ̃ lˈitʃɨ ɕɛ tsˈawɔɕtɕ jˈakɔ jˈɛdɛn vʲˈɛrʃ.
Paginę zwykłą (bieżącą) leżącą samotnie w wierszu liczy się za pół wiersza, jednak jeśli leży w jednym wierszu z paginą żywą liczy się całość jako jeden wiersz.