jˈɛɡɔ vʲˈɛdʑa ɔɡˈulna i ˌawtɔrˈɨtɛd bˌɨwɨ f tˈamtɨx tʃˈasax tˈaɡ dˈuʒɛ, ʒˈɛ nˈavɛt tˈakʲɛ bwˈɛndɨ zɔstˈawɨ vˈuftʃas uznˈanɛ za pɔprˈafki” i w dˈuʒɛj mʲˈɛʒɛ zˌatɕɔ̃ʒˈɨwɨ ˌɔnɛ na nˈawtsɛ ɔkrˈɛsu ɕrˌɛdɲʲɔvʲˈɛtʃa.
Jego wiedza ogólna i autorytet były w tamtych czasach tak duże, że nawet takie błędy zostały wówczas uznane za „poprawki” i w dużej mierze zaciążyły one na nauce okresu średniowiecza.