pɔt pɔjˈɛɲtɕɛm ˌɛkɔnˈɔmji pˌɔzɨtˈɨvnɛj rɔzˈumjɛ ɕɛ stfʲɛrdʑˈɛɲʲa bɛndˈɔntsɛ nˌaukˈɔvɨm i ˌɔbjɛktˈɨvnɨm vˌɨjaɕɲʲˈɛɲʲɛm fˌuŋktsjɔnɔvˈaɲʲa ɡˌɔspɔdˈarki na pʃˈɨkwad dɔː ˌɛkɔnˈɔmji pˌɔzɨtˈɨvnɛj nalˈɛʒɨ stfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ dvukrˈɔtnɛ zvʲɛŋkʃˈɛɲʲɛ ˌɔpɔdˌatkɔvˈaɲʲa vɨrˈɔbuf tˌɨtɔɲʲˈɔvɨx spˌɔvɔdˈujɛ spˈadɛk ix kɔnsˈumptsji”, natˈɔmjast sˈɔndɨ ˌɛkɔnɔmˈitʃnɛ ɔpˈartɛ na sˌubjɛktˈɨvnɨm sɨstˈɛmjɛ vˌartɔɕtɕɔvˈaɲʲa ˌɔkrɛɕlˈanɛ sɔ̃ mʲˈanɛm ˌɛkɔnˈɔmji nˌɔrmatˈɨvnɛj pʃˌɨkwadˈɔvɔ ʒˈɔnt pˈɔlski pɔvˈiɲʲɛn prɔvˈadʑitɕ pɔlˈitɨkˌɛ majˈɔntsɔ̃ na tsˈɛlu ˌɔbɲiʒˈɛɲʲɛ pɔʑˈɔmu kɔnsˈumptsji vɨrˈɔbuf tˌɨtɔɲʲˈɔvɨx”.
Pod pojęciem ekonomii pozytywnej rozumie się stwierdzenia będące naukowym i obiektywnym wyjaśnieniem funkcjonowania gospodarki (na przykład do ekonomii pozytywnej należy stwierdzenie „Dwukrotne zwiększenie opodatkowania wyrobów tytoniowych spowoduje spadek ich konsumpcji”), natomiast sądy ekonomiczne oparte na subiektywnym systemie wartościowania określane są mianem ekonomii normatywnej (przykładowo „Rząd polski powinien prowadzić politykę mającą na celu obniżenie poziomu konsumpcji wyrobów tytoniowych”).