mˈa tɔ mʲˈɛjstsɛ napʃˈɨkwad. f pʃɨpˈatku, ɡdˈɨ fˈuŋktsja fˈɔɔ vɨvˈɔwa fˈuŋktsjɛ bˈar, pʃɨ tʃɨm ta drˈuɡa zvrˈutɕi bwˈɔnt, tsˈɔ jˈɛdnak ɲʲɛ pʃɛʃkˈɔdʑi pʲˈɛrʃɛj f pɔmˈɨɕlnɨm vˌɨkɔnˈaɲʲu.
Ma to miejsce np. w przypadku, gdy funkcja foo wywoła funkcję bar, przy czym ta druga zwróci błąd, co jednak nie przeszkodzi pierwszej w pomyślnym wykonaniu.