dɔpʲˈɛrɔ sˈuktsɛz balˈɛtu drɛvɲʲˈanɨ kɕˈɔ̃ʒɛ w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmnˈaɕtɕɛ zmʲˈɛɲiw pɔzˈɨtsjɛ tfˈurtsɨ f krˈaju i vɨzvˈɔliw f kˌɔmpɔzɨtˈɔʒɛ nˈɔvɔ̃ ɛnˈɛrɡjɛ tfˈurtʃɔ̃.
Dopiero sukces baletu Drewniany książę w 1917 zmienił pozycję twórcy w kraju i wyzwolił w kompozytorze nową energię twórczą.