za tʃˈasuf rˌɔzviɲʲɛntˈɛɡɔ tsɛsˈarstfa bʲˈitɔ tʃˈɨ nˌɔminˈawɨ mˈɔnɛt brɔ̃zˈɔvɨx”, a najmɲʲˈɛjʃɔ̃ z ɲˈiɣ bˈɨw vwˈaɕɲʲɛ vˌɨbʲijˈanɨ z mʲˈɛdʑi ˈas ɔ nˌɔrmatˈɨvnɛj vˈadʑɛ dvˈa slˈɛʃ pʲˈɛɲtɕ ˈuntsji, tʃˈɨli dʑˈɛɕɛɲtɕ,dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnddvˈa ɡjˈɛ.
Za czasów rozwiniętego cesarstwa bito 3 nominały  monet „brązowych”, a najmniejszą z nich był właśnie wybijany z miedzi as o normatywnej wadze 2/5 uncji, czyli 10,92 g.