ɡdˈɨ psˈalm mˈuvi ɔ sˈɨnaɣ bˈɔʒɨx" mˈa na mˈɨɕli aɲʲˈɔwɨ pˈɔr. pˌɛˈɛz dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ,jˈɛdɛn; ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ,ɕˈɛdɛm, a ɲʲɛ bˈɔskʲɛ istˈɔtɨ ˌistɲʲɛjˈɔntsɛ na spˈɔsup pˌɔlitˌɛistˈɨtʃnɨ.
Gdy psalm mówi o „synach bożych" ma na myśli anioły (por. Ps 29,1; 89,7), a nie boskie istoty istniejące na sposób politeistyczny.