prˈubɨ z ˌuzɨskˈaɲʲɛm zwˈɔta ɲʲɛ zˌakɔɲtʃˈɨwɨ ɕɛ pˌɔvɔdʑˈɛɲʲɛm, mʲˌawɨ jˈɛdnaɡ dˈuʒɛ znatʃˈɛɲʲɛ nˌaukˈɔvɛ vˈɛdwuɡ vɨlˈitʃɛɲ badˈatʃɨ zɛspˈɔwu xabˈɛra s tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕatʃˈɨ ˈɛr. w jˈɛdnɛj tˈɔɲʲɛ mˈɔrskʲɛj vˈɔdɨ znˌajdɔvˈawɔ ɕɛ ɕrˈɛdɲʲɔ zˈɛrɔː,zˈɛrɔːzˈɛrɔː ˈɔɕɛm ˌɛmɡjˈɛ zwˈɔta, tsˈɔ tʃˈɨɲi vˌɨdɔbˈɨtɕɛ zwˈɔta tɔ̃ drˈɔɡɔ̃ ɲʲˌɛɔpwatsˈalnɨm.
Próby z uzyskaniem złota nie zakończyły się powodzeniem, miały jednak duże znaczenie naukowe (według wyliczeń badaczy zespołu Habera z 1923 r. w jednej tonie morskiej wody znajdowało się średnio 0,008 mg złota, co czyni wydobycie złota tą drogą nieopłacalnym).