ˈɛrnst xaˈɛtskɛl: pʃˈɛs ˌɛkɔlˈɔɡjɛ rˌɔzumjˈɛmɨ vʲˈɛdʑɛ zvʲɔ̃zˈanɔ̃ z ˌɛkɔnˈɔmikˌɔ̃ natˈurɨ badˈaɲʲɛ stɔsˈuŋkuf rˈɔɕlin i zvʲˈɛʒɔnd z ix ɕrˌɔdɔvˈiskʲɛm ˌɔrɡaɲˈitʃnɨm i ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨm, f tɨm pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim ix pʃɨjˈaznɛ i vrˈɔɡʲɛ stɔsˈuŋki s tˌɨmi zvʲˌɛʒɛntˈami i rˌɔɕlinˈami, s kturˈɨmi fxˈɔdʑɔ̃ ˌɔnɛ w bˌɛspɔɕrˈɛdɲi lˈup pɔɕrˈɛdɲi kˈɔntakt mˈɔʒna pɔvʲˈɛdʑɛtɕ, ʒˈɛ ˌɛkɔlˈɔɡja jɛzd bˌudɔvˈaɲʲɛm tɨx fʃˈɨstkiɣ zwɔʒˈɔnɨx ˌintɛrˈaktsji, ktˌurɛ dˈarvin nazˈɨva vˌaruŋkˈami vˈalki ɔ bˈɨt”.
Ernst Haeckel: „Przez ekologię rozumiemy wiedzę związaną z ekonomiką natury – badanie stosunków roślin i zwierząt z ich środowiskiem organicznym i nieorganicznym, w tym przede wszystkim ich przyjazne i wrogie stosunki z tymi zwierzętami i roślinami, z którymi wchodzą one w bezpośredni lub pośredni kontakt – można powiedzieć, że ekologia jest budowaniem tych wszystkich złożonych interakcji, które Darwin nazywa warunkami walki o byt”.