najvʲˈɛŋkʃɔ̃ praktˈɨtʃnɔ̃ vɨdˈajnɔɕtɕ ˌɔɕɔŋɡˈajɔ̃ jˈuʃ ˌistɲʲɛjˈɔntsɛ ˌɛlɛktrˈɔvɲʲɛ ˌatɔmˈɔvɛ, f ktˌurɨɣ z jɛdnˈɔstki mˈasɨ ˌuzɨskˈujɛ ɕɛ mɲʲˈɛj ɲˈiʃ jˈɛdɛn prˈɔtsɛnt ɛnˈɛrɡji rɔspˈadu jˈɔndɛr ˌizɔtˈɔpu urˈanu , tsˈɔː ˌɔtpɔvʲˈada ɔkˈɔwɔ jˈɛdɛn slˈɛʃ tʃɨdʑˈɛɕcʲi tɨɕˈɛntsɨ ɛnˈɛrɡji ˌɔtpɔvʲˌadajˈɔntsɛj mˈaɕɛ palˈiva.
Największą praktyczną wydajność osiągają już istniejące elektrownie atomowe, w których z jednostki masy uzyskuje się mniej niż jeden procent energii rozpadu jąder izotopu uranu , co odpowiada około 1/30000 energii odpowiadającej masie paliwa.