w bɛrlˈiɲʲɛ pˈɔznaw nˌɔrvɛskʲˈɛɡɔ mˌatɛmˈatɨkˌa marjˈusa sɔfˈusa ljˈɛɡɔ tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲidvˈa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ, s ktˌurɨm w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔnt rˈɔku vɨjˈɛxaw dɔ parˈɨʒa, ɡdʑˈɛ dʑˈɛŋki kˌɛmillɛˈɔvi jˌɔrdanˈɔvi tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲiˈɔɕɛm tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕadvˈa zˌaznajɔmˈili ɕɛ s tɛˈɔrjɔ̃ ɡalˈɔis.
W Berlinie poznał norweskiego matematyka Mariusa Sophusa Liego (1842–1899), z którym w 1870 roku wyjechał do Paryża, gdzie dzięki Camille’owi Jordanowi (1838–1922) zaznajomili się z teorią Galois.