rˈuʒɲiw ɕɛ ɔn ɔt ˌutɨlˌitarˈɨzmu sfˌɔrmuwˌɔvanˈɛɡɔ pˈuʑɲʲɛj pʃˈɛz dʒˈɔna stuˈarta mˈilla, pˌɔtkrɛɕlˈajɔnts istˈɔtnɔ̃ rˈɔlɛ mˌiɲimˌalizˈatsji ʃkˈud vwˈasnɨx i ˈinnɨx jˈakɔ spˈɔsup na zvʲɛŋkʃˈɛɲʲɛ ʃtʃˈɛɲɕtɕa.
Różnił się on od utylitaryzmu sformułowanego później przez Johna Stuarta Milla, podkreślając istotną rolę minimalizacji szkód własnych i innych jako sposób na zwiększenie szczęścia.