pʲˈɛrʃa pɔmˈɨɕlna ˌɔpsɛrvˈatsja jɛdnˈɛɡɔ s tɨx tranzˈɨtuf mʲˈawa mʲˈɛjstsɛ ɕˌɛdɛmnˈaɕtɕɛ lutˈɛɡɔ tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲtɕ, s tˌɨlkɔː ɔkˈɔwɔ. tʃtɛrdʑˈɛɕcʲimˌinutˈɔvɨm bwˈɛndɛm f stɔsˈuŋku dɔ vɨlˈitʃɛɲ xˌariŋktˈɔna, tsˈɔ bˌɨwɔː ˌɔstatˈɛtʃnɨm dɔvˈɔdɛm na istɲʲˈɛɲʲɛ kɕɛ̃ʒˈɨtsa.
Pierwsza pomyślna obserwacja jednego z tych tranzytów miała miejsce 17 lutego 1985, z tylko ok. 40-minutowym błędem w stosunku do wyliczeń Harringtona, co było ostatecznym dowodem na istnienie księżyca.