pɔː ˌiˈi vˈɔjɲʲɛ ɕfʲatˈɔvɛj stˌɔsɔvˈaɲʲɛ na ɔpʃˈaʒɛ pˈɔlski na pʃˈɛmjan tʃˈasu lɛtɲʲˈɛɡɔː i tʃˈasu stˌandardɔvˈɛɡɔ ʑˌimɔvˈɛɡɔ fprˌɔvadʑˈɔnɔ w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲiʃˈɛɕtɕ rˈɔku; uxfˈawɔ̃ rˈadɨ miɲˈistruv z dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛn vʒˈɛɕɲʲa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲidʑˈɛvʲɛɲtɕ ˌuxɨlˈɔnɔ tˈɛ dɛtsˈɨzjɛ i fprˌɔvadʑˈɔnɔ stˌɔsɔvˈaɲʲɛ tʃˈasu ɕrˌɔtkɔvˌɔɛwrˌɔpɛjskʲˈɛɡɔ bˈɛz zmʲˈan f tɕˈɔŋɡu rˈɔku.
Po II wojnie światowej stosowanie na obszarze Polski na przemian czasu letniego i czasu standardowego (zimowego) wprowadzono w 1946 roku; uchwałą Rady Ministrów z 21 września 1949 uchylono tę decyzję i wprowadzono stosowanie czasu środkowoeuropejskiego bez zmian w ciągu roku.