lɛˈibɲis spʃɛtɕˈivʲaw ɕɛ tɛˈɔrji nɛftˈɔna ˌutʃɨmˈujɔnts, ʒˈɛ tʃˈas jɛst pɔʒˈɔntkʲɛm nastˈɛmpstfa zdˈaʒɛɲ zˌaxɔdʑˈɔntsɨx w ɕfʲˈɛtɕɛ bˈɛs ɕfʲˈata zdˈaʒɛɲ ɲʲɛ mˈɔʒɛ bˈɨtɕ mˈɔvɨ ɔ ʒˈadnɨm tʃˈaɕɛ.
Leibniz sprzeciwiał się teorii Newtona utrzymując, że czas jest porządkiem następstwa zdarzeń zachodzących w świecie – bez świata (zdarzeń) nie może być mowy o żadnym czasie.