kaʑˈimjɛʒ dˌɔbrɔvˈɔlski w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲiˈɔɕɛm ɔbjˈaɕɲiw tˌɔpɔɲˈimjɛ bɛskˈidu i bjɛʃtʃˈadu na tlˈɛ nˌazɛvɲˈitstfa bˌawkaɲskʲˈɛɡɔ, wˈɔntʃɔnts jˈɔ̃ z albˈaɲskɔ̃ nˈazvɔ̃ tˌɛrɛnˈɔvɔ̃ bjˈɛska, bjˈɛskɛ ˌɔznatʃajˈɔntsɔ̃ xˈalɛ ɡˈurskɔ̃, wˈɔŋkɛ lˈup pastfˈiskɔ.
Kazimierz Dobrowolski w 1938 objaśnił toponimię ‘Beskidu’ i ‘Bieszczadu’ na tle nazewnictwa bałkańskiego, łącząc ją z albańską nazwą terenową bjeska, bjeske oznaczającą halę górską, łąkę lub pastwisko.