ˈɛmil ˌabdɛrxˈaldɛn ˈur. dʑˈɛvʲɛɲtɕ mˈartsa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm w ˌɔbɛrˈuzvil, zˌɛtˈɛm. pʲˈɛɲtɕ ɕˈɛrpɲʲa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔnd w zurˈɨxu ʃfajtsˈarski bjɔxˈɛmik i fizjˈɔlɔk, pʃˌɛvɔdɲitʃˈɔntsɨ ɲʲɛmjˈɛtskʲɛj ˌakadˈɛmji pʃˌɨrɔdɲˈikuf lˌɛɔpɔldʲˈina; tfˈurtsa tɛˈɔrji ɔː ɛnzˈɨmax ɔbrˈɔnnɨx, zˌaʒutsˈɔnɛj w lˈatax tʃɨdʑˈɛɕcʲi.
Emil Abderhalden (ur. 9 marca 1877 w Oberuzwil, zm. 5 sierpnia 1950 w Zurychu) – szwajcarski biochemik i fizjolog, przewodniczący Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina; twórca teorii o enzymach obronnych, zarzuconej w latach 30.