ɡˌɛɔmˌɔrfɔlˈɔɡjɛ çˌistɔrˈɨtʃnɔ̃ ɡdʑˈɛ, na tlˈɛ budˈɔvɨ ɡˌɛɔlɔɡʲˈitʃnɛj i ˈinnɨx ˌɛlɛmˈɛntuf ɕrˌɔdɔvˈiska, na pɔtstˈavʲɛ ˌanalˈizɨ vɨɡlˈɔndu, rɔzmʲˈaruf, vʲˈɛku i pˌɔxɔdʑˈɛɲʲa nˌapɔtkˈanɨx fˈɔrm ʒˈɛʑbɨ vɲʲɔskˈujɛ ɕɛ ɔ ɕˈiwax i prɔtsˈɛsaɣ ʒˌɛʑbɔtfˈurtʃɨx i ɛtˈapax rɔzvˈɔju ʒˈɛʑbɨ.
geomorfologię historyczną gdzie, na tle budowy geologicznej i innych elementów środowiska, na podstawie analizy wyglądu, rozmiarów, wieku i pochodzenia napotkanych form rzeźby wnioskuje się o siłach i procesach rzeźbotwórczych i etapach rozwoju rzeźby.