pʃɨ ix pɔmˈɔtsɨ ˌantrɔpɔlˈɔɡja bˈada budˈɔvɛ tɕˈawa lutskʲˈɛɡɔ, jˈɛɡɔ pɔstˈavɛ, kʃtˈawtɨ i prɔpˈɔrtsjɛ kˌɔnstɨtˈutsjɛ, sɨmˈɛtrjɛ i ˌasɨmˈɛtrjɛ, jˈɛɡɔː ˈukwat kˈɔstnɨ, mʲɛɲɕɲʲˈɔvɨ, ˌɔddɛxˈɔvɨ, nˌatʃɨɲʲˈɔvɨ, mɔtʃˈɔvɔpˌuwkɔvnitɕˈɔvɨ i travʲˈɛnnɨ; jˈɛɡɔ skwˈat bjɔxˈɛmjɛ, fˌizjɔlˈɔɡjɛ, sˌɛrɔlˈɔɡjɛ, ɡˈɛnɨ, pɔfstˈaɲʲɛ, rˈɔzvuj, rˈɔzrut i vˌɨmjɛrˈaɲʲɛ.
Przy ich pomocy antropologia bada budowę ciała ludzkiego, jego postawę, kształty i proporcje (konstytucję, symetrie i asymetrię), jego układ kostny, mięśniowy, oddechowy, naczyniowy, moczowo-płciowy i trawienny; jego skład (biochemię), fizjologię, serologię, geny, powstanie, rozwój, rozród i wymieranie.