w ˈɛr. tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲiʃˈɛɕtɕ ɔpˈuɕtɕiw pˈarɨʃ i ˌɔstatˈɛtʃɲʲɛ pɔʒˈutɕiw stˈudja pravɲˈitʃɛ, pˌɔɕfʲɛntsˈajɔnts ɕɛ bˈɛs rˈɛʃtɨ pisˈarstfu, tsˈɔː ˌumɔʒlˈivʲaw mu znˈatʃnɨ pˈuw miljˈɔna frˈaŋkuf spˈadɛk pɔː ˈɔjtsu, ktˌurɨm jˈɛdnaɡ z vˈɔli spˌatkɔdˈaftsɨ zˌaʒɔndʑˈawa jˈɛɡɔ mˈatka.
W r. 1846 opuścił Paryż i ostatecznie porzucił studia prawnicze, poświęcając się bez reszty pisarstwu, co umożliwiał mu znaczny (pół miliona franków) spadek po ojcu, którym jednak z woli spadkodawcy zarządzała jego matka.