ʒˈadʑɛj zdˈaʒa ɕɛ, ˈabɨ vˌɨstɛmpɔvˈawɔ tɔ pˈɔttʃas pisˈaɲʲa paltsˈami ˈɔbu dwˈɔɲi w ɕrɔtkˈɔvɛj tʃˈɛɲɕtɕi klˌavʲatˈurɨ, ɡdʑˈɛ pˈiʃɛ ɕɛ najbˈardʑɛj vˌɨɡʲimnˌastɨkˌɔvanˈɨmi paltsˈami fskˌazujɔntsˈɨmi, ktˌurɛ w dɔdˈatku sɔ̃ dla ˈɔbu dwˈɔɲi f tɨm mɔmˈɛɲtɕɛ ˌɔbɔk ɕˈɛbjɛ, ɲʲˈɛmal stɨkˈajɔnts ɕɛ.
Rzadziej zdarza się, aby występowało to podczas pisania palcami obu dłoni w środkowej części klawiatury, gdzie pisze się najbardziej wygimnastykowanymi palcami wskazującymi, które w dodatku są dla obu dłoni w tym momencie obok siebie, niemal stykając się.