; ˌɛwkˈa jˈɛdɛn,ɕˌɛdɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm ˈɛn dˈɔʃli dɔ dˌɔskɔnˈawɛj miwˈɔɕtɕi bˈɔɡa i ˈinnɨx lˈudʑi, ktˌura jɛzd vˌɨkɔɲtʃˈɛɲʲɛm dˌɛkalˈɔɡu pˈɔr. ˌɛmkˈa dvanˈaɕtɕɛ,dvadʑˈɛɕtɕaˈɔɕɛm tʃɨdʑˈɛɕcʲitʃtˈɛrɨ; ˌɛwkˈa dʑˈɛɕɛɲtɕ,dvadʑˈɛɕtɕaɕˈɛdɛm ˈɛn.
; Łk 1,78n) doszli do doskonałej miłości Boga i innych ludzi, która jest wykończeniem Dekalogu (por. Mk 12,28-34; Łk 10,27n).