sfˌiŋɡɔmjɛlˈina ˌɔras fˌɔsfatˌɨdɨlˌɔxɔlˈina vˌɨstɛmpˈujɔ̃ w dˈuʒɛj vʲɛŋkʃˈɔɕtɕi na ɲʲˌɛtsɨtˌɔzɔlˈɔvɛj pɔvʲˈɛʃxɲi bwˈɔnɨ, natˈɔmjast fˌɔsfatˌɨdɨlˌɔɛtˌanɔlamˈina ˌɔras fˌɔsfatˌɨdɨlˌɔsɛrˈɨna pɔ strˈɔɲʲɛ vɛvnˈɛntʃnɛj.
Sfingomielina oraz fosfatydylocholina występują w dużej większości na niecytozolowej powierzchni błony, natomiast fosfatydyloetanolamina oraz fosfatydyloseryna po stronie wewnętrznej.