f tɛn spˈɔsup twumˈatʃɨ ɕɛ w rˈamax tɛj tɛˈɔrji rˌɔspʃɛstʃɛɲʲˈɛɲʲɛ takʲˈɛɡɔ ɡˈustu f tsˈawɛj pˌɔpulˈatsji i tsˈɔ vaʒɲʲˈɛjʃɛ, ˌutʃɨmˈaɲʲɛ ɕɛ ɡˈɔ ɡdˈɨbɨ ɲʲɛ ˈistɲʲaw ʒˈadɛn mɛxˈaɲizm zˌapɔbjɛɡˈaftʃɨ, ɡˈust tˌaki jˈakɔ tsˈɛxa ˌɔbɔjˈɛntna tʃɨ ʃkɔdlˈiva pɔvˈiɲʲɛn nˌaturˈalɲʲɛ zaɲˈiknɔɲtɕ.
W ten sposób tłumaczy się w ramach tej teorii rozprzestrzenienie takiego gustu w całej populacji i co ważniejsze, utrzymanie się go (gdyby nie istniał żaden mechanizm zapobiegawczy, gust taki jako cecha obojętna czy szkodliwa powinien naturalnie zaniknąć).