çistˈɔrja awɡˈusta tʃɨkrˈɔtɲʲɛ fspɔmˈina dˌɔmitsjˈana, ktˌurɨ pɔkˈɔnaw ˈɔbu makrjˈanuf, jˈakɔ nˌajdʑɛlɲʲɛjʃˈɛɡɔː i nˌajɛnˌɛrɡʲitʃɲʲɛjʃˈɛɡɔ” z vˈɔdʑuf ˌawrɛɔlˈusa zbˌuntɔvanˈɛɡɔ pˈuʑɲʲɛj pʃˈɛtɕiv ɡˌaljɛnˈɔvi, i vˌɨvɔdʑɔntsˈɛɡɔ sfˈɛ pˌɔxɔdʑˈɛɲʲɛ ɔt tsɛsˈaʒa dˌɔmitsjˈana i dˌɔmitˈɨlli tʲˈir. trˈik.
Historia Augusta trzykrotnie wspomina Domicjana, który pokonał obu Makrianów, jako „najdzielniejszego i najenergiczniejszego” z wodzów Aureolusa (zbuntowanego później przeciw Galienowi), i wywodzącego swe pochodzenie od cesarza Domicjana i Domitylli (Tir. trig.