f tˈakʲɛj sˌɨtuˈatsji pˈaɲstfɔ ʒˈɨmskʲɛ spwatsˈawɔ dwˈuɡʲi zmarwˈɛɡɔ vwˈattsɨ ˌɔraz zˌapɛvɲʲˈawɔ dɔstˈatɲʲɛ ʒˈɨtɕɛ tʃwˈɔŋkɔm jˈɛɡɔ rɔdʑˈinɨ.
W takiej sytuacji państwo rzymskie spłacało długi zmarłego władcy oraz zapewniało dostatnie życie członkom jego rodziny.