pisˈarstfɔ xɛrbˈɛrta bˈardʑɛj skˈupja ɕɛ na pʃɨʃwˈɔɕtɕi samˈɛɡɔ tʃwɔvʲˈɛka ɲˈiʃ tfɔʒˈɔnɛj pʃˈɛs ɲʲˈɛɡɔ tˈɛxɲikˌi.
Pisarstwo Herberta bardziej skupia się na przyszłości samego człowieka niż tworzonej przez niego techniki.