ix ˌarɡumɛntˈatsja skˈupja ɕɛ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim na zˌakfɛstjˌɔnɔvˈaɲʲu ˌɛpitskˈɔɕtɕi” ʃtʃˌɛɡulnˈɛɡɔː ˌaktsɛntɔvˈaɲʲa rˈɔli ˌintɛlˈɛktu w ɔdbjˈɔʒɛ pʃɛkˈazu tˌɛatralnˈɛɡɔː ˌɔras ɛfˈɛktu ɔptsˈɔɕtɕi, pˌɔtstavˈɔvɨɣ vˌɨruʒɲˈikuf tˌɛɡɔ prɔɡrˈamu.
Ich argumentacja skupia się przede wszystkim na zakwestionowaniu „epickości” szczególnego akcentowania roli intelektu w odbiorze przekazu teatralnego oraz efektu obcości, podstawowych wyróżników tego programu.