sˌillanpˈɛɛ mˈɔtsnɔː ˌaktsɛntˈujɛ pʃˈɨtɨm kfˈɛstjɛ jɛdnˈɔɕtɕi fʃɛxʃˈɛtʃɨ, pʃɛtʃˈutɕɛ dˌɔskɔnawˈɛɡɔ zjˌɛdnɔtʃˈɛɲʲa tʃwɔvʲˈɛka s fʃɛxɕfʲˈatɛm, ktˌurɛ pʃɛjˈavja ɕɛ w najprˈɔstʃɨm bˌɛspɔɕrˈɛdɲim kɔntˈaktɕɛ jɛdnˈɔstki lˈutskʲɛj z natˈurɔ̃.
Sillanpää mocno akcentuje przy tym kwestię Jedności wszechrzeczy, przeczucie doskonałego zjednoczenia człowieka z wszechświatem, które przejawia się w najprostszym bezpośrednim kontakcie jednostki ludzkiej z naturą.