pɔmˈimɔ zɲʲˌɛxɛntsˈɛɲʲa stɔlˈitsɔ̃, zˈavar f tɨm ɔkrˈɛɕɛ ʃˈɛrɛɡ vˌartɔɕtɕˈɔvɨɣ znˌajɔmˈɔɕtɕi, ˈɛm.ˈin. z ʒɛʑbjˈaʒɛm dʒˈɛjmsɛm pradjˈɛrɛm, mwˈɔdɨm lˌitɛrˈatɛm maksˈimɛm dˈu kˈɛmp ˌɔras s sˈamɨm viktˈɔrɛm xˈuɡɔ.
Pomimo zniechęcenia stolicą, zawarł w tym okresie szereg wartościowych znajomości, m.in. z rzeźbiarzem Jamesem Pradierem, młodym literatem Maximem Du Camp oraz z samym Wiktorem Hugo.