ɲʲɛ dˈa ɕɛ vʲˈɛɕtɕ pʃˌɨjɛmnˈɛɡɔ ʒˈɨtɕa, jˈɛɕli ɲʲɛ ʒˈɨjɛ ɕɛ mˈɔndʒɛ, dˈɔbʒɛ i sprˌavʲɛdlˈivʲɛ ˌaɲi ʃkˈɔdʑitɕ, ˌaɲi dɔznˈavatɕ ʃkˈɔdɨ” i ɲʲɛ dˈa ɕɛ ʒˈɨtɕ mˈɔndʒɛ i dˈɔbʒɛ i sprˌavʲɛdlˈivʲɛ, ɲʲɛ ʒˈɨjɔnts pʃɨjˈɛmɲʲɛ.
Nie da się wieść przyjemnego życia, jeśli nie żyje się mądrze, dobrze i sprawiedliwie („ani szkodzić, ani doznawać szkody” i nie da się żyć mądrze i dobrze i sprawiedliwie, nie żyjąc przyjemnie.