f kˌɔmputˈɛrax ˌɔsɔbʲˈistɨɣ dˌɛˌɔˈɛs ɲʲˈɛma vbˌudɔvˈanɨx mˌɛxaɲˈizmuf ɔxrˈɔnɨ pamjˈɛɲtɕi ɲʲɛ istɲʲˈɛjɔ̃ mˌɛxaɲˈizmɨ ɔxrˈɔnɨ pamjˈɛɲtɕi f trˈɨbjɛ ʒˌɛtʃɨvˈistɨm prˌɔtsɛsˈɔra ˈiks ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ, f ktˌurɨm pratsˈujɛ dˌɛˌɔˈɛs s tˌɛɡɔ vzɡlˈɛndu ɲʲɛ jɛst sɨstˈɛmɛm bɛspʲˈɛtʃnɨm dla dˈanɨx i prɔtsˈɛsuv vˌɨmuʃˈanɨx ʃtˈutʃɲʲɛ vʲˌɛlɔpˌɔtɔkˈɔvɔ lˈup ɕɛtɕˈɔvɔ.
W komputerach osobistych DOS nie ma wbudowanych mechanizmów ochrony pamięci (nie istnieją mechanizmy ochrony pamięci w trybie rzeczywistym procesora x86, w którym pracuje DOS) – z tego względu nie jest systemem bezpiecznym dla danych i procesów wymuszanych sztucznie wielopotokowo lub sieciowo.