klarˈɛntsɛ zˈɛnɛr rɔzvʲˈɔ̃zaw prˈɔblɛm fpwˈɨvu pˌaramˈɛtruf prɔtsˈɛsu na vʲˈɛlkɔɕtɕ ˌɔdlɛɡwˈɔɕtɕi mʲˌɛndʑɨpwɨtkˈɔvɨx pʃˈɛz zˌawɔʒˈɛɲʲɛ, ʒˈɛ rˌɛalˌizɔvˈanɛ w dˈanɨɣ varˈuŋkax ˌɔdlɛɡwˈɔɕtɕi mʲˌɛndʑɨpwɨtkˈɔvɛ tɔ tˈakʲɛ, ktˌurɛ mˌaksɨmˌalizˈujɔ̃ prˈɛntkɔʑdʑ vzrˈɔstu.
Clarence Zener rozwiązał problem wpływu parametrów procesu na wielkość odległości międzypłytkowych przez założenie, że realizowane w danych warunkach odległości międzypłytkowe to takie, które maksymalizują prędkość wzrostu.