tsˈawɔ̃ tfˈurtʃɔɕtɕ kɛmˈusa mˈɔʒna dʑˈɛlidʑ vˈɛdwuɡ vʲˈɛlu krɨtˈɛrjuf, s ktˌurɨx najbˈardʑɛj xˈɨba znˈanɛ sɔ̃ dvˈa trɨptˈɨki: mˈit sɨzˈɨfa, dɔ kturˌɛɡɔ zˌalitʃˈajɔ̃ ɕɛ mˈit sɨzˈɨfa, ˈɔptsɨ i kˌaliɡˈula, ˌɔras mˈit prˌɔmɛtɛˈuʃa: tʃwˈɔvʲɛɡ zbˌuntɔvˈanɨ, dʒˈuma, ɲʲˌɛpɔrˌɔzumjˈɛɲʲɛ.
Całą twórczość Camusa można dzielić według wielu kryteriów, z których najbardziej chyba znane są dwa tryptyki: Mit Syzyfa, do którego zaliczają się Mit Syzyfa, Obcy i Kaligula, oraz Mit Prometeusza: Człowiek zbuntowany, Dżuma, Nieporozumienie.