dˌɔdatkˈɔvɔ stˌɔsuŋkˈɔvɔ ʒˈatkɔ zdˈaʒa ɕɛ, ˈabɨ pʃˌɛwamˈɨvaw ɕɛ w ɔdmʲˈɛnnɨ spˈɔsup w mʲˈɛjstsax pʃˌɛnɔʃˈɛɲʲa vɨrˈazuf, vʲˈɛnts tʃˈɛskʲɛ bwˈɛndɨ w ʒˈadnɨm lˈup tsˈɔ najvˈɨʒɛj mˈawɨm stˈɔpɲʲu fpwɨvˈajɔ̃ na zmʲˈanɛ dwuɡˈɔɕtɕi ˌakapˈituf, jˈak rˈuvɲʲɛʃ na pˌɔfstavˈaɲʲɛ tˌɛzˌɛdvˈu. kˌɔrɨtˈaʒɨ f tˈɛkɕtɕɛ.
Dodatkowo stosunkowo rzadko zdarza się, aby przełamywał się w odmienny sposób w miejscach przenoszenia wyrazów, więc czeskie błędy w żadnym lub co najwyżej małym stopniu wpływają na zmianę długości akapitów, jak również na powstawanie tzw. korytarzy w tekście.