vʲˈɛŋkʃɔʑdʑ badˈatʃɨ ɡˌɛnɛalˈɔɡji lˌitɛratˈurɨ fˌantastˈɨtʃnɛj uznˈajɛ za najstˈarʃɔ̃ ɔdmʲˈanɛ fantˈastɨkˌi mˈit pʲˌɛrvɔbˈɨtnɨ i bˈaɕɲ ludˈɔvɔ̃, pˌɔtkrɛɕlˈajɔnts jˈɛdnɔɕtɕ fʃˈɨstkix fˌantastˈɨtʃnɨx ɕfʲˈatuf pʃˌɛtstavʲˈɔnɨx ɲʲˌɛzalˈɛʒɲʲɛ ɔt rɔdʑˈaju vˌɨstɛmpujˈɔntsɨx w ɲˈix ˌɛlɛmˈɛntuf fˌantastˈɨtʃnɨx napʃˈɨkwad. staɲˈiswaf lˈɛm, rˈɨʃart xˈantkɛ, kˈiŋkslɛj ˈamis ˌi taɡ dˈalɛj..
Większość badaczy genealogii literatury fantastycznej uznaje za najstarszą odmianę fantastyki mit pierwobytny i baśń ludową, podkreślając jedność wszystkich fantastycznych światów przedstawionych niezależnie od rodzaju występujących w nich elementów fantastycznych (np. Stanisław Lem, Ryszard Handke, Kingsley Amis itd.).