ˌalɛksˈandɛr tɛˈɔdɔr ɡˈuttrɨ ˈur. dvadʑˈɛɕtɕatʃˈɨ mˈartsa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃɨnˈaɕtɕɛ f parˈɨʒu kˈa. ʒɲˈina, zˌɛtˈɛm. tʃtˈɛrɨ stˈɨtʃɲʲa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn f pʲˌɔtrkɔvˈitsax pɔznˈaɲskʲɛ pˈɔlski dʑˈawatʃ pˌɔlitˈɨtʃnɨ, pʃˌɛtstavˈitɕɛl lˌibɛralnˈɛɡɔ ʑɛmʲˈaɲstfa, tʃwˈɔnɛɡ zaʒˈɔndu tsˌɛntralnˈɛɡɔ tˌɔvaʒˈɨstfa ɡˌɔspɔdartʃˈɛɡɔ dla vʲɛlkʲˈɛɡɔ kɕˈɛ̃stfa pˌɔznaɲskʲˈɛɡɔ w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ʃɛʑdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn rˈɔku.
Aleksander Teodor Guttry (ur. 23 marca 1813 w Paryżu k. Żnina, zm. 4 stycznia 1891 w Piotrkowicach (Poznańskie)) – polski działacz polityczny, przedstawiciel liberalnego ziemiaństwa, członek Zarządu Centralnego Towarzystwa Gospodarczego dla Wielkiego Księstwa Poznańskiego w 1861 roku.