vʲˈɛŋkʃɔɕtɕ ˌɔrɡaɲˈizmuf ɲʲɛ jɛzd zdˈɔlna dɔ pʃˌɨsfajˈaɲʲa azˈɔtu pʲˌɛrvʲastkɔvˈɛɡɔ, z vɨjˈɔntkʲɛm baktˈɛrji ˌazɔtˈɔvɨɣ vʲɔ̃ʒˈɔntsɨɣ vˈɔlnɨ ˈazɔt s pɔvʲˈɛtʃa, ʒɨjˈɔntsɨx sfɔbˈɔdɲʲɛ w ɡlˈɛbjɛ lˈup sˌɨmbjɔtˈɨtʃnɨɣ z rˌɔɕlinˈami bˌɔbɔvatˈɨmi dˈaf. mˌɔtɨlkˌɔvatˈɨmi baktˈɛrji brˌɔdafkˈɔvɨx.
Większość organizmów nie jest zdolna do przyswajania azotu pierwiastkowego, z wyjątkiem bakterii azotowych wiążących wolny azot z powietrza, żyjących swobodnie w glebie lub symbiotycznych z roślinami bobowatymi (daw. motylkowatymi) bakterii brodawkowych.