ix tʃɔ̃stˈɛtʃki zbˌudɔvˈanɛ sɔ̃ s pʲˌɛɲtɕɔvˌɛŋɡlɔvˈɛɡɔ tsˈukru dˌɛɔksˌɨrɨbˈɔzɨ, kturˌɛɡɔ ɡrˈupa xˌɨdrɔksɨlˈɔva znˌajdujˈɔntsa ɕɛ pʃɨ ɔstˈatɲim atˈɔmjɛ vˈɛŋɡla pʲˈɛɲtɕ jɛzd zˌɛstrɨfˌikɔvˈana rˈɛʃtɔ̃ fˌɔsfɔranˈɔvɔ̃, a pʲˈɛrʃɨ ˈatɔm vˈɛŋɡla jˈɛdɛn pˌɔwɔntʃˈɔnɨ jɛzd vʲɔ̃zˈaɲʲɛm ˈɛnɡlˌikɔzɨdˈɔvɨm z jˈɛdnɔ̃ s tʃtˈɛrɛɣ zˈasat ˌazɔtˈɔvɨx, dvˈux pˌurɨnˈɔvɨx ˌadɛɲˈinɔ̃ ˈadɛ lˈup a i ɡˌuaɲˈinɔ̃ ɡˈua lˈub ɡjˈɛ ˌɔraz dvˈux pˌirɨmˌidɨnˈɔvɨx: tsˌɨtɔzˈɨnɔ̃ tsˈɨt lˈup tsˈɛ i tɨmˈinɔ̃ tˈɨ lˈup tˈɛ.
Ich cząsteczki zbudowane są z pięciowęglowego cukru deoksyrybozy, którego grupa hydroksylowa znajdująca się przy ostatnim atomie węgla (5′) jest zestryfikowana resztą fosforanową, a pierwszy atom węgla (1′) połączony jest wiązaniem N-glikozydowym z jedną z czterech zasad azotowych, dwóch purynowych – adeniną (Ade lub A) i guaniną (Gua lub G) – oraz dwóch pirymidynowych: cytozyną (Cyt lub C) i tyminą (Thy lub T).