stˈɨl sɔnˈɛtuf ɔkrˈɛɕlitɕ nalˈɛʒɨ mʲˈanɛm dˌɨskursɨvnˈɛɡɔ; tsɛxˈujɔ̃ ɡˈɔː ˌintɛlˌɛktuˌalizˈatsja ˌɔras ˌapstraktsˈɨjnɔɕtɕ lˈɛksɨkˌi, brˈak rˌɔzbudɔvˈanɨx ɔbrˈazuf, mɛtˈafɔr, pɔrˈuvnaɲ.
Styl sonetów określić należy mianem dyskursywnego; cechują go intelektualizacja oraz abstrakcyjność leksyki, brak rozbudowanych obrazów, metafor, porównań.