atˈɔmɨ arɡˈɔnu mˈɔɡɔ̃ zˈɔstatɕ ˌuvʲɛ̃ʑˈɔnɛ f ɕˈɛtɕi ˈinnɨx tʃɔ̃stˈɛtʃɛk tfˈɔʒɔnts klatrˈatɨ, napʃˈɨkwad. ˈar ʃˈɛɕtɕ xˈa dvˈa ɔ tʃtɛrdʑˈɛɕcʲiʃˈɛɕtɕ i ˈar xˌɨdrɔçˈinɔn tʃˈɨ.
Atomy argonu mogą zostać uwięzione w sieci innych cząsteczek tworząc klatraty, np. Ar6(H2O)46 i Ar(hydrochinon)3.