nˌɔvɔtʃˈɛsna çirˈurɡja rˌɔzvinˈɛwa ɕɛ pɔt kˈɔɲʲɛts ˌiksˌiˈiɡz vɨ. pɔ rˌɔzviɲʲˈɛɲtɕu pˈɔtstav dʑiɕˈɛjʃɛj asˈɛptɨkˌi i ˌantɨsˈɛptɨkˌi w zˌapɔbjɛɡˈaɲʲu zˌakaʒˈɛɲʲɔm rˈan i krfˈi, a tˈaɡʒɛ ˌanɛstˌɛzjɔlˈɔɡji ˌɔraz dʑˈɛŋki ɡwɛmpʃˈɛmu zrˌɔzumjˈɛɲʲu fˌizjɔlˈɔɡji i pˌatɔfˌizjɔlˈɔɡji.
Nowoczesna chirurgia rozwinęła się pod koniec XIX w. po rozwinięciu podstaw dzisiejszej aseptyki i antyseptyki w zapobieganiu zakażeniom ran i krwi, a także anestezjologii oraz dzięki głębszemu zrozumieniu fizjologii i patofizjologii.