zɡˈɔdɲʲɛ z mɔdˈɛlɛm pwˈɨnnɛj mɔzˈaikˌi, zˌaprɔpˌɔnɔvˈanɨm w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔnddvˈa rˈɔku pʃˈɛz dʒˌɔnatˈana siŋɡˈɛra i ɡˈarsa ɲˌitsɔlsˈɔna, kˈaʒdɔ̃ bwˈɔnɛ f kɔmˈurtsɛ tfˈɔʒɨ pwˈɨnna dvuvˈarstfa tʃɔ̃stˈɛtʃɛk fˌɔsfɔlˌipidˈɔvɨx, f ktˌurɛj zˌanuʒˈɔnɛ sɔ̃ bjˈawka.
Zgodnie z modelem płynnej mozaiki, zaproponowanym w 1972 roku przez Jonathana Singera i Gartha Nicolsona, każdą błonę w komórce tworzy płynna dwuwarstwa cząsteczek fosfolipidowych, w której zanurzone są białka.