izˈɔtɔp pˌɔdlɛɡajˈɔntsɨ rˌɔspadˈɔvi bˈɛta plˈus, ˌɛmitˈujɔnts prˌɔmjɛɲʲɔvˈaɲʲɛ ɡˈamma ɔː ɛnˈɛrɡji jˈɛdɛn,stˈɔ pjɛtnˈaɕtɕɛ mˈɛ fˈaw, prˌɔmjɛɲʲɔvˈaɲʲɛ ˌaɲiçilˈatsji pʲˈɛɲtɕsɛt jˌɛdɛnˈaɕtɕɛ kˈɛ fˈaw i prˌɔmjɛɲʲɔvˈaɲʲɛ xˌaraktˌɛrɨstˈɨtʃnɛ lˈiɲʲi (en)kˌeɪˈalfə(pl) mʲˈɛdʑi ˈɔɕɛm,zˈɛrɔː tʃtɛrdʑˈɛɕcʲiɕˈɛdɛm kˈɛ fˈaw.
Izotop podlegający rozpadowi beta plus, emitując promieniowanie gamma o energii 1,115 MeV, promieniowanie anihilacji (511 keV) i promieniowanie charakterystyczne linii Kα miedzi (8,047 keV).