w ˌiksˌiˈiɡz vʲˈɛku bˈɨw pɔfʃˈɛxɲʲɛ stˌɔsɔvˈanɨ jˈakɔ tˈɛxɲikˌa ˌilustratsˈɨjna dla prˈasɨ, pɔɲʲˈɛvaʃ mˈɔʒna ɡˈɔ drukˈɔvatɕ rˈazɛm s tˈɛkstɛm z jɛdnˈɛɡɔ skwˈadu, tsˈɔ davˈawɔ mu pʃɛvˈaɡɛ nat innˈɨmi tˌɛxɲikˈami f pˈɔlstsɛ ˈɛm.ˈin. tɨɡˈɔdɲik ˌillustrɔvˈanɨ”, kwˈɔsɨ”, vɛndrˈɔvʲɛts”, mˈuxa”, a tˈaɡʒɛ jˈakɔ dʒɛvˈɔrɨt rˌɛprɔduktsˈɨjnɨ, ˌɔttfaʒajˈɔntsɨ dʑˈɛwa malˈarskʲɛ.
W XIX wieku był powszechnie stosowany jako technika ilustracyjna dla prasy, ponieważ można go drukować razem z tekstem z jednego składu, co dawało mu przewagę nad innymi technikami (w Polsce m.in. „Tygodnik Illustrowany”, „Kłosy”, „Wędrowiec”, „Mucha”), a także jako drzeworyt reprodukcyjny, odtwarzający dzieła malarskie.