dˈantɛ uvˈaʒaw, ʒˈɛ utfˈɔrɨ lˌitɛrˈatskʲɛ nalˈɛʒɨ pˈisatɕ w jɛ̃zˈɨkax nˌarɔdˈɔvɨx, a watɕˈinɛ pɔvˈinnɔ ɕɛ ˌɔɡraɲˈitʃɨdʑ dɔ rˈɔspraf nˌaukˈɔvɨx.
Dante uważał, że utwory literackie należy pisać w językach narodowych, a łacinę powinno się ograniczyć do rozpraw naukowych.