tfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ vˌɛddɛrbˈurna mˈuvi, ʒˈɛ kˈaʒdɨ skɔɲtʃˈɔnɨ pʲˈɛrɕtɕɛɲ tsˌawkɔvˈitɨ f ʃtʃˌɛɡulnˈɔɕtɕi: pʲˈɛrɕtɕɛɲ z dʑɛlˈɛɲʲɛm jɛst pʃɛmjˈɛnnɨ, a vʲˈɛnts jɛst tɕˈawɛm skɔɲtʃˈɔnɨm; tˈɛza zaxˈɔdʑi rˈuvɲʲɛʒ dla pʲɛrɕtɕˈɛɲi ˌaltɛrnatˈɨvnɨx, tʃˈɨli pʃɨ zrˌɛzɨɡnɔvˈaɲʲu z zˌawɔʒˈɛɲʲa wɔntʃnˈɔɕtɕi pʲɛrɕtɕˈɛɲʲa na ʒˈɛtʃ jˈɛɡɔː ˌaltɛrnˌatɨvnˈɔɕtɕi, ɔ tʃɨm mˈuvi tfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ artʲˈinazˈɔrna.
Twierdzenie Wedderburna mówi, że każdy skończony pierścień całkowity (w szczególności: pierścień z dzieleniem) jest przemienny, a więc jest ciałem (skończonym); teza zachodzi również dla pierścieni alternatywnych, czyli przy zrezygnowaniu z założenia łączności pierścienia na rzecz jego alternatywności, o czym mówi twierdzenie Artina-Zorna.