pɔ tʃˈɨ dɲʲˈaɣ vˈalk, jˌɛdɛnˈaɕtɕɛ vʒˈɛɕɲʲa zdɔbˈɨtɔ krˈɔsnɔ, pɔ tʃɨm rɔspˈɔtʃɔw ɕɛ krfˈavɨ, vʲˌɛlɔdɲʲˈɔvɨ bˈuj ɔ dˈuklɛ i strˌatɛɡʲˈitʃnɛ vzɡˈuʒɛ frˈaŋkuf pʲˈɛɲtɕsɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲitʃtˈɛrɨ ˈɛm ˈɛn.pˈɛ.ˈɛm., dˌɔminujˈɔntsɛ nad drˈɔɡɔ̃ dˈukla nˈɔvɨ ʒmˈiɡrut, ɡdʑˈɛ dɨvˈizja kˌavalˈɛrji ɡvˈardji ɡˈɛn. bˌaranˈɔva zˌastɔsɔvˈawa mˈanɛvr ˌɔskʃɨdlajˈɔntsɨ, fxˈɔdʑɔndʑ w dɔlˈinɛ nˌajvʲɛŋkʃˈɛɡɔː ɔstʃˈawu.
Po 3 dniach walk, 11 września zdobyto Krosno, po czym rozpoczął się krwawy, wielodniowy bój o Duklę i strategiczne wzgórze Franków (534 m n.p.m.), dominujące nad drogą Dukla - Nowy Żmigród, gdzie Dywizja Kawalerii Gwardii gen. Baranowa zastosowała manewr oskrzydlający, wchodząc w dolinę największego ostrzału.