ˈɛtɨkˌa xʃˌɛɕtɕijˈaɲska ɲʲɛ jɛst kˌazuistˈɨtʃna rˈup tɔ, ɲʲˈɛrup tˈɛɡɔ, ˌalɛ pɔlˈɛɡa na vzrˈɔɕtɕɛ f tsnˈɔtax, nˌatpʃɨrɔdʑˈɔnɨx dʑˈɛŋki wˈastsɛ, ɔt xfˈili xʃtˈu i lˈutskix.
Etyka chrześcijańska nie jest kazuistyczna (rób to, nie rób tego), ale polega na wzroście w cnotach, nadprzyrodzonych (dzięki łasce, od chwili chrztu) i ludzkich.