w jɛ̃zˈɨku pˈɔlskim fˌuŋktsjɔnɔvˈawa pˌɔtʃɔntkˈɔvɔ zˌatʃɛrpɲʲˈɛnta z jɛ̃zˈɨkuf ˌɛwrɔpˈɛjskix nˈazva çˈina, z tsˌɛxˈa” tʃɨtˈanɨm vˈɛdwuk pˈɔlskʲɛj vɨmˈɔvɨ, tsˈɔ dˌɔdatkˈɔvɔː ˌɔddalˈiwɔ jˈɔ̃ ɔt pʲˌɛrvɔvzˈɔru.
W języku polskim funkcjonowała początkowo zaczerpnięta z języków europejskich nazwa China, z „ch” czytanym według polskiej wymowy, co dodatkowo oddaliło ją od pierwowzoru.