fˈɔrmad dˈanɨx stfɔʒˈɔnɨ pʃˈɛs pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrstfɔː ˈapplɛ jˈakɔː ˌantʲidˈɔtum na pˈɔst stsrˈipt za ktˌurɨ tʃˈɛba bˌɨwɔ pwˈatɕitɕ, stˌɔsɔvˈanɨ na kˌɔmputˈɛrax matɕˈintɔʃ ɔt tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn ˈɛr. ɔbˈɛtsɲʲɛ rˌɔspɔfʃɛxɲʲˈɔnɨ na fʃˈɨstkix platfˈɔrmax kˌɔmputɛrˈɔvɨx na rˈuvɲi s fɔntˈami tˈɨpɛ jˈɛdɛn. znˈaki f trˈuɛ tˈɨpɛ ˌɔpisˈanɛ sɔ̃ za pɔmˈɔtsɔ̃ kʃˈɨvɨɣ bɛʑˈɛra tˌɨlkɔ druɡʲˈɛɡɔ stˈɔpɲʲa, jˈɛdnak jɛst tɔ fˈɔrmad znˈatʃɲʲɛ bˈardʑɛj skˌɔmplikɔvˈanɨ tɛxɲˈitʃɲʲɛ.
Format danych stworzony przez przedsiębiorstwo Apple jako antidotum na PostScript (za który trzeba było płacić), stosowany na komputerach Macintosh od 1991 r. – obecnie rozpowszechniony na wszystkich platformach komputerowych na równi z fontami Type 1. Znaki w TrueType opisane są za pomocą krzywych Béziera tylko drugiego stopnia, jednak jest to format znacznie bardziej skomplikowany technicznie.