pʃɛwˈɔʒɨw ɔn i ˌɔpratsˈɔvaw znˈanɛ ɔt tʃˈasuf rˌɛnɛsˈansu dʑˈɛwa zavˈartɛ f tˌɛzˌɛdvˈu. kɔdˈɛksax a i bˈɛ ˌarçimɛdˈɛsa ˌɔras ˈɔtkrɨw f kˌɔnstantˌɨnɔpˈɔlu w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsɛt ʃˈɛɕtɕ palˈimpsɛzd z mˌɔdlitɛvɲˈikʲɛm bʲˌizantˈɨjskim z ˌiksˌifˈaw vʲˈɛku, ktˌurɨ bˈɨw nˌapisˈanɨ na pˌɛrɡamˈiɲʲɛ z vˌɨskrɔbˈanɨm pʃˈɛttɛm tˈɛkstɛm ˌarçimɛdˈɛsa tˌɛzˌɛdvˈu. kˈɔdɛks tsˈɛ.
Przełożył on i opracował znane od czasów renesansu dzieła zawarte w tzw. Kodeksach A i B Archimedesa oraz odkrył w Konstantynopolu w 1906 palimpsest z modlitewnikiem bizantyjskim z XIV wieku, który był napisany na pergaminie z wyskrobanym przedtem tekstem Archimedesa (tzw. Kodeks C).