pʃˌɛtstavˈitɕɛl jˈɛdnɛj z ɲˈix, ʃˈamʃiˈadat i s tˈɛrki panˈɔvaw w lˈatax tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrnˈaɕtɕɛ tˈɨɕɔnts ɕˈɛdɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ., zawˈɔʒɨw pʲˈɛrʃɛ pˈaɲstfɔː ˌasɨrˈɨjskʲɛ, ktˌurɛ bˌɨwɔ pʃˈɛs krˈutki tʃˈas najvʲˈɛŋkʃɔ̃ pɔtˈɛŋɡɔ̃ w mˌɛzɔpɔtˈamji.
Przedstawiciel jednej z nich, Szamszi-Adad I z Terqi (panował w latach 1814–1781 p.n.e.), założył pierwsze państwo asyryjskie, które było przez krótki czas największą potęgą w Mezopotamii.