kaʑˈimjɛʃ ˌajdukʲˈɛvidʒ dˌɛfiɲʲˈujɛ dˌɔvɔdʑˈɛɲʲɛ jˈakɔ prˈɔtsɛs mɨɕlˈɔvɨ pˌɔlɛɡajˈɔntsɨ na rˌɔzvʲɔ̃zɨvˈaɲʲu zadˈaɲʲa, ktˌurɛ dɔmˈaɡa ɕɛ, bˈɨ pˈɛvnɛ zdˈaɲʲɛ tsˌawkɔvˈitɕɛ dˈanɛ f sˈamɨm zadˈaɲʲu vˌɨvɲʲɔskˈɔvadʑ zˈɛ zdˈaɲ ˈinnɨx, jˈuʃ upʃˈɛdɲʲɔː uznˈanɨx”.
Kazimierz Ajdukiewicz definiuje dowodzenie jako „proces myślowy polegający na rozwiązywaniu zadania, które domaga się, by pewne zdanie całkowicie dane w samym zadaniu wywnioskować ze zdań innych, już uprzednio uznanych”.