f kɔŋkˈurɕɛ pʲɛŋknˈɔɕtɕi mʲˌɛndʑɨ xˈɛrɔ̃, atˈɛnɔ̃ i ˌafrɔdˈɨtɔ̃, ta ɔstˈatɲʲa ˌɔbjɛtsˈawa pˌarɨsˈɔvi xɛlˈɛnɛ, ʒˈɔnɛ mˌɛnɛlaˈɔsa zˈɛ spˈartɨ, za tˈɨtuw nˌajpʲɛŋkɲʲˈɛjʃɛj jˈapkɔ ɲʲɛzɡˈɔdɨ, tʃɨm pʃˌɨtʃɨɲˈiwa ɕɛ dɔ rˌɔspɛntˈaɲʲa vˈɔjnɨ trɔjˈaɲskʲɛj.
W konkursie piękności między Herą, Ateną i Afrodytą, ta ostatnia obiecała Parysowi Helenę, żonę Menelaosa ze Sparty, za tytuł najpiękniejszej (jabłko niezgody), czym przyczyniła się do rozpętania wojny trojańskiej.