fˌantastˌɨkɔznˈafstfɔ” jˈakɔ jˈɛdna z najmwˈɔtʃɨɣ ɡawˈɛ̃ʑi fspuwtʃˈɛsnɛj tɛˈɔrji lˌitɛratˈurɨ ɲʲɛ stfɔʒˈɨwɔ dɔtˈɨxtʃas ɔɡˈulɲʲɛ zˌaaktsˌɛptɔvˈanɛj i sˌatɨsfˌaktsjɔnujˈɔntsɛj vʲˈɛŋkʃɔʑdʑ badˈatʃɨ mˌɛtɔdɔlˈɔɡji bˈadaɲ i tˌɛrminɔlˈɔɡji, ktˌurɛ pˌɔzvɔlˈiwɨbˌɨ f spˈɔsup jˈasnɨ i vʲˌarɨɡˈɔdnɨ ɔkrˈɛɕlitɕ istˈɔtɛ i ɡraɲˈitsɛ fˌantastˈɨtʃnɨx ɕfʲˈatuf pʃˌɛtstavʲˈɔnɨx.
„Fantastykoznawstwo” jako jedna z najmłodszych gałęzi współczesnej teorii literatury nie stworzyło dotychczas ogólnie zaakceptowanej i satysfakcjonującej większość badaczy metodologii badań i terminologii, które pozwoliłyby w sposób jasny i wiarygodny określić istotę i granice fantastycznych światów przedstawionych.