tsɛnzˈurɔ̃ kˌɔrɛspɔndˈɛntsji ˈalbɔ tsɛnzˈurɔ̃ pɔtʃtˈɔvɔ̃ nazˈɨva ɕɛ kˌɔntrɔlɔvˈaɲʲɛ trˈɛɕtɕi kˌɔrɛspɔndˈɛntsji prɨvˈatnɛj, stˌɔsɔvˈanɛ w ɲʲɛktˌurɨx sˌɨtuˈatsjax napʃˈɨkwad. kˌɔrɛspɔndˈɛntsja lˈistuf ˈɔsup ˌɔsadʑˈɔnɨx w arˈɛʃtax i vʲɛ̃ʑˈɛɲʲax, tsɛnzˈura pˈɔtʃtɨ pɔlˈɔvɛj ʒɔwɲʲˈɛʒɨ pˈɔttʃaz vˈɔjnɨ w rˈamax tˌɛzˌɛdvˈu. tsɛnzˈurɨ vɔjˈɛnnɛj; ʃtʃɛɡˈulnɨm pʃɨpˈatkʲɛm tˌɛɡɔ rɔdʑˈaju bˌɨwɔ tsˌɛnzurɔvˈaɲʲɛ fʃˈɛlkʲɛj kˌɔrɛspɔndˈɛntsji lˈistuf, kˈart pɔtʃtˈɔvɨx i tˌɛlɛɡrˈamuf ˌɔbɨvatˈɛli pˌɛˌɛrˈɛl, ktˌurɛ stˌɔsɔvˈanɔ jˈavɲʲɛ ɔt xfˈili fprˌɔvadʑˈɛɲʲa stˈanu vˌɔjɛnnˈɛɡɔ f pˈɔlstsɛ w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn.
Cenzurą korespondencji (albo cenzurą pocztową) nazywa się kontrolowanie treści korespondencji prywatnej, stosowane w niektórych sytuacjach (np. korespondencja listów osób osadzonych w aresztach i więzieniach, cenzura poczty polowej żołnierzy podczas wojny w ramach tzw. cenzury wojennej); szczególnym przypadkiem tego rodzaju było cenzurowanie wszelkiej korespondencji (listów, kart pocztowych i telegramów) obywateli PRL, które stosowano jawnie od chwili wprowadzenia stanu wojennego w Polsce w 1981.