na pʃˈɨkwad zmʲˈanɨ f pɔpˈɨtɕɛ ˌinvɛstɨtsˈɨjnɨm jˈak xˈɔdʑbɨ zˌakwutsˈɛɲʲa nazvˈanɛ pʃˈɛs kɛˈɨnsa instˈɨŋktɛm zvʲɛʒˈɛntsɨm, tʃˈɨli spˌɔntaɲˈitʃnɛ zmʲˈanɨ pˌɛsɨmˈizmu i ˌɔptɨmˈizmu ˌinvɛstˈɔruv dˌɔtɨtʃˈɔntsɛ zˌɨskɔvnˈɔɕtɕi ˌinvɛstˈɨtsji pʃɨ ɲʲˌɛzmʲɛɲʲˈɔnɨɣ vɨdˈatkax pˈaɲstfa i stˈɔpʲɛ pˌɔdatkˈɔvɛj pˌɔvɔdˈujɔ̃ zmʲˈanɨ dˌɛfitsˈɨtu.
Na przykład zmiany w popycie inwestycyjnym (jak choćby zakłócenia nazwane przez Keynsa instynktem zwierzęcym, czyli spontaniczne zmiany pesymizmu i optymizmu inwestorów dotyczące zyskowności inwestycji) przy niezmienionych wydatkach państwa i stopie podatkowej powodują zmiany deficytu.