nˌastɛmpujˈɔntsɛ pˈɔtɨm ˌutlɛɲʲˈɛɲʲɛ ɡljˌɔksalˈanu dɔ ʃtʃavʲˈanu skutkˈujɛ kamˈitsɔ̃ mɔtʃˈɔvɔ̃ ˌɔraz vapɲˈitsɔ̃ nˈɛrɛk, a tˈaɡʒɛ mˈɔʒɛ prɔvˈadʑidʑ dɔ pʃɛtftʃˈɛsnɨɣ zɡˈɔnuf na skˈutɛk ɲʲˌɛvɨdɔlnˈɔɕtɕi nˈɛrɛk lˈup nˌattɕiɕɲʲˈɛɲʲa.
Następujące po tym utlenienie glioksalanu do szczawianu skutkuje kamicą moczową oraz wapnicą nerek, a także może prowadzić do przedwczesnych zgonów na skutek niewydolności nerek lub nadciśnienia.