dalrjˈada ˌutratɕˈiwa ftˈɛdɨ ʑˈɛmʲɛ w irlˈandji, jˈɛdnaɡ dʑˈɛŋki sfˈɛj mˈɔrskʲɛj pɔtˈɛndʑɛ pʃɛtrfˈawa kɔlˈɛjnɛ vʲˈɛki mˈimɔ pˌɔpadɲʲˈɛɲtɕa w zˌalɛʒnˈɔɕtɕi nˈajpʲɛrf ɔt nɔrtˈumbrji, a pˈuʑɲʲɛj ɔt pˈiktuf.
Dalriada utraciła wtedy ziemię w Irlandii, jednak dzięki swej morskiej potędze przetrwała kolejne wieki mimo popadnięcia w zależności najpierw od Nortumbrii, a później od Piktów.