ɡdˈɨ w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔnttʃtˈɛrɨ ɔtkrˈɨtɔ tˈam zwˈɔtɔ, ʃalˈɔnɨ kˈɔɲ ɔdmˈuviw ˌɔpuʃtʃˈɛɲʲa tɛrˈɛnuf pʃɨznˈanɨx ɕˈuksɔm, ktˌurɛ stˈawɨ ɕɛ ɔbjˈɛktɛm zˌaintˌɛrɛsɔvˈaɲʲa pˌɔʃukivˈatʃɨ zwˈɔta.
Gdy w 1874 odkryto tam złoto, Szalony Koń odmówił opuszczenia terenów przyznanych Siuksom, które stały się obiektem zainteresowania poszukiwaczy złota.