jˈɛɕli vʲˈɛnts jˌakikˈɔlvʲɛɡ dˈɔvut mˈa mʲˈɛtɕ skɔɲtʃˈɔnɔ̃ dwˈuɡɔɕtɕ, pɔtʃˈɛba jˈakiɣʑ zdˈaɲ, ktˌurɨx pravdʑˈivɔʑdʑ dˈa ɕɛ pʃˈɨjɔɲdʑ bˈɛz dɔvˈɔdu.
Jeśli więc jakikolwiek dowód ma mieć skończoną długość, potrzeba jakichś zdań, których prawdziwość da się przyjąć bez dowodu.