w ɕrˌɛdɲʲɔvʲˈɛtʃu dɔ rɔzvˈɔju tɛj dʑɛdʑˈinɨ pʃˌɨtʃɨɲˈili ɕɛ ˌarabˈɔvʲɛ mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi ˈalidrˈiɕi, ˈibn battˈuta tʃɨ ˈibn kxˈaldun, ktˌuʒɨ pʃɛjˈɛli dʑɛdʑˈitstfɔ nˌaukˈɔvɛ ɡrˈɛkuf i ʒˈɨmjan, aktˈɨvɲʲɛ jˈɛ rˌɔzvijˈajɔnts.
W średniowieczu do rozwoju tej dziedziny przyczynili się Arabowie (między innymi Al-Idrisi, Ibn Battuta czy Ibn Khaldun), którzy przejęli dziedzictwo naukowe Greków i Rzymian, aktywnie je rozwijając.