prˌavdɔpɔdˈɔbɲʲɛ pɔt fpwˈɨvɛm fˌilɔzˈɔfji fsxˈɔdu, vˌitalˈizmu ɕrˌudʑɛmnˌɔmɔrskʲˈɛɡɔː i fˌilɔzˈɔfji frˌɨdɛrˈɨka ɲʲɛtsʃˈɛɡɔ kˌɛmusɔfskʲˈɛɡɔ sɨzˈɨfa jˈak pˈiʃɛ f sfˈɔim ɛsˈɛju tʃˈɛba vˌɨɔbrˈaʒatɕ sˈɔbjɛ ʃtʃɛɲɕlˈivɨm.
Prawdopodobnie pod wpływem filozofii Wschodu, witalizmu śródziemnomorskiego i filozofii Fryderyka Nietzschego Camusowskiego Syzyfa – jak pisze w swoim eseju – trzeba wyobrażać sobie szczęśliwym.