kultˈurɨ buddˈɨjskʲɛ i çˌinduistˈɨtʃnɛ lˈɛpʲɛj rˈadʑɔ̃ sˈɔbjɛ z vwaɕtɕˈivɨm dɔbˈɔrɛm ɡˈuru, ɡdˈɨʃ tˈaka fˈuŋktsja jɛst tˈam ɡwˈɛmbjɛj i trfˈalɛj zˌakɔʒɛɲʲˈɔna, a istɲʲˈɛɲʲɛ ɡˈuru vɨdˈajɛ ɕɛ nˌaturˈalnɛ i ˌɔtʃɨvˈistɛ.
Kultury buddyjskie i hinduistyczne lepiej radzą sobie z właściwym doborem guru, gdyż taka funkcja jest tam głębiej i trwalej zakorzeniona, a istnienie guru wydaje się naturalne i oczywiste.