lˈatɛm tˌɛɡɔ rˈɔku na tɛrˈɛnax pɕˈɛɡɔ pˈɔla ɔbˈɛtsɲʲɛ ɔɕˈɛdla, a ftʃˈɛɕɲʲɛj dʑɛlɲˈitsɨ vrɔtswˈavja, pɔmjˈɛndʑɨ vɔjskˈami kɕˈɛɲtɕa pɔlskʲˈɛɡɔ bˌɔlɛswˈava ˌiˌiˈi kʃˌɨvɔustˈɛɡɔː i krˈula ɲʲˌɛmjɛtskʲˈɛɡɔ xɛnrˈɨka fˈaw. vintsˈɛntɨ kadwˈubɛk f sfˈɛj rɛlˈatsji a w ɕlˈad zˈaɲim ɲʲɛktˌuʒɨ ˈinɲi krˌɔɲikˈaʒɛ pʃɛtstˈaviw jˈɔ̃ jˈakɔ vˈalnɔ̃ bʲˈitfɛ i vʲˈɛlki sˈuktsɛs pɔlskʲˈɛɡɔː ɔrˈɛ̃ʒa.
latem tego roku na terenach Psiego Pola (obecnie osiedla, a wcześniej dzielnicy Wrocławia), pomiędzy wojskami księcia polskiego Bolesława III Krzywoustego i króla niemieckiego Henryka V. Wincenty Kadłubek w swej relacji (a w ślad za nim niektórzy inni kronikarze) przedstawił ją jako walną bitwę i wielki sukces polskiego oręża.