pˈɛrɛt uvˈaʒaw ˌarçitɛktˈurɛ za ʃtˈukɛ kˌɔnstruɔvˈaɲʲa, a lˈɛ kɔrbˈuɕɛr za mistʃˈɔfskɔ̃, pɔprˈavnɔ̃, fspaɲʲˈawɔ̃ ɡrˈɛ brˈɨw pˌɔwɔntʃˈɔnɨx w ɕfʲˈɛtlɛ”.
Perret uważał architekturę za sztukę konstruowania, a Le Corbusier za „mistrzowską, poprawną, wspaniałą grę brył połączonych w świetle”.