pɔ pˌɔtpalˈɛɲʲu swˈuʒɨw jˈakɔ rˈɔdʑaj mʲɔtˈatʃa ˈɔɡɲʲa, rˈaʒɔnts pʃˌɛtɕivɲˈikuf kˌilkumɛtrˈɔvɨm jɛ̃zˈɔrɛm pwɔmjˈɛɲi i rˌɔspalɔnˈɨmi pˌɔtɕiskˈami.
Po podpaleniu służył jako rodzaj miotacza ognia, rażąc przeciwników kilkumetrowym jęzorem płomieni i rozpalonymi pociskami.