rˈussɛl mˌaɡuˈirɛ, a ɡdˈɨ w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲitʃtˈɛrɨ rˈɔku ˈarmja zrˌɛzɨɡnɔvˈawa s pʃˌɛstaʒˈawɨx tɔmpsˈɔnuf, majˈɔntɛk pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrstfa lˈɛʒaw f skʃˈɨɲʲax ˈaʒ dɔ lˈat ʃɛʑdʑˈɛɕɔnt., ɡdˈɨ kˈupiw jˈɛ dʒˈɔrdʒ nˈumrix, ʃˈɛf pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrstfa ɡˈun pˈarts, spˌɛtsjalˌizujɔntsˈɛɡɔ ɕɛ w dˌɔstartʃˈaɲʲu tʃˈɛɲɕtɕi zamjˈɛnnɨɣ dɔ brˈɔɲi.
Russel Maguire, a gdy w 1944 roku armia zrezygnowała z przestarzałych Thompsonów, majątek przedsiębiorstwa leżał w skrzyniach aż do lat 60., gdy kupił je George Numrich, szef przedsiębiorstwa Gun Parts, specjalizującego się w dostarczaniu części zamiennych do broni.