dˌɔprɔvadʑˈiwɔ tɔ dɔ zvɨtɕˈɛ̃skʲɛj dla ˈindjan bʲˈitfɨ nat pˈɔvdɛr krˈɛɛk, ɕˌɛdɛmnˈaɕtɕɛ tʃˈɛrftsa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ, f ktˌurɛj pˌɔkɔnˈanɨ zˈɔstaw ɡɛnˈɛraw dʒˈɔrtʃ krˈɔɔk, pɔ tʃɨm ʃalˈɔnɨ kˈɔɲ vɨrˈuʃɨw na pˈuwnɔts i spʃɨmjˈɛʒɨw ɕɛ z vˈɔdʑɛm ɕɛdʑˈɔntsɨm bˈɨkʲɛm: pʃɨwˈɔntʃɨw ɕɛ dɔ ɲʲˈɛɡɔː i bˈɨw jˈɛdnɨm z ɡwˈuvnɨɣ vˈɔdʑuf ˌɔras awtˈɔruv zvɨtɕˈɛ̃stfa dvadʑˈɛɕtɕapʲˈɛɲtɕ tʃˈɛrftsa w bʲˈitfʲɛ nat lˈittlɛ bʲˈiɡɔrn, pˈɔttʃas ktˌurɛj pˈɔlɛkw pˌɔtpuwkˈɔvniɡ dʒˈɔrtʃ tsˈustɛr.
Doprowadziło to do zwycięskiej dla Indian bitwy nad Powder Creek, 17 czerwca 1876, w której pokonany został generał George Crook, po czym Szalony Koń wyruszył na północ i sprzymierzył się z wodzem Siedzącym Bykiem: przyłączył się do niego i był jednym z głównych wodzów oraz autorów zwycięstwa 25 czerwca w bitwie nad Little Bighorn, podczas której poległ ppłk George Custer.