vˈɛdwuk tˌɛɡɔ pɔdˈɛjɕtɕa zˌaxɔvˈaɲʲɛ jɛst ˌɔtpɔvʲˈɛdʑɔ̃ na stˌɨmulˈatsjɛ ɕrˌɔdɔvˈiska, a pʃɨtʃˈɨnɔ̃ zˌaxɔvˈaɲʲa sɔ̃ jˈɛɡɔ pʃˈɛʃwɛ kˌɔnsɛkfˈɛntsjɛ ɕrˌɔdɔvˈiskɔ jɛzd dla ˌɔrɡaɲˈizmu ˌinfɔrmˈatsjɔ̃, tʃɨ w dˈanɛj sˌɨtuˈatsji kɔŋkrˈɛtnɛ zˌaxɔvˈaɲʲɛ bˌɛɲdʑɛ vzmatsɲʲˈanɛ tʃɨ ɲʲɛ.
Według tego podejścia zachowanie jest odpowiedzią na stymulację środowiska, a przyczyną zachowania są jego przeszłe konsekwencje (środowisko jest dla organizmu informacją, czy w danej sytuacji konkretne zachowanie będzie wzmacniane czy nie).