zˈɛ vzɡlˈɛndu na ˌɔddalˈɛɲʲɛ ɔd bʲizˈantsjum tsˈɛsaʃ fsxˈɔdɲi waskˈafʃɨm ˈɔkʲɛm pˈatʃɨw na xlɔdvˈiɡa i frˈaŋkuf ɲˈiʃ tˌɛɔdɔrˈɨka i ˌɔstrɔɡˈɔtuf.
Ze względu na oddalenie od Bizancjum cesarz wschodni łaskawszym okiem patrzył na Chlodwiga i Franków niż Teodoryka i Ostrogotów.