mˈimɔ tɔ, dˈɔbʒɛ vidʑˈanɨ fɕrˈut sɔtsjˈɛtɨ ˌiˈi tsɛsˈarstfa, ˌɔkrɛsˈɔvɔː ɔdvʲˈɛdʑaw parˈɨskix pʃɨjˈatɕuw z lˌitɛratskʲˈɛɡɔ ɕrˌɔdɔvˈiska, dɔ ktˌurɨx nˌalɛʒˈɛli tˈɛ. ɡˈawtjɛr, tsˌɛxˈa. bˌawdɛlˈɛrɛ, ˈɛ. zˈɔla, a. dˈawdɛt, a tˈaɡʒɛ i.
Mimo to, dobrze widziany wśród socjety II Cesarstwa, okresowo odwiedzał paryskich przyjaciół z literackiego środowiska, do których należeli T. Gautier, Ch. Baudelaire, E. Zola, A. Daudet, a także I.