ɡˈustaf ˌifˈaw ˈadɔlf ˈur. jˈɛdɛn lˌistɔpˈada tˈɨɕɔnts ɕˈɛdɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm f ʃtɔkxˈɔlmʲɛ, zˌɛtˈɛm. ɕˈɛdɛm lutˈɛɡɔ tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲiɕˈɛdɛm f sˈaŋɡd ɡˈallɛn krˈul ʃfˈɛtsji i vʲˈɛlki kɕˈɔ̃ʒɛ finlˈandji w lˈatax tˈɨɕɔnts ɕˈɛdɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnddvˈa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsɛd dʑˈɛvʲɛɲtɕ, sˈɨn ɡustˈava ˌiˌiˈi i zˈɔfji mˌaɡdalˈɛnɨ ɔldˈɛnburk, utʃˈɛstɲik kˌɔalˈitsji ˌantɨnˌapɔlɛˈɔɲskʲɛj.
Gustaw IV Adolf (ur. 1 listopada 1778 w Sztokholmie, zm. 7 lutego 1837 w Sankt Gallen) – król Szwecji i wielki książę Finlandii w latach 1792–1809, syn Gustawa III i Zofii Magdaleny Oldenburg, uczestnik koalicji antynapoleońskiej.