vˈɛdwuk krˌakɔvʲˈakuf i xutsˈuwuf, pˌɔdmʲɛɲʲˈɔnɛ dʑˈɛtskɔ nˌalɛʒˈawɔ zˈaɲʲɛɕtɕ na ɡraɲˈitsɛ fɕˈi slˈɛʃ pˈɔla slˈɛʒ drˈuk ˌi tɛmˌu pɔdˈɔbnɛ., nastˈɛmpɲʲɛ ˈɔbʲitɕ jˈɛ, bˈɨ ɡwˈɔɕnɔ pwakˈawɔː i ɔdvrˈutɕitɕ ɕɛ.
według Krakowiaków i Hucułów, podmienione dziecko należało zanieść na granicę (wsi/pola/dróg itp.), następnie obić je, by głośno płakało i odwrócić się.