sˈamɛ kfˈarki mˈɔɡɔ̃ pʃɛnˈɔɕitɕ wadˈunɛk ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ, ktˌurɨ jɛst ˌuwamkˈɔvɔ̃ tʃˈɛɲɕtɕɔ̃ wadˈuŋku ˌɛlɛmˌɛntarnˈɛɡɔ, ˌalɛ jˈaɡ dˈɔtɔnt f pʃɨrˈɔdʑɛ ɲʲɛ zˈɔstaw ɔn zˌaɔpsˌɛrvɔvˈanɨ mˈɔdɛl stˌandardˈɔvɨ pʃˌɛvidˈujɛ, ʒˈɛ kfˈarki wˈɔntʃɔ̃ ɕɛ f tˌaki spˈɔsup, ʒˈɛ vˌɨpatkˈɔvɨ wadˈunɛk pɔfstˈawɛj tʃˈɔ̃stki jɛst tsˌawkɔvˈitɔ̃ krɔtnˈɔɕtɕɔ̃ wadˈuŋku ˌɛlɛmˌɛntarnˈɛɡɔ.
Same kwarki mogą przenosić ładunek elektryczny, który jest ułamkową częścią ładunku elementarnego, ale jak dotąd w przyrodzie nie został on zaobserwowany – model standardowy przewiduje, że kwarki łączą się w taki sposób, że wypadkowy ładunek powstałej cząstki jest całkowitą krotnością ładunku elementarnego.