vartˈɔɕtɕi fˈuŋktsji nazˈɨva ɕɛ vˌɨrazˈami bˈɔɲtɕ ˌɛlɛmɛntˈami tɕˈɔŋɡu i w mʲˈɛjstsɛ trˌadɨtsɨjnˈɛɡɔ zapˈisu stɔsˈujɛ ɕɛ zvˈɨklɛ zˈapis sˈam tɕˈɔŋk ɔznˈatʃa ɕɛ zazvˈɨtʃaj ɲʲɛ za pɔmˈɔtsɔ̃ sɨmbˈɔlu fˈuŋktsji, tˈutaj lˈɛdʒ dwˈuʃʃɛj nɔtˈatsji lˈup krˈutʃɨx jɛj varjˈantuf ˌɔraz ɡdʑˈɛ nˈapis w navʲˈaɕɛ nazˈɨva ɕɛ vɨrˈazɛm ɔɡˈulnɨm tɕˈɔŋɡu; f tɛj rˈɔli, zˈamjast sɨmbˈɔlu mˈɔʒɛ vɨstˈɔmpidʑ vzˈur na ˌɔblitʃˈaɲʲɛ dla danˈɛɡɔ ɲʲɛkʲˈɛdɨ zˈamjast navʲˈasuf ɔkrˈɔŋɡwɨx stɔsˈujɛ ɕɛ navʲˈasɨ klamrˈɔvɛ, napʃˈɨkwad.  xˈɔtɕ mˈɔʒɛ tɔ pˌɔvɔdˈɔvatɕ kɔlˈizjɛ s tˈakim ˌɔznatʃˈɛɲʲɛm zbjˈɔru ˌɛlɛmˈɛntuf ktˌurɨ ɲʲɛ jɛst tɨm sˈamɨm tsˈɔ tɕˈɔŋk.
Wartości funkcji  nazywa się wyrazami bądź elementami ciągu i w miejsce tradycyjnego zapisu  stosuje się zwykle zapis  Sam ciąg oznacza się zazwyczaj nie za pomocą symbolu funkcji, tutaj  lecz dłuższej notacji  lub krótszych jej wariantów  oraz  gdzie napis w nawiasie nazywa się wyrazem ogólnym ciągu; w tej roli, zamiast symbolu  może wystąpić wzór na obliczanie  dla danego  Niekiedy zamiast nawiasów okrągłych stosuje się nawiasy klamrowe, np.  – choć może to powodować kolizję z takim oznaczeniem zbioru elementów  który nie jest tym samym co ciąg.