stˈɨl bˈɛl kˈantɔ stˈɨl w muzˈɨtsɛ vwˈɔskʲɛj pɔfstˈawɨ vɛ ftʃˈɛsnɨm barˈɔku ɔkˈɔwɔ. tˈɨɕɔnts ʃˈɛɕsɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲi tˈɨɕɔnts ʃˈɛɕsɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲi jˈakɔ spʃˈɛtɕiv vˈɔbɛdʑ zawˈɔʒɛɲ kˌɛmɛrˈatɨ flɔrˈɛntskʲɛj.
Styl bel canto – styl w muzyce włoskiej powstały we wczesnym baroku (ok. 1630–1640) jako sprzeciw wobec założeń Cameraty florenckiej.