tsˌɨvilizˈatsja pˈɔʑɔm rɔzvˈɔju spˌɔwɛtʃˈɛɲstfa w dˈanɨm ɔkrˈɛɕɛ çˌistɔrˈɨtʃnɨm, ktˌurɨ xˌaraktˌɛrɨzˈujɛ ɕɛ ˌɔkrɛɕlˈɔnɨm pɔʑˈɔmɛm kultˈurɨ mˌatɛrjˈalnɛj, stˈɔpɲʲɛm ˌɔpanɔvˈaɲʲa ɕrˌɔdɔvˈiska nˌaturalnˈɛɡɔː i nˌaɡrɔmadʑˈɛɲʲɛm ˌinstɨtˈutsji spɔwˈɛtʃnɨx.
Cywilizacja – poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, który charakteryzuje się określonym poziomem kultury materialnej, stopniem opanowania środowiska naturalnego i nagromadzeniem instytucji społecznych.