zˌaaŋɡˌaʒɔvˈaɲʲɛ xabˈɛra f prɔdˈuktsjɛ ɡˈazuv bɔjˈɔvɨɣ dˌɔprɔvadʑˈiwɔ dɔ sˌamɔbˈujstfa jˈɛɡɔ ʒˈɔnɛ klˈarɛ xˈabɛr, ktˌura ɲʲɛ mˈɔɡwa zɲʲˈɛɕtɕ ˌɔptɕɔ̃ʒˈɛɲʲa psˌɨçitʃnˈɛɡɔ, zvʲˌɔ̃zanˈɛɡɔ s pʃˌɨtʃɨɲʲˈaɲʲɛm ɕɛ jɛj mˈɛ̃ʒa dɔ ɕmʲˈɛrtɕi ʒɔwɲʲˈɛʒɨ zˌastʃɛlˈiwa ɕɛ s pˌistɔlˈɛtu swˌuʒbɔvˈɛɡɔ xabˈɛra.
Zaangażowanie Habera w produkcję gazów bojowych doprowadziło do samobójstwa jego żonę Clarę Haber, która nie mogła znieść obciążenia psychicznego, związanego z przyczynianiem się jej męża do śmierci żołnierzy (zastrzeliła się z pistoletu służbowego Habera).