lˈidʒba f tˈakim zapˈiɕɛ jɛst sɛkfˈɛntsjɔ̃ tsˈɨfr, f ktˌurɛj znatʃˈɛɲʲɛ kˈaʒdɛj tsˈɨfrɨ zalˈɛʒɨ ɔt jɛj pˌɔwɔʒˈɛɲʲa f stɔsˈuŋku dɔ pʃɛtɕˈiŋka: pʃˌɨkwadˈɔvɔ pʲˈɛɲtɕsɛt ɕˈɛdɛm,tʃɨdʑˈɛɕcʲiʃˈɛɕtɕ ɔznˈatʃa pʲˈɛɲtɕ sˈɛtɛk dʑˈɛɕɛɲdʑ ɡvˈadrat, plˈuz zˈɛrɔː dʑɛɕˈɔntɛk stˈɔ jˈɛdɛn, plˈus ɕˈɛdɛm jɛdnˈɔstɛk stˈɔ, plˈus tʃˈɨ dʑɛɕˈɔntɛ dʑˈɛɕɛɲtɕ (en)mˈaɪnəs(pl) jˈɛdɛn plˈus ʃˈɛɕtɕ sˈɛtnɨx dʑˈɛɕɛɲtɕ (en)mˈaɪnəs(pl) dvˈa.
Liczba w takim zapisie jest sekwencją cyfr, w której znaczenie każdej cyfry zależy od jej położenia w stosunku do przecinka: przykładowo 507,36 oznacza 5 setek (10²), plus 0 dziesiątek (101), plus 7 jednostek (100), plus 3 dziesiąte (10−1) plus 6 setnych (10−2).