ɡdˈɨbɨ istɲʲˈawɔ spʃɛ̃ʒˈɛɲʲɛ zvrˈɔtnɛ pˌɔvɔdujˈɔntsɛ, ʒˈɛ samˈitsɛ pɔ pɔdjˈɛɲtɕu dɛtsˈɨzji” ˈɔtɨm, ʒˈɛ jˈakaɕ tsˈɛxa ɲʲˌɛkɔʒˈɨstna ɕɛ im pɔdˈɔba, vzmatsɲʲˈawɨ ɕɛ f tɛj dɛtsˈɨzji”, nˈɔvɛ tsˈɛxɨ ɲʲɛ mˈɔɡwɨbˌɨ ɕɛ rˌɔspʃɛstʃˈɛɲʲatɕ, nˈavɛd ɡdˈɨbɨ bˌɨwɨ kˌɔʒɨstɲʲˈɛjʃɛ ɔd zastˈanɨx.
Gdyby istniało sprzężenie zwrotne powodujące, że samice po podjęciu „decyzji” o tym, że jakaś cecha niekorzystna się im podoba, wzmacniały się w tej „decyzji”, nowe cechy nie mogłyby się rozprzestrzeniać, nawet gdyby były korzystniejsze od zastanych.