ɡˌɔ̃ɕɛɲitsˈɔvɛ bɔjˈɔvɛ vˈɔzɨ pʲɛxˈɔtɨ stˌanɔvˈiwɨ pˌɔtstavˈɔvɨ ɕrˈɔdɛk prˌɔvadʑˈɛɲʲa vˈalki pʲɛxˈɔtɨ zmˌɛxaɲˌizɔvˈanɛj ɔt lˈat ɕˌɛdɛmdʑˈɛɕɔnt. dɔ dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnt., stanˈɔvʲɔnts ɛlˈɛmɛnd dɔktrˈɨnɨ pʃˌɛvidujˈɔntsɛj kˈɔnfliɡd vɨsˈɔkɔ rˌɔzviɲʲˈɛntɨx pˈaɲstf, dˌɨspɔnujˈɔntsɨx ɕilnˈɨmi armʲˈami pˌantsɛrnˈɨmi.
Gąsienicowe bojowe wozy piechoty stanowiły podstawowy środek prowadzenia walki piechoty zmechanizowanej od lat 70. do 90., stanowiąc element doktryny przewidującej konflikt wysoko rozwiniętych państw, dysponujących silnymi armiami pancernymi.