fantˈastɨkˌɛ tsɛxˈujɛ dˈuʒa sfɔbˈɔda w zakrˈɛɕɛ kɔnstrˈuktsji ɕfʲˈata pʃˌɛtstavʲɔnˈɛɡɔː i pɔstˈatɕi bˌɔxatˈɛruf, z zˌastʃɛʒˈɛɲʲɛm, ʒˈɛ jɛj ɔdbjˈɔrtsa pɔvˈiɲʲɛn ˈuznadʑ dʑˈɛwɔ jˈakɔ spˈujnɔ̃ tsˈawɔɕtɕ, dʑˌawajˈɔntsɔ̃ w rˈamax stfˌɔʒɔnˈɛɡɔ pʃˈɛs awtˈɔra ɕfʲˈata.
Fantastykę cechuje duża swoboda w zakresie konstrukcji świata przedstawionego i postaci bohaterów, z zastrzeżeniem, że jej odbiorca powinien uznać dzieło jako spójną całość, działającą w ramach stworzonego przez autora świata.