ɲʲˌɛzalˈɛʒɲʲɛ ɔt tˌɛɡɔ vˌɨkɔʒɨstˈujɛ ɕɛ tˈaɡʒɛ fˈuŋktsjɛ rˌɔzvaʒˈanɛ w ˌanalˈiʑɛ mˌatɛmatˈɨtʃnɛj, ktˌurɛ ˌumɔʒlivʲˈajɔ̃ w dˈɔʑdʑ zvʲˈɛ̃zwɨ spˈɔsub zdˌɛfiɲʲɔvˈaɲʲɛ trˈudnɨx w ˈinnɨm ɔpˈiɕɛ tɕˈɔŋɡuf, napʃˈɨkwad. fˈuŋktsja (el)pˈi(pl) pˈi, ktˌura ustˈala lˈidʒbɛ lˈitʃp pʲˈɛrʃɨx ɲʲɛ vʲˈɛŋkʃɨx ɔd dˈanɛj, dˌɛfiɲʲˈujɛ tɕˈɔŋk
Niezależnie od tego wykorzystuje się także funkcje rozważane w analizie matematycznej, które umożliwiają w dość zwięzły sposób zdefiniowanie trudnych w innym opisie ciągów, np. funkcja π (pi), która ustala liczbę liczb pierwszych nie większych od danej, definiuje ciąg