zdˈaɲʲɛ pɔvˈɨʃʃɛ jɛzd zdˈaɲʲɛm druɡʲˈɛɡɔ ʒˈɛndu z uvˈaɡʲi na uʒˈɨtɕɛ kfˌantɨfˌikatˈɔra, tsˈɔ sprˈavja, ʒˈɛ ˌɔpɛrˈujɛ ˌɔnɔː ˌɔbjɛktˈami ɲʲˌɛzdɛfˌiɲʲɔvanˈɨmi f tɛˈɔrji zbjˈɔrɛm lˈitʃp nˌaturˈalnɨx ˈɛn, s kturˌɛɡɔ mˌamɨ vɨbjˈɛradʑ vartˈɔɕtɕi: ɲʲɛ mˈɔʒna ɡˈɔ skˌɔnstruˈɔvatɕ, zˈaɲim ɲʲɛ ˌustalˈimɨ lˈistɨ ˌaksjɔmˈatuf i ɲʲɛ ˌudɔvɔdɲˈimɨ ix ɲʲˌɛspʃɛtʃnˈɔɕtɕi.
zdanie powyższe jest zdaniem drugiego rzędu z uwagi na użycie kwantyfikatora, co sprawia, że operuje ono obiektami niezdefiniowanymi w teorii (zbiorem liczb naturalnych n, z którego mamy wybierać wartości: nie można go skonstruować, zanim nie ustalimy listy aksjomatów i nie udowodnimy ich niesprzeczności).