mɲʲˈɛj vʲˈɛntsɛj f tɨm sˈamɨm tʃˈaɕɛ zˈɛspuw nˌaukˈɔvɨ z ˌuɲivˌɛrsɨtˈɛtu ritsˈɛa f xɔˈustɔn f tɛksˈaɕɛ, f skwˈat kturˌɛɡɔ fxɔdʑˈili dʒˈɛjms ˈɛr. xˈɛas, ʃˈɔn ˈɔbrjɛn, rˈɔbɛrt tsˈurl i rˈixart smˈallɛj, ˌɔpratsˈɔvaw zˈɛstav dɔ sɨntˈɛzɨ zvʲˈɔ̃skuf ˌɔrɡaɲˈitʃnɨx pˈɔpʃɛs nˌaɕfʲɛtlˈaɲʲɛ prɔmjˈɛɲʲɛm lasˈɛra ˌɔbratsajˈɔntsɛj ɕɛ tˈartʃɨ ɡrˌafitˈɔvɛj.
Mniej więcej w tym samym czasie zespół naukowy z Uniwersytetu Rice’a w Houston (w Teksasie), w skład którego wchodzili James R. Heath, Sean O’Brien, Robert Curl i Richard Smalley, opracował zestaw do syntezy związków organicznych poprzez naświetlanie promieniem lasera obracającej się tarczy grafitowej.