swˈɔvɔ aɡnˈɔstɨk” fprɔvˈadʑiw tˈɔmas xˈɛnrɨ xˈukslɛj w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn ˈɛr., ˈabɨ ɔpˈisatɕ fˌilɔzˈɔfjɛ, ktˌura spʃɛtɕˈivja ɕɛ ɡnˌɔstɨtsɨzmˈɔvi, mˈajɔnts na mˈɨɕli ɲʲɛ tˌɨlkɔ ɡrˈupɛ rˌɛliɡʲˈijnɔ̃ s pɔtʃˈɔntku pʲɛrʃˈɛɡɔ tˌɨɕɔntslˈɛtɕa, lˈɛtʃ fʃˈɨstkʲɛ tfʲɛrdʑˈɛɲʲa duxˈɔvɛj lˈup mistˈɨtʃnɛj vʲˈarɨ.
Słowo „agnostyk” wprowadził Thomas Henry Huxley w 1871 r., aby opisać filozofię, która sprzeciwia się gnostycyzmowi, mając na myśli nie tylko grupę religijną z początku pierwszego tysiąclecia, lecz wszystkie twierdzenia duchowej lub mistycznej wiary.