ˌɔddʑɛlˈɛɲʲɛ pamjˈɛɲtɕi dˈanɨx ɔt pamjˈɛɲtɕi rɔskˈazuf sprˈavja, ʒˈɛ ˌarçitɛktˈura xarvˈartska jɛst stˌɔsɔvˈana w mˌikrɔkˌɔmputˈɛrax jˌɛdnɔˌukwadˈɔvɨx, f ktˌurɨɣ dˈanɛ prɔɡrˈamu sɔ̃ zˌapisˈanɛ w ɲʲˌɛulˈɔtnɛj pamjˈɛɲtɕi ˌɛrˌɔˈɛm ˈɛprɔm slˈɛʃ ɛˈɛprɔm, natˈɔmjazd dla dˈanɨx tˌɨmtʃasˈɔvɨɣ vˌɨkɔʒɨstˈana jɛst pˈamjɛɲtɕ ˌɛrˌaˈɛm vɛvnˈɛntʃna lˈub zɛvnˈɛntʃna.
Oddzielenie pamięci danych od pamięci rozkazów sprawia, że architektura harwardzka jest stosowana w mikrokomputerach jednoukładowych, w których dane programu są zapisane w nieulotnej pamięci ROM (EPROM/EEPROM), natomiast dla danych tymczasowych wykorzystana jest pamięć RAM (wewnętrzna lub zewnętrzna).