prɛmjˈɛrɛ ˌuratɔvˈawa pˈɔmɔdʑ dˌɨrɛktˈɔra vɛnˈɛtskʲɛj pɔlˈitsji, ktˌurɨ bˈɨw tˈakim mˌiwɔɕɲˈikʲɛm muzˈɨki vɛrdjˈɛɡɔ, ʒˈɛ dɔrˈadʑaw kˌɔmpɔzˌɨtɔrˈɔvi tsˈɔː i jˈaɡ zmʲˈɛɲitɕ, ʒˈɛbɨ uzˈɨskadʑ zɡˈɔdɛ tsɛnzˈurɨ.
Premierę uratowała pomoc dyrektora weneckiej policji, który był takim miłośnikiem muzyki Verdiego, że doradzał kompozytorowi co i jak zmienić, żeby uzyskać zgodę cenzury.