tsˌɛfalizˈatsja ɡjˌɛˈɛr. kɛfˈalɛ ɡwˈɔva prˈɔtsɛs ˌɛvɔlutsˈɨjnɨ prˌɔvadʑˈɔntsɨ w rɔzvˈɔju ˌɔsɔbɲˈitʃɨm dɔ rˌɔzrastˈaɲʲa ɕɛ pʃˈɛdɲʲɛj tʃˈɛɲɕtɕi tɕˈawa i vˌɨɔdrɛmbɲʲˈɛɲʲa vˌɨspɛtsjˌalizˌɔvanˈɛɡɔː ɔttɕˈiŋka ɡwˌɔvɔvˈɛɡɔ zˌavʲɛrˌajɔntsˈɛɡɔː ˈɔtfur ɡɛmbˈɔvɨ, naʒˈɔndɨ zmˈɨswuf i zvˈɔjɛ nɛrvˈɔvɛ.
Cefalizacja (gr. kephalé  – głowa) – proces ewolucyjny prowadzący w rozwoju osobniczym do rozrastania się przedniej części ciała i wyodrębnienia wyspecjalizowanego odcinka głowowego zawierającego otwór gębowy, narządy zmysłów i zwoje nerwowe.