kˈuld djˌɔɲizˈɔsa pʃˌɨvɛndrˈɔvaw dɔ ɡrˈɛtsji zˈɛ fsxˈɔdu, s trˈatsji, ɔkˈɔwɔ fˌawˈi vʲˈɛku pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ., xˈɔtɕ jˈɛɡɔː ˈimjɛ wˈɛ fˈɔrmʲɛ dˌɔpɛwɲʲatʃˈɔvɛj dʲˈivˈɔnˈusˈɔjˈɔ pɔjˈavja ɕɛ jˈuʒ w zˌapisˈanɨx pˈismɛm lˌinɛˈarnɨm bˈɛ zabˈɨtkax mɨkˈɛɲskiɣ z ˌiksˌifˈawksjˈi vɨ. pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ.
Kult Dionizosa przywędrował do Grecji ze Wschodu, z Tracji, około VI wieku p.n.e., choć jego imię w formie dopełniaczowej di-wo-nu-so-jo pojawia się już w zapisanych pismem linearnym B zabytkach mykeńskich z XIV-XIII w. p.n.e.