bˌɨwɨ ˌɔnɛ jˈɛdnak jɛdˈɨɲʲɛ pˌɔtkrɛɕlˈɛɲʲɛm ɲʲˌɛʒɛtʃɨvˈistɛj vartˈɔɕtɕi vʲˈɛʒɛɲ ˈinnɨx narˈɔduf, i pʃˌɛkɔnˈaɲʲɛm, ʒˈɛ bˈuk ˌizraˈɛla jɛst ˌuɲikˈalnɨ f sfˈɔix ˌatrɨbˈutax pˈɔr. ˈis tʃtɛrdʑˈɛɕcʲi,ˌɔɕɛmnˈaɕtɕɛ.
Były one jednak jedynie podkreśleniem nierzeczywistej wartości wierzeń innych narodów, i przekonaniem, że Bóg Izraela jest unikalny w swoich atrybutach (por. Iz 40,18).