ʃtʃˌɛɡulnˈɨmi frˌaktalˈami ɲʲɛ nˌazɨvˈajɔnts ix pɔː imjˈɛɲʲu zˌajmɔvˈali ɕɛ ɡˈɛɔrk kˈantɔr, ɡʲusˈɛppɛ pɛˈanɔ, vˈatswaf ɕɛrpˈiɲski, pˈawl lˈɛvɨ, a tˈaɡʒɛ dˈɔnalt knˈus.
Szczególnymi fraktalami – nie nazywając ich po imieniu – zajmowali się Georg Cantor, Giuseppe Peano, Wacław Sierpiński, Paul Lévy, a także Donald Knuth.