fluˈɔrɨt tˌɛjˈɔt. fluˈɔrɛɡ vˈapɲʲa, zˈɔstaw ˌɔpisˈanɨ w tˈɨɕɔnts pʲˈɛɲtɕsɛd dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ rˈɔku pʃˈɛz ɡˌɛɔrɡʲˈusa ˌaɡritsˈɔlɛ jˈakɔ tˈɔpɲik ˌɔbɲiʒajˈɔntsɨ tˌɛmpɛratˈurɛ tɔpɲʲˈɛɲʲa ˈinnɨx mˌinɛrˈawuf ɔd vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi tɛj pɔxˈɔdʑi nˈazva mˌinɛrˈawu: wˈats.  rˈuvna ɕˌɛ pwˈɨnɔɲtɕ.
Fluoryt (tj. fluorek wapnia, ) został opisany w 1529 roku przez Georgiusa Agricolę jako topnik obniżający temperaturę topnienia innych minerałów (od właściwości tej pochodzi nazwa minerału: łac.  = płynąć).