pˈɔttʃas pɔbˈɨtu f sˌanatˈɔrjum w lˈatax tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛd dvanˈaɕtɕɛ tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃɨnˈaɕtɕɛ, ɡdʑˈɛ vrˈatsaw dɔ zdrˈɔvja pɔ pʃɛbˈɨtɛj ɡruʑlˈitsɨ, zdˌɛtsɨdˈɔvaw, ˈiʒ zɔstˈaɲʲɛ zˌavɔdˈɔvɨm drˌamatˈurɡʲɛm.
Podczas pobytu w sanatorium w latach 1912-1913, gdzie wracał do zdrowia po przebytej gruźlicy, zdecydował, iż zostanie zawodowym dramaturgiem.