mˌɛdʑamˈirɔs tˈɛdɨ pʃɨbˈɨfʃɨ f pɔsˈɛlstfʲɛ dɔː avˈaruf, a bˈɛndɔnts tʃwɔvʲˈɛkʲɛm vɨmˈɔvnɨm i lubjˈɔntsɨm ɡˌurnɔlˈɔtnɛ swˈɔva, pʃɛmˈavʲaw dɔ ɲˈix trˈɔxɛ dˈumɲʲɛ i xˈardɔ.
Medzamiros tedy przybywszy w poselstwie do Awarów, a będąc człowiekiem wymownym i lubiącym górnolotne słowa, przemawiał do nich trochę dumnie i hardo.