ˌudɔvˈɔdɲiw w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm rˈɔku klutʃˈɔvɛ dla tɛj tɛˈɔrji tfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ ɔː istɲʲˈɛɲʲu skɔɲtʃˈɔnɛj bˈazɨ dla ukwˈadu ɲʲˌɛzmʲɛnɲˈikuf.
Udowodnił w 1888 roku kluczowe dla tej teorii twierdzenie o istnieniu skończonej bazy dla układu niezmienników.