stˌanɔvˈiwɔː ˌɔnɔ nˌaturˈalnɔ̃ ɡraɲˈitsɛ pɔmjˈɛndʑɨ znˌajdujɔntsˈɨmi ɕɛ na vzɡˈuʒax ˌɔsadˈami, tˌɛzˌɛdvˈu. pˌalatˈɨɲskɔːˌɛskfilˈiɲskɔ̃ i kˌapitɔlˈiɲskɔkfˌirɨnˈalskɔ̃.
Stanowiło ono naturalną granicę pomiędzy znajdującymi się na wzgórzach osadami, tzw. palatyńsko-eskwilińską i kapitolińsko-kwirynalską.