psˈalm tʃtɛrnˈaɕtɕɛ,jˈɛdɛn ˌɔpisˈujɔnts pɔstˈavɛ tʃwɔvʲˈɛka ɲʲɛ ˌuznajɔntsˈɛɡɔ bˈɔɡa: mˈuvi ɡwˈupi f sfˈɔim sˈɛrtsu: ɲʲˈɛma bˈɔɡa" ɲʲɛ tfʲˈɛrdʑi, ʒˈɛ tʃwˈɔvʲɛk tɛn jɛst ˌatɛˈistɔ̃, lˈɛtʃ jɛdˈɨɲʲɛ, ʒˈɛ ɲʲɛ uznˈajɛ mˌɔralnˈɛɡɔː ˌawtɔrɨtˈɛtu bˈɔɡa.
Psalm 14,1 opisując postawę człowieka nie uznającego Boga: „Mówi głupi w swoim sercu: Nie ma Boga" – nie twierdzi, że człowiek ten jest ateistą, lecz jedynie, że nie uznaje moralnego autorytetu Boga.