pɔ sɔbˈɔʒɛ ɲitsˈɛjskim zvˌɔlɛnɲˈitsɨ nˌautʃˈaɲʲa arjˈuʃa, zvˈaɲi sˌɛmjarjanˈami, f pʃˌɛtɕivʲˈɛɲstfʲɛ dɔ rˌadɨkalnˈɛɡɔː ɔdwˈamu ˈarjan, zvˈanɨx ˌanɔmˌɛjtʃɨkˈami, prˌubɔvˈali zamjˈɛɲitɕ swˈɔvɔ fspˌuwistˈɔtnɨ, (el)ˌomoˈusjos(pl), dɔswˈɔvɲʲɛ tɛj sˈamɛj supstˈantsji uʒˈɨtɛ w ɲitsˈɛjskim vɨznˈaɲʲu vʲˈarɨ, na ˈinnɛ, zbliʒˈɔnɛ w bʒmʲˈɛɲʲu swˈɔvɔ (el)ˌomiˈusjos(pl) xˈɔmɔjˈuʑɔs, tʃˈɨli pɔdˈɔbnɛj supstˈantsji.
Po soborze nicejskim zwolennicy nauczania Ariusza, zwani semiarianami, w przeciwieństwie do radykalnego odłamu arian, zwanych anomejczykami, próbowali zamienić słowo współistotny, ομοουσιος (), dosłownie tej samej substancji użyte w nicejskim wyznaniu wiary, na inne, zbliżone w brzmieniu słowo ομοιουσιος (homoj-uzios), czyli podobnej substancji.