f prˈaktɨtsˌɛ vʲˈɛŋkʃɔɕtɕ tɨx kˌɔmpilatˈɔruf mʲˈawa vʲˈɛlɛ rɔsʃˈɛʒɛɲ, ktˌurɛ dɔpʲˈɛrɔ pɔ lˈataɣ vˈɛʃwɨ dɔ kˌɔlɛjnˈɛɡɔ standˈardu struktˈurɨ rˌɛkɔrdˈɔvɛ, ˌalɔkɔvˈalnɛ tablˈitsɛ, vʲˈɛntsɛj instrˈuktsji pˌɔzvalajˈɔntsɨx na prˌɔɡramɔvˈaɲʲɛ strˌukturˈalnɛ ˌi tɛmˌu pɔdˈɔbnɛ..
W praktyce większość tych kompilatorów miała wiele rozszerzeń, które dopiero po latach weszły do kolejnego standardu (struktury rekordowe, alokowalne tablice, więcej instrukcji pozwalających na programowanie strukturalne itp.).