ˌanaxɔrˈɛta udˈajɛ ɕɛ w ˌɔdɔsɔbɲʲˈɛɲʲɛ, bˈɨ pˈɛɲdʑitɕ ˌastsɛtˈɨtʃnɛ ʒˈɨtɕɛ f sˌamɔtnˈɔɕtɕi, mˈɔdlɔnts ɕɛ, ˌumartfʲˈajɔnts i kˌɔntɛmplˈujɔnts.
Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.