jˈɛdɲi awtˈɔʒɨ sˈɔndʑɔ̃, ʒˈɛ pʃɛdmʲˈɔtɛm ˌɛkɔlˈɔɡji pɔvˈinnɨ bˈɨtɕ rɛlˈatsjɛ mʲˌɛndʑɨ ʒˌɛtʃɨvistˈɔɕtɕɔ̃ bjɔtˈɨtʃnɔ̃ a ˌabjɔtˈɨtʃnɔ̃, ˈinɲi natˈɔmjast rˌɔsʃɛʒˈajɔ̃ jɛj zˈakrɛs na tˈaɡ zvˈanɨ vˈɨmjar ˌaplikatsˈɨjnɨ tˌɛzˌɛdvˈu. ˌɛkɔlˈɔɡja stˌɔsɔvˈana.
Jedni autorzy sądzą, że przedmiotem ekologii powinny być relacje między rzeczywistością biotyczną a abiotyczną, inni natomiast rozszerzają jej zakres na tak zwany wymiar aplikacyjny (tzw. ekologia stosowana).