f tɛj sˌɨtuˈatsji jˈuʃ tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ʃɛʑdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn dˈaɲʲa i vʲˈɛlka brɨtˈaɲʲa vˌɨstɔmpˈiwɨ ɔ pʃˌɨstɔmpʲˈɛɲʲɛ dɔː ˌɛvˌuɡjˈɛ tsˈɔ nˌastɔmpˈiwɔ w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔnddvˈa, dˈajɔnts ˈasumbd dɔ tfʲˈɛrdʑɛɲ, ʒˈɛ trˌaktɔvˈawɨ ˌutʃɛstɲˈitstfɔ w ˈɛfta jɛdˈɨɲʲɛ jˈakɔ kˈartɛ pʃˌɛtarɡˈɔvɔ̃ w nˌɛɡɔtsjˈatsjaɣ z ˌɛvˌuɡjˈɛ.
W tej sytuacji już 1961 Dania i Wielka Brytania wystąpiły o przystąpienie do EWG (co nastąpiło w 1972), dając asumpt do twierdzeń, że traktowały uczestnictwo w EFTA jedynie jako kartę przetargową w negocjacjach z EWG.