ɔkˈɔwɔ dvadʑˈɛɕtɕa prˈɔtsɛnt ɛnˈɛrɡji tɕˈɛplnɛj vnˈɛntʃa ʑˈɛmi pɔxˈɔdʑi s kɔntrˈaktsji ɡrˌavitatsˈɨjnɛj w ɔkrˈɛɕɛ fˌɔrmɔvˈaɲʲa ɕɛ planˈɛtɨ, pˌɔzɔstˈawɛ ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnt prˈɔtsɛnt pɔxˈɔdʑi z rɔspˈadu rˌadjɔaktˈɨvnɨx ˌizɔtˈɔpuf pɔtˈasu tʃtɛrdʑˈɛɕcʲi kˈa, urˈanu dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲiˈɔɕɛm ˈu i dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲipʲˈɛɲtɕ ˈu i tˈɔru dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲidvˈa tˌɛxˈa, ktˌurɨ zaxˈɔdʑi f pwˈaʃtʃu.
Około 20% energii cieplnej wnętrza Ziemi pochodzi z kontrakcji grawitacyjnej w okresie formowania się planety, pozostałe 80% pochodzi z rozpadu radioaktywnych izotopów potasu (40K), uranu (238U i 235U) i toru (232Th), który zachodzi w płaszczu.