kˈaʒda bˈarva ˌaxrɔmatˈɨtʃna tɔ zrˌuvnɔvaʒˈɔna mʲˌɛʃaɲˈina vidʑˈalnɨx fˈal ˌɛlɛktrˌɔmaɡnɛtˈɨtʃnɨɣ vˌɨvɔwujˈɔntsa ˈu ˌɔpsɛrvatˈɔra, w bjɛʒˈɔntsɨɣ varˈuŋkax ˌɔpsɛrvˈatsji, vraʒˈɛɲʲɛ psɨçˈitʃnɛ brˈaku ɔttɕˈɛɲʲa ktˌurɛɡɔkˈɔlvʲɛk s kɔlˈɔruf pʃɨ tʃɨm tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ bˈarvɛ tʃˈarnɔ̃ nalˈɛʒɨ traktˈɔvatɕ jˈakɔ w ɔɡˈulɛ brˈak jˌakixkˈɔlvʲɛk fˈal.
Każda barwa achromatyczna to zrównoważona mieszanina widzialnych fal elektromagnetycznych wywołująca u obserwatora, w bieżących warunkach obserwacji, wrażenie psychiczne braku odcienia któregokolwiek z kolorów (przy czym teoretycznie barwę czarną należy traktować jako w ogóle brak jakichkolwiek fal).