krajˈɔbraz bɛskˈiduf ˌɔbɛjmˈujɛ kˌɔpulˈastɛ ʃtʃˈɨtɨ, s ktˌurɨx najvˈɨʃʃɛ pˌɔɕadˈajɔ̃ vɨrˈaʑɲʲɛ pʲɛntrˈɔvɨ xarˈaktɛr rˌɔɕlinnˈɔɕtɕi, ˌɔbɛjmujˈɔntsɨ rˈɛɡʲɛl ɡˈurnɨ i ɕrɔtkˈɔvɨ, pˌɔrɔɕɲʲˈɛntɛ butʃˈɨnɔ̃, dˈɛmbɛm, ɕfʲˈɛrkʲɛm, sˈɔsnɔ̃ i jˈɔdwɔ̃, ˌɔras kɔsˈufkɔ̃ w najvˈɨʃʃɨx pˈartjax.
Krajobraz Beskidów obejmuje kopulaste szczyty, z których najwyższe posiadają wyraźnie piętrowy charakter roślinności, obejmujący regiel górny i środkowy, porośnięte buczyną, dębem, świerkiem, sosną i jodłą, oraz kosówką w najwyższych partiach.