w dʑɛdʑˈinax kultˈurɨ tˈakix jˈak çistˈɔrja lˈub dʑɛdʑˈinax praktˈɨtʃnɨx, jˈak prˈavɔ tʃɨ krˌɨminalˈistɨkˌa, lɔɡʲˈitʃnɨ kʃtˈawd dɔvˈɔdu jɛzd zvˈɨklɛ mˈɔtsnɔ sfˌɔrmalˌizɔvˈanɨ f sˈɛnɕɛ ˌuʒɨvˈanɨx ɕrˈɔtkuf i zˌaxɔvˈujɔnts pɔdˈɔbnɨ xarˈaktɛr i znatʃˈɛɲʲa, jˈak w naˈukax pʃˌɨrɔdɲˈitʃɨx, ˌɔɡraɲitʃˈɔnɨ jɛzd dɔ fˈɔrmɨ dɔvˈɔdu fprˈɔst.
W dziedzinach kultury takich jak historia lub dziedzinach praktycznych, jak prawo czy kryminalistyka, logiczny kształt dowodu jest zwykle mocno sformalizowany (w sensie używanych środków) i zachowując podobny charakter i znaczenia, jak w naukach przyrodniczych, ograniczony jest do formy dowodu wprost.