supstˈantsja stˈawa f stˈaɲʲɛ ʃklˈistɨm, ktˌurɛj pʃɨkwˈadɛm jɛst ʃkwˈɔ, mˈɔʒɛ bˈɨtɕ trˌaktɔvˈana jˈak tɕˈɛtʃ ɔ ɲʲˌɛskɔɲtʃˈɛɲʲɛ dˈuʒɛj lɛpkˈɔɕtɕi.
Substancja stała w stanie szklistym, której przykładem jest szkło, może być traktowana jak ciecz o nieskończenie dużej lepkości.