pɔmˈimɔ tˈɛɡɔ, ʒˈɛ tʃˈɔ̃stki tfɔʒˈɔntsɛ jˈɔndra, tˌɛjˈɔt. prˈɔtɔn, nˈɛwtrɔn, a tˈaɡʒɛ krɔ̃ʒˈɔntsɛ vˈɔkuw jˈɔndra ˌɛlɛktrˈɔnɨ, sɔ̃ fˌɛrmʲɔnˈami, mɔʒlˈivɛ jɛzd bˈɨ jˈɛdɛn pʲɛrvʲˈastɛk na pʃˈɨkwat xˈɛl mʲˈaw ˌizɔtˈɔpɨ bɛndˈɔntsɛ fˌɛrmʲɔnˈami napʃˈɨkwad. tʃˈɨ xˈɛ i ˈinnɛ bɛndˈɔntsɛ bˌɔzɔnˈami napʃˈɨkwad. tʃtˈɛrɨ xˈɛ.
Pomimo tego, że cząstki tworzące jądra, tj. proton, neutron, a także krążące wokół jądra elektrony, są fermionami, możliwe jest by jeden pierwiastek (na przykład hel) miał izotopy będące fermionami (np. 3He) i inne będące bozonami (np. 4He).