ˌutʃɨmˈawa ɕɛ ˌɔna dla pˌɔtstavˈɔvɛj zwˈɔtɛj mɔnˈɛtɨ ʒˈɨmskʲɛj, a pˈuʑɲʲɛj bʲˌizantˈɨɲskʲɛj ˈaʒ dɔ kˈɔɲtsa ˌiksˈi vʲˈɛku.
Utrzymała się ona dla podstawowej złotej monety rzymskiej, a później bizantyńskiej aż do końca XI wieku.