tˈak naprˈavdɛ sˈɨstɛm tsˌɛpˈɛ slˈɛʃ ˈɛm bˈɨw ˌuruxamjˈanɨ vˈuftʃas na prˌɔtsɛsˈɔʒɛ f stˈatsji dˈɨskuf ˌɛvdˌɛdˈɛ tʃˈɨ tɨɕˈɔntsɛ, a kɔmpˈutɛr pˈɛwɲiw tˌɨlkɔ fˈuŋktsjɛ zˌaavˌansɔvanˈɛɡɔ tˌɛrminˈala, z uvˈaɡʲi na fˈakt, ʒˈɛ sˈɨstɛm ˌɔpɛratsˈɨjnɨ vɨmˈaɡaw dɔ dʑawˈaɲʲa pamjˈɛɲtɕi ˌɛrˌaˈɛm na pɔtʃˈɔntku pʃɛstʃˈɛɲi ˌadrɛsˈɔvɛj, zˈaʑ w zˌɛtˈiks spˈɛtstrum pʲˈɛrʃɛ ʃɛsnˈaɕtɕɛ kˈa bˈɛ pamjˈɛɲtɕi zajmˈɔvaw ˌɛrˌɔˈɛm.
Tak naprawdę system CP/M był uruchamiany wówczas na procesorze w stacji dysków FDD3000, a komputer pełnił tylko funkcję zaawansowanego terminala, z uwagi na fakt, że system operacyjny wymagał do działania pamięci RAM na początku przestrzeni adresowej, zaś w ZX Spectrum pierwsze 16 kB pamięci zajmował ROM.