jˈɛɕli f tʃɔ̃stˈɛtʃtsɛ ɛtˈɛru kˌɔrɔnɔvˈɛɡɔ fraɡmˈɛntɨ ˌɛtɨlɛnˈɔvɛ sɔ̃ frˌaɡmɛntˈami pʲɛrɕtɕˈɛɲʲa bˌɛnzɛnɔvˈɛɡɔ lˈup tsˌɨklɔxˌɛksanɔvˈɛɡɔ pɔdˈajɛ ɕɛ ˌɔtpɔvʲˈɛdɲʲɔ f pʃɛt nˈazvɔ̃ pʃɛdrˈɔstɛk bˈɛnzɔ” lˈup tsˌɨklɔxɛksˈɨlɔ”, jˈɛɕli jɛzd vʲˈɛntsɛj tˈakix pʲɛrɕtɕˈɛɲi dɔdˈajɛ ɕɛ ˌɔtpɔvʲˈɛdɲi litʃˈɛbɲik, napʃˈɨkwad. dʲibˈɛnzɔ ˌɔɕɛmnˈaɕtɕɛkɔrˈɔna ʃˈɛɕtɕ, trˌitsɨklˌɔxɛksˈɨlɔ dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛnkɔrˈɔna ɕˈɛdɛm.
Jeśli w cząsteczce eteru koronowego fragmenty etylenowe  są fragmentami pierścienia benzenowego lub cykloheksanowego podaje się odpowiednio w przed nazwą przedrostek „benzo” lub „cykloheksylo”, jeśli jest więcej takich pierścieni dodaje się odpowiedni liczebnik, np. dibenzo-18-korona-6, tricykloheksylo-21-korona-7.