spˈɔɕrut tˈakiɣ zvʲˈɔ̃skuv z ˌuɡrupɔvˈaɲʲɛm tsˈɛtsˌɛˈɛl vɨrˈuʒɲitɕ mˈɔʒna rˌɛaktˈɨvnɛ xlˈɔrki ˌatsɨlˈɔvɛ, napʃˈɨkwad. xlˈɔrɛk ˌatsɛtˈɨlu ˌɔras stˌɔsuŋkˈɔvɔː inˈɛrtnɛ xlɔrˈɔvɛ pɔxˈɔdnɛ vˌɛŋɡlɔvɔdˈɔruf, napʃˈɨkwad. xlˈɔrɛɡ vinˈɨlu.
Spośród takich związków z ugrupowaniem C-Cl wyróżnić można reaktywne chlorki acylowe, np. chlorek acetylu oraz stosunkowo inertne chlorowe pochodne węglowodorów, np. chlorek winylu.