pɔfʃˈɛxɲʲɛ uvˈaʒa ɕɛ, ʒˈɛ pɔ rˈas pʲˈɛrʃɨ ˈuʒɨw jɛj jɔxˈannɛz ɡˈutɛnbɛrɡ dɔ drˈuku bʲˈiblji, pʃˌɛprɔvˌadʑɔnˈɛɡɔ w lˈatax tˈɨɕɔnts tʃtˈɛrɨstˌa pʲɛɲdʑˈɛɕɔnddvˈa tˈɨɕɔnts tʃtˈɛrɨstˌa pʲɛɲdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲtɕ, tsˈɔ jˈɛdnak ɲʲɛ znajdˈujɛ pˌɔtfʲɛrdʑˈɛɲʲa wˈɛ fˈaktax, ɡdˈɨʃ ruxˈɔma tʃtɕˈɔŋka bˌɨwa znˈana w ɛwrˈɔpʲɛ ftʃˈɛɕɲʲɛj, a pɔnˈattɔ sˈama bʲˈiblja ɲʲɛ jɛst pʲˈɛrʃɨm drˈukʲɛm ɡˌutɛnbˈɛrɡa.
Powszechnie uważa się, że po raz pierwszy użył jej Johannes Gutenberg do druku Biblii, przeprowadzonego w latach 1452–1455, co jednak nie znajduje potwierdzenia w faktach, gdyż ruchoma czcionka była znana w Europie wcześniej, a ponadto sama Biblia nie jest pierwszym drukiem Gutenberga.