kˈaʒda kɔnstrˈuktsja i kˈaʒdɛ tfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ pʃˌɛtstavʲˈɔnɛ jɛst f ʃˈɛɕtɕu krˈɔkax: jˈɛdɛn tˈɛza, dvˈa rɨsˈunɛɡ djaɡrˈamu i ˌustalˈɛɲʲɛ ɔznˈatʃɛɲ, tʃˈɨ pˌɔftuʒˈɔna tˈɛza z ˌɔznatʃɛɲʲˈami, tʃtˈɛrɨ zˌasadɲˈitʃa tʃˈɛɲɕtɕ kɔnstrˈuktsji bˈɔɲdʑ dɔvˈɔdu, pʲˈɛɲtɕ ˌuzasadɲʲˈɛɲʲɛ tˈɛzɨ lˈup pˌɔpravnˈɔɕtɕi kɔnstrˈuktsji, ʃˈɛɕtɕ pˌɔftuʒˈɔna tˈɛza kɔnstrˈuktsjɛ kˈɔɲtʃɔ̃ ɕɛ zvrˈɔtɛm: tsˈɔ bˌɨwɔ dɔ vˌɨkɔnˈaɲʲa, a tfʲɛrdʑˈɛɲʲa zvrˈɔtɛm: tsˈɔ bˌɨwɔ dɔː ˌɔkazˈaɲʲa.
Każda konstrukcja i każde twierdzenie przedstawione jest w sześciu krokach: (1) teza, (2) rysunek diagramu i ustalenie oznaczeń, (3) powtórzona teza z oznaczeniami, (4) zasadnicza część konstrukcji bądź dowodu, (5) uzasadnienie (tezy lub poprawności konstrukcji), (6) powtórzona teza (konstrukcje kończą się zwrotem: co było do wykonania, a twierdzenia zwrotem: co było do okazania).