ɔt tʃˈasu pˌɔjavʲˈɛɲʲa ɕɛ ˌintɛrprɛtˈatsji mˈɨɕli platˈɔna, wˈɛ fˌilɔzˈɔfji ˌɛwrɔpˈɛjskʲɛj zˌaistɲʲˈawa ɕˈilna tɛndˈɛntsja dɔː ˌuvaʒˈaɲʲa dˈɔbra ɲʲɛ za vˈartɔɕtɕ, lˈɛdʒ za ˌɔbjɛktˈɨvnɨ bˈɨt.
Od czasu pojawienia się interpretacji myśli Platona, w filozofii europejskiej zaistniała silna tendencja do uważania dobra nie za wartość, lecz za obiektywny byt.