dˈɨvis tˈak ˌumjɛʃtʃˈɔnɨ dˈajɛ rˈuvɲʲɛʃ mɔʒlˈivɔʑdʑ dʑɛlˈɛɲʲa dwˈuɡʲiɣ vɨrˈazuv vʲˌɛlɔtʃwɔnˈɔvɨx, pʃɨ tʃɨm znˈak wɔntʃɲˈika zɔstˈaɲʲɛ pˌɔftuʒˈɔnɨ f krˈutkʲɛj fˈɔrmʲɛ zarˈuvnɔ na kˈɔɲtsu lˈiɲʲi, jˈak i pɔtʃˈɔntku nˈɔvɛj lˈiɲʲi.
Dywiz tak umieszczony daje również możliwość dzielenia długich wyrazów wieloczłonowych, przy czym znak łącznika zostanie powtórzony (w krótkiej formie) zarówno na końcu linii, jak i początku nowej linii.