ta kˌɔnsɛrvatˈɨvnɔʑdʑ w vˌɨstɛmpɔvˈaɲʲu ɡlitsˈɨnɨ vʲˈɔ̃ʒɛ ɕɛ z jɛj ɲʲˌɛvʲɛlkˈimi rˌɔzmʲarˈami zmʲˈana tˌɛɡɔː ˌaminɔkfˈasu na ˈinnɨ, z vʲˈɛŋkʃɨm waɲtsˈuxɛm bˈɔtʃnɨm, mˈɔɡwabˌɨ zabˈuʒɨtɕ struktˈurɛ pʃɛstʃˈɛnnɔ̃ bjˈawka i pɔzbˈavitɕ tɔ bjˈawkɔ jˈɛɡɔ fˈuŋktsji bjˌɔlɔɡʲˈitʃnɛj.
Ta konserwatywność w występowaniu glicyny wiąże się z jej niewielkimi rozmiarami – zmiana tego aminokwasu na inny, z większym łańcuchem bocznym, mogłaby zaburzyć strukturę przestrzenną białka i pozbawić to białko jego funkcji biologicznej.