ballˈada ɡatˈunɛk sˌɨŋkrɛtˈɨtʃnɨ, wɔntʃˈɔntsɨ f sˈɔbjɛ tsˈɛxɨ lirˈɨki nˌastrɔjˈɔvɔɕtɕ, ˌɛmɔtsjɔnˈalnɔɕtɕ, ˈɛpikˌi fabˈuwa, narˈatɔr i dramˈatu djalˈɔɡʲi, kturˌɛɡɔ tɛmˈatɛm sɔ̃ ɲʲɛzvˈɨkwɛ vˌɨdaʒˈɛɲʲa.
Ballada – gatunek synkretyczny, łączący w sobie cechy liryki (nastrojowość, emocjonalność), epiki (fabuła, narrator) i dramatu (dialogi), którego tematem są niezwykłe wydarzenia.