pʃˌɨbliʒˈɛɲʲɛ tˈakʲɛ jɛst swˈuʃnɛ, ɡdˈɨ rˌɔzvaʒˈanɛ jɛst ɲˌiskɔˌɛnɛrɡɛtˈɨtʃnɛ vzbudʑˈɛɲʲa tʃˈɔ̃stkadʑˈura vˈɔkuw pɔvʲˈɛʃxɲi fɛrmʲˈɛɡɔ.
Przybliżenie takie jest słuszne, gdy rozważane jest niskoenergetyczne wzbudzenia cząstka-dziura wokół powierzchni Fermiego.