jɛʒˈɛli znˌajdujˈɛmɨ ɕɛ na pɔvʲˈɛʃxɲi ʑˈɛmi i mˈija nˈas pʃɨjˈatɕɛl f stˈatku kɔsmˈitʃnɨm pˌɔruʃajˈɔntsɨm ɕɛ s prɛntkˈɔɕtɕɔ̃ pˌɔruvnɨvˈalnɔ̃ dɔ prɛntkˈɔɕtɕi ɕfʲˈatwa f prˈuʒɲi, vɨdˈajɛ nˈam ɕɛ, ʒˈɛ jˈɛɡɔ zˈɛɡar xˈɔdʑi vˈɔlɲʲɛj ɔt naʃˈɛɡɔ dˌɨlatˈatsja tʃˈasu.
Jeżeli znajdujemy się na powierzchni Ziemi i mija nas przyjaciel w statku kosmicznym poruszającym się z prędkością porównywalną do prędkości światła w próżni, wydaje nam się, że jego zegar chodzi wolniej od naszego (dylatacja czasu).