pɔfstˈajɔ̃ vʲˈɛrʃɛ pˈɛwnɛ blˈuʑɲʲɛrstf ɔtpˈɔvʲɛtɕ, bˈuntu pʃˈɛtɕif stfˈurtsɨ i ˌustalɔnˈɛmu pˌɔʒɔntkˈɔvi ɕfʲˈata jˈuljan ˌapɔstˈata, ɡɔrˈɨtʃɨ i zvɔntpʲˈɛɲʲa w zatˈɔtsɛ bˈaja, krˌɨtɨtʃnˈɛɡɔː ˌɔbraxˈuŋku z rˌɔmantˈɨzmɛm pˌɔlitˈɨtʃnɨm sˈɛn ɡrˈɔbuf.
Powstają wiersze pełne bluźnierstw (Odpowiedź), buntu przeciw Stwórcy i ustalonemu porządkowi świata (Julian Apostata), goryczy i zwątpienia (W zatoce Baja), krytycznego obrachunku z romantyzmem politycznym (Sen grobów).