alfˈabɛt xɛbrˈajski, nˌazɨvˈanɨ tˈɛʃ pˈismɛm ʒɨdˈɔfskim lˈup pˈismɛm kfˌadratˈɔvɨm alfˈabɛt spˌuwɡwɔskˈɔvɨ stˌɔsɔvˈanɨ dɔ zapˈisu jɛ̃zˈɨka xˌɛbrajskʲˈɛɡɔ, jˈidɨʃ, ladʲˈinɔ, judˈɛɔːˌarapskʲˈɛɡɔː i ˈinnɨx jɛ̃zˈɨkuv ʒɨdˈɔfskix, vˌɨvɔdʑˈɔntsɨ ɕɛ z ˌalfabˈɛtu ˌaramɛjskʲˈɛɡɔ, a pɔɕrˈɛdɲʲɔ s fˌɛɲitskʲˈɛɡɔː i ɛɡʲˈipskix xjˌɛrɔɡlˈifuf.
Alfabet hebrajski, nazywany też pismem żydowskim lub pismem kwadratowym – alfabet spółgłoskowy stosowany do zapisu języka hebrajskiego, jidysz, ladino, judeo-arabskiego i innych języków żydowskich, wywodzący się z alfabetu aramejskiego, a pośrednio z fenickiego i egipskich hieroglifów.