w dˈalʃɨɣ dʑˌɛɕɛɲtɕɔlˈɛtɕaɣ zˌamavʲˈanɔ ɡwˈuvɲʲɛ bˈardʑɛj mɔbʲˈilnɛ, bˈardʑɛj pʃɨdˈatnɛ w mˈisjaɣ zˌaɡraɲˈitʃnɨx, lʒˈɛjʃɛ i tˈaɲʃɛ kɔwˈɔvɛ trˌanspɔrtˈɛrɨ ˌɔpantsɛʒˈɔnɛ i bɔjˈɔvɛ vˈɔzɨ pʲɛxˈɔtɨ pʃˈɨkwat pɔlskʲˈɛɡɔ rˌɔsɔmˈaka i ˌamɛrˌɨkaɲskʲˈɛɡɔ strɨkˈɛra.
W dalszych dziesięcioleciach zamawiano głównie bardziej mobilne, bardziej przydatne w  misjach zagranicznych, lżejsze i tańsze kołowe transportery opancerzone i bojowe wozy piechoty (przykład polskiego Rosomaka i amerykańskiego Strykera).