vʲˈɛŋkʃɔɕtɕ ˌalkalɔˈiduf pɔfstˈajɛ f pɔblˈiʒu mʲˈɛjsts ɔ najvʲˈɛŋkʃɛj ˌintɛnsɨvnˈɔɕtɕi pʃɛmjˈanɨ matˈɛrji, tʃˈɨli fʃˈɨstkix mˌɛrɨstˈɛmuf, ɲʲɛ znˈatʃɨ tɔ jˈɛdnak, ʒˈɛ tˈam jɛst ix najvʲˈɛntsɛj, bˈɔ napʃˈɨkwad. ˈu bjɛlˈuɲʲa datˈura najvʲˈɛntsɛj jɛst ix w ɔɡˈɔŋkax liɕtɕˈɔvɨx, a ˈu çinˈɔftsa tɕinxˈɔna f kˈɔʒɛ.
Większość alkaloidów powstaje w pobliżu miejsc o największej intensywności przemiany materii, czyli wszystkich merystemów, nie znaczy to jednak, że tam jest ich najwięcej, bo np. u bielunia (Datura) najwięcej jest ich w ogonkach liściowych, a u chinowca (Cinchona) w korze.