vʲˌɛlɔkrˈɔtɲʲɛ pˌɔftaʒˈanɛ ˌɛkspɛrɨmˈɛntɨ w najvʲˈɛŋkʃɨx ˌaktsɛlˌɛratˈɔrax, pˌɔlɛɡajˈɔntsɛ na zdɛʒˈaɲʲu zˈɛ sˈɔbɔ̃ pʃˌɛtɕivbjˈɛʒnɨɣ vʲˈɔ̃zɛk ˌɛlɛktrˈɔnuf rˌɔspɛndʑˈɔnɨɣ dɔ prɛntkˈɔɕtɕi blˈiskix prɛntkˈɔɕtɕi ɕfʲˈatwa f prˈuʒɲi, ɲʲɛ dˈawɨ ˌarɡumˈɛntuv za istɲʲˈɛɲʲɛm struktˈurɨ vɛvnˈɛntʃnɛj.
Wielokrotnie powtarzane eksperymenty w największych akceleratorach, polegające na zderzaniu ze sobą przeciwbieżnych wiązek elektronów rozpędzonych do prędkości bliskich prędkości światła w próżni, nie dały argumentów za istnieniem struktury wewnętrznej.