pˌɔlɛɡˈawa ˌɔna na trˌaktɔvˈaɲʲu fizˈɨtʃnɨɣ vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi jˈakɔ mˌatɛmatˈɨtʃnɨx ˌɔras ɔdvrˈɔtnɛj mɛtˈɔdɨ, dʑˈɛŋki ktˌurɛj vwˌaɕtɕivˈɔɕtɕi fizˈɨtʃnɛ pˌɔzvalˈawɨ na tfɔʒˈɛɲʲɛ nˈɔvɨx tɛˈɔrji mˌatɛmatˈɨtʃnɨx.
Polegała ona na traktowaniu fizycznych właściwości jako matematycznych oraz odwrotnej metody, dzięki której właściwości fizyczne pozwalały na tworzenie nowych teorii matematycznych.