dˈɨvis xˌaraktˌɛrɨstˈɨtʃnɨ ˈɛm.ˈin. dla pˈɔlskʲɛj ˌɔrtɔɡrˈafji, tˌɛjˈɔt. wˈɔntʃɲik stavʲˈanɨ na kˈɔɲtsu vʲˈɛrʃa i pˌɔftaʒˈanɨ na pɔtʃˈɔntku nˌastɛmpnˈɛɡɔ, jˈak f pɔɲˈiʃʃɨm pʃɨkwˈadʑɛ:
Dywiz charakterystyczny m.in. dla polskiej ortografii, tj. łącznik stawiany na końcu wiersza i powtarzany na początku następnego, jak w poniższym przykładzie: