vˈɛdwuk swɔvɲˈika vɨrˈazuf ˈɔptsɨɣ vwˌadɨswˈava kˌɔpaliɲskʲˈɛɡɔ swˈɔvɔ flˈawta pɔxˈɔdʑi z ɲʲˌɛmjɛtskʲˈɛɡɔ tɕˈiʃa mˈɔrska, vˌɨvɔdʑɔntsˈɛɡɔ ɕɛ ɔt swˈabɨ; ɔspˈawɨ.
Według Słownika wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego słowo flauta pochodzi z niemieckiego  (cisza morska), wywodzącego się od  (słaby; ospały).