pɔfʃˈɛxɲʲɛ uvˈaʒa ɕɛ, ʒˈɛ djˈɔn ˈɔpar sfˈɔjɔ̃ rɛlˈatsjɛ na tˈɛkɕtɕɛ tatsˈɨta, lˈɛtʃ uprˈaʃtʃa ɔn sɛkfˈɛntsjɛ vɨdˈaʒɛɲ ˌɔras ɔpˈuʃtʃa ˈɔpis nadˈuʒɨtɕ, ktˌurɨɣ bˌɔudʲˈika i jɛj tsˈurki dɔznˈawɨ z rˈɔŋɡ ʒˈɨmjan.
Powszechnie uważa się, że Dion oparł swoją relację na tekście Tacyta, lecz upraszcza on sekwencję wydarzeń oraz opuszcza opis nadużyć, których Boudika i jej córki doznały z rąk Rzymian.