w jɛ̃zˈɨku tsˈɛ dˌɛfiɲˈitsja ˌintɛrfˈɛjsu prˌɔɡramɔvˈaɲʲa ˌaplikˈatsji skwˈada ɕɛ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim z lˈistɨ dɔstˈɛmpnɨx fˈuŋktsji wˈɛ fˈɔrmʲɛ prˌɔtɔtˈɨpuf fˈuŋktsji, vrˈas s tˌɔvaʒˌɨʃɔntsˈɨmi im pʃɛvˈaʒɲʲɛ dˌɛfiɲitsjˈami stˈawɨx, zmʲˈɛnnɨx ˌɔras strˈuktur dˈanɨx, ktˌurɛ mˈɔɡɔ̃ bˈɨtɕ uʒˈɨtɛ jˈakɔː ix pˌaramˈɛtrɨ.
W języku C definicja interfejsu programowania aplikacji składa się przede wszystkim z listy dostępnych funkcji (w formie prototypów funkcji), wraz z towarzyszącymi im przeważnie definicjami stałych, zmiennych oraz struktur danych, które mogą być użyte jako ich parametry.