zɡˈɔdɲʲɛ s pʃɛkˈazɛm bʲiblˈijnɨm tˈɛɡzd dˌɛkalˈɔɡu, zˌapisˈanɨ f kɕˈɛndʑɛ vˈɨjɕtɕa drˈuɡʲɛj kɕˈɛndʑɛ mˌɔjʒɛʃˈɔvɛj, swˈɔvɔ pɔ swˈɔvʲɛ zˈɔstaw pˌɔdɨktɔvˈanɨ pʃˈɛz bˈɔɡa jˈaxfɛ mˌɔjʒɛʃˈɔvi na ɡˈuʒɛ sˈɨnaj f kɕˈɛndʑɛ pˌɔftuʒɔnˈɛɡɔ prˈava pʲˈɔntɛj kɕˈɛndʑɛ mˌɔjʒɛʃˈɔvɛj ɡˈura ta nazvˈana jɛst xˈɔrɛp f trˈaktɕɛ vɛndrˈufki ˌizraɛlˈituv z ɛɡʲˈiptu dɔ kˌanaˈanu.
Zgodnie z przekazem biblijnym tekst Dekalogu, zapisany w Księdze Wyjścia (Drugiej Księdze Mojżeszowej), słowo po słowie został podyktowany przez Boga Jahwe Mojżeszowi na górze Synaj (w Księdze Powtórzonego Prawa (Piątej Księdze Mojżeszowej) góra ta nazwana jest Horeb) w trakcie wędrówki Izraelitów z Egiptu do Kanaanu.