ɛmpˈirɨzm ɔt ˌɛmpɛirˈija dˌɔɕfʲattʃˈɛɲʲɛ”kʲɛrˈunɛk fˌilɔzɔfˈitʃnɨ ɡwɔʃˈɔntsɨ, ʒˈɛ ʑrˈudwɛm lutskʲˈɛɡɔ pɔznˈaɲʲa sɔ̃ vɨwˈɔntʃɲʲɛ lˈup pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim bˈɔtɕtsɛ zmɨswˈɔvɛ dˌɔtɕɛrajˈɔntsɛ dɔ naʃˈɛɡɔː umˈɨswu zˈɛ ɕfʲˈata zˌɛvnɛntʃnˈɛɡɔ, natˈɔmjast fʃˈɛlkʲɛ idˈɛɛ, tɛˈɔrjɛ ˌi tɛmˌu pɔdˈɔbnɛ.
Empiryzm (od  empeiría – „doświadczenie”) – kierunek filozoficzny głoszący, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, natomiast wszelkie idee, teorie itp.