na tˈɛrɛn vˈɔjnɨ pʃˈɨbɨw ˌɔsɔbʲˈiɕtɕɛ dɔmˈitsjan rˈɔk ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm, lˈɛdʒ vˈɔbɛdʑ ɡrˈɔʑbɨ najˈazdu plˈɛmjɔn jazˈɨɡuf, mˌarkɔmˈanuf, kfˈaduf ˌɔraz bˈuntu, ktˌurɨ vzɲʲˈɛtɕiw sˌaturɲˈinus, namjˈɛstɲiɡ ɡˈurnɛj ɡɛrmˈaɲʲi, zˈɔstaw zmuʃˈɔnɨ dɔ zˌavarsˈija pɔkˈɔju z vwˈattsɔ̃ dˈakuf w rˈɔku ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ.
Na teren wojny przybył osobiście Domicjan (rok 88), lecz wobec groźby najazdu plemion Jazygów, Markomanów, Kwadów oraz buntu, który wzniecił Saturninus, namiestnik Górnej Germanii, został zmuszony do zawarcia pokoju z władcą Daków w roku 89.