na tʃˈɛɕtɕ kˌɔnstruktˈɔra kɔpˈuwɨ w dˈallas, zatʃˈɛli ˌɔɲi mʲˌɛndʑɨ sˈɔbɔ̃ nazˈɨvadʑ w ʒˈartax tˌɛɡɔ rɔdʑˈaju zvʲˈɔ̃ski bˈutskɨ bˈalls” tʃˈɨli w vˈɔlnɨm twˌumatʃˈɛɲʲu jˈaja butskʲˈɛɡɔ” lˈup pˈiwki butskʲˈɛɡɔ”, tsˈɔ zɔstˈawɔ f pʲˈɛrʃɛj pˌublikˈatsji pʃˌɛrɔbjˈɔnɛ na bˈardʑɛj pɔvˈaʒɲʲɛ bʒmʲˈɔntsɔ̃ nˈazvɛ butskmˈinstɛr fullˈɛrɛn”, s ktˌurɛj tɔ nˈazvɨ vˌɨvʲɛdʑˈɔna zɔstˈawa nˈazva dla tsˈawɛj klˈasɨ tˌɛɡɔ rɔdʑˈaju zvʲˈɔ̃skuf.
Na cześć konstruktora kopuły w Dallas, zaczęli oni między sobą nazywać w żartach tego rodzaju związki „Bucky balls” (czyli w wolnym tłumaczeniu „jaja Buckiego” lub „piłki Buckiego”), co zostało w pierwszej publikacji przerobione na bardziej poważnie brzmiącą nazwę „Buckminster fulleren”, z której to nazwy wywiedziona została nazwa dla całej klasy tego rodzaju związków.