swˈɔvɔ bˈudda” nalˈɛʒɨ pˈisatɕ mˈawɔ̃ litˈɛrɔ̃, ɡdˈɨ xˈɔdʑi ɔɡˈulɲʲɛ ɔ tʃwɔvʲˈɛka bˈuddɛ bˈɔɲtɕ ɔ stˈan bˈuddɨ rˈuvna ɕˌɛ ˌɔɕfʲɛtsˈɛɲʲɛ, a vʲˈɛlkɔ̃, ɡdˈɨ pˈiʃɛ ɕɛ ɔ kˈimɕ kɔŋkrˈɛtnɨm napʃˈɨkwad. ɔ bˈuddʑɛ ɕˌakjamˈuɲim.
Słowo „budda” należy pisać małą literą, gdy chodzi ogólnie o człowieka buddę (bądź o stan buddy = oświecenie), a wielką, gdy pisze się o kimś konkretnym (np. o Buddzie Siakjamunim).