fˈunt parˈɨski slˈɛʃ rˈuvna ɕˌɛ ɔkˈɔwɔ. zˈɛrɔː,tʃtˈɛrɨstˌa dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnt kˌaɡjˈɛ tʃtˈɛrɨstˌa ɔɕɛmdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ,pʲˈɛɲtɕsɛt ʃˈɛʑdʑ ɡjˈɛ ɔt pˈɔw. ˌiksˌifˈaw pɔ tˈɨɕɔnts tʃˈɨsta pʲɛɲdʑˈɛɕɔnt dɔ tˈɨɕɔnts pʲˈɛɲtɕsɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm, tʃtˈɛrɨstˌa ɔɕɛmdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ,pʲˈɛɲtɕsɛt pʲˈɛɲtɕ tɨɕˈɛntsɨ ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲiʃˈɛɕtɕ ʃˈɛʑdʑ ɡjˈɛ ɔt tˈɨɕɔnts pʲˈɛɲtɕsɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm dɔ tˈɨɕɔnts ɕˈɛdɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnttʃˈɨ; tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ mʲˈawɔ tɔ bˈɨtɕ jˈɛdɛn,pʲˈɛɲtɕ fˈunta ʒɨmskʲˈɛɡɔ; istɲʲˈawɨ tˈaɡʒɛ ˈinnɛ ˌɔfitsjˈalnɛ nˈɔrmɨ fˈunta dla fˌarmatsˈɛwtuf, lɛkˈaʒɨ i xandlˈaʒɨ
funt paryski () /  = ok. 0,490 kg (489,506 g od poł. XIV [po 1350] do 1557, 489,505 846 6 g od 1557 do 1793); teoretycznie miało to być 1,5 funta rzymskiego; istniały także inne oficjalne normy funta dla farmaceutów, lekarzy i handlarzy