arkˈadjuʃ, flˈavʲus artsˈadjus ˈur. tʃˈɨsta ɕˌɛdɛmdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm lˈup tʃˈɨsta ɕˌɛdɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm, zˌɛtˈɛm. jˈɛdɛn mˈaja tʃtˈɛrɨsta ˈɔɕɛm tsˈɛsaʃ fsxˌɔdɲʲɔʒˈɨmski w lˈatax tʃˈɨsta dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲtɕ tʃtˈɛrɨsta ˈɔɕɛm, sˈɨn tsɛsˈaʒa tˌɛɔdɔzjˈuʃa i vʲɛlkʲˈɛɡɔː i ˈɛlji flatɕˈilli, brˈat tsɛsˈaʒa zˌaxɔdɲʲˌɔʒɨmskʲˈɛɡɔ xˌɔnɔrjˈuʃa ˌɔraz ɡˈalli platɕˈidji.
Arkadiusz, Flavius Arcadius (ur. 377 lub 378, zm. 1 maja 408) – cesarz wschodniorzymski w latach 395–408, syn cesarza Teodozjusza I Wielkiego i Aelii Flacilli, brat cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz Galli Placidii.