w amˈɛrɨtsˌɛ pˌɔwudɲʲˈɔvɛj krˈajɛ ˌuzɨskujˈɔntsɛ ɲʲˌɛpɔdlˈɛɡwɔɕtɕ sˈamɛ znɔɕˈiwɨ ɲʲˌɛvɔlɲˈitstfɔ, kɔlˈɛjnɔ: çˈilɛ tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕatʃˈɨ, mˈɛksɨk tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ, bɔlˈivja tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲijˈɛdɛn, urˈuɡvaj tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲidvˈa, ɛkfˈadɔr tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn, pˈɛru i vˌɛnɛzuˈɛla tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔnttʃtˈɛrɨ; na kˈubjɛ dɔkˈɔnaw tˌɛɡɔ w tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔnd ʒˈɔnt çiʃpˈaɲski.
W Ameryce Południowej kraje uzyskujące niepodległość same znosiły niewolnictwo, kolejno: Chile (1823), Meksyk (1829), Boliwia (1831), Urugwaj (1842), Ekwador (1851), Peru i Wenezuela (1854); na Kubie dokonał tego w 1880 rząd hiszpański.