najbˈardʑɛj rˌɔspɔfʃɛxɲʲˈɔnɛ jɛst uznˈaɲʲɛ fantˈastɨkˌi za spˌɛtsɨfˈitʃnɨ tˈɨp tfurtʃˈɔɕtɕi, krɛwjˈɔntsɨ ɔdmʲˈɛnnɨ ɔt rˌɛalnˈɛɡɔ ɕfʲˈat pʃˌɛtstavʲˈɔnɨ napʃˈɨkwad. umbˈɛrtɔː ˈɛtsɔ, ˈandʒɛj ɲʲˌɛvʲadˈɔfski, antˈɔɲi smuʃkʲˈɛvitʃ, tatjˈana tʃˌɛrnɨʃˈɔva i ˈinɲi.
Najbardziej rozpowszechnione jest uznanie fantastyki za specyficzny typ twórczości, kreujący odmienny od realnego świat przedstawiony (np. Umberto Eco, Andrzej Niewiadowski, Antoni Smuszkiewicz, Tatiana Czernyszowa i inni).