s pɔvˈɔduf praktˈɨtʃnɨx jɛj pɔtʃˈɔntɛk f stɔsˈuŋku dɔ pɔtʃˈɔntku dˈɔbɨ swɔnˈɛtʃnɛj jɛst pʃˌɛsuɲʲˈɛntɨ f kˈaʒdɨm mʲˈɛjstsu na ʑˈɛmi ɔ mɲʲˈɛj vʲˈɛntsɛj zalˈɛʒɨ tɔː ɔt mɔmˈɛntu ɡˌurɔvˈaɲʲa swˈɔɲtsa na dˈanɛj dwuɡˈɔɕtɕi ɡˌɛɔɡrafˈitʃnɛj dvanˈaɕtɕɛ ɡˈɔdʑin tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ, natˈɔmjazd w ʒˌɛtʃɨvistˈɔɕtɕi ɔd dʑˈɛɕɛɲdʑ dɔ tʃtɛrnˈaɕtɕɛ ɡˈɔdʑin vɨɲˈika tɔ s pɔdʑˈawu kˈuli ʑˈɛmskʲɛj na strˈɛfɨ tʃasˈɔvɛ, istɲʲˈɛɲʲa tʃˈasu lɛtɲʲˈɛɡɔː i ˈinnɨx pʃˈɨtʃɨn.
Z powodów praktycznych jej początek w stosunku do początku doby słonecznej jest przesunięty w każdym miejscu na Ziemi o mniej więcej (zależy to od momentu górowania Słońca na danej długości geograficznej) 12 godzin – teoretycznie, natomiast w rzeczywistości od 10 do 14 godzin (wynika to z podziału kuli ziemskiej na strefy czasowe, istnienia czasu letniego i innych przyczyn).