mʲˌɛndʑɨ tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲipʲˈɛɲtɕ a tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲijˈɛdɛn rˈɔkʲɛm ɔkˈɔwɔ. tʃtɛrnˈaɕtɕɛ tɨɕˈɛntsɨ bˈuruf tˈaɡ zvˈanɨɣ vˌɔɔrtrˈɛkkɛrs ˌɔpuɕtɕˈiwɔ kɔlˈɔɲʲɛ pʃɨlˈɔntka, vˌɨruʃˈajɔndʑ w ɡwˈɔmp afrˈɨki, na pˈuwnɔts i puwnˈɔtsnɨ fsxˈut, i pˌɔdbʲijˈajɔnts tamtˈɛjʃɛ lˈudɨ tubˈɨltʃɛ f tɨm zulˈusuf.
Między 1835 a 1841 rokiem ok. 14 000 Burów – tak zwanych Voortrekkers – opuściło Kolonię Przylądka, wyruszając w głąb Afryki, na północ i północny wschód, i podbijając tamtejsze ludy tubylcze (w tym Zulusów).