ftˈɛdɨ na kˈɔɲtsu ftʃˌɛɕɲʲɛjʃˈɛɡɔ vʲˈɛrʃa fstavʲˈanɨ jɛzd dˈɨvis, a wˈɔntʃɲik jɛst pʃˌɛnɔʃˈɔnɨ dɔ nˌastɛmpnˈɛɡɔ vʲˈɛrʃa.
Wtedy na końcu wcześniejszego wiersza wstawiany jest dywiz, a łącznik jest przenoszony do następnego wiersza.