vʲˈɛlka brɨtˈaɲʲa i irlˈandja ˌuʒɨvˈawɨ tʃˈasu ɕrˌɔtkɔvˌɔɛwrˌɔpɛjskʲˈɛɡɔ tsˈawɨ rˈɔk w lˈatax tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ʃɛʑdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn, jˈɛdnak rˌɔzvʲɔ̃zˈaɲʲɛ ˌɔkazˈawɔ ɕɛ ɲʲˌɛpɔpulˈarnɛ; stfʲɛrdʑˈɔnɔ f tɨm tʃˈaɕɛ vzrˈɔst lˈidʒbɨ vɨpˈatkuv drɔɡˈɔvɨx, f tɨm z udʑˈawɛm ˈutʃɲʲuv zdˌɔ̃ʒajˈɔntsɨɣ dɔ ʃkˈuw.
Wielka Brytania i Irlandia używały czasu środkowoeuropejskiego (cały rok) w latach 1968–1971, jednak rozwiązanie okazało się niepopularne; stwierdzono w tym czasie wzrost liczby wypadków drogowych, w tym z udziałem uczniów zdążających do szkół.