nˌajpɛwɲʲˈɛjʃɨm vɨrˈazɛm tɛj zˌintɛlˌɛktuˌalizɔvˈanɛj pɔˈɛzji jɛst tsˈɨkl tʃɨdʑˈɛɕcʲi sɔnˈɛtuf nad ɡwɛmbjˈami tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔnttʃˈɨ i tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnttʃtˈɛrɨ, ktˌurɨ pʃˈɨɲʲus ˌasnɨkˈɔvi mʲˈanɔ pɔˈɛtɨfˌilɔzˈɔfa.
Najpełniejszym wyrazem tej zintelektualizowanej poezji jest cykl 30 sonetów Nad głębiami (1883 i 1894), który przyniósł Asnykowi miano poety-filozofa.