kʲˈɛdɨ znˈatʃɲʲɛ pˈuʑɲʲɛj xˈan xˈɛwŋk uswˈɨʃaw jˈak mˈistʃ lˈi fspɔmˈinaw, ʒˈɛ ktˈɔɕ tˈaɡ zdˈɔlnɨ jˈak ɔn marnˈujɛ sfˈɔjɛ ʒˈɨtɕɛ s pɔvˈɔdu zˌarɔzˌumjawˈɔɕtɕi, zrˌɛzɨɡnˈɔvaw s fˈuŋktsji ɡwuvnˈɛɡɔː ˌinstruktˈɔra f ʃkˈɔlɛ sfɔjˈɛɡɔ vˈuja i fstˈɔmpiw dɔ ʃkˈɔwɨ mˈistʃa lˈi, ɡdʑˈɛ pɔzˈɔstaw pʃˈɛs prˈavʲɛ pʲˈɛɲtɕ lˈat.
Kiedy znacznie później Chan Heung usłyszał jak mistrz Li wspominał, że ktoś tak zdolny jak on marnuje swoje życie z powodu zarozumiałości, zrezygnował z funkcji głównego instruktora w szkole swojego wuja i wstąpił do szkoły mistrza Li, gdzie pozostał przez prawie pięć lat.