ˌantɔɲˈimɨ kˌɔmplɛmɛntˈarnɛ tɔ pˈarɨ vɨrˈazuf, f ktˌurɨɣ zˌapʃɛtʃˈɛɲʲɛ jɛdnˈɛɡɔ pˌɔvɔdˈujɛ stfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ druɡʲˈɛɡɔ, napʃˈɨkwad.:
Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np.: