pˈubljuʃ tˈatsɨt ɲʲɛ brˈaw udʑˈawu w ˌɔpisɨvˈanɨx pʃˈɛs ɕˈɛbjɛ vˌɨdaʒˈɛɲʲax, lˈɛtʃ spˈisaw rɛlˈatsjɛ sfɔjˈɛɡɔ tˈɛɕtɕa ɡnɛjˈuʃa juljˈuʃa ˌaɡrɨkˈɔli, ktˌurɨ tʃɨkrˈɔtɲʲɛ swˈuʒɨw w vʲˈɛlkʲɛj brɨtˈaɲʲi jˈakɔ trˈɨbun vɔjskˈɔvɨ sfˌɛtɔɲʲˈuʃa pˌawlinˈusa tˈatsɨt pʃɛtstˈavja bˌɔudʲˈikɛ jˈakɔː ɔfjˈarɛ ʒɨmskʲˈɛɡɔ ɲʲˌɛvɔlɲˈitstfa, a jɛj spʃˈɛtɕif utʃˈɨɲiw jˈɔ̃ sɨmbˈɔlɛm vˈalki ɔ vˈɔlnɔɕtɕ.
Publiusz Tacyt nie brał udziału w opisywanych przez siebie wydarzeniach, lecz spisał relację swojego teścia Gnejusza Juliusza Agrykoli, który trzykrotnie służył w Wielkiej Brytanii jako trybun wojskowy Swetoniusza Paulinusa Tacyt przedstawia Boudikę jako ofiarę rzymskiego niewolnictwa, a jej sprzeciw uczynił ją symbolem walki o wolność.