tʃtɕˈɔŋka stˌarɔpˈɔlskʲɛ nˈazvɨ: krˈɔtwɔ, tstɕˈɔŋka, tʃtɕˈɔŋka rˈɔdʑaj nɔɕɲˈika pˌɔjɛdˈɨntʃɨɣ znˈakuf pˈisma drˌukarskʲˈɛɡɔ lˈitɛr, tsˈɨfr, ˌɔrnamˈɛntuf, znˈakuf, pˌɔtstavˈɔvɨ matˈɛrjaw zɛtsˈɛrski ˌuʒɨvˈanɨ f tˈɛxɲitsˌɛ drˈuku vˌɨpukwˈɛɡɔ.
Czcionka (staropolskie nazwy: krotło, cćonka, trzcionka) – rodzaj nośnika pojedynczych znaków pisma drukarskiego (liter, cyfr, ornamentów, znaków), podstawowy materiał zecerski używany w technice druku wypukłego.