ɛpˈikur pɔtkrˈɛɕlaw rˈɔlɛ pʃɨjˈaʑɲi jˈakɔ vaʒnˈɛɡɔ skwadɲˈika ʃtʃˈɛɲɕtɕa, a ʃkˈɔwa pɔd vʲɛlˈɔma vzɡlɛndˈami pʃˌɨpɔminˈawa fspulnˈɔtɛ pʃɨjˈatɕuw mʲˌɛʃkajˈɔntsɨx rˈazɛm pɔt jˈɛdnɨm dˈaxɛm.
Epikur podkreślał rolę przyjaźni jako ważnego składnika szczęścia, a szkoła pod wieloma względami przypominała wspólnotę przyjaciół mieszkających razem pod jednym dachem.