pʲɛrvˈɔtɲʲɛ stˌɔsɔvˈanɔ mʲˌɛʃaɲˈinɛ bɔɡˈatɔ̃ f xˌaˈɛf i tˌɛmpɛratˈurɛ ɲˈiʃʃɔ̃ ɔt pˌɔkɔjˈɔvɛj, pˈuʑɲʲɛj ˌɔpratsɔvˈanɔ prˈɔtsɛz vˌɨsɔkˌɔtɛmpˌɛraturˈɔvɨ, f ktˌurɨm ˌɛlɛktrˈɔlit mʲˈaw skwˈat kˌaˈɛf xˌaˈɛf i tˌɛmpɛratˈurɛ tɔpɲʲˈɛɲʲa dvʲˈɛɕcʲɛ tʃɨdʑˈɛɕcʲidʑˈɛvʲɛɲtɕ stˈɔpʲɛɲ tsˈɛ.
Pierwotnie stosowano mieszaninę bogatą w HF i temperaturę niższą od pokojowej, później opracowano proces wysokotemperaturowy, w którym elektrolit miał skład KF·HF i temperaturę topnienia 239 °C.