bˈɛla bˈartuk ˈur. dvadʑˈɛɕtɕapʲˈɛɲtɕ mˈartsa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛt ɔɕɛmdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn w nˌaɡɨʃɛntmˈiklus, zˌɛtˈɛm. dvadʑˈɛɕtɕaʃˈɛʑdʑ vʒˈɛɕɲʲa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt tʃtɛrdʑˈɛɕcʲipʲˈɛɲtɕ w nˈɔvɨm jˈɔrku vɛŋɡʲˈɛrski kˌɔmpɔzˈɨtɔr i pʲaɲˈista, ˌuvaʒˈanɨ za jɛdnˈɛɡɔ z najvʲˈɛŋkʃɨx kˌɔmpɔzɨtˈɔruf ˌiksˈiɡz vʲˈɛku.
Béla Bartók (ur. 25 marca 1881 w Nagyszentmiklós, zm. 26 września 1945 w Nowym Jorku) – węgierski kompozytor i pianista, uważany za jednego z największych kompozytorów XX wieku.