mɛtˈɔda kˌarbɔdjˌimidˈɔva z dˌɔdatkˈami w rɛˈaktsji kfˈasuf kˌarbɔksɨlˈɔvɨx s pʲˌɛrʃɔʒˌɛndɔvˈɨmi ˌaminˈami w ˌɔbɛtsnˈɔɕtɕi dˌɛtsˌɛtsˈɛ ˌɔras ˌɔtpɔvʲɛdɲˈimi dˌɔdatkˈami” napʃˈɨkwad. ˈɛnxˌɨdrɔksˌɨsuktsˌɨnɔimˈidɛm, tʃˈɨxɨdrˈɔksɨ tʃtˈɛrɨkˈɛtɔ jˈɛdɛn,dvˈa,tʃˈɨbˌɛnzɔtrjazˈɨnɔ̃ lˈup ˈɛnxˌɨdrɔksˌɨbɛnzˌɔtrjazˈɔlɛm xˈɔpt
metoda karbodiimidowa z dodatkami – w reakcji kwasów karboksylowych z pierwszorzędowymi aminami w obecności DCC oraz odpowiednimi „dodatkami” np. N-hydroksysukcynoimidem, 3-hydroksy-4-keto-1,2,3-benzotriazyną lub N-hydroksybenzotriazolem (HOBt)