jˈaɡ ɡwɔɕˈiwa lɛɡˈɛnda, djˌɔskurˈɔvʲɛ zvʲˌastɔvˈali prˌɔtɔplˈaɕtɕɛ rˈɔdu, lˌutsjuʃˈɔvi dˌɔmitsjuʃˈɔvi, zvɨtɕˈɛ̃stfɔ ʒˈɨmjan nat lˌatɨnˈami w tʃtˈɛrɨstˌa dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ pˈɛ.ˈɛn.ˈɛ. nat jɛʑˈɔrɛm rɛɡʲˈillus i na pˌɔtfʲɛrdʑˈɛɲʲɛ, ʒˈɛ tɔ tsˈɔ mˈuvjɔ̃ jɛst prˈavdɔ̃, ˌudɛʒˈɨli jˈɛɡɔ tʃˈarnɔ̃ brˈɔdɛ i vwˈɔsɨ, ktˌurɛ natˈɨxmʲast pʃˌɛmjɛɲˈiwɨ ɕɛ w rˈudɛ.
Jak głosiła legenda, Dioskurowie zwiastowali protoplaście rodu, Lucjuszowi Domicjuszowi, zwycięstwo Rzymian nad Latynami w 496 p.n.e. nad jeziorem Regillus i na potwierdzenie, że to co mówią jest prawdą, uderzyli jego czarną brodę i włosy, które natychmiast przemieniły się w rude.