spɔsˈɔbɨ pʃˌɛtstavʲˈaɲʲa dɛmˈɔnuf ˌɔdʑvʲɛrtɕɛdlˈawɨ lˈɛŋki ˌɔras pʃˌɛkɔnˈaɲʲɛ ɔ ɲʲˌɛbɛspʲɛtʃˈɛɲstfax majˈɔntsɨɣ ɡrˈɔzitɕ tʃwˌɔvʲɛkˈɔvi z ix strˈɔnɨ, ˌalɛ tˈaɡʒɛ nadʑˈɛjɛ i spɔsˈɔbɨ ɔbrˈɔnɨ pʃɛd zˌaɡrɔʒɛɲʲˈami f pʃɨpˈatku dɛmˈɔnuv dˌɔbrɔtlˈivɨx.
Sposoby przedstawiania demonów odzwierciedlały lęki oraz przekonanie o niebezpieczeństwach mających grozić człowiekowi z ich strony, ale także nadzieje i sposoby obrony przed zagrożeniami (w przypadku demonów dobrotliwych).