bˈɨw tˈɛʃ jˈɛdnɨm z ˌiɲitsjatˈɔruv budˈɔvɨ ʃkˈɔwɨ rɔlɲˈitʃɛj, f ktˌurɛj pɔː ˌiˈi vˈɔjɲʲɛ ɕfʲatˈɔvɛj pratsˈɔvaw jˈakɔ nˌautʃˈɨtɕɛl uprˈavɨ xmʲˈɛlu, ɡdʑˈɛ pɔt jˈɛɡɔ kʲɛrˈuŋkʲɛm vˌɨkʃtawtɕˈiwa ɕɛ lˈitʃna kˈadra xmʲɛlˈaʒɨ, tsˈɔ dˌɔprɔvadʑˈiwɔ dɔ pɔfstˈaɲʲa sfˌɔistˈɛɡɔ zaɡwˈɛmbja xmʲˌɛlɔvˈɛɡɔ”.
Był też jednym z inicjatorów budowy szkoły rolniczej, w której po II wojnie światowej pracował jako nauczyciel uprawy chmielu, gdzie pod jego kierunkiem wykształciła się liczna kadra chmielarzy, co doprowadziło do powstania swoistego „zagłębia chmielowego”.