pɔtˈɛŋɡa mˈɔrska dalrjˈadɨ bˈardʑɔ ɕɛ pʃɨdˈawa ɡdˈɨ krulˈɛstfɔ tɔ pɔɲʲˈɔswɔ kɔlˈɛjnɔ̃ klˈɛ̃skɛ na lˈɔɲdʑɛ pɔ dɛksˈastan, a mˈɔva tˈu ɔ bʲˈitfʲɛ pɔt mˈaɡ rˈas, stɔtʃˈɔnɛj w ʃˈɛɕsɛt tʃɨdʑˈɛɕcʲiɕˈɛdɛm rˈɔku jˈɛdnɛj z vʲˈɛŋkʃɨɣ bʲˈitɛf jˈaka mʲˈawa mʲˈɛtɕ mʲˈɛjstsɛ na tˌɛrɨtˈɔrjum irlˈandji f ktˌurɛj vnˈuk ˌaidˈana, dˈɔmnall brˈɛdʑdʑ zˈɔstaw pˌɔkɔnˈanɨ pʃˈɛz vˌɨsɔkʲˈɛɡɔ krˈula irlˈandji dɔmnˈalla mˈats ˈɛdɔ.
Potęga morska Dalriady bardzo się przydała gdy królestwo to poniosło kolejną klęskę na lądzie po Degsastan, a mowa tu o bitwie pod Magh Rath, stoczonej w 637 roku (jednej z większych bitew jaka miała mieć miejsce na terytorium Irlandii)w której wnuk Aidana, Domnall Brecc został pokonany przez Wysokiego Króla Irlandii Domnalla mac Áedo.