za jˈɛdnɔ̃ s tsˈɛx xˌaraktˌɛrɨstˈɨtʃnɨx fraktˈala uvˈaʒa ɕɛ sˌamɔpˌɔdɔbjˈɛɲstfɔ, tɔ znˈatʃɨ pˌɔdɔbjˈɛɲstfɔ tsawˈɔɕtɕi dɔ jˈɛɡɔ tʃˈɛɲɕtɕi.
Za jedną z cech charakterystycznych fraktala uważa się samopodobieństwo, to znaczy podobieństwo całości do jego części.