pɔɲʲˈɛvaʒ vʲˈɛŋkʃɔʑdʑ ɡrˌutʃɔlˈakuf mˈa xarˈaktɛr prˌɔlaktɨnˈɔmɨ, stɔsˈujɛ ɕɛ lɛtʃˈɛɲʲɛ dˌɔdatkˈɔvɛ lɛkˈami dˌɔpamˌinɛrɡʲitʃnˈɨmi ˌaɡɔɲistˈami dˌɔpamˈinɨ brˌɔmɔkrɨptˈɨnɔ̃, kˌabɛrɡɔlˈinɔ̃, a tˈaɡʒɛ ˌantaɡˌɔɲistˈami rˌɛtsɛptˈɔra xɔrmˈɔnu vzrˈɔstu pˌɛɡvisɔmˈantɛm.
Ponieważ większość gruczolaków ma charakter prolaktynomy, stosuje się leczenie dodatkowe lekami dopaminergicznymi (agonistami dopaminy – bromokryptyną, kabergoliną), a także antagonistami receptora hormonu wzrostu (pegwisomantem).