tʃˈɛ̃stɔ ɡwˈuvnɨm vˈɔntkʲɛm ɛpˈɔsu jɛst çistˈɔrja jɛdnˈɛɡɔ rˈɔdu pˌanujɔntsˈɛɡɔ pʲˈɛɕɲ ɔ ɲˌibɛlˈuŋɡax lˈub dʑˈɛjɛ ʒˈɨtɕa jɛdnˈɛɡɔ ɲʲˌɛzvɨkwˈɛɡɔ xˌɛrɔitʃnˈɛɡɔ bˌɔxatˈɛra ˌɔdɨsˈɛja, ˌalɛ mˈɔʒɛ ɔn tˈɛʃ pʃɛtstˈavʲatɕ ɔpˈɔvʲɛɕtɕ ɔ tsˈawɨm lˈudʑɛ kˌalɛvˈala, ɔ jˈɛɡɔ pɔtʃˈɔntkax ˌɛnɛˈida, tˈaɡʒɛ ɔ jˈɛɡɔ bˈɔɡax dʑˈɛjɛ djˌɔɲizˈɔsa, ˈɛdda i pʃˈɔtkax ɛpˈɔsɨ xɛzjˈɔda.
Często głównym wątkiem eposu jest historia jednego rodu panującego (Pieśń o Nibelungach) lub dzieje życia jednego niezwykłego heroicznego bohatera (Odyseja), ale może on też przedstawiać opowieść o całym ludzie (Kalevala), o jego początkach (Eneida), także o jego bogach (Dzieje Dionizosa, Edda) i przodkach (eposy Hezjoda).