f prˈaktɨtsˌɛ litʃˈɛɲʲɛ ˌɔɡraɲˈitʃa ɕɛ dɔ kˌilkudʑɛɕˈɛɲtɕu ˌitɛrˈatsji lˈub dɔ mɔmˈɛntu, ɡdˈɨ ˌuzɨskivˈanɛ kɔlˈɔrɨ w ɔbrˈazax fraktˈali zvwˈaʃtʃa zbjˈɔruf jˈulji rˌɛalizˈujɛ ɕɛ napʃˈɨkwad. zlitʃˈajɔnts, jˈak ʃˈɨpkɔ pˌɔʃtʃɛɡˈulnɛ pˈuŋktɨ rˌɔzbjɛɡˈajɔ̃ ɕɛ dɔ ɲʲˌɛskɔɲtʃɔnˈɔɕtɕi i pʃˌɨdʑɛlˈajɔnts im w zˌalɛʒnˈɔɕtɕi ɔt tˌɛɡɔ rˈuʒnɛ bˈarvɨ.
W praktyce liczenie ogranicza się do kilkudziesięciu iteracji lub do momentu, gdy  Uzyskiwane kolory w obrazach fraktali (zwłaszcza zbiorów Julii) realizuje się np. zliczając, jak szybko poszczególne punkty rozbiegają się do nieskończoności i przydzielając im w zależności od tego różne barwy.