nˈazva armˈata” vɨvˈɔdʑi ɕɛ ˌɛtɨmˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ ɔt wˌatɕiɲskʲˈɛɡɔː armˈata znˌatʃɔntsˈɛɡɔ ˌuzbrɔjˈɔna” i zɔstˈawa zˌapɔʒɨtʃˈɔna dɔ jɛ̃zˈɨka pɔlskʲˈɛɡɔ w ˌiksfˈaw vɨ.
Nazwa „armata” wywodzi się etymologicznie od łacińskiego armata znaczącego „uzbrojona” i została zapożyczona do języka polskiego w XV w.