ɔttɕˈɛɲʲɛ bjˈɛli ɔkrˈɛɕla ɕɛ za pɔmˈɔtsɔ̃ pˌaramˈɛtru ɔ nˈazvʲɛ tˌɛmpɛratˈura barvˈɔva i vɨrˈaʒa ɕɛ ɔdnˈɔʃɔndʑ dɔ tˌɛmpɛratˈurɨ f kɛlvˈinax, pɔɲʲˈɛvaʃ istɲʲˈɛjɛ ɕtɕˈiswɨ zvʲˈɔ̃zɛk pɔmjˈɛndʑɨ tˌɛmpɛratˈurɔ̃ tɕˈawa f tɛˈɔrji jɛst tɔ tɕˈawɔ dˌɔskɔnˈalɛ tʃˈarnɛ, a ˌɛmitˌɔvanˈɨmi pʃˈɛstɔ tɕˈawɔ falˈami ˌɛlɛktrˌɔmaɡnˌɛtɨtʃnˈɨmi, ktˌurɛ w mʲˈarɛ vzrˈɔstu tˌɛmpɛratˈurɨ tɕˈawa pʃɛxˈɔdʑɔ̃ z zakrˈɛsu fˈal pˌɔttʃɛrvˈɔnɨɣ dɔ fˈal vidʑˈalnɨx, a nastˈɛmpɲʲɛ dɔ fˈal bliskʲˈɛɡɔ nˌatfjɔlˈɛtu.
Odcienie bieli określa się za pomocą parametru o nazwie temperatura barwowa i wyraża się odnosząc do temperatury w kelwinach, ponieważ istnieje ścisły związek pomiędzy temperaturą ciała (w teorii jest to ciało doskonale czarne), a emitowanymi przez to ciało falami elektromagnetycznymi, które w miarę wzrostu temperatury ciała przechodzą z zakresu fal podczerwonych do fal widzialnych, a następnie do fal bliskiego nadfioletu.