tɨmtʃˈasɛm brˈat mʲˈɛʃka ɕtɕˈibɔr, f tʃˈaɕɛ pˌɔlɔvˈaɲʲa, ɡˈɔɲʲɔndʑ vʲɛlkʲˈɛɡɔː ɔdˈɨɲtsa, trˈafja w ɔstˈɛmpax pˈuʃtʃɨ na zbujˈɛtskʲɛ ɡɲʲˈazdɔː i dɔ sfˈɛj druʒˈɨnɨ pʃɨjmˈujɛ ˌɔɡrɔmnˈɛɡɔ ɡɲʲadˈɛɡɔ, kturˌɛɡɔ nˌazɨvˈajɔ̃ ɔt tɛj pˈɔrɨ dʑˈikʲɛm, ɡdˈɨʒ zˈamjast ɕtɕˌiɡanˈɛɡɔː ɔdˈɨɲtsa tɔː ɔn stˈaw ɕɛ najvʲˈɛŋkʃɔ̃ zdɔbˈɨtʃɔ̃ s pˌɔlɔvˈaɲʲa.
Tymczasem brat Mieszka – Ścibor, w czasie polowania, goniąc wielkiego odyńca, trafia w ostępach puszczy na zbójeckie gniazdo i do swej drużyny przyjmuje ogromnego Gniadego, którego nazywają od tej pory Dzikiem, gdyż zamiast ściganego odyńca to on stał się największą zdobyczą z polowania.