matrˈɨtsɛ w ɕfʲˌatwɔdrˈuku stanˈɔvi pwˈɨta zˈɛ ʃkwˈa lˈup mɛtˈalu, pˌɔvlɛtʃˈɔna vˈarstfɔ̃ kɔpjˈɔvɔ̃ najtʃˈɛɲɕtɕɛj ʒˌɛlatˈɨnɨ ˌutʃulˈɔnɛj dʲˌixrɔmjˈanɛm amˈɔnu lˈup pɔtˈasu z vˌɨtfɔʒɔnˈɨmi w ɲʲˈɛj, za pɔmˈɔtsɔ̃ prɔtsˈɛsuf fˌɔtɔxɛmˈitʃnɨx, mʲɛjstsˈami drˌukujɔntsˈɨmi i ɲʲˌɛdrukˌujɔntsˈɨmi.
Matrycę w światłodruku stanowi płyta ze szkła lub metalu, powleczona warstwą kopiową (najczęściej żelatyny uczulonej dichromianem amonu lub potasu) z wytworzonymi w niej, za pomocą procesów fotochemicznych, miejscami drukującymi i niedrukującymi.