fˈuŋktsjɛ, ktˌura jɛst xˌɔlɔmɔrfˈitʃna na tsˈawɛj pwaʃtʃˈɨʑɲʲɛ zˌɛspɔlˈɔnɛj nazˈɨva ɕɛ fˈuŋktsjɔ̃ tsˌawkɔvˈitɔ̃ tsˌawkɔvˈitɔɕtɕ ɔddˈajɛ tˈu tsˈawɔɕtɕ”, dlatˈɛɡɔ fˈuŋktsji tɛj ɲʲɛ nalˈɛʒɨ mˈɨlitɕ s fˈuŋktsjɔ̃ ˌɔkrɛɕlˈɔnɔ̃ w lˈidʒbax tsˌawkɔvˈitɨx.
Funkcję, która jest holomorficzna na całej płaszczyźnie zespolonej nazywa się funkcją całkowitą (całkowitość oddaje tu „całość”, dlatego funkcji tej nie należy mylić z funkcją określoną w liczbach całkowitych).