ɔt pɔtʃˈɔntku ˌiksfˈaw vɨ. krˌɨstalizˈujɛ ɕɛ spˌɛtsɨfˈitʃnɨ stˈɨl vwˈɔski, a jˈɛɡɔ nˌajvɨbʲitɲʲˈɛjʃɨm pʃˌɛtstavitɕˈɛlɛm jɛzd dˌɔmɛɲˈitsɔ dˈa pʲatsˈɛnza i jˈɛɡɔ dvˈaj utʃɲʲˈɔvʲɛ: antˈɔɲʲɔ kˌɔrnazzˈanɔː i ɡuɡljˈɛlmɔː ɛbrˈɛɔ.
Od początku XV w. krystalizuje się specyficzny styl włoski, a jego najwybitniejszym przedstawicielem jest Domenico da Piacenza i jego dwaj uczniowie: Antonio Cornazzano i Guglielmo Ebreo.