na pʃˈɨkwat pʃˌɛkʃtawtsˈɛɲʲɛ blˈɔkuf ɔbrˈazu, tʃˈɨli sɨɡnˈawu dvˈavˌɨmjarɔvˈɛɡɔ, sprɔvˈadʑa ɕɛ dɔː ˌɔblitʃˈɛɲʲa vɨɲˈiku dˌɛtsˌɛtˈɛ vɛ fʃˈɨstkiɣ vʲˈɛrʃaɣ danˈɛɡɔ blˈɔku, a nastˈɛmpɲʲɛ pʃˌɛkʃtawtsˈɛɲʲɛ tɨx fspˌuwtʃɨnɲˈikuf kɔlˈɛjnɨm zɛstˈavɛm ˌɔpɛrˈatsji dˌɛtsˌɛtˈɛ litʃˈɔnɨx pɔ fʃˈɨstkix kɔlˈumnax kɔlˈɛjnɔɕtɕ ˌɔpɛrˈatsji jɛzd dɔvˈɔlna.
Na przykład przekształcenie bloków obrazu, czyli sygnału 2-wymiarowego, sprowadza się do obliczenia wyniku DCT we wszystkich wierszach danego bloku, a następnie przekształcenie tych współczynników kolejnym zestawem operacji DCT liczonych po wszystkich kolumnach – kolejność operacji jest dowolna.