jˈɛdɛn ɕˈɛrpɲʲa tˈɨɕɔnts ɕˈɛdɛmsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm flˈɔta brɨtˈɨjska pɔd dɔvˈutstfɛm ˌadmirˈawa xɔrˈatjɔ nɛlsˈɔna f ɕˈilɛ tʃtɛrnˈaɕtɕɛ ɔkrˈɛntuf, ˈɔɕɛm tɨɕˈɛntsɨ zawˈɔɡʲi ˌɔras tˈɨɕɔndʑ dvanˈaɕtɕɛ ˈarmat, rɔzbʲˈiwa pɔt ˈabu kˈir flˈɔtɛ frantsˈuskɔ̃ vʲɔzˈɔntsɔ̃ dɔː ɛɡʲˈiptu frantsˈuski kˈɔrpus ˌɛkspɛdɨtsˈɨjnɨ nˌapɔlɛˈɔna bˌɔnapˈartɛ, ktˌura zˌakɔtfitʃˈɔna bˌɨwa ˈu vɨbʒˈɛʒɨ ɛɡʲˈiptu, a vʲˈɛŋkʃɔɕtɕ tʃɨdʑˈɛɕcʲitɨɕˈɛntʃnɛj ˈarmji pʃˌɛbɨvˈawa f tɨm tʃˈaɕɛ na bʒˈɛɡu.
1 sierpnia 1798 flota brytyjska pod dowództwem admirała Horatio Nelsona w sile 14 okrętów, 8 tysięcy załogi oraz 1012 armat, rozbiła pod Abu Kir flotę francuską wiozącą do Egiptu francuski korpus ekspedycyjny Napoleona Bonaparte, która zakotwiczona była u wybrzeży Egiptu, a większość 30-tysięcznej armii przebywała w tym czasie na brzegu.