ɡrˈɛtsɨ i ʒɨmjˈaɲʲɛ lˈudɨ spˈɔza vwˈasnɛj tsˌɨvilizˈatsji nˌazɨvˈali bˌarbaʒɨɲtsˈami”, a pˈuʑɲʲɛj ˌɛwrɔpɛjtʃˈɨtsɨ f trˈaktɕɛ ɛpˈɔki ˈɔtkrɨdʑ ɡˌɛɔɡrafˈitʃnɨx pˌɔdɛjmɔvˈali dʑawˈaɲʲa na ʒˈɛtʃ tsˌɨvilˌizɔvˈaɲʲa dʑˈikix”, ɲˈiʃtʃɔnts ix kultˈurɨ.
Grecy i Rzymianie ludy spoza własnej cywilizacji nazywali „barbarzyńcami”, a później Europejczycy w trakcie epoki odkryć geograficznych podejmowali działania na rzecz cywilizowania „dzikich”, niszcząc ich kultury.