nˌajvaʒɲʲˈɛjʃɛ pʃɨtʃˈɨnɨ, s pɔvˈɔdu ktˌurɨx fˈɔrtran jɛzd vˌɨkɔʒˌɨstɨvˈanɨ i rˌɔzvijˈanɨ dɔ dʑˈiɕ, tɔ ʃˈɨpkɔɕtɕ ɔblˈitʃɛɲ ˌɔraz vɨsˈɔka vɨdˈajnɔɕtɕ kˈɔdu ɡˌɛnɛrˌɔvanˈɛɡɔ pʃˈɛs kˌɔmpilatˈɔrɨ fɔrtrˈanu, vˌɨɲikajˈɔntsa ˈɛm.ˈin. z jˈɛɡɔ dwˈuɡʲɛj ˌɔbɛtsnˈɔɕtɕi na rˈɨŋku prˌɔɡramistˈɨtʃnɨm, znˌakɔmˈita skˌalɔvˈalnɔɕtɕ i pʃɛnˈɔɕnɔɕtɕ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲa pɔmjˈɛndʑɨ ruʒnˈɨmi plˌatfɔrmˈami spʃˌɛntɔvˈɨmi i sˌɨstɛmˈami ˌɔpɛrˌatsɨjnˈɨmi, a tˈaɡʒɛ dɔstˈɛmpnɔʑdʑ bʲibljˈɔtɛɡ dla prˌɔɡramɔvˈaɲʲa vʲˌɛlɔprˌɔtsɛsˌɔrɔvˈɛɡɔː i rˌuvnɔlɛɡwˈɛɡɔː ˌɔraz bʲibljˈɔtɛɡ ɡrafˈitʃnɨx.
Najważniejsze przyczyny, z powodu których Fortran jest wykorzystywany i rozwijany do dziś, to szybkość obliczeń oraz wysoka wydajność kodu generowanego przez kompilatory Fortranu, wynikająca m.in. z jego długiej obecności na rynku programistycznym, znakomita skalowalność i przenośność oprogramowania (pomiędzy różnymi platformami sprzętowymi i systemami operacyjnymi), a także dostępność bibliotek dla programowania wieloprocesorowego i równoległego oraz bibliotek graficznych.