zɡˈɔdɲʲɛ s tɔ̃ skˈalɔ̃ najvʲˈɛŋkʃɔ̃ ˌɛlɛktrˌɔujˈɛmnɔɕtɕ mˈa flˈuɔr ˈɛ rˈuvna ɕˌɛ tʃtˈɛrɨ, najmɲʲˈɛjʃɔ̃ tsˈɛs i frˈans ˈɛ rˈuvna ɕˌɛ zˈɛrɔː,ɕˈɛdɛm, pˌɔzɔstˈawɛ pʲɛrvʲˈastki sɔ̃ ˌumjɛʃtʃˈɔnɛ pɔmjˈɛndʑɨ napʃˈɨkwad.: lˈi : jˈɛdɛn,zˈɛrɔː, bˈɛ : jˈɛdɛn,pʲˈɛɲtɕ, bˈɛ : dvˈa,zˈɛrɔː, tsˈɛ : dvˈa,pʲˈɛɲtɕ, ˈɛn : tʃˈɨ,zˈɛrɔː, ˈɔ : tʃˈɨ,pʲˈɛɲtɕ, ˈɛf : tʃtˈɛrɨ,zˈɛrɔː.
Zgodnie z tą skalą największą elektroujemność ma fluor (E = 4), najmniejszą – cez i frans (E = 0,7), pozostałe pierwiastki są umieszczone pomiędzy (np.: Li : 1,0, Be : 1,5, B : 2,0, C : 2,5, N : 3,0, O : 3,5, F : 4,0).