piɕmʲˈɛnnɔɕtɕ w ɲʲɛktˌurɨx krˈajax jɛst ɲˈiska pʃɛtɕˈɛntɲʲɛ pʲɛɲdʑˈɛɕɔnttʃˈɨ prˈɔtsɛnt w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛd dʑɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnt, pʲɛɲdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ prˈɔtsɛnd w dvˈa tɨɕˈɔntsɛ jˌɛdɛnˈaɕtɕɛ; bˈardʑɔ zmʲˈɛnna, ɔd dvadʑˈɛɕtɕapʲˈɛɲtɕ,tʃˈɨ prˈɔtsɛnd w ɡvinˈɛi dvˈa tɨɕˈɔntsɛ dʑˈɛɕɛɲtɕ i dvadʑˈɛɕtɕaˈɔɕɛm,ɕˈɛdɛm prˈɔtsɛnd w bɛɲˈiɲʲɛ dvˈa tɨɕˈɔntsɛ ʃˈɛɕtɕ pɔ dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntjˈɛdɛn,ˈɔɕɛm prˈɔtsɛnt na sɛʃˈɛlax dvˈa tɨɕˈɔntsɛ jˌɛdɛnˈaɕtɕɛ i dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔnttʃtˈɛrɨ,dvˈa prˈɔtsɛnd w ɡvinˈɛi rˌuvɲikˈɔvɛj dvˈa tɨɕˈɔntsɛ jˌɛdɛnˈaɕtɕɛ.
Piśmienność w niektórych krajach jest niska – przeciętnie 53% w 1990, 59% w 2011; bardzo zmienna, od 25,3% w Gwinei (2010) i 28,7% w Beninie (2006) po 91,8% na Seszelach (2011) i 94,2% w Gwinei Równikowej (2011).