ʃtʃɛɡˈulɲʲɛ dˈuʒɔ zˌapɔʒˈɨtʃɛɲ jˌɛ̃zɨkˈɔvɨɣ za pˌɔɕrɛdɲˈitstfɛm jɛ̃zˈɨka tʃɛskʲˈɛɡɔ pˌɔjavˈiwɔ ɕɛ w jɛ̃zˈɨku pˈɔlskim w ɕrˌɛdɲʲɔvʲˈɛtʃu, tsˈɔ vʲˈɔ̃ʒɛ ɕɛ ɡwˈuvɲʲɛ s pʃɨjˈɛɲtɕɛm xʃˌɛɕtɕijˈaɲstfa za pˌɔɕrɛdɲˈitstfɛm tʃˈɛskim.
Szczególnie dużo zapożyczeń językowych za pośrednictwem języka czeskiego pojawiło się w języku polskim w średniowieczu, co wiąże się głównie z przyjęciem chrześcijaństwa za pośrednictwem czeskim.