ˌɔkrɛɕlˈɛɲʲɛ ˌabɛlˈɔva” pɔxˈɔdʑi ɔt nazvˈiska ɲʲˈɛlsa abˈɛla tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsɛd dvˈa tˈɨɕɔnts ˈɔɕɛmsˌɛd dvadʑˈɛɕtɕadʑˈɛvʲɛɲtɕ, ktˌurɨ pˈɔdaw varˈuŋki rˌɔzvʲɔ̃zˌɨvalnˈɔɕtɕi rˈuvnaɲ vʲˌɛlɔmjanˈɔvɨx f pɔstˈatɕi rˈuvnaɲ nˌazɨvˈanɨx jˈɛɡɔ nazvˈiskʲɛm za jɔrdˈanɛm i krˌɔnɛtskˈɛrɛm.
Określenie „abelowa” pochodzi od nazwiska Nielsa Abela (1802–1829), który podał warunki rozwiązywalności równań wielomianowych w postaci równań nazywanych jego nazwiskiem (za Jordanem i Kroneckerem).