nazˈɨva ɕɛ sˌɨtuˈatsjɛ, f ktˌurɛj w ˌɔpʲɛkˈuɲʲɛ nˌastɛmpˈujɛ rˈɔzvuj ˈutʃutɕ rˌɔmantˈɨtʃnɨx, tˈaɡʒɛ pɔtɕˈɔŋɡu sˌɛksualnˈɛɡɔ dɔ sfˈɔix patsjˈɛntuf, nˈavɛt pʃɨ bˈardʑɔ mˈawɛj kˌɔmuɲikˈatsji.
nazywa się sytuację, w której w opiekunie następuje rozwój uczuć romantycznych, także pociągu seksualnego do swoich pacjentów, nawet przy bardzo małej komunikacji.