dvadʑˈɛɕtɕadvˈa tʃˈɛrftsa tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔntˈɔɕɛm, pʃˌɛɡlɔndˈajɔnts pˌɔvʲɛŋkʃˈɔnɛ fˌɔtɔɡrˈafjɛ plutˈɔna vˌɨkɔnˈanɛ jˈɛdɛn,pʲɛɲdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲtɕmɛtrˈɔvɨm tˌɛlɛskˈɔpɛm f platsˈuftsɛ uɲˈitɛt stˈatɛs nˈaval ˌɔpsɛrvatˈɔrɨ vɛ flˈakstaff, z zamjˈarɛm dˌɔkwadɲʲɛjʃˈɛɡɔ vˌɨlitʃˈɛɲʲa pˌaramˈɛtruf ɔrbʲˈitɨ, xrˈistɨ zˌauvˈaʒɨw, ʒˈɛ na znˈatʃnɛj tʃˈɛɲɕtɕi zdjˈɛɲtɕ tˈartʃa planˈɛtɨ vɨɡlˈɔnda jˈak ɲʲˌɛrɛɡulˈarnɨ ˈɔval, na ɲʲɛktˌurɨɣ zdjˈɛɲtɕax planˈɛta bˌɨwa zˈaɕ ɔkrˈɔŋɡwa.
22 czerwca 1978, przeglądając powiększone fotografie Plutona wykonane 1,55-metrowym teleskopem w placówce United States Naval Observatory we Flagstaff, z zamiarem dokładniejszego wyliczenia parametrów orbity, Christy zauważył, że na znacznej części zdjęć tarcza planety wygląda jak nieregularny owal, na niektórych zdjęciach planeta była zaś okrągła.