pˈɛvnɔ̃ fˈɔrmɛ dɛˈizmu rˌɛprɛzˌɛntɔvˈali w jˌudaˈizmʲɛ sˌadutsɛˈuʃɛ, ktˌuʒɨ ɲʲɛ vʲɛʒˈɨli w istɲʲˈɛɲʲɛ ɕfʲˈata dˌuxɔvˈɛɡɔ pˈɔza sˈamɨm bˈɔɡʲɛm dʑˈɛjɛ ˌapɔstˈɔlskʲɛ dvadʑˈɛɕtɕatʃˈɨ:ˈɔɕɛm ˌɔraz w zmˌartfɨxfstˈaɲʲɛ mˌatɛˈuʃa dvadʑˈɛɕtɕadvˈa:dvadʑˈɛɕtɕatʃˈɨ, ˌɔdʒutsˈajɔnts prˌavdɔpɔdˈɔbɲʲɛ tɨm sˈamɨm vʲˈarɛ f sˈɔnt ˌɔstatˈɛtʃnɨ i ʒˈɨtɕɛ pˌɔzaɡrɔbˈɔvɛ.
Pewną formę deizmu reprezentowali w judaizmie saduceusze, którzy nie wierzyli w istnienie świata duchowego poza samym Bogiem (Dzieje Apostolskie 23:8) oraz w zmartwychwstanie (Mateusza 22:23), odrzucając prawdopodobnie tym samym wiarę w Sąd Ostateczny i życie pozagrobowe.