kˈɔɕtɕuw pɔfʃˈɛxnɨ pˌɔdʑɛlˈɔnɨ bˈɨw na ˌawtɔnɔmˈitʃnɛ kɔɕtɕˈɔwɨ pˌartɨkulˈarnɛ, ktˌurɛ bˌɨwɨ pˌɔstʃɛɡˈanɛ pʃˈɛdɛ fʃˈɨstkim jˈakɔ fspulnˈɔtɨ pˌɛrsɔnˈalnɛ, a ɲʲɛ tˌɛrɨtɔrjˈalnɛ.
Kościół Powszechny podzielony był na autonomiczne kościoły partykularne, które były postrzegane przede wszystkim jako wspólnoty personalne, a nie terytorialne.