pʲˈɛrʃɨm stˈartɕɛm, kturˌɛɡɔ strˈɔnɨ, mʲˈɛjstsɛ, dˌɔmɲʲɛmˈanɛ ɕˈiwɨ ˌɔras pʃˈɛbjɛɡ znˈanɛ sɔ̃ çˌistɔrˈɨkɔm zˈɛ ʑrˈudɛw pisˈanɨx jɛzd bʲˈitfa pɔt mɛɡʲˈiddɔ w tˈɨɕɔnts tʃtˈɛrɨstˌa ʃɛʑdʑˈɛɕɔnddʑˈɛvʲɛɲtɕ rˈɔku pˈɛ. tsˌɛxˈa. vˈɔjska dˌɔvɔdʑˈɔnɛ pʃˈɛs fˌaraˈɔna tˌutmɔɕˈisa ˌiˌiˈi vɨxˈɔdʑɔndʑ z ɡˌuʒɨstˈɛɡɔ tɛrˈɛnu rˌɔzvinˈɛwɨ ɕɛ f pˈɔpʃɛɡ dɔlˈinɨ i ruʃˈajɔndʑ dɔː atˈaku vˌɨvɔwˈawɨ sˈamɨm vraʒˈɛɲʲɛm pɔtˈɛŋɡʲi pɔspʲˈɛʃnɨ ˈɔdvrut kˌɔalˈitsji pʃˌɛtɕivɲˈikuf ɛɡʲˈiptu, kʲˌɛrɔvˈanɛj pʃˈɛs xɨksˈɔsuf.
Pierwszym starciem, którego strony, miejsce, domniemane siły oraz przebieg znane są historykom ze źródeł pisanych jest bitwa pod Megiddo w 1469 roku p. Ch. Wojska dowodzone przez faraona Tutmosisa III wychodząc z górzystego terenu rozwinęły się w poprzek doliny i ruszając do ataku wywołały samym wrażeniem potęgi pospieszny odwrót koalicji przeciwników Egiptu, kierowanej przez Hyksosów.