dˈɔʃwɔ dɔ mˌasɔvˈɛɡɔː ɔtstˈɛmpstfa ɔt ɕfʲˈɛʒɔ pʃˌɨjɛntˈɛɡɔː islˈamu, a tʃˈɛɲʑdʑ vˈɔdʑuf plɛmjˈɛnnɨx ˌɔɡwɔɕˈiwa ɕɛ prˌɔrɔkˈami najbˈardʑɛj znatʃˈɔntsɨm z ɲˈiɣ bˈɨw mˌusajlˈima dʑˌawajˈɔntsɨ f tsɛntrˈalnɛj arˈabji.
Doszło do masowego odstępstwa od świeżo przyjętego islamu, a część wodzów plemiennych ogłosiła się prorokami – najbardziej znaczącym z nich był Musajlima działający w centralnej Arabii.