dɔ ɲʲɛdˈavna tɛ zalˈɛtɨ bˌɨwɨ ˌɔkupʲˈɔnɛ brˈakʲɛm dˈɔbrɨx mˈɛtɔd vˌizuˌalizˈatsji tʃɨ ɲˌiskɔpˌɔʑɔmˈɔvɛj kˌɔmuɲikˈatsji s sɨstˈɛmɛm ˌɔpɛratsˈɨjnɨm, ɡdˈɨʃ tɛ zˌaɡadɲʲˈɛɲʲa sɔ̃ pˌɔmiɲʲˈɛntɛ f kɔlˈɛjnɨx standˈardax jɛ̃zˈɨka ˈaʒ dɔ fɔrtrˈanu dʑˌɛvʲɛɲdʑˈɛɕɔntpʲˈɛɲdʑ vwˈɔntʃɲʲɛ.
Do niedawna te zalety były okupione brakiem dobrych metod wizualizacji czy niskopoziomowej komunikacji z systemem operacyjnym, gdyż te zagadnienia są pominięte w kolejnych standardach języka (aż do Fortranu 95 włącznie).