w zvʲˈɔ̃sku zˈɛ vzrˈɔstɛm tsˈɛnɨ srˈɛbra f stɔsˈuŋku dɔ zwˈɔta f kɔlˈɛjnɨx lˈatax i vʲˈɛku ˈɛn.ˈɛ. pʃɨ ˌutʃɨmˈaɲʲu ˈaʒ dɔ tʃˈasuf nɛrˈɔna fprˌɔvadʑˈɔnɛj pʃˈɛs awɡˈusta stˈɔpɨ mɛnɲˈitʃɛj, malˈawa ˌɔpwatsˈalnɔɕtɕ ɛmˈisji dɛnˈaruf, tsˈɔ prˌɔvadʑˈiwɔ dɔ lˌitʃɛbnˈɛɡɔ spˈatku ix ɛmˈisji, a vzrˈɔstu lˈidʒbɨ ˌɛmitɔvˈanɨx ˌawrɛˈusuf.
W związku ze wzrostem ceny srebra w stosunku do złota w kolejnych latach I wieku n.e. przy utrzymaniu (aż do czasów Nerona) wprowadzonej przez Augusta stopy menniczej, malała opłacalność emisji denarów, co prowadziło do liczebnego spadku ich emisji, a wzrostu liczby emitowanych aureusów.