pʃɨkwˈadɛm zˌastɔsɔvˈaɲʲa ˌarçitɛktˈurɨ ˌaˌɛmpˈɛ f kˌɔmputˈɛrax ˌɔsɔbʲˈistɨx jɛst prɔtsˈɛsɔr ˈintɛl ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnt tɨɕˈɛntsɨ dvʲˈɛɕcʲɛ ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ fspˌuwpratsujˈɔntsɨ s kˌɔprɔtsɛsˈɔrɛm nˌumɛrˈɨtʃnɨm ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔnt tɨɕˈɛntsɨ dvʲˈɛɕcʲɛ ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntɕˈɛdɛm, ktˌurɨ bˈɨw vˌɨkɔʒˌɨstɨvˈanɨ tˌɨlkɔ dɔ pʃˌɛprɔvadʑˈaɲʲa ɔblˈitʃɛɲ mˌatɛmatˈɨtʃnɨx ɔ dˈuʒɛj prɛtsˈɨzji, a tˌaktɔvˈanɨ bˈɨw zɛɡˈarɛm ɔː ˈinnɛj tʃˌɛ̃stɔtlivˈɔɕtɕi ɲˈiʃ prɔtsˈɛsɔr ɡwˈuvnɨ.
Przykładem zastosowania architektury AMP w komputerach osobistych jest procesor Intel 80286 współpracujący z koprocesorem numerycznym 80287, który był wykorzystywany tylko do przeprowadzania obliczeń matematycznych o dużej precyzji, a taktowany był zegarem o innej częstotliwości niż procesor główny.