w tˈɨɕɔndʑ dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt pʲɛɲdʑˈɛɕɔnddvˈa kˈazan zˈɔstaw vɛzvˈanɨ pʃɛt kɔmˈisjɛ sɛnˈatskɔ̃ ˌɛmtsˈɛ karsʲˈɛɡɔː i pɔd ɡrˈɔʑbɔ̃ znˌalɛʑˈɛɲʲa ɕɛ na tʃˈarnɛj lˈiɕtɕɛ xˌɔllɨvˈɔɔt” zwˈɔʒɨw zɛznˈaɲʲa ˌɔptɕɔ̃ʒajˈɔntsɛ ˈɔɕmju kɔlˈɛɡuf s pˈartji kˌɔmuɲistˈɨtʃnɛj, tsˈɔ zɔstˈawɔ nˌɛɡatˈɨvɲʲɛ pʃɨjˈɛntɛ pʃˈɛs ɕrˌɔdɔvˈiska ˌartɨstˈɨtʃnɛ i pʃˌɨtʃɨɲˈiwɔ ɕɛ dɔ zɛrvˈaɲʲa na dwˈuɡʲɛ lˈata pʃɨjˈaʑɲi z vɨbʲˈitnɨm drˌamatˈurɡʲɛm arsˈurɛm millˈɛrɛm.
W 1952 Kazan został wezwany przed komisję senacką McCarthy’ego i pod groźbą znalezienia się na „czarnej liście Hollywood” złożył zeznania obciążające ośmiu kolegów z Partii Komunistycznej, co zostało negatywnie przyjęte przez środowiska artystyczne i przyczyniło się do zerwania na długie lata przyjaźni z wybitnym dramaturgiem Arthurem Millerem.