, tɔ tˌɛzˌɛdvˈu. dɔkˈumɛnt prˈaski s tˈɨɕɔnts ˌɔɕɛmdʑˈɛɕɔntʃˈɛɕtɕ rˈɔku, ktˌurɨ pɔdˈajɛ pʲɛrvˈɔtnɛ ɡraɲˈitsɛ bʲiskˈupstfa praskʲˈɛɡɔ z rˈɔku dʑˈɛvʲɛɲtɕsˌɛt ɕɛdɛmdʑˈɛɕɔnttʃˈɨ, vˌɨlitʃˈajɔnts pʃˈɨtɛj ɔkˈazji pʲˈɛɲtɕ plˈɛmjɔn ɕlˈɔ̃skix: xɔrvˈatuf ɕlˈɔ̃skix zˌamjɛʃkujˈɔntsɨɣ zapˈɛvnɛ tˈɛrɛn kɔtlˈinɨ kwˈɔtskʲɛj, ɕlˈɛ̃zan, tʃɛbˈɔvʲan, bˈɔbʒan, dʑˌadɔʃˈɨtsuf.
, to tzw. Dokument praski z 1086 roku, który podaje pierwotne granice biskupstwa praskiego z roku 973, wyliczając przy tej okazji pięć plemion śląskich: Chorwatów śląskich (zamieszkujących zapewne teren Kotliny Kłodzkiej), Ślęzan, Trzebowian, Bobrzan, Dziadoszyców.