əls ɣɾˈɛks ɐntˈiks ðiβˈiðjən ləs ˈaɾts ən "sʊpəɾjˈoɾs" ˈi "mənˈoɾs", sˈen ləs pɾimˈɛɾəs ɐkˈɛʎəs kˈɛ pərmˈɛtjən ɡɐwðˈi ləs ˈoβɾəs pə midʑˈa ðəls səntˈits sʊpəɾjˈoɾs, ʋˈistɐ i ʊˈiðɐ, ˈam əls kwˈals nˈo kˈal ənɾˈa ən kʊntˈaktə fˈizik ˈamp lʊbʑˈɛktə ʊbsərβˈat.
Els grecs antics dividien les arts en "superiors" i "menors", sent les primeres aquelles que permetien gaudir les obres per mitjà dels sentits superiors, vista i oïda, amb els quals no cal entrar en contacte físic amb l'objecte observat.