əl tɾɐnsitˈoɾi ʊkˈas ðə ləs ɾrəβʊlʊsjˈons ən pɾˈo ðə lɐ ɾrəstɐwɾɐsjˈo ðə ləs mʊnɐrkwˈiəs sʊlɐmˈen ɐkʊnsədʑiɾˈiɐ pʊtənsjˈaləs ən ʊnˈaðəs ɾrəβʊlʊsjʊnˈaɾjəs mˈes ɾrɐðikˈals, kˈom ləs ðə mˈil ʋˈujtsˈɛnts kwɐɾˌantɐʋˈujt, fˈins ɐl ðəzəmβʊlʊpɐmˈen də ləs iðɛˌolˈoɣjəs sʊsjˈals i əl mʊβimˈen ʊβɾˈɛ, kˈɛ kʊlminɐɾˈiɐ ən əl tɾjˈomf ðə lɐ ɾrəβʊlʊsjˈo ɾrˈusɐ ðə mˈil nˌɔusˈɛnts ðisˈɛt.
El transitori ocàs de les revolucions en pro de la restauració de les monarquies solament aconseguiria potenciar-les en onades revolucionàries més radicals, com les de 1848, fins al desenvolupament de les ideologies socials i el moviment obrer, que culminaria en el triomf de la Revolució russa de 1917.