ɐjɕˈɔ nˈo ʊbstˈan, lʊɾˈiɣən dəl βʊrðilˈɛŋk es kʊnfˈus: ˈi a kwˈi ðˈiw kˈɛ ʋˈa nˈajɕˌɛ əspʊntˈanjɐmˌen ɐ ləs ɾrˈiβəs ðəl tˈɛ ən ləŋkɾəwɐmˈen fʊɾtwˈit ðˈɛnɾə ʋɐɾjətˈats ðə pʊpˈulʊs nˈiɣɾɐ sɐlβˈadʑə i ɐwktˈɔktʊnəs ðə lɐ zˈonɐ.
Això no obstant, l'origen del Bordilenc és confús: hi ha qui diu que va nàixer espontàniament a les ribes del Ter en l'encreuament fortuït d'entre varietats de populus nigra salvatge i auctòctones de la zona.