əl mˈil sˌetsˈɛnts sinkwˈantɐ, ləstˈɛtikɐ, kˈom ɐ ðissiplˈinɐ ɐwtˈɔnʊmɐ, ʋˈa əlɐβʊɾˈa əl sˈɛw əstɐtˈut pɾˈopi ɐsʊmˈin kˈom ɐ ʊbʑˈɛktə pɾˈopi əl kʊnʑˈun də ləs ˈaɾts.
El 1750, l'estètica, com a disciplina autònoma, va elaborar el seu estatut propi assumint com a objecte propi el conjunt de les arts.