ənkˈaɾɐ kˈɛ sɐkəspɛˌaɾə ʋˈa əskɾˈiwɾə "sok kʊnstˈan kˈom ləstˈɛl ðəl nˈort", ɐ kˈawzɐ ðə lɐ pɾəsəsjˈo ðəls əkwinˈoksis pəl mʊβimˈen də nʊtɐsjˈo ðə lɐ tˈɛɾrɐ, əl əstˈɛls nˈo ɾrʊmˈanən ɾrɛˌalmˈen fˈiksəs ən lɐ ʋˈoltɐ səlˈɛstə.
Encara que Shakespeare va escriure "Sóc constant com l'estel del Nord", a causa de la precessió dels equinoccis (pel moviment de nutació de la Terra), el estels no romanen realment fixes en la volta celeste.