əl mˈil nˌɔusˈɛnts nʊɾˌantɐʋˈujt, pəɾˈukʊ ʋˈa ðəmɐnˈa kˈɛ ləs sˈɛβəs sˈɛndɾəs fˈosin dipʊzitˈaðəs ɐl səməntˈiɾi ðɐlβiɲˈanɐ, pəɾˈɔ ðiɾəktɐmˈen ɐl tˈɛɾrɐ, nˈo pˈas ʊn nˈinɕʊl.
El 1998, Perucho va demanar que les seves cendres fossin dipositades al cementiri d’Albinyana, però directament al terra, no pas un nínxol.