ɐl pɾinsˈipi mˈoltəs əstɐsjˈons ðəskˈi ðənəɣˈaβən lɐksˈes ɐls snʊwβʊɐrðˈɛs, dəspɾˈes sˈɛls ðəmɐnˈaβɐ ʊn niβˈɛʎ mˈinim ɐβˈans ðə pʊʑˈa ɐl tələkɐðˈiɾɐ, ʑˈa kˈɛ, əɡzistˈiɐ əl pənsɐmˈen kˈɛ əls snʊwβʊɐrðˈɛs mˈes nʊβˈɛʎs ðəjɕˈaβən ləs pˈistəs "nˈɛtəs" də nˈɛw, es ɐ ðˈi, ˈɛs pʊɾtˈaβən tˈotɐ lɐ nˈɛw i ðəjɕˈaβən ləs pˈistəs ən mˈal əstˈat.
Al principi moltes estacions d'esquí denegaven l'accés als snowboarders, després se'ls demanava un nivell mínim abans de pujar al telecadira, ja que, existia el pensament que els snowboarders més novells deixaven les pistes "netes" de neu, és a dir, es portaven tota la neu i deixaven les pistes en mal estat.