ɐkˈɛst pənsɐðˈoɾ ɾrəkˈuʎ əl pənsɐmˈen plɐtˈɔnik i əl pˈasɐ pə ʊn fˈiltɾə ɾrəliɣjˈos, dəsmˈarkɐ əls kɾistjˈans ðə lɐ kɾˈizi ɾrʊmˈanɐ ðə lɐ kwˈal sˈɛls ɐkʊzˈaβɐ i ɐtˈakɐ fəɾʊdʑəmˈen diβˈɛrsəs əɾˈɛdʑjəs i kˈultəs pɐɣˈans, kˈom əl mɐnikˈɛjsmə kˈɛ ˈɛʎ mɐtˈɛjɕ ɐβˌiɐ pɾʊfəsˈat ðə ʑˈoβə ʊ ləs iðˈɛəs ðə pəlˈaɣi.
Aquest pensador recull el pensament platònic i el passa per un filtre religiós, desmarca els cristians de la crisi romana de la qual se'ls acusava i ataca ferotgement diverses heretgies i cultes pagans, com el maniqueisme (que ell mateix havia professat de jove) o les idees de Pelagi.