ən kˈamβi, əl fʊʎˈɛt es ʊn kʊnsˈɛpːtə mˈes ɐbstɾˈaktə, ʊn əspəɾˈit ðjɐβˈɔlik kˈɛ sˈɛɾtəs pərsˈonəs tˈɛnən, də ʋəɣˈaðəs ðə mɐnˈɛɾɐ ɐbstɾˈaktɐ, də ʋəɣˈaðəs fˈizikɐmˌen, dˈins ʊn sɐɾrˈo; ɐkˈɛst əspəɾˈit əstˈa ɐl sərβˈɛj ðə kwˈi əl pˈoɾtɐ i lˈi kʊnfəɾˈɛjɕ pɾʊpjətˈats mˈaɣikəs əspəsjˈals, ˈɛnɾə ləs kwˈals, pɾinsipɐlmˈen, lɐ ðə pʊðˈɛ ðəzɐpɐɾˈɛjɕˌɛ ʊ nˈo sˈɛ pəskˈat mˈaj.
En canvi, el follet és un concepte més abstracte, un esperit diabòlic que certes persones tenen, de vegades de manera abstracta, de vegades físicament, dins un sarró; aquest esperit està al servei de qui el porta i li confereix propietats màgiques especials, entre les quals, principalment, la de poder desaparèixer o no ser pescat mai.