ɐ ləs siwtˈats, ləs sʊsjətˈats kʊɾˈals sˈolən kɐntˈa kʊmpʊzisjˈons ðɐwtˈoɾs kʊnəɣˈuts əspəsjɐlmˈen ləs ðə klɐβˈe ʊ kɐnsˈons ðə kɐɾˈaktˌɛ lʊkˈal i sɐtˈiɾik, ɾrənʊβˈaðəs kˈaðɐ ˈaɲ.
A les ciutats, les societats corals solen cantar composicions d'autors coneguts (especialment les de Clavé) o cançons de caràcter local i satíric, renovades cada any.