dʊɾˈan əls sˈɛɣləs ˈɔnzə i ðˈodzə, ləs zˈonəs ðə pɐstˈuɾɐ ðəl mʊnisˈipi əstˈaβən sˈotɐ əl səɲʊɾˈiw ðə ðˈos ðəls pɾinsipˈals mʊnəstˈis ðə lˈɛpʊkɐ: ləs ðə kˈomɐ ðə ʋˈakɐ i kˈomɐ ðə fɾəzˈɛ ʋˈan sˈɛ səðˈiðəs pəl kˈomtə ʊlˈiβɐ kɐβɾˈɛtɐ ɐl nˌɔusˈɛnts səjɕˌantɐsˈis ɐl mʊnəstˈi ðə sˈan ʑʊˈan də ləs ɐβɐðˈɛsəs; əl mˈil ʋujtˌantɐsˈɛt, dʑˈiʎəm ɾrɐmˈon də sərðˈaɲɐ ʋˈa səðˈi lɐ zˈonɐ ðə lɐ ʋˈaʎ ðə nˈuɾiɐ ɐl mʊnəstˈi ðə ɾripˈoʎ.
Durant els segles XI i XII, les zones de pastura del municipi estaven sota el senyoriu de dos dels principals monestirs de l'època: les de Coma de Vaca i Coma de Freser van ser cedides pel comte Oliba Cabreta al 966 al monestir de Sant Joan de les Abadesses; el 1087, Guillem Ramon de Cerdanya va cedir la zona de la Vall de Núria al Monestir de Ripoll.