kʊmlˈin əl kˈɛ ðiktˈaβɐ lɐ tɾədzˈɛnɐ klˈawzʊlɐ ðəl təstɐmˈen dəl ðɐɾrˈɛ ˈawstɾiɐ, fəlˈip ðə βʊrβˈo ʋˈa ʑʊɾˈa ləs kʊnstitʊsjˈons kɐtɐlˈanəs ɐ ləs kˈoɾts ðə mˈil sˌetsˈɛnts ˈu mˈɛɲs mˈil sˌetsˈɛnts ðˈɔs i ʋˈa ɐtʊrɣˈa ɣɾˈans kʊnsəsjˈons, səɣˈons əl kʊnsˈɛʎ ðəl sˈɛw ˈaβi.
Complint el que dictava la tretzena clàusula del testament del darrer Àustria, Felip de Borbó va jurar les constitucions catalanes a les corts de 1701-1702 i va atorgar grans concessions, segons el consell del seu avi.