ən ɐlɣˈunəs ʎˈɛŋwəs ɾrʊmˈanikəs ˈɛnɾə ˈɛʎəs əl kɐtɐlˈa, əl kɐstəʎˈa i lʊksitˈa ɐkˈaβən ən ˈɛnɐ ləs fˈorməs pərsʊnˈals ðəls ʋˈɛrps kˈɛ kʊɾrəspˈonən ɐ lɐ tərsˈɛɾɐ pərsˈonɐ ðəl plʊɾˈal sˈon, kɐntˈaβən, əskʊltˈaɾjən, pˈoɾtin....
En algunes llengües romàniques (entre elles el català, el castellà i l'occità) acaben en n les formes personals dels verbs que corresponen a la tercera persona del plural (són, cantaven, escoltarien, portin...).