ɐ ʋˈoltəs lɐ klɐsifikɐsjˈo intˈɛrnɐ ðə lɐ ðissiplˈinɐ indʊməntˈaɾiɐ es kwɐðɾipɐɾtˈɛjɕ, ən distiŋˈi ˈɛnɾə ˌunɐ indʊməntˈaɾiɐ siβˈil ðəðikˈaðɐ ɐ ləstˈuði ðə lɐ ʋəstimˈɛntɐ kˈɛ ʋiɣˈɛjɕ intərnɐsjʊnɐlmˈen ˈalməɲs ən ʊn ˈambit kʊltʊɾˈal ðətərminˈat kˈom, pə əɡzˈɛmlə, ləwɾˈɔpit; i ˌunɐ indʊməntˈaɾiɐ pʊpʊlˈa ʊ fʊlklˈɔɾikɐ, kˈɛ əstʊðˈiɐ ɐkˈɛʎs tˈipʊs ðə ʋəstimˈɛntɐ kˈɛ son əspəsˈifiks ðə sˈɛɾtəs ˈɛtnjəs ʊ kʊltˈuɾəs, ʊ βˈe ðə ləs klˈasəs pʊpʊlˈas pə kʊnɾˈast ˈam ˌunəs klˈasəs ˈaltəs ʋəstˈiðəs ɐ ləstˈil intərnɐsjʊnˈal.
A voltes la classificació interna de la disciplina indumentària és quadriparteix, en distingir entre una indumentària civil dedicada a l'estudi de la vestimenta que vigeix internacionalment (almenys en un àmbit cultural determinat com, per exemple, l'euròpid); i una indumentària popular o folklòrica, que estudia aquells tipus de vestimenta que són específics de certes ètnies o cultures, o bé de les classes populars per contrast amb unes classes altes vestides a l'estil internacional.