ɐjɕˈi, kˈal ðəstɐkˈa ləs ʋˈiðəs ðəls ðˈodzə sˈɛzˌas ðə swətˈoni ʊ ləs ˈoβɾəs ðə ɾrətˈɔɾikɐ ðə ʎʊsjˈa kˈom ɐ mˈaksims əkspʊnˈens.
Així, cal destacar les Vides dels dotze cèsars de Suetoni o les obres de retòrica de Llucià com a màxims exponents.