lʊbtənsjˈo ðə mʊnʊkɾistˈaʎs pərfˈɛktəs ðə silˈisi pərmətˈe ɐ ˈu. bˈonsə i ˈɛmɐ. ˈaɾt, əl mˈil nˌɔusˈɛnts səjɕˌantɐsˈiŋk, miʎʊɾˈa ɐkˈɛstɐ tˈɛknikɐ əmɾˈan intərfəɾʊmətɾˈiɐ ðə ɾrˈatɕ ˈiks.
L'obtenció de monocristalls perfectes de silici permeté a U. Bonse i M. Hart, el 1965, millorar aquesta tècnica emprant interferometria de raig X.