ləs ləɣjˈons ɾrʊmˈanəs, ən kʊntˈinwəs ɣwˈɛɾrəs pə pɾʊtəɣˈi ləs fɾʊntˈɛɾəs, əsðəβˈɛnən ʊn dəls pɾinsipˈals kljˈens ðəls pɾʊðˈuktəs ɐɣɾˈikʊləs, kʊmpətˈin ˈamp ləs ɣɾˈans siwtˈats; pə əɡzˈɛmlə ðəstˈakɐ lˈawɣə ðəl kʊnrˈɛw ðəl βlˈat ɐŋlˈɛs pə pɾʊβˈɛj əls sʊlðˈats kˈɛ kʊmbˈatjən kˈonɾɐ əls pˈoβləs ɣərmˈaniks ɐl sˈɛnɾə ðəwɾˈopɐ.
Les legions romanes, en contínues guerres per protegir les fronteres, esdevenen un dels principals clients dels productes agrícoles, competint amb les grans ciutats; per exemple destaca l'auge del conreu del blat anglès per proveir els soldats que combatien contra els pobles germànics al centre d'Europa.