ləs pɐɾˈawləs nˈo sɐfəɣˈɛjɕən ləs ˌunəs ɐ ləs ˈaltɾəs linɛˌalmˈen sˈɛnsə mˈes, sinˈo kˈɛ ɾrəspˈonən ɐ ˌunɐ əstɾʊktˈuɾɐ ʊ ʑəɾɐrkwˈiɐ ʊɾɐsjʊnˈal, kˈɛ indˈikɐ kwˈins ʎˈoks pˈoðən tənˈi ən ˌunɐ fɾˈazə ən fʊnsjˈo ðəl ʋˈɛrp kˈɛ ən sˈidʑi əl nˈukli i əls kʊmləmˈens kˈɛ ɐdmˈɛtin.
Les paraules no s'afegeixen les unes a les altres linealment sense més, sinó que responen a una estructura o jerarquia oracional, que indica quins llocs poden tenir en una frase (en funció del verb que en sigui el nucli i els complements que admetin).