ˈɛnɾə əls tɾˈɛts mˈes ɾrəʎəβˈans ðəl pɐrlˈa ðəl kˈarɕə ðəstˈakən lɐrmʊnˈiɐ ʋʊkˈalikɐ, lɐ pˈɛrðwɐ ðə lɐ mˈɛɲs ˈɛrə finˈal, əl jˈɛjsmə i əl βətɐsˈismə.
Entre els trets més rellevants del parlar del Carxe destaquen l'harmonia vocàlica, la pèrdua de la -r final, el ieisme i el betacisme.