ən istˈɔɾiɐ ðə lˈaɾt, əls sˈɛɣləs pʊstəɾjˈoɾs ɐl tɐmbˈe ˈɛs pˈoðən dənʊminˈa pəl sˈɛw nˈom ən itɐljˈa, kˈɛ sʊβˈin ˈɛs fˈa sərβˈi kˈom ɐ mətˈafʊɾɐ pə ɾrəfəɾˈisə ɐ ləstˈil ɐɾtˈistik kˈɛ ˈɛs ʋˈa ðəzəmβʊlʊpˈa ən ɐkˈɛʎɐ ˈɛpʊkɐ: əl dwəsˈɛntʊ, əl tɾəsˈɛntʊ, əl kwɐttɾʊsˈɛntʊ, ˈɛtk.
En història de l'art, els segles posteriors al  també es poden denominar pel seu nom en italià, que sovint es fa servir com a metàfora per referir-se a l'estil artístic que es va desenvolupar en aquella època: el Duecento, el Trecento, el Quattrocento, etc.