əls sˈɛws sʊβiɾˈans pɾiβɐtˈiws, kˈɛ ɣənəɾɐlmˈen ɾrəzˈiðjən ɐ pərpiɲˈa, ʋˈan sˈɛ ʑˈawmə ðˈɔs mˈil ðˈɔssˈɛnts sətˌantɐsˈis mˈɛɲs mˈil ðˈɔssˈɛnts ʋujtˌantɐsˈiŋk i mˈil ðˈɔssˈɛnts nʊɾˌantɐʋˈujt mˈɛɲs mˈil tɾˈessˈɛnts ˈɔnzə, sˈans i mˈil tɾˈessˈɛnts ˈɔnzə mˈɛɲs mˈil tɾˈessˈɛnts ʋˌintikwˈatɾə i ʑˈawmə tɾˈes mˈil tɾˈessˈɛnts ʋˌintikwˈatɾə mˈɛɲs mˈil tɾˈessˈɛnts kwɐɾˌantɐtɾˈes
Els seus sobirans privatius, que generalment residien a Perpinyà, van ser Jaume II (1276-1285 i 1298-1311), Sanç I (1311-1324) i Jaume III (1324-1343)