əl mˈil nˌɔusˈɛnts sinkwˌantɐˈu, nˈikʊ timbˈɛrɣən ʋˈa pʊβlikˈa tˈɛ stˈuði ˈof instˈiŋkt ləstˈuði ðə linstˈin, ˈon plɐntˈɛʑɐ ləs kwˈatɾə pɾəɣˈuntəs sˈoβɾə ləs kwˈals ˈɛs ɾrəkˈolzɐ lətʊlʊɣˈiɐ kɐwzɐsjʊnˈal, dəl ðəzəmβʊlʊpɐmˈen ʊ ʊntʊɣənˈɛtik, əβʊlʊsjˈo i filʊɣənˈɛtik, i sənkɐɾrˈɛɣɐ ðə fˈɛ ˌunɐ ðistinsjˈo ˈɛnɾə lɐ psikʊlʊɣˈiɐ kʊmpɐɾˈaðɐ i lətʊlʊɣˈiɐ.
El 1951, Niko Tinbergen va publicar  The Study of Instinct  ( L'estudi de l'instint ), on planteja les quatre preguntes sobre les quals es recolza l'etologia (causacional, del desenvolupament o ontogenètic, evolució i filogenètic), i s'encarrega de fer una distinció entre la psicologia comparada i l'etologia.