pəɾˈɔ nˈo es fˈins kˈɛ ləs pɾimˈɛɾəs ələksjˈons ðəmʊkɾˈatikəs ɐ kˈoɾts ðəs ðə mˈil nˌɔusˈɛnts tɾˌɛntɐsˈis, əl kˈinzə ðə ʑˈuɲ ðə mˈil nˌɔusˈɛnts sətˌantɐsˈɛt, dʊnˈaɾən ɐ kɐtɐlˈuɲɐ lɐ mɐʑʊɾˈiɐ ɐ ləs fˈorsəs pʊlˈitikəs kˈɛ pɾəkʊnidzˈaβən əl ɾrəstɐβlimˈen də lɐ ɣənəɾɐlitˈat i ðə lɐwtʊnʊmˈiɐ, disˈoltəs əl ɣənˈɛ ðə mˈil nˌɔusˈɛnts tɾˌɛntɐnˈow pə ˌunɐ ʎˈɛj ðə ləstˈat əspɐɲˈol.
Però no és fins que les primeres eleccions democràtiques a Corts des de 1936, el 15 de juny de 1977, donaren a Catalunya la majoria a les forces polítiques que preconitzaven el restabliment de la Generalitat i de l'autonomia, dissoltes el gener de 1939 per una llei de l'Estat espanyol.