ləs ʎˈozəs mˈɛɲs sˈidʑin də lɐ kˈambɾɐ ʊ ðəl kʊɾrəðˈoɾ mˈɛɲs nˈo ɾrəkˈolzən mˈaj ən kˈap sˈolk fˈɛt ɐ lɐ ɾrˈokɐ mˈaɾə ˈi, ɐl ʋʊltˈan dɐkˈɛstəs, ˈɛs ʋˈɛw ˌunɐ əspˈɛsjə ðə tˈumʊl mˈɛɲs mˈal kʊnsərβˈat mˈɛɲs, kʊnstitwˈit pə ˌunɐ pɐɾˈɛt ðə kʊntənsjˈo, də ʎˈozəs kʊllʊkˈaðəs ʊɾidzʊntɐlmˈen ʊ ðə βlˈoks ðəsβɐstˈats, i ˌunɐ sˈɛɾtɐ kwɐntitˈat ðə ɾrˈɛβlə ðispʊzˈat ˈɛnɾə ɐkˈɛstɐ i əl məɣˈalit.
Les lloses -siguin de la cambra o del corredor- no recolzen mai en cap solc fet a la roca mare i, al voltant d'aquestes, es veu una espècie de túmul -mal conservat-, constituït per una paret de contenció, de lloses col·locades horitzontalment o de blocs desbastats, i una certa quantitat de reble disposat entre aquesta i el megàlit.