ɐl ʎˈark ðəl lɐ ðissiplˈinɐ ðəstˈuði sistəmˈatik i sjəntˈifik sˈoβɾə tipʊlʊɣˈiɐ i istˈɔɾiɐ ðə lɐ indʊməntˈaɾiɐ ˈatəɲ lɐ mɐðʊɾˈɛzɐ ˈamp ləs ˈoβɾəs ðə kˈarləs βʊnnˈart kʊstˈuməs istʊɾˈikəs..., mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋˌintinˈow mˈɛɲs mˈil ʋˈujtsˈɛnts tɾˈɛntɐ, ˈoβɾɐ kʊntinwˈaðɐ pə ɣɛˌorɣəs ðʊplˈɛsis, mˈil ʋˈujtsˈɛnts səjɕˌantɐsˈɛt, ʑˈiwljʊ fəɾrˈaɾjʊ ˈil kʊstˈumə ɐntˈikʊ ˈɛ mʊðˈɛrnʊ, mˈil ʋˈujtsˈɛnts kwɐɾˈantɐ, ɾrɐpˌaˈɛl ʑɐkkˈɛmin istˈojɾə ɣˈenˈeɾɐlə ðˈu kʊstˈumə siβˈil, ɾrəliɣjˈɛwɕ ˈɛt militˈajɾə..., mˈil ʋˈujtsˈɛnts sətˌantɐsˈis, pˈawl lɐkɾˈojɕ mʊˈɛws, ʊzˈaɣəs ˈɛt kʊstˈuməs ˈaw mˈojən ˈaɣə ˈɛt ˈa lˈepʊkə ðə lɐ ɾrənɐjsˈansə, mˈil ʋˈujtsˈɛnts sətˌantɐsˈɛt, ərmˈann wˈɛjs kʊstʊmkˈundə, mˈil ʋˈujtsˈɛnts səjɕˈantɐ mˈɛɲs mˈil ʋˈujtsˈɛnts sətˌantɐðˈɔs, sˈis ʋˈolʊms, fɾjəðɾˈik ʊttənrˈot tɾˈaktən..., mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋujtˌantɐkwˈatɾə mˈɛɲs mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋujtˌantɐnˈow ˈi, sʊβɾətˈot, ɐwɣˈustə ɾrɐsinˈɛt mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋˌintisˈiŋk mˈɛɲs mˈil ʋˈujtsˈɛnts nʊɾˌantɐtɾˈes, ˈam əl klˈasik i mʊnʊməntˈal lˈɛ kʊstˈumə istʊɾˈikə mˈil ʋˈujtsˈɛnts sətˌantɐsˈis mˈɛɲs mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋujtˌantɐʋˈujt, sˈis ʋˈolʊms.
Al llarg del  la disciplina d'estudi sistemàtic i científic sobre tipologia i història de la indumentària ateny la maduresa amb les obres de Charles Bonnard (Costumes historiques..., 1829-1830, obra continuada per Georges Duplessis, 1867), Giulio Ferrario (Il costume antico e moderno, 1840), Raphaël Jacquemin (Histoire générale du costume civil, religieux et militaire..., 1876), Paul Lacroix (Moeurs, usages et costumes au Moyen âge et à l'époque de la Renaissance, 1877), Hermann Weiss (Kostümkunde, 1860-1872, 6 volums), Friedrich Hottenroth (Trachten..., 1884-1889) i, sobretot, Auguste Racinet (1825-1893), amb el clàssic i monumental Le costume historique (1876-1888, 6 volums).