ən ləs imβəstiɣɐsjˈons ðə mʊnʊkˈapəs mʊləkʊlˈas ən lˈikwits ðə pjˈɛɾrə ləkˈomtə ðˈu nʊˈui mˈil ʋˈujtsˈɛnts ʋujtˌantɐtɾˈes mˈil nˌɔusˈɛnts sətˌantɐðˈɔs dəl mˈil nˌɔusˈɛnts ʋˌintikwˈatɾə kˈɛ ɐkʊnsəɣˈi, əmɾˈan ˌunɐ βɐlˈansɐ ðə tənsjˈo sʊpərfisjˈal kˈɛ ɐβˌiɐ ðisəɲˈat, nˈa (en)ɐpɹˈɒksɪmətli(ca) sˈis,zˈeɾʊzˈeɾʊ kwˈatɾə mˈil ʋˌintitɾˈes mˈol ˈu.
En les investigacions de monocapes moleculars en líquids de Pierre Lecomte du Noüy (1883–1972) del 1924 que aconseguí, emprant una balança de tensió superficial que havia dissenyat, NA ≈ 6,004 × 1023 mol–1.