pə ɐsəɲɐlˈa ʊn jˈat ən kɐtɐlˈa sˈuzɐ ʊn ɐksˈen kwˈan ləs nˈorməs ɣənəɾˈals ðɐksəntwɐsjˈo ɡɾˈafikɐ ðə ləs ɐɣˈuðəs, plˈanəs i əsðɾˈujɕʊləs ˈo pərmˈɛtən, i ˌunɐ ðjˈɛɾəzi kwˈan nˈo es ɐjɕˈi əɡzˈɛmlə: pˈaˈis; pˈaˈisˈos.
Per assenyalar un hiat en català s'usa un accent quan les normes generals d'accentuació gràfica de les agudes, planes i esdrúixoles ho permeten, i una dièresi quan no és així (exemple: pa-ís; pa-ï-sos).