ɐkˈɛstɐ istˈɔɾiɐ ðˈiw kˈɛ kɐˈin i ɐβˈɛl ən ˈaɾɐp, (en)ˈaɹəbɪkqˈaːf ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪkalˈif ˈaɹəbɪkbˈa ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪkjˈɛʔ ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪklˈam(ca) i (en)ˈaɹəbɪkhˈa ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪkalˈif ˈaɹəbɪkbˈa ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪkjˈɛʔ ˈaɹəbɪk(ca)sˈimbʊlsˈiskwˈatɾəzˈeɾʊ (en)ˈaɹəbɪklˈam(ca), ɾrəspəsiβɐmˈen kɐβˈil i ɐβˈil tˈɛnjən ʑərmˈanəs βəsˈonəs.
Aquesta història diu que Caín i Abel (en àrab, قـابـيـل i هـابـيـل, respecivament Qabil i Habil) tenien germanes bessones.