Δηλαδή αντί του σωστού «δις» (που σημαίνει δύο φορές) να εννοείται λανθασμένα το αχώριστο προθεματικό μόριο «δυς» που έχει την έννοια της δυστυχίας, «της δυσκολίας, της κακής καταστάσεως ή του απευκταίου αποτελέσματος».
ðˌilaðˈi adˈi tu sostˈu «ðˈis» pu simˈeni ðˈio forˈes na ˌenoˈite lˌanθasmˈena to axˈoristˌo prˌoθemˌatikˈo mˈoriˌo «ðˈis» pu ˌeçi tin ˈeɲa tiz ðˌistiçˈias, «tiz ðˌiskolˈias, tis kacˈis kˌatastˈaseˌos i tu ˌapefktˈeu ˌapotelˈesmatˌos».