Αρχικά όμως οι επαναλαμβανόμενες επαναστάσεις εξυπηρετούσαν προσωπικές φιλοδοξίες των ηγητόρων γεγονός που είχε εμπνεύσει πλήθος ευθυμογράφων και γελοιογράφων από το διεθνή χώρο που σατίριζαν  αυτές.
ˌarçikˈa ˈomos i ˌepanˌalamvanˈomenˌes ˌepanastˈasis ˌeksipˌiretˈusam brˌosopicˈes fˌiloðoksˈies ton ˌijitˈoron jˌeɣonˈos pu ˌiçe ebnˈefsi plˈiθos ˌefθimoɣrˈafon ke jˌeʎoɣrˈafon apˌo to ðˌieθnˈi xˈoro pu satˈirizˌan aftˈes.