Aristoteles rechtfertigt aber nirgends ohne weitere Bedingungen induktiv die Wahrheit eines solchen Satzes.
ˈɑrɪstˌoːtələs rˈɛçtfɛɾtˌɪçt ˌɑːbɜ nˈɪɾɡɛnts ˈoːnə vˈaɪtərə bədˈɪŋʊŋən ˌɪndʊktˈiːf diː vˈɑːɾhaɪt ˌaɪnəs zˈoːlçən zˈatsəs.