Els grecs antics dividien les arts en "superiors" i "menors", sent les primeres aquelles que permetien gaudir les obres per mitjà dels sentits superiors, vista i oïda, amb els quals no cal entrar en contacte físic amb l'objecte observat.
əls ɣɾˈɛks ɐntˈiks ðiβˈiðjən ləs ˈaɾts ən "sʊpəɾjˈoɾs" ˈi "mənˈoɾs", sˈen ləs pɾimˈɛɾəs ɐkˈɛʎəs kˈɛ pərmˈɛtjən ɡɐwðˈi ləs ˈoβɾəs pə midʑˈa ðəls səntˈits sʊpəɾjˈoɾs, ʋˈistɐ i ʊˈiðɐ, ˈam əls kwˈals nˈo kˈal ənɾˈa ən kʊntˈaktə fˈizik ˈamp lʊbʑˈɛktə ʊbsərβˈat.