Инсебикә менән Ғәҙелбанат һәр кем алдына оло киҫәк ит һалып сығып, бер нисә урынға туҫтаҡ менән тоҙлоҡ ҡуйғас, Алдарбай һүҙ башланы: — Көнбикә, Инсебикә, балаларым, шөкөр итәйек, бына тағы бер ҡышты үткәреп киләбеҙ, яҙ башланырға тора.
— Кюнбика, Инсебика и дети мои, возблагодарим небеса: еще одну зиму мы перезимовали.