– Шулай тип яуап бирә Аллағол, үҙе ҡаршы яҡта аяҡтарын ипле генә бөкләп, күлдәк итәге менән ҡаушырып ултырған аҡ йөҙлө, ҡыйғас ҡара ҡашлы, йомрас эйәкле ҡыҙға күҙ ата һәм: «Ошолор Алдарҙың күҙе төшкән ҡыҙ.
— Из Бурзянской волости я, Аксура-агай, – ответил Аллагул, кинув взгляд на белолицую, чернобровую девушку, – она сидела напротив, благопристойно прикрыв подобранные под себя ноги подолом платья.