– Атаһының тауышында ғәжәпләнеү ҙә, ышанып етмәү ҙә бар ине. Был хәбәрҙе ишетеп, Дәүләтбай менән Арыҫланбәк тә аттарынан һикереп төштөләр ҙә улар янына килеп етте. Бесәнде һыпырып төшөрөп, унда сана буйы булып ятҡан януарҙы күргәс, бер мәлгә ауыҙҙарын асып ҡатып ҡалдылар.
Давлетбай с Арсланбеком, услышав новость, слетели с коней, смели с растянувшегося во всю длину саней хищника сено и застыли на некоторое время с раскрытыми ртами.