Үҙе лә һиҙмәҫтән, сылтырап аҡҡан шишмәләренә, шаулы урмандарына, тын ғына ауылына, күккә олғашып торған Ирәндеккә ҡарап, моңланып бер йырлап ебәргән, ти.
Глядел он на холодные прозрачные ручьи, на шумные леса, на тихую гряду хребта Ирендык, и сам не заметил, как запел в полный голос.