Гөлйөҙөмдөң: «Ҡайғы-хәсрәт ағас башынан йөрөмәй, әҙәм башынан йөрөй». «Ни хәлдәр итәһең, яҙғанын күрмәйенсә булмай...». «Әле һин йәш кеше, матур итеп донъя көтөүҙән дә төңөлмә», – тип йыуатып һөйләнеүенә: «Шулай инде», «Белмәйем шул», «Ни яҙғандыр», – тип бер-ике ауыҙ һүҙ менән яуап биреүҙән уҙманы.
На суждения Гульюзум, старавшейся ее утешить («Горе-злосчастие не по деревьям – по людским головам ходит», «Что поделаешь, от судьбы не уйти», «Ты еще молодая, не замыкайся в горе, не отказывайся от радостей жизни»), отвечала коротко: «Не знаю», «Может быть», «Как уж сложится».