Ҡапыл аңым асылып китте: йәннәттә түгелмен, фани донъяламын икән – фәрештә тигәндәрем Фатихым менән Зөһрә ләһә.
Ко мне тут же вернулся разум: я не в раю, а в этом мире, а ангелы – Фатих и Зухра в белых халатах.