Ҡыҫыҡ таш зиндан эсендә набат, ләғнәт, иҫкәртеү булып сатнап торған һүҙҙәр яңғыраны: Татлы һүҙле һәр бәндә дуҫ булмаҫ, Хәҡиҡәтте тура ярған баш ҡыймаҫ.
В глухой камере они прозвучали громко, как набат, каждое слово вырывалось из груди с мощью: Не каждый, кто льстит, – друг, А тот, кто говорит правду в глаза.