Мин ахмалға төшөп барып еткәндә, Рауил ағай аңына килгән, ә Суфия апай коляскала ултырған Артурҙың башын күкрәгенә һалып, көй көйләй ине – бәпес бәүеткәндәй.
Когда я добежала из последних сил, дядя Равиль уже пришел в себя, тетя Суфия положила голову сидящего в кресле Артура себе на грудь и что-то напевает, словно баюкает младенца.