— Һуҡранмаҫ, гел улай йөрөп булмай бит, – ти Алдар, үҙенең күҙ алдына аласыҡ ышығында илап торған Ғилмияза килеп баҫа.
— Ничего, перетерпим, – сказал Алдар, представляя, как Гильмияза плачет, скрывшись за лачугой.