Шулай ҙа, йола көсөнән ҡурҡҡан кеүек, ул күберәк ваҡытын Айым эргәһендә үткәрергә тырышты. Ҡайғыһы баҫыла, һағышы һүрелә торғандыр.
Она жалась ближе к Аим, старалась все время быть с ней, облегчая тем самым свою тоску и печаль.