Уларҙың йән-фарман сабып килгәнен күргәс, күңеленә шик йүгерһә лә, Алдар бер нисә көн юлда йөрөүҙән йонсоған атын ҡабаландырманы, эйәрендә алға эйелә биреп ултырған Торсонбайҙы танығас иһә, теҙгенен тартып, атын бөтөнләйгә туҡтатты.
Увидев скачущих сзади во весь опор всадников, Алдар встревожился, но не заторопил утомленного долгой дорогой коня, а когда узнал Турсунбая, натянул поводья.