Чордон атын тапҡансы майҙанда үрһәләнеп йөрөнө. Йүгән төйөнөн ҡапыл тартып сискәнен, аяғын өҙәңгегә тыҡҡанын, аттың ҡабырғаһына ҡамсы менән яндырғансы һыҙырғанын һәм, эйелеп, тимер юл янындағы урам буйлап елдергәнен генә хәтерләй.
Чордон метался по площади, пока нашел своего коня, и помнил лишь, как рывком развязал узел чумбура, как вдел ногу в стремя, как ожег бока лошади камчой и как, пригибаясь, понесся по улице вдоль железной дороги.