Ҡамыр батыр шул тиклем дәү, шул тиклем көслө, шул тиклем ғәйрәтле булған, ул атлап киткәндә ер гөрһөлдәп торған. Усына берәр нәмә тотһа, тегеһе ҡом булып ваҡланған, йоҙроҡлап һуҡһа, тау урында упҡын хасил булған. Әлбиттә, уға көрәштә лә, алышта ла бер батыр ҙа сыҙамаған.
Камыр-батыр мог одним ударом вогнать гору в землю, а на этом месте образовывалась бездна.