Ана, Гөлбикә апай, уның ап-аҡ яулығын танымаҫлыҡ түгел. Һелте һыуы менән йыуа ул аҡ әйберҙәрен, ҡулын да йәлләмәй – киҫә бит ул һелте, яман зәһәр.
В белом, как снег, платке – тетя Гульбика, больше ни у кого нет такого белоснежного платка, потому что она стирает белье в щелочной воде, не жалея собственных рук.