Шулай булһа ла, Ғилмияза ире менән икәү генә ҡалған мәлдә үҙен ниндәйҙер күҙгә күренмәҫ ҡыҫымдан ҡотолған һымаҡ тоя.
И все же в лесу, наедине с Алдаром, Гильмияза чувствует себя свободней, будто невидимые путы с себя сбрасывает.