Иҫәкәй тархан, көттөрә торғас, йылы һүҙен әйткән: йәйләүҙән күсеп ҡайтып, көҙгө эштәрҙе теүәлләгәс, Ғәҙелбанатты уға бирергә, туй үткәрергә ризалашҡан.
Наконец-то, после долгих ожиданий, Исякай согласился отдать за него дочку, – по возвращении с летнего становища в аул, когда схлынут осенние заботы по хозяйству, сыграют свадьбу.