«Ә ниңә, һеңлем, апайыңды ла күрмәй, ул тирәлә уралаһың?!» – тип ҡысҡырғым килде, һүҙем тамағыма төйөлдө, етмәһә, шул ҡарасман егеттең мине осортоп күтәреп алған тәүәккәл ҡыланышы, көслө ҡулдары иҫемә төшөп, башым әйләнеберәк китте.
Мне захотелось крикнуть ей: «Ты что, сестренка, крутишься там, а старшую сестру и не замечаешь?!» Но слова застряли в горле, мало того, даже голова закружилась от воспоминания о смуглом парне, так легко подхватившем меня на руки.