Иҫәкәй, көтөп ятҡансы, ҡайтып китегеҙ, тигән фекерен шулай шымалап аңлатмаҡсы булғайны ла, Микулай бер ҡырҡым ҡаҙыны оңҡолдатып һоғоноп ебәрҙе лә: — Беҙ – сабыр кешеләр, старшина, – тине.
Вот так, осторожно, Исякай намекнул, что лучше бы прибыльщикам пока уехать обратно, но Микулай, отправив в рот кусок мяса, пробормотал беспечно: — Ничего, старшина, мы – люди терпеливые.