Тәүге ике көндә тәпкемде биш-алты һелтәйем дә ҡояшҡа ҡарай инем, ә ул һаман бер урында тик тора.
Поначалу я нет-нет да смотрела на солнце, а сейчас машу мотыгой без остановки, оставляя позади кучи срубленной травы.