Алдарбай яҡшылап кейенде, еңелгә егә торған артлы санаһының төбөнә ҙур айыу тиреһен һалып алды, бер батман бал ултыртты. Буш ҡул барғансы, кенәз Бутурлинға бирер, улар халҡы шуның кеүеккә үлеп бара торған.
Алдар уложил на дно легкой кошевки медвежью шкуру, поставил закрытую кадку с медом – подарит князю, русские на такие вещи падки.