Әшрәф ҡолағына элгән: Әсмәне еңел генә итеп күтәреп алды, кырандастағы кейеҙгә алып барып ултыртты һәм барыһы ишетелерлек итеп: «Йәбер күрмәҫһең, аҡҡошом, ышан!» – тине лә кәләше эргәһенә менеп ултырҙы.
Тем не менее Ашраф не оставил их без ответа, он легко поднял Асму на руки, посадил на постеленный в тарантасе самотканый ковер и сказал во всеуслышание: «Я тебя не обижу, верь, лебедушка моя!»