Күпмелер ваҡыт үткәс, Аҡъял батыр ер өҫтөндә ҡалған иптәштәрен иҫенә төшөрөп, һиҫкәнеп китте, ти.
Прошло время, и вдруг Акъял-батыр вспомнил о своих товарищах, которые остались на белом свете, наверху.