— Яҙмыштыр инде, Алдарбай... – Ғилмияза ауыр көрһөндө, йылы, яғымлы ҡулдары менән Алдарбайҙың битен һыйпаны.
— Судьба, видно, выпала такая... – вздохнула Гильмияза и ласково провела рукой по щеке Алдара.