Үткән ғүмер – ана теге йыраҡтағы томанһыу дала шикелле ул. Иртәнсәк үткәндә тирә-яҡ ап-асыҡ күренә ине, егермеләп километр атлағайным, уны инде томан ялмап алды, хәҙер бынан тороп урманды әрәмәнән, баҫыуҙы бесәнлектән айырыу ауыр...
Прошлое – вот как та дальняя степь в дымке. Утром я шел по ней, все было ясно кругом, а отшагал двадцать километров, и вот уже затянула степь дымка, и отсюда уже не отличишь лес от бурьяна, пашню от травокоса…