Ә Толпарсыҡҡан күле үҙе тәрән, үҙе саф күл, бер ҡасан да тонсоҡмай, һыуы нисек алмашына икән, ағып сыҡҡан урыны ла юҡ һымаҡ үҙенең. Борон-борон заманда ошо күлдең төбөнән ҡанатлы ат – толпар сыҡҡан, ти... * * * Һикелә мендәргә янтайып, сиратылған һарыҡ йөнөн урап ултырған Зөлхизә өләсәйемдең ҡулынан орсоғо тәгәрәне: беҙҙең һөйләшеүгә мәлйерәп, йоҡлап киткән.
У Зульхизы-олэсэй, которая, сидя на нарах, молча сучила шерсть, покатилось веретено – она задремала под наш разговор.