Улар, лапаҫ аҫтында күләгәлә аттары туйып, себен менән күгәүендән ял итеп алғансы, көндөң эҫеһе ҡайтҡансы, ваҡыт уҙғарып ултыралар...
И вот сидят они, коротая часы, покуда покормятся в тени под навесом и отдохнут кони от проклятых мух и слепней, покуда спадёт жара...