Уның уйҙары, үҙ йырҙарын тапҡанға ҡәҙәр, һәр ваҡыт болғансыҡ була торғайнылар. Тик күкрәктән тигеҙ, көслө йырҙар аҡҡанда ғына уның уйҙары асыҡланалар ине.
Его дума всегда была мутной, пока не находила своей песни, и только тогда, как песня, ровная и могучая, текла из груди.