Шулай уҡ автор әле Муса, әле Ишбирҙе, әле Мәүлиҙә, әле Айгиз, әле Әсмәнең һ. б. телдән һөйләгәндәренә, йә ҡағыҙға яҙғандарына һылтанып, был геройҙар ҡатнашлығындағы тормош күренештәрен улар күҙлегенән, уларҙың күңел призмаһы аша һындырып ҡарап, хикәйәләп ала. һөҙөмтәлә монотонлыҡтан, бер төрлөлөктән, ҡоро констатациялап сығыуҙан арына.
Военные события, рассказанные «афганцем» Мусой, «чеченцем» Айгизом, запечатленные в их дневниках и письмах, звучат правдоподобно, рисуют батальные картины, обычаи народов Афганистана, Чечни, природу этих мест.