Шул бер бала менән ҡалырбыҙ, ҡартымдың һарҡынтыһы булғандыр, тиһәм, Рәхмәтуллам ун бишенә етеп, егет ҡорона инеп барғанда, тағы буйға уҙғанмын да ҡуйғанмын. Зәйнулламды утыҙ ике йәшемдә таптым. Бабайым ни, етмешкә инеп бара ине. Эйе...
Думала, что так и останемся с одним ребенком, но, когда старшему пятнадцать стукнуло, Зайнуллу родила – в тридцать два года, а старику моему почти семьдесят было.