Мин – эстә; тыштағы, Оло йыһандағы Ай тигән есемде күрмәйем, тоям ғына: өс тапҡыр тулды ул, дүртенсегә кителә башланы һәм... тап шул мәлдә кесе йыһандағы тәүге кисерешемә – ҡурҡыуға дусар булдым.
И вот, когда Луна пошла на убыль в четвертый раз, именно тогда я испытала первый страх.