— Матурһың, Нурия! Ғәҙәтемсә, биҙрәләремде мөлдөрәмә тултырып, көйәнтәмде яурыныма ҡуйҙым да, Биксәнәй көҙгөһөнә текләп, буй-һынымды бағып тороуым ине.
Вот и сегодня, зачерпнув полные ведра воды, положила коромысло на плечи и по привычке смотрюсь в зеркало Биксэнэя, любуясь своим отражением.