Был ҡурайҙың тауышында Зөлхизә үҙе белгән бик күп ауаздарҙы таныны: дауыл алдынан ҡарағай урманы шаулай, сылтырап шишмә аға, кәкүк саҡыра, бал ҡорттары безелдәшеп геүелдәй, бөркөт саңҡый, Ҡырластау үренән ашҡынып шарлауыҡ һикерә...
Кураист играл не переставая, одна мелодия сменяла другую, разносясь далеко за пределы Кушкаина. Зульхиза узнавала в звуках музыки и шум сосняка перед бурей, и звонкое журчание родника, и кукование кукушки, и гудение пчел, и клекот беркута...