Осһоҙҡырыйһыҙ өмөтһөҙлөккә сумып, ул киҫелгән танау менән тамғалар үҙенең йөҙөн йәмһеҙләүе тураһында уйламай ине инде, хәҙер тамғалар һәм киҫелгән танау менән бер ҡайҙа ла йәшеренеп булмаясаҡ тигән уй уның аңына ҡағылмай, күнегелгән уй кеүек, елпеп кенә үтә.
В равнодушной безнадёжности, охватившей его, он не думал уже о том, что рваные ноздри и клейма обезобразили его облик, мысль о том, что теперь, с клеймами и вырванными ноздрями, нельзя никуда скрыться, мелькнула уже, как привычная, не взбудоражив его сознания.