Урамдарҙа теге саҡ Алдарбай оло йыйынға килгәндәге кеүек үк күренеш: төрлө рәүешкә килтереп көймәләр ҡоролған еңел арбаларға егелгән аттар елеп үтә, йәйәү урам тапаусылар ҙа байтаҡ: майҙандарҙағы баҙарҙа халыҡ мыжғый, ҡайһы бер урындарҙа таштан ҙур-ҙур өйҙәр һалып яталар.
Глазам Алдара открылись уже знакомые ему картины: по улицам проносились кареты, сновал и пеший люд, кишел народ на площадях, в торговых рядах; сверкали на солнце купола церквей, кое-где возводились новые каменные дома...