Ул старшина кейемдәрен: ҡиммәтле елән, бейек ҡондоҙ бүрек кейеп, ҡылыс тағып һәм таяҡ тотоп, Елизавета миҙалы тағылған күкрәген киреп, килгән ҡунаҡтар янына сыға, шунан мулланы, ҡарттарҙы һәм писарҙы саҡырта, килгән кешеләрҙе ҡунаҡ итә, тик һыйҙан һуң ғына эш тураһында һүҙ ҡуҙғата.
Он выходил к приезжим, облачённый в старшинское платье: в богатом халате, в высокой бобровой шапке, с саблей и посохом, выпятив грудь, украшенную елизаветинской медалью, потом приглашал к себе муллу и стариков, вызывал писаря, угощал приезжих и только после угощения вёл разговор о делах.