Диндар һәм тыңлаусан, ҡаранан кейенгән апай менән һеңле иконаға сиратлап суҡынғас, мөйөшөндә йәш һыйыр торған аҙбарға сыҡты.
Набожные и послушные, одетые в темное, сестры поочередно перекрестились на икону и подались в хлев, где в углу стояла молодая коровка.