Шулай ҙа өйгә ҡайтып инеп, Алдар өҫ-башын сисенгәс, әллә ни ғәҙәттән тыш эш эшләнмәгәндәй, үҙен баҫалҡы тоторға тырышҡан Иҫәкәйҙең сабырлығы өҙөлдө. Улы эргәһенә килеп, киң яурынына ҡулын һалды ла: — Ирлегеңде йәнә бер раҫланың, улым.
Дома, когда разделись, Исякай, делавший вид, будто ничего сверх обычного не случилось, все же не выдержал, сказал Алдару: — Ты еще раз подтвердил, сын, что уже стал настоящим мужчиной.