Уларға барһам, ҡолағыма шыбырлай һала торғайны: «Атайым – һиңә, уйнап туйғас, ҡалдырып китерһең». Әлбиттә, Әмин абый менән уйнамайым, ә Мәүлиҙә менән.
А когда я приходила к ним, шептала мне на ухо: «Папа в твоем распоряжении, только, уходя, оставь его нам, хорошо?»