Быға бик ҡыуанып, Ьаранбай ярлы ғына күршеһе Зиннәткә ингән: — Зиннәт күрше! – тигән ул, өйгә инер-инмәҫтән. — Һинең йәрминкәгә барғың килә икән.
Обрадовался Харанбай, побежал к бедному своему соседу Зиннат-агаю и, едва переступив порог, говорит ему: — Сосед, ты, оказывается, на ярмарку хочешь поехать.