Төҫө уңа барған күҙҙәренә, йоҡарған ҡулдарына ҡарап, өләсәйемдең тамырҙарындағы йәшәү һутының әкренләп, шым ғына кәмеүен тоям.
Смотрю в ее потускневшие глаза, на исхудавшие руки, и вижу, как жизненные силы покидают ее.