Ул әле бәләкәс кенә саҡта бөтәһе лә мине маҡтанылар: ай-һай, Юлай, ниндәй шәп ул әүәләгәнһең, – үҙе аҡыллы, үҙе һылыу, эйәр өҫтөндә беренсе егет, ҡөрьәнде, ҡарый хәҙрәк кеүек, ятҡа уҡый, көслө һәм атаһын да ҡәҙер итә, имеш...
Когда он маленьким был, все хвалили меня: бай-бай, Юлай, какого сынишку слепил, – умный, красивый, первый жягет в седле, Коран, как мулла, читает, силён и отца уважает тоже...