Миңлеғужа Алдарбайҙың һорауына яуап бирергә ҡабаланманы, сисенеп бөтөп, битен-ҡулын сайҙы, килене биргән һөлгө менән һөртөндө, бисәһенә: — Йә, ашың өлгөрҙөмө? – тине лә Алдарбайға өндәште: – Түргә тартылып ултыр әле һин, ҡунаҡ.
Минлегужа сразу на вопрос не ответил. Ополоснул лицо и руки, утерся поданным невесткой полотенцем, справился у жены: — Еда у тебя готова? – Обернулся к Алдару: – Садись, дорогой гость, устраивайся поудобней.