Рөстәмбай ҡарт ах та ух килеп, йүткерә-йүткерә, биле ауыртыуына зарланып, йыйына башланы: ул өҫтөнә нисек тура килде шулай тунын кейҙе, ҡайҙалыр мейес артына төшөп киткән бүркен эҙләргә тотондо, ҡарт бисәһе таяғы менән бейәләйҙәрен табып бирҙе.
Кряхтя, кашляя, охая, жалуясь на боль в пояснице, собирался старый Рустамбай, напяливал шубу, искал малахай, завалившийся куда-то за печку, потом с помощью старой жены разыскивал палку и рукавицы.