Буранбикәнең күңеленә төшкән ҡурҡыуҙы бөтөрөү өсөн, ул ергә төштө лә атының башынан һыйпап-һөйөп алды, күҙҙәренә туп-тура ҡарап торҙо.
Чтобы изгнать этот страх из души Буранбики, он спрыгнул на землю, обнял голову лошади и, глядя ей в глаза, начал разговаривать с ней: