Бер саҡ атаһы Әминбәктең эргәһенә килеп ултырған да: — Инде ҙурайып, ирҙәр ҡорона инеп киләһең, ә бер ниндәй ҙә йүнле һөнәр белмәйһең. һөнәрһеҙ ир – ҡанатһыҙ ҡош ул. Бына һиңә йөҙ һум аҡса, шуны ал да, ҡалаға барып, һатыусы булырға өйрәнеп ҡайт, – тигән.
Подумал немного и говорит Абзалилу: — Эх, егет, если уж ты такой батыр и можешь утащить моё озеро, давай будем состязаться.