– Ошо гөлдәрҙе, ошо ауылды, һеҙҙе, Камил, һине – һағынырмын инде! – тине уҡытыусыбыҙ, баҡсаға сыҡҡас.
— Очень буду скучать по этим цветам, по деревне, по всем вам! – сказала на прощанье Альфия апа и обратилась лично к Камилу: – Сад оставляю на тебя, сынок.