Туғай, яландарҙа тубылғып йәш үлән үҫә, йәшел кейемен ябынған урмандарҙа мең төрлө ҡоштар күңелле сырҡылдаша, төрлө татлы еҫтәр аралашҡан һауаның иң шифалы сағы.
На приречных тугаях, на лугах наливается силой молодая трава, в лесах, вновь накинувших на себя зеленый наряд, гомонят птицы, воздух, наполненный ароматами цветенья, целебен как никогда.