Әле уның йөҙөндә ҡылған эше өсөн үкенес тә, оят-ғәйеп тойғоһо ла юҡ, киреһенсә, бөтөн ҡиәфәтендә ниндәйҙер ҡәнәғәтлек, үҙһүҙлелек, тәүәккәллек сағыла ине.
На ее лице не читалось тени сомнения, сожаления или чувства вины за содеянное, наоборот, во всем облике сквозило какое-то удовлетворение, упрямство и решимость.