Шуға күрә, ашап-эскәс, һаҡалтай: — Атым да йонсоған, оҙон юлда килеп, үҙем дә арығанмын, – тип бөгөн артабан ҡуҙғалмаҫҡа, бында ҡунырға ҡыйырлағас, күп уйлап тормайынса: — Яйлап ял итер инең дә, мин үҙем дә юлға сығырға йөрөйөм, – тине.
И когда тот выразил желание отдохнуть у него до следующего утра, – мол, и конь, и сам приустал в долгом пути – Алдар, не долго думая, в приюте ему отказал: — Отдохнул бы ты подольше, да я тоже в дорогу собрался.