Яйыҡ буйынан бөгөн таң менән... – Ул атаһының ҡайғы һөрөмө баҫҡан йөҙөн, хәсрәтле күҙҙәрен абайланы ла ярты һүҙҙә туҡтаны.
С Яика на рассвете... – начал было Алдар и умолк, видя, что лицо отца омрачено горем.