Иҫәкәйҙең ялбыр ҡашы ҡапыс күҙенә табан һалынған, киң ҡаҡ маңлайында һырҙар ишәйеп киткәндәй. Алдар белә: борсолоп, ныҡ уйланған сағында ул шундай ҡиәфәткә инә. — Белмәйем инде, ағай, белмәйем, – ти ул, һаҡал остарын семтекләп.
— Не знаю, агай, не знаю, – отвечал Исякай, пощипывая кончик бороды.