Рыҫбай менән мулла бер-береһенә ҡарашып алдылар ҙа, яуап ҡайтармайынса ғына, тамаҡ ҡырып ҡуйҙылар, ә Юлай үҙе улы яғына эйелде лә аҡрын ғына былай тине:
Рысабай и мулла переглянулись между собой и, не ответив, покашляли, а сам Юлай наклонился в сторону сына и тихо сказал: