Фатихҡа ҡараным. «Еҙнә» һүҙенән ирептер, уның ауыҙы ҡолағына еткән, туҡтауһыҙ баш һелкә, бик риза, тимәк.
А у Фатиха рот до ушей, видно, растаял от слова «езнэ», без конца кивает головой, значит, очень доволен.