Салауат үҙ яҙмышынан зарлана, ә Хлопуша, буш ҡайғырыу менән уның һүҙен бүлмәй, үҙе зарланмай, дуҫы уның тураһында үҙе һорар әле, тип үҙе тураһында һөйләмәй.
Салават жаловался на свою судьбу, а Хлопуша впитывал жалобы, не перебивая пустым сочувственным словом, не жалуясь сам, не говоря о самом себе, как бы дожидаясь, когда его друг спросит о нём сам.