Ниңәлер әҙгә генә үҙемде легендаларҙа, үлемһеҙ картиналарҙа йәшәгән Даная итеп тә тойоп алдым: тәҙрәм асыҡ, унан, йәйғор күпер буйлап, илаһи мөхәббәтем килде һәм сихри ямғыр булып яуҙы, йәнемә-тәнемә – тотош...
Я представила себя Данаей, живущей в легендах и бессмертных картинах: через распахнутое окно по мосту-радуге ко мне пришла божественная любовь и пролилась волшебным дождем, орошая плоть и душу...