1557 йылғы Грамота менән нығытылған шарт буйынса, рус хөкүмәте башҡорттарҙың үҙ еренә нәҫелдән нәҫелгә эйә (аҫаба) булыу хоҡуғын таныған, шул хоҡуҡты эске һәм тышҡы баҫҡынсыларҙан һаҡларға йөкләмә алған, шулай уҡ башҡорттоң эске үҙ идараһын, дин тотоу иркен таныған; башҡорттар үҙ нәүбәтендә яһаҡ түләргә, үҙ иҫәптәренә хеҙмәт атҡарырға, алыҫ һәм яҡын походтарҙа ҡатнашырға, күсмәнде халыҡтар яуынан дәүләттең көньяҡ-көнсығыш сиктәрен һаҡларға йөкләмә алған.
Русское правительство по условию, закрепленному Грамотой 1557 года, признало право наследования собственных земель (вотчинное), взяло обязательство защищать это право от внутренних и внешних захватчиков, также признало внутреннее правление башкир, свободу выбора религии; башкиры в свою очередь обязались платить ясак, служить за свой счет, участвовать в дальних и близких походах, защищать юго-восточные границы государства от нападения кочевых народов.