Рауил ағай, ир кеше әле, Артурының хәлен күргәс, урманға сығып илаған. Ярай ҙа Суфияны эйәртмәгәнем, бик ныҡыша ине, врачтар тотоп ҡалды әлдә, тигән, бер ни тиклем тынысланғас.
Увидев состояние Артура, он долго молча простоял возле него, затем ушел в лес, чтобы выплакаться вволю...