Йәнем көйҙө лә (ана ҡайһылайтып көйә икән ул йән), әсәйемдең яуап хатындағы бер асыҡ урынға үҙ ҡулым менән яҙҙым да ҡуйҙым: «Мин – шәп ҡатын!» Китте ул хат Карагандаға.
Однажды не удержалась, дописала в мамином послании, отыскав свободное место: «Я – достойная женщина!».