Бер көндө, киске һауындан һуң ауылға йыйынһа, ҡатын-ҡыҙ инеп ял иткеләй торған ҡыуышҡа Бибисара елһәреп килеп инде лә уны өгөтләргә тотондо, ҡалайыҡ инде бөгөнгә, ана, йәше-ҡарты усаҡ тирәһенә йыйыла, йырлап-бейеп күңел аса, тип.
Как-то раз, когда Зульхиза собиралась после вечерней дойки домой, в шалаш, где обычно отдыхали женщины, запыхавшись, забежала Бибисара и принялась уговаривать: — Останься сегодня с нами, Зульхиза-апай!