Пугачев, һүрәнләнә төшкән күҙҙәрен хәлһеҙ генә күтәреп, тәрән һуланы ла, гүйә, нимә типтер ҡысҡырырға теләне, ләкин ҡапыл, көрһөнөп, бер һүҙ ҙә әйтмәйенсә, ҡулын һелтәне.
Пугачёв устало приподнял потускневшие глаза, глубоко вдохнул воздух, словно хотел что-то крикнуть, и вдруг, со вздохом, без слов, тихо махнул рукой.