Ҡапыс күҙен йомоп, яҫы маңлайын усы менән һыйпаҡлай-һыйпаҡлай фекер төйнәп ултыра биргәс, Иҫәкәй: — Былай итәйек, улым, – тине, – һин бер төркөм егет-еләнде йый, уҡ-һаҙаҡтарын алһындар.
Исякай посидел, смежив припухлые веки, поразмышлял. — Сделаем, сынок, так. Ты собери ватагу егетов, пусть луки с собой возьмут.