Бабаһының һүҙҙәрен ихлас тыңлап ултырған Алдарбай тәьҫирләнеп үк китте, һабы семәрләп, алтын һыҙыҡтар йүгертеп эшләнгән, өс ҡарыш оҙонлоғондағы йөҙө ҡыл ҡырҡырҙай үткер хәнйәрҙе ҡулына алды ла, урындыҡтан төшөп, ер иҙәнгә һыңар аяғы менән тубыҡланды һәм башын эйҙе.
Алдар, с искренним вниманием выслушав старика, принял острый, хоть брейся им, кинжал с серебряной, в золоченых узорах рукоятью и, взволнованный подарком, встал на земляной пол, преклонив колено, склонил голову.