Һөйләүҙән бикәр, күберәк уйланып ултырған Иҫәкәй ҙә үҙ фекерен өҫтәне: — Ағай-эне, беҙҙең кешеләр уаяуадаға, был башбаштаҡлылы-ғың хаҡында батшаға хат яҙабыҙ, тип тә әйтһендәр ине.
Исякай-тархан, до этого молчавший, предавшись размышлениям, тоже подал голос: — Агай-эне, пусть наши люди скажут еще воеводе, что о его самочинстве пошлем письмо на царское имя.