Тик станция малайҙары ғына ҡапыл тынып ҡалып, илаған ҙур, ҡарт кешегә ҡыҙыҡһынып һәм балаларса йәлләп ҡараны.
И только станционные мальчишки, вдруг присмирев, стояли и с любопытством и детским состраданием смотрели на этого большого, старого, плачущего человека.