Бына һыбайлылар уның эргәһенә елеп килеп етте. Атаһын, Дәүләтбай менән Арыҫланбәкте танығас, Алдар, тыныслыҡ һаҡларға тырышып, һәүетемсә генә: — Бәй-бәй, һеҙ нишләп йөрөйһөгөҙ төн уртаһында? – тигән булды.
Узнав в приблизившихся всадниках отца и Давлетбая с Арсланбеком, Алдар натянул вожжи.