Ҡайҙа ҡарама, аҡ сәстәрен ялбырлатып ҡылған сайҡала: мин – сал дала, күпте күрҙем, күпте хәтерләйем, ти һымаҡ бындағы һәр тотам ер.
Куда не глянь, колышется седой ковыль – кажется, каждая пядь земли здесь говорит: «Я – вольная степь, много повидала, многое помню».