Мин дуҫымды аңлайым, ул бит усаҡ яҡтыһында бейегән ҡатын заты алдында тубыҡланған, уның Таштояҡ икәнен иҫенән сығарып ебәргән, моғайын, бер мәлгә генә.
Я понимаю его: он встал на колени перед женщиной, танцующей в свете костра, тогда он, видимо, просто забыл на мгновение, что это Таштояк.