Ләкин һаҡсы, уны күреп, тыштан тәҙрәне туҡылдата, һәм Салауат, хәлһеҙләнеп, һалам өҫтөнә ауа, ялыҡтырғыс аҡрын атҡан йоҡоһоҙ көҙгө таңды ғазапланыу һәм бошоноу менән үткәрә...
Но часовой, заметив его, снаружи стучал в окно, и Салават валился без сил на солому, томлением и тоской провожая бессонный, мучительно медленный осенний рассвет...