Ул күҙлеген тынын өрә-өрә ҡат-ҡат һөртөп кейгәнсе, зәңгәр күҙҙәрен туп-тура миңә төбәгән Фатихҡа ҡараш һирпеп, Әсмәнең класта юҡлығына борсолоп, Мәүлиҙәнең эсенә һыймай тышына сыҡҡан һөйөнөсөн тойоп өлгөрҙөм.
Пока он протирал очки, успела заметить устремленные на меня голубые глаза Фатиха, радостную улыбку Мавлиды, а также обеспокоиться отсутствием Асмы в классе.