Бер туған ағаһына, мәҫәлән, әҙер текст яҙылған открытка бирә, һүрәтенең ниндәй икәненә иҫе лә китмәй, ә ауылдағыһына һайлап-һайланып, сәскәләр, күбәләктәр төшөрөлгәнен һалып ебәрә, үҙ ҡулы менән ҡотлау яҙа һәм берәй нисек йәшерен генә ишара ла ҡыҫтыра һүҙ араһына, «мине ошо сәскәгә оҡшат» йәки «күбәләк булып Толпарлыға осоп барырға талпыныусы Сәнә һеңлең» – шулайыраҡ.
Например, брату дарит открытку с готовым текстом, не глядя на картинку. А для Артура выбирает тщательно, старается найти открытку с цветами или бабочками, текст пишет собственноручно, вставляет в него тайные знаки, как, например, «представь, что этот цветок – я» или «твоя сестренка Сания, мечтающая стать такой же бабочкой и прилететь в Тулпарлы».