Эре-эре бәрҙе, бағырҙарҙы мәскәүенә һыҡтырып ялпылдатып килтереп сығарһа, баҫҡан ерендә тороп сыҙай алмаған Ғәҙелбанат балаларса ҡыуанып сәрелдәп ебәрә, шыйғалаҡ балыҡты алып силәккә һала, үҙе: — Нисек йәлләмәйһең шундай матур балыҡтарҙы?
И каждый раз Газельбанат по-детски взвизгивала от восторга, хватала брошенную на бережок скользкую добычу, совала в корзину, приговаривая при этом: — И как тебе не жаль таких красивых рыбок?