Шулай ҙа ул үҙ фекерен ҡапыл ғына әйтмәне, килеүселәрҙе һәйбәтләп ҡунаҡ итте, хаттарҙы онотҡандай, донъя хәлдәре тураһында һәүетемсә генә һөйләшеп ултырҙылар.
Но пока что чувства свои он не стал раскрывать, показал себя гостеприимным хозяином. За ужином, будто забыв о письмах, спокойно беседовали о житейских делах, о событиях в мире.