Алдар батыр был ауылдарҙағы кешеләрҙә әллә ни ғәйеп юҡлығын, улар менән үтә аяуһыҙ тотонорға ярамауын белә, ләкин батша властарының яуызлығын татыуҙан аҙаҡ талаҡтары ташҡан яугирҙәрен һис нисек тә тыя алмай ине.
Алдар-батыр понимал, что на русских крестьянах нет особой вины, что обращаться с ними слишком жестоко нельзя, но его воины были озлоблены ненасытностью и коварством царских властей, удержать их от расправ он не мог.