Вәғәҙә биреп өлгөргәс, кире уйламаны. Зәйнулланы йәсленән барып алды ла ҡыуышҡа индереп, кипкән бесән өҫтөнә йоҡларға һалды һәм халыҡ тупланған яҡҡа китте.
Зульхиза забрала Зайнуллу из садика, уложила спать в шалаше и пошла туда, где собрался народ.