Алдарбай был кешене үҙһенеп етмәй ине, ҡабаланмай ғына барып ҡапҡаны асты, бейәләй кеймәгәнлектән, һыуыҡтан ҡатың-ҡыраған ҡулын күрешергә һуҙҙы.
Недолюбливал Алдар этого человека, но куда денешься – растворил ворота, встречая нежданного гостя.