Минең борон-борон заманда, уҙған быуатта – ВЛКСМ-дың 50 йыллығында, шешәгә һалып Күрәнлегә ағыҙып ебәргән сәләмемде алған даһа ул Иркен Янычаров.
Мое давнее письмо, написанное еще в прошлом веке – в год 50-летия ВЛКСМ – и брошенное в бутылке в речку Курэнле, попало в руки этого самого Иркена.