Йәнағасымдың тамырҙары нәҫелем, илем-халҡым ерлегенә олғашҡандыр, орлоҡтары – йәшәйештән йыйған аҡыл-фәһемдәремдер, япраҡтары – ҡатлы-ҡатлы яҙмыштарҙыр... һәм мин уны көнгә сығарырға, сәскә-емештәрен донъяға күрһәтергә тейешмендер?
В том мире растет волшебное Древо духа, корни которого уходят так далеко и глубоко, что переплетаются с былью родной земли, родного народа, всей планеты, а его цветы и плоды – это мои радости и печали, детские фантазии и мудрость зрелости, а листья – судьбы людские...