Ул килеп етер-етмәҫтән: Ғәҙелбапат һыйыр һауа, Сулпылары сылтырай. Ҡаш аҫтында ике күҙе Ынйы кеүек йылтырай, — тип таҡмаҡларға тотондо, етмәһә, сарыҡ баштарын ҡыйшайтҡылап, бейегән кеүек тә итә. Ғәҙелбанаттың йөрәге лепелдәп тибә башланы. Кит инде, ошо Шоңҡарҙың йәшкелт күҙҙәренең ҡарашы, уҡ һымаҡ йөрәккә ҡаҙала.
Газельбанат шагает с дойки, Ее накос ники звенят, Глаза под дивными бровями, Как две жемчужины, блестят, — озорно пропел он, да еще, встав на пятки, поводил носки сарыков из стороны в сторону, будто танцуя.