Ниндәйҙер аңлайышһыҙ татлы юҡһыныу ҡарттың күңеленә иҫерткес тулҡын булып эркелде, күҙҙәренә йәш тулды, ул хәҙер бер нәмә лә күрмәй ине. Ләкин Чордон күҙҙәрен күктән алманы, күңелгә яҡын, мәңгелеккә юғалған ниндәйҙер билдәһеҙ нәмә хаҡында уйлап, ауыр һуланы.
И какая-то непонятная, сладкая тоска хлынула в душу опьяняющей волной, слезы замутили глаза, старик уже ничего не видел, но продолжал смотреть в небо и вздыхать неизвестно о чем, о чем-то родном и близком, безвозвратно утерянном.