Атай Бүре ҡолаҡ һалды: шишмә буйындағы үҙәктән һауа ярып асыулы, оҙайлы хыр-мыр һарҡылды, күрәһең, Шер Хан уны-быны тота алмаған; мәгәр уға оят та түгел, джунглиҙа юлбарыҫтың һунары уңышһыҙ бөткәнде барса йән эйәһе белә ине инде.
Отец Волк прислушался; в долине, которая спускалась к ручью, раздалось сухое, злобное, продолжительное ворчание ничего не поймавшего тигра, которому не стыдно, что все в джунглях узнали о его неудаче.