Ул арҡаһын әрнеткән һыҙланыу тураһында онотто, магистраттың арестанттар ябып тота торған подвалындағы биҙҙергес, ялҡтырғыс шау-шыуын ишетмәне һәм йөрәккә көс биргес, һаташыуһыҙ һәм төшһөҙ, тыныс, хәлләндергес йоҡоға сумды...
Он позабыл о боли, терзающей спину, он не слыхал нудных, томительных шумов магистратского арестантского подземелья и заснул спокойным, бодрящим сном, свободным от бреда и сновидений, вливающим силы в сердце...