«Әллә ниңә йәлсеп йәшәй алманы был», – тип уйланы ла, ошо уйын ҡунағы белеүҙән ҡурҡҡан төҫлө, әйтә һалды: — Уң ҡулымдың усы ҡысып, кем менәндер күрешер һымаҡ йөрөй инем, һин килергә булған икән, Имән батыр.
«Так и не сумел разжиться», – подумал Алдар, а вслух поспешил выразить радость: — То-то ладонь у меня чесалась, должен был с кем-то поздороваться, к твоему, оказывается, приезду чесалась.