Ул Батыршаның Мәскәүгә алып барылғас, әйтеремде, шаһинәгә генә әйтәм тип ныҡышыуы, уныһына рөхсәт булмағас, табаҡ-табаҡ итеп хат яҙып биреүе, ниндәйҙер бер ҙур поп менән бәхәс һүҙе әйтешеп ултырыуы, ә шунан инде Петербургтан алыҫ түгел бер күл уртаһындағы утрауға һалынған Шлиссельбург төрмәһенә – әле Биктимер әйткән Шлюшин казематына ябылып ҡуйылыуы хаҡында хәбәрҙар ине.
Разными путями дошли вести, что когда Батыршу в цепях отвезли в Москву, он упорно добивался встречи с царицей, но, не получив дозволения, лист за листом писал на ее имя послания, вел споры с каким-то главным попом, а потом заключили его в построенную недалеко от Петербурга Шлиссельбургскую крепость, в тот самый Шлюшинский каземат, как выразился Биктимир.