Сиған арбаһынан төшөп ҡалған ҡара бөҙрә сәсле малай Толпарлы урамдарын бер итеп йүгереп йөрөй башлағанда, Әнкә менән Фрүзкәне һуғыштан иҫән ҡайтҡан атайҙары – ялтас башлы, ерән һаҡаллы урыҫ Харьковҡа алып ҡайтып китә: эҙләгән, Үзбәкстанды ҡыҙырып йөрөп сыҡҡан, беҙгә килеп тапҡан.
Мальчик с черными вьющимися волосами, выпавший, как говорится, «с цыганской телеги», уже безмятежно носился по улицам Тулпарлов вместе с другими детьми, когда вернувшийся с фронта отец Анки и Фроськи – лысый дядька с рыжей бородой увез их в Харьков. Он искал дочерей по всему Узбекистану и нашел-таки в наших краях.