Ҡул көрәшендә хәҙер атып бәрер инем дә... Яҡын ебәрмәй оҙағыраҡ йөрөтөп кәрен алырға кәрәк», – тигән уй сарпып үтә Алдарҙың мейеһен.
В обычной борьбе я бы его кинул не медля, а сейчас надо поводить, не подпуская близко, притомить...» – такая примерно мысль засела в мозгу Алдара.