Зәңгәр күҙҙәр мине сихырлай, улар мөхәббәт хаҡында йырлай, гүйә, һәм мин ул йырҙың һүҙҙәрен дә ишетәм: «...Бик һағынғас, бик һарғайғас, Нурия, килдем һине күрергә...»
А голубые глаза напротив привораживают меня, поют о любви, я отчетливо слышу и слова этой песни: «Истосковался по тебе, Нурия, вот пришел повидаться, Нурия...»