Шулай булһа ла Салихты күңеле киңлеккә, ағас-таштан торған ҡыҫыҡ ҡала урамдарынан ситкә, ҡолаҡ төбөндә ел һыҙғырған далаға, болотло көндө лә, аяҙҙа ла туҡтауһыҙ шаулаған урманға атлыҡты.
Но душа поэта рвалась из тесных городских улиц в продуваемую ветрами степь, к горам и лесам…