— Бына әле генә килеп төштөм, – тип сиҙәмгә ултырҙы Хажибәк һәм, үҙенең был ҡорҙа ят кеше булмауын иҫбатлар өсөн, өҫтәне: – Кәрәккән-кәрәкмәгәнгә саҡырып бимазалайҙар инде шунда.
— Вот только-только подъехал, – сказал Хажибек, садясь на траву. – Надо не надо, беспокоят вызовами...