Уны ла күрергә ине бит әле, – тигән һүҙҙәрен ишеткәс, Ғилмияза һағайҙы, туҫтағын ҡуйып, Иҫәкәйҙең ни әйтерен көттө.
– Хотелось и с ним повидаться. Услышав это, Гильмияза напряглась, поставила чашу с кумысом на скатерть. Ждала, что скажет хозяин.