Аҙыраҡ һөйләшеп ултырғас, өйҙөң түрбаш яҡ яртыһында үҙ эштәре менән булашып йөрөгән Көнбикә менән Ғилмиязаға күҙ һирпеп алды ла Аллағол уға: — Сығып әйләнәйек әле, мырҙа, һөйләшәһе һүҙ бар, – тине.
Так вот, пришли Аллагул с Шункаром к Алдару домой, – дело происходило после возвращения семьи в аул – кинули взгляд на Кюнбику с Гильмиязой, занятых какими-то своими делами, и Аллагул говорит: — Выйдем-ка, мырза, во двор, есть разговор.