Ике күҙем – йылға ярында, әллә ҡайҙан шәйләп киләм унда яңғыҙ һерәйеп торған һынды. Сырамытам да: Татар әбекәй шул, көйәнтәгә оҡшап баҫҡан – ғүмер баҡый теген машинаһы артында ултырыуынандыр, алға иңкәйеберәк ҡалған.
Во все глаза смотрю на берег реки и уже издалека узнаю одинокую фигурку Татар-эби – от постоянного сидения за швейной машинкой, наверное, она немного сгорбилась.