Ҡулымдан ручкам төшөп китһенме, указка тотоп карта янында баҫып торған килеш, нимәнелер иҫкә төшөрөргә теләгәндәй, серәшеп үҙемдең эске халәтемә ҡолаҡ һалып, ҡапыл иҫемде йыйып алайыммы – сәйер...
То выроню ручку, то уйду в себя, стоя с указкой у карты, как будто пытаясь вспомнить что-то. Странно...