Башҡорттарҙың һигеҙ өйҙән бер кеше алыу тәртибен ҡайтарыу тураһындағы үтенесе лә, мишәрҙәрҙән айырыу тураһындағы үтенесе лә ҡәнәғәтләндерелмәгән, сөнки рус хөкүмәтенең маҡсаты башҡорттарҙа ризаһыҙлыҡ уятҡан нәҡ шул сараларҙы ғәмәлгә ашырыуҙан ғибәрәт булған: беренсенән, хәрби тәртип ҡыҫымында мөмкин тиклем күберәк башҡортто тотоу; икенсенән, мишәрҙәр аша ҡораллы башҡортто ныҡ күҙәтеп, ҡарап тороу; өсөнсөнән, башҡорт халҡының социаль-политик тормош ҡоролошон нигеҙҙән үҙгәртеү, йәғни 1737 йылдың 14 июлендә үк Минзәлә кәңәшмәһендә ҡабул ителгән ҡарар буйынса, уларҙы казак ҡатламына күсереү өсөн ерлек әҙерләү.
Ни возврат прежнего порядка отбора башкир на службу из восьми домов одного, ни разделение их от мишар не были удовлетворены, потому что задача русского правительства состояла как раз в реализации тех мер, которые вызвали недовольство башкир: во-первых, держать как можно больше башкир под давлением военного порядка; во-вторых, контролировать при помощи мишар вооруженных башкир; в-третьих, в корне изменить устройство социально-политической жизни башкирского народа, т.е. согласно приказу от 14 июля 1737 года, принятого на Мензелинском совещании, подготовить почву для перевода их в казацкий слой.