Пугачев һәм уның хеҙмәттәштәре һуғыш тураһында, бер крепость урынына икенселәрен алып, Яйыҡҡа табан артҡа түгел, ә алға барып, тимәк, – сигенеп түгел, ә һөжүм итеп, һуғышты һәүетемсә дауам иттерәбеҙ, тип күҙ алдына баҫтырҙылар.
Пугачёву, как и его соратникам, казалось, что попросту они продолжают войну, вместо одних крепостей занимая другие, продвигаясь вперёд, а не назад на Яик, значит – не отступая, а наступая.