Өс батыр, тауҙарҙы, урмандарҙы, яландарҙы үтеп, бер бик ҙур тауҙың башына менеп етһәләр, алыҫ түгел бер ерҙә берәүҙең саң туҙҙырып йүгереп китеп барғанын күреп ҡалалар.
Прошли они реки, леса и поля, стали взбираться на вершину огромной горы и тут увидели вдали, как бежит от них, поднимая пыль, какой-то человечек.