Мәғүҙә инәйенә лә йырлап алыр ине һирәкләп. Берәй нәмәгә эсе бошһа микән, уныһы: «Ҡара көйҙөрөп йырлап ебәр әле шул үҙендең йырыңды, булмаһа!» – тип янына килеп ултырыр ине. Ялан гына ерҙән дә болан килә, Зөлхизә, Уйһыу ҙа гына ерҙән дә, ай, түтә, тип, Зөлхизә. Төн уртаһы еткәс тә, бер ҡыҙ илай, Зөлхизә, Йәш ғүмерем заяға, ай, үтә, тип, Зөлхизә...
И Зульхиза запела песню о горькой судьбе юной красавицы, выданной за старика: ...В полночь горько плачет, ой, Зульхиза, О юности загубленной, ой, Зульхиза...