Имән батыр Алдарбайҙың буҙарған йөҙөнә ҡарап көлөмһөрәне, унда сәм ҡуҙғалыуына ҡәнәғәтләнеп, һалпыш мыйығын һыйпаҡлап ҡуйҙы.
Иман-батыр усмехнулся, глядя в побагровевшее лицо друга, погладил усы, довольный тем, что задел Алдара за живое.