– Алдарбай урындыҡ ситенәрәк шыуҙы ла һаман ишек төбөндә торған Шоңҡар менән Арыҫланбәккә өндәште: – Үтеп ултырығыҙ, нишләп унда тораһығыҙ...
– Алдар передвинулся к краю нар, спустил ноги. Глянул на Шункара с Арсланбеком, затоптавшихся у двери.