Генерал Кар үҙе, боласылар яғына сығыр өсөн уңайлы ваҡыт ҡына эҙләп йөрөгән инвалид-һалдаттар, казактар һәм башҡа халыҡ ополчениелары көсө менән Пугачевты еңергә тырышыуының файҙаһыҙ икәнлеген танып, үҙенең ошо яраҡһыҙ «ғәскәрен» ташлай ҙа, ысын һуғыштағы кеүек, көслө өҫтәмә ғәскәр талап итер өсөн Мәскәүгә саба.
Сам генерал Кар, осознав бесплодность своих стараний победить Пугачёва силами инвалидов-солдат, казаков, искавших лишь случая, чтобы бежать к бунтовщикам, и «инородческих» ополчений, бросив своё бесполезное войско, помчался в Москву, чтобы требовать сильного подкрепления, как в настоящей войне.