«Өн менән төш араһындағы бер халәттә, Фатихтың арбауына буйһоноп, бар булмышым, йәнем-тәнем менән уға ынтылам – ҡарашы менән саҡыра мине, ымһындыра!
Манящий, зовущий взгляд Фатиха околдовывает меня, и я уже не понимаю, сон ли это, явь ли, поддаюсь его чарам и всей душой тянусь к нему.