Федот Евграфыч бөтә кәүҙәһе менән ергә һырышты, мүкте иҙеп һеңеште, маңлайына ҡара сиреү булып ябырылған серәкәйҙәрҙе лә тойманы.
Федот Евграфыч шел по ним, как по карте, разбирался что к чему и считал.