Көҙ етеп, йәнә бер ҡышы ла уҙып, яҙ ҡояшы йылыта, ә тормош мәшәҡәттәре һаман бөтмәй; ул олоһон-кесеһен сырмалсыҡ ауына төрөп алған да үҙенең ҡуласаһынан ысҡындырмай, өҙлөкһөҙ әйләнә лә әйләнә.
Минула еще одна осень и еще одна зима, солнце снова дарит тепло, но жизненных забот и хлопот меньше от этого не становится.