Шашыулы күрешеү мәлендә Әлибай Кинйәнең ҡояшта янған, елдә киҫелгән ҡуңыр йөҙөнән, уттай балҡыған күҙҙәренән күҙ айырманы, дуҫының өҫтөндәге сиреү кафтанын һыйпап-һыйпап алды.
— Вот здорово! – сиял Алибай, хлопая Кинзю по плечу. – Само небо благословило нашу встречу, кушага!