Шулай ҡоштарға ҡарап зарығып ятһа, ҡолағына тауыштар ишетелгәндәй була: — Кил, әйҙә беҙҙең менән!
И вот, когда думала она так, глядя в тоске на осеннее небо, вроде бы послышались ей голоса: — Айда с нами!