Шоңҡарҙың ҡулындағы мәскәү таҡҡан һуйылы, балыҡ һалырға тип алған силәге төшөп китте. Йүгерә-атлай барҙы ла ҡыҙҙы ҡосағына ҡыҫты, эҫе, татлы ирендәренән һурып үпте.
Шункар выронил из рук корзину и снасть – палку с волосяной петлей на конце, кинулся к любимой, обнял.