Ул теттереп һүгенә, ә беҙ иһә әҙ-мәҙ еңеллек тоябыҙ: сөнки таныш һүҙҙәрҙе, асылыбыҙға һеңгәнде ишеткәндәй булаһың, тыуған яҡтан ел иҫеп үткәндәй...
Он матершинничает почем зря, а нам от этого легче становится: вроде слова-то наши, природные, вроде ветерком с родной стороны подувает…