Бәхетле, атайлы көндәр төҫө булып ҡалған тәмәке ҡабын еҫкәп-еҫкәп ябып ҡуям да тышындағы һүрәткә ҡарап уйға талам: тауға ҡарап елгән һыбайлы атайым кеүек күренә башлай күҙемә...
Вспоминаю счастливые дни, проведенные с папой, вдыхаю запах его табака, закрываю заветную коробочку и во всаднике в черной бурке начинаю видеть отца...