Бына әле минутлап ҡына баҫып торам ҡәрҙәш әруахтар рухына баш эйеп, шул ғына арауыҡта уйым уларҙың тотош ғүмер йомғағын һүтеп, кире урап ҡуйып өлгөрә – үҙемә мәғлүм булған тәҡдирҙә, әлбиттә.
Вот и сейчас – стою у дорогих могилок, склонив голову, всего по несколько минут, а за это время мысленно успеваю объять всю их жизнь, конечно, ту ее часть, что известна мне.