Һеңлем был хаҡта әйткәс, яуаплылыҡтың тап минең елкәлә икәнен белгәнгә күрә, асыуланып алдым: «Нишләп улай, һин детдом балаһымы, атаң-әсәң иҫән, мин бар, ана, күҙ ҙә йоммай күҙәтеп, ҡолағын ҡарпайтып тыңлап торған ауыл бар, бәс, килһен өйгә, һоратһын ҡыҙҙы!
Узнав об этом, я всерьез упрекнула сестренку, ответственность за нее все же лежит на мне: — Почему так? Ты же не сирота безродная! Мы – есть!