— Сөкөрләшәйек, тиһеңме? Боронғоно юллатырға итәһеңдер, һинең шул булыр. Йә һуң, һораша башла, әләйһәң, – тип ихлас ҡына ризалашты ул. — Әйҙә, анау эскәмйәгә барып ултырайыҡ та... Семетә баҫып йөрөүҙәре һаман күҙ алдында ғына әле ул килендең, – тип тағатып ебәрҙе хәтер йомғағын өләсәйем, Татар әбекәй хаҡында ҡыҙыҡһыныуымды белгәс тә.
— Помню, как появилась в нашей деревне эта сноха, какая задорная, легкая была у нее походка – чужеземка же, мы все примечали, – начала олэсэй распутывать клубок воспоминаний, узнав, что я интересуюсь судьбой Татар-эби.