Бер мине генәме, тотош ауылды һиҫкәндерҙе Сыңғыҙ. ...Күк көмбәҙенә саф көмөштән ҡойолған шөңгөр элеп ҡуйылған да унан туҡтауһыҙ моң һибелә – һабантурғай йырлай!
Ведь в груди каждого горит свой огонь, зовущий к своей сокровенной мечте. ...К своду небес подвесили серебряный колокольчик – это поет жаворонок!