Атаһы менән осрашҡан саҡтарында Аҡйондоҙҙоң йөҙө яҡтырып, үҙе күңелсәкләнеп ала, ә һаубуллашҡанда йәнә болоҡһоп, һүнеп ҡала.
Во время встреч с отцом лицо Акйондоз проясняется и веселеет, а когда настает пора прощаться, снова будто угасает.