Имам шунда уҡ юл тоҡсайын эләктереп алды ла ауыл осона табан ялтыратты. Үҙе туҡтауһыҙ һөйләнә барҙы. — Имам һынлы имамға ҡул күтәрҙеләр, был көйө генә ҡалдырмайым мин быны, жандармерияға барам, гәзиткә яҙам мин һеҙҙе.
Имам схватил пожитки и умчался из деревни, проклиная жителей: — Я этого так не оставлю, подняли руку на имама, я буду жаловаться в жандармерию, в газете пропишу про вас! – огрызался имам.