Кеше бөтә нәмәне лә ҡамсыһыҙ белергә тейеш... – Слюда тәҙрәһе аша май шәмдең йымылдап торған тоноҡ шәүләһе түгелгән ҡыуыш эсендә немец киске аш ашаған арала, күпте күргән эшселәрҙең береһе ғәйепләнгән иптәштәрен ошолай немецҡа оҡшатып әрләй.
Шеловек долшон все разуметь без плеть... – подражая немцу, отчитывал прочих провинившихся товарищей один из бывалых рабочих, пока немец ужинал у себя в палатке, откуда сквозь слюдяное оконце сочился бледный мерцающий отсвет свечи.