Тәмәке тураһында уйларға форсат теймәне, кәмә батып ҡуймаһын өсөн, ишкәкте һалып, тиҙерәк һыуҙы һирпергә кәрәк ине – хәҙер иһә шул саҡтағы үшәнлегемә йәнем көйөп, ебеп бөткән папирос ҡабын кеҫәнән һаҡлыҡ менән тартып алдым да, сүкәйгән килеш, көрән төҫкә кергән еүеш папиростарҙы берәм-һәрәм ситәнгә теҙә башланым.
Тогда мне некогда было думать о папиросах, надо было, бросив весло, побыстрее вычерпывать воду, чтобы лодка не затонула, а теперь, горько досадуя на свою оплошность, я бережно извлек из кармана раскисшую пачку, присел на корточки и стал по одной раскладывать на плетне влажные, побуревшие папиросы.