Ул хатта ниндәйҙер бер нәмә һиҙенә, ләкин ул хаҡта әйтергә лә ҡурҡа ине, – ул атаһының башҡорттар менән ниндәйҙер бер килешеү ҡороп йөрөүен, уның Салауатҡа изгелек килтерәсәген һиҙенә һәм шуға күрә Наташа атаһын тағы ла нығыраҡ ярата ине.
Она даже подозревала что-то такое, о чём боялась и говорить, – подозревала какую-то сделку отца с башкирами, сделку, которая принесёт Салавату добро, и за это Наташа любила отца ещё больше.