– Тағы ҡыҙып китеп артығын әйтеп ҡуйыуҙан ҡурҡып, Федот Евграфыч һүҙен ошонда өҙҙө лә ҡулын һелтәп ҡуйҙы: – Бөттө.
Бубнила нараспев, точно молитву, и Федот Евграфыч послушал, прежде чем подойти: Рожденные в года глухие Пути не помнят своего.