Уға ҡарап, гүйә, бар тирә-яҡ арбалған: ҡоштар, осоуынан туҡтап, һауала ҡанаттарын бер урында зырылдатып тора, өй алдындағы емешкә төйнәлгән алмағас кәртә аша сығырҙай булып ботаҡтарын тышҡа һуҙған, ҡапҡа төбө һайын баҫып торған әбейҙәрҙең, бала-сағының күҙҙәре шар булған.
И все вокруг очаровано ею: птицы, остановив свой полет, затрещали крыльями в воздухе, яблоня, усыпанная пока еще зелеными плодами, перекинула ветки через забор...