— Ҡәҙерлем минең!.. – Алдар уны үҙенә нығыраҡ ҡыҫа. ...Уларҙы Торсонбай өс егете менән Яйыҡ йылғаһына яҡынлаған ерҙә ҡыуып етте.
— Дорогая моя!..— Алдар прижал ее к себе сильнее. ...Турсунбай с тремя своими егетами догнал их неподалеку от Яика.