Шуныһы ла ғәжәп: көндөҙҙәрен үҙемде гелән ныҡ тотам, минән остоҡ та аһ-зар ишетмәҫһең, ә төндә уяндыммы, мендәрем күҙ йәше менән дымланып бөткән була...
И вот удивительное дело: днем я всегда крепко себя держу, из меня ни «оха», ни вздоха не выжмешь, а ночью проснусь, и вся подушка мокрая от слез…