Өләсәкәйҙең үҙенән дә тартҡылайым хәбәрҙе, ипләп кенә. Бүреһуҡҡан олатай, әлеге салт зиһенле ҡартәсәйем, әсәйем, Татар әбекәй – береһен дә ҡалдырманым, гел бер яҡҡа һуҡтырып, башлап ҡуйған бәйәнемә мәғлүмәт төйнәйем. Бәйән, тим, ҡисса лаһа?!
И саму Зульхизу-олэсэй пытаю, и дедушку Бурехуккана, и картэсэй с ее замечательной памятью, и маму, и Татар-эби – никого не забыла.