Ниһайәт, Хати менән өс улының төнгө аҡырыуҙары кешеләрҙе өркөтмәй башланы: улар белә — хәҙер филдәргә тәләфләрлек сәхрә йә сәлдерерлек әйбер ҡалманы.
Речной ил ещё не засох на них, и Хати задумчиво дожёвывал зелёный ствол молодого деревца, которое он вырвал своими бивнями.