Ярай ҙа, ары-бире тотонорға ваҡ ҡыуаҡтар – кәзә талы, суҡ тал, һары тал – һәммәһе бар Күрәнле ярында, улар таңғы өшәнестән, һөҙөшөп үрәпсегән боҙ шаҡмаҡтарынан ҡурҡып дерелдәй һымаҡ.
Хорошо, что на берегу Курэнле много кустарников – вербы, ракитника, ивы, за которые можно цепляться, спускаясь вниз. Они подрагивают то ли от утреннего холода, то ли от страха перед толкающимися, встающими на дыбы льдинами.