Ә ниңә һуң күҙ алдыма ямғырҙа күшеккән, ирендәре күгәргән, батҡаҡҡа буялған «бисура»лар килә, ҡолағыма: «Бызмырламағыҙ, матур көндә эшләп ҡалығыҙ, понимаешь, бисәләр!
Отчего же тогда у меня перед глазами встают вымокшие под дождем, грязные «кикиморы» с посиневшими губами. Слышу крик: «Не мешкайте, бабы, пока погода позволяет, понимаешь!