Шунда Кәйҙерем Кәбир дуҫыма рәхмәт уҡыным: ул өйрәтте ләһә мине һыбай йөрөргә – кирбес һарайында эшләгәндә, йылғала ат һуғарғанда...
Там я с благодарностью вспомнила друга, Торопыжку Кабира. Ведь это он научил меня ездить верхом, когда работали в кирпичном сарае, когда водили коней на водопой...