Кисен өйөндә шәмгә ут алмай ғына тәҙрәгә төшкән ай яҡтыһында түшәк йәйеп йөрөгәндә, Зөлхизәне ел ҡапҡа асылып ябылған тауыш һиҫкәндерҙе.
Вернувшись со свадьбы, Зульхиза при свете луны расстилала постель, как вдруг стукнула калитка.