Алдарбайҙың сыҙамлығы өҙөлдө, ҡыҙынан да тартынып тормай, Ғилмиязаның биленән алды ла алдына ултыртты. Ғилмияза йомшарҙы, уның түшенә һарлыҡты, битенән ҡайнар йәштәре тәгәрәне. — Һин минең мөхәббәтемде ҡабат яңырттың...
Не стесняясь дочери, Алдар притянул Гильмиязу за талию к себе, она опять приникла к его груди, проговорила сквозь слезы: — Ты растревожил мою любовь...