Ул халҡының бөтмәҫ-төкәнмәҫ йыр-моңон, шатлығы менән ҡайғыһын, күп быуаттар буйына ауыҙҙан ауыҙға күсә килгән иртәк-риүәйәттәрен, ҡағыҙға яҙылған тарихын уҡый, тыңлай ҙа, үҙ йөрәге аша үткәреп, шул уҡ халыҡҡа кире ҡайтара.
Поэт вбирает в себя народные песни, веселые и горестные, старинные легенды и сказания, читает исторические труды, слушает рассказы аксакалов, и пропустив сквозь свое сердце вновь отдает народу в новом куплете.