Шулай тине һәм Һағынбай бабаһының һүҙҙәре хәтерен сыйып үтте: «Беҙҙең ырыу кешеләре быға тиклем үҙ исеменә тап төшөрмәне...»
И вспомнились ему слова старого Хагынбая: «Немало было в нашем роду воинов, никто из них не запятнал свое имя трусостью...»