Алдар үҙе уға яҡынлап ҡарамаҡсы иткәйне, аҡшайып ҡарап торҙо ла, танауын хурылдатып, яҡын килмә, тигәндәй, ерҙе сапсыны, артҡы аяҡтарына баҫты, шунан тояғы аҫтынан кәҫ ырғытып сабып китте.
Люди, наблюдавшие за этим со стороны, вздохнули было облегченно, но тут Шункар в рысьем прыжке взлетел на жеребца, и тот вновь взбесился: то вскидываясь на дыбы, то подбрасывая круп, – вот-вот, казалось, сбросит седока – понесся к горному склону, в лес.