Ул арала булмай, дейеү ишектән кереп, бик яйлап ҡына ултырып алып, ашарға һорарға итһә, аптырап ҡала: — Бәй, минең ашар ашым ҡаршымда икән дә!
Изумился дэв и зарычал: — Ба-а, моё кушанье, оказывается, передо мной.