Шул арала ун-ун ике йәштәрҙәге малай килеп тә етте, Әхтәмдең аяғына һалған ҡоршауҙы асҡыс менән асты, ҡыл арҡандың бер осон ысҡындырҙы ла, тиҙ генә семәрле ҡомған менән йылы һыу килтереп тә тотторҙо.
— Немного погодя прибежал отрок лет двенадцати, отомкнул ключом замок колодок, отвязал один конец веревки, которой Ахтям был привязан к столбу, и подал ему узорчатый кумган с теплой водой.