Алдар, ниңә икәнен үҙе лә аңғармаҫтан, дилбегәһен тартып атын туҡтатты, ошо моңдо ҡабат ишетергә, йырлаусыны күрергә теләп, ҡарашы менән тирә-яғын һәрмәне.
Алдар непроизвольно натягивает вожжи, будто может, остановившись, ясней расслышать песню и даже увидеть ту, что поет ее.