Яҙмаларымдың эҙмә-эҙлекле теҙелгәне ошолай барып туҡтаған: «Ишектән Аҡман ағай килеп сыҡты: «Улым, кәләш төшөрҙөңмө әллә беҙҙең йортҡа? – тине лә, мине танып ҡалып, шаҡ ҡатты: – Нурия?!»
Мои записи остановились на словах: «В дверях появился дядя Акман: — Сынок, ты привел невестку в наш дом! – воскликнул он и почти вскрикнул, узнав меня: – Нурия?!»