Үҙе шунда уҡ тубыҡланды ла: — Зәки әфәнде, кисерә алһағыҙ, кисерегеҙ мине, – тип ялбарҙы күҙ йәше аша. – Мине хәтерләйһегеҙҙер, моғайын, Ҡаҙан мәҙрәсәһендә һеҙ минең мөғәллимем булдығыҙ.
— Заки-эфенди, простите меня, если можете, – сказал он в слезах: – Может, вспомните меня, я учился у вас в Казани в медресе.