Элекке казактарса йәшәгәндә минең Настяға яҡшы кейенергә лә йыр йырларға ғына тура килгән булыр ине, ә хәҙер уның өҫтөндә, Ерема тауығы, тормош ҡайғыһы ла, хужалыҡ ята.
Кабы по старому казацкому житью, то моей бы Насте только песни петь да рядиться, а тут на ней, ерёмина курица, заботы да хозяйство.