Тора-бара кешеләр шымып ҡалды: һәр кем тәбиғәт ҡөҙрәте алдында үҙен көсһөҙ, кескәй йән эйәһе итеп тойоп алдымы, аҡтарылған боҙҙарға ҡарап уҙған ғүмере хаҡында уйландымы, шул ташҡында ағып китһен ине бар хәсрәт, бар үкенесле ҡылыҡтар, тип юранымы – бер Хоҙай белә.
Да, зрелище! Но в один момент все вокруг умолкли: то ли каждый почувствовал себя маленьким перед мощью природы, то ли задумался о своем прошлом или же безмолвно молился, чтобы все печали и дурные поступки унесло вешними водами...