Алдар батыр яугирҙәренең шулай шатлыҡлы ғауғалауын ишетмәй, эйәрендә ултырған ерҙән эргәһендә башын эйеп баҫып торған Шоңҡарҙы ҡыҙҙыра: — Һинең алабарманлығың арҡаһында дошман ҡулдан ысҡына яҙҙы!
Алдар-батыр, не обращая внимания на радостный гомон, распекал поникшего в седле Шункара: — Из-за твоей неосмотрительности мы могли потерпеть неудачу!