— Нуриям, һин – минеке! – Фатихтың тауышында шатлыҡ, ризалыҡ һәм тағы әллә күпме хистәр бергә урғыла.
— Нурия, ты – моя! – в голосе Фатиха смешались и радость, и благодарность, и множество других эмоций.