Саҡ ҡына барып етмәҫтән туҡтап, шофер ағай беҙҙе плотина яғына эйәртеп алып китте. Үҙе, ысын экскурсовод һымаҡ, һөйләп бара: — Оло һатҡы йылғаһы тап ошо тирәлә бейек тауҙар араһындағы тарлауыҡҡа килеп ҡыҫыла, ә юлында – бейек-бейек тупһалар!
Немного не доехав до плотины, водитель остановил машину и повел нас дальше пешком, рассказывая о местности, как настоящий экскурсовод: — Чуть выше отсюда Большая Сатка попадала в теснину меж высоких гор, а далее на пути ее вставали крутые каменные пороги – отсюда и название маленькой русской деревушки на берегу – Пороги.