Шул саҡ Аҡъял батыр: — Батырҙар, хәҙер беҙгә таралырға ваҡыт етте, – ти. — Һеҙгә әйтә торған һүҙҙәрем бар, ошо ерҙә мин уларҙы әйтеп үтәм, – ти ҙә, былай ти: – Бынан һуң үҙегеҙ менән йөрөгән иптәштәрегеҙгә бер ваҡытта ла яуызлыҡ ҡылмағыҙ.
Прощаясь с ним, Акъял-батыр произнёс такие слова: — Батыры, настал конец нашего общего пути.