– Фекерен артабан дауам итергәме-юҡмы тигәндәй, Алдарбай тархан һаҡал-мыйығын һыпырып, иренен ҡымтып ултыра бирҙе лә әйтте: – Бына беҙ урыҫтарҙы еңдек, уларҙы үҙ еребеҙҙән ҡыуҙыҡ та, ти.
– Как бы раздумывая, продолжить начатую мысль или нет, Алдар-батыр пригладил усы, покусал губу. – Положим, мы прогнали урусов с нашей земли.