Мин ул ике осорҙо ике яр, аръяҡ һәм бирьяҡ итеп күҙаллайым, ә уртала, ҡайнап торған ут, ҡан, күҙ йәше урғылып аҡҡан тарафта, – һуғыш үҙе.
Я представляю эти две половинки, как два берега огненно-красной реки, в которой течет не вода, а кровь и горючие слезы.