Ошоларҙы уҡып сыҡҡас, ҡайтанан зиһенем, йөрәгем аша үткәргәс, ҡапыл хәтер сөңгөлөнән бер йыр ҡалҡып сыҡты, беҙ уны, үҫмер саҡта, Әнкәләр осондағы бүрәнәлә ҡысҡырып йырлап та ултыра торғайныҡ.
Когда перечитала и вновь пропустила через душу и сердце написанное, из глубины памяти всплыла одна песня. Подростками мы пели ее, сидя на бревне на конце улицы Анки.