Ошо-ошо. – Кинйәһолтан үҙенә яҡынлаған Ғилмиязаға, танырға иткәндәй, төбәлеп ҡараны. – Һин, ҡыҙым, үҙебеҙҙең кешегә оҡшағанһың.
— Оно, оно самое... – ответила Киньясултан и пристально посмотрела на подошедшую вслед за мужем Гильмиязу, будто стараясь вспомнить, где ее прежде видела.— А ты, дочка, похоже, из наших.