Атайым ҡайтып килә, ҡулында бүре тиреһенән тегелгән бүрек. Тотоп ҡарамайынса уҡ беләм: Бүреһуҡҡан олатай атайыма тип иләп ҡуйған тирене әллә күпме ваҡыт соланында киреүле тотто, ә яңыраҡ бесеп, бүрек тегеп ултыра ине.
В руке шапка из волчьей шкуры, Бурехуккан-олатай еще давно эту шкуру выделал, она долго висела у него в сенях на перекладине, недавно достал ее, сам раскроил, сам сшил для папы... волчью шапку.