Ә таң атҡас, ҡаяға барышлай, миңә бер ҡыҙыҡайым төш һөйләне: имеш, төшөндә уны, Инсебикә исемле һылыу ҡыҙҙы, ҡарт бабайға йәрәшкәндәр.
А утром по дороге к скале одна из учениц рассказала мне про свой сон. Якобы ее, красавицу по имени Инсебика, сосватали за старика.