Алдар уға артыҡ иғтибар итмәне, аты эргәһенә килде, хәнйәрен алып, ҡынына тыҡты һәм, атына һикереп менеп, ҡурҡыуҙан бөтөнләй телһеҙ ҡалған Ғилмиязаны алдына ипләберәк ултыртты ла, талғын елдереп китеп барҙы.
Алдар, не обращая более внимания на него, подобрал свой кинжал, сунул в ножны, вскочил в седло, посадил онемевшую от пережитого страха Гильмиязу поудобней и тронул коня. Спутники Турсунбая, наблюдавшие за схваткой со стороны, ничего в отношении победителя не предприняли.