Күпмелер ваҡыт әллә иҫһеҙ ултырғанмын, ҡапҡа тауышына айнып киттем: әсәйем инеп килә, уға тағы кемдәрҙер эйәргән.
Какое-то время просидела в забытье, пришла в себя от стука калитки: идет мама, с ней еще кто-то.