Уның һүҙен раҫлаған кеүек, ҡапҡа алдында ярты ай һымаҡ ялпаҡ, ситтәре уҡалы шәпкәһен арҡылы кейгән, биленә ергә һөйрәлтә яҙып ҡылыс таҡҡан берәү күренде. Ҡапҡа алдында өймәкләшеп тороусыларҙы күрмәгәндәй, тылмасҡа өндәште: — Всем в большой зал – к воеводе!
Будто подтверждая его слова, ворота раскрылись, и человек с длинной, едва не волочившейся по земле саблей на боку кинул толмачу: — В собор, к воеводе!