Димдең, Һаҡмар һыуҙың ағышын шым ғына күҙәткеһе, япраҡтар шыбырлағанын ишеткеһе, тау башында яғылған яҙғы усаҡ янында йырлашҡан йәштәрҙе тыңлағыһы килде.
Ему хотелось все бросить и просто наслаждаться течением рек Дема и Сакмара, слушать, как шелестят листья, как поет на вершине горы молодежь у костра.