Аҡъял батыр ай киткән, йыл киткән, күп тауҙар, урмандар, һыуҙар үткән. Бара торғас, бер бейек тауға үрләгән ерҙә хәл йыйырға туҡтаған. Шул саҡ ул саң борҡотоп, тау-таш аҡтарып йөрөгән бер кешене күреп ҡалған. Артыҡ уйлап тормай, болан тунын кейеп, ҡылысын тағып, уҡ-йәйәһен алып, тотҡан да шул кеше эргәһенә киткән.
Шёл Акъял-батыр, шёл и миновал много лесов, рек и гор. Как-то раз присел отдохнуть и увидел человека, который, поднимая клубы пыли, переворачивал огромные горы.