Бабаһының һүҙҙәрен ихлас тыңлап ултырған Алдарбай тәьҫирләнеп үк китте, һабы семәрләп, алтын һыҙыҡтар йүгертеп эшләнгән, өс ҡарыш оҙонлоғондағы йөҙө ҡыл ҡырҡырҙай үткер хәнйәрҙе ҡулына алды ла, урындыҡтан төшөп, ер иҙәнгә һыңар аяғы менән тубыҡланды һәм башын эйҙе.
Подойдя к Алдару, гордо восседавшему в седле, она взялась одной рукой за стремя и запела: В поднебесье соколы кружат,