Бер көндө тәүәккәлләнем. Төш ауышҡас, Фариза еңгәләргә юлландым – Әнкәләр осондағы күркәм генә өйгә. Шул оста Әнкә менән Фрүзкә исемле мәрйәләр йәшәп киткән һуғыш осоронда, исемдәре тороп ҡалған... Тик был юлы улар ҡайғыһы түгел миндә, берәй иҫләрмен әле.
В один из дней я собралась с духом и отправилась на улицу Анки в дом к тете Фаризе (говорят, что во время войны на этой улице проживали две русские девушки, кажется, с Украины – Анка и Фроська, отсюда и название улицы).