Аҡъял батыр, башынан үткән хәлдәрҙе һөйләп, үҙенең бынан алыҫ түгел бер тау тишегенән яҡты донъяға сығырға теләүен белдергәс, Сәмреғош: — Ярар, егет, ярҙам итәм, тик һин миңә ашарға бер тоҡ сыйырсыҡ, бер тоҡ сәпсек әҙерлә, унан осоп китербеҙ, – ти.
Акъял-батыр не хотел ни с кем говорить об этом, но жене сказать неправду он не мог и признался: — У меня два сердца, одно, как у всех, в груди, а другое – вот оно, под мышкой, -и показал похожий на брусок белый камень.