Старшина ҡабаланып һәм ялағайланып көлдө, уға эйәреп тағы бер нисә кеше көлдө, ләкин Салауат, атаһының писарь алдында кәмһенгәнен күреп, ҡаты асыуланды.
Старшина угодливо и торопливо засмеялся, за ним ещё несколько человек, но Салават, видя робкое унижение отца перед писарем, вдруг вспыхнул.