Ә юрматы, табын, ҡыпсаҡ ҡорҙарының кешеләре, киреһенсә, үҙ яҡтарынан алыҫлашҡылары килмәй. Аттарын тота биреберәк, артҡа ҡайырылып-ҡайырылып ҡарайҙар.
А юрматинцы, кипчаки, табынцы, удалявшиеся от своего края, где им так и не удалось побывать, напротив, придерживали лошадей, часто оглядываясь назад, словно в чем-то обманутые.