Күп уйлап, яйлап тораһы түгел ине. Теге бәндәне аяҡ-ҡулынан тотоп күтәрҙеләр ҙә, шыпан-шыпан атлап, килгән юлдарынан кире һыпырҙылар.
Долго возиться с ним времени не было, взяли вдвоем за руки и за ноги, понесли, временами замирая, тем же путем, которым пробрались к шатру.