Садри Мәҡсуди һүҙ алғас, алғы рәттәге урынынан аҡрын ғына торҙо, башындағы таҡыяһын турайтыбыраҡ кейҙе һәм берәүгә лә төбәп ҡарамаҫтан, трибунаға сығып баҫып, тамаҡ ҡырҙы, шунан ғына кешеләргә күҙ атты һәм: — Рәхмәт, – тине. – Минең дәрәжәмде ололап анау Зәки Вәлиди аталмыш малайҙан алда һүҙ биргәнегеҙ өсөн.
Садри Максуди, взяв слово, вышел не спеша на трибуну, поправил тюбетейку, прокашлялся и, устремив взор на людей, произнес: — Спасибо за то, что, уважая мой авторитет, дали мне слово раньше, чем этому мальчишке Заки Валиди.