* * * Әңгәмәсем бер минутҡа тынды, аҙаҡ бөтөнләй башҡа, әкрен тауыш менән өҙөп-өҙөп әйтте: — Әйҙә, брат, перекур яһайыҡ әле, юғиһә ниҙер тынды ҡыҫа.
Рассказчик на минуту умолк, а потом сказал уже иным, прерывистым и тихим голосом: — Давай, браток, перекурим, а то меня что-то удушье давит.