Минең ул мөртәттәргә, астан үлер хәлгә етһәм дә, ырғытҡан һыныҡтары менән тығынырға теләмәүемде, дәрәжәм, ғорурлығым барлығын, рус кешеһе булыуымды һаҡларға ынтылыуымды, күпме генә ныҡышһалар ҙа, мине хайуанға әйләндерә алмағандарын күрһәткем килде.
Захотелось мне им, проклятым, показать, что хотя я и с голоду пропадаю, но давиться ихней подачкой не собираюсь, что у меня есть свое, русское достоинство и гордость и что в скотину они меня не превратили, как ни старались.