Уңарсы Исламетдин ағай һыҙғыра: аттар инде башҡа эшкә егеләсәк, кисә һуғып, ҡалыптан алып еләҫ урында киптерелгән кирбестәрҙе яндырып сыныҡтыра торған ҙур мейескә утын ташыйһы бар.
Вскоре свист дяди Исламетдина заставит вернуть лошадей, чтобы подвозить к огромной печи серые кирпичи, которые сушились под навесом, а из печи уже они выйдут красные, закаленные обжигом.