Кисен өҫтөнә иҫке-моҫҡо ғына кейгән, башына йөндәре ҡырылып бөткән бүрек эләктергән егет ҡайтып ингәс, уның менән аҙыраҡ һөйләшеп ултырҙы ла, Алдар өҙә генә әйтте: — Иртәгә мин һине үҙебеҙгә алып китәм, Малбай ҡустым.
Алдар, поговорив с ним, сказал решительно: — Вот что, Малбай-кустым: поедешь завтра со мной, дам тебе пяток лошадей, корову...