Сеанс аҙағында күҙ алдынан төрлө күренештәр үтте: аяҡ-ҡулдары бығауланған, йөҙө ҡарағыһыҙ хәлгә килтерелгән, үҙенә бик яҡын кешеһе һымаҡ тойолған теге егет, ағас ботағында эленеп торған сәңгелдәктәге сабый...
В конце сеанса перед глазами пронеслись давно знакомые картины: закованный в кандалы мужчина с жутко изуродованным лицом, кажущийся ему очень близким человеком и висящая на ветке дерева люлька с младенцем.