Ҡаҙаҡтар шунда уҡ Туҡтағолдо уратып алалар ҙа, тын алырға ла ирек бирмәй, шау-гөр килеп, уны ҡыҙҙырырға, сәменә тейергә тотоналар.
А нет – счастье твое. Казахи тут же окружили Туктагула и, не давая ему опомниться, принялись подзадоривать: