Һирәкләп минең янға Әмин абый инеп сыға, Мәүлиҙәне һағынам, һине күрһәм, уны күргәндәй булам, ти.
Изредка ко мне в пионерскую комнату заглядывает Амин-абый. Говорит, что тоскует по Мавлиде и радуется, когда видит меня, словно встречается с дочерью.