— Ҡыҙый, көймә ул тиклем! – Әхирәтем мине үҙе йыуатып тора лаһа. – Ләйсәнемде имеҙеп кенә йоҡлатып киткәйнем, йә илап ятыр, өлкәндәрен уятыр...
— Нурия, не переживай ты так! – сказала подруга (ей ли меня успокаивать!) и стала собираться домой: – Младшенькая моя может проснуться, заплакать...