Ҡышҡы каникулда күргеләнем әсе бал ҡойоп ҡунаҡ саҡырышҡандарын: исем өсөн бер-ике стакан әсәләр ҙә кинәнеп йырлашалар. Иҫтә, бер шулай ағайымдар күп итеп ҡунаҡ йыйҙы, шунда йыр отоп алдым: «Көрәгә төбө ҡыйшайҙы, көрәгә төбө ҡыйшайһа ла, табыр әле хужа шул шайҙы». — Артынса «Көрәгә!» тип ҡеүәтләнеләрме? — Кажется, да. Мин «шайҙы» тигәндәрен аңламай баш ваттым. Оказывается, «столько же» тигәнде аңлата икән. Башҡорт теленең ғәләмәт һүҙҙәре бөткөһөҙ, һаман да өйрәнеү өҫтөндәмен. Замечаете, урыҫсаны все меньше ҡыҫтырам.
Только на зимних каникулах, когда в колхозе затишье, приходилось видеть, как готовили медовуху и ходили в гости друг к другу: выпьют пару стаканов и затянут песню...