Бер ни булмағандай, һырпаланып, ҡолағыма шыбырланы: «Харис ағайҙы һораштым, улар дуҫ бит, иветә, моғайын, хат алышаларҙыр, тинем дә...»
Будто ни в чем не бывало, угодливо шепнула мне в ухо: — Расспросила о Харисе, они же друзья, вот и подумала...