Әбейе, теге биш Сәғүрәнең береһе, – Көләкәс Сәғүрә инәй ҙә һөмһөрөн ҡойоп тормай, йылмайып ҡаршылай: «Иһи-һи (хәбәренән алда келтерләтеп көлөп ала), Гәүһәрҙең ҡыҙы килгән», – ти ҙә ихлас итеп лапаҫ яғына ишаралай, йәнәһе, бабайы шунда.
Его старуха, Улыбчивая Сагура-инэй, неизменно радостно встречала меня со словами: «Эге, кто к нам пришел? Оказывается, дочка нашей Гаухар!» И кивком показывала, в какой части двора находится олатай.