— Нурия, дөрөҫ аңла, минең, һыр бирмәгәс тә, Мәүлиҙәмдең ҡылығына һаман бәрейем ҡуба, Рабиға апайың әйтмешләй. Нишләйем?!
— Нурия, пойми меня правильно. Я хоть и стараюсь вида не подавать, но до сих пор прихожу в бешенство от поступка Мавлиды.