Үҙемде үҙем генә еңә алмаһам, ярҙам ҡулы һуҙырға ҡартәсәйем, өләсәйем, әсәйем бар, ауылымдың Гуля-Гөлсөм кеүек ебәк телле, Рабиға кеүек баҫалҡы, Фариза кеүек алсаҡ ҡатындары бар.
Тогда я мысленно обращаюсь к своим мудрым картэсэй и олэсэй, к маме родной, к таким разным, но одинаково близким моему сердцу женщинам нашего села, как ласковая Гуля-Гульсум, скромная Рабига, отзывчивая Фариза, преданная Татар-эби.