Әле Иҫәкәй тархан ултырышына боролмай, тураға сығып, үҙебеҙҙең яҡҡа барып әйләнергә тип китеп бара инем, туҡта әле, мин әйтәм, Айытҡужаға һуғылайым, ул атаһының хәлен беләлер, тим.
На обратном пути я должен был заскочить к себе домой, а потом – к Исякай-тархану, но дай-ка, думаю, заверну к Аиткуже, он, наверно, знает, как обстоят дела в ауле брата.