«Тәүбә» триптихына байтаҡ төбәлеп торғандан һуң, Салауат беренсе һанлы дошманы Лилитҡа ла, балаларына ла, ҡара дошманы Әнүзгә лә асыуы ҡалмағанын төшөндө.
Долго вглядываясь в триптих «Покаяние», Салават ясно осознал, что в нем не осталось гнева ни к Лилит, ни к детям, ни к ярому врагу Анузу.