Иртәнсәк Ьаранбай башлап үҙенең төшөн һөйләргә тотонған: — Их, юлдаштарым, бына ниндәй һәйбәт төш күрҙем мин: өйөмдә мамыҡ мендәр өҫтөндә ултырам, имеш, тим.
— Эх, – говорит, – спутники мои дорогие, до чего же хороший сон мне приснился.