Күкрәк тауышы менән: «Гуляет по Дону, по Дону гуляет молодой казак»... – тип һуҙып ебәреп, иренә ҡаш һикертеп алғайны, үҙгәрҙе лә ҡуйҙы – алсаҡ, ҡыйыу, шаян һәм иҫ киткес һылыу: төҙ танаулы, ҡыйғас ҡара ҡашлы, ҡабарынҡы ҡалын сәстәрен бер толомға үреп түшенә һалған.
Стоило ей запеть грудным голосом "По Дону гуляет, по Дону гуляет казак молодой...", и стала она совсем другой – и нежной, и озорной, восхитительно красивой. Прямой нос, черные брови вразлет, густые пышные волосы, заплетенные в косы...