Уны дуҫ алдында ғына түгел, дошманы алдында ла күҙен бөтәштереп йылмайғаны, ике йөҙлөлөгө өсөн яратып еткермәһә лә, бүтән юл кешеләре алдында Алдарбай йөҙ һытманы, яҡташына: — Һин дә килгәнһең икән, Хажибәк ағай.
Зная, что Хажибек не только друзей, но и недругов одаривает точно такой же улыбкой, Алдар все же перед людьми с других дорог не выказал своего отношения к земляку, вежливо отозвался на приветствие.