Бынағайыш, өҙлөкһөҙ Фатихты уйланым, күренмәйерәк торһа, юҡһындым. «Күҙемдән осоп китерҙәй ошо Хәйруллам», – тигәне ҡолаҡҡа киртелеп ҡалғайны Фариза еңгәмдең, бәләкәй сағымда әле, абау, шул хәлгә ҡалдыммы әллә?!
Постоянно думала о Фатихе, стоило потерять его из виду, начинала скучать по нему.