Мине, бәләкәс йәнде, үҙенең ҡарынында бар иткән дәү йәндең ярһыуы күҙәнәктәремә үтеп инде: «Төшөртәм!»
«Избавлюсь!» – кричала истерзанная страданием душа, та Родная душа, которая носила меня в своем чреве и вдруг решила убить, такую еще крошечную, беззащитную...