Шунан бирле Мәрүән ағай яғынан бер хәбәр ҙә булмай. Ә Клараның хаттары гелән кире әйләнеп ҡайта... Уйлап ҡуйҙым: Гөлбикә апай өсөн дә ире һыуға төшкән балталай юҡ булған. Ә бит улар, Мәрүән ағай менән Гөлбикә апай, бер-береһенән алыҫ та йөрөмәгән Себер ҡатырында.
Мне подумалось: а ведь они, тетя Гульбика и дядя Марван, в какой-то отрезок времени находились на одних и тех же сибирских просторах.