Бәғеремдә бер нескә еп ныҡ итеп тартылды, һыҙландырҙы, ләкин өнөмдө тышҡа сығарманым, күҙемдә сағылғандыр шул, әсәйем, хәлемде күреп, «аһ» тип ҡуйҙы.
Какая-то струна во мне напряглась до боли, но я не издала ни звука. Однако эта боль, наверное, отразилась в моих глазах – мама тяжело вздохнула, поняв мое состояние.