— Мәрүәнем, әтеү, донъялыҡта юҡмы? – Гөлбикә апай алмашлап беҙҙең өҫөбөҙгә лә ҡарап сыҡты ла: – Юҡ икән... – тип үҙенә үҙе яуап бирҙе.
— Значит, моего Марвана нет в живых? – спросила тетя Гульбика, вглядываясь в наши лица, и ответила сама себе: – Значит, нет...