Хәтеремә киртеп ҡуйҙым: был фекергә мин үҙем, үҙ аҡылым менән килдем. Кискә табаныраҡ, өйҙө йыйыштырып, иҙәндәрҙе йыуып сығарып ҡына тороуыма, Гөл менән Әл килеп инде. «Үгеҙ йөҙөк» уйнарға сығайыҡ, тип өгөтләйҙәр.
Завязала очередной «узелок» на память, ведь к этому выводу я своим умом дошла, без чьей-либо подсказки. ...Как-то вечером за мной зашли Гуль и Аль, позвали поиграть, повеселиться, заодно взять с собой остальных друзей.