Мине беләгемдән матҡып тотоп алды ла ихатаға елтерәтеп алып сыҡты. Ай, Нурия, көслө бит ул ир-ат, ҡатын-ҡыҙ ҡоро кәүҙә – болдорҙан аяғымды ергә тейҙермәй осортоп төшөрҙө лә шул ыңғайы мине ҡурсаҡтай итеп ырғытты ебәрҙе.
Затем схватил меня за руку, потащил во двор и прямо с крыльца швырнул, словно куклу. Ой, Нурия, мужики же они сильные, что мы можем против них?!