— Кине ишетмәҫ өсөн таш булырга кәрәк, – тип әйтергә мәжбүр булды ул. – Минең йөрәгем таш түгел, мин ҡарт, шуға күрә йомшаҡмын, ләкин миңә ебеп төшөргә ярамай.
— Каменным надо быть, чтобы тебя не услышать, – признался он. – Моё сердце не камень, я стар, потому и слаб, но мне нельзя уступить.