Әллә ни кәрәге булмаһа ла, көйәнтә аҫып Күрәнлегә һыуға киттем. Ярҙан юрғалап аҫҡа төшәм дә йылғаның уртаһына тиклем кисеп, көйәнтәмде туғармай ғына һирпеп таҙа һыу алам ғәҙәттә, шунан, Гөлбикә апай өйрәткәнсә, осаларымды һәлмәк кенә бәүелдереп юрғалайым.
Обычно я проворно спускаюсь с берега, вхожу в воду почти до самой середины реки и, не снимая ведер с коромысла, зачерпываю ими чистой воды, а затем, мягко покачивая бедрами, как учила тетя Гульбика, быстрыми мелкими шажками возвращаюсь назад.