Ҡыҙыҡайҙың ваҡ-ваҡ ҡына атлап, тулы күнәктәрен күтәргән килеш бөгөлә-һығыла ҡайтыуын, шул ваҡыт тартынсалап ҡына бер тапҡыр күҙ һирпеүен күреүҙән дә артыҡ ырыҫ юҡтыр кеүек ине.
Пройдет она мимо, ступая мелкими шажками, и он торчит на улице, дожидаясь, когда она пойдет обратно, сгибаясь под тяжестью полных ведер. Не было для него большего счастья, чем обменяться взглядами.