Малдарын, ҡатындарын тартып алғас, Аҡъял батырҙың үҙенең менеп килгәнен күреп ҡалалар ҙа, Тау батыр менән Урман батыр, бер-береһенә ымлашып: «Әгәр ҙә беҙ уны сығарһаҡ, ул беҙгә бер нәмә лә бирмәҫ, әйҙә, кире төшөрөп ебәрәйек», – тип, арҡанды ҡырҡтылар ҙа ҡуйҙылар, ти.
Тау-батыр и Урман-батыр, опасаясь, что могут лишиться посланных им самой судьбой прекрасных царевен и несметного богатства, решили всё прибрать к своим рукам.