Салауат та буш ҡалмаҫ, яуаптарын теҙеп кенә телә әйтер, ә Лилит, үҙ сиратында, өҫтәлдә һауыт-һаба ҡалмағанын ялҡынлы ҡарашын һирпеп кенә күрер ҙә, ҡырағай март бесәйе һымаҡ иренә ташланып, биттәренә тырнаҡтарын батырырға тырышыр, ә хәләле уға сәпәп ебәрер ине.
Салават бы тоже не остался в долгу. Лилит, в свою очередь, приметив краешком сверкающих злобой глаз, что посуды на столе не осталось, кинулась бы на мужа как мартовская кошка, пытаясь вонзить ногти в лицо. Салават еще сильнее покраснел от гнева, но слова, предназначенные Лилит, удержал в себе.