Әллә ниңә, үҙ күҙем менән күрмәһәм дә, Рамай ағайҙың ҡарама ботағында аҫылынған кәүҙәһе хәтергә төшөп тик торҙо: әсәйем ғәрләнеп бер-бер хәл ҡылып ҡуймаһын!
Почему-то часто вспоминала о дяде Рамае: как бы и мама не наложила на себя руки от отчаяния! Мама переживала очень долго.