Зөлхизә өләсәйем дә йыш ҡына һамаҡлап ултырғылай: «Рәхмәтуллам, бахыр ғына балам, ҡурҡып йүгергәндә, үҙенең аяғына үҙе эләгеп йығылып ятҡандыр ҙа, Алланың ҡаты ҡәһәре һуҡҡыры ниместәр атып үлтереп киткәндәрҙер инде.
Вот, к примеру, Зульхиза-олэсэй постоянно повторяет: «Немец проклятый убил моего сыночка Рахматуллу, наверное, когда он упал, споткнувшись, ведь с рождения был колченогим и слабым.