Элегерәк ошонда оло ғына бер ҡатынды осрата торғайным, бик яҡшы белә ине үлән-фәләнде. һуңғы осор килеүҙәремдә тап итмәнем уны...»
Раньше здесь часто встречала пожилую женщину, которая хорошо знала травы и цветы. А в последние годы не вижу ее...»