«Ярат...» – тинем дә әсемдән генә, туҡтап ҡалдым, тултырып әйтә алманым: иләҫ-миләҫ хистәремә берсә ышанам, берсә юҡ.
«Люб...» – начал отвечать мой импульсивный внутренний голос и осекся. Еще не уверена я в своих чувствах.