Уф, Аллаҡайым, бығаса ла күрмәнем түгел дәһә ҡороған ағастарҙы, ә был юлы әлеге күренеш бәғеремде өшөттө: әйтерһең, әсә балаһының үле кәүҙәһен күкрәгенә терәп баҫып тора.
Засохший ствол стал такой маленький и жалкий, хвоя вся осыпалась, а живой ствол склонился в его сторону: словно мать прижимала к груди тело мертвого ребенка...