Шул ваҡыт уның күҙ алдына саң туҙҙырып, бейек үләндәрҙең үрелеп үҫкән һабаҡтарын өҙөп, дала буйлап сабыусы меңдәрсә һыбайлылар килеп баҫты, – бына осалар улар, ыласындар...
И ему представились тысячи всадников, мчавшихся по степи, взметая песок, разрывая сплетённые стебли высоких трав, – вот летят они, соколы...