Икенсеһен дә эстем, тик закускаға һаман ҡағылмайым, ғәйрәт йыймаҡсы була: «Йәнемдән айырылыр алдынан, һис юғында, эсеп сығайым ихатаға», – тип уйлайым.
Выпил я и второй и опять же закуску не трогаю, на отвагу бью, думаю: «Хоть напьюсь перед тем, как во двор идти, с жизнью расставаться».