Оҙатырға сыҡманы, ишетмәмеш-күрмәмешкә һалышты, сикәләрен өткән к үҙ йәштәрен дә белмәмеш булды...
Вроде и не шумели, не брякали, не шептались, а – поди ж ты! – комендант за добрую версту точно знал, что идут.