Үҙенең һүҙҙәре ни тиклем тәрән тойғо менән әйтелһә лә, Зәйнәптең хаҡлылығына шул тиклем нығыраҡ ышана барҙы ул. Уның күҙ алдына рус ҡатыны ла, күп тапҡырҙар ауыл аша үткән, заводтарҙа торған малайҙар кеүек, зәңгәр күҙле һәм аҡһыл-һары сәсле балаһы ла килеп баҫты...
И чем более страстны были её уверения, тем больше сама она верила в правоту Зейнаб. Ей уже рисовались и русская жена, и ребёнок её, голубоглазый и белокурый, какие не раз проходили деревней, какие жили на заводах...