Юлай теҙгендән атты тотоп алыу өсөн ҡулын һуҙғайны, аҡыллы хайуан, үҙенең йәш һыбайлыһын да, уның атаһының ҡурҡыуын да аңлаған һымаҡ, бала менә шаярырға теләгәндәй, ун аҙымдар самаһы юртып ҡуйҙы.
Юлай протянул было руку, чтобы схватить коня под уздцы, но умное животное, казалось, поняло и своего юного всадника, и тревогу его отца: словно играя с ребёнком, конь пробежал лёгкой рысцой с десяток шагов.