Салбар кейгән кәнтәй шулай зарлана, үҙен йәлләткеһе килеп, һеләгәйен ағыҙа, ә тылда меҫкен ҡатын-ҡыҙҙың һәм бала-сағаның хәле беҙҙекенән дә мөшкөл икәнен аңларға теләмәй.
И вот он, сука в штанах, жалуется, сочувствия ищет, слюнявится, а того не хочет понять, что этим разнесчастным бабенкам и детишкам не слаже нашего в тылу приходилось.