Ҡыштырлаған тауыш та, кеше атлағаны ла ишетелмәне, бер нәмә лә туҡылдаманы, ҡапыл ишек үҙенән-үҙе асылып китте.
Вдруг, без шороха, без звука чьих-либо шагов, без стука, дверь словно сама собой распахнулась.