Алдар иһә сабып барған ыңғайы эйәр ҡашына элеүле ҡороғон тартып алды ла, атының муйынына эйелеп һыпыртыусы түңәрәк кәпәс, йәшел бишмәт кейгән, ниндәйҙер яйын табып, үҙенә уҡтан атып маташҡан татарға ырғытты һәм уны йәлп иттереп эйәренән тартып төшөрҙө. Үҙе лә йылғыр хәрәкәт менән ергә һикерҙе, ҡото осоуҙан сырайы күгәргән әҙәмдең ҡулын артҡа ҡайырып, ҡороҡтоң бер осо менән бәйләп тә ҡуйҙы.
Алдар сдернул с луки седла корок, точно кинул петлю, рванул татарина с коня и, мгновенно спрыгнув на него, заломил ему руки назад, связал их другим концом веревки.