Ә мин, гүйә, кәртешкәһенән күҙлек аша мут ҡына көлөмһөрәп, һынап ҡараған Әмин абыйҙың өнһөҙ һорауҙарына яуап биреп торам: Толпарлыла, күрше-күләндә, дуҫ-иштә, нәҫел-нәсәптә ни хәлдәр бар, донъяла ниҙәр күстәрелә...
А я осталась отвечать на безмолвные вопросы Амин-абыя, с лукавой улыбкой глядящего с фотографии сквозь очки: как поживают Тулпарлы, соседи, друзья, родные, что творится в мире?