Йомшаҡ ҡына ҡағылған кеүекмен, тик көс тигәнең миндә шул: ике-өс аҙым артҡа сигенде лә, ваҡ-ваҡ атлап, тағы миңә табан килә был, үҙе миңә ҡулдарын һуҙған. Мин уға: «Шулай һаубуллашалармы һуң?
Толкнул вроде легонько, а сила-то у меня была дурачья; она попятилась, шага три ступнула назад и опять ко мне идет мелкими шажками, руки протягивает, а я кричу ей: «Да разве же так прощаются?