บียอนเซ่ โนวส์
ด้วยแรงจูงใจจากพระธรรมอิสยาห์วงนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นเดสทินีส์ไชลด์ในปี ค.ศ. 1993 เดสทินีส์ไชลด์ได้รับงานโชว์ตามงานต่าง ๆ หลังจาก 4 ปีของการเดินทาง พวกเธอก็ได้รับโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ในปลายปี ค.ศ. 1997 ในปีเดียวกันนั้นเดสทินีส์ไชลด์ได้บันทึกเสียงเพลงเปิดตัวเพลงแรกจากค่าย เพลง "คิลลิงไทม์" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เมนอินแบล็ก" ในปีต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือ "เดสทินีส์ไชลด์" ซิงเกิลฮิตซิงเกิลแรกคือเพลง "โน,โน,โน" อัลบั้มนี้ได้ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เป็นที่รู้จักและเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อุตสหกรรมดนตรีและทำให้เดสิทินีส์ไชลด์ได้รับ 3 รางวัลจากงานประกาศผลรางวัลโซลเทรนมิวสิกอวอร์ดสสำหรับ "ซิงเกิลอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม" สำหรับเพลง "โน,โน,โน" , "อัลบั้มอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยมแห่งปี", และ"ศิลปินอาร์แอนด์บี/โซลหรือแร็ปหน้าใหม่ยอดเยี่ยม" ต่อมาพวกเธอก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองซึ่งมียอดขายระดับมัลติ-แพลตินัม อัลบั้ม"เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์" ในปี 1999 เพลงในอัลบั้มที่ออกมาล้วนเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่นเพลง "บิลส์, บิลส์, บิลส์" ซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของพวกเธอ, เพลง "จัมปิน', จัมปิน'", เพลง"เซย์มายเนม" ซึ่งเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในขณะนั้นและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงจนถึงปัจจุบันนี้อย่างเพลง เพลง"เซย์มายเนม" ได้รับรางวัลการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมและเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมี ประจำปี 2001 "เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์" มียอดขายมากกว่า 7 ล้านชุด และทำให้พวกเธอเป็นที่จับตามองของสื่อและผู้คนมากมาย ในฐานะกลุ่มศิลปินหญิงหน้าใหม่ในยุคนั้น 
ควบคู่กันกับความสำเร็จทางด้านกำไรและยอดขาย เดสทินีส์ไชลด์ได้มีปัญหากับลักเก็ตต์และโรเบอร์สัน สำหรับคดีความการละเมิดสัญญา และปัญหายิ่งเพิ่มขึ้นหลังจากที่มิเชลล์ วิลเลียมส์และฟาร่า แฟรงคลินได้ปรากฏอยู่ในมิวสิกวิดีโอเพลง "เซย์มายเนม" ทำให้สามารถบอกเป็นนัยได้ว่าลักเก็ตต์และโรเบอร์สันได้ถูกแทนที่แล้ว และในที่สุดลักเก็ตต์และโรเบอร์สันก็ได้ลาออกจากกลุ่มไป ต่อมาอีก 5 เดือนแฟรงกลินก็ได้ลาออกจากกลุ่มไปด้วยปัญหาความรู้สึกส่วนตัว หลักฐานปรากฏได้จากการที่เธอได้หายไปตามการโปรโมทและคอนเสิร์ตต่างๆ ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เหลือสมาชิกกลุ่มสุดท้ายคือ โนวส์, โรว์แลนด์, และวิลเลียม
ลูนาซี
วันที่ 20 มกราคม เป็นช่วงพักวง สึกิโซะ เจ และอิโนรันจึงไปร่วมกันทำเพลงใช้ชื่ออัลบั้ม Dance 2 Noise 4 โดยในเพลง Revive~walts for reminiscence of mind สึกิโซะรับทำเองทั้งหมด นอกจากนี้ เจและอิโนรันไปร่วมงานกับฮิเดะ (HIDE) มือกีตาร์วงเอกซ์ ในชื่อเฉพาะกิจว่า MxAxSxS ร่วมทำเพลงชื่อ Frozen Bug ซึ่งเพลงนี้ ต่อมาได้อยู่ในอัลบั้ม HIDE YOUR FACE ของฮิเดะด้วย 24 กุมภาพันธ์ ซิงเกิลแรก 'BELIEVE' ออกวางจำหน่าย โดยในสัปดาห์แรกทำยอดขายได้ที่ 200,000 แผ่นอยู่ที่อันดับ 11 ออริค่อน ชาร์ท 1 เมษายน แสดงคอนเสิร์ตเฉพาะสมาชิกแฟนคลับ ใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า '〜SPECIAL PRESENT FROM LUNA SEA〜' ที่ชิบูยะ ฮอลล์ 16 เมษายน ทัวร์คอนเสิร์ตในชื่อ 'LUNA SEA CONCERT TOUR 1993 SEARCH FOR MY EDEN' เพื่อโปรโมทอัลบั้มใหม่ที่กำลังจะวางขายโดยแสดงในไลฟ์เฮาส์ทั่วประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด 14 แห่ง 21 เมษายน อัลบั้มที่สอง 'EDEN' ออกวางจำหน่าย ยอดขายของสัปดาห์แรกอยู่ที่อันดับ 5 ของออริค่อน ชาร์ท 21 กรกฎาคม ซิงเกิลที่สอง 'IN MY DREAM (WITH SHIVER) ' ออกวางจำหน่าย ทำยอดขายที่อันดับ 9 ของออริค่อน ชาร์ท 21 สิงหาคม ออกทัวร์คอนเสิร์ตอีกครั้งในชื่อ 'LUNA SEA CONCERT TOUR 1993 SEARCH FOR MY EDEN ENCORE' ครั้งนี้เล่นในฮอลล์ขนาดใหญ่ทั้ง 4 รอบ (Nagoya Shimin Kaiken, Ssaka Koseinenkin Kaiken และ Nippon Budokan-2 รอบ) 26 สิงหาคม แสดงคอนเสิร์ตรอบแรกที่ Nippon Budokan ท่ามกลางพายุเฮอร์ริเคนที่พัดกระหน่ำกรุงโตเกียวตั้งแต่วันที่ 25 27 สิงหาคม ตามกำหนดการคอนเสิร์ตรอบสองที่ Nippon Budokan แต่พายุที่รุนแรงทำให้ผู้ชมส่วนใหญ่ไม่สามารถมาชมได้ ทางวงจึงเลื่อนการแสดงออกไป 30 สิงหาคม แสดงคอนเสิร์ต 'LUNA SEA CONCERT TOUR 1993 SEARCH FOR MY EDEN ENCORE Final' ที่ Nippon Budokan โดยบันทึกภาพเป็นวิดีโอเพื่อวางจำหน่ายด้วย 16 ธันวาคม วิดีโอรวมภาพคอนเสิร์ตและคลิปต่างๆ ในชื่อ Sin After Sin ออกวางจำหน่าย ทำยอดขายได้ที่อันดับสองออริค่อน ชาร์ท 18 ธันวาคม เริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ตชื่อ 'LUNA SEA Concert Tour '93-'94 The Garden of Sinners' ทั่วประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด 19 แห่ง รวม 20 รอบ 26 ธันวาคม แสดงคอนเสิร์ตที่ Shinjuku NISSIN POWER STATION ใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า '月と海' (พระจันทร์และทะเล)