จาโกโม บัลลา
Balla ลงนามในแถลงการณ์ที่สองของภาพวาดฟิวเจอริสม์ ในปี ค.ศ.1910 พร้อมด้วย อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี,คาร์โล คาร์รา ,ลุยจี รุสโซโล และ จีโน เซเวรินี แต่ไม่ได้แสดงผลงานในกลุ่มนี้ จนกระทั่ง ค.ศ. 1913 เนื่องจากใน 1912 เขาเดินทางไปยังกรุงลอนดอนและ Düsseldorf เขาเริ่มศึกษาภาพวาด นามธรรมของแสง ในปี 1913 ได้เข้าร่วมใน Erste Deutsche Herbstsalon ที่ Der Sturm ในกรุงเบอร์ลินและ ในการจัดนิทรรศการที่รอตเทอร์ดาม
ในปี 1914 เขาทดลองสร้างประติมากรรมเป็นครั้งแรก และ ได้จัดแสดงใน Prima Esposizione Libera futurista ที่ Galleria Sprovieri, โรม เขาได้ออกแบบเฟอร์นิเจอร์และออกแบบเสื้อผ้า ร่วมกับ Fortunato Deperoและเขียน แถลงการณ์ The Futurist Reconstruction of the Universe] ในปี 1915 การแสดงผลงานเดี่ยวครั้งแรกของเขาถูกจัดขึ้น ในปีเดียวกันนั้น ที่ Società Italiana Lampade Elettriche “Z” และที่ Sala d’Arte A. Angelelli ในโรม ผลงานของเขาถูกนำมาแสดงในปี 1915 ที่ Panama-Pacific International Exposition ในซานฟรานซิสโก
ในปี 1918 เขาได้รับให้จัดการแสดงผลงานเดี่ยวที่ Casa d' Arte Bragaglia ในโรม หลังจากนั้นในปี 1935 บัลลายังคงจัดแสดงงานของเขาทั้งในยุโรป และสหรัฐอเมริกา รวมทั้งเป็นสมาชิกของ อักกาเดเมียดีซันลูกา ในโรม เขาเสียชีวิต เมื่อ 1 มีนาคม 1958 ที่กรุงโรม
จาโกโม บัลลา
บัลลาได้ประยุกต์เข้ากับหลักวิทยาศาสตร์ที่เขาสนใจ ในการจำแนกแยกแยะการเคลื่อนไหวและแสงในการวาดภาพ chronophotography ของ Étienne-Jules Marey และ Photodynamism ของ Bragaglia brothers ซึ่งเป็นสมาชิกของฟิวเจอริสท์ สร้างแรงบันดาลใจให้บัลลาหลายหลายรูปแบบ การทดลองของบัลลากับสีและแสง ในทางตรงกันข้าม เป็นการหันกลับไปสู่ French Post-Impressionism ในบางโอกาสก็ได้แสดงผลงานในงานนิทรรศการระดับโลก ซึ่งนำไปสู่การเกี่ยวโยงกับ Divisionism ของ ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา และ พอล ซียัค 
ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ทำงานแบบ Impressionism ในแนวใหม่ แนวคิดที่เป็นจุดสำคัญของงานศิลปะที่เขาสร้างขึ้น จากจุดขนาดเล็ก ที่สัมพันธ์กับค่าของสีบริสุทธิ์ ที่มองแล้วผสมผสานและทำให้เกิดรูปร่างขึ้นในภาพและสายตา หรือ [ผสานจุดสี แหล่งที่มาของ [[ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา]] มาจากทฤษฎีสีจากนักเคมีชื่อ Michel Eugène Chevreul จากบทความ simultaneous colour contrasts "De la loi du contraste simultane des couleur et de l'assortiment des objects colories," 1839 แรงบันดาลใจจากศิลปิน เออแฌน เดอลาครัว ที่ทำการทดลองกับสีจากหลักวิทยาศาสตร์เบื้องต้น พร้อมกันนั้นในทางตรงกันข้ามได้อ้างถึง สีเพิ่มเติมที่ตาสามารถมองเห็นได้โดยอัตโนมัติ เมื่อมองไปยังสีบางสี ตัวอย่างเช่น สีเหลือง ก่อให้เกิด สีน้ำเงินแกมแดง สีน้ำเงินแกมเหลือง และสีม่วงเขียว ความเกี่ยวเนื่องกันของคู่สีนี้ ก่อให้เกิดความกลมกลืนกันของภาพโดยรวม ก่อนที่บัลลาจะใช้สิ่งนี้ในงาน "Girl Crossing a Balcony" อย่างไรก็ตามเขาได้ตรวจสอบพฤติกรรมและผลกระทบของสีและแสงได้อย่างสมบูรณ์
ในปี 1912 เขาได้วาดภาพชุด "Iridescent Interpenetrations" การสังเคราะห์สีบน Kaleidoscope บัลลาได้เริ่มพัฒนาในระหว่างอยู่ที่ [[Düsseldorf]] ที่นี่ศิลปินได้ค้นพบ The colour pyramids ของ Johann Heinrich Lambert ที่เป็นนักฟิสิกส์และนักปรัชญาในศตวรรษที่ 18 ที่อุทิศชีวิตให้กับการวัดความเข้มแสงและกฏการดูดซึมแสง บัลลาตั้งต้นแบ่งแถบสีของแสงลงในสามเหลี่ยมด้านเท่า ใส่ลงไปเป็นสีที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน ใส่สีขาวเป็นสีที่สว่าง และประกอบกันจนเป็นระบบขึ้นมา เมื่อมองอย่างเป็นจังหวะ ออกมาเปรียบเทียบได้กับ Robert Delaunay's disc paintings สี่งที่ศิลปินชาวฝรั่งเศสพยายามสร้างวงจรสี จำแนกบนพื้นฐานของ วงจรสีของChevreul
บัลลาได้สร้างความเข้าใจอย่างลึกซึ้งมากขึ้นใน "Girl Crossing a Balcony" แสงสว่างที่ละลายในส่วนระเบียงจนถึงจุดสีมากมาย ถูกแผ่ขยายโดยการเพิ่มจำนวนจากรูปร่าง สิ่งที่แผ่กระจายในแบบจากสีบริสุทธิ์ แยกออกเป็น เด็กผู้หญิง ราวบันได กรอบประตู ละลายกลายเป็นการสั่นสะเทือนในแนวราบ ในสิ่งที่เป็นมุมมองของระยะถูกลบล้างอย่างสิ้นเชิง ความรู้ในเรื่องความสัมพันธ์สีของบัลลาและผลสืบเนื่องต่างๆ บัลลาได้แปลความถึงสิ่งที่เป็นความคิดที่สำคัญในงานศิลปะในเรื่องระบบแนวคิด และการกระทำ ตรวจสอบในกฎที่เป็นต้นแบบหรือรากแห่งความจริงที่ปรากฏขึ้น