คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
เหตุการณ์รถตู้สาธารณะถูกชนบนทางยกระดับอุตราภิมุข พ.ศ. 2553
วันที่ 1 มกราคม 2554 เวลา 15.00 นาฬิกา ลัดดาวัลย์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา มารดาของอรชร เทพหัสดิน ณ อยุธยา เดินทางไปยังวัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เพื่อขอขมาศพศาสตรา เช้าเที่ยง และกราบเท้าถวิล เช้าเที่ยง มารดาบุญธรรมของศาสตรา เช้าเที่ยง สามครั้ง พร้อมกล่าวขอโทษด้วยน้ำตานองหน้า และมอบเงินสามหมื่นบาทให้เป็นค่าปลงศพ ในโอกาสนี้ เธอยังแถลงว่าได้ประสานให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ประสบเหตุทุกรายแล้ว วันที่ 2 มกราคม 2554 พันตำรวจเอกศรัญ นิลวรรณ ผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี บิดาของสุดาวดี นิลวรรณ ผู้ตาย กล่าวว่า ไม่เคยมีใครติดต่อมา และไม่สนใจว่าใครจะติดต่อมา สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือการเรียกร้องความยุติธรรมให้แก่บุตร