คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
การสังหารหมู่เดปายิน พ.ศ. 2546
จากเหตุการณ์นี้ ศูนย์ทรัพยากรทางกฎหมายแห่งเอเชียได้ตั้งคณะกรรมการสอบสวนเหตุการณ์ดังกล่าวเมื่อ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2003 พบหลักฐานว่า มีการเคลื่อนย้ายฝูงชนมากกว่า 5000 คนเข้าไปยังที่เกิดเหตุเพื่อโจมตี ผู้โจมตีได้ติดอาวุธและเข้าไปอย่างมียุทธวิธี ก่อนที่กลุ่มดังกล่าวจะเข้าไปถึง ผู้ปกครองในท้องถิ่นได้สั่งให้ประชาชนในหมู่บ้านข้างเคียงให้อยู่แต่ในบ้าน มีการค้นหาและจับกุมผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้อย่างเป็นระบบ ศูนย์ทรัพยากรทางกฎหมายแห่งเอเชียได้แสดงความเห็นว่าการสังหารหมู่เดปายินเป็นการโจมตีอย่างเป็นระบบต่อพลเรือน และเป็นอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ