อาณาจักรรัตนโกสินทร์ (สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์)
ราชอาณาจักรรัตนโกสินทร์ 
เป็นราชอาณาจักรที่สี่ในยุคประวัติศาสตร์ของไทย เริ่มตั้งแต่การย้ายเมืองหลวงจากฝั่งกรุงธนบุรี มายังกรุงเทพมหานคร ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325
พระมหากษัตริย์อารากอน
ราชอาณาจักรอารากอนได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 950–1035 ในตอนที่อาณาจักรเคานต์อารากอน ที่ราชอาณาจักรนาวาร์ได้มาในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถูกแยกออกจากนาวาร์ตามพินัยกรรมของพระเจ้าซันโชที่ 3 (ค.ศ. 1004–1035) ใน ค.ศ. 1164 การรวมกันทางราชวงศ์ระหว่างราชอาณาจักรอารากอนกับอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาสร้างราชบัลลังก์อารากอนขึ้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ราชอาณาจักรบาเลนเซีย, มายอร์กา และซิซิลี ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในราชบัลลังก์ ตามด้วยราชอาณาจักรซาร์ดิเนียและกอร์ซิกาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชบัลลังก์แห่งอารากอนมีตัวตนอยู่ต่อไปจนถึง ค.ศ. 1714 เมื่อระบอบรัฐธรรมนูญที่แยกจากกัน (รัฐธรรมนูญกาตาลา, อารากอน ฟูเอโร และฟูร์แห่งบาเลนเซีย) ถูกปัดตกไปใน "พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา" ในตอนจบของสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน