สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค)
หลังพ้นหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ท่านก็ชอบออกไปตรวจราชการตามหัวเมืองต่าง ๆ และพำนักอยู่ที่เมืองราชบุรีเป็นส่วนใหญ่ นับเป็นเวลา 9 ปี ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2425 ท่านถึงแก่พิราลัยด้วยโรคลมขณะที่กำลังเดินทางกลับจากราชบุรี รวมสิริอายุได้ 74 ปี 27 วัน โดยเหตุการณ์ในวันถึงพิราลัยของท่านนั้น มีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ดังต่อไปนี้
พระกฤษณะ
หลังจากมหาสงครามทุ่งคุรุเกษตรสิ้นสุดลง พระกฤษณะครองกรุงทวารกาไปอีก 36 ปี พระองค์เสด็จไปใช้ชีวิตในป่าหลังจากสละราชบัลลังก์ให้กับเหล่ากษัตริย์ยาฑพซึ่งกำลังแย่งชิงอำนาจกัน ระหว่างที่พระกฤษณะกำลังนั่งสมาธิ นายพรานจาราได้ยิงธนูใส่ข้อเท้าของพระองค์ถึงแก่ความตาย...
หลังจากการตายของพระกฤษณะ กรุงทวารกาและเหล่ายาฑพทั้งหมดได้จมลงสู่มหาสมุทร กาลียุคได้เข้ามาแทนที่ทวาปรยุค
ชาวฮินดูในอินเดียปัจจุบัน มีเทศกาลบูชาพระกฤษณะในเดือนสิงหาคมและกันยายนของทุกปี โดยจะมีการต่อตัวขึ้นไปสูงเหมือนหอคอยมนุษย์ และมีการราดน้ำนมลงพื้นเพื่อเป็นการบูชาอีกด้วย ในฐานะที่พระกฤษณะเคยเป็นเด็กเลี้ยงวัวมาก่อน