แลนไร้สาย
ในปี ค.ศ. 1970 นอร์แมน แอบรามสัน ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยฮาวายได้พัฒนาเครือข่ายสื่อสารทางคอมพิวเตอร์แบบไร้สายขึ้นเป็นครั้งแรกของโลก ในชื่อ ALOHAnet โดยใช้คลื่นวิทยุคล้ายค้อนแบบต้นทุนต่ำ โดยตัวระบบได้มีการใช้คอมพิวเตอร์ทั้งหมด 7 ตัวกระจายไปยัง 4 เกาะแล้วทำการสื่อสารมาที่ศูนย์คอมพิวเตอร์กลางที่เกาะโออาฮู โดยไม่ใช้สายโทรศัพท์เลย
แอคเซสพอยต์ไร้สาย
เครือข่ายไร้สายจะล่าช้ากว่าเครือข่ายแบบมีสาย ในแง่ของการเพิ่มแบนด์วิดท์และการเพิ่ม throughput. ในขณะที่ (ณ ปี 2010)อุปกรณ์ไร้สายทั่วไปสำหรับตลาดผู้บริโภคสามารถทำงานด้วยความเร็ว 300 Mbit/s (IEEE 802.11n ) หรือ 54 Mbit/s (IEEE 802.11g ) ด้วยค่าใช้จ่ายที่เท่ากัน ฮาร์ดแวร์ระบบที่ใช้สายสามารถทำความเร็วได้ถึง 1000 Mbit/วินาที (Gigabit Ethernet ) อุปสรรคหนึ่งในการเพิ่มความเร็วของการสื่อสารไร้สายมาจากการใช้งาน Wi-Fi ที่ใช้สื่อกลางการสื่อสารร่วมกัน ดังนั้น AP หนึ่งตัวสามารถที่จะทำงานได้เกือบน้อยกว่าครึ่งของอัตราที่แท้จริงสำหรับการรับส่งข้อมูลทางอากาศ ดังนั้นโดยทั่วไปแล้ว ที่ความเร็ว 54 MBit/s จะนำส่งข้อมูล TCP/IP ได้จริงเพียง 20 ถึง 25 Mbit/s เท่านั้น ผู้ใช้เครือข่ายใช้สายเดิมก็คาดว่าจะได้รับความเร็วที่ดีขึ้น และผู้ใช้การเชื่อมต่อแบบไร้สายก็ต้องการที่จะเห็นเครือข่ายไร้สาย สามารถตามทันเครือข่ายใช้สายได้