วัดบางพลี
วัดบางพลีเดิมชื่อ “วัดบางพลีใหญ่” เมื่อครั้งโบราณประชาชนฝ่ายรามัญอยู่เมืองหงสาวดีเกิดเหตุมีความเดือดร้อน  จึงได้เดินทางมาด้วยความยากลำบากมาอยู่ในประเทศไทย ได้พึ่งพระบรมโพธิสมภารมานานแล้ว  ได้มาพักอาศัยตามหมู่บ้านนี้เวลานาน  ต่อมามีประชาชนมากขึ้น  จึงได้ปรึกษากันว่าสมควรจัดการตั้งวัดนี้ขึ้นได้แล้ว  มีผู้มีจิตศรัทธาได้ถวายที่ดินเป็นจำนวน ๖ ไร่ ๓ งาน ให้สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๓๖๙ ประมาณ ๑๗๙ ปีเศษมาแล้ว  มีเจ้าอาวาสปกครองที่วัดบางพลี  ผ่านมาเป็นจำนวน ๘ รูป ได้บูรณปฏิสังขรณ์มาตลอดเวลา  ต่อมาเจ้าอาวาสองค์ที่ ๙  ในปัจจุบันได้จัดการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์อาคารที่ชำรุดตลอดมา
บางกะเจ้า
ราวปี พ.ศ. 1400 มีการตั้งเมืองพระประแดงบริเวณฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเป็นเมืองหน้าด่านให้กับอาณาจักรละโว้ มีการเอ่ยถึงบางผึ้งในกำสรวลสมุทรในบทที่ 71 ซึ่งเป็นวรรณคดีอยุธยายุคต้น โดยกล่าวถึงบริเวณวัดบางผึ้งเหนือ คลองลัดโพธิ์ พบหลักฐานว่ามีการสร้างวัดกองแก้ว โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2243 ปัจจุบันโบราณสถานภายในวัดที่คงอยู่เช่น พระอุโบสถหลังเก่า รูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หลังคาไม่มีการลดหลั่น ต่อมาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าท้ายสระโปรดให้พระยาราชสงคราม (ปาน) เป็นแม่กองขุดคลองลัดโพธิ์ เพื่อเป็นทางลัดออกไปทางปากอ่าวไทย ในพระราชวโรกาสที่ต้องการทรงเบ็ด (ตกปลา) อันเป็นกีฬาที่ทรงโปรดปราน เดิมคลองนี้มีความยาว 25 เส้น (1,000 เมตร)