วิทยุสื่อสาร
ทำงานโดยแปลงกระแสไฟฟ้าเป็นคลื่นแม่เหล็กแบ่งเป็นภาครับ 
และภาคส่งแผ่กระจายคลื่นวิทยุออกทางสายอากาศ 
คลื่นวิทยุ คือ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ถูกคิดค้นโดยเจมส์แมกซ์เวลล์ (James c. Maxwell) เมื่อสามร้อยกว่า 
ปีมาแล้ว(ปี ค.ศ.1864) ต่อมา ไฮริชเฮิรตซ์ (Heinrich Hertz) เป็นผู้ทดลองพิสูจน์ว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้านี้เป็น
รังสีเทราเฮิรตซ์
รังสีเทราเฮิรตซ์ () ในวิชาฟิสิกส์ ประกอบด้วย คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ถ่ายทอดที่ความถี่ในระดับเทราเฮิรตซ์ ตั้งแต่ 0.3 ถึง 3 เทราเฮิรตซ์ คำนี้เดิมใช้กับ รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าที่ความถี่ระหว่างขอบความถี่สูงของแถบไมโครเวฟ ที่ 300 จิกะเฮิรตซ์ (3×10 Hz) และขอบความยาวคลื่นยาวของแสงอินฟราเรดไกล 3,000 จิกะเฮิรตซ์ (3×10 Hz) ในความยาวคลื่น พิสัยนี้ตรงกับอินฟราเรด 0.1 มม. (หรือ 100 ไมโครเมตร) ถึงไมโครเวฟ 1 มม.