คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
เหตุการณ์รถตู้สาธารณะถูกชนบนทางยกระดับอุตราภิมุข พ.ศ. 2553
นอกจากนี้ ในเว็บบล็อกดรามา-แอดดิกต์ดอตคอม มีการเผยแพร่บทความเรื่อง "[รายงานพิเศษ]ไฮโซแปดศพ!!" นำเสนอข้อมูลข่าวสารเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของสื่อมวลชนไทยที่ไม่เป็นกลางและเชื่อถือได้น้อย และเกี่ยวกับอรชร เทพหัสดิน ณ อยุธยา เอง ส่วนในเฟซบุ๊กก็มีการตั้งโครงการ "มั่นใจว่าคนไทยเกินล้านคนไม่พอใจ แพรวา (อรชร) เทพหัสดิน ณ อยุธยา" มีชาวเฟซบุ๊กจำนวนมากเข้าได้ไปสนทนาในทางด่าว่าอรชร เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นข้อหยาบคายต่าง ๆ ซึ่งซีเอ็นเอ็นรายงานว่า ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง โครงการดังกล่าวก็มีผู้เข้าเป็นสมาชิกถึงหนึ่งแสนแปดหมื่นคน และในเช้าวันที่ 29 ธันวาคม 2553 มีนักเลงคอมพิวเตอร์เจาะเข้าไปในเว็บไซต์ "ราชสกุลเทพหัสดิน ณ อยุธยา" แล้วเปลี่ยนแปลงรายละเอียดเกี่ยวกับอรชร เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นว่า "ฆาตกรแพรวา เทพหัสดิน ณ วิภาวดี เก้าศพ" แต่ไม่ช้า เหล่าเว็บไซต์ที่กล่าวมาก็ถูกกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารสกัดกั้นการเข้าถึง โดยเปลี่ยนทางไปยังหน้า "118.175.8.61" อันปรากฏข้อความว่า "การเข้าถึงข้อมูลดังกล่าวนี้ ถูกระงับชั่วคราว โดยอาศัยอำนาจตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 ตามคำสั่งของศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน" แม้อันที่จริง ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินจะสิ้นสุดลงเมื่อราวหนึ่งสัปดาห์ก่อนแล้วก็ตาม เหตุการณ์นี้ยิ่งทำให้ชาวไซเบอร์ส่วนหนึ่งกล่าวหาว่า เจ้าหน้าที่บ้านเมืองไม่กล้าดำเนินคดีกับคนผิด หากแต่ช่วยปกป้องเพราะเห็นแก่ราชสกุล บ้างก็กล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่รัฐถูกอิทธิพลครอบงำ