อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส (Eleftherios Venizelos; ชื่อเต็ม : "อีเลฟเทรีออส คีรีอาคู เวนิเซลอส" ;"Elefthérios Kyriákou Venizélos", กรีก: Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος ; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1864 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นผู้นำชาวกรีกที่ประสบความสำเร็จในขบวนการปลดปล่อยชาติกรีกและเป็นรัฐบุรุษที่มีเสน่ห์ในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่จดจำจากการส่งเสริมนโยบายแนวเสรีนิยมประชาธิปไตย เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซหลายสมัย โดยดำรงตำแหน่งระหว่างค.ศ. 1910 ถึงค.ศ. 1920 และตั้งแต่ค.ศ. 1928 ถึงค.ศ. 1932 เวนิเซลอสเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในกิจการทั้งภายในและภายนอกของกรีซ ซึ่งทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้สร้างกรีซสมัยใหม่" และยังคงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะ "เอ็ทนาร์ช" (Ethnarch)
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์แห่งกรีซ
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย พระราชสมภพในพระราชวังฤดูร้อนในเขตชานเมืองเอเธนส์ พระองค์สืบราชบัลลังก์ในพ.ศ. 2460 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์สละราชสมบัติเนื่องจากขัดแย้งกับอีเลฟเทริออส เวนิเซลอส เขาผลักดันให้พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซและพระราชโอรสพระองค์โตเจ้าชายจอร์จ มกุฎราชกุมารแห่งกรีซต้องถูกเนรเทศ พระองค์ไม่มีประสบการณ์ทางการเมืองที่แท้จริง และถูกจำกัดพื้นที่ในพระราชวังของพระองค์เองเอง เวนิเซลอสในฐานะนายกรัฐมนตรีเป็นผู้ปกครองที่มีประสิทธิภาพด้วยการสนับสนุนของ Entente ถึงแม้ว่าสถานะของจักรพรรดิจะลดลงพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สนับสนุนกองกำลังกรีกระหว่างสงครามกับจักรวรรดิออตโตมัน และบัลแกเรีย ภายใต้รัชสมัยของพระองค์อาณาเขตของกรีซเพิ่มมากขึ้นตามชัยชนะของ Entente และพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและระยะแรกของสงครามกรีก-ตุรกี (1919–1922)