ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง"สโมสรคณะฟุตบอลสยาม" ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตรัง
ความเป็นมาของฟุตบอลจังหวัดตรังนั้นมีประวัติยาวนานเป็นศตวรรษ โดยเรียกการเล่นฟุตบอลในสมัยนั้นตามภาษาถิ่นใต้ว่า ‘ฉัดโกล’ ซึ่งแปลว่าเตะเข้าประตูนั้นเอง มีการจัดการแข่งขันฟุตบอลรายการสำคัญคือ ‘ฟุตบอลงานฉลองรัฐธรรมนูญ’ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ‘ฟุตบอลงานเฉลิมพระชนมพรรษา’ ตามชื่องานประจำจังหวัด ฟุตบอลรายการดังกล่าวเป็นแหล่งรวมนักเตะดาวดังทั่วประเทศ จากนั้นราวปี 2510 วงการฟุตบอลจังหวัดตรังก็ได้เปลี่ยนโฉมมีการนำฟุตบอลสมัยใหม่มาใช้ในการเล่น โดยการสนับสนุนของนายวิลเลียม เชาว์ชูเวช ผู้จัดการโรงเรียนยุวราษฎร์ หรือ โรงเรียนตรังคริสเตียนศึกษา ในปัจจุบัน ที่ได้นำผู้ฝึกสอนระดับประเทศมาช่วยพัฒนา ก่อนที่จังหวัดตรังจะมีผู้ฝึกสอนระดับตำนานนั้นก็คือ ‘ฉลวย ผกาวรรณ’ ฟุตบอลจังหวัดตรังโด่งดังสุดขีดเมื่อสามารถคว้าแชมป์กีฬาเขต ครั้งที่ 13 ที่จังหวัดลำปาง เมื่อปี พ.ศ. 2522 หรือกีฬาแห่งชาติในปัจจุบัน จากนั้นก็ได้ทำการแข่งขันฟุตบอลรายการ ‘ไทยซ็อกเกอร์ลีก’ ก็สามารถคว้าอันดับที่ 4 มาครองได้ โดยอันดับที่1-3 เป็นทีมระดับสโมสรยักษ์ใหญ่ทั้งสิ้น