ราชวงศ์ชิง
ราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2187 - 2455)(ภาษาแมนจู: daicing gurun; ภาษาจีน:清朝 ; พินอิน: qīng cháo "ชิงเฉา" ; ) หรือบางครั้งเรียกว่า ราชวงศ์แมนจู ปกครองแผ่นดินจีนต่อจากราชวงศ์หมิง และถือเป็นราชวงศ์สุดท้ายของประเทศจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2187 ถึง พ.ศ. 2455
13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
เป็นเรื่องราวในยุคกลางราชวงศ์ เมื่อคังซีเสด็จสวรรคต องค์ชาย 4 ได้ขึ้นครองราชย์ในพระนาม หย่งเจิ้น ท่ามกลางเสียงครหาว่าเป็น "จักรพรรดิบัลลังก์เลือด" เพราะได้ราชสมบัติมาจากแก่งแย่งชิงกันเองในหมู่พี่น้อง ก่อนจะส่งผ่านมายังยุคของ เฉียนหลง จักรพรรดิเจ้าสำราญผู้มีสีสันและเรื่องราวเล่าขานต่าง ๆ มากมายในรัชสมัยนี้ ที่ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน ก่อนจะส่งมายังยุคของ เจี่ยชิ่ง องค์ชาย 15 ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาที่ยังคงครองอำนาจอยู่ ทำให้ไม่อาจมีพระราชอำนาจอย่างเต็มที่ได้นัก ก่อนที่จะจบลงที่รัชกาลของ เต้ากวง หรือองค์ชาย 4 หมิ่นหนิง ที่บ้านเมืองถึงคราวระส่ำ เงินพระคลังเริ่มหดหาย ประกอบกับการรุกรานของมหาอำนาจชาติตะวันตก ในสงครามฝิ่น