พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เป็นพระโอรสในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก กับสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 11 ปีฉลู ตรงกับวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2468 ณ เมืองไฮเดลแบร์ก สาธารณรัฐไวมาร์ (ปัจจุบันคือประเทศเยอรมนี) ขณะที่สมเด็จพระราชชนกทรงศึกษาการแพทย์ที่ประเทศเยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระนามจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า หม่อมเจ้าอานันทมหิดล มหิดล หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล โดยสมเด็จพระราชชนนีทรงออกพระนามเรียกพระองค์เป็นการลำลองว่า "นันท" พระองค์ทรงมีสมเด็จพระเชษฐภคินี 1 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และสมเด็จพระอนุชา 1 พระองค์ คือ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระพิทักษ์เจดีย์ (ถง รามางกูร)
พ.ศ. ๒๔๒๒ ท้าวอุปละ (ถง) และเจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี รามางกูร) หรือท้าวสุวรรณบุญมี ต้นสกุลบุคคละ และรามางกูร ณ โคตะปุระ ได้เกิดวิวาทบาดหมางกัน เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี) เป็นเครือญาติใกล้ชิดกับท้าวอุปละ (ถง) โดยพระอัคร์บุตร (บุญมี) ทรงเป็นพระราชนัดดาในเจ้าพระรามราชรามางกูรขุนโอกาส (ราม รามางกูร) จึงมีศักดิ์เป็นพระอัยกา (ปู่) ของท้าวอุปละ (ถง) เนื่องจากพระปัยยิกา (ย่าทวด) ของท้าวอุปละ (ถง) มีศักดิ์เป็นน้องสาวต่างพระมารดาของเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) ผู้เป็นพระราชบิดาในเจ้าพระอัคร์บุตร (ุบุญมี) เหตุที่วิวาทกันนั้นเนื่องด้วยเจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี) ปรารถนาจะเป็นเจ้าเมืองธาตุพนมและกล่าวหาว่าท้าวอุปละ (ถง) มีอายุน้อยกว่าตนไม่ควรขึ้นเป็นใหญ่เพื่อควบคุมข้าเลกพระมหาธาตุพนมแต่ผู้เดียว ท้าวอุปละ (ถง) จึงท้าให้เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี) เดินทางไปกรุงเทพมหานครเข้าเฝ้าพระเจ้าอยู่หัวสยามเพื่อว่าความกัน แต่เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี) ปฏิเสธ ท้าวอุปละ (ถง) จึงได้เดินทางลงไปยังกรุงเทพมหานครด้วยราชการพร้อมกับกรมการบ้านธาตุพนม แล้วให้เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี) อยู่รักษาราชการที่ธาตุพนม ความปรากฏในพื้นพระบาทใช้ชาติว่า