สงครามกลางเมืองอังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษ (; ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1651) เป็นสงครามกลางเมืองของอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ที่ต่อเนื่องกันหลายครั้งระหว่างฝ่ายรัฐสภา และฝ่ายกษัตริย์นิยม สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1646; ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1648 ถึงปี ค.ศ. 1649 เป็นสงครามของความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ฝ่ายหนึ่งและผู้สนับสนุนรัฐสภายาวอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะที่ครั้งที่ 3 ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1651 เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และผู้สนับสนุนรัฐสภารัมพ์อีกฝ่ายหนึ่ง สงครามกลางเมืองจบลงด้วยชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาที่ยุทธการวูสเตอร์เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651
ดิแอนะคี
ดิแอนะคี () เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรอังกฤษและดัชชีนอร์ม็องดีระหว่างปี 1135 ถึง 1153 ซึ่งทำให้เกิดการล่มสลายของกฎหมายและความสงบเรียบร้อยอย่างกว้างขวาง ความขัดแย้งดังกล่าวเป็นวิกฤตการณ์การสืบราชบัลลังก์อันมีชนวนเหตุจากการสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุของวิลเลียม อเดลิน (William Adelin) พระราชโอรสชอบด้วยกฎหมายพระองค์เดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ในเหตุเรืออัปปางในปี 1120 พระเจ้าเฮนรีทรงพยายามตั้งพระราชธิดา จักรพรรดินีมาทิลดา เป็นผู้สืบราชสมบัติ แต่ไม่สำเร็จ และเมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตในปี 1135 พระภาคิไนย (nephew) ของพระองค์ สตีเฟนแห่งบลัว (Stephen of Blois) ยึดราชบัลลังก์ด้วยความช่วยเหลือของพระเชษฐาของสตีเฟน เฮนรีแห่งบลัว บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ ช่วงต้นของรัชกาลพระเจ้าสตีเฟน มีการสู้รบอย่างดุเดือดกับบารอนชาวอังกฤษ ผู้นำชาวเวลส์ที่ก่อกบฏ และผู้รุกรานชาวสกอต หลังการกบฏใหญ่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ จักรพรรดินีมาทิลดาทรงบุกครองในปี 1139 ด้วยความช่วยเหลือของพระเชษฐาต่างมารดา รอเบิร์ตแห่งกลอสเตอร์