คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
กรณีการเผยแพร่วีดิทัศน์บันทึกภาพโฟร์-มดขณะอาบน้ำ
นอกจากนี้ ผู้บัญชาการ ปดส. แถลงว่า ไม่เชื่อว่าผู้มามอบตัวทั้งสามเป็นผู้กระทำความผิดจริง และเชื่อว่าเป็นการจัดฉากอย่างแน่นอน เนื่องจาก 1) ผู้แอบอ้างเป็นผู้กระทำความผิดให้การไม่สอดคล้องกัน 2) และให้การในทางให้ร้ายตนเอง ซึ่งผิดกับวิสัยของผู้ต้องหาทั่วไป ครั้นถามถึงพยานหลักฐานก็ไม่สามารถยืนยันหรือนำมาแสดงได้ 3) ขณะสอบปากคำนายธิติ พูนนิติพร เจ้าของโรงแรมที่เกิดเหตุ ถึงความเกี่ยวพันกับนายธีระชัย แต่ระหว่างนั้นมีโทรศัพท์จากผู้หญิงคนหนึ่งเรียกให้ไปคุยนอกห้องประมาณห้านาที เสร็จแล้วกลับมาพบพนักงานสอบสวนอ้างว่าเครียดและมีอาการป่วย ไม่ขอให้การต่อ 4) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่บริษัทอาร์เอสฯ เข้าแจ้งความ นายวิชาญ ปะกิระนันท์ พ่อครัวของโรงแรม ได้ถูกอุ้มตัวไปจากโรงแรม และภรรยาไม่ทราบว่าหายไปไหน จนบ่ายวันที่ 24 กันยายน ภรรยาจึงเข้าแจ้งความที่สถานที่ตำรวจภูธรเมืองขอนแก่น เป็นข้อสงสัยว่าหากจะเข้ามอบตัวหรือไปหามูลนิธิปวีณาฯ นายวิชาญก็ควรบอกภรรยาเสียก่อน แต่ภรรยากลับพบเองในโทรทัศน์ว่าสามีไปมอบตัว 5) ขณะเกิดเหตุนายธีระชัยใช้โทรศัพท์มือถือโนเกีย รุ่นเอ็น72 ราคาประมาณหนึ่งหมื่นห้าพันบาท แต่ขณะนี้กลับใช้โทรศัพท์มือถือ ยี่ห้อโนเกีย รุ่น 3310 หรือ 3315 ซึ่งมีราคาห้าร้อยถึงหนึ่งพันบาท โดยอ้างว่าของเดิมนั้นทำหายไปแล้ว 6) ผู้ความรู้ทางเทคนิคให้การว่าโทรศัพท์โนเกีย รุ่นเอ็น72 ไม่น่าจะมีความละเอียดพอที่จะใช้บันทึกวีดิทัศน์จนออกมาคมชัดดังกรณีนี้ได้ อนึ่ง ยังกล่าวอีกว่า