บียอนเซ่ โนวส์
ด้วยแรงจูงใจจากพระธรรมอิสยาห์วงนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นเดสทินีส์ไชลด์ในปี ค.ศ. 1993 เดสทินีส์ไชลด์ได้รับงานโชว์ตามงานต่าง ๆ หลังจาก 4 ปีของการเดินทาง พวกเธอก็ได้รับโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ในปลายปี ค.ศ. 1997 ในปีเดียวกันนั้นเดสทินีส์ไชลด์ได้บันทึกเสียงเพลงเปิดตัวเพลงแรกจากค่าย เพลง "คิลลิงไทม์" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เมนอินแบล็ก" ในปีต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือ "เดสทินีส์ไชลด์" ซิงเกิลฮิตซิงเกิลแรกคือเพลง "โน,โน,โน" อัลบั้มนี้ได้ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เป็นที่รู้จักและเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อุตสหกรรมดนตรีและทำให้เดสิทินีส์ไชลด์ได้รับ 3 รางวัลจากงานประกาศผลรางวัลโซลเทรนมิวสิกอวอร์ดสสำหรับ "ซิงเกิลอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม" สำหรับเพลง "โน,โน,โน" , "อัลบั้มอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยมแห่งปี", และ"ศิลปินอาร์แอนด์บี/โซลหรือแร็ปหน้าใหม่ยอดเยี่ยม" ต่อมาพวกเธอก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองซึ่งมียอดขายระดับมัลติ-แพลตินัม อัลบั้ม"เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์" ในปี 1999 เพลงในอัลบั้มที่ออกมาล้วนเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่นเพลง "บิลส์, บิลส์, บิลส์" ซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของพวกเธอ, เพลง "จัมปิน', จัมปิน'", เพลง"เซย์มายเนม" ซึ่งเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในขณะนั้นและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงจนถึงปัจจุบันนี้อย่างเพลง เพลง"เซย์มายเนม" ได้รับรางวัลการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมและเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมี ประจำปี 2001 "เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์" มียอดขายมากกว่า 7 ล้านชุด และทำให้พวกเธอเป็นที่จับตามองของสื่อและผู้คนมากมาย ในฐานะกลุ่มศิลปินหญิงหน้าใหม่ในยุคนั้น 
ควบคู่กันกับความสำเร็จทางด้านกำไรและยอดขาย เดสทินีส์ไชลด์ได้มีปัญหากับลักเก็ตต์และโรเบอร์สัน สำหรับคดีความการละเมิดสัญญา และปัญหายิ่งเพิ่มขึ้นหลังจากที่มิเชลล์ วิลเลียมส์และฟาร่า แฟรงคลินได้ปรากฏอยู่ในมิวสิกวิดีโอเพลง "เซย์มายเนม" ทำให้สามารถบอกเป็นนัยได้ว่าลักเก็ตต์และโรเบอร์สันได้ถูกแทนที่แล้ว และในที่สุดลักเก็ตต์และโรเบอร์สันก็ได้ลาออกจากกลุ่มไป ต่อมาอีก 5 เดือนแฟรงกลินก็ได้ลาออกจากกลุ่มไปด้วยปัญหาความรู้สึกส่วนตัว หลักฐานปรากฏได้จากการที่เธอได้หายไปตามการโปรโมทและคอนเสิร์ตต่างๆ ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เหลือสมาชิกกลุ่มสุดท้ายคือ โนวส์, โรว์แลนด์, และวิลเลียม
อัชเชอร์
ในช่วงต้นปี พ. ศ. 2547 ซิงเกิลฮิตของอัชเชอร์ที่ชื่อ "Yeah!" ได้ออกสู่สาธารณชน ซิงเกิลนี้ดังถล่มทลายในคลื่นวิทยุต่างๆ และกลายเป็นเพลงที่ได้รับการเปิดมากที่สุดแห่งปี ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกานานถึง 12 สัปดาห์
ตามมาด้วยอัลบั้มล่าสุดของเขา "Confessions" ได้ออกมาในเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน อัลบั้มชุดนี้ยังคงเป็นอัลบั้มที่มียอดขายดีที่สุดใน พ.ศ. 2547 ในประเทศสหรัฐอเมริกา ขายได้ 1.1 ล้านแผ่นในสัปดาห์แรกที่วางขาย (ขายได้มากกว่า 20 ล้านแผ่นทั่วโลกสำหรับอัลบั้มนี้)
ซิงเกิลที่ 2 และ 3 "Burn" และ "Confessions Part II" ก็ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทซิงเกิลในบิลบอร์ด และสร้างสถิติเป็น 1 ใน 3 ศิลปิน (ถัดจาก เดอะ บีทเทิ้ลส์ และ บีจีส์) ที่มีเพลง Top 10 ในสัปดาห์เดียวกันถึง 3 เพลง 
เดือนกันยายน พ.ศ. 2547 ออกวางขายเพลง "My Boo" (อยู่ในอัลบั้ม Confessions แบบ Special Edition) ร้องคู่กับ อลิเชีย คียส์ ก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกาทางฝั่งชาร์ทซิงเกิลเช่นกัน