เครื่องราชอิสริยยศไทย
เครื่องราชอิสริยยศ หมายถึง เครื่องหมายแสดงเกียรติยศ เครื่องประกอบเกียรติยศ แสดงถึงความสำคัญของตำแหน่งหน้าที่และบำเหน็จความชอบที่พระมหากษัตริย์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่ผู้ที่กระทำความดีความชอบในราชการแผ่นดิน ซึ่งแต่ครั้งโบราณได้มีระเบียบประเพณียึดถือเพื่อพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ ราชตระกูล ขุนนาง ข้าราชการที่มีตำแหน่งหน้าที่ หรือผู้ที่มีความชอบต่อแผ่นดินให้ปรากฏตามยศชั้นและฐานันดรศักดิ์เหล่านั้น เครื่องยศมักทำด้วยวัสดุที่สูงค่างดงามด้วยฝีมือช่างโบราณที่มีความประณีต วิจิตรบรรจงมีรูปลักษณ์และลวดลายที่แตกต่างกันตามลำดับชั้นยศ เมื่อมีงานสำคัญผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องยศสามารถแต่งกายและนำเครื่องยศไปตั้งเป็นเกียรติยศ และใช้สอยได้ต่อหน้าพระพักตร์ภายในท้องพระโรง โดยมีการจำแนกเครื่องยศออกเป็น 7 หมวด ดังนี้ ปัจจุบันหลังจากที่ประเทศไทยได้ติดต่อกับตะวันตกมาตั้งแต่ช่วงต้นรัชกาลที่สี่ การพระราชทานเครื่องยศ ได้รับเอาวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามา จึงมีการสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขึ้นแทน ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่สี่ ที่ทำเป็นดวงดาราต่าง ๆ ในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการตราพระราชบัญญัติและสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่างๆ เช่น จุลจอมเกล้า ช้างเผือก รามาธิบดี เป็นต้น การพระราชทานเครื่องราชอิสริยยศ จึงงดไป เปลี่ยนไปเป็นการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบในแผ่นดินแทน
เครื่องอิสริยยศลำดับสหไมตรี
เครื่องอิสริยยศลำดับสหไมตรี ( "เคฺรืองอิสฺสริยยสลํฎาบ่สหเมตฺรี") เป็นชื่อของตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซึ่งมอบโดยรัฐบาลแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 โดยแบ่งลำดับเกียรติเป็น 3 ชั้น ต่อมาได้ขยายลำดับเกียรติขึ้นเป็น 5 ชั้น เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1956 การมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ได้ระงับไปในสมัยการปกครองของเขมรแดง ก่อนจะมีการฟื้นฟูการมอบอีกครั้ง ตามพระราชกฤษฎีกา เลขที่ 1095/01 ลงวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1995 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้มอบเป็นเครื่องหมายแห่งมิตรภาพแก่ชาวต่างชาติผู้มีความชอบดีเด่นต่อพระมหากษัตริย์และประชาชนแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศหรือด้านการทูต