โรงเรียนทวีธาภิเศก
โรงเรียนทวีธาภิเศกเป็นโรงเรียนชายล้วนประจำจังหวัดธนบุรี(โรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดธนบุรีคือ โรงเรียนศึกษานารี) ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทาน เนื่องในวโรกาสที่ทรงครองราชสมบัตินานเป็นสองเท่าของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ซึ่งเป็นสมเด็จพระอัยกา
โดยเมื่อปี พ.ศ. 2438 (ร.ศ. 114) ปีมะแม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้กระทรวงธรรมการ (ปัจจุบัน คือ กระทรวงศึกษาธิการ) ขยายตัวทางด้านการศึกษา จัดให้มีโรงเรียนมากขึ้น โดยเห็นว่าสถานที่ กระทรวงธรรมการบริเวณศาลาต้นจันทร์ วัดอรุณราชวราราม เปิดสอนชั้น 1 ถึงชั้น 4 มีนักเรียน 162 คน ครู 6 คน มีพระครูธรรมรักขิต (สัมฤทธิ์ ลอยเพ็ชร) เป็นครูใหญ่ และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ กรมหมื่นปราบปรปักษ์เป็นแม่กองปฏิสังขรณ์พระอุโบสถวัดอรุณราชวราราม เมื่อปฏิสังขรณ์แล้วเสร็จ ประจวบกับเวลาที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงดำรงสิริราชสมบัติมาเป็นสองเท่าของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทวีธาภิเษก ถวายพระอัยกาธิราช ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน และสมโภชสิริราชสมบัติ ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2441
โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร
โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร (อักษรย่อ : ป.ศ.; อังกฤษ: Prachak Silapakarn School) ตั้งอยู่เลขที่ 99 หมู่ที่ 4 ถนนรอบเมือง ตำบลหนองบัว อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี
เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งขั้นในปี พ.ศ. 2517
โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งขั้นในปี พ.ศ. 2517
เพื่อเป็นการสดุดีเกียรติยศ "พลตรีพระเจ้าวรวงค์เธอกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม" ผู้ก่อตั้งจังหวัดอุดรธานี จึงให้ชื่อโรงเรียนว่า
"โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร" เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2517 มีนางสาว สมจิตต์ บุตรดีมี เป็นครูใหญ่
มีครูสอนครั้งแรก 6 คน และมีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 121 คน มีนักการภารโรง 1 คน ได้ใช้หอประชุมคุรุสภาจังหวัดอุดรธานี ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน
เป็นที่ทำการสอนและสถานที่ชั่วคราว วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ได้ย้ายมาทำการเรียนการอสน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน โดยที่ตั้งของโรงเรียนมีเนื้อที่ทั้งหมด 168 ไร่ 1 งาน 27.2 ตารางวา
ซึ่งเป็นสถานที่สาธารณประโยชน์ มีชื่อเรียกว่า "ป่าช้าโคกหนองตุ" เมื่อย้ายมาทำการสอนที่สถานที่แห่งใหม่ ได้ใช้อาคารอุตสาหกรรมศิลป์ดัดแปลงเป็นห้องเรียน