การสังหารหมู่นานกิง
การสังหารหมู่นานกิง () หรือรู้จักกันในนามการข่มขืนนานกิง () เป็นการสังหารหมู่และการข่มขืนยามสงคราม (war rape) ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลาหกสัปดาห์หลังญี่ปุ่นยึดนครนานกิง อดีตเมืองหลวงของสาธารณรัฐจีน เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 1937 ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในช่วงนี้ พลเรือนและทหารจีนที่ถูกปลดอาวุธหลายแสนคนถูกทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นฆ่า ทั้งยังเกิดการข่มขืนและฉกชิงทรัพย์อย่างกว้างขวาง นักประวัติศาสตร์และพยานประเมินว่ามีผู้ถูกฆ่าระหว่าง 250,000 ถึง 300,000 คน ผู้ก่อการสังหารหมู่หลายคน ซึ่งขณะนั้นถูกตราว่าเป็นอาชญากรรมสงคราม ภายหลังถูกไต่สวนและตัดสินว่ามีความผิด ณ ศาลชำนาญพิเศษอาชญากรรมสงครามนานกิง และถูกประหารชีวิต ในการนี้ เจ้าชายยะซุฮิโกะ อะซะกะ พระอนุวงศ์ญี่ปุ่น อันเป็นผู้ก่อการสำคัญคนหนึ่ง ทรงรอดจากการฟ้องคดีอาญา เพราะฝ่ายสัมพันธมิตรได้ให้ความคุ้มครองไว้ก่อน
แก๊งมังกรดำ
แก็งมังกรดำ (อังกฤษ: Black Dragon Society ญี่ปุ่น: kokuryūkai) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2444 โดยคุณโยชิดะ เรียวเฮ โดยตั้งชื่อจากชื่อแม่น้ำ ไห่หลงเจียง ในประเทศจีน แรกเริ่มแก็งนี้ทำหน้าที่เป็นสายลับ ให้กับ จักรวรรดิญี่ปุ่น ในสงครามญี่ปุ่นรัสเซีย ทำการลับในพื้นที่ รัสเซีย แมนจูเรีย เกาหลี และ ประเทศจีน ทำสงครามจิตวิทยา ลอบสังหาร หลังสงครามญี่ปุ่นรัสเซีย แก็งนี้ได้เข้าทำการสายลับในหลายพื้นที่ต่อมา อาทิ เอธีโอเปีย ตุรกี โมร็อกโก ยุโรป สหรัฐอเมริกา รวมทั้งแถบประเทศเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งประเทศไทยด้วย