คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
การวิวาทที่สนามพอร์ตซาอิด
ต่อมาภายหลังเหตุการณ์นี้ ที่เมืองสุเอซมีผู้เสียชีวิตจากการประท้วงรัฐบาล อีก 7 ราย และบาดเจ็บ 1700 รายสืบเนื่องมาจากความไม่พอใจต่อความล้มเหลวของตำรวจในการรับมือเหตุจลาจล หลังการแข่งขันฟุตบอลที่เมืองท่าพอร์ต ซาอิด ทำให้ผู้ประท้วงรวมตัวกันที่สถานีตำรวจเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง หลังจากนั้นผู้ประท้วงที่ไปชุมนุมแสดงความไม่พอใจที่สภากลาโหม ซึ่งเป็นรัฐบาลเฉพาะกาลบริหารประเทศผิดพลาด ทำให้ถูกสังหารด้วยกระสุนจริง และยังมีผู้บาดเจ็บอีกจำนวนมาก ส่งผลให้ยอดเสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวและเหตุการณ์ต่อเนื่อง รวมเป็น 11 ราย บาดเจ็บรวม 2700 ราย