รัฐสมาชิกสหภาพยุโรป
การเพิ่มโรมาเนียและบัลแกเรียเข้าเป็นสมาชิกในปี พ.ศ. 2550 รวมทั้งโครเอเชียในปีพ.ศ. 2556 ทำให้ปัจจุบันสหภาพยุโรปมีรัฐสมาชิกทั้งสิ้น 28 ประเทศ การต่อรองและเจรจาให้ประเทศอื่นๆ เข้าเป็นสมาชิกยังคงดำเนินการอยู่เรื่อยๆ ขั้นตอนการขยายสหภาพยุโรปนี้บางครั้งเรียกว่าการรวมกลุ่มยุโรป ก่อนที่จะเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปได้นั้น ประเทศนั้นจะต้องผ่านเงื่อนไขทางเศรษฐกิจและการเมืองที่รู้จักกันดีในชื่อ "เกณฑ์โคเปนเฮเกน" ซึ่งกำหนดไว้ว่าประเทศที่มีสิทธิเข้าเป็นสมาชิกจะต้องเป็นรัฏฐาธิปัตย์ ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย มีองค์กรที่ส่งเสริมสิทธิเสรีภาพและเคารพต่อกฎหมาย ภายใต้สนธิสัญญาสหภาพยุโรป การขยายสหภาพยุโรปต้องขึ้นอยู่กับข้อตกลงของแต่ละรัฐสมาชิกและผ่านการรับรองจากสภายุโรปอีกด้วย
เศรษฐกิจยุโรป
เศรษฐกิจยุโรป ประกอบด้วยผู้คนกว่า 731 ล้านคนในประเทศต่าง ๆ 48 ประเทศ เช่นเดียวกับทวีปอื่น ๆ ความร่ำรวยของรัฐในทวีปยุโรปมีความแตกต่างกันออกไป แม้ว่าคนยากจนที่สุดของทวีปนี้จะดีกว่าคนยากจนที่สุดของทวีปอื่น ๆ ในแง่ของจีดีพีและมาตรฐานการครองชีพก็ตาม การสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ประเทศในยุโรปใกล้ชิดกันมากขึ้น ปิดท้ายในการก่อตัวสหภาพยุโรป (อียู) และในปี ค.ศ. 1999 ได้มีการนำสกุลเงินยูโรมาใช้ร่วมกัน ความแตกต่างของความมั่งคั่งทั่วทวีปยุโรปสามารถเห็นได้อย่างคร่าว ๆ ในช่วงก่อนสงครามเย็น กับบางประเทศที่บาดหมางเรื่องการแบ่งแยก (กรีซ, โปรตุเกส, สโลวีเนีย และสาธารณรัฐเช็ก) ขณะที่ประเทศในยุโรปส่วนใหญ่มีค่าจีดีพีต่อหัวสูงกว่าค่าเฉลี่ยของโลกและมีการพัฒนาสูงมาก (ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, โมนาโก, อันดอร์รา, นอร์เวย์, สวีเดน, เนเธอร์แลนด์, สวิตเซอร์แลนด์) แม้ตำแหน่งของพวกเขามากกว่าค่าเฉลี่ยของโลก (ยกเว้นมอลโดวา) แต่บางเศรษฐกิจในยุโรป ในดัชนีการพัฒนามนุษย์ (แอลเบเนีย, อาร์มีเนีย, อาเซอร์ไบจาน, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, จอร์เจีย, มาซิโดเนีย, คอซอวอ, เซอร์เบีย, เบลารุส, ยูเครน) ก็ยังคงไล่ตามประเทศผู้นำของยุโรป