คลื่นสึนามิ
พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) - สึนามิจากแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย คลื่นสึนามิครั้งแรกในประเทศไทยเกิดจากแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ระลอกคลื่นยักษ์ดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตล่าสุดจำนวนกว่า 165,000 ราย (มากกว่า 105,000 รายเสียชีวิตในอินโดนีเซีย) คลื่นสึนามิได้ถาโถมเข้าถล่มและคร่าชีวิตผู้คนจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในพื้นที่หรือบริเวณที่ใกล้กับจุดเกิดแผ่นดินไหว เช่น อินโดนีเซีย, ไทย, และพื้นที่บริเวณชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซีย ไปจนถึงพื้นที่ที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายพันกิโลเมตรในบังกลาเทศ, อินเดีย, ศรีลังกา, หมู่เกาะมัลดีลฟ์, และแม้กระทั่งโซมาเลีย, เคนยา, และแทนซาเนีย ซึ่งตั้งอยู่ในแถบแอฟริกาตะวันออก
อ่าวซางามิ
จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต เมื่อ พ.ศ. 2466 อยู่ลึกใต้เกาะอิซูโอชิมะ ในอ่าวซางามิ ส่งผลให้โตเกียว เมืองท่าโยโกฮามะ รวมทั้งจังหวัดโดยรอบทั้งชิบะ คานางาวะ และชิซูโอกะถูกทำลายจนราบ และความเสียหายยังแผ่ขยายไปทั่วภูมิภาคคันโต เนื่องจากพื้นดินใต้ทะเลทางตอนเหนือของอ่าวค่อนข้างตื้น และผลกระทบจากสึนามิและไต้ฝุ่นได้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างหนักบนพื้นที่ชายฝั่งโชนัน รวมทั้งวัดโคโตกุ () ที่เป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปไดบุตสึ () ในช่วงที่เกิดสึนามิครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2041