ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
รัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ให้สัมปทานแก่บริษัทนอร์ททรอปแห่งสหรัฐอเมริกา แต่ยังไม่ทันก่อสร้างก็เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา จนสัมปทานถูกยกเลิก ต่อมารัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ว่าจ้างบริษัทที่ปรึกษาแทมส์เพื่อศึกษาพื้นที่ในการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่ จนเมื่อ พ.ศ. 2521 ก็ได้ข้อสรุปตามเดิมว่า หนองงูเห่าเป็นพื้นที่ที่เหมาะสมที่สุด เมื่อถึง พ.ศ. 2534 รัฐบาล อานันท์ ปันยารชุน ของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) โดยมติคณะรัฐมนตรี อนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างท่าอากาศยานกรุงเทพแห่งที่ 2 ณ บริเวณหนองงูเห่า โดยมอบหมายให้การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) เป็นผู้ดำเนินการ และต่อมาในรัฐบาล ชวน หลีกภัย ได้อนุมัติงบประมาณ 120,000 ล้านบาท เพื่อใช้ดำเนินโครงการ และให้การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ไม่ต้องนำเงินกำไร 50% ส่งเข้าคลังเป็นเวลา 2 ปี เพื่อให้มีงบประมาณเพียงพอที่จะอพยพโยกย้ายประชาชนออกจากพื้นที่เวนคืน
ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด
เดิมจังหวัดร้อยเอ็ด มีสนามบินทหารซึ่งอยู่ในความดูแลของกองทัพบก มีทางวิ่งกว้าง 30 เมตร ยาว 800 เมตร ผิวทางวิ่งเป็นลูกรัง ทิศทางของทางวิ่ง N 10 W . ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีปลายทางวิ่งห่างจากเขตชุมชนประมาณ 150 เมตรไม่สามารถพัฒนาให้เป็นสนามบินพาณิชย์ได้ เนื่องจากอยู่ใกล้เมืองมากเกินไป สถานที่คับแคบและมีตึกสูง จากแผนพัฒนาสนามบินภูมิภาคกรมการขนส่งทางอากาศ (พ.ศ. 2530 – 2540) ได้สำรวจพบว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณจังหวัดร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ มหาสารคาม ยโสธร และมุกดาหาร ยังไม่ได้รับความสะดวกในการใช้บริการทางด้านการบินพาณิชย์ โดยเฉพาะจังหวัดร้อยเอ็ดมีสภาพทางภูมิศาสตร์ และโครงข่ายการคมนาคมทางบกเชื่อมกับจังหวัดใกล้เคียงจังหวัดดังกล่าวข้างต้น มีศักยภาพและปริมาณจราจรเพียงพอที่จะพัฒนาให้มีสนามบินพาณิชย์เพื่ออำนวย ความสะดวกในการเดินทางของประชาชนได้ และหากมีสนามบินพาณิชย์ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ก็จะมีพื้นที่บริการของสนามบินครอบคลุมจังหวัดใกล้เคียงถึง 4 จังหวัด ดังนั้น คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเห็นชอบในหลักการให้ก่อสร้างท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2532