สมรักษ์ คำสิงห์
พ.ศ. 2538 สมรักษ์ได้เหรียญทองจากกีฬาซีเกมส์ที่เชียงใหม่ และผ่านการคัดเลือกไปแข่งกีฬาโอลิมปิกรอบสุดท้ายได้สมรักษ์โด่งดังถึงที่สุดในปี พ.ศ. 2539 เมื่อสมรักษ์สามารถคว้าเหรียญทองจากโอลิมปิกมาได้ โดยชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรีย ด้วยคะแนน 8-5 เส้นทางสู่ทองประวัติศาสตร์เริ่มจากรอบแรกเอาชนะแดเนี่ยล เซต้า นักชกเปอร์โตริโก 13-2, รอบสอง ชนะฟิลิป เอ็นดู จากแอฟริกาใต้ 12-7, รอบสามหรือรอบก่อนรองชนะ รามาส พาเลียนี่ จากรัสเซีย 13-4 นั่นหมายถึงว่าได้เหรียญทองแดงคล้องคอไว้แล้ว และสมรักษ์ชนะ พาโบล ชาคอน จากอาร์เจนตินาไปได้ 20-8 และท้ายที่สุดเอาชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรียไปได้ ซึ่งก่อนการชกในรอบชิงชนะเลิศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารได้พระราชทานกระเช้าผลไม้มายังสมรักษ์และทีมงานพร้อมทั้งทรงอวยพรให้สมรักษ์ได้รับชัยชนะด้วย โดยการแข่งขันโอลิมปิคในครั้งนี้ สมรักษ์ ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Kamsing Somluck" โดยเจตนาให้มีนัยทางโชคด้วย (แต่ผู้บรรยายภาษาอังกฤษอ่านออกเสียงว่า คำซิง สมลุก)
ซาโตชิ ชิมิสุ
ชิมิสุเริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่ยังเรียนในระดับมัธยมศึกษา จนติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนในรุ่นเฟเธอร์เวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง แพ้ ยากุบ เคอเลิช จากตุรกี ไม่ได้เหรียญรางวัล ซึ่งชิมิสุไม่พอใจผลการตัดสินในครั้งนี้ จากนั้น เขาได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2552 ที่ประเทศจีน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดจากอาการบาดเจ็บที่ไหล่ และหยุดชกไปหนึ่งปี เมื่อกลับมาชกอีกครั้ง ชิมิสุกลับมาชกในรุ่นแบนตัมเวท เนื่องจากรุ่นเฟเธอร์เวทถูกยุบไป เขาเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล.
ต่อมา เขาติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2555 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ อีซาอัก ดอกโบ จาก กานา เมื่อ 28 กรกฎาคม รอบสอง ชนะอาร์เอสซี มาโกเมด อับดุลฮามิดอฟ จากอาเซอร์ไบจาน ยก 3 เมื่อ 1 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ โมฮาเหมด อัวดาฮี จากแอลจีเรีย เมื่อ 5 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ลุก แคมป์เบล จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 10 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นับเป็นเหรียญทองแดงเหรียญแรกของญี่ปุ่นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2511 .