ขรัวอินโข่ง
ชีวิตในวัยเด็กของขรัวอินโข่งไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด รวมทั้งปีที่เกิด ทราบเพียงว่าขรัวอินโข่งเกิดที่ตำบลบางจาน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรีในสมัยรัชกาลที่ 3 มีชื่อเดิมว่า "อิน" เดินทางเข้ามาบวชเป็นสามเณรที่กรุงเทพฯ แม้อายุเกินมากแล้วก็ยังไม่ยอมบวชพระจนถูกล้อเป็นเณรโค่ง แต่ในที่สุดสามเณรอินจึงได้ยอมบวชเป็นพระที่วัดราชบูรณะ (วัดเลียบ) ชื่อจึงสันนิษฐานกันว่ามาจากการถูกเรียกล้อว่า “อินโค่ง” ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงอธิบายว่า “โค่ง” กับ “โข่ง” แปลว่า “ใหญ่” ต่อมาโค่งเพี้ยนเป็น “โข่ง” จึงเรียกกันว่า “อินโข่ง” ส่วนคำว่า “ขรัว” ได้มาหลังจาก “พระอินโข่ง” มีพรรษาและทรงความรู้มากขึ้นจึงได้รับการเคารพนับถือเป็นพระอาจารย์ซึ่งเจ้านายสมัยนั้นนิยมเรียกว่า “ขรัว” คนทั่วไปจึงเรียกพระภิกษุอินว่า “ขรัวอินโข่ง” ถึงปัจจุบัน
พระนางอินกย็อง
พระมเหสีอินกย็องยังคงได้รับการเฉลิมพระนามถวายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในรัชกาลต่อๆมา ตามโอกาสสำคัญต่างๆ จนกระทั่งครั้งสุดท้ายในปีค.ศ. 1890 ในรัชกาลพระเจ้าโกจง พระนามอย่างเป็นทางการของพระนางก็มีความยาวทั้งหมด 14 ตัวอักษร คือพระมเหสีควางรย็อล ฮโยจาง มย็อง-ฮย็อน ซอนม็ก ฮเยซ็อง ซ็อนอึย อินกย็อง วังฮู (ฮันกึล : 광렬효장명현선목혜성순의인경왕후, ฮันจา : 光烈孝莊明顯宣穆惠聖純懿仁敬王后)