รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (, ) จัดโดยมูลนิธิโนเบล มีการมอบทุกปีให้แก่การค้นพบที่โดดเด่นในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งมีชีวิตและแพทยศาสตร์ รางวัลโนเบลสาขาดังกล่าวเป็นหนึ่งในห้าสาขา ริเริ่มในปี ค.ศ. 1895 โดยอัลเฟรด โนเบล นักเคมีชาวสวีเดน ผู้คิดค้นไดนาไมต์ ในพินัยกรรมของเขา โนเบลมีความสนใจส่วนตัวในด้านสรีรวิทยาเชิงทดลองและอยากให้มีการจัดตั้งรางวัลสำหรับกระบวนการตลอดทั้งการค้นพบทางวิทยาศาสตร์จากห้องทดลอง รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จะคัดเลือกโดยสมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา และมอบให้แก่ผู้รับในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของโนเบล ร่วมกับประกาศนียบัตรชั้นสูงและประกาศนียบัตรแก่รางวัลที่เป็นเงิน ด้านหน้าของเหรียญเป็นรูปหน้าด้านข้างของอัลเฟรด โนเบล เช่นเดียวกับเหรียญที่ให้ในสาขาฟิสิกส์ เคมี และสาขาวรรณกรรม หากแต่ด้านหลังของเหรียญนี้เป็นเอกลักษณ์
จอห์น โฮเวิร์ด นอร์ทรอป
ในปี ค.ศ. 1929 นอร์ทรอปสกัดผลึกเอนไซม์เปปซินและจัดให้อยู่ในกลุ่มโปรตีน ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 นอร์ทรอปสกัดผลึกแบคเทริโอเฟจ (ไวรัสที่เกาะแล้วแบ่งตัวภายในตัวแบคทีเรีย) และจัดให้อยู่ในกลุ่มนิวคลีโอโปรตีน หนึ่งปีต่อมา นอร์ทรอปได้รับเหรียญแดเนียล จิโรด์ เอลเลียตจากสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1946 นอร์ทรอปได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับเจมส์ บี. ซัมเนอร์และเวนเดล เมเรดิธ สแตนลีย์ สามปีต่อมา นอร์ทรอปได้รับเลือกให้เป็นภาคีสมาชิกสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์อเมริกัน และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวิทยาแบคทีเรียที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ภายหลังเขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านชีวฟิสิกส์