เท่ง เถิดเทิง
เท่ง เถิดเทิง หรือ พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2509 ที่อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นลูกคนที่ 3 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คน มีพี่ชาย 2 คน และน้องสาว 3 คน โดยน้องสาวคนแรกคือ ส้มเช้ง สามช่า เท่งจบการศึกษาประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วออกมาฝึกลิเกกับคณะของญาติ โดยเริ่มที่บทพระเอกแต่ต่อมาผันมาแสดงเป็นบทตลกซึ่งเหมาะกับตนเองมากกว่า โดยใช้ชื่อทางการแสดงว่า "พงษ์ เม็ดพริก" ต่อมาได้ออกมาถีบสามล้อรับจ้างอยู่พักหนึ่งจึงกลับมาเล่นลิเกอีกครั้ง
อุเทน บุญยงค์
อุเทน บุญยงค์ อดีตนักแสดงชายชาวไทยที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2489 ที่ จังหวัดชลบุรี จบมัธยมปลายจากโรงเรียนการช่างชายในจังหวัดชลบุรี ทำงานครั้งแรกเป็นพนักงานขายรถยนต์ อยู่ที่บริษัทขายรถยนต์แห่งหนึ่ง เมื่อสะสมเงินได้จำนวนหนึ่ง ก็ลาออกมาร่วมทุนกับเพื่อน ๆ เปิดบาร์ ซึ่งมีชื่อเสียงมากในจังหวัดชลบุรี ต่อมาได้เลิกกิจการไป ได้รู้จักนักธุรกิจในวงการบันเทิงท่านหนึ่ง เห็นว่ามีแววดี จึงนำมาเป็นนายแบบเดินแบบแฟชั่นก่อนด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่ ต่อมาได้มีเพื่อนซึ่งเป็นนักข่าวบันเทิงแนะนำให้รู้จักกับ เปี๊ยก โปสเตอร์ ผู้สร้างและผู้กำกับที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น เมื่อผ่านการเทสต์หน้ากล้อง ปรากฏว่า เปี๊ยก พอใจมาก จึงให้เล่นเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่ตนเองกำกับเอง คือ "เขาสมิง" ในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งเปี๊ยกกำลังมองหาพระเอกใหม่อยู่พอดี ต้องมาเล่นกับนางเอกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในขณะนั้น คือ ภาวนา ชนะจิต แต่ทว่าเมื่อเข้าฉายแล้วไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรเนื่องจากเข้าฉายตรงกับวันมหาวิปโยค หรือ เหตุการณ์ 14 ตุลา นั่นเอง
จากนั้นในต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2517 อุเทนได้ถูกวางตัวให้เล่นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ที่ร่วมกันสร้างระหว่างไทยกับอิตาลีโดยประกบกับ มอนต์โกเมอรี่ วูด นักแสดงที่มีชื่อเสียงชาวอิตาเลียน อุเทนได้เดินทางไปถ่ายทำที่อิตาลี มีฉากที่อุเทนแสดงบทมวยไทยที่จะต้องต่อสู้กับคาราเต้และกังฟู โดยให้ทางไทยต้องเพลี่ยงพล้ำให้แก่ศิลปะการต่อสู้ของชาติอื่น ซึ่งอุเทนก็เริ่มอึดอัดเพราะไม่เป็นไปตามที่ตกลง อีกทั้งทางฝ่ายอิตาลียังมีการบิดเบี้ยวใช้เล่ห์เหลี่ยมพลิกแพลงอย่างอื่นอีกสารพัด จนอุเทนไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้ จนมีเหตุวิวาทกัน ในที่สุดอุเทนก็เดินทางกลับประเทศไทย และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ถ่ายทำไม่จบ จากนั้นก็มีผลงานเข้ามาเรื่อย ๆ ทั้งบทพระเอก พระรอง ตัวประกอบ โดยมีผลงานการแสดงเรื่องสุดท้ายคือ "เก่งจริงนะตัวแค่เนี้ยะ" ในปี พ.ศ. 2535