แม่นากพระโขนง
จนกระทั่งตายายคู่หนึ่งที่ไม่รู้เรื่องเพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่ เก็บหม้อที่ถ่วงนางนากได้ขณะทอดแหจับปลา นางนากจึงถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง แต่สุดท้ายก็ถูกสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) สยบลงได้ กะโหลกศีรษะส่วนหน้าผากของนางนากถูกเคาะออกมาทำหัวปั้นเหน่ง เพื่อเป็นการสะกดวิญญาณ และนำนางนากสู่สุคติ หลังจากนั้น ปั้นเหน่งชิ้นนั้นก็ตกทอดไปยังเจ้าของอื่น ๆ อีกหลายมือ ตำนานรักของนางนาก นับเป็นตำนานรักอีกเรื่องหนึ่งที่ประทับใจผู้ฟังอย่างไม่รู้จบ กับความรักที่มั่นคงของนางนากที่มีต่อสามี ที่แม้แต่ความตายก็มิอาจพรากหัวใจรักของนางไปได้
ปี่แก้วนางหงส์
สินธรเล่าให้นิราชฟังว่า หลวงตาสินสั่งให้เขามาหาของรักที่เรือนพิกุลแต่ยังหาไม่เจอ แม่ชีภาวนาจิตจึงพบว่าชาติที่แล้วนิราชกับนิสาร่วมกันก่อกรรมไว้ที่เรือนพิกุล แม่ชีขอให้ผีพิกุลละความพยาบาทแต่ไม่สำเร็จถูกผีพิกุลทำร้ายจนกระอักเลือดตาย นิราชแกล้งทำเป็นหลงมนต์ของพิกุลเพื่อให้สินธรไปตามหานิสา แต่เขาก็ถูกผีพิกุลจับได้ ผีพิกุลโกรธมากคิดว่าเขาโกหกเธอเหมือนชาติก่อนจึงทำร้ายเขาอย่างสาสม นิราชยอมให้ผีพิกุลทำร้ายเพื่อถ่วงเวลาให้สินธรพานิสาหนี กำนันบุญนำมาเผาเรือนพิกุล นิราชได้รู้ถึงสิ่งที่ทำไว้ในอดีตชาติกับพิกุลจึงขอรับกรรมอยู่ในเรือนพิกุลแห่งนี้ ส่วนวิญญาณวงมโหรีตนอื่นๆ ถูกสินธรพาไปปลดปล่อยวิญญาณได้ไปผุดไปเกิด ยกเว้นพิกุลที่ได้ใช้ชีวิตในโลกวิญญาณอยู่กับคุณราชอยู่ในเรือนพิกุลแห่งนั้นต่อไป