วิทยุสื่อสาร
ทำงานโดยแปลงกระแสไฟฟ้าเป็นคลื่นแม่เหล็กแบ่งเป็นภาครับ 
และภาคส่งแผ่กระจายคลื่นวิทยุออกทางสายอากาศ 
คลื่นวิทยุ คือ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ถูกคิดค้นโดยเจมส์แมกซ์เวลล์ (James c. Maxwell) เมื่อสามร้อยกว่า 
ปีมาแล้ว(ปี ค.ศ.1864) ต่อมา ไฮริชเฮิรตซ์ (Heinrich Hertz) เป็นผู้ทดลองพิสูจน์ว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้านี้เป็น
ไฟฟ้า
พลังงานไฟฟ้ามักจะถูกผลิตขึ้นโดย[[เครื่องกำเนิดไฟฟ้า|เครื่องกำเนิด]]แบบที่ใช้ไฟฟ้า-เครื่องกลที่ขับโดย[[ไอน้ำ]]ที่ผลิตจากการเผาไหม้[[เชื้อเพลิงฟอสซิล]] หรือโดยความร้อนที่ปล่อยออกมาจาก[[ปฏิกิริยานิวเคลียร์]] หรือจากแหล่งอื่น ๆ เช่น[[พลังงานจลน์]]สกัดจากลมหรือการไหลของน้ำ [[กังหันไอน้ำ]]ทันสมัยที่​​คิดค้นโดยท่านเซอร์[[ชาร์ลส์ พาร์ซันส์]]ในปี 1884 ในวันนี้มีการผลิตประมาณร้อยละ 80 ของพลังงานไฟฟ้าในโลกโดยการใช้ความหลากหลายของแหล่งความร้อน เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดังกล่าวไม่มีความคล้ายคลึงกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบจานขั้วเหมือนของฟาราเดย์ที่สร้างในปี 1831 แต่พวกมันยังคงพึ่งพาหลักการแม่เหล็กไฟฟ้าของเขาที่ว่าตัวนำที่เชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงของสนามแม่เหล็กจะเหนี่ยวนำให้เกิดความต่างศักย์ตกคร่อมปลายทั้งสองของมัน การประดิษฐ์[[หม้อแปลง]]ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้ามีความหมายว่าพลังงานไฟฟ้าจะสามารถถูกส่งออกไปอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นด้วยแรงดันไฟฟ้าที่สูงขึ้นแต่กระแสลดลง [[การส่งกำลังไฟฟ้า]]ที่มีประสิทธิภาพจึงหมายความว่าไฟฟ้าอาจจะผลิตขึ้นที่[[โรงไฟฟ้า]]ที่ส่วนกลาง ในสถานที่ที่จะได้รับประโยชน์จาก[[การประหยัดจากขนาด]]และจากนั้นพลังงานไฟฟ้าจะถูกจัดส่งไปในระยะทางค่อนข้างไกลไปยังตำแหน่งที่ต้องการใช้มัน