ประภาส ชลศรานนท์
ประภาส ชลศรานนท์ ร่วมกับ ปัญญา นิรันดร์กุล ก่อตั้ง บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด และบริหารร่วมกัน กระทั่งบริษัทเติบโต เป็น บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ในปี พ.ศ. 2547 นอกจากบริหารบริษัทแล้ว ยังสร้างสรรค์ผลงานการผลิตรายการโทรทัศน์ ก่อตั้ง "กลุ่มกระดาษพ่อ ดินสอแม่" เพื่อเขียนบท ละคร แต่งเพลง และอำนวยการผลิต ละครเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๙ ชุด “พ่อ” และที่สำคัญ เนื่องในโอกาสมหามงคล ฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี ในปี พ.ศ. 2549 ประภาส ร่วมกับ บมจ.เวิร์คพอยท์ และ เครือซิเมนต์ไทย จัดทำ สารคดีในรูปแบบใหม่คือ สารคดีดนตรีเล่าเรื่อง ชื่อ "น้ำคือชีวิต" เป็นการถ่ายทอด พระราชกรณียกิจ ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในเรื่องของ "น้ำ" ให้พสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศ ได้เห็น และตระหนักถึง สิ่งที่ทรงทำ เกี่ยวกับ เรื่องของ "น้ำ" มาโดยตลอด น้ำคือชีวิตเป็นสารคดีทีเล่าด้วยเพลงที่ขับร้องและบรรเลงโดย ศิลปินสามวง คือ คาราบาว เฉลียง และโมเดิร์นด็อก รวมทั้งละครเทิดพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ “เหมือนแม่ครึ่งหนึ่งก็พึงใจ” , “ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต” , “ชัยชนะของแม่” ฯลฯ และเป็นผู้คิดค้นรายการที่เป็นต้นฉบับของคนไทย เช่น คุณพระช่วย , อัจฉริยะข้ามคืน , แฟนพันธุ์แท้ , เกมทศกัณฐ์ , สู้เพื่อแม่ , ชิงช้าสวรรค์ ฯลฯ
โคกคูนตระกูลไข่
โคกคูนตระกูลไข่ เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม ผลิตโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันเสาร์ 14.00 - 15.00 น. ออกอากาศตอนแรกตั้งแต่วันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ถึง วันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะย้ายไปออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันเสาร์เหมือนเดิม แต่เปลี่ยนเวลาเป็น 22.00 - 23.00 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2549 ถึง วันเสาร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และตั้งแต่วันเสาร์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้ย้ายไปออกอากาศเวลา 14.00 - 15.00 น. เหมือนตอนที่ยังออกอากาศทางช่อง 3 และออกอากาศมาจนถึงตอนสุดท้ายในวันเสาร์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยซิตคอมที่ออกอากาศต่อจากเรื่องนี้คือ รักต้องซ่อม
และในช่วงปี พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2557 ทางเวิร์คพอยท์ทีวี ได้นำซิตคอมเรื่องนี้มาออกอากาศอีกครั้ง ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 9.00 - 10.00 น. ต่อมาในช่วงปี 2557 ได้ย้ายเวลาไปเป็น 14.00 - 15.00 น. และรีรันทุกวันศุกร์ เวลา 5.00 - 6.00 น.ภรรยาของประธานคำดี โคกคูน เจ้าของบริษัทโคกคูน ใจดี สุขุม รอบคอบ แต่ตระหนี่เป็นบางครั้ง เนื่องจาก ประธานคำดี สามี ได้หายไปเลยจึงต้องเป็นประธานบริษัท เพื่อรอให้สามีกลับมา บัวศรีจึงต้องดูแลกิจการบริษัทโคกคูน และประคับประคองทั้งครอบครัว
คำดี โคกคูน ฉลาด รอบคอบ รักครอบครัว เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโคกคูนที่ชีวิตพลิกผันจากที่เป็นชาวอีสานที่หาบไข่ปิ้งขายข้างถนน ฝ่าฟันอุปสรรคจนกลายเป็นบริษัทขายไข่ปิ้งใหญ่โตมีแฟรนไชส์หลายร้อยสาขา ทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ วันหนึ่งขับเครื่องบินส่วนตัวไปเที่ยว แล้วหายสาบสูญไร้ร่องรอย วิลเลี่ยม น้องชายต่างมารดาต้องการจะเข้าควบคุมบริษัทจึงจ้าง จ่อย ชาวอีสานที่หน้าเหมือนคำดีมาสวมรอยเป็นคำดี แต่สุดท้ายถูกบัวศรีตลบหลังด้วยการเป็นผู้ว่าจ้างจ่อยเอง
อดีตทหารที่ชอบโอ่อวดและให้คนอื่นเรียกตนว่า เสธ. ชาคริต โง่ ชอบประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์แต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง ชอบก่อปัญหา ชอบลักเล็กขโมยน้อย เป็นเจ้าของบริษัท รปภ. ที่บริษัทโคกคูนจ้างมา มีบริษัทและบ้านอยู่ใต้รางรถไฟ นอกจากนี้ยังรับจ้างทั่วไป เพื่อหาเงินประทังชีวิต เนื่องจากมักก่อปัญหาจึงถูกบัวศรีหักเงินเดือนเป็นประจำและหมดเงินไปกับสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ในทีแรกวิลเลี่ยมเป็นผู้ว่าจ้างชาคริตเพื่อมาจัดการบริษัทโคกคูน แต่เนื่องจากชาคริตแอบหลงรักบัวศรี เนื่องจากบัวศรีเคยช่วยเหลือตนไว้ แต่หลงคิดว่าบัวศรีเองก็มีใจ จึงมาอยู่ฝ่ายบัวศรีแทน แต่ในบางครั้งก็ร่วมมือกับวิลเลี่ยมเพื่อเอาผลประโยชน์ของบริษัทเข้าตน เป็นคนที่สามารถเข้านอกออกในทั้งที่บริษัทและที่บ้านโคกคูนทั้งเพื่อตามตื้อบัวศรีและขอข้าวกิน เป็นเพื่อนเล่นหอยโข่งและฝืนทำดีกับหอยโข่งเพื่อเอาใจบัวศรี
ลูกชายคนโตของคำดีและบัวศรี ชื่อจริงๆ ชื่อคำโขง มาจากแม่น้ำโขง แต่ใครๆ ชอบเรียกว่าโข่ง จึงกลายเป็น หอยโข่ง เป็นโรคปัญญาอ่อนมีสมองอายุประมาณเด็ก 7 ขวบ แต่ก็มีความสามารถในการชิมเป็นเลิศ ทุกเมนูของโคกคูน หอยโข่งต้องชิมก่อน ถ้าเปรียบหอยโข่งเป็นเด็ก หอยโข่งเป็นเด็กที่ดีแต่มีหลายครั้งที่ดื้อ
หัวหน้าเลขาประจำบริษัท และเลขาส่วนตัวของบัวศรี เรียกตัวเองว่า โสภิตภิตา ตลอด มีความมั่นใจสูง สวย เซ็กซี่ แต่งตัวจัด เปลี่ยนแฟนบ่อย รูปร่างสูงใหญ่จึงมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นกระเทย ชื่อเดิมชื่อแจ่มจันทร์ เป็นชาวสุโขทัย ที่มักปิดบังพื้นเพของตน มักจะนั่งอยู่เคาเตอร์โอเปอเรเตอร์เพื่อจับกลุ่มนินทา ชอบทำอาชีพเสริมในเวลางานเช่น เอาของมาขาย ปล่อยเงินกู้ ตั้งแชร์ ขายสินค้าเงินผ่อน กดขี่เอาเปรียบคนอื่นอยู่เป็นประจำ และไม่ยำเกรงเจ้านายอย่างบัวศรี มักถูกบัวศรีหักเงินเดือนเพราะทำผิดกฎบริษัท เป็นคู่กัดของวิลเลี่ยม ครั้งหนึ่งเคยเป็นแฟนกับวิลเลี่ยมถึงขั้นเกือบจะแต่งงานกัน
วิลเลี่ยมเป็นน้องชายต่างมารดาของคำดี หนึ่งในผู้บริหารบริษัทโคกคูน เป็นผู้จัดการฝ่ายต่างประเทศ ไม่ชอบให้ใครว่าตนเป็นคนอีสาน 
ไม่พูดอีสาน (แต่เวลาโกรธก็หลุดบ้าง) วิลเลี่ยมอยากเข้าบริหารบริษัทและโกงบริษัททุกวิถีทาง ทั้งขโมยสูตรไข่ปิ้งไปขาย การโกงจากการขายของในบริษัท แอบไปเปิดบริษัทใหม่มาแข่ง เป็นต้น และทุกครั้งก็ล้มเหลว ในท้ายที่สุดบัวศรีจึงปรับวิลเลี่ยมให้เป็นคนส่งเอกสาร
เผด็จเป็นเจ้าของร้านขายเบเกอรี่ในตึกโคกคูน ที่ไม่ค่อยถูกทั้งชาคริต โสภิตภิตา และวิลเลี่ยมมาหลอกกินฟรี เผด็จเป็นคนขยันและใจดี แอบชอบบัวศรีแต่ไม่เปิดเผย มีเพียงชาคริตที่สังเกตได้ ชาคริตจึงเขม่นเผด็จอยู่ตลอด เผด็จเอ็นดูหอยโข่งมาก อีกทั้งหอยโข่งเองก็ชอบน้ำหวานลูกสาวของเผด็จ
ลูกชายคนเล็กของคำดีและบัวศรี หน้าตาดี เข้ามาช่วยบัวศรีบริหารบริษัทแต่มีปัญหาที่คำแท้ยังอ่อนประสบการณ์ เรื่องความรักเป็นคนไม่มีความมั่นใจในตัวเอง และไม่มีโชคด้านความรัก
เป็นพ่อบ้านประจำบ้านโคกคูน เป็นที่ปรึกษาในฐานะผู้ผ่านน้ำร้อนมาก่อน ชอบพูดสำนวนสุภาษิตในสถานการณ์ต่างๆและมักจะไม่เข้ากับสถานการณ์