คดีโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
แม่หญิง
การหายตัวของอุณาโลม ทำให้เอื้อโดนทำร้าย อาการสาหัส รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล สุดท้ายเอื้อก็เสียชีวิต เงื่อนงำการตายทำให้ พราหมณ์ เทพราช สนใจ และต้องการไขปริศนาการตายของเพื่อนรัก และคนที่ ปารวตี พี่สาวของพราหมณ์ที่เชื่อว่าเอื้อรักเธอ พราหมณ์ได้ทราบจาก มาลา มนต์ทิพย์ ว่าก่อนเอื้อโดนทำร้าย มีผู้หญิงได้ฝากจดหมายไว้ให้เอื้อ พราหมณ์จึงคิดว่าหญิงสาวคนนี้น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเอื้อ หลังจากนั้น จักร ธรงค์เวทย์ ได้ลอบเข้าวังรังษี เพื่อทวงเงินกับหม่อมวาปี เรื่องที่เขากำจัดเอื้อให้เรียบร้อย หม่อมวาปีปฏิเสธว่าตนแค่เปรยๆ ไม่ได้ว่าจ้างจักร เลยขู่ว่าถ้าหม่อมวาปีไม่ให้เงิน จะแฉว่าหม่อมวาปี คือ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด ตั้งแต่แผนกำจัดหม่อมมาลาพรรณ อดีตชายาเอกของเสด็จ ให้ออกจากวังรังษี ด้วยข้อหาคบชู้กับจักร หม่อมวาปี จึงยอมมอบเครื่องเพชรที่อุณาโลมไม่ได้เอาติดตัวไปด้วยมอบให้แทนเงิน