อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
ในขณะที่ 22 กำลังออกอากาศอยู่นั้น ข่าวการยกเลิกการสร้างรายการ ได้รับการยืนยัน ในวันที่ 14 ตุลาคม 2558 โดยได้ข้อสรุปว่า ในวันที่ 4 ธันวาคม 2558 จะเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้ายของรายการ แต่ในเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการประกาศว่า รายการจะได้กลับมาออกอากาศอีกครั้ง แต่เปลี่ยนช่องทางออกอากาศ เป็นช่อง VH1 และ ไทรา แบงก์ส จะไม่ได้กลับไปเป็นกรรมการหลักในรายการอีกต่อไป แต่จะยังคงทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างเช่นเดิม โดยคณะกรรมการตัดสินจะถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ต่อมา จึงได้ประกาศว่า นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษชื่อดัง ริต้า โอรา จะได้เป็นกรรมการหลักคนใหม่ให้กับฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่มต้นขึ้นในช่วงฤดูใบไม่ร่วง ปี พ.ศ. 2559 โดยมีคณะกรรมการที่เหลือประกอบด้วย คือ สุดยอดนางแบบชื่อดัง แอชลีย์ กราแฮม, หัวหน้าฝ่ายความคิดสร้างสรรค์จากนิตยสาร เปเปอร์ แม็กกาซีน ดรูว์ เอลเลียต และสไตลิสต์ชื่อดัง ลอว์ โรช
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 22
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาที่ แซพโพส กูตูร์ และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน ซึ่งได้แนะนำให้พวกเขารู้จักกับ เมลิสซ่า คอสต้า หัวหน้าฝ่ายการตลาดของแซพโพส กูตูร์ ก่อนที่จะพาพวกเขาไปเยี่ยมชมส่วนต่างๆของสำนักงาน หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้เดินทางกลับมาที่โรงแรมอีกครั้ง และถูกพาไปยังห้อง เดอะ ซาเยอร์ คลับ และพบกับ มิสเจ, เคลลี่ และเมลิสซ่า ซึ่งพวกเขาได้กล่าวว่า ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้แข่งขันกันเดินแบบในรันเวย์ สไตล์ซาลอน โดยจะมีแขกวีไอพี หกคน ที่จะคอยเลือกการแต่งกาย โดนผ่านทางหน้าจอคอมพิวเตอร์แบบออนไลน์ ซึ่งพวกเขาแต่ละคนจะต้องแต่งกายให้ตรงกับที่พวกเขาเลือก และออกมาเดินแบบ เพื่อนำเสนอลุคส์ที่แตกต่างกันออกไป ในขณะแต่งหน้าทำผมนั้น ฮาดาสซ่า ได้ตั้งคำถามกับเคลลี่ ในเรื่องของการที่เธอตกเป็นสองคนสุดท้ายบ่อยครั้ง ในขณะที่ เธอคิดว่า เลซีย์ เป็นที่ชื่นชอบของคณะกรรมการมากที่สุด ซึ่งเคลลี่ ได้ให้คำตอบว่า ทุกอย่างเป็นการตัดสินโดยใช้คะแนนอย่างยุติธรรมหมด ในส่วนของการเดินแบบนั้น เลซีย์และฮาดาสซ่า ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก ในขณะที่ มาเม่, ไมกี้, ไนล์ และเดวินสร้างความประทับใจได้เป็นอย่างดี ซึ่งสุดท้ายแล้ว มาเม่ ได้เป็นผู้ชนะอีกครั้ง โดยเธอจะได้รับเสื้อผ้าจากลุคส์ที่ใส่เป็นของรางวัล หนึ่งชุด เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ไมกี้และฮาดาสซ่า ได้หยอกล้อและเล่นกันตลอดเวลา ทำให้ คนอื่นๆรู้สึกว่า พวกเขาทั้งสองยังไม่จริงจังกับการแข่งขันมากพอ