ปัญหาเยอรมัน
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งฮับส์บูร์ก สละราชสมบัติและยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากความพ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งในสงครามนโปเลียน จึงเท่ากับเป็นการสิ้นสุดลงของจักรวรรดิแบบหลวม ๆ ซึ่งรวมดินแดนเยอรมนีให้เป็นปึกแผ่นมาหลายร้อยปี จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยมีสถานะเป็นรัฐชาติโดยแท้จริง แม้ว่าชื่อที่่ใช้เรียกขานในภายหลังจะเพิ่มคำว่า "แห่งชาติเยอรมัน" เข้าไปด้วยก็ตาม ทั้งนี้ผู้ปกครองของจักรวรรดิต้องเผชิญกับปัญหาการสูญเสียพระราชอำนาจการปกครองให้แก่รัฐของจักรวรรดิตลอดช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ผลของสงครามสามสิบปียังส่งผลต่อพระราชอำนาจของจักรพรรดิอย่างร้ายแรง ทั้งยังส่งผลให้เกิดการแข่งขันกันระหว่างรัฐทรงอำนาจในยุโรปสองรัฐคือ ราชอาณาจักรฮับส์บูร์ก (ในฐานะรัฐที่ทรงอำนาจมากที่สุดในจักรวรรดิ) และบรันเดนบูร์ก-ปรัสเซีย ซึ่งขยายอาณาเขตของตนเกิดกว่าอาณาเขตของจักรวรรดิ ในขณะเดียวกันนั้นเองนครรัฐขนาดเล็กจำนวนมากภายในจักรวรรดิก็กระจัดกระจายกันออกไป จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงมีนครรัฐขนาดเล็กมากกว่า 1,800 แห่ง และแต่ละแห่งปกครองแยกจากกันอย่างอิสระ
จักรพรรดิการากัลลา
จักรพรรดิคาราคัลลา หรือ ลูชิอัส เซ็พติมิอัส บัสซิอานัส () (4 เมษายน ค.ศ. 188 – 8 เมษายน ค.ศ. 217) คาราคัลลาเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน คาราคัลลาทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิเซ็พติมิอัส เซเวอรัสระหว่าง ค.ศ. 198 ถึงปี ค.ศ. 209 ต่อมาในปี ค.ศ. 209 ถึงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 211 คาราคัลลาก็ทรงปกครองร่วมกับเซ็พติมิอัส เซเวอรัสและเกธา หลังจากนั้นระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 211 ถึงวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 217 คาราคัลลาก็ทรงปกครองด้วยพระองค์เอง