เลขที่อยู่ไอพี
ในช่วงแรก ๆ ของการพัฒนาอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล ผู้ดูแลระบบเครือข่ายแปลเลขที่อยู่ไอพีเป็นสองส่วนคือ ส่วนหมายเลขเครือข่าย และส่วนหมายเลขแม่ข่าย ออกเตตอันดับสูงสุด (กลุ่ม 8 บิตที่มีนัยสำคัญมากสุด) ของเลขที่อยู่ไอพีถูกตั้งให้เป็น "หมายเลขเครือข่าย" (network number) และจำนวนบิตที่เหลือเรียกเป็น "เขตข้อมูลส่วนตัวระบุแม่ข่าย(host identifier) และได้นำมาใช้กำหนดหมายเลขภายในเครือข่าย ("TRUE- H4G")
การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์
การบันทึก Session (มาตรา 5(1) ผู้ให้ การบริหาร Order) การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตต้องในส่วนของการเริ่มและสิ้นสุดชุดของ session อินเทอร์เน็ต, เก็บข้อมูลที่ระบุส่งและรับที่อยู่อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล (ในต่อไปนี้เรียกว่า IP address) ที่ส่งและรับหมายเลขพอร์ตและโพรโทคอลการส่ง