รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
พันเซอร์ 2
พันเซอร์ 2 ได้ถูกแทนที่โดยรถถังพันเซอร์ 3 และรถถังขนาดกลาง พันเซอร์ 4 โดยในปี ค.ศ. 1940/1941 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 มันได้ถูกปลดประจำการเป็นการใหญ่ออกจากแนวหน้าและได้ถูกใช้สำหรับการฝึกซ้อมและบนแนวรบที่สอง ป้อมปืนของตัวรถถังที่ล้าสมัยอย่างพันเซอร์ 1 และ 2 ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งด้วยการเป็นป้อมปืนที่เฉพาะบังเกอร์ป้องกันที่ถูกสร้างขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกำแพงแห่งแอตแลนติก การผลิตรถถังรุ่นนี้ได้ถูกยุติลงในเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 แต่ฐานตัวรถถังยังคงถูกใช้เป็นฐานของยานพาหนะเกราะได้อีกหลายคัน ส่วนใหญ่เป็นปืนใหญ่อัตตาจร และรถถังพิฆาต เช่น เวสพี และมาร์เดอร์ 2 โดยตามลำดับ