พรรคพลังธรรม
ต่อมา เมื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งไม่ได้ลงเลือกตั้งในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2539 ทั้งที่เป็นหัวหน้าพรรคอยู่ในขณะนั้น ได้ก่อตั้งพรรคไทยรักไทยขึ้น ในปี พ.ศ. 2541 สมาชิกพรรคหลายคนเช่น นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์, นายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง, นายสุรนันท์ เวชชาชีวะ, น.พ.ประจวบ อึ๊งภากรณ์, น.ส.ศันสนีย์ นาคพงษ์ เป็นต้น ได้ลาออกไปเข้าร่วม จนทำให้พรรคพลังธรรมกลายเป็นเพียงพรรคการเมืองธรรมดา ที่ไม่มีบทบาทสำคัญอะไร ไม่มีสัดส่วนในรัฐสภา
ณรงค์ หนานโฮ๊ะ นิยมไทย
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 จึงย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเป็นรองนายยงยุทธ สุวภาพ จากพรรคประชาธิปัตย์ นายทวีศักดิ์ สุภาศรี จากพรรคไทยรักไทย และนายเจริญ เชาวน์ประยูร อดีต ส.ส. จากพรรคราษฎร ซึ่งต่อมาพรรคความหวังใหม่ได้ยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2547 แต่นายณรงค์ ก็ได้ลาออกจากพรรคไทยรักไทย ในปีเดียวกันและย้ายไปสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติไทย พรรคมหาชน และสุดท้ายจึงย้ายมาร่วมงานการเมืองกับนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคต้นตระกูลไทย แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 นายณรงค์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.เชียงใหม่ เขต 4 ในนามพรรคความหวังใหม่ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้อำนวยการเลือกตั้งของพรรคอีกด้วย แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทยได้