พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา
ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5