ภิกษุณี
ภิกษุณี หรือ ภิกษุณีสงฆ์ จัดตั้งขึ้นโดยพระบรมพุทธานุญาต ภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนาคือพระนางมหาปชาบดีโคตมีเถรี โดยวิธีรับคุรุธรรม 8 ประการ ในคัมภีร์เถรวาทระบุว่าต่อมาในภายหลังพระพุทธเจ้าได้ทรงอนุญาตวิธีการอุปสมบทภิกษุณีให้มีรายละเอียดเพิ่มมากขึ้น จนศีลของพระภิกษุณีมีมากกว่าพระภิกษุ โดยพระภิกษุณีมีศีล 311 ข้อ ในขณะที่พระภิกษุมีศีลเพียง 227 ข้อเท่านั้น เนื่องจากในสมัยพุทธกาลไม่เคยมีศาสนาใดอนุญาตให้ผู้หญิงเข้ามาเป็นนักบวชมาก่อน และการตั้งภิกษุณีสงฆ์ควบคู่กับภิกษุสงฆ์อาจเกิดข้อครหาที่จะเป็นอันตรายร้ายแรงต่อการประพฤติพรหมจรรย์และพระพุทธศาสนาได้ หากได้บุคคลที่ไม่มีความมั่นคงในพระพุทธศาสนาเข้ามาเป็นนักบวช
พระราณีสตี
พระราณีสตี () หรือที่นิยมเรียกว่า ดาดีจี ( "พระแม่ย่า") เป็นคำเรียกรวมเทวีท้องถิ่นในรัฐราชสถาน ที่อาศัยระหว่างช่วงศตวรรษที่ 13 ถึงศตวรรษที่ 17 และได้กระทำพิธีสตีหรือพิธีโจฮา ในโบสถ์พราหมณ์ต่าง ๆ ในรัฐราชสถานและที่อื่น ๆ ได้อุทิศและเพื่อรำลึกถึงการเสียสละของสตรีเหล่านี้และเป็นนิยมบูชาและสักการะมากในอินเดียเหนือ ในประเทศไทย มีเทวรูปพระพักตร์ของพระราณีสตีที่วัดเทพมณเฑียร กรุงเทพมหานคร และวัดเทพมณเฑียร เชียงใหม่