จอห์น เลนนอน
เลนนอนเกิดในช่วงสงครามที่ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1940 ที่โรงพยาบาลลิเวอร์พูลมาเทอร์นิตี ให้กำเนิดโดย จูเลีย เลนนอน (นามสกุลเดิม สแตนลีย์) และอัลเฟรด เลนนอน เชื้อสายไอริช มีอาชีพเป็นพ่อค้าเดินเรือ และไม่ได้อยู่ด้วยกันขณะเขาเกิด พวกเขาชื่อบุตรว่าจอห์นตามชื่อปู่ว่า จอห์น "แจ็ก" แลนนอน ส่วนชื่อกลาง วินสตัน มาจากวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในขณะนั้น พ่อของเขามักจากบ้านไปทำงานบ่อย ๆ แต่ก็ยังส่งเช็คเงินสดมาเป็นประจำที่บ้านเลขที่ 9 ถนนนิวคาสเซิล ลิเวอร์พูล ที่จอห์นอาศัยอยู่กับแม่ เช็คหยุดส่งมาหาพวกเขาในกุมภาพันธ์ 1944 เนื่องจากพ่อปลดประจำการโดยไม่ได้รับอนุญาต ในที่สุด หกเดือนต่อมา พ่อของจอห์นกลับมาบ้าน เสนอว่าจะดูแลครอบครัว แต่จูเลีย ตั้งครรภ์กับชายคนอื่นแล้ว จึงปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว หลังจากพี่สาวของจูเลีย มีมี สมิธ ร้องทุกข์กับบริการสังคมของลิเวอร์พูลถึงสองครั้ง จูเลียจึงส่งเลนนอนให้เธอดูแล ในเดือนกรกฎาคม 1946 พ่อของเลนนอนมาเยี่ยมสมิธ และพาเลนนอนไปเที่ยวในเมืองแบล็กพูล โดยตั้งใจลับ ๆ ว่าจะพาย้ายออกไปอยู่กับเขาที่ประเทศนิวซีแลนด์ แต่จูเลียและสามีคนใหม่ของเธอ บ็อบบี ไดกินส์ ตามไปจนพบ และหลังจากการทะเลาะวิวาทรุนแรง ผู้เป็นพ่อบังคับให้เลนนอนอายุ 5 ขวบเลือกว่าจะอยู่กับใคร เลนนอนเลือกพ่อของเขาถึงสองครั้ง แต่ขณะที่แม่ของเขาเดินจากไป เขาเริ่มร้องไห้และเลือกตามแม่ของเขาไป เขาได้ติดต่อกับพ่อของเขาอีกครั้งหลังผ่านไป 20 ปี
อีนิด ไบลตัน
อีนิด ไบลตัน ถือกำเนิดที่กรุงลอนดอน อังกฤษ ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2440 เป็นบุตรีคนโตสุด ในจำนวนพี่น้อง 3 คน ในวัยเด็กครอบครัวของเธอส่งเสริมให้อีนิดเล่าเรียนในโรงเรียนสอนดนตรีเพราะเห็นว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านดนตรี ดังนั้นเธอจึงเข้าเรียนในโรงเรียนสอนดนตรี แต่อีนิดสนใจการเขียนบทความ เรื่องสั้น และโคลงกลอนมากกว่า ต่อมาครอบครัวของอีนิดย้ายกันไปอยู่ ที่เมือง"เบคเคนแฮม" (: Beckenham) และที่นี่ น้องชายทั้งสองคนของเธอ แฮนลีกับคาร์เรย์ (Hanly and Carey) เกิดขึ้น อีนิดชอบอ่านหนังสือของพ่อเธอมาก เรื่องโปรดของเธอคือ อลิซในแดนมหัศจรรย์ โดยลิวอิส คาร์รอลล์ ต่อมาเมื่อเธออายุสิบสามปี พ่อกับแม่ของเธอย้ายกันไปอยู่ แม่ของเธอพาลูกทั้งสามไปด้วย แต่พ่อของอีนิดที่ทำธุรกิจเสื้อผ้าในกรุงลอนดอน จะเป็นคนออกค่าเล่าเรียนให้ลูก ๆ รวมทั้งส่งเงินให้กับครอบครัวอีนิดด้วย เธอจึงยังคงผูกพันกับทั้งพ่อและแม่ของเธอ 
เมื่ออีนิดอายุได้ 14 ปี เธอชนะการประกวดเขียนบทกวีเด็กที่โรงเรียน รางวัลที่เธอได้มานี้ เป็นแรงผลักดันและจูงใจให้เธอส่งบทกลอนและบทความไปยังนิตยสารต่าง ๆ เมื่อเธออายุ 20 ปี บทความของเธอก็ได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร "Nash's Magazine" หนังสือรวมบทกลอนเล่มแรกของอีนิดได้รับการตีพิมพ์ออกมา ใช้ชื่อว่า "Child Whispers" ในพ.ศ. 2465 ในระหว่างนั้นอีนิดทำงานเป็นคุณครูในโรงเรียนอนุบาลของตัวเอง เธอให้เหตุผลว่าจะได้มีเวลามาเขียนหนังสือ แต่ทว่า เธอสอนอยู่ได้เพียงแต่ 5 ปี อีนิดก็เปลี่ยนอาชีพตัวเองมาเป็นนักเขียนเต็มตัว