ภาวะตัวเย็นเกิน
ภาวะตัวเย็นเกินมีสองสาเหตุหลัก สาเหตุตรงต้นแบบเกิดจากการได้รับความเย็นสุดขีด อาจเกิดจากภาวะใด ๆ ซึ่งลดการผลิตความร้อนหรือเพิ่มการเสียความร้อน โดยทั่วไปมีภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ แต่ยังมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ภาวะเบื่ออาหาร และสูงอายุ เป็นต้น ปกติร่างกายรักษาอุณหภูมิกายไว้ใกล้ระดับคงที่ 36.5–37.5 °C โดยอาศัยการปรับอุณหภูมิกาย หากอุณหภูมิกายต่ำลง จะมีความพยายามเพื่อเพิ่มอุณหภูมิกาย เช่น สั่น มีกิจกรรมใต้อำนาจจิตใจที่เพิ่มขึ้นและสวมเครื่องนุ่งห่มอบอุ่น อาจวินิจฉัยภาวะตัวเย็นเกินได้จากอาการของบุคคลที่มีปัจจัยเสี่ยงหรือโดยการวัดอุณหภูมิกายของบุคคล
ภาวะมาตรฐาน
สำหรับสสารหนึ่ง ภาวะมาตรฐานเป็นภาวะอ้างอิงสำหรับคุณสมบัติภาวะอุณหพลศาสตร์ของสสารนั้น อย่างเช่น เอนทาลปี เอนโทรปี พลังงานเสรีของกิ๊บส์ และภาวะมาตรฐานอีกหลายประการของสสารหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงเอนทาลปีสำหรับธาตุในภาวะมาตรฐานจะมีค่าเป็นศูนย์ และด้วยการกำหนดดังกล่าวได้ทำให้ปริมาณทางอุณหพลศาสตร์อีกเป็นจำนวนมากสามารถคำนวณและจัดทำเป็นตารางได้ ภาวะมาตรฐานของสสารไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในธรรมชาติ ยกตัวอย่างเช่น เป็นไปได้ที่จะคำนวณค่าของไอน้ำที่ 25 °C และ 1 บาร์ ถึงแม้ว่าไอน้ำดังกล่าวจะไม่มีอยู่จริง (เป็นแก๊ส) ภายใต้สภาวะเหล่านั้น ข้อดีของการกำหนดเช่นนี้คือตารางคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ที่ได้รับการจัดเตรียมด้วยวิธีการนี้จะมีความสอดคล้องกันในตัวของมันเอง