กาลิเลโอ กาลิเลอี
เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 ที่เมืองปิซา ประเทศอิตาลี เป็นบุตรคนโตในจำนวนบุตร 6 คนของวินเชนโซ กาลิเลอี นักดนตรีลูทผู้มีชื่อเสียง มารดาชื่อ จูเลีย อัมมันนาตี เมื่อกาลิเลโออายุได้ 8 ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองฟลอเรนซ์ แต่กาลิเลโอต้องพำนักอยู่กับจาโกโป บอร์กีนิ เป็นเวลาสองปี เขาเรียนหนังสือที่อารามคามัลโดเลเซ เมืองวัลลอมโบรซา ซึ่งอยู่ห่างจากฟลอเรนซ์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร กาลิเลโอมีความคิดจะบวชตั้งแต่ยังหนุ่ม แต่เขาก็ได้สมัครเข้าเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซาตามความต้องการของพ่อ กาลิเลโอเรียนแพทย์ไม่จบ กลับไปได้ปริญญาสาขาคณิตศาสตร์มาแทน ปี ค.ศ. 1589 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซา เมื่อถึงปี ค.ศ. 1591 บิดาของเขาเสียชีวิต กาลิเลโอรับหน้าที่อภิบาลน้องชายคนหนึ่งคือ มีเกลัญโญโล เขาย้ายไปสอนที่มหาวิทยาลัยแพดัวในปี ค.ศ. 1592 โดยสอนวิชาเรขาคณิต กลศาสตร์ และดาราศาสตร์ จนถึงปี ค.ศ. 1610 ในระหว่างช่วงเวลานี้ กาลิเลโอได้ทำการค้นพบที่สำคัญมากมาย ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ (เช่น จลนศาสตร์การเคลื่อนที่ และดาราศาสตร์) หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (เช่น ความแข็งของวัตถุ และการพัฒนากล้องโทรทรรศน์) ความสนใจของเขายังครอบคลุมถึงความรู้ด้านโหราศาสตร์ ซึ่งในยุคสมัยนั้นมีความสำคัญไม่แพ้คณิตศาสตร์หรือดาราศาสตร์ทีเดียว
แฟรงโก แองเจิลโลนี่
แฟรงโก้ แองเจิลโลนี่ หรือ ฟรังโก้ แองเจิลโลนี่ () เป็นศิลปินชาวอิตาลี-ดัตช์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1967 ที่กรุงโรม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นตันมา เขาได้อาศัยและทำงานอยู่ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ จึงเรียกได้ว่า ศิลปินลูกครึ่ง ดัตช์-อิตาเลียน 
เขาเริ่มเดินทางมายังประเทศไทยเมื่อ ปี 2004 จากการเชิญตัวมาเป็นอาจารย์ และทำ work shop กับนักศึกษา ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร จะเห็นได้ว่า ชาวอิตาเลียนมีความผูกผันกับศิลปากรสมัยท่านศิลป์ พีระศรี อย่างต่อเนื่อง 
ผลงานของเขาจะเป็นในแนว Visual and conceptual art งานของเขาส่วนใหญ่จะเป็นในรูปแบบของการผสมผสาน ในงานศิลปะกับสังคม และ การเมือง แง่คิดในด้านปรัชญา การใช้ชีวิต ศาสนา งานของเขาส่วนใหญ่จะให้แง่คิด ซึ่งไม่ใช่ว่า ศิลปะ คือ การมองถึงความสวยงามเพียงอย่างเดียว แต่ศิลปะคือการให้แนวคิด การปรับเปลี่ยนมุมมองให้กว้างขึ้น ในสังคมที่เป็นอยู่ในโลกปัจจุบัน ซึ่งคำว่าศิลปะจะเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของเราอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ปกติเราจะมองคำว่าศิลปะคือ ความสวยงามในผืนผ้าใบและในกรอบเท่านั้น ในช่วงเวลาต่าง ๆ กัน ตลอดเวลา 15-20 ปี ในช่วงผลงานของเขาจะเป็นในแนวหลากหลาย แต่ยังคงมี concept ของงานไปในทิศทางเดียวกัน แต่ไม่เจาะจงสิ่งใดเป็นพิเศษ เพราะศิลปะและมุมมองสามารถปรับเปลี่ยนได้ในการเวลา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดของงานศิลปะของเขา คือ การเข้าใจชีวิตมากขึ้นผ่านจากผลงานที่เขาแสดงกิจกรรมต่าง ๆ ที่ทำขึ้น