ภูเขาฟูจิ
ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกครั้งที่ 37 ณ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้ภูเขาไฟฟูจิเป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรม ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ.2545 ภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" ทำให้ภูเขาไฟฟูจิเป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรม แห่งที่ 13 และเป็น มรดกโลก แห่งที่ 17 ของ ประเทศญี่ปุ่น โดยผ่านหลักเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ
"ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ" เป็นภาพชุดอุกิโยะที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาภาพอุกิโยะชุดต่างที่สร้างกันขึ้นมา นอกจากนั้นก็ยังมีภาพเขียนในหัวข้อเดียวกันนี้ที่เขียนโดยจิตรกรอื่นอีกหลายท่าน เช่นภาพชุดชื่อเดียวกัน -- "ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (ฮิโระชิเงะ)" โดยฮิโระชิเงะผู้เป็นจิตรกรภาพอุกิโยะผู้มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง และภาพชุดต่อมาของโฮะกุไซเองในชื่อ "ทัศนียภาพ 100 มุมของภูเขาฟูจิ" ภูเขาฟูจิเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในจิตรกรรมญี่ปุ่นมาเป็นเวลานาน เพราะความสำคัญของภูเขาทั้งทางด้านวัฒนธรรมและศาสนา ความสำคัญนี้สืบมาจาก "ตำนานคนตัดไผ่" (The Tale of the Bamboo Cutter) ที่บรรยายถึงเทพเจ้าที่ทิ้ง "ธาตุชีวิต" (elixir of life) ไว้บนยอดเขา ภูเขาฟูจิเชื่อกันว่าเป็นแหล่งความลับของความเป็นเป็นอมตะ ซึ่งเป็นหัวใจของสิ่งที่ครอบงำจิตใจของโฮะกุไซเอง