การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553
การชุมนุมประท้วงต่อต้านรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2552 หลังได้มีการจัดตั้งรัฐบาลผสมนำโดย พรรคประชาธิปัตย์ และหลังจากการตัดสินคดียึดทรัพย์ของทักษิณ ชินวัตรให้ตกเป็นของแผ่นดิน เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) จึงได้ประกาศจัดการชุมนุมในกรุงเทพมหานครนับตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม เป็นต้นไป การชุมนุมดังกล่าวมีเป้าหมายเรียกร้องให้ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ประกาศยุบสภา และจัดการเลือกตั้งใหม่ ในขณะที่รัฐบาลจัดตั้ง ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ขึ้นในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ พิเศษ 1/2553
แยกอุรุพงษ์
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 แยกอุรุพงษ์ ใช้เป็นสถานที่จัดเวทีเดินหน้าผ่าความจริง หยุดล้างผิดคนโกง ของพรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ต่อเนื่องจนถึงเช้าวันที่ 7 สิงหาคม ปีเดียวกัน และมีการเดินส่ง ส.ส. ของพรรคเข้าสู่รัฐสภา เพื่อคัดค้านการออกพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม (พ.ร.บ.นิรโทษกรรม) ของรัฐบาล และเป็นสถานที่ปักหลักชุมนุมถาวรของเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2556 จนถึงวันที่ 7 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน