วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2553
ต่อมาคณะรัฐประหารได้แต่งตั้งรัฐบาลชั่วคราว ซึ่งมีพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี 2549-2550 ซึ่งในช่วงดังกล่าว มีกลุ่มออกมาเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐประหารหลายกลุ่ม กลุ่มที่มีชื่อเสียง คือ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) โดยกล่าวหาว่า พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี อยู่เบื้องหลังรัฐประหาร และต้องการขับไล่ คมช. และรัฐบาล
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 31
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเพราะเหตุที่ จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติ
ทำการยึดอำนาจการปกครองแผ่นดิน ประกอบด้วย ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ ตำรวจ และพลเรือน
เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เวลา 19.00 น. โดยออกแถลงการณ์ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 8
เมื่อวันที่ วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 มีเนื้อความสำคัญดังนี้