มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
เมื่อ เลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 ยูรี อันโดรปอฟได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ การทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นวงกว้างในช่วงยุคเบรจเนฟกลายเป็นปัญหาสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตในช่วงทศวรรษที่ 1980 อันโดรปอฟ เริ่มมีนโยบายในการต่อต้านการทุจริตทั่วประเทศ อันโดรปอฟ เชื่อว่าเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตจะสามารถฟื้นตัวได้หากรัฐบาลโซเวียตสามารถเพิ่มความเชื่อมั่นในหมู่กรรมกรและประชาชนโซเวียตได้ การบริหารของเบรจเนฟถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพราะหละหลวมทางอุดมการณ์และความเอาแต่ใจตัวเอง รูปแบบการปกครองเบรจเนฟถูกค่อย ๆ ค่อย ๆ เอาออกไปโดย อันโดรปอฟ และได้มีการแต่งตั้งภายในพรรคใหม่โดยคำนึงความ "ศูนย์กลาง"เช่น ว่าที่นายกรัฐมนตรี Nikolai Ryzhkov และหัวหน้าคณะกรรมการกลาง Yegor Ligachevนโยบายด้านการต่างประเทศของสหภาพโซเวียตก็เลื่อนหายและเสื่อมลงไปในช่วงปีสุดท้ายของเบรจเนฟและเมื่อเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1982 ก่อนถึงแก่อสัญกรรมของเขา โรนัลด์ เรแกนได้กล่าวว่าสหภาพโซเวียตเป็น "จักรวรรดิปีศาจ" ท่าทีทางการทูตระหว่างประเทศได้หายไปก่อนที่มีฮาอิล กอร์บาชอฟเริ่ม "ความคิดใหม่" ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินเริ่มหายไปที่ประจักษ์ชัดในหมู่ชาวโซเวียตอย่างไรก็ดียังมีการสนับสนุนอย่างเล็กน้อยในช่วงยุคเบรจเนฟ ทำให้ชาวโซเวียตยังคงระมัดระวังในแนวคิด เช่น ความคิดเห็นแบบเสรีภาพประชาธิปไตยและการกระจายอำนาจ และด้วยเหตุนี้ลัทธิมากซ์ - เลนินยังคงเป็นแนวคิดสำคัญในการปกครองต่อไป เนื่องจากการสะสมทางทหารขนาดใหญ่ของทศวรรษที่ 1960 จงทำให้สหภาพโซเวียตยังคงเป็นมหาอำนาจในช่วงระหว่างการปกครองของเบรจเนฟ
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
ฟิโอดอร์ที่ 3 อะเลคเซเยวิช ( ,9 มิถุนายน พ.ศ. 2204 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225) เป็นพระราชโอรสในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ที่ประสูติจากพระมเหสีองค์แรกเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2219 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษาแต่เนื่องจากพระพลานามัยไม่แข็งแรงและทรงพิการมาแต่ทรงพระเยาว์จึงทำให้ทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่สะดวกและในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระมเหสีองค์แรกมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกและองค์เดียวแต่หลังจากนั้น 3 วัน พระมเหสีก็สิ้นพระชนม์และในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2224 พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตามกันไปอีกพระองค์สวรรคตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2225 ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ราชสมบัติจึงตกแก่พระราชอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายอีวาน และ เจ้าชายปีเตอร์