การรัดเท้า
การรัดเท้า (; ) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
กางเกง
ในโลกตะวันตกส่วนมาก ผู้คนสวมกางเกงตั้งแต่สมัยโบราณและตลอดยุคกลาง กลายมาเป็นแบบเครื่องแต่งกายท่อนล่างของบุรุษที่พบเห็นบ่อยที่สุดในสมัยใหม่ แม้กางเกงขาสั้นจะมีผู้ใส่มาก และกระโปรงสก๊อต (klit) และเครื่องแต่งกายอื่นจะมีผู้สวมใส่ในหลายภูมิภาคและวัฒนธรรมเช่นกัน กางเกงขาสั้นนิยมใส่ในอากาศร้อนหรือเวลาเล่นกีฬาบางชนิดมากกว่า และเด็กมักสวมใส่กางเกงขาสั้น นับแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 กางเกงได้แพร่หลายสำหรับสตรีเช่นกัน กางเกงสวมที่สะโพกหรือเอว และอาจมีตัวเกี่ยวรัดไว้ เช่น เข็มขัดหรือสายเอี๊ยม (suspenders) หรือที่รั้ง (braces)