เลขที่อยู่ไอพี
ในช่วงแรก ๆ ของการพัฒนาอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล ผู้ดูแลระบบเครือข่ายแปลเลขที่อยู่ไอพีเป็นสองส่วนคือ ส่วนหมายเลขเครือข่าย และส่วนหมายเลขแม่ข่าย ออกเตตอันดับสูงสุด (กลุ่ม 8 บิตที่มีนัยสำคัญมากสุด) ของเลขที่อยู่ไอพีถูกตั้งให้เป็น "หมายเลขเครือข่าย" (network number) และจำนวนบิตที่เหลือเรียกเป็น "เขตข้อมูลส่วนตัวระบุแม่ข่าย(host identifier) และได้นำมาใช้กำหนดหมายเลขภายในเครือข่าย ("TRUE- H4G")
รายชื่อรหัสสถานภาพของเอชทีทีพี
รหัสสถานภาพกลุ่มนี้หมายถึง "เครื่องให้บริการได้รับการร้องขอแล้ว สามารถดำเนินการต่อไปได้" ใช้เป็นข้อความตอบรับชั่วคราว ซึ่งจะประกอบด้วยส่วนหัว Status-Line กับส่วนหัวอื่น ๆ เพิ่มเติม และจบด้วยบรรทัดว่าง แต่เนื่องจาก HTTP/1.0 ไม่ได้กำหนดรหัส 1xx เอาไว้ ดังนั้นเครื่องแม่ข่ายต้องไม่ส่งการตอบรับด้วยรหัส 1xx ไปยังเครื่องลูกข่ายที่เป็น HTTP/1.0 เว้นแต่ว่าจะอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่เกี่ยวกับการทดลอง