การรัดเท้า
การรัดเท้า (; ) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
โอนิซูกะ ไทเกอร์
โอนิซูกะไทเกอร์ ได้ร่วมทำงานกับนักวิ่งมาราธอนที่ชื่อ โตรู ทีระซอล ในปี ค.ศ. 1953 เพื่อที่จะพัฒนารองเท้าที่ใช้ใส่ในการวิ่งระยะไกลซึ่งจะช่วยนักวิ่งลดการเกิดแผลพุพอง นักวิ่งในตำนานของเอธิโอเปียที่ชื่อ อะบีบี้ บีกิล่า เริ่มสวมใส่รองเท้าโอนิซูกะ ไทเกอร์ ในปี ค.ศ. 1957 ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติการเป็นนักวิ่งมืออาชีพที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยใส่รองเท้าในการวิ่งมาก่อนเลย โดยได้รับการชักชวนและสร้างความเชื่อมั่นจากนายโอนิซูกะ ว่าจะทำให้การวิ่งของเขามีประสิทธิภาพที่สูงกว่าการวิ่งเท้าเปล่าหลายเท่าตัว