ประเทศสิงคโปร์
หมู่เกาะมีการตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และต่อมาเป็นของจักรวรรดิท้องถิ่นต่าง ๆ สิงคโปร์สมัยใหม่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1819 โดยเซอร์สแตมฟอร์ด รัฟเฟิลส์ (Stamford Raffles) เป็นสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยการอนุญาตจากรัฐสุลต่านยะฮอร์ อังกฤษได้อธิปไตยเหนือเกาะใน ค.ศ. 1824 และสิงคโปร์กลายเป็นหนึ่งในนิคมช่องแคบอังกฤษใน ค.ศ. 1826 หลังถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1963 และเข้าร่วมกับอดีตดินแดนของอังกฤษอื่นเพื่อตั้งประเทศมาเลเซีย แต่ถูกขับอีกสองปีต่อมาผ่านพระราชบัญญัติโดยเอกฉันท์ นับแต่นั้น ประเทศสิงคโปร์พัฒนาอย่างรวดเร็ว จนได้รับการรับรองว่าเป็นหนึ่งในสี่เสือแห่งเอเชีย
ดาวน์ทาวน์คอร์
ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของสิงคโปร์เริ่มขึ้นในเขตนี้ เมื่อเซอร์ โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ และตัวแทนบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตนได้ร่วมกันจัดการที่ดินบริเวณปากแม่น้ำสิงคโปร์เพื่อจัดตั้งท่าเรือปลอดภาษีขึ้นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทำให้มีเมืองบริเวณริมฝั่งของปากแม่น้ำเติบโตและขยายออกไปเรื่อย ๆ จนกลายเป็นดาวน์ทาวน์คอร์ในปัจจุบัน