ราชวงศ์โชซ็อน
ขณะเดียวกัน พระเจ้าโกจง ก็ทรงลี้ภัยไปประทับที่สถานกงสุลรัสเซีย ฝ่ายจักรวรรดิญี่ปุ่นได้อำนาจก็ทำการปรับปรุงจักรวรรดิโชซ็อนให้ทันสมัย โดยยกเลิกประเพณีเก่า ๆ โดยเฉพาะสั่งให้ผู้ชายทุกคนตัดจุก (ลัทธิขงจื๊อห้ามตัดผม) สร้างความไม่พอใจแก่ชาวเกาหลีอย่างมาก ชาวโชซ็อนทุกชนชั้นจึงรวมตัวกันเป็น สมาคมเอกราช (ทงนิบ-ฮย็อบพี) ต่อมาในปี พ.ศ. 2440 พระเจ้าโกจงทรงทนการรบเร้าจากสมาคมเอกราชมิได้ จึงทรงกลับมาประทับที่พระราชวังทอกซู และมีพระบรมราชโองการเลื่อนฐานะของอาณาจักรโชซ็อน เป็นจักรวรรดิโชซ็อนพร้อมเปลี่ยนสถานะของพระองค์จากพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโชซ็อนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโชซ็อน ภายหลังญี่ปุ่นได้สยบพระราชอำนาจของพระองค์ลงได้และสั่งให้นำตัวพระราชวงศ์ทั้งหมดไปอยู่ที่เกาะญี่ปุ่น ประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์โชซ็อนที่ยาวนานถึง 600 ปีจึงสิ้นสุดเพียงเท่านี้
พระเจ้าชุงยอลแห่งโครยอ
ในค.ศ. 1297 องค์หญิงเจกุก (제국대장공주, 齊國大長公主) พระมเหสีของเจ้าชุงยอลที่เป็นพระธิดาของกุบไลข่านนั้น สิ้นพระชนม์ลง องค์ชายรัชทายาท (ภายหลังเป็น เจ้าชุงซอน) ซึ่งประทับอยู่ที่เมืองปักกิ่งทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาก็พิโรธมาก รีบเสด็จกลับมาเมืองแคซองแล้วกล่าวหาราชสำนักว่าลอบปลงพระชนม์พระมารดาเป็นการแก้แค้นชาวมองโกล ขุนนางและข้ารับใช้ในราชสำนักจำนวนมากถูกประหารชีวิต เจ้าชุงยอลทรงตกพระทัยกับความพิโรธของพระราชโอรสจนทรงถวายฎีกาแด่พระจักรพรรดิหยวนเฉินจง (元成宗) เตมูร์ ข่าน (Temür Khan) ขอสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสในค.ศ. 1298 องค์ชายรัชทายาทขึ้นครองราชย์เจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) แต่ปรากฏว่าองค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) พระมเหสีของเจ้าชุงซอน ทรงมีความหึงหวงริษยาในองค์พระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกทรงไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงมีรับสั่งให้เจ้าชุงซอนเสด็จมายังกรุงปักกิ่งและปลดลงจากราชบัลลังก์ และมอบราชสมบัติให้เจ้าชุงยอลดังเดิม