ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2485-2486 เป็นโรงงานผลิตเครื่องดักลาส ซี-54 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เหตุที่เลือกที่ดินบริเวณนี้ก็เพราะว่าอยู่ใกล้กับตัวเมืองและการคมนาคมขนส่ง ด้วยพื้นที่ขนาด 180,000 ตารางเมตร (ประมาณ 2 ล้านตารางฟุต) ต้องการคมนาคมเข้าออกสะดวกสำหรับแรงงานจากเมืองที่กลายมาเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ และมีทางรถไฟรองรับ ชุมชนออร์คาร์ด เพลส (Orchard Place) เป็นชุมชนเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นมาก่อน จึงเรียกชื่อบริเวณนี้ว่าท่าอากาศยานออร์คาร์ด เพลส/ดักลาส ฟิลด์ (Orchard Place Airport/Douglas Field) ในช่วงระหว่างสงคราม (และเป็นที่มาของรหัส IATA - ORD) และยังเป็นคลังสรรพาวุธของการบิน 803 ซึ่งเก็บเครื่องบินหายาก หรือเครื่องบินรุ่นทดลองไว้ รวมทั้งเครื่องบินของฝ่ายข้าศึกที่ยึดมาได้ โดยเครื่องบินประวัติศาสตตร์เหล่านั้นได้นำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์อากาศยานแห่งชาติ (National Air Museum) ในภายหลัง
อาคารผู้โดยสารสนามบิน
อาคารผู้โดยสารโดยส่วนใหญ่จะสร้างในรูปแบบเรียบๆ ง่ายๆ, โดยในปี 1960 และ 70 สร้างด้วยคอนกรีตบ็อกซ์ ต่อมาปี 90 และ 00
สร้างด้วยกระจก
โดยอาคารผู้โดยสารที่ดีที่สุดจะผสมผสานระหว่าง “แสง” กับ “อากาศ” อย่างลงตัว. อย่างไรก็ตามบางอาคารผู้โดยสาร เช่น สนามบินนานาชาติแบกแดด   Baghdad International Airport,  คืออนุเสาวรีย์ขนาดยิ่งใหญ่  , ในขณะที่ที่อื่นๆ สร้างเป็นผลงานชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรม, เช่น อาคารผู้โดยสาร 1 ที่สนามบินสนามบินชาร์ลส์เดอโกล Charles de Gaulle airport ใกล้กับปารีส Paris หรือ อาคารผู้โดยสาร 5 Terminal 5 ที่สนามบินนิวยอร์ก JFK. มี2-3 แห่งที่ออกแบบมาเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมในพื้นที่นั้น., อาคารผู้โดยสารที่อัลบูเควอร์ก Albuquerque International Sunport ในนิวเม็กซิโก New Mexico, ออกแบบในสไตล์ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูพิวโบล Pueblo Revival โดยฝีมือของสถาปนิกชื่อดัง John Gaw Meem, เหมือนกับอาคารผู้โดยสารที่สนามบินนานาชาติฮัวตัลโก Bahías de Huatulco International Airport ในฮัวตัวโก โอซากา เม็กซิโก Huatulco, Oaxaca, Mexico, ซึ่งเชื่อมต่ออาคารผู้โดยสารเข้าด้วยกันด้วยโครงสร้างดาวเทียม palapas .