การประมวลผลให้เป็นความกลัวในสมอง
มีการทดลองที่ได้ทำแล้วหลายอย่างเพื่อจะสืบหาว่า สมองแปลผลจากสิ่งเร้าได้อย่างไร และสัตว์มี "การตอบสนองประกอบด้วยความกลัว"ที่เกิดขึ้นได้อย่างไร จริง ๆ แล้ว ความรู้สึกหวาดกลัว เป็นสิ่งที่กำหนดไว้กระทั่งในยีนของมนุษย์ เพราะความกลัวนั้นจำเป็นต่อการมีชีวิตรอดอยู่ได้ของแต่ละคน นอกจากนั้นแล้ว นักวิจัยยังพบว่า ความกลัวก่อร่างสร้างตัวอย่างไม่ได้อยู่ใต้อำนาจจิตใจ และเขตสมองชื่อว่า อะมิกดะลา มีบทบาทในการปรับสภาวะให้เกิดความกลัว (fear conditioning)
อาการกลัวแมงมุม
ผู้ป่วยที่มีอาการนี้มักจะรู้สึกไม่สบายใจในบริเวณใดก็ตามที่พวกเขาเชื่อว่าสามารถมีแมงมุมอาศัยอยู่ หรือบริเวณใดก็ตามที่สามารถพบเห็นสัญลักษณ์และวัตถุอันบ่งบอกถึงการมีอยู่ของแมงมุม เช่น ใยแมงมุม ถ้าหากผู้ป่วยพบเห็นแมงมุม พวกเขาจะไม่เข้าใกล้บริเวณโดยรอบที่พบเห็นนั้นจนกว่าจะสามารถเอาชนะอาการกลัวนั้นได้ เมื่ออยู่ในบริเวณที่ใกล้แมงมุมหรือสัมผัสกับใยแมงมุม ผู้ป่วยบางรายถึงกับกรีดร้อง, ร้องไห้, มีปัญหาในระบบทางเดินหายใจ, เหงื่อออกมากหรือแม้กระทั่งหัวใจล้มเหลว ในกรณีร้ายแรง บางรายถึงขนาดกับเกิดอาการกลัวกำเริบเมื่อพบเห็นรูปภาพหรือภาพวาดเสมือนจริงของแมงมุม นอกจากนี้แล้วอาการกลัวแมงมุมยังสามารถถูกกระตุ้นได้ด้วยเพียงการนึกคิดถึงแมงมุมหรือแม้แต่รูปภาพของแมงมุมด้วยในบางกรณี ผู้ป่วยบางรายจะกระทำการตรวจสอบห้องหรือสถานที่ว่ามีแมงมุมหรือไม่ก่อนที่จะเข้าไปยังสถานที่นั้น หากพบเห็นแล้วก็จะจับตาดูความเคลื่อนไหวอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในขณะที่มีอาการอื่นๆ เช่น เบี่ยงเบนความสนใจตัวเองเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการพบเห็นแมงมุม