คำนิยมเพชรพระอุมา
ในแต่ละตอนของเพชรพระอุมา ต่างมีคำนิยมที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการประพันธ์ของพนมเทียน ความสนุนสนานของการดำเนินเรื่อง ความรู้ในด้านต่าง ๆ ของการเดินป่า การใช้ภาษาในการตัดพ้อหรือพร่ำพรรณา ที่พนมเทียนสามารถท่ายถอดให้แก่ตัวละครทุกตัวในเพชรพระอุมา ให้มีชีวิตชีวาโลดแล่นจนเป็นที่รู้จักและผูกพันกับนักอ่านทุกรุ่นทุกสมัย ซึ่งคำนิยมเพชรพระอุมาจากผู้ทรงเกียรติและทรงคุณวุฒิหลายท่าน ได้แก่
ความเป็นมาของตัวละครในเพชรพระอุมา
ขะโนง เป็นกะเหรี่ยงรูปร่างสูงใหญ่ที่แตกต่างจากะเหรี่ยงธรรมดาทั่วไป ที่ส่วนใหญ่แล้วรูปร่างจะเล็ก ผอมบาง อาศัยอยู่ที่ทุ่งแสลงหลวง เป็นอันธพาลและนักเลงใหญ่ประจำหมู่บ้านกะเหรี่ยง พบกับพนมเทียนและคณะเดินทางซึ่งส่วนใหญ่เป็นแพทย์ และได้รับการช่วยเหลือรักษาพยาบาลแก่ลูกบ้านของขะโนง โดยที่ตัวจริงของขะโนงนั้น สามารถเดินได้เงียบกริบเช่นเดียวกับคะหยิ่น แต่ไม่สามารถเลื้อยผ่านในปลักโคลนเช่นเดียวกับงูในเพชรพระอุมา เนื่องจากเป็นการเสริมสร้างคุณสมบัติพิเศษของคะหยิ่นจากจินตนาการพนมเทียน