แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ฉบับที่ 2)
(1) ประชาชนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของประชากรทั้งประเทศ มีความรอบรู้ สามารถเข้าถึง สร้างสรรค์ และใช้สารสนเทศอย่างมีวิจารณญาณ รู้เท่าทัน มีคุณธรรมและจริยธรรม (Information Literacy) ก่อ
เกิดประโยชน์ต่อการเรียนรู้ การทำงาน และการดำรงชีวิตประจำวัน
(2) ยกระดับความพร้อมทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของประเทศ ขึ้นอย่างน้อย 15 อันดับ ใน Networked Readiness Index 
(3) เพิ่มบทบาทและความสำคัญของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในระบบเศรษฐกิจของประเทศ โดยมีสัดส่วนมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรม ICT ต่อ GDP ไม่น้อยกว่าร้อยละ 20
สารสนเทศศาสตร์สังคม
สารสนเทศศาสตร์สังคม (Social informatics) เป็นการศึกษาเครื่องมือการสื่อสารและสารสนเทศในบริบทวัฒนธรรมและสถาบัน
หรือการศึกษาแบบสหวิทยาการของการออกแบบ การใช้ และผลที่ตามมาจากเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งคำนึงถึงการปฏิสัมพันธ์ระหว่างเทคโนโลยีเหล่านั้นกับบริบททางสถาบันและทางวัฒนธรม
ด้วยความเป็นสหวิทยาการของมัน สารสนเทศศาสตร์สังคมเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยเชิงเศรษฐกิจสังคม ที่พิเคราะห์วิถีที่สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีและบริบททางสังคมของมนุษย์นั้นได้ร่วมกันสถาปนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารทั้งมวลขึ้นมา