เพชรพระอุมา
พนมเทียนนั้นมีวิธีการเขียนเนื้อเรื่องเพชรพระอุมาในรูปแบบการเขียนของตนเอง ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยพยายามเขียนบรรยายถึงลักษณะท่าทาง ตลอดจนอากัปกิริยาต่าง ๆ ของตัวละครทุกตัวที่ปรากฏในเพชรพระอุมา โดยไม่ยอมให้เป็นการเขียนที่เรียกได้ว่าเขียนแบบผ่านเลยไป ทำให้ผู้อ่านที่ติดตามอ่านมาโดยตลอดไม่ได้อรรถรสและความเข้มข้นของเนื้อเรื่อง แต่พนมเทียนจะเขียนโดยแจกแจงอากัปกิริยาทุกขณะและทุกฝีก้าวของตัวละคร เพื่อให้ผู้อ่านสามารถมองเห็นการกระทำต่างหรือการเคลื่อนไหวต่าง ๆ เช่นกระทิงหรือเสือโคร่งถูกรพินทร์ ไพรวัลย์ยิงล้มลง ก็จะเขียนบรรยายเริ่มตั้งแต่รพินทร์และคณะเดินทางพบเจอกับสัตว์ เกิดการต่อสู้หรือติดตามแกะรอยจนถึงประทับปืนและเหนี่ยวไกยิง จนกระทั่งสัตว์นั้นล้มลงเสียชีวิต หรือแม้แต่การพูดจาเล่นลิ้นยั่วยวนกวนประสาทของแงซายและรพินทร์ ไพรวัลย์ จนถึงการพร่ำพรรณนาคำรักหวานซึ้งระหว่างไชยยันต์ อนันตรัยและมาเรีย ฮอฟมัน พนมเทียนก็สามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างดีเยี่ยมจนสามารถทำให้ผู้อ่านได้รับรู้ว่าในขณะนั้นเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง จนทำให้เพชรพระอุมากลายเป็นนวนิยายที่มีความยาวมากที่สุดในโลก
หลวงพ่อทองวัดโบสถ์
หลวงพ่อทองวัดโบสถ์ เป็นนิยายอิงหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา มีทั้งภาคแรก ภาคสอง และภาคสมบูรณ์ ซึ่งประพันธ์โดยคุณ ทวี วรคุณ โดยในฉบับสมบูรณ์นี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานดีเด่นที่ได้รับรางวัล ยู.เนส.โก. ใน พ.ศ. 2510 โดยมีเนื้อหามุ่งเน้นหลักธรรมะด้านต่างๆ รวมทั้งมุ่งเน้นให้ผู้คนเชื่อมั่นในเรื่องของกฎแห่งกรรมกันมากขึ้น นอกจากนี้ หลวงพ่อทองวัดโบสถ์ ยังเป็นผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง และได้รับการจัดทำเป็นละครโทรทัศน์มาแล้วครั้งหนึ่ง"หลวงพ่อทองวัดโบสถ์" เป็นงานเขียนที่กล่าวถึงเรื่องราวของผู้คนมากมาย ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหลวงพ่อทองทั้งทางตรงและทางอ้อม เช่น "แม่กิมเฮียง" สาวงามผู้เป็นที่หมายปองของเหล่าชายหนุ่ม ต่อมา "ทิด แร่ม" ได้ใช้น้ำมันจันทน์ทาที่แขนของแม่กิมเฮียง แม่กิมเฮียงเริ่มมีอาการจิตหลอน ทิดแร่ม กล่าวว่าเธอจะต้องยอมแต่งงานกับเขาถึงจะหายเป็นปกติ จนบิดามารดาต้องพาไปพึ่งหลวงพ่อ ท่านได้ใช้น้ำมนต์ราดจนกลับมามีอาการปกติได้อีกครั้ง และได้ไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นที่เป็นครูแทน แท้ที่จริงเป็นเพียงอาการอุปาทานที่เธอคิดไปเองเท่านั้น มิใช่เรื่องไสยศาสตร์แต่อย่างใด