มหาวิทยาลัยมหิดล
มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันที่มีที่มาจากการเป็นโรงเรียนแพทย์ ณ โรงพยาบาลศิริราช ชื่อว่า โรงเรียนแพทยากร ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2432 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินเปิดตึกของโรงเรียนแพทย์ จึงได้พระราชทานนามโรงเรียนแพทยากรใหม่ว่า โรงเรียนราชแพทยาลัย ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2460 โรงเรียนราชแพทยาลัยได้ถูกรวมเข้ากับโรงเรียนข้าราชการพลเรือนฯ เพื่อสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมทั้งเปลี่ยนสถานะเป็น คณะแพทยศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล ในเวลาต่อมา คณะแพทย์แห่งนี้ได้รับการพัฒนาวิชาการจนได้มาตรฐานแพทยศาสตร์ศึกษาสมัยใหม่ด้วยความช่วยเหลือของมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ ผ่านการดำเนินงานของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนสามารถจัดการศึกษาถึงขั้นประสาทปริญญาบัตรได้ โดยปริญญาบัตรอนุมัติโดยสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงเรียนสาธิตนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
ดังนั้นมหาวิทยาลัยมหิดล จึงได้ริเริ่มโครงการจัดตั้งโรงเรียนสาธิตนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล ขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยมี รศ.นพ.วิชาญ โชคธนะศิริ รองอธิการบดีฝ่ายการคลังและทรัพย์ มหาวิทยาลัยมหิดล(ในขณะนั้น) เป็นประธานคณะกรรมการบริหารโรงเรียนสาธิตนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล และ ดร.เพ็ญนี หล่อวัฒนพงษา ผู้อำนวยการโรงเรียน(ท่านแรก) โดยโรงเรียนสาธิตนานาชาติ จะเป็นนวัตกรรมทางการศึกษาที่มีเอกลักษณ์เฉพาะและโดดเด่นด้วยการผนึกกำลังความเชี่ยวชาญในศาสตร์หลากหลายสาขาจากคณะ/สถาบันและหน่วยงานต่างๆของมหาวิทยาลัย อาทิ วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้ คณะทันตแพทยศาสตร์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา และศูนย์จิตตปัญญาศึกษา