เมืองหลวงญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่นนั้นมีเมืองหลวง (首都 "ชุโตะ" หรือ 都 "มิยะโกะ") มานับต่อนับ แต่ส่วนมากจะอยู่ในยุคโบราณ และจะอยู่ในภาคคันไซทั้งหมด ยกเว้นโตเกียวซึ่งเป็นเมืองหลวงใหม่ เมืองหลวงที่ไม่ใช่เมืองโตเกียว ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศคือ เฮอังเกียว ซึ่งเป็นยุคที่ถือได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมญี่ปุ่น มีการประดิษฐ์ตัวอักษรญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากตัวอักษรจีน ผู้คนเริ่มที่จะสวมใส่กิโมโน ซึ่งในยุคก่อนหน้านั้น ชาวญี่ปุ่นยังแต่งตัวแบบจีนอยู่
แขวงชิโยดะ
ชื่อแขวง "ชิโยดะ" (千代田) มีความหมายว่า "ทุ่งนาพันชั่วอายุคน" ในยุคเอโดะ รอบพระราชวังหลวง (อดีตปราสาทเอโดะ) เป็นที่พักอาศัยของเหล่าขุนนางของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ปัจจุบันถือเป็นศูนย์กลางการปกครองของประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เช่น สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำเนียบนายกรัฐมนตรี และศาลสูงสุด เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอันเป็นเอกลักษณ์ของกรุงโตเกียว เช่น ศาลเจ้ายาซูกูนิ สถานีรถไฟโตเกียว และนิปปงบูโดกัง อีกทั้งสถานทูตของ 15 ประเทศยังตั้งอยู่ในแขวงชิโยดะเช่นกัน