รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
กองทัพบกเยอรมัน (แวร์มัคท์)
กองทัพเยอรมันได้เข้าสู่สงครามด้วยกองทหารราบส่วนใหญ่ต้องอาศัยการขนส่งด้วยม้าลาก.กองทหารราบที่เหลืออยู่นั้นทหารต้องเดินทางด้วยเท้าตลอดในช่วงสงคราม ปืนใหญ่ยังต้องเดินทางด้วยการขนส่งด้วยม้าลาก.การก่อตั้งยานยนต์ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในสื่อมวลชนโลกในช่วงการเปิดฉากของสงคราม,และถูกอ้างถึงเหตุผลหลักสำหรับความสำเร็จของการบุกครองโปแลนด์โดยเยอรมัน (กันยายน 1939),นอร์เวย์และเดนมาร์ก (เมษายน 1940),เบลเยียม,ฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ (พฤษภาคม 1940),ยูโกสลาเวีย (เมษายน 1941) และปฏิบัติการบาร์บารอสซา,การรุกรานสหภาพโซเวียต (มิถุนายน 1941).อย่างไรก็ตามการก่อตั้งยานยนต์และรถถังได้นับจากเพียง 20% ของความจุของแฮร์ที่สูงสุดของพวกเขา.กองทัพบกได้เกิดขาดแคลนด้วยรถบรรทุก (และเชื้อเพลิงปิโตรเลียมที่จะทำให้พวกเขาวิ่งได้) คือความเสียเปรียบอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงระหว่างการบุกครองนอร์ม็องดี เมื่อกองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำลายเครือข่ายทางรถไฟฝรั่งเศลทางตอนเหนือของลัวร์.การเคลื่อนไหวของยานเกราะต้องขึ้นอยู่กับรางรถไฟ:การขับรถถังเกินกว่า 150 กิโลเมตรทำให้ตกออกจากรถไฟ.