วิบูลย์ คูหิรัญ
เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ที่ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรคนโตของนายสมชาย คูหิรัญ และนางสุภา คูหิรัญ มีพี่น้องอีก 3 คน คือ ในด้านครอบครัว นายวิบูลย์ คูหิรัญ สมรสกับ นางรวีพร คูหิรัญ มีบุตรร่วมกัน 1 คน คือ รศ.ดร.วรฐ คูหิรัญ จบการศึกษาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2537, M.S. (Electrical Engineering) Pennsylvania State University, USA ปี 2541, Ph.D. (Electrical Engineering) Pennsylvania State University USA ปี 2546 และ M.M. (Management) College of Management Mahidol University ปี 2551 ปัจจุบันเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในด้านการฝึกอบรม เคยผ่านการฝึกอบรมและหลักสูตรพิเศษจากทั้งในและต่างประเทศ ดังนี้หลังจากจบการศึกษาได้เป็นอาจารย์ที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่าง พ.ศ. 2509-2510 จากนั้น พ.ศ. 2510-2511 เข้าทำงานที่ การไฟฟ้ายันฮี (ปัจจุบันคือ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย) ตำแหน่งนายช่าง และได้เข้าทำงานที่ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ระหว่างปี พ.ศ. 2511-2545
ขจร ภะรตราชา
เมื่ออายุได้ ๒๒ ปี ท่านผู้หญิงขจรฯ ได้เข้าพิธีสมรสกับหลวงอภิบาลบุริมศักดิ์ (ม.ล.ทศทิศ อิศรเสนา ต่อมาเป็นพระยาภะรตราชา) โดยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ทรงสวมมงคลและประทานน้ำสังข์ ท่านผู้หญิงขจรฯ ได้ปฏิบัติหน้าที่ของภริยาที่ดีโดยครบถ้วนตลอดมา บำเพ็ญตนในทางที่ดีงาม สนับสนุนส่งเสริมและเป็นกำลังของสามีในทุกหน้าที่ของท่าน เมื่อพระยาภะรตราชาไปรับราชการเป็นผู้ดูแลนักเรียนในประเทศอังกฤษ ท่านผู้หญิงขจรฯ ก็ได้ให้ความอบอุ่นเป็นกันเองแก่บรรดาคนไทยที่ไกลบ้าน จนเป็นที่รักใครนับถือโดยทั่วไป เมื่อสามีกลับมาเป็นผู้บังคับการโรงเรียนวชิราวุธ ท่านผู้หญิงขจร ก็รับดูแลสวัสดิการของนักเรียน ดูแลตกแต่งสถานที่ด้วยพื้นฐานวิชาศิลปะที่ท่านได้เล่าเรียนมา ทำให้โรงเรียนวชิราวุธซึ่งทรุดโทรมลงเต็มทีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กลับมีชีวิตแจ่มใสงดงามเป็นสง่าแก่ผู้พบเห็นขึ้นอีกวาระหนึ่ง ในด้านสังคมสงเคราะห์ท่านผู้หญิงขจรฯ ก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมอยู่ด้วยตามความเหมาะสมเสมอมา เช่น เป็นอาสากาชาด เป็นกรรมการสมาคมไทย-ญี่ปุ่น อยู่หลายสมัย ร่วมในคณะบำเพ็ญประโยชน์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ร่วมในการบำเพ็ญกุศลประโยชน์ในกิจการแห่งพระพุทธศาสนา ทำนุบำรุงสถาบันต่างๆ เพื่อความยั่งยืนถาวรแห่งศาสนาและสังคมไทยที่ดีงาม ในด้านความจงรักภักดีต่อพระราชวงศ์นั้น ท่านผู้หญิงขจรฯ ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ใกล้จิตใจของท่านเป็นที่สุดตลอดชีวิตของท่าน เมื่อท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นสายสะพายนั้นครั้งหนึ่ง เมื่อท่านได้เข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสอายุครบ ๙๖ ปี อีกครั้งหนึ่ง เมื่อประมาณ ๒ เดือนก่อนที่ท่านจะถึงแก่อนิจกรรมนั้น เป็นวาระสุดท้ายที่ยังความปลาบปลื้มอบอุ่นใจให้แก่ท่านในพระมหากรุณาธิคุณเป็นที่สุด