มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด () หรือเรียกอย่างง่าย ๆ ว่า ออกซฟอร์ด เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยซึ่งตั้งอยู่ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานประวัติการก่อตั้งที่แน่นอน แต่มีหลักฐานว่าได้เริ่มสอนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1096 ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดที่ยังเปิดสอนเป็นอันดับสอง ออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1167 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2ทรงห้ามมิให้นักศึกษาชาวอังกฤษไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส ภายหลังจากการพิพาทระหว่างนักศึกษาและชาวเมืองออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1206 นักวิชาการบางส่วนได้หนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่เมืองเคมบริดจ์ ซึ่งพวกเขาได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ขึ้น ทั้งสอง"มหาวิทยาลัยโบราณ"มักจะถูกเรียกว่า"ออกซบริดจ์"
ไอเซยาห์ เบอร์ลิน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เบอร์ลินได้เข้ารับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายข่าวสารและข้อมูลโดยประจำอยู่ที่กรุงนิวยอร์ก วอชิงตัน มอสโกว และเลนินกราด ตามลำดับ การทำงานของเขาเป็นที่พอใจและได้รับคำชมจากวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีขณะนั้น หลังเสร็จสิ้นสงครามแล้ว เบอร์ลินมาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยดำรงตำแหน่งตำแหน่งศาสตราจารย์ชิชิลีด้านทฤษฎีการเมืองและสังคม (Chichele Professor of Social and Political Theory) เป็นประธานผู้ก่อตั้งวิทยาลัยวูล์ฟสัน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เขายังดำรงตำแหน่งประธานของบริติชอะคาเดมี (British Academy) อีกด้วย