เทือกเขาสันกาลาคีรี
เทือกเขาสันกาลาคีรี หรือภาษามลายูเรียกว่า บันจารันตีตีวังซา () หรือ บันจารันเบอซาร์ () เป็นเทือกเขาที่กั้นพรมแดนประเทศไทยกับประเทศมาเลเซียเกือบตลอดทั้งแนว ทอดตัวในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ โดยเริ่มต้นจากเขตแดนจังหวัดสตูลกับมาเลเซีย ทอดตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เป็นเส้นกั้นเขตแดนระหว่างจังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส กับมาเลเซีย เทือกเขานี้ยังมีแนวเข้าไปในประเทศมาเลเซียด้วย ยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาสันกาลาคีรี คือ กูนุงโกร์บู (Gunung Korbu) อยู่ในเขตรัฐเประก์ของมาเลเซีย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 410
เส้นทางมีจุดเริ่มต้นทางทิศเหนือบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ในอำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี จากนั้นมุ่งไปทางทิศใต้ ผ่านอำเภอยะรัง แล้วเข้าสู่อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เข้าเขตเทศบาลนครยะลา โดยถนนในช่วงผ่านเทศบาลมีชื่อถนนว่า "ถนนสิโรรส" และ "ถนนสุขยางค์" จากนั้นเข้าอำเภอกรงปินัง อำเภอบันนังสตา ข้ามแม่น้ำปัตตานี เข้าอำเภอธารโต แล้วเลียบเขื่อนบางลาง จากนั้นเข้าอำเภอเบตง และสิ้นสุดที่เทศบาลเมืองเบตง และถ้าเลี้ยวขวาจะสามารถออกไปยังประเทศมาเลเซียได้ โดยผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองเบตง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 410 ประกอบด้วยถนน 2 สายทาง คือ 1. ถนนสิโรรส ซึ่งเดิมมีชื่อเรียกว่า ทางหลวงแผ่นดินสายปัตตานี-ยะลา ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายสุบิน สิโรรส นายช่างแขวง และ 2. ถนนสุขยางค์ ซึ่งเดิมมีชื่อเรียกว่า ทางหลวงแผ่นดินสายยะลา-เบตง ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวในวันเดียวกัน เพื่อเป็นเกียรติแก่พระยาสารศาสตร์ ศิริลักษณ์ (สารศาสตร์ ศิริลักษณ์ สุขยางค์) อดีตนายช่างทางเอก