ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2485-2486 เป็นโรงงานผลิตเครื่องดักลาส ซี-54 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เหตุที่เลือกที่ดินบริเวณนี้ก็เพราะว่าอยู่ใกล้กับตัวเมืองและการคมนาคมขนส่ง ด้วยพื้นที่ขนาด 180,000 ตารางเมตร (ประมาณ 2 ล้านตารางฟุต) ต้องการคมนาคมเข้าออกสะดวกสำหรับแรงงานจากเมืองที่กลายมาเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ และมีทางรถไฟรองรับ ชุมชนออร์คาร์ด เพลส (Orchard Place) เป็นชุมชนเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นมาก่อน จึงเรียกชื่อบริเวณนี้ว่าท่าอากาศยานออร์คาร์ด เพลส/ดักลาส ฟิลด์ (Orchard Place Airport/Douglas Field) ในช่วงระหว่างสงคราม (และเป็นที่มาของรหัส IATA - ORD) และยังเป็นคลังสรรพาวุธของการบิน 803 ซึ่งเก็บเครื่องบินหายาก หรือเครื่องบินรุ่นทดลองไว้ รวมทั้งเครื่องบินของฝ่ายข้าศึกที่ยึดมาได้ โดยเครื่องบินประวัติศาสตตร์เหล่านั้นได้นำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์อากาศยานแห่งชาติ (National Air Museum) ในภายหลัง
เอออนเซนเตอร์
เอออนเซ็นเตอร์ () (อาคาร 200 อิสท์ แรนโดลสตรีท หรืออาคารเอโมโคในชื่อเดิม คือ ตึกระฟ้าสมัยใหม่แห่งหนึ่งในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ได้รับการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิก เอ็ดเวิร์ด ดูเรล สโตน (Edward Durell Stone) และหุ้นส่วน เพอร์กินส์แอนด์วิล (Perkins and Will) สร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1974 ในชื่อ "อาคารสแตนดาร์ดออย" ด้วยพื้นที่ 83 ชั้น และความสูง 346 เมตร (1,136 ฟุต) อาคารแห่งนี้มีความสูงที่สุดอันดับ 3 ในเมืองชิคาโก ตามหลังตึกวิลลิสทาวเวอร์และทรัมพ์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์