เครื่องบินขับไล่
ด้านการต่อสู้ทางอากาศนั้นมีการใช้ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ ระบบเรดาร์ และระบบอิเลคทรอนิกอากาศที่พัฒนา ในขณะที่ปืนยังคงเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศกลายมาเป็นอาวุธหลักของเครื่องบินขับไล่ชั้นยอด ซึ่งใช้เรดาร์ที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นเพื่อทำแต้มจากการยิงนอกระยะสายตาได้ง่าย อย่างไรก็ตามการทำลายเป้าหมายความเป็นไปได้น้อยมากสำหรับขีปนาวุธนำวิถีด้วยอินฟราเรดเพราะความเชื่อถือได้ที่น้อยและระบบต่อต้านอิเลคทรอนิกที่รบกวนระบบค้นหาของขีปนาวุธ ขีปนาวุธอินฟราเรดได้ขยายมุมมองที่ด้านหน้าเป็น 45° ซึ่งทำให้มันทรงพลังยิ่งขึ้น ถึงกระนั้นอัตราสังหารในการต่อสู้ทางอากาศที่ต่ำของอเมริกาในเวียดนามทำให้กองทัพเรือสหรัฐฯ ตั้งโรงเรียนฝึกท็อปกันที่มีชื่อเสียงเพื่อฝึกการใช้อาวุธ ซึ่งสร้างนักบินที่มีความสามารถสูงทั้งเทคนิคและยุทธวิธี
โปรวิเดนซ์กันดั้ม
โปรวิเดนซ์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองที่ติดตั้ง "ดรากูนซิสเต็ม"(DRAGOON - Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network)ไว้ โดยพัฒนาต่อมาจาก YMF-X000A เดรดน็อตกันดั้ม ดรากูนนี้เป็นอาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบสื่อสารแบบควอนตัมซึ่งไม่ถูกรบกวนด้วยนิวตรอนแจมเมอร์เหมือนคลื่นวิทยุ จึงไม่ต้องมีสายเหมือนอาวุธกันบาเรลที่กลุ่มพันธมิตรโลกใช้งาน เมื่อใช้งาน ดรากูนจะแยกออกไปจากโปรวิเดนซ์กันดั้มและสามารถยิงโจมตีศัตรูจากทิศทางต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดตั้งไว้รวมทั้งหมด43กระบอกได้ จุดด้อยของดรากูนซิสเต็มก็คือมีแต่นักบินที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้สภาพรอบตัวจึงจะควบคุมดรากูนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากดรากูนแล้ว โปรวิเดนซ์กันดั้มยังมีอาวุธเป็นปืนวัลแคน บีมไรเฟิล และโล่ที่แขนซ้ายซึ่งติดตั้งบีมกันสองกระบอกกับบีมเซเบอร์เอาไว้