รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
ที-54/55
รถถัง ที-54/55 รุ่นต้นแบบที่ได้รับการแต่งจาก object 137, ซึ่งถูกสร้างขึ้นในเดือนกรกฎาคมปี 1945 รถถังที่ได้รับการติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่และปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตร LB-1 ปืนกล 7.62 มิลลิเมตรคู่ เกราะป้อมปืนมีความหนา (ด้านหน้า 200 ด้านข้าง 125 มิลลิเมตรด้านหลัง 160 มิลลิเมตรที่ด้านข้าง) ที-54/55 มีอาวุธ 7.62 มิลลิเมตร SG-43 ปืนกลขนาดกลางติดตั้งกล่องบนกันชนคงที่ภายในแต่ละคนมีกระสุน 500 นัด ด้านบนป้อมปืนก็ได้ติดตั้งปืนกลหนัก 12.7 มิลลิเมตร DShK ต่อต้านอากาศยาน ความจุเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นเป็น 545 ลิตรในถังน้ำมันเชื้อเพลิงภายในและ 180 ลิตรใน​​ถังเชื้อเพลิงภายนอก ด้วยเหตุนี้มันมีระยะปฏิบัติการ 360 กิโลเมตรแม้จะมีน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเป็น 39.15 ตัน แต่ต้นแบบนี้ไปผ่านการทดสอบระหว่างเดือนกรกฎาคมและเดือนพฤศจิกายนปี 1945 แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องจำนวนมากซึ่งต้องแก้ไขและการปรับเปลี่ยน รถถังที-54/55 ก็ได้เข้าประจำการในวันที่ 29 เมษายน 1946 ก็จะเข้าสู่การผลิตใน นิซซิฮ ทาฮิล ในปี 1947 และคาร์คอฟ