ซามูไร
หลังจากการผ่านพ้นของซามูไรพเนจรศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ผู้ที่จะมาเป็นซามูไรต่างได้รับการคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมและอ่านออกเขียนได้ โดยพวกเขาจะต้องสามารถใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกับคำกล่าวโบราณที่ว่า "บุง บุ เรียว โดะ" (สว่าง, ศิลปะอักษร, ศิลปะการทหาร, วิถีทั้งสอง) หรือ "ความกลมกลืนแห่งพู่กันและดาบ" ให้ได้ โดยจะเห็นจากชื่อเฉพาะที่ใช้เรียกเหล่านักรบในช่วงแรกๆ ว่า "อุรุวะชิ" คำนี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวอักษรคันจิที่มีการผสมรวมระหว่างลักษณะเฉพาะตัวของศิลปะอักษร ( ตรงกับภาษาจีน "บุ๋น") และศิลปะการทหาร ( ตรงกับภาษาจีน "บู๊") เข้าด้วยกัน และมโนทัศน์เช่นเดียวกันนี้ ยังถูกกล่าวไว้ในเรื่องเล่าแห่งเฮเกะ (เฮเกะ โมะโนะงะตะริ, สมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12) โดยมีการอ้างอิงไว้ในคำกล่าวของตัวละครที่มีต่อการตายของ ไทระ โนะ ทะดะโนริ นักดาบ-นักกวีผู้มีการศึกษาคนหนึ่งว่า:
อาวุธปืนในเพชรพระอุมา
ในเพชรพระอุมา พนมเทียนกำหนดให้หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ มีปืนสั้นแบบลูกโม่จำนวน 2 กระบอก คือปืนสั้นแบบลูกโม่รูเกอร์แบล็คฮ็อค .357 แม็กนั่ม " (Ruger Black Hock .357 Magnum) " และปืนสั้นแบบลูกโม่รูเกอร์รุ่นซิงเกิล .22 แม็กนั่ม " (Ruger Single .22 Magnum) " เป็นปืนประจำตัวนอกเหนือจากปืนไรเฟิลที่ใช้งาน สำหรับปืนสั้นแบบลูกโม่รูเกอร์แบล็คฮ็อค .357 แม็กนั่ม เป็นปืนสั้นที่ถูกใช้งานบ่อยครั้ง โดยรพินทร์ ไพรวัลย์ใช้ยิงวัวแดงภายหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บหลังจากถูกพันตรีไชยยันต์ อันตรัยยิงไว้ใช้ยิงเสือในป่าหลังจากถูกน้ำป่าพัดหลงหายไปกับดาริน และดารินใช้ยิงสางเขียวในขณะที่ติดอยู่ภายในถ้ำ เมื่อคราวไปชิงตัวมาเรียกลับคืนมา