เครื่องบินขับไล่
การออกแบบเครื่องบินขับไล่ยังได้ผลประโยชน์จากเทคโนโลยีทางไฟฟ้าแบบใหม่ซึ่งทำให้เกิดเรดาร์ที่มีประสิทธิภาพที่มีขนาดเล็กพอที่จะติดตั้งกับเครื่องบินขนาดเล็กได้ เรดาร์บนเครื่องบินจะตรวจจับเครื่องบินศัตรูที่อยู่นอกเหนือการมองเห็น ในทำนองเดียวกันก็มีขีปนาวุธนำวิถีซึ่งกลายมาเป็นอาวุธหลักในครั้งแรกของประวัติศาสตร์เครื่องบินขับไล่ ในช่วงเวลานี้เองขีปนาวุธนำวิถีด้วยอินฟราเรดได้เกิดขึ้น แต่ขีปนาวุธแบบนี้แรกๆ นั้นบอบบางและมีมุมมองที่ด้านหน้าเพียง 30° ซึ่งจำกัดประสิทธิภาพของพวกมัน ขีปนาวุธนำวิถีด้วยเรดาร์ถูกนำเสนอเช่นเดียวกันแต่ตอนแรกๆ นั้นไม่ค่อยเชื่อถือได้ ขีปนาวุธกึ่งเรดาร์ยังสามารถติดตามและเข้าสกัดเครื่องบินของศัตรูได้ด้วยตนเอง ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยกลางและไกลทำให้มันสามารถยิงได้โดยที่เป้าหมายไม่อยู่ในระยะมองเห็น และทำให้เกิดการพัฒนาเทคโนโลยีแบบนี้มากขึ้นไปอีก
โปรวิเดนซ์กันดั้ม
โปรวิเดนซ์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองที่ติดตั้ง "ดรากูนซิสเต็ม"(DRAGOON - Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network)ไว้ โดยพัฒนาต่อมาจาก YMF-X000A เดรดน็อตกันดั้ม ดรากูนนี้เป็นอาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบสื่อสารแบบควอนตัมซึ่งไม่ถูกรบกวนด้วยนิวตรอนแจมเมอร์เหมือนคลื่นวิทยุ จึงไม่ต้องมีสายเหมือนอาวุธกันบาเรลที่กลุ่มพันธมิตรโลกใช้งาน เมื่อใช้งาน ดรากูนจะแยกออกไปจากโปรวิเดนซ์กันดั้มและสามารถยิงโจมตีศัตรูจากทิศทางต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดตั้งไว้รวมทั้งหมด43กระบอกได้ จุดด้อยของดรากูนซิสเต็มก็คือมีแต่นักบินที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้สภาพรอบตัวจึงจะควบคุมดรากูนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากดรากูนแล้ว โปรวิเดนซ์กันดั้มยังมีอาวุธเป็นปืนวัลแคน บีมไรเฟิล และโล่ที่แขนซ้ายซึ่งติดตั้งบีมกันสองกระบอกกับบีมเซเบอร์เอาไว้