บริติชมาลายา
สหภาพมลายาสลายตัวและถูกแทนที่ด้วยสหพันธรัฐมลายาใน พ.ศ. 2491 ได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ต่อมา ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 สหพันธรัฐได้รวมซาบาห์ ซาราวัก และสิงคโปร์ กลายเป็นสหพันธรัฐที่ใหญ่ขึ้นเรียก มาเลเซีย
อังกฤษเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเมืองมาเลย์ใน พ.ศ. 2314 โดยสหราชอาณาจักรพยายามเข้ามาจัดตั้งท่าเรือการค้าในปีนัง ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของเกดะห์ อังกฤษยึดครองสิงคโปร์เป็นอาณานิคมใน พ.ศ. 2362
พรรคแรงงานสิงคโปร์
พรรคแรงงานสิงคโปร์ (The Workers' Party of Singapore; อักษรจีนตัวย่อ: 新加坡工人党; อักษรจีนตัวเต็ม: 新加坡工人黨; ; ) เป็นพรรคฝ่ายค้านนิยมซ้ายในสิงคโปร์ ในปัจจุบันพรรคนี้มี 6 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร พรรคนี้ก่อตั้งโดยอดีตนายกรัฐมนตรีของสิงคโปร์ เดวิด มาร์แชล ใน พ.ศ. 2500 ต่อมา ใน พ.ศ. 2524 ผู้นำพรรคคือโจชัว เบนยามิน เยยารัตนัม ได้เป็นผู้นำฝ่ายค้านคนแรกในสภาผู้แทนหลังจากที่สิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508
ใน พ.ศ. 2499 นายกรัฐมนตรีคนแรกของสิงคโปร์ เดวิด มาร์แชล ลาออกหลังการปราศรัยที่ล้มเหลวเกี่ยวกับการจัดตั้งรัฐบาลปกครองตนเองของสิงคโปร์ ต่อมา เขาได้ลาออกจากแนวร่วมแรงงานซึ่งเป็นพรรคการเมืองใหญ่ในขณะนั้น และก่อตั้งพรรคแรงงานสิงคโปร์ มาร์แชลและพรรคของเขาไม่ได้รับเลือกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2502 แต่มาร์แชลได้รับเลือกในการเลือกตั้งซ่อม พ.ศ. 2504 มาร์แชลได้ออกจากพรรคไปใน พ.ศ. 2506 ทำให้พรรคแรงงานสิงคโปร์ซบเซาลงไป
สิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508 การเลือกตั้งครั้งแรกเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2511 ซึ่งพรรคกิจประชาชนชนะการเลือกตั้งทั้งหมด 51 ที่นั่ง หลังจากที่พรรคฝ่ายค้านในขณะนั้นคือแนวร่วมสังคมนิยมคว่ำบาตรการเลือกตั้ง พรรคกิจประชาชนยังคงชนะการเลือกตั้งทั้งหมดใน พ.ศ. 2515 2519 และ 2523 รวมทั้งการเลือกตั้งซ่อมทั้งหมดจนถึงพ.ศ. 2524 พรรคแรงงานสิงคโปร์กลายเป็นพรรคขนาดเล็กและไม่มีความสำคัญ จนกระทั่งกลุ่มทนายความนำโดย โจชัว เบนยามิน เยยารัตนัมเข้ามาฟื้นฟูพรรคใน พ.ศ. 2514 จนกระทั่งพ.ศ. 2524 พรรคแรงงานสิงคโปร์กลายเป็นพรรคฝ่ายค้านพรรคแรกที่ได้รับเลือกตั้งเข้ามาในสภาของสิงคโปร์หลังได้รับเอกราช เมื่อเขาเป็นฝ่ายชนะในการเลือกตั้งซ่อมในปีนั้น เขาได้รับเลือกตั้งอีกในพ.ศ. 2527