แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหววัดโดยใช้การสังเกตจากไซสโมมิเตอร์ (seismometer) มาตราขนาดโมเมนต์เป็นมาตราที่ใช้มากที่สุดซึ่งทั่วโลกรายงานแผ่นดินไหวที่มีขนาดมากกว่าประมาณ 5 สำหรับแผ่นดินไหวอีกจำนวนมากที่ขนาดเล็กกว่า 5 แมกนิจูด สำนักเฝ้าระวังแผ่นดินไหวแต่ละประเทศจะวัดด้วยมาตราขนาดท้องถิ่นเป็นส่วนใหญ่ หรือเรียก มาตราริกเตอร์ สองมาตรานี้มีพิสัยความถูกต้องคล้ายกันในเชิงตัวเลข แผ่นดินไหวขนาด 3 หรือต่ำกว่าส่วนใหญ่แทบไม่รู้สึกหรือรู้สึกได้เบามาก ขณะที่แผ่นดินไหวตั้งแต่ขนาด 7 อาจก่อความเสียหายรุนแรงเป็นบริเวณกว้าง ขึ้นอยู่กับความลึก แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มีขนาดมากกว่า 9 เล็กน้อย แม้จะไม่มีขีดจำกัดว่าขนาดจะมีได้ถึงเท่าใด แผ่นดินไหวใหญ่ล่าสุดที่มีขนาด 9.0 หรือมากกว่า คือ แผ่นดินไหวขนาด 9.0 ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2554 และเป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกในญี่ปุ่น ความรุนแรงของการสั่นสะเทือนวัดโดยมาตราเมร์กัลลีที่ถูกดัดแปลง หากตัวแปรอื่นคงที่ แผ่นดินไหวที่อยู่ตื้นกว่าจะสร้างความเสียหายแก่สิ่งก่อสร้างมากกว่าแผ่นดินไหวที่อยู่ลึกกว่า
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 มีความรุนแรง 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ (USGS, EMSC) หรือ 7.1 (CEA, CENC) ตามมาตราเซอร์เฟสเวฟ บริเวณเขตปกครองตนเองยูซู มณฑลชิงไห่ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อเวลา 07.49 น. ตามเวลาในท้องถิ่น (06.49 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัวของประเทศจีน รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 2,220 ราย สูญหาย 70 ราย และบาดเจ็บ 12,135 ราย ซึ่งในที่นี้บาดเจ็บสาหัส 1,434 ราย จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในหมู่บ้านรื่อหม่า (日玛村/日麻村) ตำบลลาซิ่วเหนือ (上拉秀乡) เขตยูซู ในถิ่นทุรกันดาร ใกล้กับเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบต ซึ่งจุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองเจี๋ยกู่ เมืองหลักของเขตยูซู ประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองชางตู ประมาณ 240 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายบนที่ราบสูงทิเบต ซึ่งพื้นที่นี้มักเกิดแผ่นดินไหวอยู่เป็นประจำ