ประเทศกัมพูชา
ใน พ.ศ. 1345 พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ปราบดาภิเษกตนเป็นพระมหากษัตริย์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิขะแมร์ อำนาจและความมั่งคังมหาศาลของจักรวรรดิขะแมร์ที่มีพระมหากษัตริย์ครองราชสมบัติสืบต่อกันมานั้นได้มีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเวลากว่า 600 ปี กัมพูชาถูกปกครองเป็นเมืองขึ้นของประเทศเพื่อนบ้าน กระทั่งถูกฝรั่งเศสยึดเป็นอาณานิคมในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัมพูชาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2496 สงครามเวียดนามได้ขยายเข้าสู่กัมพูชา ทำให้เขมรแดงขึ้นสู่อำนาจ ซึ่งยึดกรุงพนมเปญได้ใน พ.ศ. 2518 กัมพูชาผงาดขึ้นอีกหลายปีให้หลังภายในเขตอิทธิพลสังคมนิยมเป็นสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชากระทั่ง พ.ศ. 2536 หลังจากหลายปีแห่งการโดดดี่ยว ชาติซึ่งเสียหายจากสงครามก็ได้รวมเข้าด้วยกันอีกครั้งภายใต้ระบอบราชาธิปไตยในปีเดียวกันนั้นเอง
การต่อต้านความเป็นไทย
ไทยและกัมพูชามีความขัดแย้งกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยไทยได้เคยปกครองกัมพูชามาตั้งแต่สมัย อาณาจักรอยุธยา และได้รุกรานกัมพูชาหลายครั้ง ทำให้ชาวกัมพูชามองไทยอย่างไม่เป็นมิตรนัก เมื่อสยามได้ส่งมอบกัมพูชาให้กับฝรั่งเศส ทำให้ฝรั่งเศสได้ใช้นโยบายในการแยกกัมพูชาออกจากสยาม ทำให้แนวคิดต่อต้านสยามชัดเจนยิ่งขึ้น และปรากฏอยู่ในทุกยุคทุกสมัย