ภูเขาฟูจิ
ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกครั้งที่ 37 ณ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้ภูเขาไฟฟูจิเป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรม ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ.2545 ภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" ทำให้ภูเขาไฟฟูจิเป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรม แห่งที่ 13 และเป็น มรดกโลก แห่งที่ 17 ของ ประเทศญี่ปุ่น โดยผ่านหลักเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
โซนีเซ็นเตอร์
การรวมตัวกันของการก่อสร้างหลักที่เป็นเหล็กและกระจกรวมถึงสภาทรงรีที่กลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เมืองที่เปิดเป็นสาธารณะและไม่ถูกแบ่งจากถนนที่ตั้งอยู่ โครงสร้างหลังคาแสดงถึงผลงานทางวิศวกรรมที่น่าประทับใจ หลังคาเต็นท์ลักษณะกระจายตัวทำจากแผ่นผ้าถูกขึงยึดให้ติดกันด้วยวงแหวนเหล็ก ที่ปกคลุมตัวอาคารต่างๆที่ตั้งอยู่ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสถานที่สำคัญของญี่ปุ่นซึ่งก็คือภูเขาไฟฟูจิอันศักดิ์สิทธิ์ ตามความเชื่อของญี่ปุ่นแล้วเทพเจ้า(Kami)อาศัยอยู่บนภูเขา แต่เพราะเบอร์ลินไม่มีภูเขา โซนี่เซ็นเตอร์จึงถูกสร้างให้เป็นที่อยู่อาศัยจำลองให้กับเทพเจ้า เพื่อที่จะได้คุ้มครองโซนี่ในเขตทวีปยุโรปด้วย หลังคาถูกสร้างโดยบริษัทก่อสร้างเหล็กสัญชาติออสเตรียวากเนอร์-บิโร(Waagner-Biro)