มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด () หรือเรียกอย่างง่าย ๆ ว่า ออกซฟอร์ด เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยซึ่งตั้งอยู่ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานประวัติการก่อตั้งที่แน่นอน แต่มีหลักฐานว่าได้เริ่มสอนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1096 ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดที่ยังเปิดสอนเป็นอันดับสอง ออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1167 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2ทรงห้ามมิให้นักศึกษาชาวอังกฤษไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส ภายหลังจากการพิพาทระหว่างนักศึกษาและชาวเมืองออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1206 นักวิชาการบางส่วนได้หนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่เมืองเคมบริดจ์ ซึ่งพวกเขาได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ขึ้น ทั้งสอง"มหาวิทยาลัยโบราณ"มักจะถูกเรียกว่า"ออกซบริดจ์"
ศิลปศาสตรบัณฑิต
ในสหราชอาณาจักร (ไม่รวมสกอตแลนด์) และไอร์แลนด์ ปริญญาหลักสูตรขั้นแรกโดยปกติใช้เวลาสามปีแต่การกำหนดชื่อแตกต่างกันไป ช่วงศตวรรษที่ 19 และภายหลังมหาวิทยาลัยมักจะแยกความแตกต่างระหว่างสาขาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ด้วยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตหรือวิทยาศาสตรบัณฑิต อย่างไรก็ตามบางมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่หรือมหาวิทยาลัยโบราณเช่น ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลินมีธรรมเนียมในการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในระดับปริญญาตรีที่สำเร็จการศึกษาในการสอบครั้งสุดท้าย เช่น ไตรพอสส่วนที่สอง (Part II Tripos) ของเคมบริดจ์ ไฟนอลออเนอร์สสกูลส์ (Final Honour Schools) ของออกซฟอร์ด มอเดอเรเตอร์ชิป (Moderatorship) ของดับลินในสาขาส่วนใหญ่รวมทั้งวิทยาศาสตร์ กลุ่มมหาวิทยาลัยแผ่นกระจกบางแห่งซึ่งจัดตั้งใหม่ในช่วงทศวรรษ 1960 เช่น ยอร์ก และแลนคาสเตอร์ ตามรอยขนบธรรมเนียมของออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์โดยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในทุกสาขาวิชา แต่ได้เปลี่ยนไปมอบปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาวิชาทางวิทยาศาสตร์ ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสามารถอ้างร้องขอได้ใน 21 เงื่อนไขหลังจากการสมัครเข้าเป็นนักศึกษาที่ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลิน หลายศตวรรษที่ผ่านมาปริญญาตรีเป็นขั้นตอนระยะกลางและมอบสำหรับการดำเนินงานภายหลังจากโรงเรียนมัธยมศึกษา ชื่อของการสอบครั้งสุดท้ายในโรงเรียนมัธยมศึกษาในฝรั่งเศสและสเปน (และเพิ่มขึ้นในสหราชอาณาจักร - International Baccalaureate) คือ le Baccalauréat และ el Bachillerato ตามลำดับ