จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น แบ่งเขตการปกครองเป็น 47 เขตการปกครองระดับ "จังหวัด" หรือเรียกว่า "โทโดฟูเก็ง" () (อังกฤษ: Prefectures) ได้แก่อนึ่ง เขตการปกครองในกรุงโตเกียว () มีการจัดเขตการปกครองท้องถิ่นพิเศษจากจังหวัดอื่น กล่าวคือ ฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็นย่านชานเมือง มีเขตการปกครองดังเช่นจังหวัดอื่น แต่ฝั่งตะวันออก อันเป็นย่านเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรหนาแน่น จำเป็นต้องมีการปกครองที่คล่องตัวตอบสนองกับเมืองใหญ่ จึงมีแขวงพิเศษ () จำนวน 23 แขวง หรือเรียกว่า "แขวงทั้งยี่สิบสาม" () ซึ่งมีสิทธิในการใช้สิทธิเลือกตั้งผู้ว่าการแขวงของตนเองดังเช่นกรุงเทพมหานครและพัทยาของประเทศไทย
จังหวัดไอจิ
แรกเริ่มนั้นพื้นที่บริเวณนี้ถูกแบ่งเขตออกเป็น 3 จังหวัด คือ โอวาริ มิกาวะ และโฮะ ต่อมาในช่วงสมัยไทกะ จังหวัดมิกาวะและจังหวัดโฮะถูกผนวกเข้าเป็นจังหวัดเดียวกัน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2414 หลังจากมีการเลิกล้มระบอบศักดินา พื้นที่ของจังหวัดโอวารินอกจากส่วนที่อยู่ในคาบสมุทรชิตะได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็น จังหวัดนาโงยะ และจังหวัดมิกาวะได้ถูกผนวกรวมเข้ากับส่วนที่คาบสมุทรชิตะ แล้วก่อตั้งขึ้นเป็นจังหวัดนูกาตะ ต่อมาจังหวัดนาโงยะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดไอจิในเดือนเมษายน พ.ศ. 2415 และได้ผนวกเอาจังหวัดมิกาวะเข้าไปด้วยในวันที่ 27 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน