เพลงชาติไทย
เพลงชาติไทย เป็นชื่อเพลงชาติของสยามและประเทศไทย ประพันธ์ทำนองโดย พระเจนดุริยางค์ ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อปี พ.ศ. 2475 คำร้องฉบับแรกสุดโดยขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องอีกหลายครั้งและได้เปลี่ยนมาใช้เนื้อร้องฉบับปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2482
สายฟ้องเหมี่ยนนาม
บทเพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ ลืว หืว เฟื้อก (Lưu Hữu Phước) ผู้แต่งเพลงชาติเวียดนามใต้ "ทัญเนียนหั่ญคุก" โดยแต่งขึ้นทั้งส่วนบทร้องและทำนองเมื่อ พ.ศ. 2504 (ส่วนของบทร้องนั้นร่วมกันแต่งกับนักประพันธ์ของเวียดนามเหนืออีก 2 คน คือ มาย วัน โบะ และหวิ่ญ วัน เตี๊ยง) เพื่อใช้เป็นเพลงปลุกใจของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ (เวียดกง) ต่อมาเมื่อแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้และกองทัพประชาชนเวียดนามยึดกรุงไซ่ง่อนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2518 เพลงนี้จึงได้กลายเป็นเพลงชาติของเวียดนามใต้จนถึงปี พ.ศ. 2519 เนื่องจากเวียดนามเหนือได้ผนวกเวียดนามใต้เข้าเป็นประเทศเดียวกันโดยสมบูรณ์