จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรี เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออกอีกด้วย
แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดปราจีนบุรีในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงคราม ต่อมาในปีพ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปีพ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
วัดท่าศาลา
ประวัติวัด
วัดท่าศาลาตั้งขึ้นพร้อมกับหมู่บ้านเมื่อประมาณปี พ.ศ ๒๓๘๖จากชาวบ้านที่อพยบมาจากจังหวัดสระบุรี เดิมเรียกว่าท่าเกวียนเพราะสมัยก่อนใช้เกวียนเป็นยานพาหนะในการคมนาคมเขตติดต่อกับตำบลนาหินลาด อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายกเนื่องจากพื้นที่ระหว่าง๒จังหวัดมีคลองยางกั้นแนวเขตระหว่างนครนายกกับปราจีนบุรีต่อมาได้มีการใช้เส้นทางนี้กันมากขึ้นจึงมีการสร้างศาลาไว้ให้ผู้คนผ่านไปมาได้พักอาศัยระหว่างเดินทาง และมีการสร้างศาลปู่ตาบ้านขึ้นด้วย โดยมีนายลำ กำลังหมั้นเป็นผู้ดูแล ผู้คนที่ผ่านไปมาได้พักที่ศาลาและได้กราบไหว้ศาล เป็นที่เครารพนับถือของชาวบ้านในละแวกนั้นเป็นอย่างดี จนเรียกกันติดปากว่าบ้านท่าศาลาวัดท่าศาลา ตั้งอยู่เลขที่ ๑๘ บ้านท่าศาลา หมู่ที่ ๑๑ ตำบลเนินหอม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี สังกัดสงฆ์มหานิกาย บนที่ดินเนื้อที่ ๑๒ ไร่ ๒๕ตารางวา น.ส.๓เลขที่ ๘๘๑อาณาเขต ทิศเหนือติดคลองสาธารณะ ทิศใต้ติดกับหมู่บ้านท่าศาลา ทิศตะวันออกติดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกติดที่ดินส่วนบุคคล มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน๒ แปลง เนื้อที่ ๕ไร่ ๒งาน ๙๐ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๘๓๔ และ ๘๕๗ อาคาร