สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ต่อมา เวียดนามเข้าร่วมเป็นสมาชิกประเทศที่เจ็ด ในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ไม่นานหลังจากนั้น ลาวและพม่าได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกประเทศที่แปดและเก้าตามลำดับ ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ส่วนกัมพูชาประสงค์จะเข้าร่วมเป็นสมาชิก แต่ถูกเลื่อนออกไปจากปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองภายในประเทศ จนกระทั่งในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2542 กัมพูชาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกประเทศที่สิบ หลังจากรัฐบาลกัมพูชามีความมั่นคงแล้ว
ในช่วงพุทธทศวรรษ 2530 สมาชิกอาเซียนได้มีประสบการณ์ทั้งในด้านการมีประเทศสมาชิกเพิ่มมากขึ้น รวมไปถึงความพยายามในการรวบรวมกลุ่มประเทศให้เป็นหนึ่งเดียวไปอีกขึ้นหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2533 มาเลเซียได้เสนอให้มีความร่วมมือทางเขตเศรษฐกิจเอเชียตะวันออก ซึ่งประกอบด้วยประเทศกลุ่มสมาชิกอาเซียน สาธารณรัฐประชาชนจีน ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ โดยมีเจตนาเพื่อถ่วงดุลอิทธิพลของสหรัฐอเมริกาซึ่งเพิ่มพูนมากขึ้นในความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (APEC) และภูมิภาคเอเชียโดยรวม แต่ว่าข้อเสนอดังกล่าวถูกยกเลิกไป เพราะได้รับการคัดค้านอย่างหนักจากญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา แม้ว่าจะประสบความล้มเหลวในด้านดังกล่าว แต่กลุ่มสมาชิกก็ยังสามารถดำเนินการในการรวมกลุ่มประเทศให้เป็นหนึ่งเดียวกันต่อไปได้
ลต ฉาย
กัมพูชาได้รับเอกราชเมื่อพ.ศ. 2496 โดยมีพระนโรดม สีหนุเป็นผู้นำ ฉายเข้ามาเล่นการเมืองกับกรมประชาชนซึ่งเป็นองค์กรถูกกฎหมายของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา เขาได้ร่วมกับ เซิน ฟอกโทว ทัช เฟือน และ ฮู ยวน ก่อตั้งคณะกรรมการปกป้องนโยบายเป็นกลางของพระมหากษัตริย์ ใน พ.ศ. 2498 ฉายถูกจับใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่หนังสือพิมพ์สามัคคี (Sammaki) โจมตีข้อตกลงทางการทหารระหว่างกัมพูชากับสหรัฐอเมริกา ในช่วงหลัง พ.ศ. 2503 กรมประชาชนถูกกดดันโดยระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ ฉายถูกขังคุกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ถูกปล่อยตัวหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 โดยลน นล ระหว่างพ.ศ. 2514 – 2515 ฉายเป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ประโยชัน แขมร์ และเข้าร่วมกับกรมประชาชนที่รื้อฟื้นขึ้นมาใหม่
ฉายเสียชีวิตหลังจากกองทัพเขมรแดงเข้ายึดพนมเปญได้ไม่นาน กองทัพเขมรแดงได้กวาดต้อนประชาชนออกจากเมือง โดยกล่าวอ้างว่าสหรัฐอเมริกาจะมาทิ้งระเบิด เชื่อว่าฉายเสียชีวิตระหว่างการอพยพออกจากพนมเปญหรือถูกทหารเขมรแดงฆ่าตาย