เลขที่อยู่ไอพี
ในช่วงแรก ๆ ของการพัฒนาอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล ผู้ดูแลระบบเครือข่ายแปลเลขที่อยู่ไอพีเป็นสองส่วนคือ ส่วนหมายเลขเครือข่าย และส่วนหมายเลขแม่ข่าย ออกเตตอันดับสูงสุด (กลุ่ม 8 บิตที่มีนัยสำคัญมากสุด) ของเลขที่อยู่ไอพีถูกตั้งให้เป็น "หมายเลขเครือข่าย" (network number) และจำนวนบิตที่เหลือเรียกเป็น "เขตข้อมูลส่วนตัวระบุแม่ข่าย(host identifier) และได้นำมาใช้กำหนดหมายเลขภายในเครือข่าย ("TRUE- H4G")
การหลีกเลี่ยงการตรวจพิจารณาทางอินเทอร์เน็ต
การใส่ที่อยู่ไอพีโดยเลขที่ไม่ใช่ฐาน 10 อาจเลี่ยงตัวกรองบางประเภทได้
ยกตัวอย่างเช่น ยูอาร์แอลต่อไปนี้ล้วนเข้าถึงเว็บไซต์เดียวกัน แม้บราวเซอร์อาจจะไม่รู้จักทุกรูปแบบ รวมทั้ง http://208.80.152.2 (เลขฐานสิบแบบมีจุด), http://3494942722 (เลขฐานสิบ), http://0320.0120.0230.02 (เลขฐานแปดแบบมีจุด), http://0xd0509802 (เลขฐานสิบหก), และ http://0xd0.0x50.0x98.0x2 (เลขฐานสิบหกแบบมีจุด)