เพลงชาติไทย
เพลงชาติไทย เป็นชื่อเพลงชาติของสยามและประเทศไทย ประพันธ์ทำนองโดย พระเจนดุริยางค์ ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อปี พ.ศ. 2475 คำร้องฉบับแรกสุดโดยขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องอีกหลายครั้งและได้เปลี่ยนมาใช้เนื้อร้องฉบับปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2482
โกลเรียอัลบราโบปวยโบล
เพลงชาติเวเนซุเอลามีชื่อว่า โกฺลเรียอัลบราโบปวยโบฺล ( แปลว่า ประชาผู้หาญกล้าจงรุ่งโรจน์) ประพันธ์คำร้องเมื่อปี ค.ศ. 1810 (พ.ศ. 2353) โดยแพทย์และนักหนังสือพิมพ์ชื่อ บีเซนเต ซาเลียส (Vicente Salias) ส่วนทำนองเพลงนี้รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 (พ.ศ. 2383) คือ "ลามาร์เซเยซาเบเนโซลานา" () หรือ "มาร์แซแยสเวเนซุเอลา" เนื่องด้วยทำนองเพลงนี้มีความคล้ายคลึงกับเพลงลามาร์แซแยส ซึ่งเป็นเพลงชาติของประเทศฝรั่งเศส ประพันธ์โดย ควน โคเซ ลันดาเอตา (Juan José Landaeta) เพลงนี้ได้ประกาศใช้เป็นเพลงชาติ ตามคำสั่งของประธานาธิบดีอันโตเนียว กุซมัน บลังโก (Antonio Guzmán Blanco) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ 1881 (พ.ศ. 2424)