ราชวงศ์ชิง
ตลอดระยะเวลาที่ราชวงศ์ชิงระส่ำระส่าย เป็นประเทศล้าหลังและวุ่นวาย ชาวจีนถูกชาวตะวันตกและญี่ปุ่น ขนานนามว่าเป็น ขี้โรคแห่งเอเชีย ทำให้ชาวจีนบางส่วนต้องการกอบกู้ศักดิ์ศรีของประเทศ โดยมีความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศให้เจริญและเป็นประชาธิปไตย โดยมีขบวนการถงเหมิงฮุ่ย มี ดร. ซุน ยัตเซ็น เป็นผู้นำ ราชวงศ์ชิงครองแผ่นดินจีนจนถึงปี พ.ศ. 2454 เกิดการปฏิวัติซินไฮ่ซึ่งเป็นการลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ชิง ราชวงศ์ชิงถูกยึดอำนาจในปีนั้น และใน พ.ศ. 2455 จักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิองค์สุดท้ายถูกบังคับให้สละราชสมบัติ ถือเป็นจุดอวสานของราชวงศ์ชิง และการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นเวลานับ 5,000 ปีของประวัติศาสตร์จีน ถงเหมิงฮุ่ยได้เปลี่ยนแปลงประเทศนำไปสู่การปกครองแบบประชาธิปไตย และมีชื่อประเทศว่า สาธารณรัฐจีน
ราชอาณาจักรฝรั่งเศส (1791–1792)
หลังจากเหตุการณ์โจมตีพระราชวังตุยเลอรีส์ซึ่งเป็นที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1792 วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 11 สิงหาคม ได้มีการยกเลิก รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2334 จากนั้น สภากงว็องซียงแห่งชาติ หรือ สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศส ที่เพิ่งได้รับการเลือกตั้งภายใต้การนำของ มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ได้ประกาศยกเลิกระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญพร้อมกับเปลี่ยนเป็นระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐหรือ สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1792 เป็นอันสิ้นสุด 203 ปีแห่งการปกครองฝรั่งเศสของ ราชวงศ์บูร์บง