การชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553
การชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 เริ่มตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553 มีเป้าหมายเรียกร้องให้อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ประกาศยุบสภา และจัดการเลือกตั้งใหม่ ต่อมา รัฐบาลใช้มาตรการทางทหารเข้ากดดันกลุ่มผู้ชุมนุม จนทำให้มีผู้เสียชีวิต 91 ศพ และมีผู้บาดเจ็บมากกว่า 2,100 คน จากนั้น อภิสิทธิ์ประกาศแผนปรองดอง ซึ่งผู้ชุมนุมมีข้อเรียกร้องเพิ่มเติม การชุมนุมจึงดำเนินต่อไป และอภิสิทธิ์ก็ประกาศยกเลิกวันเลือกตั้งใหม่ตามแผนปรองดอง ก่อนจะใช้กำลังทหารเข้าสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ เมื่อกลางเดือนพฤษภาคม จนกระทั่ง แกนนำ นปช. ประกาศยุติการชุมนุมในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
เดินหน้าผ่าความจริง หยุดล้างผิดคนโกง
ซึ่งในหลายต่อหลายครั้งนั้น ได้มีการรบกวนจากกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) หรือกลุ่มคนเสื้อแดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันเสาร์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2556 ที่จังหวัดศรีสะเกษ ต้องเปลี่ยนสถานที่จากหอประชุม มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ เป็นสนามกีฬาโรงเรียนเทศบาล 7 และในวันเสาร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่จังหวัดลำพูน มีการยิงลูกแก้ว ลูกน็อตเข้าใส่ผู้เข้าชม ทำให้ต้องยุติก่อนกำหนดการ และนายอภิสิทธิ์ รวมถึงสมาชิกคนสำคัญของพรรคประชาธิปัตย์ หลายคนไม่สามารถขึ้นปราศรัยได้