สงครามครูเสด
เริ่มต้นเมื่อปี 1095 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 (Urban II) แห่งกรุงโรม รวบรวมกองทัพชาวคริสต์ไปยังกรุงเยรูซาเลม ช่วงแรกกองทัพของปีเตอร์ นักพรต (Peter the Hermit) นำล่วงหน้ากองทัพใหญ่ไปก่อน ส่วนกองทัพหลักมีประมาณ 50,000 คนซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศฝรั่งเศส นำโดย โรเบิร์ต เคอร์โทส ดยุกแห่งนอร์มังดีโอรสของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
อาแดลแห่งนอร์ม็องดี
อาเดลากับสตีเฟนมีบุตรธิดาด้วยกัน 10 คน คือในปี ค.ศ. 1089 หลังการตายของบิดา ธีโอบาลด์ สามีของอาเดลา สตีเฟน กลายเป็นเคานต์แห่งบลัวส์และสืบทอดต่อเคานตีบลัวส์, ชาร์ตร์ส์, ชาโตด็อง และโมซ์ สตีเฟนเดินทางไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1096 เพื่อร่วมรบในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 พร้อมกับพระเชษฐาของอาเดล โรเบิร์ต เคอร์โธส ดยุคแห่งนอร์ม็องดี ในช่วงที่สามีไม่อยู่ อาเดลาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ระหว่างการปิดล้อมแอนเทียช สตีเฟน กับผู้นำครูเสดคนอื่นๆ มองว่าพวกตนกำลังตกที่นั่งลำบากและต้องพ่ายแพ้แน่ จึงทิ้งสหายร่วมรบของตน สตีเฟนกลับบ้านเกิดในปี ค.ศ. 1098 โดยทำตามคำปฏิญาณแห่งการทำครูเสดไม่สำเร็จ