การสื่อสารไร้สาย
เทคโนโลยีไร้สายที่พบมากที่สุดใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เช่นคลื่นวิทยุ ซึ่งอาจใช้ในระยะทางสั้นๆไม่กี่เมตรสำหรับโทรทัศน์ หรือไกลเป็นล้านกิโลเมตรลึกเข้าไปในอวกาศสำหรับวิทยุ การสื่อสารไร้สายรวมถึงหลากหลายชนิดของการใช้งานอยู่กับที่, เคลื่อนที่และแบบพกพา ได้แก่ วิทยุสองทาง, โทรศัพท์มือถือ, ผู้ช่วยดิจิตอลส่วนตัว (personal digital assistants หรือ PDAs) และเครือข่ายไร้สาย ตัวอย่างอื่น ๆ ของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีวิทยุไร้สายรวมถึง GPS, รีโมตประตูโรงรถ เม้าส์คอมพิวเตอร์ไร้สาย, แป้นพิมพ์และชุดหูฟังไร้สาย, หูฟังไร้สาย, เครื่องรับวิทยุไร้สาย, โทรทัศน์ผ่านดาวเทียมไร้สาย, เครื่องรับโทรทัศน์ทั่วไปและโทรศัพท์บ้านไร้สาย
บรอดแบนด์ไร้สาย
หรือที่เรียกว่ามือถือบรอดแบนด์ เทคโนโลยีบรอดแบนด์ไร้สายรวมถึงการให้บริการจากผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือเช่น Verizon Wireless, Sprint คอร์ปอเรชั่นและ AT & T Mobility ซึ่งอนุญาตให้หลายรุ่นมือถือเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้ ผู้บริโภคสามารถซื้อพีซีการ์ด, การ์ดแล็ปท็อปหรืออุปกรณ์ USB เพื่อเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตผ่านทางเสาสถานีมือถือได้ การเชื่อมต่อแบบนี้จะมีเสถียรภาพในเกือบทุกพื้นที่ที่สามารถรับสัญญาณโทรศัพท์ที่แรงพอได้แต่ก็เสียค่าใช้จ่ายมากขึ้นด้วยเพื่อความสะดวกแบบพกพารวมทั้งมีข้อจำกัดความเร็วในทุกสภาพแวดล้อม แม้แต่ในเมืองบริเวณที่มีการจราจรสูง