การชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาไทย 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551
เหตุการณ์ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นเหตุการณ์ที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยปิดล้อมอาคารรัฐสภาในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เพื่อกดดันไม่ให้คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อที่ประชุมรัฐสภา โดยอ้างว่ารัฐบาลขาดความชอบธรรมที่จะเข้ามาบริหารประเทศ และไม่ต้องการให้แก้ไขรัฐธรรมนูญจนเกิดเหตุการณ์วุ่นวายในวันที่ 7 ตุลาคม
ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552
ต่อมา นายไสว ทองอ้ม และ นาย สนอง พานทอง ได้ทำการฟ้องร้อง สำนักนายกรัฐมนตรี ทั้งสองรายแพ้คดีในชั้นศาลฎีกาจึงต้องจ่ายค่าฤชาธรรมเนียม และ ค่าทนายความจำเลย จำนวนเงินทั้งสิ้น 212,114 บาท ให้แก่ สำนักนายกรัฐมนตรี
ซึ่งในแถลงการณ์กำหนดเวลาที่ 24 ชั่วโมง หากไม่มีการปฏิบัติตามข้อเรียกร้อง หลังจากนั้นแกนนำจะประกาศมาตรการยกระดับการชุมนุม
จนกระทั่ง 24 เมษายน พ.ศ. 2552 ได้มีการยกเลิก พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน จากนั้นเวลาเย็นวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 แกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติรุ่นที่สอง นำโดยสมยศ พฤกษาเกษมสุข เป็นผู้นำกลุ่มคนเสื้อแดงชุมนุมบริเวณท้องสนามหลวง และนัดเดินสาย 5 จังหวัด ก่อนรวมพลใหญ่ที่กรุงเทพมหานครอีกครั้ง โดยใช้ฤกษ์พฤษภาทมิฬ 17-20 พ.ค. ทางรัฐบาลได้ออกมาประมาณตัวเลขผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าวอยู่ที่ 120 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนเสื้อแดง ทั้งนี้ กลุ่มคนเสื้อแดงได้อ้างว่า มีผู้เสียชีวิตถึง 6 คนจากการชุมนุมดังกล่าว ทั้งนี้ ศพคนเสื้อแดง 2 ศพที่ถูกพบว่าลอยอยู่เหนือแม่น้ำเจ้าพระยา ทางตำรวจได้สรุปว่าเป็นการฆาตกรรมที่มีเหตุจูงใจมาจากการเมือง