เครื่องบินขับไล่
ด้วยการที่เห็นว่าประเทศโลกที่สามเริ่มมีกองทัพขนาดใหญ่และอาวุธนิวเคลียร์มันจึงนำไปสู่การออกแบบใหม่ขึ้นมาสองแบบ คือ เครื่องบินสกัดกั้นและเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด ทั้งสองแบบถูกลดบทบาทในการต่อสู้ทางอากาศ เครื่องบินขับไล่ความเร็วสูงหรือเครื่องบินสกัดกั้นนั้นมีขีปนาวุธที่เข้ามาแทนปืนและการต่อสู้ของมันจะทำจากระยะที่มองไม่เห็น ผลที่ได้คือเครื่องบินสกัดกั้นถูกออกแบบให้บรรทุกขีปนาวุธได้มากและมีเรดาร์ที่ทรงพลัง โดยลดความเร็วและอัตราการไต่ระดับลง ด้วยบทบาทในการป้องกันทางอากาศเป็นหลัก ความสำคัญจึงอยู่ที่ความสามารถในการเข้าสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่บินอยู่ในระดับสูง เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดสามารถสับเปลี่ยนบทบาทระหว่างครองน่านฟ้ากับโจมตีภาคพื้นดิน และมักออกแบบมาให้มีความเร็วสูง ความสามารถในการบินระดับต่ำเพื่อทิ้งระเบิด ขีปนาวุธนำวิถีด้วยเรดาร์และด้วยโทรทัศน์ถูกนำมาใช้เพื่อขยายการใช้ระเบิดแรงโน้มถ่วง และมีบางรุ่นที่สามารถใช้ระเบิดนิวเคลียร์ได้
โปรวิเดนซ์กันดั้ม
โปรวิเดนซ์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองที่ติดตั้ง "ดรากูนซิสเต็ม"(DRAGOON - Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network)ไว้ โดยพัฒนาต่อมาจาก YMF-X000A เดรดน็อตกันดั้ม ดรากูนนี้เป็นอาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบสื่อสารแบบควอนตัมซึ่งไม่ถูกรบกวนด้วยนิวตรอนแจมเมอร์เหมือนคลื่นวิทยุ จึงไม่ต้องมีสายเหมือนอาวุธกันบาเรลที่กลุ่มพันธมิตรโลกใช้งาน เมื่อใช้งาน ดรากูนจะแยกออกไปจากโปรวิเดนซ์กันดั้มและสามารถยิงโจมตีศัตรูจากทิศทางต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดตั้งไว้รวมทั้งหมด43กระบอกได้ จุดด้อยของดรากูนซิสเต็มก็คือมีแต่นักบินที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้สภาพรอบตัวจึงจะควบคุมดรากูนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากดรากูนแล้ว โปรวิเดนซ์กันดั้มยังมีอาวุธเป็นปืนวัลแคน บีมไรเฟิล และโล่ที่แขนซ้ายซึ่งติดตั้งบีมกันสองกระบอกกับบีมเซเบอร์เอาไว้