รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501
รัฐประหาร 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 เกิดขึ้นหลังจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ รัฐประหารในปี พ.ศ. 2500 ล้มรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม แล้วได้มอบหมายให้พจน์ สารสิน เอกอัครราชทูตไทยประจำ สหรัฐอเมริกา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อจัดการเลือกตั้ง มีการเลือกตั้งในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ต่อมา วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 พลโท ถนอม กิตติขจร จึงขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ประวัติศาสตร์ไทย (พ.ศ. 2475–2516)
เพราะการโจมตีทรัพย์สินเอกชนนี้เอง สมาชิกของพรรคพวกอนุรักษนิยมจึงเป็นผู้ที่ตื่นตระหนกกับแผนของปรีดีมากที่สุด พวกเขากระตุ้นให้รัฐบาลพระยามโนปกรณนิติธาดารับนโยบายที่จะกลับแนวทาง "การปฏิวัติ" นี้ อย่างไรก็ดี เมื่อพระยามโนปกรณนิติธาดาพยายามที่จะทำเช่นนั้น หลวงพิบูลสงครามและพระยาพหลพลพยุหเสนารัฐประหารครั้งที่สองซึ่งโค่นรัฐบาลพระยามโนปกรณนิติธาดา พระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ และรัฐบาลใหม่ของเขาไม่มีผู้นิยมสถาบันพระมหากษัตริย์อยู่เลย