รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
บลิทซ์ครีก
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในแนวหน้าตะวันตก โดยที่สงครามในช่วงนั้นคือการตั้งรับในหลุมเพลาะอย่างเดียวทั้ง 2 ฝั่งโดยแต่ละฝ่าย มีจุดกวาดล้างคือตรงกลางระหว่างทั้ง 2 ฝั่ง มีทั้งลวดหนามที่กั้นไม่ให้มีฝ่ายใดทะลวงที่มั่นได้ แต่ฝ่ายอังกฤษได้นำเสนอรถถังบุกทะลวงที่ไร้เทียมทานต่อปืนกลและปืนไรเฟิล ได้ข้ามลวดหนามและหลุมเพลาะ แต่ทว่า ในช่วงนั้นรถถังของฝ่ายอังกฤษผลิดไม่ได้มากพอก่อนสงครามจะจบ ทำให้เยอรมันได้สัมผัส "ความเปลี่ยนแปลง" ของสนามรบและสถานะการณ์ ในขณะที่ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ศึกษารถถังมานานปีจึงไม่รู้ประสบการณ์ของ "ความเปลี่ยนแปลง" หลังจากนั้นเยอรมันได้พยายามศึกษารถถังและใช้งานเทคโนโลยีนี้ให้ดีที่สุด