สงครามครูเสด
นักรบครูเสดประกอบด้วยหน่วยทหารแห่งโรมันคาทอลิกจากทั่วยุโรปตะวันตก และไม่อยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชารวม สงครามครูเสดชุดหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พุ่งเป้าต่อมุสลิมในเลแวนต์ (Levant) เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1095 ถึง 1291 นักประวัติศาสตร์ให้ตัวเลขสงครามครูเสดก่อนหน้านั้นอีกมาก หลังมีความสำเร็จในช่วงแรกอยู่บ้าง สงครามครูเสดช่วงหลังกลับล้มเหลว และนักรบครูเสดถูกบังคับให้กลับบ้าน ทหารหลายแสนคนกลายเป็นนักรบครูเสดโดยการกล่าวปฏิญาณ สมเด็จพระสันตะปาปาให้การไถ่บาปบริบูรณ์ (plenary indulgence) แก่ทหารเหล่านั้น สัญลักษณ์ของนักรบเหล่านี้ คือ กางเขน คำว่า "ครูเสด" มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึง การยกกางเขนขึ้น ทหารจำนวนมากมาจากฝรั่งเศสและเรียกตนเองว่า "แฟรงก์" ซึ่งกลายเป็นคำสามัญที่มุสลิมใช้
สงครามครูเสดครั้งที่ 7
หลังจากที่ยึดดาเมียตตาได้แล้ว หลุยส์ที่ 9 ก็นำทัพมุ่งหน้าสู่ไคโร ช่วงนั้นอียิปต์ปกครองโดยสุลต่านตุรันชา กองทัพครูเสด ออกเดินทางสู่ไคโรในปี ค.ศ. 1250 แต่ยังไม่ทันถึงไคโร ก็ถูกโจมตีโดยทัพมุสลิมนำโดยไบบาร์ส ขุนพลชาวมุสลิมที่มันซูระ กองทัพของหลุยส์ที่ 9 พ่ายแพ้ สูญเสียนักรบเกือบทั้งหมด ระหว่างทางที่หลุยส์ ที่ 9 กำลังล่าถอยทัพกลับดาเมียตตา พระองค์ถูกดักจับและนำไปควบคุมไว้ที่ไคโรในฐานะตัวประกันโดยฝ่ายมุสลิมได้ติดต่อไปยังฝรั่งเศส เพื่อขอเงินค่าไถ่เพื่อแลกกับการปล่อยพระองค์กลับบ้าน