สงครามครูเสด
นักรบครูเสดประกอบด้วยหน่วยทหารแห่งโรมันคาทอลิกจากทั่วยุโรปตะวันตก และไม่อยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชารวม สงครามครูเสดชุดหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พุ่งเป้าต่อมุสลิมในเลแวนต์ (Levant) เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1095 ถึง 1291 นักประวัติศาสตร์ให้ตัวเลขสงครามครูเสดก่อนหน้านั้นอีกมาก หลังมีความสำเร็จในช่วงแรกอยู่บ้าง สงครามครูเสดช่วงหลังกลับล้มเหลว และนักรบครูเสดถูกบังคับให้กลับบ้าน ทหารหลายแสนคนกลายเป็นนักรบครูเสดโดยการกล่าวปฏิญาณ สมเด็จพระสันตะปาปาให้การไถ่บาปบริบูรณ์ (plenary indulgence) แก่ทหารเหล่านั้น สัญลักษณ์ของนักรบเหล่านี้ คือ กางเขน คำว่า "ครูเสด" มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึง การยกกางเขนขึ้น ทหารจำนวนมากมาจากฝรั่งเศสและเรียกตนเองว่า "แฟรงก์" ซึ่งกลายเป็นคำสามัญที่มุสลิมใช้
เซมุน
ปี ค.ศ. 1096 เชมลินได้ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุโรปอีกครั้งเมื่อกองทัพชาวบ้านและชาวนาจากฝรั่งเศสและเยอรมันที่ออกเดินทางมาเองภายใต้การนำของ Peter the Hermit ซึ่งเรียกกันว่า People's Crusade เพื่อจะไปร่วมรบในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ได้เดินทางมาถึงเซมลินโดยได้รับการอนุญาตจากกษัตริย์ของฮังการีให้ผ่านดินแดนเข้ามาได้ก่อนเข้าสู่เขตแดนของไบแซนไทน์เพื่อเดินทางต่อไป ทว่าเมื่อเดินทางมาถึง กลุ่มชาวบ้านซึ่งไม่มีระเบียบวินัยเยี่ยงทหารและขาดการควบคุมได้ไปก่อความวุ่นวายขึ้นในตลาดของเมืองและถูกทหารฮังการีซึ่งประจำการอยู่ในเมืองจับกุมและยึดอาวุธ จึงเกิดความเข้าใจผิดขึ้นและนำไปสู่การจลาจลโดยฝั่งชาวบ้านที่จะรบในสงครามครูเสดได้ทำการเผาเมืองเซมลินและฆ่าชาวเมืองและทหารไปเป็นจำนวนมากก่อนจะหลบหนีกองทัพของฮังการีที่ยกกำลังตามมาเพื่อจัดการ โดยหนีข้ามแม่น้ำซาวาไปยังเบลกราดและก่อเหตุในลักษณะเดิมอีกครั้ง จากเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ในบันทึกเกี่ยวกับการเดินทางโดยกลุ่มชาวบ้านนั้นขนานนามเรียกเซมลินว่า เมืองแห่งความชั่วร้าย ()