วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2553
ต่อมาคณะรัฐประหารได้แต่งตั้งรัฐบาลชั่วคราว ซึ่งมีพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี 2549-2550 ซึ่งในช่วงดังกล่าว มีกลุ่มออกมาเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐประหารหลายกลุ่ม กลุ่มที่มีชื่อเสียง คือ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) โดยกล่าวหาว่า พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี อยู่เบื้องหลังรัฐประหาร และต้องการขับไล่ คมช. และรัฐบาล
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61
อีกทั้งภายใต้รัฐบาลชุดนี้ยังได้แต่งตั้งนักธุรกิจอาทิ ศุภชัย เจียรวนนท์ ดร.ไพรินทร์ ชูโชติถาวร บุญชัย โชควัฒนา ชาติศิริ โสภณพนิช บัณฑูร ล่ำซำ ปรีดี ดาวฉาย เจน นำชัยศิริ ประเสริฐ บุญสัมพันธ์ สุพันธุ์ มงคลสุธี เทวินทร์ วงศ์วานิช ดำรงตำแหน่งต่างๆ ผ่านคำสั่งนายกรัฐมนตรี ประกาศและคำสั่งของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ รัฐบาลนี้จึงได้รับการวิจารณ์ว่ามีการกลั่นแกล้งในวงข้าราชการตุลาการและข้าราชการตำรวจและมีการต่างตอบแทนนักธุรกิจให้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆในรัฐบาล โดยเฉพาะนักธุรกิจที่มีอิทธิพลในการผูกขาดธุรกิจในประเทศ และเนื่องจากตำแหน่งที่มีการแถลงข่าวอยู่ในวงการตุลาการและตำรวจจึงเป็นที่สนใจว่าเหตุใดภายใต้คณะรักษาความสงบแห่งชาติ จึงมีการแถลงข่าวลาออกจากราชการโดยให้เหตุผลว่าถูกกลั่นแกล้งจากข้าราชการด้วยกัน