ประเทศสิงคโปร์
หมู่เกาะมีการตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และต่อมาเป็นของจักรวรรดิท้องถิ่นต่าง ๆ สิงคโปร์สมัยใหม่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1819 โดยเซอร์สแตมฟอร์ด รัฟเฟิลส์ (Stamford Raffles) เป็นสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยการอนุญาตจากรัฐสุลต่านยะฮอร์ อังกฤษได้อธิปไตยเหนือเกาะใน ค.ศ. 1824 และสิงคโปร์กลายเป็นหนึ่งในนิคมช่องแคบอังกฤษใน ค.ศ. 1826 หลังถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1963 และเข้าร่วมกับอดีตดินแดนของอังกฤษอื่นเพื่อตั้งประเทศมาเลเซีย แต่ถูกขับอีกสองปีต่อมาผ่านพระราชบัญญัติโดยเอกฉันท์ นับแต่นั้น ประเทศสิงคโปร์พัฒนาอย่างรวดเร็ว จนได้รับการรับรองว่าเป็นหนึ่งในสี่เสือแห่งเอเชีย
แองกวิลลา
ดินแดนแห่งนี้ปกครองโดยอังกฤษ (ซึ่งต่อมาคือสหราชอาณาจักร) จนกระทั่งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดินแดนแห่งนี้ก็ถูกรวมเข้ากับเกาะเซนต์คิตส์และเกาะเนวิสเป็นเขตสังกัดของอังกฤษเพียงเขตเดียวโดยขัดกับความต้องการของคนในท้องถิ่น หลังจากเกิดการกบฏสองครั้งในปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) และ ค.ศ. 1969 (พ.ศ. 2512) รวมทั้งการประกาศตนเป็นสาธารณรัฐเอกราชในช่วงสั้น ๆ ซึ่งนำโดยโรนัลด์ เว็บสเตอร์ การปกครองจากอังกฤษจึงได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่เมื่อปี ค.ศ. 1969 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) แองกวิลลาจึงมีฐานะเป็นเขตสังกัดของอังกฤษแยกต่างหาก (ปัจจุบันเรียกว่า ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร)