ซามูไร
หลังจากการผ่านพ้นของซามูไรพเนจรศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ผู้ที่จะมาเป็นซามูไรต่างได้รับการคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมและอ่านออกเขียนได้ โดยพวกเขาจะต้องสามารถใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกับคำกล่าวโบราณที่ว่า "บุง บุ เรียว โดะ" (สว่าง, ศิลปะอักษร, ศิลปะการทหาร, วิถีทั้งสอง) หรือ "ความกลมกลืนแห่งพู่กันและดาบ" ให้ได้ โดยจะเห็นจากชื่อเฉพาะที่ใช้เรียกเหล่านักรบในช่วงแรกๆ ว่า "อุรุวะชิ" คำนี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวอักษรคันจิที่มีการผสมรวมระหว่างลักษณะเฉพาะตัวของศิลปะอักษร ( ตรงกับภาษาจีน "บุ๋น") และศิลปะการทหาร ( ตรงกับภาษาจีน "บู๊") เข้าด้วยกัน และมโนทัศน์เช่นเดียวกันนี้ ยังถูกกล่าวไว้ในเรื่องเล่าแห่งเฮเกะ (เฮเกะ โมะโนะงะตะริ, สมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12) โดยมีการอ้างอิงไว้ในคำกล่าวของตัวละครที่มีต่อการตายของ ไทระ โนะ ทะดะโนริ นักดาบ-นักกวีผู้มีการศึกษาคนหนึ่งว่า:
ชิโฮอิน โยรุอิจิ
ยังไม่ปรากฏ แต่จริงๆ แล้ว โยรุอิจิมีดาบผ่าวิญญาณเหมือนกัน แต่ไม่ เคยใช้เลยหลังจากนั้น เพราะถนัดการต่อสู่แบบ มือต่อมือ และวิชาคิโด มากกว่า ส่วนชื่อดาบ ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เคยใช้ดาบผ่าวิญญาณ ตอนที่ใช่ช่วย      ชุยฟง จากมือ ฮอลโล่ โดยโยรุอิจิใช้ดาบฟันหัว ฮิวฮอลโล่ Huge Hollow ลักษณะของดาบเป็น ดาบคันตาน่า Kantana ที่ใช้โดย ซามุไร