รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
ที-54/55
การทดลองต้นแบบนี้ได้ดำเนินการระหว่างเดือนมีนาคมและเมษายน ปี 1945 ส่งผลให้รถถังใหม่ที่มีการทดสอบโดยกองทัพแดงได้ถูกตั้งชื่อว่า ที-54 รถถังก็ได้ถูกส่งมากับเรือและรถไฟ สิ่งที่ ที-44 แตกต่างกับที-54 คือเกราะด้านหน้าที่หนาเพ่มเติม (120 มิลลิเมตรใน​​ส่วนบนและ 90 มมในส่วนล่าง) และวิสัยทัศน์ช่องคนขับรถได้รับการออกแบบใหม่ วงแหวนป้อมปืนที่เพิ่มขึ้นในขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 1800 มิลลิเมตรและป้อมปืนมีเกราะหนา (180 มิลลิเมตรที่ด้านหน้าระหว่าง 90 มิลลิเมตรและ 150 มิลลิเมตรที่ด้านข้างและ 30 มิลลิเมตรบนหลังคา)