ลิเทียม
ลิเทียมที่อยู่ในรูปโลหะบริสุทธิ์จะติดไฟได้ง่ายมากและระเบิดได้ค่อนข้างง่าย เมื่อกระทบกับอากาศ และโดยเฉพาะกับน้ำ ไฟจากลิเทียมนั้นดับได้ยาก ต้องอาศัยสารเคมีเฉพาะที่ผลิตมาสำหรับการดับไฟนี้โดยตรง สำหรับโลหะลิเทียมยังสึกกร่อนง่าย และต้องจับต้องอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ เพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัสโดยตรงกับผิวหนัง การเก็บรักษาควรเก็บไว้ในรูปของสารประกอบที่ไม่ทำปฏิกิริยา เช่น แนพธา (naphtha) หรือไฮโดรคาร์บอน สารประกอบลิเทียมนั้นไม่มีบทบาทเชิงชีววิทยาในธรรมชาติ และถือว่าเป็นพิษพอสมควร เมื่อใช้เป็นยา จะต้องคอยตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เพราะลิเทียมไอออน (Li+) จะทำให้เลือดมีความเข้มข้นมากขึ้น
ไฟวิ่ง
ในสมัยแรกๆ ไฟวิ่งมักจะถูกควบคุมโดยใช้แผ่นกระจายไฟ ซึ่งเป็นแป้นหมุนพร้อมแถบหน้าสัมผัสต่อวงจรด้านบน
และมีขั้วไฟฟ้าซึ่งต่อกับหลอดไฟแต่ละดวง ตั้งไว้ติดๆ กันเรียงรอบวงของแป้น
โดยหน้าสัมผัสบนแป้นหมุนจะเชื่อมต่อไว้กับแหล่งจ่ายไฟ,
เมื่อแป้นหมุน (โดยใช้มอเตอร์ไฟฟ้า) หน้าสัมผัสบนแป้นก็จะหมุนไปแตะกับขั้วที่ต่อกับไฟดวงหนึ่ง ทำให้ไฟดวงนั้นสว่าง,
และเมื่อแป้นหมุนต่อไป หน้าสัมผัสก็จะพ้นจากขั้วเดิม ไปแตะกับขั้วใหม่ ทำให้ไฟดวงเดิมดับและดวงถัดไปสว่าง,
ไล่ไปเรื่อยๆ จนครบรอบหมุน แล้วจึงเริ่มใหม่อีกครั้ง