อเทวนิยม
คำว่า "atheism" ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีก ("atheos") อันมีความหมายว่า "ปราศจากเทพ" ถือเป็นคำหยาบที่ใช้เรียกผู้ปฏิเสธเทพที่สังคมบูชากัน หลังจากที่มีความคิดอย่างอิสระ (freethought) ความสงสัยทางวิทยาศาสตร์ (skeptical inquiry) และการวิจารณ์ศาสนา (criticism of religion) เพิ่มขึ้นแล้ว การใช้คำนี้ก็มีความหมายอย่างแคบลง บุคคลกลุ่มแรกที่เริ่มถือว่าตนเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องพระเทพ โดยเรียกตนเองว่า "ผู้ถืออเทวนิยม" (atheist) นั้น ใช้ชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เอกเทวนิยมอิสลาม
คัมภีร์อัลกุรอานมีทัศนะว่า แท้จริงแล้วมนุษย์เป็นผู้ยอมรับในความเอกของพระเจ้ามาแต่แรกเริ่ม:มีรายงานไว้ว่ามีประชาชนกลุ่มหนึ่งมาขอให้ท่านศาสดา(ส)อธิบายเกี่ยวกับความหมายของเตาฮีด จึงมีการประธานลงมาของวิวรซึ่งพระองค์ทรงตรัสว่า:
ความหมายของเตาฮีดซาตี(ความเป็นเอกะในแก่นแก่นแท้ของพรองค์) คือ พระองคืเป็นหนึ่งเดียวในตัวของพระองค์โดยไม่สามารถมมโนภาพถึงส่วนที่สองของพระองค์ได้เลย,กล่างอีกในหนึ่งคือ พระองค์ทรงเป็นหนึ่งเดียวบริบูรณ์และบริสุทธิ์จากสิ่งเทียบเคียงใดๆทั้งสิ้น,ในอิสลามศึกษาได้นิยมและขยายความคำว่าเตาฮีดโยอ้างอิงคำกล่าวของท่านอิมาม อลี (อ)ไว้ว่า: