การรัดเท้า
การรัดเท้า (; ) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
ลีวายส์
ปี ค.ศ. 1853 ลีวาย สเตราส์ ได้มาตั้งถิ่นฐานที่ซานฟรานซิสโกโดยเริ่มธุรกิจเสื้อผ้า ผ้าห่มในแถบอเมริกาฝั่งตะวันตก โดยเขาทำหน้าที่ฝ่ายขายและมีเดวิด สเติร์น น้องเขยเป็นผู้จัดการบริษัท ปี ค.ศ. 1872 เจคอบ เดวิส ช่างเย็บผ้าในรัฐเนวาดาได้เขียนจดหมายชักชวนลีวาย เกี่ยวกับการใช้หมุดเพื่อเสริมความแข็งแรงให้กับกางเกง จากนั้นทั้งสองจึงได้ร่วมจดสิทธิบัตรในการใช้หมุดปักกางเกง ปี ค.ศ. 1873 เป็นจุดเริ่มต้นกางเกงยีนส์ตัวแรกของโลก โดยการร่วมมือกันของลีวาย สเตราส์ พ่อค้าขายส่งสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม กับเจคอบ เดวิส ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าให้กับเหล่ากรรมกร ณ เมืองเรโน่ รัฐเนวาดา ร่วมกันตัดเย็บกางเกงจากผ้าฝ้ายสีขาวและตรึงหมุดโลหะตามแนวของกระเป๋ากางเกงเพื่อเสริมความแข็งแรง จนได้รับความนิยม เป็นที่มาของการจดสิทธิบัตร กางเกงยีนส์เฉดสีครามเข็ม ที่ผลิตครั้งแรกในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1873