สงครามครูเสด
นักรบครูเสดประกอบด้วยหน่วยทหารแห่งโรมันคาทอลิกจากทั่วยุโรปตะวันตก และไม่อยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชารวม สงครามครูเสดชุดหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พุ่งเป้าต่อมุสลิมในเลแวนต์ (Levant) เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1095 ถึง 1291 นักประวัติศาสตร์ให้ตัวเลขสงครามครูเสดก่อนหน้านั้นอีกมาก หลังมีความสำเร็จในช่วงแรกอยู่บ้าง สงครามครูเสดช่วงหลังกลับล้มเหลว และนักรบครูเสดถูกบังคับให้กลับบ้าน ทหารหลายแสนคนกลายเป็นนักรบครูเสดโดยการกล่าวปฏิญาณ สมเด็จพระสันตะปาปาให้การไถ่บาปบริบูรณ์ (plenary indulgence) แก่ทหารเหล่านั้น สัญลักษณ์ของนักรบเหล่านี้ คือ กางเขน คำว่า "ครูเสด" มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึง การยกกางเขนขึ้น ทหารจำนวนมากมาจากฝรั่งเศสและเรียกตนเองว่า "แฟรงก์" ซึ่งกลายเป็นคำสามัญที่มุสลิมใช้
สงครามครูเสดครั้งที่ 7
หลังจากความพ่ายแพ้ กองทัพครูเสดก็แตกกระสานซ่านเซ็นหนีเอาตัวรอด หลังจากฝรั่งเศสยินยอมจ่ายค่าประกันเป็นจำนวน 800,000 เหรียญทอง ฝ่ายมุสลิมจึงยอมปล่อยหลุยส์ ที่ 9 เป็นอิสระ แต่พระองค์ก็ไม่ยอมกลับบ้าน ยังคงท่องเที่ยวอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่อไป อยู่ในซีเรียนานถึง 4 ปี ช่วงเวลานั้น หลุยส์ที่ 9 พยายามสร้างปราการต่าง ๆ ในซีเรียให้แข็งแกร่งกว่าเดิมและจัดเตรียมอาวุธ จัดเตรียมกำลังพลโดยรับสมัครผู้อาสามาเป็นทหารนำมาฝึกรบให้เข้มแข็งขึ้น เพราะพระองค์หวังว่าจะเข้าทำศึกกอบกู้เยรูซาเล็มอีกครั้งให้สำเร็จจนได้ จนกระทั้งปี ค.ศ. 1254 พระองค์จึงได้คิดเดินทางกลับฝรั่งเศส