การฆ่าคน
ส่วน "ฆาตกรรม" มีความหมายตามพจนานุกรมมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ว่า "การฆ่าคน" แต่มิใช่ศัพท์บัญญัติที่ทางราชการมุ่งหมายให้ใช้อย่างเป็นทางการ ทั้งนี้ "ฆาตกรรม" เป็นคำสมาสระหว่างคำ "ฆาต" ("บาลี." ตี, ฟาด, ฟัน, ฆ่า, ทำลาย) + "กรรม" มีความหมายตามอักษรว่า การตี, การฟาด, การฟัน, การฆ่า, การทำลาย ผู้กระทำฆาตกรรมเรียกว่า "ฆาตกร"
อาชญากรรมในประเทศไทย
ในระหว่าง เดือน มกราคม พ.ศ . 2517 ถึง เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2519 ได้เกิดการฆาตกรรมขึ้นหลายคดีซึ่งตำรวจไม่สามารถจับคนร้ายได้ผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 85 รายเป็นผู้นำชาวนา ผู้นำกรรมกร และนักศึกษา บุคคลที่ถูกลอบฆ่ามีชื่อเสียงได้แก่ บุญสนอง บุณโยทยาน ในบางคดีมีหลักฐานชัดเจนว่าเป็นฝีมือขบวนการกระทิงแดง แม้รัฐบาลในขณะนั้นแถลงว่าไม่มีนโยบายปราบปรามประชาชนแต่ตำรวจและทหารในสมัยนั้นได้เพิกเฉยต่อเหตุฆาตกรรมดังกล่าว