บริติชมาลายา
สหภาพมลายาสลายตัวและถูกแทนที่ด้วยสหพันธรัฐมลายาใน พ.ศ. 2491 ได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ต่อมา ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 สหพันธรัฐได้รวมซาบาห์ ซาราวัก และสิงคโปร์ กลายเป็นสหพันธรัฐที่ใหญ่ขึ้นเรียก มาเลเซีย
อังกฤษเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเมืองมาเลย์ใน พ.ศ. 2314 โดยสหราชอาณาจักรพยายามเข้ามาจัดตั้งท่าเรือการค้าในปีนัง ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของเกดะห์ อังกฤษยึดครองสิงคโปร์เป็นอาณานิคมใน พ.ศ. 2362
อาณานิคมไนจีเรีย
อาณานิคม และ รัฐในอารักขาไนจีเรีย เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษในแอฟริกา ตะวันตก ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 และ ศตวรรษที่ 20 เริ่มแรกนั้นได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าทาส ค.ศ. 1807 เพื่อควบคุมดูแลการค้าทาส ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการจัดระเบียบการปกครอง. ต่อมาได้มีการการผนวกดินแดนลากอส ค.ศ. 1861 และ แม่น้ำออยล์ในอารักขา ค.ศ. 1884. สหราชอาณาจักรได้เข้าครอบครองดินแดนไนเจอร์ในอารักขาตลอดศตวรรษที่ 19, ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวทางบริเตนยังไม่ได้เข้ามาจัดการปกครองจนถึง ค.ศ. 1885. ภายหลังจากชาติเจ้าอาณานิคมในยุโรป ต่างแย่งชิงพื้นที่แห่งนี้จนเกิดเป็น Berlin Conference.