รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" ("tank") นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ
รถแทรกเตอร์
คำว่า "แทรกเตอร์" มาจากคำนามภาษาละตินที่แสดงความเป็นผู้กระทำว่า "trahere" หมายถึง "การดึง" การใช้คำนี้ครั้งแรกที่มีการบันทึกไว้มีความหมายว่า "เครื่องยนต์หรือยานพาหนะสำหรับลากเกวียนหรือคันไถ" ปรากฏในปี ค.ศ. 1901 แทนที่คำว่า "เครื่องยนต์หัวลาก" (traction engine) ที่เคยใช้ก่อนหน้านั้น (ค.ศ. 1859)