กฎบัตรซาราโกซา
กฎบัตรซาราโกซา 2551 () การจัดแสดงนิทรรศการนานาชาติ ณ เมืองซาราโกซา เป็นการจัดแสดงนิทรรศการครั้งแรกที่กำหนดแนวคิดหลัก คือ น้ำและการพัฒนาที่ยั่งยืน () และจัดแสดงที่ริมฝั่งแม่น้ำเอโบร เมืองซาราโกซา ราชอาณาจักรสเปน โดยมีประเทศต่างๆ เข้าร่วมงานถึง 104 ประเทศ องค์กรระดับนานาชาติ 3 แห่ง ตลอดจนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและเมืองต่างๆในราชอาณาจักรสเปน
องค์การนิทรรศการนานาชาติ หรือ BIE หรือ (; ) ได้ให้คำแนะนำแนวคิดการจัดแสดงนิทรรศการครั้งนี้ให้สอดคล้องกับงานขององค์การสหประชาชาติเกี่ยวกับทรัพยากรน้ำ
BIE ตั้งเป้าหมายการจัดนิทรรศการระดับนานาชาติที่แสดงถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนโดยตรง และเป็นการให้ความรู้แก่สาธารณชน การจัดงานที่ซาราโกซาครั้งนี้ตั้ง เป้าหมาย ให้ผู้เข้าชมหลายล้านคนได้รับความรู้เกี่ยวกับน้ำและปัญหาในการพัฒนาที่ยั่งยืน
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2558
การประชุมบรรลุวัตถุประสงค์เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ได้ความตกลงทั่วโลกเรื่องการลดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในความตกลงปารีสซึ่งแทบทุกรัฐมีมติเห็นชอบ ความตกลงนี้จะมีผลผูกมัดตามกฎหมายหากอย่างน้อย 55 ประเทศซึ่งคิดเป็นร้อยละ 55 ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกเป็นภาคีความตกลงฯ โดยการลงนามตามด้วยการให้สัตยาบัน การสนองรับ การอนุมัติหรือผ่านภาคยานุวัติในนิวยอร์กระหว่างวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559 - 21 เมษายน พ.ศ. 2560 คาดว่าความตกลงฯ จะมีผลใช้บังคับในปี พ.ศ. 2563 ตามคณะกรรมการผู้จัดการประชุม ผลลัพธ์สำคัญที่คาดหมายคือจำกัดปรากฏการณ์โลกร้อนภายในปี พ.ศ. 2643 โดยเทียบกับก่อนยุคอุตสาหกรรมให้ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียส ทว่า มีการเสริมเป้าหมายเพื่อจำกัดการเพิ่มของอุณหภูมิที่ 2 องศานี้ในความตกลงปารีสฉบับที่มีมติเห็นชอบ โดยข้อแถลงความว่าภาคี "มุ่ง" จำกัดการเพิ่มอุณหภูมิที่ 1.5 องศาเซลเซียส นักวิทยาศาสตร์บางคนว่าเป้าหมาย 1.5°C จะต้องอาศัยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ระดับศูนย์บางช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2573 ถึง พ.ศ. 2593 แต่ทว่า ไม่มีแผนเวลาในรายละเอียดหรือเป้าหมายจำเพาะประเทศสำหรับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกแถลงในฉบับสุดท้ายของความตกลงปารีส ขัดกับพิธีสารเกียวโตก่อนหน้า ในความตกลงนี้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกระดับศูนย์ควรบรรลุในครึ่งหลังของศตวรรษนี้