มิตร ชัยบัญชา
กรุง ศรีวิไล ถึงกับเคยกล่าวไว้ว่า "ถ้าไม่มีวันนั้นเกิดขึ้น วันที่ 8 ตุลา พ.ศ. 2513 (วันที่มิตรเสียชีวิต) ก็จะไม่มี กรุง ศรีวิไล ไม่มี ไพโรจน์ ใจสิงห์ ไม่มี สรพงษ์ ชาตรี ไม่มี ยอดชาย เมฆสุวรรณ ไม่มี รพินทร์ ไพรวัลย์ ไม่มี ขวัญชัย สุริยา ไม่มี นาท ภูวนัย" เนื่องจากหากมิตรไม่เสียชีวิต คงไม่มีพระเอกเหล่านี้เกิดตามมา ส่วนเพชรา เชาวราษฎร์ ก็กล่าวถึงว่า "เขาเป็นคนดี ชอบช่วยเหลือคน เอาใจใส่คนอื่น ยิ้มแย้มแจ่มใส คุยได้กับทุกคน ไม่มีมาด ไม่ถือตัว...ตรงนี้แหละที่ทำให้เขายังเป็นพระเอกตลอดกาล ยังไม่ตายไปจากใจแฟนๆ จนถึงวันนี้"
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
เริ่มร้องเพลงครั้งแรกกับวงดนตรีสุนทราภรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2495 โดยเพลงที่ทำชื่อเสียงให้เธอคือ เพลง “ใจสาว” คำร้องโดย สุรัฐ พุกกะเวส ทำนองโดย เอื้อ สุนทรสนาน จากนั้น ลาออกมาอยู่กับวงดนตรีประสานมิตร (อายุของวงอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2496-2500) ประมาณ 2 ปีเศษ เพลงแรกที่ขับร้องบันทึกเสียงคือเพลง “สาวสะอื้น” จากผลงานของ เวส สุนทรจามร สำหรับเพลงที่โด่งดังมากที่สุดและสร้างชื่อเสียงให้แก่ เพลงหนึ่งคือ เพลง"จูบ" แต่งเนื้อร้อง/ทำนองโดยสุรพล โทณะวณิก
เพลง อย่าบอกใครนะ - คนึงหา - ถ้าฉันจะรัก - โถ่...มดแดง - โกรธฉันหรือเปล่า - รักให้โง่ เป็นต้น
พิทยา บุณยรัตพันธุ์ ได้รักษาตัวด้วยโรคอัมพฤกษ์ มานานกว่า 10ปี ที่บ้านพักของตนเอง และ ถึงแก่กรรมด้วยอาการสงบ เมื่อวันพุธที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 เวลา 04.00 น.สิริอายุได้ 77 ปี โดยศพได้รับการบำเพ็ญกุศล ณ วัดหัวลำโพง ศาลา 5 และประชุมเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2553