สงครามครูเสด
นักรบครูเสดประกอบด้วยหน่วยทหารแห่งโรมันคาทอลิกจากทั่วยุโรปตะวันตก และไม่อยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชารวม สงครามครูเสดชุดหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พุ่งเป้าต่อมุสลิมในเลแวนต์ (Levant) เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1095 ถึง 1291 นักประวัติศาสตร์ให้ตัวเลขสงครามครูเสดก่อนหน้านั้นอีกมาก หลังมีความสำเร็จในช่วงแรกอยู่บ้าง สงครามครูเสดช่วงหลังกลับล้มเหลว และนักรบครูเสดถูกบังคับให้กลับบ้าน ทหารหลายแสนคนกลายเป็นนักรบครูเสดโดยการกล่าวปฏิญาณ สมเด็จพระสันตะปาปาให้การไถ่บาปบริบูรณ์ (plenary indulgence) แก่ทหารเหล่านั้น สัญลักษณ์ของนักรบเหล่านี้ คือ กางเขน คำว่า "ครูเสด" มาจากภาษาฝรั่งเศส หมายถึง การยกกางเขนขึ้น ทหารจำนวนมากมาจากฝรั่งเศสและเรียกตนเองว่า "แฟรงก์" ซึ่งกลายเป็นคำสามัญที่มุสลิมใช้
เคาน์ตีตริโปลี
อาณาจักรเคานต์แห่งตริโปลี () คือนครรัฐครูเสด (crusader states) แห่งสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณเลแวนต์ (Levant) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ปัจจุบันคือทางตอนเหนือของเลบานอนที่ในปัจจุบันคือเมืองตริโปลี นักรบครูเสดยึดตริโปลีและสร้างอาณาจักรในปี ค.ศ. 1109 ที่เดิมเป็นของแบร์ทร็องแห่งตูลูซ (Bertrand of Toulouse) และขึ้นกับบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin I of Jerusalem) ต่อมาอาณาจักรตริโปลีก็กลายเป็นอนุรัฐของนครรัฐอันติโอคในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1200 ผู้นำของตริโปลีโบฮีมอนด์ที่ 6 แห่งอันติโอคภายใต้อิทธิพลของพ่อตาเฮธุมที่ 1 แห่งอาร์มีเนีย (Hethum I of Armenia) แห่งซิลิเชียนอาร์มีเนีย (Cilician Armenia) ไปสาบานเป็นรัฐที่ขึ้นกับจักรวรรดิมองโกลและส่งกำลังทหารไปช่วยฝ่ายมองโกลพิชิตอาณาบริเวณนั้น ในการแก้แค้นมัมลุก (Mamluk) คาลาวัน (Qalawun) สุลต่านแห่งอียิปต์ ก็นำทัพมาทำลายทั้งตริโปลีและอันติโอค และผนวกกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอิสลามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1200 การล่มสลายของอาณาจักรตริโปลีเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1289