อะพอพโทซิส
งานวิจัยเกี่ยวกับการตายแบบอะพอพโทซิสมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 1990 ทำให้มีการค้นพบการตายแบบอะพอพโทซิสที่ผิดปกติในโรคต่างๆ หากอะพอพโทซิสเกิดขึ้นมากเกินไปจะทำให้เกิดการฝ่อของอวัยวะ เช่นในภาวะการขาดเลือดเฉพาะที่ (ischemic damage) ในขณะที่การตายแบบอะพอพโทซิสที่ไม่เพียงพอทำให้เกิดเซลล์ที่เพิ่มจำนวนอย่างควบคุมไม่ได้ เช่นมะเร็ง
แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์
จิตแพทย์ชาวสวิส เอลิซาเบธ คือเบลอร์-รอสส์ (Elisabeth Kübler-Ross) เริ่มแบบจำลองนี้ในหนังสือ "ว่าด้วยความตายและการตาย" ("On Death and Dying") ของเธอในปี 2512 ซึ่งได้รับบันดาลใจจากงานของเธอกับผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยมีแรงจูงใจจากการขาดหลักสูตรในโรงเรียนแพทย์เรื่องความตายและการตาย คือเบลอร์-รอสส์จึงพิจารณาความตายและผู้ที่เผชิญความตายที่โรงเรียนแพทย์มหาวิทยาลัยชิคาโก โครงการของคือเบลอร์-รอสส์พัฒนาเป็นชุดสัมมนาซึ่งร่วมกับการสัมภาษณ์ผู้ป่วยและการวิจัยก่อน ๆ กลายเป็นรากฐานของหนังสือเธอ นับแต่การจัดพิมพ์ "ว่าด้วยความตายและการตาย" แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ได้กลายเป็นที่ยอมรับของสาธารณชน