เลขที่อยู่ไอพี
ในช่วงแรก ๆ ของการพัฒนาอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล ผู้ดูแลระบบเครือข่ายแปลเลขที่อยู่ไอพีเป็นสองส่วนคือ ส่วนหมายเลขเครือข่าย และส่วนหมายเลขแม่ข่าย ออกเตตอันดับสูงสุด (กลุ่ม 8 บิตที่มีนัยสำคัญมากสุด) ของเลขที่อยู่ไอพีถูกตั้งให้เป็น "หมายเลขเครือข่าย" (network number) และจำนวนบิตที่เหลือเรียกเป็น "เขตข้อมูลส่วนตัวระบุแม่ข่าย(host identifier) และได้นำมาใช้กำหนดหมายเลขภายในเครือข่าย ("TRUE- H4G")
Switched Multi-Megabit Data Service
หน่วยข้อมูลโพรโทคอลSMDS เป็นตัวส่ง address ทั้งจากต้นทางและปลายทาง address ของ SMDS เป็นตัวเลข 10 หลัก คล้ายกับหมายเลขโทรศัพท์ในสมัยก่อนการสร้าง address ในเครือข่าย SMDS ทำให้เกิดการสร้าง address กลุ่มและคุณลักษณะเรื่องความปลอดภัย